Από τη στιγμή που το βλέμμα μου έπεσε πάνω του, κατάλαβα…

Από τη στιγμή που το μεθυστικό, αρρενωπό άρωμά του έγινε ένα μείγμα με το δικό μου άρωμα, μέσα στο δωμάτιο με τα κλειστά παράθυρα και ποσότητα οξυγόνου όση ακριβώς χρειάζεται για να λειτουργούν τα πνευμόνια μας, μ’ ένα πλήθος φιλιών να διανέμονται από τα χείλια μας στο κορμιά μας, αποσφραγίζοντας τα στόματά μας και ξεσηκώνοντας απρόκλητους αναστεναγμούς, σφίγγοντας ο ένας τον άλλον με μια αξιοθαύμαστη σταθερότητα κι έναν αισθησιακό ερωτισμό, διστάζοντας να ξεφύγουμε από την επήρεια της δύναμης της αφής, κατάλαβα…

Κατάλαβα τι πάει να πει αγάπη… και προβληματίστηκα…

Προβληματίστηκα, μήπως παρασυρθώ από τις ορμές που και επιδοθώ σ’ ένα ανελέητο ερωτικό παιχνίδι, γεμάτο πόνο κι ευχαρίστηση κατά τη διάρκεια της βραδιάς αυτής που οι ανεκπλήρωτες φαντασιώσεις θα ζωντάνευαν και θα δημιουργούσαν μια πραγματικότητα ακόρεστα ιδανική, μεταμορφώνοντάς με σ’ ένα πρότυπο άντρα – αρπακτικό, του οποίου τα πάθη ανταγωνίζονται τη λογική και τελικά επισκιάζουν τα οποιοδήποτε συναισθήματα, αναγκάζοντάς με να κινούμαι μέσα του μ’ ένα ρυθμό εξωφρενικό, χαϊδεύοντας την ιδρωμένη λάμψη της επιδερμίδας του, δίνοντας έμφαση στις ερωτογενείς ζώνες του, φωνάζοντας δυνατά σαν μια αγέλη άγριων ζώων στο σκοτάδι…

Προβληματίστηκα μήπως μπερδέψω την αγάπη με τον έρωτα…

Καθώς στέκομαι μπροστά του, με την πλάτη να πιέζεται δυνατά σ’ έναν από τους τοίχους του δωματίου, προκαλώ το βλέμμα μου, φωτίζοντας τις ερεθισμένες ρόγες του στήθους του μ’ ένα φακό σαν να είμαι ο ήλιος, αφήνω το πόθο να με κατευθύνει. Θέλω να τον πάρω ολόκληρο μέσα στο στόμα μου. Σκύβοντας προς το μέρος του, φιλώ και γλείφω τις ρόγες του, τις θηλάζω βρίσκοντας κάτι από την πρόωρη χαρά που είχα ως βρέφος όταν θήλαζα το στήθος της μητέρας μου. Θέλω να τον αρπάξω και να ορμίσω μέσα του, μέσα στο μυαλό του, να μαδήσω το κορμί του σαν αρπακτικό, να συρθώ με τρόπο εγωιστικό μέσα στο κορμί του κρατώντας τυλιγμένα γύρω από τη μέση μου τα πόδια του, φωνάζοντας το όνομά του, καλύπτοντας το πρόσωπό του με φιλιά τρυφερά και παιχνιδιάρικα, δυναμικά, να γίνω ένα με την εύπλαστη μορφή του κορμιού του, αφήνοντας με κομμένη την ανάσα τόσο εκείνον όσο κι εμένα, λεκιάζοντας τον μόνο για να υπενθυμίσω την παρουσία μου στο εδώ και στο τώρα, απολύοντάς τον από κάθε έλεγχο με προσοχή και συνέπεια…

Αυτό ακριβώς κάνω…

… κι αυτό για μένα είναι μια έκφανση αγάπης, κι όχι έρωτα

Advertisements