Ο νόμος της βαρύτητας

Βρέχει. Θα έπρεπε να χιονίζει, αλλά ο καιρός φέτος είναι κάτι περισσότερο από καλός… Κάθομαι σε μια καρέκλα, μπροστά από το παράθυρο και αγναντεύω τον άδειο δρόμο. Δεν περνάει όχι μόνο άνθρωπος, αλλά ούτε μια από τις αδέσποτες γάτες που κυκλοφορούν συνήθως στη γειτονιά… Προσπαθώ να διαβάσω ένα βιβλίο, όμως δεν μπορώ να συγκεντρωθώ… Ίσως να φταίω εγώ… ίσως να φταίει και το βιβλίο… Ο τρόπος γραφής είναι εξαιρετικά αδύναμος κι αυτός της γραφής μέτριος… Κοιτάζω πάλι έξω… το τοπίο είναι μελαγχολικό… Δεν με βοηθάει να ξεπεράσω το αίσθημα της μοναξιάς…

Αισθάνομαι σαν τη σταγόνα της βροχής που με κάποιο τρόπο καταφέρνει να παρακάμψει την μεγάλη τέντα πάνω από τη βεράντα και να χτυπήσει το τζάμι, μπροστά στα μάτια μου… Είναι τόσο μόνη. Ραβδίζει αργά τη σκονισμένη επιφάνεια… Άλλη μια σταγόνα χτυπά το τζάμι με ταχύτητα… με πολύ μεγάλη ταχύτητα σε αντίθεση με τη νωχελική κίνηση της πρώτης που συνεχίζει υπομονετικά τη πορεία της προς τα κάτω… Οι δυο σταγόνες διασταυρώνονται και συγχωνεύονται… ξαφνικά, για μια στιγμή μόνο… μένουν έτσι κρεμασμένες και αιωρούνται αψηφώντας το νόμο της βαρύτητας… Στη συνέχεια, κατρακυλούν μαζί, βουτιά στη βουτιά ζαλίζονται και ενωμένες εξαφανίζονται από το οπτικό μου πεδίο…

Κλείνω τα μάτια μου και γίνομαι η πρώτη σταγόνα… Φαντάζομαι την τρομακτική πτώση μου από το σύννεφο που με γέννησε… Φαντάζομαι τον άνεμο που φυσάει και αλλάζει τον προορισμό μου χωρίς να το θέλω… Φαντάζομαι τον πόνο που αισθάνομαι καθώς χτυπώ στο παράθυρο… Βλέπω τον εαυτό μου να κυλάει αργά στο τζάμι… Ακούω ένα πουλί να τραγουδάει από μακριά, παρατηρώ το γκαζόν αναισθητοποιημένο στην άκρη του δρόμου… Είμαι ακόμα ζωντανός… Το μακρύ ταξίδι μου έχει ολοκληρωθεί… Μεταμορφώνομαι σε άνθρωπο και σηκώνομαι να περπατήσω… Δεν ακούω τον ήχο του αυτοκινήτου στο αντίθετο ρεύμα… Ακούω μόνο τον ήχο των τροχών… απότομο… Η μυρωδιά του καμένου καουτσούκ φτάνει στη μύτη μου… Στα μάτια μου κυριαρχεί η εκτυφλωτική λάμψη του ήλιου που αντανακλά στο μέταλλο… Στηρίζω τα δάχτυλά μου στο αυτοκίνητο. Ακούω μια πόρτα ν’ ανοίγει. Σηκώνω το βλέμμα μου και τον βλέπω να στέκεται μπροστά μου… Ένας συνδυασμός από ανησυχία και θυμό χαράσσει το πρόσωπό του… Το βλέμμα του σταματά στο βλέμμα μου… Παρατηρώ μια κίνηση στα χείλια του σαν να προσπαθεί να πει κάτι… Τα μάτια του αποτυπώνονται στα θησαυροφυλάκια του μυαλού μου… Ναι, είναι αυτός…

«Δεν έπρεπε να είσαι στον Πόρο;»

«Δεν έπρεπε να είσαι στο Μιλάνο;»

«Είσαι καλά; Αυτό έπρεπε να με ρωτήσεις… Βλάκα!»

Με βοηθά να σηκωθώ… Στηρίζομαι στα πόδια μου και σηκώνω το κεφάλι μου… Απλώνει το χέρι του, το φέρνει γύρω από τον λαιμό μου, με φιλάει και περιμένει τα χείλια μου να ανταποκριθούν… Φιλιόμαστε… Με κοιτάζει μ’ ένα χαμόγελο… Ανεβάζει όχι μόνο την διάθεσή μου, αλλά και το κορμί μου… Με βάζει να καθίσω στο ζεστό καπό του αυτοκινήτου…

Αισθάνομαι τσιμπήματα στο δέρμα… Ακουμπά το μέτωπό του στο δικό μου μέτωπο… Αλιεύει την ανάσα από τα πνευμόνια μου… Αυτός μόλις και μετά βίας μπορεί να αναπνεύσει…

