Όταν σου μιλώ στο τηλέφωνο, δεν μπορώ να πω τίποτα, δεν μπορώ να κάνω τίποτα, δεν μπορώ… είμαι ένα τίποτα. Έχω ένα φόβο πως σε κουράζω με την πολυλογία μου, πως επαναλαμβάνομαι, πως σε στραγγαλίζω με την αγάπη μου. Γιατί ότι κι αν κάνω για σένα, το κάνω από αληθινή αγάπη, η αγάπη μου κάνει τόσο γλυκές τις λέξεις που χρησιμοποιώ.
Όταν κοιτώ τα μάτια σου, ξεχνιέμαι, το βλέμμα μου χάνεται και φοβάμαι μήπως ανοίγω πολύ τα μάτια μου και σε φοβίζω ή με την επιμονή που σε κοιτώ τα μάτια μου αλληθωρίζουν. Πες μου αλήθεια, πως σου φαίνομαι όταν σε κοιτώ; Το ξέρεις πως σ’ εμπιστεύομαι περισσότερο και από την ίδια μου την ζωή. Θα πιστέψω οτιδήποτε κι αν μου πεις, γιατί ότι μου πεις θα το φιλτράρω σχολαστικά με το μυαλό μου, ίσως καταλάβω πως μου λες ψέματα, αλλά η καρδιά μου, πλημμυρισμένη από αγάπη δεν θα επιτρέψει να σε αμφισβητήσω. Είσαι ο αγαπημένος μου, ο αγαπημένος μου εραστής, το μονάκριβό μου μωρό. Οι καρδιές μας είναι ενωμένες… έλα… θα ενώσουμε και τα πρόσωπά μας. Μωρό μου, αγαπημένο μου μωρό, είμαι πάντα εδώ, η καρδιά μου είναι πάντα ανοιχτή, μπορεί να χωρέσει όλα τα πράγματα που θέλεις να μοιραστούμε. Είμαι δικός σου, ολότελα δικός σου, κάθε κομμάτι του κορμιού μου, κάθε όργανο του σώματός μου σου ανήκει. Φοβάσαι… καταλαβαίνω το γιατί, αλλά να ξέρεις ότι όσο είσαι κοντά μου θα έχω πάντοτε το αντίδοτο για τις χειρότερες αμφιβολίες σου. Θα έχω το στήθος μου μαξιλάρι για ν’ ακουμπάς όταν κοιμάσαι, την αγκαλιά μου φρούριο για να έχεις προστασία όταν την χρειάζεσαι. Η καμπύλη του λαιμού μου κατασκευάστηκε ειδικά για να περνάς τον ελεύθερό σου χρόνο, τα πόδια μου είναι πάντα ανοικτά για να σε τυλίξουνε, για να σε κρατήσουνε σφικτά, να μη δραπετεύσεις ποτέ. Έτσι θα σε κρατήσω… στην αγκαλιά μου, δεν θα σε αφήσω ποτέ. Κάθε δάκρυ που φεύγει από τα μάτια μου σε περιέχει. Κάθε αναπνοή που φεύγει από το στόμα σου μου δίνει ζωή. Είμαστε ένα η αγάπη μου. Είμαι ένα με σένα, είμαστε ένα ακόμη και όταν δεν βρίσκεσαι μέσα μου. Είμαστε ένα… Δεν υπάρχει εσύ κι εγώ, μόνο εμείς, κανείς μας δεν είναι μόνος, έχουμε ο ένας τον άλλο. Ενώνουμε τα χέρια μας, μπερδεύουμε τα πόδια μας, έτσι, που και οι άγγελοι δεν θα τολμήσουν ποτέ να μας χωρίσουν. Δεν θα επιτρέψω κανέναν να μας χωρίσει… δεν θα το επιτρέψω… δεν θα μου συμβεί ξανά… τουλάχιστον όσο αναπνέω, όσο αναπνέεις, γιατί η αναπνοή μας είναι κοινή, μια καρδιά χτυπάει σε ένα κοινό κορμί. Όταν θα κοιταχτείς στον καθρέφτη θα δεις εμένα, όταν κοιταχτώ στον καθρέφτη θα δω εσένα… ένα πρόσωπο, ένα στόμα, δύο γλώσσες, μία σκέψη, δυο φωνές… ένας άνθρωπος…

Advertisements