Είναι αργά, όμως δε μπορώ να κοιμηθώ. Σκέψεις από τα χέρια σου να χαϊδεύουν το κορμί μου, χορεύουν στο μυαλό μου… Το απόγευμα που μας πέρασε ήταν υπέροχο, τόσο υπέροχο που αντανακλάται πάνω μου σαν την αίσθηση των χειλιών σου ή καλύτερα αυτής της υποχώρησης της γλώσσας σου πάνω στις ερεθισμένες ρόγες του στήθους μου… Νιώθω τον πούτσο μου να πάλλεται με ενθουσιασμό… Εγώ ο ίδιος είχα αποφασίσει να σταματήσω οποιαδήποτε σκέψη πέφτοντας να κοιμηθώ, αλλά η μυρωδιά σου είναι τόσο έντονη στο μαξιλάρι μου που δεν μπορώ να πράξω διαφορετικά…

Κλείνω τα μάτια και εισπνέω αργά την παρατεταμένη μυρωδιά του αρώματός σου… Ισχυρίζομαι πως κοιμάμαι, αλλά συνεχίζω να κοροϊδεύω τον εαυτό μου… Σηκώνω το βλέμμα μου, το στρέφω προς το μέρος σου…

«Μωρό μου, είσαι ξύπνιος;» ρωτώ…

Ελέγχω την αναπνοή σου για να μην αναγκαστείς να μου πεις ψέματα. Βλέπω ότι δεν κοιμάσαι… Σου δίνω ένα απαλό φιλί στο μέτωπο κι εσύ απλά με παρακολουθείς… Σε κλείνω στην αγκαλιά μου και αισθάνομαι τόσο ισχυρός… Ακουμπώ στο στομάχι σου, χαϊδεύω τρυφερά το δέρμα του στήθους σου… Καλωσορίζεις τα χάδια μου μ’ ένα χαμόγελο… ένα γλυκό χαμόγελο… και ανταποκρίνεσαι… Πιέζεις τα χείλια σου στα δικά μου και με φιλάς, βαθιά… με πάθος… με έντονο πάθος… Διακόπτω το φιλί σου για να ανασηκωθώ και να πέσω στη συνέχεια πάνω σου με όλο μου το βάρος… Ένα ακόμα φιλί και η αναπνοή σου γίνεται βαριά… ζεσταίνοντας το πρόσωπό μου… Τα χέρια μου εκτελούν έργα φροντίδας κατά μήκος του προκλητικού μεγέθους του πούτσου σου… Σε κάθε άγγιγμά μου αφήνεις να βγει μια μικρή γκρίνια ενθουσιασμού… Αφήνω ένα φιλί ακριβώς κάτω από τον αφαλό σου… για να σε προκαλέσω…

Αμέσως βλέπω πόσο ενθουσιασμένος είσαι… Δεν μπορείς να κρυφτείς… Φιλώ την αριστερή πλευρά του στομαχιού σου, στη συνέχεια ικανοποιώ τη βουβωνική χώρα σου, και μετά την δεξιά πλευρά… Μπορείς να αισθανθείς τη ζεστή ανάσα μου και τα μαλλιά μου να τρίβουν τον πούτσο σου, στη προσπάθειά μου να πάρω καλό βαθμό στον έλεγχο… Σφίγγεις τους κοιλιακούς σου, παίρνεις μια βαθιά ανάσα και μπαίνεις στην αναμονή… Ερεθίζω τον πούτσο σου με όποιον τρόπο μπορώ… αναζητώ κι άλλους τρόπους, ακόμα καλύτερους… Περνώ τη γλώσσα μου από τη βάση του σκληρού σου πούτσου, την γλιστρώ από την μια άκρη έως την άλλη… Σιγουρεύομαι να καλύψω ολόκληρη την επιφάνεια του πούτσου σου… Θέλω να σου τον κάνω να φαίνεται ωραίος, ψηλός και υγρός πάνω απ’ όλα… Τοποθετείς τα χέρια σου στο κεφάλι μου και συνεχίζω το έργο μου μέχρι να τα απομακρύνεις… μέχρι να τα τραβήξεις μακριά… Έτσι κι αλλιώς δεν είσαι έτοιμος.

Χαμογελώ και γλείφω με ευχαρίστηση τα χείλια μου…

Γλιστρώ τα χέρια και στον δικό μου πούτσο… Είναι σκληρός και υγρός… έτοιμος να χύσει… Σταγόνα-σταγόνα πέφτει το σπέρμα… Με συγκίνηση συνεχίζω να γλείφω τον πούτσο σου… τον εκτελώ με αργές βασανιστικές κινήσεις… Τον παίρνω στο στόμα μου, τον πιπιλίζω… Σηκώνω το κεφάλι μου, αναζητώ ένα σου χαμόγελο μέχρι να αισθανθώ το ζεστό σου σπέρμα στη γλώσσα… Μετά την εκσπερμάτωση, μπορείς να με φιλήσεις στα χείλια… από τη στιγμή που έχεις αφήσει πάνω τους τη γλυκιά γεύση της νίκης σου…

“…All the people I was kissing,

some are here and some are missing…”

Being Boring – David J Haskins

Κρύβεις το φεγγάρι με τον καπνό που βγαίνει από το τσιγάρο σου

Και χαμογελάς… για μια στιγμή

Προτού ο καπνός αρχίσει να εξασθενεί

Μπορείς να σηκώσεις το χέρι σου και με το δάχτυλο ν’ ανακατέψεις τα αστέρια… για μια στιγμή

Μπορείς να γυρίσεις και να μου πεις:

«Ας δει τώρα αυτός ο κόσμος τι μπορούμε να κάνουμε»

Γιατί όταν βρίσκεσαι στην αγκαλιά μου είσαι ένας μικρός Θεός… για μια στιγμή

Μετά όλα αίρονται

«Ναι, μωρό μου δείξε τους…

σκίσε τον ουρανό από πάνω μέχρι τη μέση…»

–

Και μετά σιωπή…

Μια σιωπή τόσο γαλήνια σαν κανείς να μην υπάρχει εδώ

Για μια στιγμή…

Μετά οι φωνητικές σου χορδές ψιθυρίζουν ένα βραχνό «Σ’ αγαπώ» γιατί σ’ έχω κάνει θρησκεία μου

Η ανάσα σου περνάει από τα βλέφαρά μου σαν κύμα

Και τα ρούχα κολλάνε στα ιδρωμένα μας κορμιά

Καθώς σταγόνες νερού αγκαλιάζουν τις καρδιές μας

Η γλώσσα σου επισυνάπτεται στο στόμα μου μ’ ένα ηλεκτρονικό μήνυμα που κρύβει φιλιά

Οι χτύποι της καρδιάς σου συγχρονίζονται απόλυτα με τους δικούς μου

Τα δάχτυλά μας ενώνονται, ένα-ένα, σαν χαμένα κομμάτια πάζλ που έχουν προδιαγεγραμμένη τη θέση τους… που ξέρουν ακριβώς πώς να ταιριάξουν

–

Σαν Θεό που σε πιστεύω

Είμαι λίγο κάτω από σένα

Είμαι απλά ερωτευμένος με τα χείλια σου που συγκρούονται με το δέρμα μου

–

Απόψε στις σημειώσεις μου ψάχνω μια μελωδία

Θα εξαντλήσω όλο το χρόνο μου μέχρι να τη βρω

Μέχρι να μπαγιατέψει η γεύση σου στην άκρη της γλώσσας μου

Μέχρι να κουραστείς…

Μέχρι ν’ αναγκαστείς να ψιθυρίσεις:

«Πες μου τι είναι αυτό που ψάχνεις…»

«Όχι…

Όχι μέχρι η γλώσσα σου ξεκινήσει να κάνει περιπάτους ποινής στα χείλια μου

Και στα διαλείμματα να μου δίνει φιλιά

Και να παρεισφρήσει ανάμεσα στα δόντια μου σαν οδοντικό νήμα

Για να μη μπορεί να ξεφύγει μετά

Όπως κι εσύ…»

–

Σαν Θεό που σε πιστεύω

Θα γίνω ο επόμενος Σαίξπηρ

Και θα γράψω μια ιστορία αγάπης πιο δυνατή από το «Ρωμαίος και Ιουλιέτα»

]]> http://lastinightidreamtthatsombodylovedme.wordpress.com/2009/11/30/%cf%83%ce%b1%ce%bd-%ce%b8%ce%b5%cf%8c-%cf%80%ce%bf%cf%85-%cf%83%ce%b5-%cf%80%ce%b9%cf%83%cf%84%ce%b5%cf%8d%cf%89/feed/ 0 Αλέξανδρος http://lastinightidreamtthatsombodylovedme.wordpress.com/2009/11/30/%ce%b1%ce%bb%ce%b7%ce%b8%ce%b9%ce%bd%ce%ad%cf%82-%cf%83%ce%ba%ce%ad%cf%88%ce%b5%ce%b9%cf%82/ http://lastinightidreamtthatsombodylovedme.wordpress.com/2009/11/30/%ce%b1%ce%bb%ce%b7%ce%b8%ce%b9%ce%bd%ce%ad%cf%82-%cf%83%ce%ba%ce%ad%cf%88%ce%b5%ce%b9%cf%82/#comments Mon, 30 Nov 2009 10:28:41 +0000 Αλέξανδρος http://lastinightidreamtthatsombodylovedme.wordpress.com/2009/11/30/%cf%81%ce%b5%ce%b1%ce%bb%ce%b9%cf%83%ce%bc%cf%8c%cf%82-2/ ]]>

Σ’ αγαπώ

όχι σαν τ’ αστέρια που κρυμμένα πίσω από τα πέπλο των σύννεφων δίνουν φιλιά στο φεγγάρι

Σ’ αγαπώ

όχι για τη φωνή σου ακούγεται σαν ένα εκατομμύριο άγγελοι που τραγουδούν μόνο για μένα

Ξέχνα τις ρομαντικές μαλακίες που συχνά σου ψιθυρίζω

Θέλεις ν’ ακούσεις την αλήθεια;

Σ’ αγαπώ για τον ερωτισμό σου

για τον τρόπο που φωνάζεις το όνομά μου στην έναρξη του οργασμού σου όταν ξεσηκώνω τα ήδη θαμνώδη μαλλιά το πρωί

Σ’ αγαπώ για τον τρόπο που δειλιάζεις όταν κάνω επίθεση

Σ’ αγαπώ επειδή με κάνεις να αισθάνομαι σαν πόρνη έτοιμη να καταρρεύσει από τα κλάματα στο πρώτο λάθος

στο πρώτο ψέμα

στη πρώτη αφορμή

Σ’ αγαπώ γιατί μ’ αφήνεις να βγάζω κραυγές κάθε νύχτα

επί

πέντε

ώρες

όταν με γαμάς

και μέχρις ότου καταλαγιάσουν οι ορμές σου

Σ’ αγαπώ γιατί μου επιτρέπεις

να σου διαβάζω ποιήματα του Ασλάνογλου στις τρεις το πρωί

για να αναρωτιέμαι μετά γιατί δεν κοιμάσαι καλά

Σ’ αγαπώ γι’ αυτό δέχομαι το μίσος των γονιών σου και τους μισώ

Σ’ αγαπώ

όταν κοιτάζω επίμονα τον κώλο σου

όταν τα μάτια σου φωτίζουν κάθε δωμάτιο

όταν κάθε ένα από τα χαμόγελά σου ξέρουν ότι βρίσκομαι σε μια κρίση πανικού

και μου λες τις σωστές λέξεις για να με ηρεμήσεις

Σ’ αγαπώ για την υπομονή σου όταν σου βάζω ν’ ακούς σε επανάληψη τα τραγούδια που μου αρέσουν

Σ’ αγαπώ περισσότερο από τον εαυτό μου κι ας είμαι ο πιο  μπάσταρδος εγωιστής που υπάρχει

Δεν θα μπορούσα να σ’ αγαπώ περισσότερο απ’ όσο σ’ αγαπώ

και το ξέρεις

γιατί νιώθεις και πιστεύεις κι εσύ το ίδιο για μένα

Δεν παίρνεις από λόγια… από το χέρι όμως ξέρεις να με παίρνεις

Με οδηγείς στο δωμάτιο

Στέκεσαι… εκεί… στα αριστερά και με κοιτάς

Με κοιτάς μ’ αυτά τα σκούρα μάτια σου

Μου φαίνεται ότι με μελετάς μ’ ένα απλό σου βλέμμα

Ενδιαφέρεσαι να δεις τις αντιδράσεις μου σ’ αυτά που έχει να μου πει

Κάθεται σε μια από τις δερμάτινες πολυθρόνες, δίπλα από το παράθυρο

«Βγάλε τα ρούχα σου»

Υπακούω αμέσως…

Σιγά-σιγά ξεκινώ να γδύνομαι, αναζητώντας το βλέμμα σου

Πετώ την μπλούζα μου στα πόδια σου…

Ακουμπάς το χέρι στο πηγούνι σου… τρίβοντάς το, σαν καλλιτέχνης που θαυμάζει το έργο του…

Αφήνεις την μπλούζα μου να πέσει στο πάτωμα…

Κάνω ένα βήμα μπροστά…

«Μείνε εκεί»

Συνεχίζω βγάζοντας το τζιν μου

Τα μάτια σου με κοιτάζουν με επιμονή

Κατεβάζω το φερμουάρ

«Αργά… πιο αργά…»

Γυρίζω, κουνάω τον κώλο μου και βγάζω το τζιν

«Γύρνα από την άλλη… θέλω να δω τις ομορφιές σου»