«Σε βρήκα…», ψιθυρίζει…

Τα δάχτυλά του αφήνουν ίχνη στη σάρκα μου… πλανώνται κοντά στον κώλο μου… πιέζουν… σκάβουν… μέχρι να πάρουν ένα καλό κράτημα… Αισθάνομαι τόσο καλά… Φιλιόμαστε ξανά με περισσότερο πάθος… Το φερμουάρ του παντελονιού μου προσφέρει μικρή αντίσταση στο δρόμο του χεριού του… Τα κουμπιά του πουκάμισού μου προσφέρονται στο άλλο του χέρι… Η τακτική του είμαι μια πρόκληση στην επιδεξιότητα… Το ύφασμα του πουκάμισου ξεκολλάει από τον ώμο μου… Τα δάχτυλά του περπατούν στο στήθος μου παρακάμπτοντας τα μικρά εμπόδια των τριχών μου… Συνεχίζει να με φιλάει… άγρια… πρόθυμα…

Οι αναστεναγμοί μου συνοδεύουν το χάδι του χεριού μου στον καβάλο του… Αγγίζω την διόγκωση του πούτσου του… Το χάδι μου σκοντάφτει στο εμποτισμένο ύφασμα του παντελονιού του… Ανοίγω τα κουμπιά και ως εμπειρογνώμονας αρχίζω να παίζω τον πούτσο του… Το χέρι μου τρέμει…

Τον βλέπω να χαμηλώνει τα απαλά, ζεστά χείλια του στο κεφάλι μου… Τα χέρια του ακολουθούν διαφορετική διαδρομή καίγοντας όλη τη σάρκα μου… Σκύβω και με την θερμότητα της αναπνοής μου ακολουθώ την ένταση της οικειότητας του στοματικού έρωτα… Μόλις το μέγεθος του πούτσου του φτάσει στο επιθυμητό, τον βγάζω από το στόμα μου και καταρρέω στο καπό του αυτοκινήτου εγκαταλείποντας τον εαυτό μου…

Έρχομαι πρόσωπο με πρόσωπο, για μια ακόμη φορά, με τον πούτσο του… Η έλξη είναι τόσο μεγάλη… Μια σταγόνα διάφανου σπέρματος εμφανίζεται στην άκρη του πούτσου του σαν μαργαριτάρι… σαν σταγόνα βροχής… Κοιτάζω τα μάτια του. Το βλέμμα του είναι γεμάτο επιθυμία και πάθος… Κλείνω τα μάτια και μυρίζω την αναπνοή του, το άρωμά του… Εντρυφώ στην παρουσία του… Ανοίγω το στόμα μου, η γλώσσα μου βρέχει τα χείλια μου… Χουφτώνω τα αρχίδια του και τραβώ ξανά μέσα στο στόμα μου τον πούτσο του… Τον βυθίζω κυριολεκτικά μέσα μου… Σταγόνες σάλιου υγραίνουν το πηγούνι μου…

Ο πούτσος του είναι πλέον έτοιμος… στο σωστό ύψος… Σηκώνω το ένα μου πόδι και το τοποθετώ στον ώμο του… Φέρνει το δάχτυλό του στην κωλοτρυπίδα μου. Ανοίγει ένα πέρασμα για τον πούτσο του…

Τα βογγητά μου παλεύουν να μη προέρχονται μόνο από το δάχτυλό του… Η θερμότητα του κορμιού μου είναι σχεδόν ανυπόφορη… Αισθάνομαι την πίεση του κεφαλιού του πούτσου του στην είσοδο της κωλοτρυπίδας μου… Μου επιτρέπει να πάρω μια ανάσα σε μια από τις παύσεις που συνηθίζει να κάνει πριν την πρώτη διείσδυση… Αμέσως μετά αισθάνομαι τον πούτσο του μέσα μου… Τον αισθάνομαι να κάνει ιερογλυφικά έτσι όπως κινείται δεξιά-αριστερά… μέσα-έξω… βαθιά και απόλυτα…

Δάκρυα χαράς βγαίνουν από τα μάτια μου… Χαίρομαι όσο τίποτα άλλο αυτή την επαναλαμβανόμενη κίνηση του πούτσου του… Για μια στιγμή χάνω τις αισθήσεις μου… Ρίχνω το βλέμμα μου στα αρχίδια του… στον τρόπο που κρέμονται… που αιωρούνται αψηφώντας το νόμο της βαρύτητας όπως οι σταγόνες της βροχής, από τις οποίες και ξεκίνησαν όλα…

Βυθίζομαι στην τρελή, ελεύθερη πτώση της εκσπερμάτωσης και του οργασμού…

Πέφτει πάνω μου κουρασμένος διατηρώντας τον πούτσο του ακόμα μέσα μου… Η μυρωδιά του σπέρματός του φτάνει στα ρουθούνια μου…

Κατηγορία

Το θυμάμαι σαν ένα όνειρο:

