Λουκά μου,

Επειδή δεν σταματάς να τρέχεις… να τρέχεις… να τρέχεις… Κάνε μια στάση, σε παρακαλώ, και άκουσέ με… Η ζωή είναι ένα συνεχές τρέξιμο. Πρέπει ως πατέρας να σου μιλήσω για τα επόμενα βήματά σου… να σου πω τι είναι καλύτερο για σένα και για το μέλλον σου… Έχω ανακρίνει αρκετά τον εαυτό μου τις τελευταίες ημέρες, τις τελευταίες εβδομάδες… μη σου πω και μήνες, για να καταλήξω σε όλα αυτά που θα σου πω. Για να μη κουραστείς και κυρίως για να μη βαρεθείς θα σου μιλήσω όπως ακριβώς σου διαβάζω τα παραμύθια το βράδυ, στο κρεβάτι, λίγο πριν κοιμηθείς…

Λοιπόν… Είσαι ένα μικρό αγόρι που μεγαλώνει τόσο γρήγορα και γίνεσαι ό, τι είχα ονειρευτεί… Πολλές φορές σκέφτομαι το ταξίδι της ζωής σου, το δρόμο που έχεις μπροστά σου και όλα όσα θα αντιμετωπίσεις… Μέχρι τώρα έχεις αναστραφεί σύμφωνα με μια ισχυρή ομάδα βασικών αξιών… Επειδή όμως δεν είμαστε αλάνθαστοι και λειτουργούμε κυρίως ενστικτωδώς, είμαστε σίγουροι πως έχουμε κάνει κάποια μικρά λάθη, ο μπαμπάς σου κι εγώ. Πρέπει να ξέρεις ότι αυτά τα λάθη μας ξέφυγαν γιατί πιστεύαμε ότι η απόλαυση στη ζωή, μερικές φορές, είναι πάνω από τα πρέπει… Η ζωή είναι ένας αγώνας ταχύτητας… Γι’ αυτό σου λέω… Τώρα σου αρέσει να τρέχεις, όμως κάποτε… αργότερα, μπορεί να μη σου αρέσει… Μη προχωράς γρήγορα γιατί θα κουραστείς. Πρέπει να είσαι δυνατός, να κοιτάς μπροστά και να αποφεύγεις τις οπισθοδρομήσεις… Το πιο σημαντικό που πρέπει να θυμάσαι είναι να συμπεριφέρεσαι σύμφωνα μ’ αυτά που προστάζει η έννοια της αγάπης…

Υπόσχομαι ότι θα συνεχίσω να σου προσφέρω όσα πιο πολλά μπορώ κι ακόμα περισσότερα… Μέχρι να μάθεις να μην αντιγράφεις τις ζωές των άλλων… μέχρι να βρεις μια δουλειά που θα σου αρέσει να κάνεις… μέχρι να μάθεις να είσαι ο εαυτός σου, θα σου προσφέρουμε ο μπαμπάς σου κι εγώ μια άνετη διαβίωση όπως έχουμε καθήκον να κάνουμε… Ό, τι κι αν σου πούνε, ό, τι κι αν ακούσεις, πρέπει να ξέρεις πως και οι δυο είμαστε καλό παράδειγμα για να μας ακολουθήσεις… Στο γενναίο νέο κόσμο που θα προχωρήσεις χρειάζεται στην αρχή πολλή επιρροή… χρειάζεται κάποιος να σου πει τι είναι… τι θα γίνει… πως θα κάνεις κάτι… Κι αυτοί είμαστε εμείς… Εμείς σου τύχαμε. Δες μας σαν ένα λαχείο… Δεν χρειάζεται να είσαι αρεστός σε όλους με τις πράξεις σου… Κανείς δεν χάθηκε όντας αυθεντικός… αληθινός… Είναι τιμή σου να προσελκύσεις άτομα που θα έχουν μεγαλώσει με τις ίδιες αξίες μ’ εσένα…

Κανείς δεν ξέρει τα πάντα και ποτέ δεν θα υπάρξει κάποιος που να τα ξέρει όλα… Αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να μείνεις ημιμαθής… Εκτός απ’ αυτά που θα μάθεις στο σχολείο όταν μεγαλώσεις, να ξέρεις ότι η ζωή θα βρει ένα τρόπο να σου διδάξει τα πιο σημαντικά μαθήματα… Μη κάνεις ποτέ, κανέναν συμβιβασμό… Πρέπει να περάσεις από την απογοήτευση και την θλίψη στον αγώνα για να καταλήξεις στην εντιμότητα, την ακεραιότητα και τον σεβασμό… Μάθε να λες τις πιο σκληρές απαντήσεις στα ερωτήματα που θα γεννιούνται… Μάθε να βλέπεις βαθιά στον πυρήνα των αξιών οι οποίες θα σε βοηθήσουν να παίρνεις πολλές από τις αποφάσεις που θα φανερώνουν όχι μόνο τα πιστεύω σου, αλλά θα σε αντιπροσωπεύουν ως μέλος της κοινωνίας που θα ζεις…