Βάζω τα χέρια στη μέση μου και ποζάρω…

Με κοιτάς… Το βλέμμα σου είναι πεινασμένο και λάγνο…

Βγάζω το σλιπ, κάνω ένα βήμα μπροστά…

Στέκομαι ακίνητος με τα χέρια σε ανάταση για να μην αφήνω κρυφό τίποτα

«Όμορφα… στο κρεβάτι τώρα…»

Βαδίζω προς το κρεβάτι… κάθομαι…

«Ξάπλωσε έτσι ώστε να κοιτάς εμένα»

Υπακούω…

«Παίξε τον πούτσο σου για μένα»

Σε κοιτάζω

«Τώρα»

Ακουμπώ το χέρι στον πούτσο μου… δειλά… για να τον εκνευρίσω…

«Θέλω να δεις πιο σοβαρά αυτό που κάνεις»

Ήμουν σίγουρος ότι θα γκρινιάσεις

Είσαι τόσο προβλέψιμος στις αντιδράσεις σου

Αναστεναγμοί βγαίνουν από το στόμα μου

«Έλα… δείξε μου…»

Γέρνω το κεφάλι μου προς τα πίσω…

«Όχι… θέλω να με κοιτάς»

Σε κοιτώ… τρίβω αργά τα δάχτυλά μου κατά μήκος του πούτσου μου… λίγο πιο γρήγορα… γρηγορότερα…

Τρίβεις τον πούτσο σου χώνοντας το χέρι μέσα στο παντελόνι σου

Βογκάς…

«Θέλω να έρθεις εδώ, μπροστά μου… γονατιστός»

Σηκώνομαι από το κρεβάτι και φτάνω μπροστά σου

Βγάζεις τον σκληρό πούτσο σου έξω

«Πιπίλισέ τον»

Σκύβω και γλείφω τον πούτσο σου… Σέρνω τη γλώσσα μου κατά μήκος του

Φέρνεις τα χέρια σου στο κεφάλι μου

«Παίξε με τον πούτσο σου όσο μου παίρνεις πίπα»

Γλείφω και ρουφώ περισσότερο… δυσκολότερα… γρηγορότερα…

«Γλείψε και τ’ αρχίδια μου»

Με ενθουσιασμό πιπιλίζω ενώ τα δάχτυλά μου επιτίθενται στον ευαίσθητο πούτσο μου

«Ναααααι… Ννννννναιαιαι»

Είσαι έτοιμος να πυροβολήσεις με τα καυτά χύσια σου τον λαιμό μου

«Ααααααααααααααααχχχχχχχχχχχ»

Θέλω να ουρλιάξω, αλλά φοβάμαι μήπως και πνιγώ

Χύνω κι εγώ…

«Μμμμμμμ»

Αφήνεις τα χέρια σου από το κεφάλι μου

Μετακινώ το στόμα μου στα μπούτια σου και γλείφω το σπέρμα που έχει ξεφύγει από την εκσπερμάτωση σου

«Μπράβο, καλό αγόρι»

Κάθομαι πάνω του

Κι αυτός είναι ξαπλωμένος ανάσκελα, σε μια κατάσταση χαλάρωσης… σε μια κατάσταση εκμίσθωσης της σεξουαλικότητάς μου στην οποία και υποτάσσεται…

Τα χέρια του είναι δεμένα στα κάγκελα του κρεβατιού, δίνοντάς μου τον απόλυτο έλεγχο

Όντας καθισμένος, χορεύω πάνω στον πούτσο του σαν μπαλαρίνα που χορεύει στις άκρες των δαχτύλων της, προβλέποντάς στο μυαλό μου κάθε συγκεκριμένη, χαριτωμένη κίνηση

Σε κάθε διείσδυση του πούτσου του το κορμί μου δονείται

Δάκρυα ιδρώτα ταξιδεύουν αργά από την κορυφή του μετώπου μου και στις δυο πλευρές του προσώπου μου…

Κάποιες απ’ αυτές στάζουν στο στήθος του…

Κάποιες άλλες μπαίνουν στα μάτια μου αφήνοντάς μου μια εντύπωση τσουξίματος και αυξάνοντας τις αντιδράσεις των νεύρων μου

Σε κάθε κίνηση που πιάνει το μάτι του, βρώμικες εικόνες δημιουργούνται στο μυαλό του…

Ακουμπώ τα χέρια μου στους γυμνασμένους μυς του στομαχιού του που μιμούνται τη κίνηση των κυμάτων…

Το μυαλό του βυθίζεται σε μια ερωτική έκσταση…

Γλιστρώ τα δάχτυλά μου στο στήθος του… πέρα-δώθε, πέρα-δώθε…

Χρησιμοποιεί τα μάτια του για να ελέγξει τον ρυθμό μου… τα κρατά ανοικτά… διάπλατα…

Ανεβοκατεβαίνω στον πούτσο του σε μια πιο ήρεμη κατάσταση…

Ο πούτσος μου κινείται αργά και πιο λεία… σύρεται στη μεμβράνη των τοιχωμάτων της κωλοτρυπίδας του…

Κλείνω τα μάτια μου και κινούμαι με ταχύτητα, αλλά ο ρυθμός μου εξακολουθεί να είναι ευγενικός… τρυφερός…

Σφίγγω τον πούτσο του, υπερφορτώνω την βάλανό του με ζωντανές αισθήσεις στέλνοντας μικρές δονήσεις σε ολόκληρο το κορμί του…

Ως ιππέας μαγεύομαι από τους ήσυχους αναστεναγμούς του…

Αφήνομαι στο να τον παρακολουθώ, γλιστρώντας τα δάχτυλά μου, σαγηνευτικά, πάνω στο κορμί του…

Τα πάντα βρίσκονται υπό τον έλεγχό μου…

Ελέγχω την υφή των τοιχωμάτων της κωλοτρυπίδας μου, ελέγχω τη ροή του ρυθμού… το πόσο αργά, το πόσο γρήγορα πρέπει να κινηθεί ο πούτσος του… ελέγχω πόσο βαθιά πρέπει να φτάσει μέσα μου για να μη ξεπεράσει τα όρια… ελέγχω ακόμα και τη στιγμή που θα μπορέσει να εκσπερματίσει μέσα στη ζεστασιά της κωλοτρυπίδας μου…

Εγώ είμαι αυτός που θα αποφασίσω πότε θ’ αφήσω το σπέρμα του να κυκλοφορήσει… ίσως σε λίγο… όχι όμως τώρα…

Ο ρυθμός των κινήσεών μου γίνεται πιο γρήγορα…

Ο πούτσος του προχωρά βαθιά… πιο βαθιά… πιο βαθιά… αναδεικνύοντας το μεγαλείο της σκληρότητάς του κι αυτή του μεγέθους του στο προσκήνιο…

Έτσι όπως έχω τον έλεγχο, προσανατολίζω και αποπροσανατολίζω τον πούτσο του…

Εγώ αποφασίζω…

Η ώρα για την εκσπερμάτιση έχει φτάσει…

Ο πούτσος του κάνει πιρουέτες μέσα μου… προσπαθεί να κινηθεί αθόρυβα, αλλά έτσι όπως είναι πρησμένος δεν μπορεί… Πάλλεται άγρια μέσα στην κωλοτρυπίδα μου έως ότου χύσει

Τον κρατώ μέσα μου ευλογώντας την πλαδαρότητά του, ενώ από την άκρη του ένα παχύ, λευκό γαλακτώδες στρώμα σπέρματος αναβλύζει

Αγκαλιάζω το ζεστό κορμί του και μένω σιωπηλός

Αναρωτιέμαι πως τα καταφέρνω.

Μπαίνω αθόρυβα στην κρεβατοκάμαρα, γιατί κοιμάσαι, τόσο ήσυχα… τόσο ειρηνικά… Σηκώνω το σεντόνι και το σπρώχνω κάτω από τους ώμους σου αποκαλύπτοντας τη κορυφή του στήθους σου… Ξεκινώ να σε θαυμάζω με το βλέμμα μου και νιώθω τον πούτσο μου να σκληραίνει ως απάντηση στο θέαμα… Ξέρω ότι κοιμάσαι πάντα εντελώς γυμνός… Βγάζω τα ρούχα μου και ξαπλώνω στο κρεβάτι, δίπλα σου… Είναι η πρώτη μέρα της εννιαήμερης άδειάς σου… Από τη μια θέλω να την σεβαστώ… Από την άλλη θέλω να την εκμεταλλευτώ… Πλησιάζω το κορμί μου στο κορμί σου και χωρίς να το θέλω -πίστεψέ με- ακουμπώ τον πούτσο μου ανάμεσα στα κωλομάγουλά σου… Τυλίγω τα χέρια μου γύρω από τη μέση σου… Τα δάχτυλά μου αρχίζουν να εντοπίζουν τους πρότυπους γυμνασμένους κοιλιακούς σου… Η απάντησή του είναι ένας βαθύς αναστεναγμός… Κουνάω την λεκάνη μου και σφηνώνω τον πούτσο μου βαθύτερα στη σχισμή του κώλου σου… Τα δάχτυλά μου ακουμπούν στις ρόγες σου και αρχίζουν να δίνουν έμφαση προκαλώντας τις να σκληρύνουν… Οι αναστεναγμοί μετατρέπονται σε ήσυχα βογγητά. Γυρίζεις το κεφάλι σου σ’ εμένα… Τα χείλια μου αλιεύουν τα δικά σου. Σου δίνω ένα απαλό φιλί… Θέλεις να πες κάτι, αλλά κερδίζω τη σιωπή σου μ’ ένα ακόμα φιλί…

«Μη ξυπνάς αγάπη μου… απλά, απόλαυσε…», σου ψιθυρίζω…

Τα δάχτυλά μου στις ρόγες σου γεννούν περισσότερους αναστεναγμούς… Το δεξί χέρι μου περιπλανιέται χαμηλά στο κορμί σου… στο στομάχι σου… στα μπούτια σου… Τα δάχτυλά μου βουρτσίζουν τις αναγεννημένες από το ξύρισμα τρίχες του εφηβαίου σου… Έρχομαι ακόμα πιο κοντά σου προσπαθώντας να πιάσω τον πούτσο σου… Γκρινιάζεις…

«Ηρέμησε αγάπη μου, ακόμα κι αν χύσεις πρωί-πρωί δεν θα με πειράξει, στο υπόσχομαι…», σου λέω…

Έχοντας την αποδοχή σου, επιστρέφω το χέρι μου ανάμεσα στα πόδια σου… Ξεκινώ τον εντοπισμό των αρχιδιών σου… Κινούμαι αργά προς τα κάτω κάνοντας άλματα ανάμεσα στις τρίχες σου… Φωνάζεις από ευχαρίστηση… Τα δάχτυλά μου κάνουν μια βουτιά προκαλώντας την εμφάνιση μιας σταγόνας σπέρματος στη σχισμή της ουρήθρας σου… Αποφασίζω να την σκουπίσω… Ενώνω το ένα δάχτυλο με το άλλο… το άλλο μ’ ένα άλλο, μέχρι και τα τέσσερα να δοκιμάσουν την υγρασία σου… Τα φέρω στο στόμα μου… Αναστενάζεις έχοντας τη γνώση ότι η σκληρότητα του πούτσου σου σύντομα θα έρθει μέσα στο στόμα μου…

Σπρώχνω με το κορμί μου το κορμί του… Ο πούτσος σου κινείται προς τα εμπρός για να αντιμετωπίσει τα γεμάτα ενθουσιασμό δάχτυλά μου… Το επείγον του πράγματος γίνεται πιο έντονο… πιο επιτακτικό… Αφήνω τον πούτσο σου και κινούμαι προς τις ρόγες σου… τις τσιμπώ… τις επιστρώνω με τα σάλια μου…

Έρχομαι πάνω του και παίρνω τις ρόγες σου… μια-μια… στο στόμα μου… αναπνέοντας την γλυκύτητα του μελιού σου… Γκρινιάζεις απογοητευμένος… Ήσουν τόσο κοντά στο να χύσεις… κι εγώ αρνήθηκα την απελευθέρωσή σου… Το στόμα μου κινείται προς τα πάνω… Σε φιλώ ξανά και ξανά… πολύ και βαθιά… Αναζητώ τα δόντια σου με τη γλώσσα μου… Όσο σε φιλώ σε κοιτάζω στα μάτια… Σε φιλώ άλλη μια φορά… Τα αρχίδια σου κρέμονται και τα δάχτυλά μου τα πιέζουν…

Αναστενάζεις, σοβαρά… ξανά…

Γνωρίζοντας ότι δεν μπορώ πλέον να αρνηθώ την εκσπερμάτισή σου κατεβάζω το στόμα μου στην περιοχή του πούτσου σου… Τον χαϊδεύω με τα χείλια μου και τον οδηγώ σε μια ανοδική κίνηση… Περνάω την γλώσσα μου γύρω-γύρω από την βάλανό σου… Σου αρέσει αυτό το νόστιμο βασανιστήριο… Το ξέρω… Δεν χρειάζεται να γίνεις επαίτης…

«Σε παρακαλώ… σε παρακαλώ…», μου λες…

«Σςςς… Δεν χρειάζεται…», σου λέω…

Καταλαβαίνω τις επιθυμίες και τις ανάγκες σου… Κρατώ σκληρό τον πούτσο σου τραβώντας τον βαθιά μέσα μου… Με μια κραυγή απελευθερώνεις το σπέρμα σου… τους χυμούς του ενθουσιασμού σου… τον εντυπωσιακό πίδακα που εκτοξεύεται από τον πούτσο σου… Ηρεμώ τον εαυτό μου και καταπίνω για να μη πνιγώ…