Εσύ, απλωμένος ανάμεσα στα πόδια μου… να μου δίνεις πολλά φιλιά στο στήθος κι εγώ να τα ανταλλάσω με σκληρά χτυπήματα, δαγκωματιές, και στη συνέχεια χάδια… τρυφερά χάδια…

Σε κάθε φιλί, ν’ απαντώ μ’ ένα εξίσου παθιασμένο φιλί…

Στο πρόσωπο

Στο στήθος

Στα μπούτια μου

Η χαρά να συγκρούεται με τον πόνο… ν’ αναμιγνύεται…

Τα δάχτυλά σου να γλιστρούν στο δέρμα μου… σαν… φτερά;

Μετά όμως, κάτι άλλο… κάτι σκληρό αλλά και εύκαμπτο ν’ αντικαθιστά τα δάχτυλά σου…

Τι είναι;

Δεν έχει σημασία…

Όχι… έχει…

Ο πούτσος σου είναι…

Να χαϊδεύει την περιοχή γύρω-γύρω από την κωλοτρυπίδα μου

Κι εγώ ν’ αναστενάζω… φωνάζοντας…

Να σχολιάζεις πόσο υγρή είναι…

Ανοίγοντάς την… Εκθέτοντας το ροδαλό της χρώμα…

Με ακρίβεια να ξεκινάς αυτό που γνωρίζεις τόσο καλά

Να με γαμάς

Γρήγορα και επώδυνα

Και δυνατά…

Το υλικό να εκτοξεύεται κάνει τη πράξη κάνοντας την διείσδυση πιο εύκολη

Η φράση «Θεέ μου» να φεύγει αρκετές φορές από τα χείλια μου

Ενώ ο ήχος της φωνής μου αλλάζει

Μου λείπεις

Και σε κατηγορώ γι’ αυτό

Μπερδεύοντας τα όνειρα

«Τι θέλεις από εμένα;», με ρωτάει…

Απαντώ με μια τρυφερή χειρονομία και τον φέρνω κοντά μου. Του τραβώ τη ζώνη από τη μέση και το μπουρνούζι φεύγει από το κορμί του και πέφτει στο πάτωμα. Κάτω από το φεγγάρι και τ’ αστέρια, στέκεται γυμνός… τέλειος… Είναι όμορφος, ψηλός… συναρπαστικά αρρενωπός. Δεν κοιτώ πλέον μόνο το πρόσωπό του, αλλά ολόκληρο το σώμα του… Δεν τον κοιτώ σαν άντρα, αλλά σαν Θεό…

Τα θερμά συναισθήματά μου τον τραβούν μέσα μου… μέσα στον ίδιο τον πυρήνα που κρύβεται η καρδιά μου… Γλείφω τα χείλια μου, μετά βίας κρατώ, εφήμερα, τα χέρια μου ακίνητα… μακριά του… Βλέπω και ακούω το σιγανό, συγκρατημένο γέλιο του…

«Μπα! Μπορεί ένας Θεός να γελάσει;», τον ρωτάω…

«Ένας Θεός μπορεί να κάνει τα πάντα…», μου απαντά…

Την αμέσως επόμενη στιγμή, πέφτω πάνω του σαν αιλουροειδές και κρεμιέμαι από τους ώμους μου… Τα δάχτυλά μου είναι ειδικευμένα να στηρίζονται παντού… οπουδήποτε πάνω στο κορμί του… Με το ζόρι στηρίζει τώρα στο έδαφος τα πόδια του… Εκτός από το δικό του βάρος, έχει να κρατήσει και το δικό μου… Με αργά βήματα κατευθύνεται προς το κρεβάτι όπου και με ακουμπάει…

Χαλαρώνω τα χέρια μου πάνω στους ώμους του και τα τυλίγω γύρω από τον λαιμό του… Φιλώ πρώτα το ένα μάγουλό του κι έπειτα το άλλο… Σε κάθε φιλί στέλνω και μια φλόγα μέσα του… Κατόπιν γέρνω το κεφάλι μου και καλύπτω το στόμα του με το δικό μου… Ερευνώντας το στόμα του με την γλώσσα μου φέρνω και στους δυο μας μια απροσδόκητη ευχαρίστηση…

Τον αφήνω να αισθανθεί τα δόντια μου πάνω στα χείλια του… Τον βλέπω να με κοιτάζει σαν φοβισμένο παιδάκι…

«Για να δούμε τι μπορεί να κάνει ένας Θεός…», του λέω…

«Πρέπει να σέβεσαι τον Θεό…», μου λέει κρατώντας το πρόσωπό μου στα χέρια του, έτσι ώστε να κοιταζόμαστε στα μάτια… μόνο στα μάτια…

«Ωραία… Είμαι δικός σου… έτοιμος… ένα δώρο για σένα…», του λέω…

«Θέλεις να καλύψω το κορμί σου με το δικό μου; Με θέλεις μέσα σου;… Πρόσεξε τι θα μου απαντήσεις… Δεν μπορώ να προχωρήσω χωρίς την συγκατάθεσή σου…», μου λέει…

