Στεκόμαστε ο ένας απέναντι στον άλλο, όπως τα αγάλματα στο Αρχαιολογικό μουσείο.

Τα ρούχα μου είναι σκορπισμένα διάσπαρτα στο πάτωμα…

Το παντελόνι σου σκεπάζει την πλάτη μιας καρέκλας αντίκας…

Η μπλούζα σου έχει καθίσει σ’ ένα από τα μαξιλάρια του καναπέ…

Φοράς μόνο ένα μαύρο σορτς…

Αφήνω το βλέμμα μου να ξεχαστεί στα μπράτσα και στους ώμους τους γυμνούς…

… στο γυμνασμένο σου στήθος.

Κυκλώνω το κορμί σου με τα χέρια μου…

Σηκώνεσαι στα δάχτυλα των ποδιών σου κι απότομα φαίνεσαι υπερβολικά ψηλός…

Το δωμάτιο μας είναι σκοτεινό κι αθόρυβο…

Κάπου έξω… σε απόσταση όμως… ένα τμήμα της πόλης ζωντανεύει όπως κάθε βράδυ

Οι χτύποι της καρδιάς σου ακούγονται πιο σιγά κι από την αμυδρή ηχώ της αναπνοής σου

Παίρνω βαθιές ανάσες…

Ένας παλμός τρεμοπαίζει στο πλάι του λαιμού σου

Τα μάτια σου είναι απίστευτα μεγάλα και λαμπερά…

Με κοιτάς…

Το χαμόγελό σου είναι γοητευτικό, περισσότερο από κάθε άλλη φορά…

Δεν με βλέπω να επιβιώνω για πολύ αν συνεχίσεις να με καρφώνεις με το βλέμμα σου…

Μαλάκωσε την έκφρασή σου για να ησυχάσω… σε παρακαλώ…

«Κάνε την πρώτη κίνηση…», σ’ ακούω να μου λες

… και μ’ ένα νεύμα σου με προτρέπεις να υπακούσω…

Με καθοδηγείς

Η φωνή σου ακούγεται βραχνή και βαθιά…

… εισβάλει στο κεφάλι μου και ξεσηκώνει κάθε εικόνα, κάθε ανάμνηση που είχε χαθεί στις σκοτεινές γωνίες του μυαλού μου

Βάζεις τα χέρια σου πίσω από την πλάτη σου…

Πλέκεις μεταξύ τους τα δάχτυλά σου…

Έρχεσαι πιο κοντά μου… Σκύβεις…

Μπούκλες από τα μαλλιά σου πέφτουν μπροστά στο πρόσωπό σου…

Το ένστικτό μου με συμβουλεύει να τις χτενίσω προς τα πίσω, αλλά δεν το κάνω

… Όχι, θα το κάνω…

Τα χείλη μου σε προσεγγίζουν…

Τρέμοντας…

Γλιστράς τη γλώσσα σου πάνω τους…

Σου ρίχνω μια ματιά…

«Άντε… Ξεκίνα», μου λες.

Advertisements