«Καλημέρα…», σου λέω απολαμβάνοντας τη γεύση σου… και τη ζεστασιά σου…

Με καλύπτουν εξίσου και τα δυο…

Βρέχει. Θα έπρεπε να χιονίζει, αλλά ο καιρός φέτος είναι κάτι περισσότερο από καλός… Κάθομαι σε μια καρέκλα, μπροστά από το παράθυρο και αγναντεύω τον άδειο δρόμο. Δεν περνάει όχι μόνο άνθρωπος, αλλά ούτε μια από τις αδέσποτες γάτες που κυκλοφορούν συνήθως στη γειτονιά… Προσπαθώ να διαβάσω ένα βιβλίο, όμως δεν μπορώ να συγκεντρωθώ… Ίσως να φταίω εγώ… ίσως να φταίει και το βιβλίο… Ο τρόπος γραφής είναι εξαιρετικά αδύναμος κι αυτός της γραφής μέτριος… Κοιτάζω πάλι έξω… το τοπίο είναι μελαγχολικό… Δεν με βοηθάει να ξεπεράσω το αίσθημα της μοναξιάς…

Αισθάνομαι σαν τη σταγόνα της βροχής που με κάποιο τρόπο καταφέρνει να παρακάμψει την μεγάλη τέντα πάνω από τη βεράντα και να χτυπήσει το τζάμι, μπροστά στα μάτια μου… Είναι τόσο μόνη. Ραβδίζει αργά τη σκονισμένη επιφάνεια… Άλλη μια σταγόνα χτυπά το τζάμι με ταχύτητα… με πολύ μεγάλη ταχύτητα σε αντίθεση με τη νωχελική κίνηση της πρώτης που συνεχίζει υπομονετικά τη πορεία της προς τα κάτω… Οι δυο σταγόνες διασταυρώνονται και συγχωνεύονται… ξαφνικά, για μια στιγμή μόνο… μένουν έτσι κρεμασμένες και αιωρούνται αψηφώντας το νόμο της βαρύτητας… Στη συνέχεια, κατρακυλούν μαζί, βουτιά στη βουτιά ζαλίζονται και ενωμένες εξαφανίζονται από το οπτικό μου πεδίο…

Κλείνω τα μάτια μου και γίνομαι η πρώτη σταγόνα… Φαντάζομαι την τρομακτική πτώση μου από το σύννεφο που με γέννησε… Φαντάζομαι τον άνεμο που φυσάει και αλλάζει τον προορισμό μου χωρίς να το θέλω… Φαντάζομαι τον πόνο που αισθάνομαι καθώς χτυπώ στο παράθυρο… Βλέπω τον εαυτό μου να κυλάει αργά στο τζάμι… Ακούω ένα πουλί να τραγουδάει από μακριά, παρατηρώ το γκαζόν αναισθητοποιημένο στην άκρη του δρόμου… Είμαι ακόμα ζωντανός… Το μακρύ ταξίδι μου έχει ολοκληρωθεί… Μεταμορφώνομαι σε άνθρωπο και σηκώνομαι να περπατήσω… Δεν ακούω τον ήχο του αυτοκινήτου στο αντίθετο ρεύμα… Ακούω μόνο τον ήχο των τροχών… απότομο… Η μυρωδιά του καμένου καουτσούκ φτάνει στη μύτη μου… Στα μάτια μου κυριαρχεί η εκτυφλωτική λάμψη του ήλιου που αντανακλά στο μέταλλο… Στηρίζω τα δάχτυλά μου στο αυτοκίνητο. Ακούω μια πόρτα ν’ ανοίγει. Σηκώνω το βλέμμα μου και τον βλέπω να στέκεται μπροστά μου… Ένας συνδυασμός από ανησυχία και θυμό χαράσσει το πρόσωπό του… Το βλέμμα του σταματά στο βλέμμα μου… Παρατηρώ μια κίνηση στα χείλια του σαν να προσπαθεί να πει κάτι… Τα μάτια του αποτυπώνονται στα θησαυροφυλάκια του μυαλού μου… Ναι, είναι αυτός…

«Δεν έπρεπε να είσαι στον Πόρο;»

«Δεν έπρεπε να είσαι στο Μιλάνο;»

«Είσαι καλά; Αυτό έπρεπε να με ρωτήσεις… Βλάκα!»

Με βοηθά να σηκωθώ… Στηρίζομαι στα πόδια μου και σηκώνω το κεφάλι μου… Απλώνει το χέρι του, το φέρνει γύρω από τον λαιμό μου, με φιλάει και περιμένει τα χείλια μου να ανταποκριθούν… Φιλιόμαστε… Με κοιτάζει μ’ ένα χαμόγελο… Ανεβάζει όχι μόνο την διάθεσή μου, αλλά και το κορμί μου… Με βάζει να καθίσω στο ζεστό καπό του αυτοκινήτου…

Αισθάνομαι τσιμπήματα στο δέρμα… Ακουμπά το μέτωπό του στο δικό μου μέτωπο… Αλιεύει την ανάσα από τα πνευμόνια μου… Αυτός μόλις και μετά βίας μπορεί να αναπνεύσει…

«Σε βρήκα…», ψιθυρίζει…

Τα δάχτυλά του αφήνουν ίχνη στη σάρκα μου… πλανώνται κοντά στον κώλο μου… πιέζουν… σκάβουν… μέχρι να πάρουν ένα καλό κράτημα… Αισθάνομαι τόσο καλά… Φιλιόμαστε ξανά με περισσότερο πάθος… Το φερμουάρ του παντελονιού μου προσφέρει μικρή αντίσταση στο δρόμο του χεριού του… Τα κουμπιά του πουκάμισού μου προσφέρονται στο άλλο του χέρι… Η τακτική του είμαι μια πρόκληση στην επιδεξιότητα… Το ύφασμα του πουκάμισου ξεκολλάει από τον ώμο μου… Τα δάχτυλά του περπατούν στο στήθος μου παρακάμπτοντας τα μικρά εμπόδια των τριχών μου… Συνεχίζει να με φιλάει… άγρια… πρόθυμα…

Οι αναστεναγμοί μου συνοδεύουν το χάδι του χεριού μου στον καβάλο του… Αγγίζω την διόγκωση του πούτσου του… Το χάδι μου σκοντάφτει στο εμποτισμένο ύφασμα του παντελονιού του… Ανοίγω τα κουμπιά και ως εμπειρογνώμονας αρχίζω να παίζω τον πούτσο του… Το χέρι μου τρέμει…

Τον βλέπω να χαμηλώνει τα απαλά, ζεστά χείλια του στο κεφάλι μου… Τα χέρια του ακολουθούν διαφορετική διαδρομή καίγοντας όλη τη σάρκα μου… Σκύβω και με την θερμότητα της αναπνοής μου ακολουθώ την ένταση της οικειότητας του στοματικού έρωτα… Μόλις το μέγεθος του πούτσου του φτάσει στο επιθυμητό, τον βγάζω από το στόμα μου και καταρρέω στο καπό του αυτοκινήτου εγκαταλείποντας τον εαυτό μου…

Έρχομαι πρόσωπο με πρόσωπο, για μια ακόμη φορά, με τον πούτσο του… Η έλξη είναι τόσο μεγάλη… Μια σταγόνα διάφανου σπέρματος εμφανίζεται στην άκρη του πούτσου του σαν μαργαριτάρι… σαν σταγόνα βροχής… Κοιτάζω τα μάτια του. Το βλέμμα του είναι γεμάτο επιθυμία και πάθος… Κλείνω τα μάτια και μυρίζω την αναπνοή του, το άρωμά του… Εντρυφώ στην παρουσία του… Ανοίγω το στόμα μου, η γλώσσα μου βρέχει τα χείλια μου… Χουφτώνω τα αρχίδια του και τραβώ ξανά μέσα στο στόμα μου τον πούτσο του… Τον βυθίζω κυριολεκτικά μέσα μου… Σταγόνες σάλιου υγραίνουν το πηγούνι μου…

Ο πούτσος του είναι πλέον έτοιμος… στο σωστό ύψος… Σηκώνω το ένα μου πόδι και το τοποθετώ στον ώμο του… Φέρνει το δάχτυλό του στην κωλοτρυπίδα μου. Ανοίγει ένα πέρασμα για τον πούτσο του…

Τα βογγητά μου παλεύουν να μη προέρχονται μόνο από το δάχτυλό του… Η θερμότητα του κορμιού μου είναι σχεδόν ανυπόφορη… Αισθάνομαι την πίεση του κεφαλιού του πούτσου του στην είσοδο της κωλοτρυπίδας μου… Μου επιτρέπει να πάρω μια ανάσα σε μια από τις παύσεις που συνηθίζει να κάνει πριν την πρώτη διείσδυση… Αμέσως μετά αισθάνομαι τον πούτσο του μέσα μου… Τον αισθάνομαι να κάνει ιερογλυφικά έτσι όπως κινείται δεξιά-αριστερά… μέσα-έξω… βαθιά και απόλυτα…

Δάκρυα χαράς βγαίνουν από τα μάτια μου… Χαίρομαι όσο τίποτα άλλο αυτή την επαναλαμβανόμενη κίνηση του πούτσου του… Για μια στιγμή χάνω τις αισθήσεις μου… Ρίχνω το βλέμμα μου στα αρχίδια του… στον τρόπο που κρέμονται… που αιωρούνται αψηφώντας το νόμο της βαρύτητας όπως οι σταγόνες της βροχής, από τις οποίες και ξεκίνησαν όλα…

Βυθίζομαι στην τρελή, ελεύθερη πτώση της εκσπερμάτωσης και του οργασμού…

Πέφτει πάνω μου κουρασμένος διατηρώντας τον πούτσο του ακόμα μέσα μου… Η μυρωδιά του σπέρματός του φτάνει στα ρουθούνια μου…

Μου χαμογελάει τόσο τρυφερά καθώς το χέρι μου χαϊδεύει το χέρι του…

Μου χαμογελάει για δεύτερη φορά καθώς επαναλαμβάνω την ίδια ενέργεια στο άλλο του χέρι…

Μετά, ακουμπώ τα χέρια μου στη μέση του… σκύβω, τον φιλώ… και του λέω όλα όσα σκέφτομαι να κάνω…

«Σ’ ευχαριστώ…», ψιθυρίζει προκαταβολικά…

Τα μάτια του είναι γεμάτα λατρεία

Τα μάτια μου είναι γεμάτα ανάγκη

Του κάνω μια αγκαλιά κι αυτός χαλαρώνει το κορμί του πάνω μου… Ένα μικρό φιλί και γέρνει το κεφάλι του στο πλάι… Έχει μια ομορφιά… γαμημένη ομορφιά… Το φως τρεμοπαίζει από το ένα και μοναδικό κερί… Τρεμοπαίζει και χορεύει στο δέρμα του… Αυτός ο άντρας, το μωρό μου, είναι στα χέρια μου αυτή τη στιγμή… τόσο μα τόσο διαφορετικός… Όλη η συμπεριφορά μου μιλάει γι’ αυτόν… Τα χέρια μου, τα χείλια μου… κάθε κομμάτι του κορμιού μου μιλάει γι’ αυτόν… Κι αυτός αναστενάζει και μου δείχνει με το σώμα του αυτό που θέλει να του δώσω… ή να πάρει από μένα…

Μου παίρνει ένα-δύο λεπτά για να καταλάβω τι σκέφτεται… Σιγά-σιγά, ναι, καταλαβαίνω… Τα αυτιά μου λατρεύουν ν’ ακούνε τη βιασύνη της καρδιάς του… όπως επίσης και την κραυγή του, εκείνη τη στιγμή της κορύφωσης… Συνήθως προτιμώ τα λόγια… τώρα όμως προτιμώ τη σιωπή… Κρίνω ότι τα λόγια δεν είναι αναγκαία, αν και εξακολουθώ να σκέφτομαι τα βογγητά του μπερδεμένα με αναστεναγμούς… Τον σφίγγω στην αγκαλιά μου και στη συνέχεια χαλαρώνω το σφίξιμό μου…

Χρησιμοποιώ τα χέρια μου, τη γλώσσα μου, το στόμα μου… για να τον φέρω μια ώρα νωρίτερα στο χείλος του γκρεμού… Έχουμε τόσο χρόνο διαθέσιμο. Δεν χρειάζεται να βιαστούμε και είμαι ο μόνος που ξέρω τον τρόπο… Τον φιλώ… Δαπανώ λίγο περισσότερο χρόνο στα ερωτικά παιχνίδια για ν’ ακούσω τους αναστεναγμούς του… Κάποιους απ’ αυτούς τους διακόπτω με συνεχόμενα φιλιά στο στόμα…

Το απολαμβάνει…

Αφιερώνομαι εξολοκλήρου στο πώς να τον ικανοποιήσω…

Με κοιτάει κερδίζοντας επάξια τον βραβείο του κοινωνικά ντροπαλού…

Τον ζεσταίνω με την ανάσα μου…

Υπάρχουν στιγμές που τίποτε δεν αξίζει περισσότερο από ένα φιλί… από ένα φιλί που μπορεί ν’ ακουστεί παντού… σαν να διαβάζεις ερωτικό γράμμα… σαν να διαβάζεις ποίηση…

