… τυλίγοντας τις μπούκλες του στη γροθιά μου, τον σπρώχνω προς τα πίσω μέχρι να συναντήσω τον πρώτο εύκαιρο τοίχο του δωματίου που να μην έχει καρφωμένο ούτε ένα κάδρο. Δεν είναι η μέρα που θα ήθελα να κάνω την παραμικρή ζημιά. Αρκετά αντικείμενα έχουμε καταστρέψει ορμώμενοι από το ερωτικό μας πάθος. Καθώς πέφτω πάνω του και πιέζω το κορμί του με το δικό μου, του επιτρέπω να αισθανθεί το τσούξιμο από την επαφή του βελουδένιου στήθους του με το δικό μου τριχωτό στήθος. Οι αναστεναγμοί του προδίδουν μια απόλαυση την οποία δεν μπορεί να αρνηθεί. Το κορμί του ξυπνά διεγείροντας ακόμα περισσότερο το δικό μου. Σε κάθε επίσκεψη των χεριών μου πάνω του αισθάνομαι την καρδιά μου να επαναστατεί, να εξεγείρεται… Λαχανιάζοντας, αντιστοιχώ κάθε χτύπο της καρδιάς μου μ’ ένα άγγιγμα του κορμιού μου, είτε με τα δάχτυλα, είτε με την παλάμη.

«Μείνε ακίνητος»

«…»

«Μη κουνηθείς»

Δουλεύοντας γρήγορα και αποτελεσματικά, αφήνω ν’ ακουστεί ο ήχος της ζώνης μου τη στιγμή που τη λύνουν τα δάχτυλά μου. Επίσης, αφήνω ν’ ακουστεί ο ήχος του φερμουάρ που κατεβαίνει και ο ψίθυρος του ρούχου πάνω στο δέρμα καθώς βγαίνει. Έτσι όπως τον κρατώ με το ένα χέρι μου φαίνεται ότι κρατώ μια σπασμένη κούκλα…

«Άνοιξε…»

Τυλίγω ξανά τη γροθιά μου με τις μπούκλες του και προσπαθώ να στοχεύσω το στόμα του με τον πούτσο μου… Αλλάζω γνώμη… σχεδόν αμέσως…

«Άνοιξε… τα πόδια σου»

Πρόθυμα, όπως πάντα, οδηγώ τον πούτσο μου μέσα του, κλέβοντας την πρώτη από τις εντυπωσιακές σε ένταση κραυγές του. Με το χέρι μου συγκρατώ το κεφάλι του. Η βαριά μυρωδιά του αρώματός του προκαλεί ένα έγκαυμα στα ρουθούνια μου. Για μια στιγμή, συνειδητοποιώ ότι δεν μπορώ να αναπνεύσω, δεν μπορώ να σκεφτώ, δεν μπορώ να καταπιώ. Στο κεφάλι μου, σκέψεις επιδιώκουν να διεκδικήσουν την ελευθερία τους, να εκφραστούν και να μεγαλουργήσουν. Έτσι όπως είμαι σκυμμένος, κλέβω μια ανάσα από το στόμα του και τον φιλώ, κερδίζοντας τη μεγαλύτερη γευστική απόλαυση, τη γεύση των χελιών του. Τη γεύση που ο ίδιος μου παραχωρεί, γενναιόδωρα…

Αρπάζοντάς τον πλέον από τα αυτιά, οδηγώ μέσα του… βαθιά… όσο πιο βαθιά γίνεται, τον πούτσο μου, δίχως να περιμένω καμία έγκριση. Ικανοποιημένος από τη στάση του, βρίσκω περιττό να ρωτώ κάθε τόσο πως αισθάνεται και τι άλλο περιμένει απ’ εμένα…

Ζαλισμένος, τραβιέμαι προς τα πίσω, κάνοντας έτσι το πρώτο διάλειμμα… το πρώτο ολιγόλεπτο διάλειμμα… Ένα χαμόγελο έχει ανθίσει στο πρόσωπό του. Αυτό είναι πάντα το πρόβλημα. Το χαμόγελό του που με ξεσηκώνει… που με αγριεύει… που με κάνει να μη μπορώ ούτε εγώ ο ίδιος ν’ αναγνωρίσω τον εαυτό μου… Το πάθος μου διαχέεται παντού… πάνω του κυρίως. Ανασκολοπίζω την κωλοτρυπίδα του, εκατοστό – εκατοστό μέχρι που την γεμίζω για τα καλά…

«Κρατήσου! Μη χαλαρώνεις! Αν χαλαρώσεις, θα πέσεις…»

Τυλίγω το ένα χέρι μου γύρω από το λαιμό του και θάβομαι κυριολεκτικά μέσα του… Σε κάθε διείσδυση σφυροκοπώ την πλάτη του στον τοίχο. Συνεχίζω μέχρι να νιώσω τον πούτσο μου να χάνει έστω και το ελάχιστο από τη δύναμή του. Γεμάτος ευδαιμονία, ξεδιπλώνω τα άκρα μου γύρω από το κορμί του και μουρμουρίζω το όνομά του στο αυτί του… Η επίθεσή μου κλιμακώνεται μέχρι την επίτευξη του στόχου… μέχρι να αισθανθεί ότι υπάγεται πλέον στο κορμί μου…

Την κατάλληλη στιγμή, χύνω…

Advertisements