Έχοντας προσδιορίσει τις βασικές αξίες, πάνω τους θα στηρίξεις το ισχυρό του χαρακτήρα σου και θα καλλιεργήσεις ό, τι καλύτερο πρέπει να υπάρχει μέσα σ’ έναν άνθρωπο… Φρόντισε να προστατεύεις όσα αγαπάς… όσα είναι σημαντικά για σένα… όσα πιστεύεις ότι αξίζουν μια τιμή…

Μην μένεις αμέτοχος… Κάνε πάντα κάτι! Δεν έχει σημασία τι θα είναι αυτό, αρκεί να έχει πάθος. Ταξίδεψε σε μέρη και δες διαφορετικούς πολιτισμούς και συνάντησε ανθρώπους που είναι διαφορετικοί από σένα… Γίνε δραστήριος και πρόσφερε εθελοντικά την βοήθειά σου όπου πιστεύεις ότι χρειάζεται… Η ζωή ανταμείβει όσους προσφέρουν έστω και το παραμικρό στους άλλους…

Ζήσε κάθε μέρα, χωρίς βιασύνη, σαν να είναι γιορτή… Ρούφηξε κάθε στιγμή της και μετά προχώρα μπροστά. Μη θαμπωθείς από φανταχτερά αυτοκίνητα, ωραία σπίτια, και εντυπωσιακούς συντρόφους… Όλα είναι ευκαιριακά… Η ζωή δεν είναι διαγωνισμός. Πάρε το χρόνο με το μέρος σου, μη τρέχεις, βάδισε με σταθερό ρυθμό… Προγραμμάτισε τις εργασίες σου. Κανείς δεν θα σε βαθμολογήσει με άριστα αν κάνεις κάτι όσο πιο γρήγορα μπορείς… Να θυμάσαι ότι κάθε βήμα σου έχει αξία όταν προσφέρει κάτι καλό στη ζωή σου…

Δεν θα βρεις εύκολα στους άλλους ανθρώπους αυτό που σου αρέσει… Ο καθένας από εμάς έρχεται κρατώντας κάθε είδους αποσκευές. Δεν μπορείς να τους αλλάξεις, ούτε αυτοί μπορούν ν’ αλλάξουν εσένα. Πρέπει να είσαι ευγενικός ακόμα κι αν δεν σου αρέσουν… Πρέπει να μάθεις να τους χειρίζεσαι. Μπορεί να μη τους αρέσει ο τρόπος που μιλάς, ο τρόπος που ντύνεσαι… Ωστόσο θα υπάρχουν άλλα… πολλά… που θα τους κερδίσουν… Υπάρχει ένα ρητό που λέει: «Άφησε τους ανθρώπους να σου δείξουν ποια είναι τα πιστεύω τους και μετά προχώρα…»

Είναι σημαντική για έναν άνθρωπο η δύναμη… Όταν σε κοιτάζω, κοιτώ πίσω στο χρόνο… Μπορεί να μου λείπει η σωματική δύναμη, ωστόσο έχω αρκετά αποθέματα εσωτερικής δύναμης, όπως είναι η δύναμη της θέλησης… η ανοχή, η εμπιστοσύνη… Το ότι βρίσκεσαι εδώ, στο πλάι μου, είναι απόδειξη αυτής της δύναμης, της πραγματικής δύναμης, της απόφασης να σε αποκτήσουμε…

Η ζωή είναι ένας μεγάλος, τρελός γύρος σ’ ένα ροντέο… Τη μια θα βρίσκεσαι ψηλά, την άλλη θα προσπαθείς να κρατήσεις την ισορροπία σου και την άλλη θα βρεθείς στο έδαφος… Ίσως και να χτυπήσεις. Αν συμβεί αυτό, γιατί θα συμβεί, σήκω αμέσως… ξεσκονίσου, φτιάξε τα ρούχα σου και προχώρα… Μην αναζητήσεις από κανέναν τον οίκτο… Ανέβα ξανά και προχώρα κοιτώντας μπροστά… Η ικανότητά σου να ζήσεις καλά εξαρτάται από τις αποτυχίες που θα σου τύχουν και τον τρόπο που θα τις διαχειριστείς… Δεν υπάρχει χρόνος για να καθίσεις στάσιμος… Η καλύτερη στιγμή για να επιστρέψεις στην κορυφή είναι αμέσως μετά από μια πτώση…

Μάθε ν’ αγαπάς… αληθινά… Μην περιορίζεις τα συναισθήματά σου και ποτέ να μη χρησιμοποιήσεις την λέξη αγάπη αν δεν την εννοείς πραγματικά… Μη φοβάσαι να δίνεις την καρδιά σου… όχι όμως σε όποιον κι αν είναι… Η αγάπη πρέπει να βρίσκεται παντού…

Λουκά μου… Θυμήσου, ότι τα έργα σου θα δείχνουν αυτό που είσαι… Σ’ αυτό να πιστεύεις… Γι’ αυτό να παλεύεις… Μπορεί όλα αυτά που σου λέω να μη τα καταλαβαίνεις και να σου φαίνεται περισσότερο ενδιαφέρον να έχεις ένα από τα δάχτυλά μου για πιπίλα σου, όμως κάποτε θα μ’ ευχαριστείς…

Σ’ αγαπώ,

Ο μπαμπάς σου

Advertisements