Δεν έχει σημασία αν θα κάνουμε έρωτα ή όχι…

Δεν έχει σημασία αν θα κάνουμε έρωτα στο φως της ημέρας ή της νύχτας…

Γίνομαι ένας ηδονοβλεψίας της ομορφιάς του κορμιού του… κι αυτό μου αρκεί…

Τον κρατώ σαν κάτι πολύτιμο… σαν ανεβασμένη μετοχή…

Τον κοιτώ… Ακουμπώ με τη μύτη τον λαιμό του…

Είναι ο Θεός μου κι εγώ δεν μπορώ παρά να είμαι αυτός που τον λατρεύει…

Το ένα μου χέρι καταλήγει στα μαλλιά του και το άλλο τυλίγεται γύρω από τον λαιμό του…

Του δείχνω την αγάπη μου

Σ’ ένα ακόμα φιλί κρύβεται το κλειδί για να απελευθερώσω τις μυστικές φαντασιώσεις του…

«Ας δούμε λοιπόν… Πες μου πως νιώθεις;», ρωτώ…

Στραμπουλίζω την αριστερή ρόγα του στήθους του και περιμένω την αντίδρασή του… Τίποτα… Το πρόσωπό του παραμένει ανέκφραστο, σαν να φοράει μάσκα κατασκευασμένη από μέταλλο… Από το στόμα του δεν βγαίνει ούτε ένας ήχος… ούτε ένα τόσο δα τιτίβισμα… Τα καστανά μάτια του είναι τόσο παγωμένα… Απογοητεύομαι, όμως από μέσα μου τον θαυμάζω… τον θαυμάζω γιατί κρατάει χαρακτήρα… Όχι πως δεν θα ήθελα να τον ακούσω να φωνάζει… Όχι πως δεν θα ήθελα να τον δω να με κλωτσάει… Μου αρέσουν αυτού του είδους οι συμπεριφορές…

Θέλω να τον κάνω να αισθανθεί τον πόνο

Λαχταρώ την εκδίκησή του… Αρχίζω να χάνω την υπομονή μου. Βρίσκομαι σε μια κατάσταση άσχημης αγωνίας… Δεν τον βλέπω διατεθειμένο να μου δώσει αυτό που θέλω… Ίσως αντιδράσει στη συνέχεια…

Να! Τώρα!

Τα σαρκώδη χείλια του χωρίζουν για να μου μιλήσει…

«Τι θέλεις να νιώσω;», ρωτά…

Με κοιτάζει μ’ ένα ανέκφραστο ύφος, το οποίο και δεν μπορώ να εξηγήσω… Τόσο πολύ μου τον χάλασε ο Ελληνικός Στρατός;

«Πόνο…», απαντώ… «… αλλά πως θα το καταλάβω όταν είσαι τόσο ανέκφραστος;», ρωτώ…

Του δείχνω πως πρέπει να φαίνεται ο πόνος… με εικόνες και λεπτομερείς περιγραφές, δεν ξέρω όμως αν έχει νόημα ή όχι… Απλώνω το χέρι μου και το χώνω μέσα στο σλιπ του… Θέλω να δω αν είναι καυλωμένος… τουλάχιστον αυτό… Τον σπρώχνω προς τα πίσω και τον κοιτώ στα μάτια…

«Δεν ξέρω τι σας κάνουν εκεί, αλλά ΕΓΩ τα μάγια αυτά θα τα λύσω…», λέω… «… Κατάλαβες;», ρωτώ… «Άπλωσε τα πόδια σου…», διατάζω…

Κάνει ό, τι ακριβώς ζητώ… Προχωράει μάλιστα ένα βήμα παρακάτω… Κατεβάζει, χωρίς να του ζητήσω, το σλιπ του… Πατώ δυο από τα δάχτυλά μου στα αρχίδια του και παρακολουθώ επίμονα την αντίδρασή του… Το βλέμμα του καρφώνεται στο δικό μου… Σαν από ντροπή, κατεβάζω αυτόματα το βλέμμα μου… στο στήθος του και λίγο πιο κάτω από αυτό… Ο πούτσος του ανεβαίνει σιγά-σιγά…

«Να, ένας μηχανισμός που δεν επηρεάστηκε…», σκέφτομαι… και χαμογελώ…

Το μέγεθος δεν είναι ίδιο με το φυσικό του, αλλά όπως και να το κάνουμε, ένας πούτσος παραμένει ένας πούτσος… Τα περίεργα μάτια μου παρατηρούν τον σκληρό πούτσο του… με πείνα…

«Έλα εδώ…», μου λέει… μου κάνει νεύμα μ’ ένα πολύ μάγκικο τρόπο… που μου αρέσει…

Περιμένω την επόμενη εντολή του…

«Ρούφηξε τον…», λέει…

Οδηγώ τα χέρια μου προς τ’ αρχίδια του… Τα κάνω μασάζ…

«Τρίψε τα όσο θα γλύφεις την κορυφή…», λέει…

«Κορυφαία ιδέα», λέω…

Σπρώχνει τον πούτσο του στο στόμα μου και παρακολουθεί την προσπάθειά μου να τον πιπιλίσω έτσι ακριβώς όπως μου το ζήτησε… Κλείνω τα μάτια μου… Γνωρίζω πολύ καλά το επίκεντρο για να κάνω κάτι λάθος, δεν χρειάζεται να βλέπω… Σε λίγα λεπτά ο πούτσος του ακτινοβολεί από τη θερμότητα που χαρίζει η τριβή της γλώσσας μου πάνω…

«Θεέ μου…», μονολογεί…

Κατανοώ τη στροφή του προς τα θεία… Αφού κι εγώ ο ίδιος θαυμάζω τον εαυτό μου γι’ αυτό που κάνω… Νιώθω το κεφάλι του πούτσου του να γλιστράει στο στόμα μου… στο λαιμό μου… Το μέγεθός του αυξάνεται πιο πολύ δυσκολεύοντας πλέον την κίνησή του… Πρέπει ν’ ανοίξω το στόμα μου αρκετά για να του επιτρέψω να φτάσει βαθύτερα μέσα μου και ν’ ακουμπήσει το πίσω μέρος του λαιμό μου… Με σάλια επιχρίσω όχι μόνο τον πούτσο του, αλλά και το σαγόνι μου… Γνωρίζω πόσο αγαπάει αυτή τη βρώμικη ομορφιά…

«Σου αρέσει; Σου αρέσει ο πούτσος μου στο στόμα; Σου έλειψε; Ομολόγησε… ΤΩΡΑ…», λέει…

«Όχι, καθόλου δεν μου έλειψε… Βρίθει ο τόπος από πούτσους…», απαντώ…

Αν μπορούσε να με πνίξει, θα το έκανε… Φιμώνει το στόμα μου με τον πούτσο μου… Σηκώνω τα χέρια μου ψηλά… στον αέρα… Χώνει βαθιά μέσα μου τον πούτσο του… Οι τρίχες στο στήθος μου ταλαντεύονται από το ρίγος… Με αρπάζει από το πίσω μέρος του κεφαλιού και σπρώχνει με δύναμη τον πούτσο του σαν να θέλει να ανιχνεύσει τι έχω φάει νωρίτερα…

«Θέλω να χύσεις στο στόμα μου και να με δεις να πνίγομαι στα χύσια σου…», λέω…

Είναι το μόνο που προλαβαίνω να πω…

Πόσα περισσότερα μπορεί να πει κάποιος έχοντας έναν πούτσο στο στόμα;

Το θυμάμαι σαν ένα όνειρο:

Εσύ, απλωμένος ανάμεσα στα πόδια μου… να μου δίνεις πολλά φιλιά στο στήθος κι εγώ να τα ανταλλάσω με σκληρά χτυπήματα, δαγκωματιές, και στη συνέχεια χάδια… τρυφερά χάδια…

Σε κάθε φιλί, ν’ απαντώ μ’ ένα εξίσου παθιασμένο φιλί…

Στο πρόσωπο

Στο στήθος

Στα μπούτια μου

Η χαρά να συγκρούεται με τον πόνο… ν’ αναμιγνύεται…

Τα δάχτυλά σου να γλιστρούν στο δέρμα μου… σαν… φτερά;

Μετά όμως, κάτι άλλο… κάτι σκληρό αλλά και εύκαμπτο ν’ αντικαθιστά τα δάχτυλά σου…

Τι είναι;

Δεν έχει σημασία…

Όχι… έχει…

Ο πούτσος σου είναι…

Να χαϊδεύει την περιοχή γύρω-γύρω από την κωλοτρυπίδα μου

Κι εγώ ν’ αναστενάζω… φωνάζοντας…

Να σχολιάζεις πόσο υγρή είναι…

Ανοίγοντάς την… Εκθέτοντας το ροδαλό της χρώμα…

Με ακρίβεια να ξεκινάς αυτό που γνωρίζεις τόσο καλά

Να με γαμάς

Γρήγορα και επώδυνα

Και δυνατά…

Το υλικό να εκτοξεύεται κάνει τη πράξη κάνοντας την διείσδυση πιο εύκολη

Η φράση «Θεέ μου» να φεύγει αρκετές φορές από τα χείλια μου

Ενώ ο ήχος της φωνής μου αλλάζει

Μου λείπεις

Και σε κατηγορώ γι’ αυτό

Τα χρώματα του ορίζοντα αντανακλώνται στα μάτια του, έτσι όπως τον κοιτώ…

Τον κρατώ στην αγκαλιά…

Τα δάχτυλά μου σπεύδουν να μουλιάσουν το λινό ύφασμα του πουκάμισού του

Τα χείλια μου επενδύουν με φιλιά τον λαιμό του… το πρόσωπό του…

Αλλοιώνω για ελάχιστα δευτερόλεπτα την ομορφιά του τσαλακώνοντας το δέρμα του, γεμίζοντάς το με μώλωπες απελπισμένους και άπορους…

Ζητιανεύω λόγια από το καπνισμένο στόμα του

Επαναλαμβανόμενη μουσική ακούγεται από τα μπαρ που υπερχειλίζουν από θαμώνες

Κλέβω από τα χείλια του τη γεύση του αψέντι

Και θολώνω…

Σπρώχνω τη γλώσσα μου βαθιά μέσα στο στόμα του λαμβάνοντας το σάλιο που έχω ανάγκη

Την βαφτίζω αυτό το βράδυ του Νοέμβρη

Η αρρενωπή μυρωδιά του πλημμυρίζει τις αισθήσεις μου

Χορεύω τη γλώσσα μου μέσα στο στόμα του

Παραφρονώ…

Μεταμορφώνομαι σε ένα ελεεινό και άτακτο ανθρωπίδιο

Σκάβοντας τα μάγουλά του

Κάνοντας απόσβεση της αγάπης που του προσφέρω…

Ξέρεις ότι είσαι όμορφος;

Το ξέρεις

Πόσοι σου το είπαν χθες; Σήμερα; Τις τρεις τελευταίες ώρες;

Κάθομαι και θυμάμαι την απαλότητα των μαλλιών σου… τότε… που είχες και τις μπούκλες… Θυμάμαι την υφή του δέρματός σου… τις ομορφιές του κορμιού σου… Ναι, είσαι όμορφος και δεν μπορείς να κρυφτείς… Χάνεται το βλέμμα πάνω σου… Βράζει το αίμα όποιου σε κοιτά. Δεν μπορούν να κρυφτούν οι σκέψεις… Θυμάμαι τον τρόπο που με κρατάς απλώνοντας τα χέρια σου για να μη σου ριχτώ… Θυμάμαι το πρόσωπό σου… ένα σιδηρούν παραπέτασμα μεταξύ της σκέψης και της πραγματικότητας. Πόσες φορές μπροστά σου έχει χαθεί η αυτοσυγκράτησή μου! Άραγε μένει κανείς απαθής όταν σε βλέπει;

Κι αν δεν μένει… πως τον συγκρατείς; Πως τον απωθείς;

Πες μου γιατί δεν είμαι εκεί…

Πες μου με τον δικό σου τρόπο… για να μη σε καταλάβουν… μη σταματήσεις να είσαι δημοφιλής εξαιτίας μου!

Είναι λάθος να χάσεις την αποδοχή τους για μένα

Δεν μπορώ να συμβιβαστώ με την ιδέα ότι λείπεις

Νομίζω κάθε στιγμή πως θ’ ακούσω τη φωνή σου

Εξαπατώ τον εαυτό μου κοιτώντας το χαμόγελο του Λουκά που είναι ίδιο με το δικό σου… τον κοιτώ με μίσος γιατί σου μοιάζει… τον κοιτώ με χαρά γιατί σου μοιάζει…

Γιατί με κάνει να πιστεύω ότι είσαι δίπλα μου…

Γιατί μου μιλάει όπως εσύ όταν σου μάθαινα να μιλάς Ιταλικά

Γιατί μ’ αφήνει να παίξω πιάνο με τα δάχτυλα μου στο στήθος του…

Γιατί παίρνει ριμπάουντ τόσο αδέξια όσο εσύ…

Α! Επειδή χθες σε άκουσα ανήσυχο… Δεν θέλω να σου γεννιούνται αμφιβολίες για μένα… Ούτως ή άλλως ότι είναι να κάνουμε… θα το κάνουμε όταν γυρίσεις, όπως πάντα…

Αν κάτι συμβεί και υποκύψω, να ξέρεις πως δεν θα το συγχωρήσω στον εαυτό μου

Κρέμομαι πάνω σου και θα συνεχίσω να μένω κρεμασμένος

Πως θα το καταφέρω;

Αυτό είναι μια άλλη ιστορία

Μου λείπεις πολύ… κι όταν συνειδητοποιώ σε πόσα θα μπορούσες να συμμετέχεις, τόσο πιο πολύ μου λείπεις…

Σε φιλώ!