«Προχώρα…», του λέω και αρπάζοντας μια χούφτα από τα πυκνά μαλλιά του φέρνω το στόμα του πίσω στο δικό μου…

«Περίμενε… ο πούτσος σηκώνεται πάντα αργά-αργά…», μου λέει μ’ ένα βρυχηθμό…

Τα χέρια του ξαφρίζουν το κορμί μου κι έπειτα με φιλά στο λαιμό και στο στήθος… Θηλάζει τις ρόγες μου και συνεχίζει τα φιλιά στο στομάχι και στη κοιλιά μου… Οπουδήποτε κι αν με αγγίζει, αφήνει ίχνη πυρκαγιάς πάνω μου… Η θερμότητα συγκεντρώνεται χαμηλά στη κοιλιά μου… Τον ικετεύω για περισσότερα…

Κάθε τόσο αισθάνομαι μικρά τσιμπήματα από τα δόντια του ενώ διαπερνούν το δέρμα μου χαρίζοντάς με ένα πόνο που είναι μόνο ευχαρίστηση και τίποτα άλλο… Τα δάχτυλά του ερευνούν τις περιοχές του κορμιού μου από τον αφαλό και κάτω… Χαϊδεύει και πειράζει τον πούτσο μου… Πιστεύω ότι θα πεθάνω από την καύλα…

«Δεν μου λες…», του λέω ψιθυριστά… «… τι στο διάολο γυρεύεις στο όνειρό μου;», τον ρωτώ…

«Στο όνειρό σου;», με ρωτά… «… πίστευα ότι ήταν δικό μου το όνειρο…»

Όταν κρύφτηκες στη σκέψη μου

Βαδίζω στον διάδρομο μέσα στο σκοτάδι, σκοντάφτοντας στην αγάπη που έσπειρες ανάμεσα στα βήματά μου, έστω κι από τόσο μακριά που βρίσκεσαι. Αχ, αυτή η απόσταση! Αν ήσουν πιο κοντά, είμαι σίγουρος πως θα μου την έγραφες σε σημείωμα και θα την κάρφωνες μ’ ένα πιγκουίνο από μαγνήτη στη πόρτα του ψυγείου για να την βλέπω και να μη την ξεχνώ… Σήμερα, λίγο πριν κοιμηθώ, μαγικές σκέψεις πέρασαν από το μυαλό μου… σκέψεις για μένα και σένα… σκέψεις που μπόλιασαν τα όνειρα που είδα… Ξάπλωσα στο κρεβάτι και αισθάνθηκα σαν αστέρι που μόλις έπεσε από τον ουρανό… Ήσουν κι εσύ ένα αστέρι στον ουρανό, αλλά όταν με είδες να πέφτω, κρύφτηκες πίσω από ένα σύννεφο, μάλλον γιατί δεν ήθελες ή δεν μπορούσες ν’ ακολουθήσεις… Τουλάχιστον αυτό είδα εγώ, γιατί μπορεί να κρύφτηκες και μέσα στην σκέψη μου, επίτηδες, ώστε να δώσεις δύναμη στα όνειρά μου… Αν όντως συνέβη αυτό… βολεύτηκες στο μυαλό μου; Ήταν άνετα; Αισθάνθηκες πως ήσουν σ’ ένα κήπο σαν αυτόν που έπαιζες μικρός; Αν όντως συνέβη αυτό… τι έκανες καθ’ όλη τη διάρκεια της πτώσης μου από τον ουρανό μέχρι τη γη; Πήρες ένα πινέλο κι έβαψες την καρδιά μου; Σε ρωτώ γιατί την βλέπω πιο έντονα χρωματισμένη… όπως εκείνη τη πρώτη μέρα που σε είδα και στα μάτια σου αναγνώρισα κάτι που κάπου κάποτε το είχα ξαναδεί. Δεν το έχω παραδεχτεί, αλλά είσαι ένα σημαντικό κομμάτι της ζωής μου… ένα κομμάτι που γίνεται πιο σημαντικό όταν μιλάμε… κάθε φορά που είμαστε κοντά από μακριά… Γιατί συμβαίνει αυτό; Ειλικρινά δεν ξέρω… Ίσως γιατί όλες οι επιθυμίες μου έχουν εκπληρωθεί… ίσως γιατί έχω μάθει να απολαμβάνω μόνο αυτά που βρίσκονται κοντά μου… που είναι απτά… που είναι σίγουρα…

