Αφήνω ένα χάδι στο δεξί του ώμο…

Σεμνά, σχεδόν ασκητικά, με προσεκτικές και προσεγμένες κινήσεις, βγάζω το βαφτιστικό σταυρό από το λαιμό του…

… τον αντικαθιστώ με κάτι άυλο, αλλά πολύτιμο…

… τον αντικαθιστώ μ’ ένα πλήθος φιλιών ίσης αξίας με το βάρος του σε χρυσό…

Τον παίζω για λίγο στα δάχτυλά μου και τον ρίχνω στην πίσω τσέπη του παντελονιού μου

Μετά, πιάνω το κορμί του και με τα δυο μου χέρια

Τα μακριά, λεπτά δάχτυλά μου βαδίζουν σ’ ένα μονοπάτι που ξεκινά από το πηγούνι του και εκτείνεται γύρω από το λαιμό του…

Από πίσω τους τρέχουν λαχανιάζοντας τα χείλη μου…

Γλιστρούν… απαλά…

… αισθησιακά…

… επικίνδυνα…

Χαϊδεύω το κεφάλι του, το πρόσωπό του, το λαιμό του…

Σέρνω τα δάχτυλά μου ανάμεσα στα μαλλιά του, τα ανακατεύω, τα χτενίζω, τα ανακατεύω ξανά…

Εξετάζω με τρυφερότητα αν μπορεί ν’ ακούσει τον ήχο των δαχτυλικών μου αποτυπωμάτων όταν τρίβω μεταξύ τους τα δάχτυλά μου.

Αμέσως μετά, κάνω μασάζ στους λοβούς του…

Τους τραβάω…

Παίρνει το κεφάλι μου στα χέρια του…

Στο σκούρο χρώμα των ματιών του μπορώ να δω ένα περίεργο χρωματικό μείγμα κάστανου και φουντουκιού μέσα στις κόρες, ενώ γύρω τους ένα λαμπερό φωτοστέφανο… όπως όταν γίνεται έκλειψη σελήνης…

Μέσα τους φαίνεται όλη η ζωή του…

Κοιτώντας ακόμα πιο βαθιά, ανακαλύπτω τα μυστικά του, ψάχνω να βρω κι άλλα… πολλά…

Δεν αντέχει στο βάρος του βλέμματός μου…

Κλείνει τα βλέφαρά του

«Πες το…», του λέω…

Ανοίγει τα βλέφαρά του… κοιτάζοντάς με, γενναία… και πάλι…

«Τι;», με ρωτά…

«Πες, ότι είσαι έτοιμος να κάνω ό, τι θέλω…», απαντώ…

Το στόμα μου στεγνώνει…

Απλώνω τα χέρια μου γύρω από το κεφάλι του, κλείνοντας του στα μάτια…

Όλα γύρω του σκοτεινιάζουν

Τον προετοιμάζω έτσι ώστε να δοθεί σ’ έναν άνθρωπο που λατρεύει απόλυτα…

… Σ’ εμένα.

Advertisements