Εκμεταλλεύομαι την ομορφιά σου κρατώντας σε στην αγκαλιά μου… Το κεφάλι σου ακουμπάει απαλά στο στήθος μου… Τα απαλά, πυκνά μαλλιά σου είναι πολύ μπερδεμένα γι’ αυτό και περνώ ανάμεσά τους τα δάχτυλά μου… Λατρεύω αυτή τη στιγμή… Ακόμα περισσότερο και από την έντονη ερωτική ώρα που πέρασε… Είναι αυτό που πρέπει να θυμάμαι στο μέλλον… το κορμί σου πάνω στο δικό μου… Με ελαφρά την καρδία σε φιλώ μέσα στα μάτια…

«Άουτς…», λες…

«Δεν ήθελα να σε πονέσω, μωρό μου…», ψιθυρίζω…

Ένας μυς του μάγουλού σου συσπάται στο στήθος μου… Σκύβω και βλέπω το αγαπημένο μου χαμόγελο στα χείλια σου… Μου βγάζεις τη γλώσσα… κυρτή… και με κοροϊδεύεις ταξιδεύοντάς την στο σιωπηλό δρόμο ανάμεσα στα χείλια σου… Σε κοιτώ βαθιά στα μάτια σαν να θέλω να σε υπνωτίσω… Συνειδητοποιώ ότι δεν σε βλέπω καλά… η εικόνα σου είναι θολή… ασαφής…

«Διάολε… ξέχασα να φορέσω τους φακούς…», μονολογώ…

Τοποθετώντας τους στα μάτια, μπορώ να δω πλέον την ομορφιά σου να ξεδιπλώνεται… αλλοιώνοντας κι αυτά, τα ελάχιστα μη όμορφα σημεία πάνω σου…

Ρίχνω το βλέμμα μου στα μάτια σου… στα συγκλονιστικά, μαγνητικά, καφετιά μάτια σου… Συχνά κάνω στάσεις μέσα τους… Όλο κυκλοφορώ κάπου εκεί… κοντά τους… Είναι γεμάτα γνώση, παιδιάστικη περιέργεια και συμπόνια…

«Είσαι καλά; Φαίνεσαι… κάπως…», μου λες…

«Γιατί; Πότε είμαι καλά;», σου λέω και χάνομαι στη φωνή σου… λιώνω στο άκουσμα της φωνής σου… στην αθωότητα του τόνου που κρατά τις αλήθειες και τα μυστικά της ψυχής σου… Ψιθυρίζεις βραχνά το όνομά μου καθώς τα άκρα μας πλέκονται με αποτέλεσμα να μετακινούνται τα κορμιά μας μαζί… σαν μια οντότητα…

«Βάλε μου πρόστιμο, αγάπη…», σου λέω

«Σκέφτομαι… πολλά… για σένα…», μου λες…

Τα λόγια σου κάνουν τα μάγουλά μου κόκκινα…

«Πολλά, ε;», σε ρωτώ…

«… για να έχεις να θυμάσαι…», μου λες…

Υποθέτω για να θυμάσαι εσύ…

Ακουμπάς τα μάγουλά στο στήθος μου…

Έτσι. Χαριτωμένα…

Είμαι σίγουρος ότι αυτή τη στιγμή, αυτή τη συγκεκριμένη στιγμή, υπάρχει κάτι που σκέφτεσαι… Τι να’ ναι αυτό; Μακάρι να ήξερα… Είμαι στις σκέψεις σου; Κρύβομαι πίσω από τα μάτια σου; Για να δω…

«Τι σκέφτεσαι;», ρωτώ ψιθυριστά…

Γιατί ρώτησα μόνο αυτό; Λαχταρώ τη γνώση. Δεν είμαι περίεργος… Όχι… είμαι περίεργος, αλλά ντρέπομαι να το παραδεχθώ…

«Τίποτα δεν σκέφτομαι… Είναι αυτές οι ώρες το πρωί που πραγματικά δεν σκέφτομαι τίποτα…», μου απαντάς…

«Δεν λειτουργεί το μυαλό, ε;», σε ρωτώ…

Μετακινείς το κορμί σου… Δένεις τα πόδια σου γύρω από τα δικά μου… Θέλεις τη ζεστασιά σου κοντά στη δική μου…

Ακουμπάς το κεφάλι σου στο χέρι… Στον αγκώνα σου συγκρατείς το μαξιλάρι…

Χαμογελάς. Περιμένεις να χαμογελάσω κι εγώ;

Παραμένω σοβαρός… με δυσκολία, αλλά παραμένω…

«Γιατί χαμογελάς; Δεν βλέπεις πόσο σοβαρός είμαι εγώ;», σου λέω…

Προτού καλά-καλά προλάβω να ολοκληρώσω τη φράση μου… με πιάνουν τα γέλια…

Πρέπει να μπορούσες να δεις αυτό το κάτι που έχεις στο βλέμμα σου… αυτό το κάτι που με κάνει να πέφτω πάνω σου με διάθεση χαλάρωσης και ανάπαυσης…

Σιωπή.

Με τα δάχτυλά μου λατρεύω το δέρμα σου… Επαινώ κάθε ανάσα που παίρνεις. Σε κάνω Θεό, ίσως καλύτερο και από Θεό. Προσεύχομαι με το βλέμμα μου. Σε κοιτώ με τόση αγάπη, όπως ακριβώς σε αξίζει… Με τη σκέψη κολυμπώ στο κορμί σου… προσεκτικά, μήπως και αμαρτήσω…

«Σ’ αγαπώ…», σου λέω…

«Πάλι;», με ρωτάς

Είναι πρωί και σε ξυπνώ μ’ ένα απαλό φιλί στον λαιμό, στον γιακά της πυτζάμας σου και στα χείλια… Ανοίγεις τα μάτια σου και βλέπεις ότι σου έχω φέρει πρωινό στο κρεβάτι… Τοστ, χυμό πορτοκάλι κι ένα τσαμπί σταφύλι… Αν και έχεις ξυπνήσει μόλις τώρα, είσαι ιδιαίτερα πεινασμένος και διψασμένος… Δεν διστάζεις να φας ό, τι σου έχω φέρει με μεγάλες μπουκιές… Τον χυμό τον πίνεις μέχρι την τελευταία σταγόνα…

«Επίτρεψέ με να σε ταΐσω…», σου λέω… και τραβώ μια ρόγα από το σταφύλι…

Την ακουμπώ στα χείλια σου κι εσύ την γλείφεις με την γλώσσα σου… Προσπαθώ να σου την χώσω μέσα στο στόμα… Τα καταφέρνω… Συνεχίζω με μια δεύτερη ρόγα… Τη στιγμή που την πλησιάζω στα χείλια σου, μετανιώνω, και την αφήνω να κυλήσει στο στήθος σου… Υποκρίνομαι ότι μου έφυγε κατά λάθος και βιάζομαι να την μαζέψω… Ακουμπώ τα χείλια μου στο δέρμα σου κι επειδή με ενοχλεί η πυτζάμα σου την ξεκουμπώνω… Βγάζω την γλώσσα μου και μαζεύω την ρόγα… την σύρω στο στήθος σου έως ότου μπορέσω να την πάρω στο χέρι μου για να την καταβροχθίσεις… Παρεμπιπτόντως, σε κοιτώ συνεχώς για να μη χάσω καμία κίνησή σου… Μου αρέσει ο τρόπος που τρως… Μου αρέσει που ο χυμός της ρόγας αναμιγνύεται με τα σάλια σου…

Ένας απαλός αναστεναγμός βγαίνει από τα χείλια μου… Θέλω τόσο πολύ να βρεθώ στο στόμα σου, όμως εσύ πεινάς και μου ζητάς, πάντα μ’ ένα χαμόγελο κι ένα πείραγμα στη φωνή, να συνεχίσω να σε ταΐζω… Αποφασίζω να παίξω το παιχνίδι σου… Κάθεσαι και με κοιτάς με τα χέρια σου σηκωμένα πίσω από το κεφάλι σου… Πιπιλίζεις το κάτω χείλια σου… Σε κοιτώ μ’ ένα αθώο χαμόγελο… Τα μάτια μου σου λένε πολλά απ’ όσα σκέφτομαι… σου δείχνουν την εμπειρία μου… Χαμογελάς κι εσύ… διαβολικά… Σταματώ το χαμόγελό σου με μια ακόμη ρόγα σταφύλι την οποία εναποθέτω στο στόμα σου… Την σπρώχνω με το ακροδάχτυλό μου… Την τυλίγεις με την γλώσσα σου… Συνεχίζω και με άλλη ρόγα… και με μια άλλη… κι άλλη… Φοβάμαι ότι δεν θα κάνουμε τίποτα σήμερα… Πρέπει να αισθάνεσαι τον φόβο μου…

Σηκώνεσαι, στέκεσαι στα γόνατά σου και αφήνεις το σεντόνι να φύγει από πάνω σου εκθέτοντας το ημίγυμνο κορμί σου στο λαμπερό, πρωινό ήλιο…

Μάλλον, θέλεις περισσότερο από εμένα να παίξουμε κάτι… Μπορείς… Στην επόμενη ρόγα που θα σου δώσω να φας, άφησέ την να κυλήσει στο κορμί σου… και μετά… ξέρω εγώ τι ακριβώς θα κάνω… Σε κοιτάζω… Πρέπει να έχεις πιάσει το νόημα… Μου κλείνεις το μάτι… Σου προσφέρω μια ρόγα σταφύλι… Σου φεύγει από το στόμα…

«Την έχασες…», σου λέω…

«Πιάσε την…», μου λες…

Σκύβω…

Αισθάνεσαι την γλώσσα μου να γλιστράει στο δέρμα σου… Αργά, πολύ αργά φτάνει στη ρόγα… Αισθάνεσαι τις κινήσεις των χειλιών μου και της γλώσσας μου.

Αρπάζεις χούφτες τα μαλλιά μου και με καθοδηγείς…

«Καθυστερείς πολύ…», μου λες…

Λοξοτομώ την γλώσσα μου και την ακουμπώ πολύ κοντά στον πούτσο σου… Τραβάω προς τα κάτω την πυτζάμα σου… Το λάστιχο πάει να σπάσει από την πίεση, όμως αν δεν θα σου την τραβήξω δεν θα μπορέσω να βγάλω έξω τον πούτσο σου…

Μια κραυγή βγαίνει από τα χείλια σου… Πιάνεσαι από το σεντόνι… Κραυγές εξακολουθούν να βγαίνουν από τα χείλια σου χτυπώντας τα αυτιά μου… Η ευχαρίστηση είναι τόσο ισχυρή που το κρεβάτι τρίζει… Με πιάνεις από τα χέρια και με τραβάς… με σέρνεις… με φέρνεις κοντά στο σώμα σου…

«Σ’ έχω ανάγκη… σ’ έχω ανάγκη…», σου λέω… Η λέξη «ανάγκη» κολλάει στο στόμα μου… Έχω δείξει ήδη αρκετή υπομονή… Σου ορκίζομαι ότι θα μεταμορφωθώ σε ζώο… θα απαλλαγώ από την ανθρώπινη υπόστασή μου… Πιάνομαι από τον πούτσο σου… Είναι τόσο υγρός… τα δάχτυλά μου γλιστράνε… Αρπάζεις τα μπούτια μου, σκληρά και σκάβεις με τα νύχια σου το δέρμα μου… Σε κοιτώ και λικνίζω τον κώλο μου πέρα-δώθε… πέρα-δώθε… Ελπίζω να το έπιασες το μήνυμα… Με τα μάτια κλειστά λυγίζεις το κεφάλι σου προς τα πάνω… Με τα μάτια ανοικτά, γέρνω το κεφάλι μου προς τα πίσω… Η ευχαρίστηση είναι όλη πάνω μου… δική μου… Συνεχείς αναστεναγμοί βγαίνουν από τα στόματά μας… Δεν μπορώ να κρατηθώ…

«Μη με κρατάς σε αγωνία…», σου λέω…

«Εγώ; Εσύ με κρατάς σε αγωνία…», μου λες…

«Θέλω να χύσεις μαζί μου…», σου λέω…

Σπρώχνεις με βία και οργή τον πούτσο σου μέσα μου… βαθιά μέσα μου…

Κραυγάζω ξανά… Στηρίζω τον εαυτό μου στους ώμους σου… Ο πούτσος σου βυθίζεται μέσα μου… Βογγητά πόνου και ευχαρίστησης ξεχειλίζουν από το στόμα μου… Βογγητά ενθουσιώδη… Δαγκώνω τα χείλια μου, αλλά δεν μπορώ να λειτουργήσω καλά στα βουβά… Σύρω τα δάχτυλά μου στο στήθος σου… Ζωγραφίζω μια καρδιά… Ανοίγω τα μάτια σου με μια ματιά μου… Αυτό πρέπει να είναι η σημασία της λέξης «έκσταση»… Ακουμπάς τα χέρια σου στο κορμί μου… Σε ενθαρρύνω να με αγγίξεις περισσότερο… Βρίσκομαι τόσο κοντά στο να χύσω. Χρειάζομαι το σωστό μίγμα πόνου και ευχαρίστησης… Είμαι σίγουρος πως μαζί μ’ εμένα… σχεδόν αμέσως… θα χύσεις κι εσύ…

