Απόψε θα υμνήσω τα χείλια του…

… αυτά τα χείλια που ανοίγουν σιγά –σιγά, όχι για ν’ ακουστεί η φωνή του…

… αυτά τα χείλια που λαχταρώ να αποκωδικοποιήσω τη γεύση, την υγρασία και τη ζεστασιά τους…

… αυτά τα χείλια που λατρεύω να απολαμβάνω καταβροχθίζοντας ξεδιάντροπα κάθε κομματάκι της σάρκας τους…

… αυτά τα χείλια που βουρτσίζουν απαλά τη μπρούτζινη λάμψη του δέρματός μου το καλοκαίρι, πειράζοντας και καλοπιάνοντας τα συναισθήματά μου, μεταφέροντας απ’ άκρη σ’ άκρη σάλια, ψιθυρίζοντας κι αναστενάζοντας με το παραμικρό, με το τίποτα…

… αυτά τα χείλια που σουλατσάρουν με τη θερμή ανάσα τσουρουφλίζοντας το σαρκικό πάθος…

… αυτά τα χείλια που εμποδίζουν ν’ ακουστούν με λαχτάρα εξωφρενικά ερεθιστικές λέξεις που δεν πρέπει να κρατιούνται μυστικές…

… αυτά τα χείλια που η επιθυμία σπρώχνει να γευτώ τη γλυκύτητά τους και να τραφώ από το άρωμά τους και να πνιγώ φιλώντας τα, κάνοντας σπονδές πάνω τους με την άκρη της γλώσσας μου, γλείφοντας τα νωχελικά και πονώντας τα στα ρουφήγματα…

… αυτά τα χείλια που αντιδρούν άμεσα στο ελάχιστο ίχνος εισβολέα, είτε αυτό λέγεται δάχτυλο, είτε πούτσος, αρπάζοντάς τον κι αφήνοντας πάνω του σημάδια πιο έντονα απ’ εκείνα του φιλιού…

… αυτά τα χείλια που ξέρουν να ηρεμούν την παλλόμενη σκληρότητα του πούτσου μου, ο οποίος αγριεμένος από την πείνα, παχουλός – παχουλός, επιζητά τη συγχώνευση, όμως ικανοποιείται προσωρινά από την εξαίσια αυτή πράξη της πίπας που εμπνέει τον εγκέφαλο…

… αυτά τα χείλια που μόνο να μουσκεύουν ξέρουν και τα σάλια ξεχειλίζουν από τα όριά τους στάζοντας το κορμί μου…

… αυτά τα χείλια που γνωρίζουν να διεκδικούν τα δικαιώματά τους, γλιστρώντας ακούραστα στη γυμνή σάρκα μου, γλείφοντας βάναυσα μ’ έναν εξουθενωτικό ρυθμό, αναγκάζοντας με να σαλπίσω αναστεναγμούς και γκρίνια, γκρεμίζοντας έτσι την εκπληκτική σιωπή που τόση ώρα επικρατούσε στο δωμάτιο… μέχρι να «σπάσω»…

Advertisements