Σε είδα σ’ ένα όνειρο, απόψε, στον ύπνο μου… Ένα όνειρο από αυτά που βλέπεις και δεν θέλεις να ξυπνήσεις ποτέ… αλλά, ξυπνάς γιατί δεν μπορείς να ζεις με ή στα όνειρα… Όταν άνοιξα τα μάτια μου είχες φύγει. Αναγκάστηκα να τα κλείσω πάλι για να σε δω να στέκεσαι δίπλα μου… να με κοιτάς μ’ αυτά τα μάτια σου… να μου χαμογελάς μ’ αυτά τα χείλια σου… Αυτό κι αν ήταν όνειρο! Αισθάνθηκα το άγγιγμά σου. Μύρισα τα μαλλιά σου. Μύρισα το άρωμα που διακριτικά φρόντισες ν’ απλώσεις στο δέρμα σου. Πλησίασες κοντά, πολύ κοντά… πάλι επίτηδες, για ν’ ακούσω την καρδιά σου… για να αισθανθώ τη ζεστή σου αναπνοή στο λαιμό μου… Αισθάνθηκα να με κοιτάζεις με αγωνία, θέλοντας να καταλάβεις στο βλέμμα μου, αν δεχόμουν την εικόνα σου έτσι όπως ήθελες εσύ να σε δω… Τα μάγουλά σου κοκκίνισαν σαν μικρού παιδιού όταν άπλωσα το χέρι μου και το έφερα γύρω από τη μέση σου… Ίσως και να μη το περίμενες… Ίσως να μη περίμενες πως είχα σκοπό να σε σύρω κοντά μου… Τα μάγουλά σου ξεπλύθηκαν μ’ ένα χρώμα ροζ, τα μάτια σου έκλεισαν και τα χείλια σου χωρίστηκαν στα δυο… Δεν ανέπνεες πια ή καλύτερα λαχάνιαζες για μια αναπνοή… Το μυαλό σου, η καρδιά σου, η ψυχή σου… όλα σου είχαν λουστεί με την ευδαιμονία του πάθους… Τα χέρια σου έτρεμαν, τα βλέφαρά σου κυμάτιζαν και οι χτύποι της καρδιάς σου ήταν τόσο ακανόνιστοι… Άνοιξες ξανά τα χείλια σου για να πεις κάτι, αλλά σταμάτησες κι άφησες τη σιωπή να μιλήσει με χίλιες λέξεις… Επικοινωνήσαμε μέσα στη σιωπή με τα βλέμματα…

Έκανα εγώ την πρώτη κίνηση. Ανάπνευσα στη σάρκα του λαιμού σου που έκαιγε σαν μόλις να ξυρίστηκες… Σου ψιθύρισα κάτι που ήθελες ν’ ακούσεις εδώ και καιρό… Αναρωτήθηκα πως βρέθηκες εδώ, δίπλα μου, από τόσο μακριά… αλλά, πραγματικά, δεν έπρεπε… Τα δάχτυλά μου στηρίχτηκαν πάνω στα χείλια σου… Τα έσυρα… αργά προς το λαιμό σας καθώς έσκυψα για να σε φιλήσω. Αισθάνθηκα την καρδιά σου να χτυπά πάνω στο στήθος μου… άγρια… Σε ρώτησα αν είσαι καλά. Έκλεισες τα μάτια σου δίνοντάς μου μια απάντηση καταφατική… Έριξα μια ματιά στα σιωπηλά σου μάτια και πήρα το χέρι σου στο χέρι μου… Επιβιβαστήκαμε μαζί στο όνειρο και τη στιγμή που θα δίναμε το πρώτο φιλί… ξύπνησα…

Παραμυθένιο όνειρο

Μια ήσυχη ημέρα με δροσερό αεράκι.

Κρατάς συσκευασμένο το μεσημεριανό γεύμα σε ένα καλάθι στο αριστερό σου χέρι… Με πλησιάζεις…

Είσαι ντυμένος στα κόκκινα, σαν την κοκκινοσκουφίτσα.

Σε οδηγώ μέσα στο σπίτι μου, σ’ ένα σπίτι που θυμίζει αυτό της παιδικής ηλικίας μου, μόνο που είναι χτισμένο σ’ έναν λόφο… Τόσες πολλές αναμνήσεις κατοικούν εδώ κάτω από τα δέντρα… μερικές ευχάριστες, μερικές δυσάρεστες που δεν θα ήθελα να θυμάμαι… Ελπίζω μ’ εσένα να είναι όπως θέλω…

Πριν μπούμε στο σπίτι ρίχνουμε μια ματιά στη θέα…

Περπατώ πρώτος και ανοίγω τον δρόμο. Σε παρατηρώ να ρίχνεις μικρούς λίθους πίσω σου. Μάλλον βιάζεσαι να φύγεις και δεν θέλεις να χαθείς όταν θα το επιχειρήσεις… Το φως περνάει μέσα από τα μπαλώματα των δέντρων. Η μυρωδιά της φρέσκιας χλόης και των φύλλων γεμίζουν τον αέρα.. Σε φέρνω σ’ ένα από τα πιο αγαπημένα μέρη μου. Περίμενα τόσο πολύ καιρό να το μοιραστώ μαζί σου…