Ανοίγεις το στόμα σου και παίρνεις μια ρόγα από το στήθος μου ανάμεσα στα δόντια σου… Αυτό ήταν ότι ακριβώς χρειαζόμουν… Εκρήγνυμαι πάνω σου κι εσύ μέσα μου… Οι αναστεναγμοί μας ακούγονται σαν ηχώ… Όσα αισθάνομαι αυτή τη στιγμή, πιστεύω πως δεν θα τα αισθανθώ ποτέ ξανά… Χάνομαι στη χαρά της αγάπης μας… Σε παρασύρω μαζί μου…

Είμαι ξαπλωμένος στο κρεβάτι. Σε βλέπω να έρχεσαι προς το μέρος μου… Περπατάς στα τέσσερα στο πάτωμα σαν τον αίλουρο… γλιστράς στο πάτωμα, αφήνοντας ίχνη του ιδρώτα σου… Στο τέλος, σκαρφαλώνεις στο κρεβάτι… Ανιχνεύεις με τα δάχτυλά σου το κορμί μου… Σηκώνω τα πόδια μου και ακουμπώ τις πατούσες μου στο στήθος σου… Σκύβεις και μοιραζόμαστε σύντομα και ζεστά φιλιά… Ο πούτσος μου προσπαθεί να σηκωθεί, όμως είναι παγιδευμένος κάτω από το κορμί σου… Τον αισθάνομαι να δονείται από την διέγερση… Ανοίγω τα πόδια μου έτσι ώστε να μπορείς να κινηθείς πάνω μου με ευκολία… Η κοιλιά σου τρίβεται στη στύση του πούτσου μου, χαϊδεύοντας τον και κάνοντάς τον σκληρό… και πλήρη…

Με κοιτάς και μου λες…

«Αναρωτιέμαι αν μπορείς να με γαμήσεις χωρίς να βάλεις τον πούτσο σου μέσα μου…»

«Καλά… θα ήταν σίγουρα διασκεδαστικό να σε δω να προσπαθείς…», λέω και μετακινώ το κορμί μου για να φέρω τον πούτσο μου σε μια καλύτερη θέση…

«Όχι μη τον πιάνεις… μη με βοηθάς… Άφησέ με να δω αν μπορώ να τον τοποθετήσω μόνος μου…», λες…

Ανασηκώνεις το κορμί σου και πιάνεσαι από τα χέρια μου… Κάνεις μια στροφή για να φέρεις πολύ κοντά την είσοδο της κωλοτρυπίδας σου στον πούτσο μου… Ετοιμάζεσαι να κατεβείς… Αρχίζεις να τρίβεσαι πάνω-κάτω… Ο πούτσος μου πιέζει με δύναμη, διαχωρίζει μ’ ένα χάδι τα κωλομάγουλά σου και μπαίνει μέσα σου…

Σε βλέπω που κλείνεις τα μάτια σου… Χαμογελάς… Χαμογελάς γιατί πέτυχες τον στόχο σου… Τρίβεις τα τοιχώματα της κωλοτρυπίδας σου κατά μήκος της στύσης μου με αργές κινήσεις… Καθώς κινείσαι για λίγο προς τα πάνω, αισθάνομαι την υγρασία της κωλοτρυπίδας σου να καλύπτει τον πούτσο μου… Η φυσική λίπανσή σου δίνει τη δυνατότητα στον πούτσο μου να προχωρά με άνεση… Στο μυαλό μου έρχεται η εικόνα της σάρκας σου να γλιστράει κατά μήκος της δικής μου σάρκας… Οι χυμοί του διάφανου σπέρματος που κυλάει βοηθάει την κατάσταση…

Ένα «Ω, ναι…», που βγαίνει από το στόμα σου μου λέει πόσο καλά πάνε τα πράγματα… Ξεκινάς με κουνιστές κινήσεις να βυθίζεις τον πούτσο μου μέσα σου… γρηγορότερα… Ο πούτσος μου με πινελιές σου χαρίζει την ευχαρίστηση που ζητάς…

Πέφτεις πάνω στο στήθος μου… Αισθάνομαι το στήθος σου τόσο σκληρό όσο είναι ο πούτσος μου… Γεμίζω το πρόσωπό σου με φιλιά… σαν μπουμπούκια… Η αναπνοή σου είναι πιο γρήγορη και ρηχή τώρα… Το ίδιο και η δική μου μιας και βρίσκομαι κοντά στο αποκορύφωμά μου… Κατεβάζω το χέρια μου και αρπάζω τον κώλο σου. Σε βοηθώ για να κρατήσω σταθερή την τριβή του πούτσου μου μέσα σου… Σκάβω με τα δάχτυλά μου τη σφικτή και γυμνασμένη σάρκα του κώλου σου… δυνατά… πιο δυνατά… Κλείνω τα μάτια μου και ρίχνω το κεφάλι μου προς τα πίσω… Αισθάνομαι τα αρχίδια μου έτοιμα να ξεφορτώσουν… Άγριες κραυγές με πολλά «Ναι… ναι… ναι…» με καλούν να χύσω εντυπωσιακά, με πολλές ασυντόνιστες κινήσεις…

Κρατώ τα χέρια μου στον κώλο σου και φορτσάρω…

Τα χύσια μου εμποτίζουν το δέρμα σου…

Τώρα μπορείς να καταρρεύσεις στο στήθος μου και να εισπνεύσεις όσο οξυγόνο σπατάλησες… Σε τυλίγω στην αγκαλιά μου και σε κρατώ σφικτά… Οι εγκέφαλοί μας επεξεργάζονται ιδέες για νέες εμπειρίες…

You’ll be given love

You’ll be taken care of

You’ll be given love

You have to trust it

Maybe not from the sources

You have poured yours

Maybe not from the directions

You are staring at

Twist your head around

It’s all around you

All is full of love

All is full of love

All is full of love

All is full of love

All is full of love

All is full of love

All is full of Love – Daby Touré

Καθώς ακουμπώ το κεφάλι μου στο στήθος σου και τ’ αυτιά μου ακούν τον απαλό, ρυθμικό παλμό της καρδιά σου… σε αισθάνομαι…

Όταν με ακινητοποιείς και μου προσφέρεις τα χείλια σου για να μου ψιθυρίζουν σ’ αγαπώ… σε αισθάνομαι…

Όταν με τα δάχτυλά σου δίνεις συμβουλές στο χτένισμα των μαλλιών μου, τραβώντας τα ελαφρώς… σε αισθάνομαι…

Όταν τα μάτια σου με κοιτάζουν βαθειά, με την αγαπημένη λάμψη της αγάπης… σε αισθάνομαι…

Όταν το χέρι σου με φτάνει στα πρόθυρα ισχαιμικού επεισοδίου χαϊδεύοντας το κορμί μου… σε αισθάνομαι…

Όταν τα δάχτυλά σου με ευκολία αναπαύονται στη γύμνια της σάρκας μου παίζοντας με τις τρίχες στην επιφάνεια… σε αισθάνομαι…

Όταν τα χείλια σου κάνουν κύκλους γύρω από τις άκαμπτες ρόγες μου, προκαλώντας μικρές ηλεκτροφόρες δονήσεις… σε αισθάνομαι…

Όταν το στόμα σου έρχεται σε επαφή με τους λοβούς των αυτιών μου και γεμίζει το πρόσωπό μου με χαμόγελο… σε αισθάνομαι…

Όταν τα χέρια σου κάνουν τσουλήθρα στο κορμί μου αγγίζοντας και προσφέροντας ζεστασιά… σε αισθάνομαι…

Όταν το χέρι σου τραβάει μαλακία τον πούτσο μου κάνοντάς τον να σφύζει από ζωή έως ότου σηκωθεί ψηλά… σε αισθάνομαι…

Όταν πλέκονται τα χείλια μας σ’ ένα σφικτό, γλυκό φιλί… σε αισθάνομαι

Όταν η γλώσσα σου μ’ αγγίζει και ανταλλάσει τη γεύση της με τη δική μου… σε αισθάνομαι…

Όταν το κορμί σου γυρίζει πάνω στο δικό μου και οι γυμνές σάρκες μας έρχονται σε επαφή… σε αισθάνομαι…

Όταν η άκρη της γλώσσας σου στέκεται στην άκρη του σηκωμένου πούτσου μου, προκαλώντας ρίγος στο κορμί μου… σε αισθάνομαι…

Όταν φυσάς τη ζεστή ανάσα σου πάνω στην υγρή βάλανό μου αυξάνοντας το μέγεθός της και κάνοντάς την να φαίνεται σαν μανιτάρι παραμυθιού… σε αισθάνομαι…

Όταν σπρώχνεις το χέρι σου σαν χάδι… σε αισθάνομαι…

Όταν ο πούτσος σου διεισδύει… εισχωρεί στο βαθύτερο βάθος της κωλοτρυπίδας μου… σε αισθάνομαι…

Όταν κινείσαι αργά, τραβώντας μια μέσα… μια έξω… τον πούτσο σου… σε αισθάνομαι…

Ο ήλιος ανατέλλει αργά, μετατρέποντας τη μοναχική νύχτα σε ημέρα

Κάποιες από τις ακτίνες του ήλιου συγκρούονται με το παράθυρο, κάποιες περνούν μέσα από το τζάμι…

Κάθομαι στο κρεβάτι και αφήνω το γυμνό μου κορμί έρμαιο στις πρωινές μου διαθέσεις

Συλλογίζομαι για το μέλλον, κλειδωμένος στο παρελθόν γιατί είναι το μέλλον μου και είναι το μόνο πράγμα που έχω στο μυαλό μου…

Ο ήλιος ζεσταίνει τη σάρκα μου… το κορμί μου…

Οι σκέψεις μου για σένα ζεσταίνουν τη ψυχή μου

Στη σκέψη μου γεννιούνται φαντασιώσεις, μιας και πιστεύω ότι η ζεστασιά του ήλιου είναι σαν τη ζεστασιά που μου έδινες κι εσύ…

Στη φαντασία μου, ήδη, με κρατάς σφικτά σαν να είσαι μια τοστιέρα κι εγώ η φρυγανιά…

Τα δάχτυλά σου τρέχουν σε όλο το τριχωτό της σύστασης της γυμνής σάρκας μου…

Το μυαλό μου κολυμπάει στο κενό, καθώς η ζεστασιά της φροντίδας σου υπερισχύει κάθε τι άλλο…

Οι ρόγες μου σκληραίνουν καθώς τα δάχτυλά σου τις αγγίζουν…

Αναστενάζω…

Τα δάχτυλά σου τις στρίβουν… κάνουν κύκλους γύρω από τη μια… γύρω από την άλλη… το κορμί μου πέφτει στο δικό σου…

Τα συναισθήματά μου κόβονται σαν φιλέτα σε πάγκο κρεοπωλείου…

Ένας ακόμη αναστεναγμός εμφανίζεται στην ατμόσφαιρα… καθώς τα χέρια σου πιέζουν το κάτω μέρος του στήθους μου… επιχειρώντας, τι; Μια φορά όχι τον πόνο, αλλά το ακριβές σημείο μιας στιγμιαίας ευχαρίστησης…

Τα χέρια μου τραβάνε τα δικά σου…

Η ζεστασιά του εισχωρεί βαθύτερα στη σάρκα του στήθους μου…

Καθώς συνεχίζω να σε κρατώ… ένα από τα χέρια σου χειραγωγεί τις ρόγες μου…

Η ζεστασιά κινείται με ευκολία κάτω από τη μέση μου… κάνει μια στάση στον αφαλό μου…

Μια υγρή στάλα εμφανίζεται στην κορυφή του πούτσου μου τη στιγμή που το χέρι σου βρίσκει εκεί καταφύγιο…

Τα σωθικά μου πιάνουν φωτιά…

Οι κρυφές επιθυμίες μου βγαίνουν προς τα έξω για να γλυτώσουν…

Τα δάχτυλά μου με αγγίζουν… σύρονται… ο αντίχειράς σου γλιστράει μέσα στην υγρή είσοδο της κωλοτρυπίδας μου…

Ανοίγω τα πόδια μου…

Η θερμότητα των χεριών σου λιώνει την σάρκα στα εσωτερικό των μπουτιών μου…

Αναστεναγμοί περιφέρονται στο δωμάτιο…

Δεν είναι το δικό σου δάχτυλο, αλλά το δικό μου αυτό που βρίσκεται βυθισμένο μέσα μου

Ιδρώτας τρέχει στο μέτωπό μου κι ας είναι Νοέμβρης…

Η θερμοκρασία του αίματος που κυλάει στις φλέβες μου έχει φτάσει στο σημείο βρασμού…

Το δάχτυλό μου διεγείρει την κωλοτρυπίδα μου…

Ανατριχιάζω…

Πάντα στη φαντασία μου, τα χείλια σου θηλάζουν τη σάρκα του λαιμού μου…

Αισθάνομαι ένα μυρμήγκιασμα στο στήθος…

Τα βογγητά μου βρίσκουν καταφύγιο στα αυτιά μου…

Η γλώσσα σου καλπάζει στο λαιμό μου…

Η αναπνοή μου βγαίνει βιαστική

Η καρδιά μου δίνει αγώνα…

Μια ευχάριστη αίσθηση χτίζεται στο κοίλωμα του στομαχιού μου…

Περιστρέφω άγρια τον πούτσο μου… τον κρατώ σφικτά, στα όρια του στραγγαλισμού…

Το κορμί μου ιδρώνει…

Μικρές δονήσεις με συγκλονίζουν…

Με μια βροντή που προέρχεται από τα βάθη των σωθικών μου, η έντασή μου απελευθερώνεται…

Καταρρέω στο κρεβάτι, σαν να βρίσκομαι στην αγκαλιά σου…

Η μυρωδιά του σπέρματος γεμίζει τον αέρα και στάζει στα πόδια μου σαν να είναι λάσπη

Τα δάχτυλά μου κολλάνε…

Η ζεστασιά της σάρκας σου φεύγει, μόνο η ανάμνησή σου είναι εδώ…

Κάθομαι στο κρεβάτι και αναρωτιέμαι, πότε θα βρεθούμε ξανά…

… πότε θα με σώσεις από αυτές τις φαντασιώσεις μου…

Κάθε φορά που πέφτω στο κρεβάτι, σε αισθάνομαι βαθιά μέσα μου

αισθάνομαι την περίμετρο του πούτσου σου να αγωνίζεται για να ανοίξει την απαλότητα των τεντωμένων τοίχων της κωλοτρυπίδας μου

Τα χέρια σου τρέχουν σε όλο το κορμί μου, καθώς ψιθυρίζω το όνομά σου

Τα δάχτυλά σου καίνε…

Οι πόροι του δέρματός μου απορροφούν τον ιδρώτα που στάζει από το κορμί σου

Το διαφανές υγρό που διαρρέει από τον πούτσο σου διευκολύνει την είσοδό του μέσα μου… τον διευκολύνει έως ότου φτάσει στον προστάτη μου

Στο μυαλό μου ανάβουν πυροτεχνήματα…

Στο μυαλό μου βρέχει πάθος

Ο πούτσος σου χάνεται μέσα μου και επιστρέφει στην επιφάνεια μόνο για να κερδίσει χρόνο

Τα χέρια σου κινούνται με ρυθμό σαν να θέλουν ν’ αποφύγουν να πατήσουν νάρκες

Τα πνευμόνι μου γεμίζουν με κραυγές και αισθησιακή γκρίνια

Μόνο εσύ μένεις σιωπηλός, για να μπορείς να νιώσεις όσα αισθάνομαι… για να μπορείς να νιώσεις την αντίδρασή μου στη κορύφωσή σου… στο τέλος…

Τα μάτια μου σε προσέχουν, σαν να ψάχνω κάτι από μένα στο μυαλό σου

Τα δάχτυλά σου αγγίζουν τη σάρκα μου σε κάθε συναίσθημα

Και στη συνέχεια με τραβάς προς τα πάνω…

Η φωνή σου μου ψιθυρίζει σ’ αγαπώ

Αλλά εξακολουθείς να σιωπάς…

Απλά πατάς τα χείλια σου πάνω στα δικά μου γιατί πρέπει απλά να ξεκινήσει ένας ακόμη αισθησιακός χορός… ο χορός των γλωσσών μας

Ο πούτσος σου πρήζεται βαθιά μέσα μου φτάνοντας στο ανώτερα όρια αυτής της παθιασμένης στιγμής

Νιώθεις την καρδιά μου να ξεχειλίζει αγάπη

Η καρδιά μου αισθάνεται όλη την εσωτερική ενέργειά σου καθώς ο πούτσος σου κάνει άλλη μια βουτιά

Από την άλλη, εγώ αισθάνομαι όλη τη δύναμή σου… την εξουσία σου

Η τεράστια στύση σου φτάνει στο κέντρο του κορμιού μου

Κι εγώ σκορπίζω ένα βαθύ αναστεναγμό

Κάνεις τα μαλλιά μου να φαίνονται ιδρωμένα και χάλια

Τυλίγεις τα χείλια μου με τα χείλια σου σε μια βαθιά προσωπική αγκαλιά

Κλείνω τα μάτια μου και ανοίγω το στόμα μου

Οι συνεχόμενες προσπάθειές σου κρατούν το κορμί μου σε αιχμαλωσία

Καθώς ο πούτσος σου χύνει

Η ψυχή μου ελευθερώνεται

Στο ρυθμό του χορού που έχουν στήσει οι γλώσσες μας

Είσαι ξαπλωμένος εκεί… ήσυχος…

Και περιμένεις…

Τα μαλλιά σου κοντοκουρεμένα

Ο μπερές καλύπτει τα μάτια σου…

Το εθνόσημο κυματίζει κάθε δευτερόλεπτο που εκπνέεις από τα ρουθούνια σου

Κρυφοκοιτάζεις… είναι ο μόνος τρόπος για να καταπνίξεις το φόβο σου

Η ανάσα σου στο μάγουλό μου έχει εντυπωσιακά αποτελέσματα

Ζεσταίνω τα χέρια μου και τ’ αφήνω να ταξιδέψουν στους ώμους σου προσφέροντάς σου παρηγοριά

Τραβάς προς τα πίσω τα πόδια σου, παραμερίζοντας όλα τα είδη που υπάρχουν στο κρεβάτι για να μου κάνεις χώρο

Βουρτσίζω με τα δάχτυλά μου τα μπούτια σου, πειράζω τη καμπύλη του κώλου σου

Σε χαϊδεύω…

Σκάβω το δέρμα σου, ενώ με κοιτάς στα μάτια

«Σου έλειψα;»

Έχεις άγχος

Ακουμπώ τα χέρια μου στο κορμί σου, αφού τα γόνατά μου έχουν λυγίσει

Αν ήμουν όρθιος, θα είχα πέσει

Αλλά δεν είμαι… είμαι ξαπλωμένος, όπως είσαι κι εσύ

Γιατί πρέπει

Γιατί κανείς δεν ρώτησε

Γιατί κανείς δεν είδε

Ήσυχα τακτοποιώ το κορμί μου πάνω σου κρύβοντάς σου την θέα

Βυθίζω τα δάχτυλά μου στο λιπαντικό, προτού τα γλιστρήσω ανάμεσα στα κωλομάγουλά σου… προτού τα σπρώξω μέσα στην απίστευτα σφικτή κωλοτρυπίδα σου

Ο εγκέφαλός σου σε προειδοποιεί ότι αυτό που ζεις δεν είναι όνειρο

Σου λέω όλα όσα θέλω να κάνω… όλα όσα θέλω να δώσω

«Πες μου αν σε πονέσω»

Σου δίνω τον καλύτερο εαυτό μου

Χρονομετρώ την διάρκεια της επαφής μας με τους χτύπους της καρδιάς μου

Ο πούτσος μου περνάει την πύλη της εισόδου και προχωράει σε μια σήραγγα

Επειδή θέλει

Επειδή μόνο έτσι μπορώ να σου δώσω αυτό που θέλω

Επειδή θ’ αργήσει ν’ ανοίξει αυτή η πόρτα

«Την έχω κλειδώσει»

Μια γνωστή ανάγκη ταρακουνάει το κορμί μου σήμερα το πρωί και δεν πρόκειται να την αγνοήσω… Σπρώχνω το χέρι μου στον ώμο σου… Η ζεστασιά μου μεταβιβάζεται στο κορμί σου ενώ σ’ εμένα ένα ρίγος διαπερνά τη σπονδυλική μου στήλη… Αγγίζοντάς σε ερεθίζομαι περισσότερο…

Προχωρώ προς τα κάτω… παρασύρομαι… Χαϊδεύω παιχνιδιάρικα τον κώλο σου… Μουρμουρίζεις κάτι, όμως είναι πολύ νωρίς για να σου δώσω σημασία… Ακουμπώ τον αγκώνα μου στο κρεβάτι και πλησιάζω το κορμί μου πιο κοντά στο δικό του… Η ζεστασιά του κορμιού σου αισθάνεται τόσο καλά στη δροσιά του δικού μου κορμιού… Σου ψιθυρίζω… Σου λέω ότι θέλω να σε γαμήσω… Σου λέω ότι είσαι απίστευτα προκλητικός και σε χρειάζομαι… Ενώ τα χείλια μου απομακρύνονται από το αυτί σου, το χέρι μου φτάνει στην επίτευξη του στόχου… Πιάνω τον πούτσο σου… Σφύζει από ζωή… πρωί-πρωί…

Η ανάσα σου είναι βαθιά, βαριά… Προσπαθείς να με αγγίξεις… Προσπαθείς να μου προσφέρεις ευχαρίστηση… Έρχεσαι ξαφνικά πάνω μου και με σπρώχνεις πίσω… Αναλαμβάνεις τα ηνία… Κάνεις αυτό που θέλω… Φέρνεις τα χέρια σου κάτω από το κεφάλι μου και αρπάζεις τα μαλλιά μου… Πλησιάζεις το πρόσωπό σου στο δικό μου… Με κοιτάς με λαγνεία… Τα χείλια μας συναντιούνται με μια αναμφισβήτητη πείνα… Γευόμαστε… Τρεφόμαστε ο ένας από τη λαχτάρα του άλλου… Η αγάπη μας παροτρύνει να συνεχίσουμε… να κάνουμε περισσότερα…

Το χέρι σου γλιστράει στον πούτσο μου και το στόμα σου με φιλάει χωρίς διαλείμματα… Με κοιτάς κάθε λεπτό… Τα χείλια μου γίνονται κόκκινα από τις επιθέσεις σου… Το κεφάλι σου πέφτει στο στήθος μου… Τα χείλια σου βρίσκουν τις ρόγες μου… Εξασκώ τις φωνητικές μου χορδές καθώς τα δόντια σου φέρονται τόσο άπληστα… Γεμίζεις το στήθος μου με γλειψίματα και ρουφηξιές… Ανεβάζεις τα χέρια σου στον κώλο μου… Παγιδεύεις το κορμί μου στο κρεβάτι… Σπρώχνεις τα πόδια μου και τα ανοίγεις… Καθώς δαγκώνεις ξανά μια από τις ρόγες μου, κάποια από τα δάχτυλά σου πέφτουν στην κωλοτρυπίδα μου… Είναι ήδη τόσο υγρή για σένα… Στην είσοδο του πρώτου δάκτυλου, βογκώ και γκρινιάζω… Θέλω να μου πεις πόσο ενθουσιασμένος είσαι… πόσο σου αρέσουν τα βογγητά μου… πόσο η συμπεριφορά μου σε κάνει να θέλεις να με γαμήσεις σκληρά… πολύ σκληρά…

Βγάζεις το δάχτυλό σου έξω, φέρνοντας την υγρασία της κωλοτρυπίδας μου μέχρι τον πούτσο μου… Τα χείλια σου επιστρέφουν στο στήθος μου… Τα δάχτυλά σου κάνουν μεγάλους κύκλους πάνω στο δέρμα μου… γύρω-γύρω από τον πούτσο μου αυξάνοντας την διέγερσή μου… Γι’ αυτό και σηκώνεται όσο πιο ψηλά μπορεί… Τα δάχτυλά σου διολισθαίνουν κατά μήκος του… Τα δάχτυλα του άλλου σου χεριού προχωρούν μέσα στην κωλοτρυπίδα μου… ένα-ένα… και ξεκινούν να κάνουν παιχνίδι… Δεν μπορούν να χωρέσουν περισσότερα δάχτυλα μέσα μου, ακόμα κι αν το ήθελες εσύ…

Δεν θέλω άλλα δάχτυλα… Θέλω τον πούτσο σου… Θέλω να τον αισθανθώ μέσα μου… Θέλω να χύσω ενώ θα έχω τον πούτσο σου μέσα μου… Μετά, θέλω να χύσεις κι εσύ… Θέλω να μου δώσεις όλα όσα είσαι διατεθειμένος να μου δώσεις… εκείνη τη στιγμή της κορύφωσής σου… Τα δάχτυλά σου δεν σταματούν να με πειράζουν… Κινούνται κυκλικά, σαν αεροπλάνο λίγο προτού προσγειωθεί… Βογκώ και αναστενάζω… Σε παρακαλώ να έρθεις μέσα μου όποτε θέλεις… προτού όμως φτάσω στον παροξυσμό…

Ανοίγω πιο πολύ τα πόδια μου για σένα… Ο πούτσος σου τρίβεται τρυφερά στην είσοδο της κωλοτρυπίδας μου… Διευθετείς την υγρασία της για σιγουριά… Ψαρεύω το κεφάλι του πούτσου σου και το κρατώ σφικτά… Σιγά-σιγά θ’ αρχίσουν να σπάνε οι φλέβες, είμαι σίγουρος… Ρίχνω το κεφάλι μου προς τα πίσω και με το στόμα ανοικτό παίρνω βαθιές ανάσες, καθώς αισθάνομαι το μήκος του πούτσου σου να εισχωρεί μέσα μου… Ο σκληρός, ζεστός πούτσος σου μου δίνει αυτό που χρειάζομαι…

Δεν μπορώ παρά να τυλίξω τα πόδια μου γύρω από το κορμί σου… Αυτή την κατάρτιση έχω πάρει τόσα χρόνια κοντά σου… Το στόμα σου καλύπτει το δικό μου… Με φιλάς απαλά τη στιγμή που τα κορμιά μας προσαρμόζονται το ένα μέσα στο άλλο… Οι αποχρώσεις των χρωμάτων γύρω μας αλλάζουν… Δεν χρειάζεται περισσότερος χρόνος… Τα φιλιά γίνονται πιο παθιασμένα… ενθουσιώδη… Τα δάχτυλά μου ζυμώνουν το δέρμα σου… Σιγά-σιγά δημιουργούμε ένα ρυθμό γεμάτο ευχαρίστηση…