Στρώνω ένα τραπεζομάντηλο πάνω στην χλόη, κοντά σε μια βρύση… Βγάζεις το μεσημεριανό γεύμα από το καλάθι και το αφήνεις κάτω… Τα γαργαλήματα του αέρα στα φύλλα των δέντρων ακούγονται σαν τραγούδι… Βγάζω τις κάλτσες και τα παπούτσια μου και κάθομαι δίπλα σου. Τραβώ το πουλόβερ που φορώ στην πλάτη και το αφήνω κάτω… Έρχομαι λίγα βήματα πιο κοντά σου και βγάζω το πουκάμισό μου αφήνοντας το αεράκι να χαϊδέψει το δέρμα μου…

Λίγο μετά, το τζιν και το μπόξερ χάνονται και πετιούνται μέτρα μακριά από εμάς…

Ένα ρίγος διαπερνά την σπονδυλική μου στήλη…

Αισθάνομαι ένα με τον αέρα… Ο ήλιος αγγίζει το δέρμα μου… Γυρίζω το βλέμμα μου σ’ εσένα… Τα μάτια μου καίνε και αφήνουν εγκαύματα στα δικά σου μάτια… Σε κάνω με τον τρόπο μου να είσαι εσύ αυτός που θα μου δώσεις το πρώτο, παρατεταμένο φιλί… Τραβώ το πουλόβερ σου και το στέλνω να κάνει παρέα στο δικό μου…

Παπούτσια, παντελόνι, σλιπ, πουκάμισο… ακολουθούν την ίδια μοίρα… Αφήνω το δροσερό αέρα να χτυπήσει το δέρμα σου καθώς αφήνω φιλιά στο σώμα σου… Αγγίζω το στήθος σου… Σου αρέσει. Το βλέπω μέσα στα μάτια σου. Το αισθάνομαι από τον σφυγμό στους καρπούς σου… Σε φιλώ πάλι… Ο αέρας χτυπάει το εκτεθειμένο δέρμα σου… Κάνει κρύο. Πρέπει να σε ζεστάνω…

Το βλέμμα σου είναι άκρως ερωτικό έτσι όπως με κοιτάζεις επίμονα. Η γλώσσα και τα χείλια μου πιάνουν δουλειά πάνω στο κορμί σου… Πιέζω πεινασμένα τα χείλια μου στο δέρμα σου, σε καβαλικεύω και μπαίνω μέσα σου… Ουρλιάζεις. Η έκφραση στο πρόσωπό σου είναι ανεκτίμητη… Προσπαθείς να μου πεις πολλά, αλλά τα φιλιά που σου δίνω δεν αφήνουν τις λέξεις να δραπετεύσουν από το στόμα σου…

Βυθίζομαι σε μια στιγμή μέσα σου… Λαχανιάζω… Οι αναστεναγμοί μας ακούγονται στους λόφους και στα λιβάδια μέχρι και τη στιγμή που έχυσα μέσα σου…

Ικανοποιημένοι και οι δυο, αγκαλιαζόμαστε στο φως του ήλιου… Αφήνουμε τον αέρα να στεγνώσει τον ιδρώτα από τα κορμιά μας… Το μυαλό μου παρασύρεται και αναρωτιέμαι αν κάποιος ή ακόμα και τα ζώα του δάσους μας είχαν ακούσει…

Ηλιοβασίλεμα

Θα σου διηγηθώ το όνειρο που είδα χθες βράδυ… Μην κλείσεις το τηλέφωνο προτού τελειώσω…