Λαχανιάζω στο στόμα σου, θέλοντας από εσένα περισσότερα… περισσότερα… Τα θέλω όλα… Εκμεταλλεύομαι τον διαχωρισμό του πούτσου σου από την κωλοτρυπίδα μου για να σου τον πιάσω σφικτά… Βογκάς εσύ αυτή τη φορά… Αισθάνεσαι τα δάχτυλά μου να σφίγγουν τον πούτσο σου και μετά να τον τρίβουν και να τον χαϊδεύουν… Οι αναστεναγμοί σου γεμίζουν το δωμάτιο… σαν θόρυβοι που προέρχονται από κέντρο αποφάσεων…

Ξέρω πως αισθάνεσαι και αφήνω τον πούτσο σου ελεύθερο… Στο πρώτο δευτερόλεπτο ελευθερίας, τον χώνεις ξανά στην κωλοτρυπίδα μου… Ευτυχώς… Ξεκινάς από την αρχή να με γαμάς με ενθουσιασμό… Το κορμί σου είναι λείο από τον ιδρώτα… Σου λέω με ψιθύρους ότι θέλω να χύσεις… Τη στιγμή που σου μιλώ, καταπλακώνεις το στόμα μου με το δικό σου… Ο πούτσος σου πάλλεται μέσα μου λίγο προτού με πλημμυρίσει με την υγρότητά του… Ξεσπάει μέσα μου… μια, δυο, τρεις φορές… και μετά αφήνει το σώμα μου…

Καταρρέεις πάνω μου…

Κάθομαι στην αυλή του πατρικού μου σπιτιού, κάτω από τ’ αστέρια, μ’ ένα ποτήρι βότκα στο ένα χέρι και με το κινητό τηλέφωνο στο άλλο… Ένα αεράκι ψιθυρίζει περνώντας μέσα από τα δέντρα… Διαβάζω το μήνυμα που μου στέλνεις κι ένα χαμόγελο ζωγραφίζει ολόκληρο το πρόσωπό μου… Έχουν περάσει τόσες ημέρες από την τελευταία φορά που ήρθαμε σε επαφή, λίγο προτού παρουσιαστείς… Ήταν μια βραδιά σαν την αποψινή, δροσερή… άκρως φθινοπωρινή… Καμία σχέση με τον καιρό στη Νέα Υόρκη… Το σκοτάδι σκαρφαλώνει στο νυχτερινό ουρανό και κάνει καντάδα στον τραγανό αέρα… Είμαι απολύτως ζαλισμένος από το βότκα και αναστατωμένος απ’ αυτά τα λίγα λόγια που διαβάζω στην οθόνη του κινητού… Ξαναζώ τα πάντα από την αρχή μέχρι το τέλος… Οι επιθυμίες μου με καταναλώνουν για μια ακόμη φορά…

Τον θέλω τόσο πολύ…

Στις μέρες που έχουν περάσει μέχρι τώρα, θέλει δεν θέλει μένει ζωντανός για τα καλά μέσα στο μυαλό μου… Σκέφτομαι τη ζωή του εκεί που βρίσκεται… αυτά που ξέρω και όλα όσα αγνοώ… Είμαι περίεργος για κάποια πράγματα όπως για παράδειγμα για την στολή που φοράει… τι τρώει… τι είδους μουσική ακούει… Το μυαλό μου τσαλαβουτάει σε βαθιά, σκούρα νερά… Πιθανολογώ πως περνάει καλά, όπως ακριβώς το έχουμε κανονίσει… Άραγε, θα σκέφτεται κι αυτός εμένα; Θα του έρχεται το όνομά μου στο στόμα του; Θα έχει την φωτογραφία μου στη τσέπη ή κρυμμένη κάπου, θύμα της κλειδαριάς; Θα του λείπουν οι ψίθυροί μου; Ποιος θα καθαρίζει την παρηκμασμένη βρωμιά από τα αυτιά του; Θα είμαι πρωταγωνιστής στις σκέψεις του όταν σιγά-σιγά θα αγκαλιάζει τον πρησμένο πούτσο του με κίνδυνο να τον αποκολλήσει; Ποια χέρια θα ξύνουν την πλάτη του όταν θα κάνει μπάνιο;

Πόσα θα έδινα για να διεισδύσω στον κόσμο του!

Είναι μια σκέψη που περνάει από το μυαλό μου ξανά και ξανά… Βρίσκω συχνά τον εαυτό μου να χάνεται στις αναμνήσεις των ερωτικών μας επαφών… Ο πούτσος του ακουμπά σε κάθε μέρος του κορμιού μου λίγο πριν ή μετά το αποκορύφωμα… σε γνωστές και άγνωστες θέσεις… Μας φαντάζομαι να κάνουμε έναν έρωτα απελπισμένο, τα κορμιά μας να αλωνίζουν το ένα το άλλο και ο κάθε οργασμός να είναι μεθυστικός…

Είναι δύσκολο να αποχωρίζεσαι έναν άντρα που τον έχεις «μεγαλώσει» με αγάπη…

Οι ώρες περνούν…

Στο αυριανό επισκεπτήριο θα πάρω μαζί μου και τον Λουκά, για πρώτη φορά…

Μια μεγάλη σιωπή γίνεται παρελθόν από τον ήχο του φιλιού που μου δίνεις στα χείλια

Μια μεγάλη σιωπή φεύγει ντροπιασμένη από το δωμάτιο

Ίσως επιστρέψει μετά για να μας ναρκώσει λίγο πριν τον ύπνο

Μια γνώριμη μυρωδιά ακουμπά στα ρουθούνια μου, το μυαλό μου προσπαθεί σιγά – σιγά να ανιχνεύσει την προέλευσή της

Τα πνευμόνια μου αφήνουν ένα βαρύ αναστεναγμό…

Κλείνω τα μάτια μου και σε αρπάζω…

Γίνομαι κάτοχος του κορμιού σου

Ανεβάζεις τα πόδια σου και τα κλειδώνεις χαμηλά, πίσω στην πλάτη μου…

Ο πούτσος μου ανεβαίνει για να αντιμετωπίσει την κωλοτρυπίδα σου…

Ανεβαίνει αργά… σταθερά…

Προικοδοτώ το κεφάλι του πούτσου μου με την τιμή να μπει πρώτο μέσα σου… ν’ ανοίξει τον δρόμο για τα υπόλοιπα εκατοστά…

Ανοίγω τα μάτια μου, πάνω στην ώρα, για να δω τις συσπάσεις των μυών του προσώπου σου…

Εκείνη τη στιγμή ο πούτσος μου εξαφανίζεται μέσα σου

Ο ρυθμός μου συμβαδίζει με την αρχή ενός ερωτικού χορού…

Αναστεναγμοί βγαίνουν από τα τοιχώματα της κωλοτρυπίδας σου από την πρώτη μέχρι την τελευταία διείσδυση…

Σκούζεις στα τρυφερά πειράγματα που σου κάνω…

Τα χείλια σου βρίσκουν τα δικά μου

Με φιλάς παθιασμένα, βαθιά… με απλότητα…

Τα πνευμόνια μου αποζητούν το οξυγόνο…

Η γλώσσα σου γλιστράει στα χείλια μου και πηδά μέσα στο στόμα μου, με ακρίβεια…

Αγγίζω κάθε ερωτικό σημείο στο κορμί σου προτού αυτό συγκρουστεί με το δικό μου…

Οι αναστεναγμοί που βγαίνουν από τα στόματά μας είναι ενθουσιώδεις

Αναζητώ μια λάμψη στα μάτια σου, σαν μεθυσμένος… σαν αγουροξυπνημένος από βαθύ ύπνο

Ο πούτσος μου βυθίζεται προς τα κάτω… προς τα πάνω…

Σε κάθε κίνηση αισθάνεσαι τους κυματισμούς των πρησμένων από το αίμα φλεβών του πούτσου μου…

Τα τοιχώματα της κωλοτρυπίδας σου προσπαθούν να τον περιορίσουν… να ανακόψουν την πορεία του…

Δεν μπορούν…

Λικνίζοντας την λεκάνη μου κατορθώνω και τον οδηγώ σε βάθη που είναι ανθρωπίνως αδύνατο να βρεθεί ένας πούτσος…

Ψιθυρίζω το όνομά του στο αυτί του…

Μια απαλή κραυγή πάθους γεμίζει τον αέρα…

Καλύπτω την κωλοτρυπίδα του και την γύρω περιοχή με σπέρμα…

Τον προικοδοτώ με ποσότητες ικανοποιητικές μέχρι το ξημέρωμα…

Η σιωπή μπορεί να επιστρέψει στο δωμάτιο

Για λίγο όμως…

Λαμπερό φεγγάρι, αστέρια φωτεινά…

Σου προσφέρω ήρεμους, υγρούς αναστεναγμούς λίγο προτού τη ζεστή αγκαλιά των χειλιών μας…

Διοργανώνω καυτές επιχειρήσεις στο κορμί σου… στο μυαλό σου… το γεμίζω με οράματα παθιασμένων επιθυμιών…

Ανακατεύω πάθος με αγάπη…

Κερδίζω τη γλώσσα σου… την τρώω σαν φιλέτο…

Μετά από μια γρήγορη, βαθιά ανάσα, τα χείλια μας συγκρούονται πάλι…

Οι γλώσσες κινούνται από το ένα στόμα στο άλλο…

Διαγωνιζόμαστε για το βραβείο υπεροχής…

Με αναστεναγμούς και βογγητά , σε τραβάω στην αγκαλιά μου… αυστηρά… σε κρατώ σφικτά…

Η υγρασία του ιδρώτα σου με βρέχει…

Με αργές, ενορχηστρωμένες κινήσεις περιδιαβαίνω στο δέρμα σου…

Η επιθυμία της σάρκας εμπλουτισμένη με πάθος, με σπρώχνει ν’ ανοίξω το φερμουάρ του παντελονιού σου…

Ο ήχος που βγαίνει από το στόμα σου, κατεδαφίζει τη σιωπή…

Με τα πόδια σου ανοιχτά, τα μάτια μου γουρλώνουν από μόνα τους…

Ο πούτσος μου πάλλεται πάνω και κάτω…

Η σφοδρή επιθυμία υπερισχύει απ’ όλα τα λογικά πράγματα…

Τα χέρια μου συγκεντρώνονται στη μια πλευρά του κορμιού σου και αποφασίζουν να κατευθυνθούν σε σημεία ανάμεσα στα πόδια σου…

Ρίχνω το κορμί μου πάνω σου…

Μια μικρή ρωγμή… ένα άνοιγμα κερδίζει το ενδιαφέρον μου…

Η είσοδος της κωλοτρυπίδας σου μου θυμίζει στόμα ανοικτό…

Με συνεχή ευχαρίστηση ρίχνω την σκληρότητα του πούτσου μου, αργά, μέσα στην υγρή, ρόζ, βελούδινη απαλότητα της κωλοτρυπίδας σου…

Τον σπρώχνω και του δίνω θάρρος… πρέπει να αντέξει στο δρόμο για την κατάκτηση…

Κραυγάζεις στη μύτη μου… με τσιμπάς στον ώμο… μου αφήνεις διαθήκη βογγητά που αναστατώνουν τα συναισθήματά μου… τις λειτουργίες του σώματός μου…

Μια διείσδυση προκαλεί αναστεναγμούς που δραπετεύουν από την απαλότητα των χειλιών σου…

Σκάβεις με τα νύχια σου το ένδυμα του κορμιού μου…

Σε μια προσπάθεια σύγκρουσης, με τραβάς από τα μαλλιά…

Οι γλώσσες μας κάνουν φάουλ στον αέρα, πετώντας σάλια στους πόρους του δέρματος…

Πιο δυνατά, πιο δύσκολα, βγαίνουν οι φωνές μας…

Ο πούτσος μου κάνει συνεχόμενες βουτιές… σχεδόν αβίαστα…

Βυθίζεται σαν τρυπάνι σε ρυμουλκούμενη εξέδρα πετρελαίου…

Προσπαθώ να είμαι ο πρώτος που θα αξιοποιήσω τον πλούτο του κορμιού σου…

Η σκληρότητα του πούτσου μου συναντά μια ακόμη στενότητα…

Κλείνω τα μάτια μου και σπρώχνω πιο δυνατά… τρέχοντας τα χέρια μου σε ολόκληρο το κορμί σου…

Ο ήχος της επαναλαμβανόμενης διείσδυσης αντηχεί στον νυχτερινό αέρα…

Φαίνεσαι πιο γοητευτικός εραστής στο σκοτάδι… στο κέντρο του κρεβατιού… να σπαρταράς σαν ψάρι έξω από το νερό…

Απονέμω ένα φιλί, ένα παθιασμένο φιλί στα χείλια σου…

Οι αναστεναγμοί δονούν τον λαιμό σου…

Κραυγάζεις από πόνο και πάθος καθώς ο πούτσο μου αγκυροβολεί στα βάθη του κορμιού σου…

Κινούμαι…

Πιο δυνατά, πιο βαθιά, πιο γρήγορα …

Τα αρχίδια μου κρέμονται χαμηλά από την υπερφόρτωση και σε βομβαρδίζουν σε κάθε κίνηση…

Δεν ξέρω για πόσο ακόμα θα αντέξουν το τέντωμα τα ευαίσθητα τοιχώματα της κωλοτρυπίδας σου…

Τα δάχτυλά μου συμπιέζουν την σάρκα σου…

Ένα δυνατό βογγητό και το κορμί σου δονείται σαν από σεισμό…

Το σπέρμα μου, σαν λάβα… σαν ζεστή κρέμα, γεμίζει την κωλοτρυπίδα σου…

Τα βογγητά ανακούφισης που βγαίνουν από το στόμα μου επισκιάζουν τα δικά σου…

Αυτοανακηρύσσομαι νικητής του διαγωνισμού…