Ξεκινήσαμε να βαδίζουμε αργά στην ημέρα… θα ήταν απόγευμα, λίγο πριν βραδιάσει… ναι, λίγο πριν βραδιάσει ήταν… γιατί μπορούσαμε να δούμε το ηλιοβασίλεμα ακριβώς μπροστά μας. Ήταν μια πανέμορφη θέα, σαν καμβάς χρωματισμένος με όμορφα χρυσά κίτρινα και φθινοπωρινά πορτοκαλιά… Καθίσαμε σ’ ένα ξύλινο παγκάκι…
«Καλά είμαστε εδώ…», σου είπα και μετατόπισα το κορμί μου για να έρθω πιο κοντά σου…
«Ναι…», συμφώνησες μιλώντας ήσυχα…
Αληθινά, το βράδυ είχε ανθίσει με μια θεϊκή άποψη γοητεύοντας και τους δυο μας… Μας είχε γοητεύσει τόσο πολύ που δεν προσέξαμε καν έναν ναύτη που πέρασε από μπροστά μας φορώντας την επίσημη μπλε στολή του…
«Είναι υπέροχο το ηλιοβασίλεμα…», παρατήρησα…
«Ναι, είναι… έτσι δεν είναι;», συμφώνησες…
«Μήπως κρυώνεις;», σε ρώτησα αγγίζοντάς τον ώμο σου λιγάκι αδέξια…
«Όχι… λίγο…», ψιθύρισες…
«Ε, τότε ας φύγουμε…», πρότεινα…
«Όχι… ας μείνουμε… έτσι… εσύ κι εγώ…», είπες…
«Ναι;», σε ρώτησα…
«Ναι…», μουρμούρισες ήρεμα, με κοίταξες στα μάτια και αμέσως μετά κοίταξες ξανά το ηλιοβασίλεμα…
Σκούπισα μια μπούκλα που παρέσυρε ο αέρας στο μέτωπό σου κι έπειτα κέντησα τα δάχτυλά μου με τα δικά σου… Μόλις οι άκρες των δάχτυλών μου σπρώχτηκαν για να χωρέσουν ανάμεσα στις δικές σου άκρες, τράβηξες το χέρι σαν να χτύπησε, ξαφνικά, ένας αόρατος συναγερμός ή καλύτερα σαν να σε χτύπησε ηλεκτρικό ρεύμα… Έτοιμος σ’ αυτές τις αντιδράσεις σου, άρπαξα τα δάχτυλά σου και τα παρέδωσα αμαχητί στη χούφτα μου… Χαμογέλασες… Έτριψα το λεπτά, μακριά δάχτυλά σου με τα δικά μου σε μια προσπάθειά μου να σε ζεστάνω έστω και από το χέρι…
«Μην είσαι τόσο ντροπαλός…», σου είπα…
Κρατώντας ενωμένα τα χέρια μας, κοιτάξαμε μακριά για να θαυμάσουμε άλλη μια φορά τον ήλιο λίγο πριν δύσει…
«Ξέρεις, υπάρχει κάτι σημαντικό που πρέπει να σου πω…», σου είπα…
Ακούμπησα με το άλλο μου χέρι το δικό σου, πιάνοντάς το σταθερά…
«Σ’…α … Σ’…α… », ψέλλισα…
«Ναι;», με ρώτησες…
«Σ’ αγ…», ψέλλισα ξανά…
Με τράβηξες κοντά σου… Με τα όχι και τόσο εύθραυστα χέρια σου με οδήγησες στην αγκαλιά σου… Τύλιξα τα χέρια μου γύρω από τον λαιμό σου…
«Σ’ αγαπώ…», ψιθύρισα…
«Αυτό το ξέρω…», μου είπες…
«Ναι, αλλά σήμερα σ’ αγαπώ πιο πολύ…», σου είπα…
Χαμογέλασες και μαζί σου χαμογέλασα κι εγώ…
Και οι δυο γυρίσαμε τα βλέμματά μας στο γοητευτικό ηλιοβασίλεμα που θύμιζε καμβά χρωματισμένο στα χρώματα των σύννεφων…

Ο διαρρήκτης

Μου ζητάς να σου κάποιες από τις φαντασιώσεις μου. Εντάξει, θα σου πω, μιας και δεν θυμάμαι σωστά κανένα παραμύθι για να σε νανουρίσω. Το τελευταίο το είπα στον Λουκά πριν μια ώρα…
Λοιπόν…

Σε φαντάζομαι στα τέσσερα, δεμένο… αιχμάλωτο από τα δεσμά μου, αλλά να διατηρείς μυστική την εξαιρετική ενέργειά σου.. Λέγοντάς με να σε κοιτάξω, με υπνωτίζεις… με καρφώνεις με το βλέμμα σου και η δύναμή σου διαπερνά στο σώμα μου… Τα μάτια σου γίνονται βέλη… Μου ζητάς τα πάντα για να χύσεις… Οι σκέψεις μου ελίσσονται γύρω από τη δυνατότητα η ικανοποίηση να είναι μόνο δική μου. Θέλω να έχω εκείνο τον βαθύ σπασμωδικό οργασμό που εσύ ο ίδιος είσαι σε θέση να μου δώσεις…
Σε φιλώ. Από τα πολλά φιλιά ξυπνούν και των δυο μας οι αισθήσεις… Ο πούτσος μου αγγίζει τους μυς της πλάτης σου καθώς σε αγγίζω… Γύρω από τα χείλια σου βρίσκω υπολείμματα από τα χύσια μου… Ανάμεσα σε μπροστινά σου δόντια έχει καθίσει μια τρίχα που ξερίζωσες από τη βάση του πούτσου μου… Θέλω να σε γαμήσω… Αυτή τη φορά διαφορετικά, μιας και θα σε έχω υπό τον έλεγχό μου…
Αυτή τη φορά θα φτάσω στην κορυφή της απόδοσής μου…
Σε ξαπλώνω ανάσκελα και σε αρπάζω από τα μπράτσα… Ο πούτσος μου παίρνει θέση… Ήδη η άκρη του πλησιάζει στο στόμα σου. Κλείνεις τα μάτια σου και γέρνεις το κεφάλι σου πίσω κάνοντας μαξιλάρι το χαλί… Καθώς γλιστρώ τον πούτσο μου στο στόμα σου, ανοίγω την είσοδο της κωλοτρυπίδας σου με το μικρό μου δάχτυλο. Γίνομαι ένας αδίστακτος διαρρήκτης. Πιέζω σκληρά τον πούτσο μου στον ουρανίσκο σου. Αρχίζω να αισθάνομαι τη ζεστή ανακούφιση ενός πλήρους οργασμού… Κύματα κλονισμού κάνουν το κορμί μου να τρέμει σαν να είναι επίκεντρο σεισμού… Η μάζα του σώματός μου δεν είναι πλέον σταθερή… Το σώμα μου αρχίζει και ρέει… ρυθμικά, καταλήγοντας μέσα στο στόμα σου… Επιστρέφω στην πραγματικότητα, χύνοντας μέσα στο στόμα σου…

Αυτή είναι μια από τις φαντασιώσεις μου… Να σου πω ακόμα μία;

Κύματα έκστασης

Μας ονειρεύτηκα χθες το βράδυ, αγάπη μου… Περπατούσαμε μαζί σ’ ένα δάσος που είχε καλυφθεί από έναν θόλο πράσινο αφήνοντας τις ακτίνες του ήλιου να μας ζεσταίνουν… Μιλούσαμε για τη ζωή και την αγάπη καθώς περιπλανιόμασταν βαθύτερα στο δάσος… Σε κοιτούσα και έβλεπα να με κοιτάζεις μ’ εκείνα τα τεράστια καστανά μάτια σου… μ’ εκείνο το εκφραστικό βλέμμα σου… ένα βλέμμα όλο πάθος… Ξαφνικά με κάρφωσες σ’ ένα δέντρο και άρχισες να με φιλάς πυρετωδώς… παθιασμένα… κλέβοντας την αναπνοή μου… Σύντομα, τα χείλια σου άφησαν τα δικά μου και ακολούθησαν μια πορεία προς τον λαιμό μου… προς το στέρνο μου… Ακούμπησες το πηγούνι σου πάνω στο στήθος μου και άρχισες να χαμογελάς, μάλλον γιατί σε γαργαλούσαν οι τρίχες μου… Όταν το χαμόγελο έφυγε από τα χείλια σου, άνοιξε τα πρώτα δυο κουμπιά του πουκάμισού μου και γλίστρησες την γλώσσα σου στο δέρμα μου έως ότου συναντήσεις μια από τις ρόγες μου… Με τρυφερότητα την δάγκωσες και στη συνέχεια την δάγκωσες… Όση ώρα εσύ με έγλειφες, εγώ φώναζα δυνατά για να με ακούσει όλος ο κόσμος… Με έγλειφες με μια ικανότητα που δεν είχα δοκιμάσει ποτέ πριν… Σύντομα και οι δυο κολυμπούσαμε σε μια θάλασσα με κύματα έκστασης… Με φίλησες απαλά, μου είπες ότι μ’ αγαπάς και ότι θα είμαστε για πάντα μαζί…
… κι έπειτα ξύπνησα…

Μια νύχτα ενδιαφέρουσα

… φτάνουμε σ’ ένα από τα πιο γνωστό κλαμπ της Νέας Υόρκης για να διασκεδάσουμε… Η πίστα είναι ήδη γεμάτη από κόσμο… Βαδίζω δίπλα σου, με καμάρι, κι έχοντας κάποιες στιγμές κατεβασμένο το βλέμμα, προσέχω την ταλάντευση του πούτσου σου καθώς περπατάς… Άντρες και γυναίκες θαυμάζουν την ομορφιά σου…
Πιάνεις αμέσως τον ρυθμό της μουσικής και τραβώντας με από το χέρι με φέρνεις ανάμεσα στο πλήθος για να χορέψουμε… Τα χέρια μου ερευνούν το περίγραμμα του κορμιού σου καθώς ερχόμαστε ολοένα και πιο κοντά… Πιέζω με το κορμί μου το δικό σου και πιάνω τη μυρωδιά του αρώματός σου… Η μυρωδιά σου οδηγεί τις σκέψεις μου σε άγριες περιοχές και με φέρνει ένα βήμα πριν τον παροξυσμό… Σ’ αυτό βέβαια βοηθά και η μουσική… η έντονη μουσική…
Καθώς η νύχτα προχωρά, αγνοώ τον κόσμο που βρίσκεται ολόγυρά μας και κυρίως τους άντρες που σε φλερτάρουν με το βλέμμα τους… Χορεύουμε και διασκεδάζουμε πραγματικά… Οι λιγοστοί ψίθυροι και το φλερτ κάνουν την νύχτα ενδιαφέρουσα…
Χορεύοντας πηγαίνουμε σε μια γωνιά… Συνεχίζουμε όλα αυτά που μας διεγείρουν… που μας ερεθίζουν… Σου ψιθυρίζω στο αυτί ότι θα ήθελα να είχες χορέψει με μερικούς από τους τύπους που δεν ξεκολλούν το βλέμμα τους από πάνω σου… Θα ήθελα να είχες χορέψει κι εγώ απλά να σε κοιτώ… να σε κοιτώ κι εσύ να με προκαλείς με το βλέμμα σου… να μου λες ΟΚ με το βλέμμα σου… και να απολαμβάνεις την αύξηση του ρυθμού με τα εξίσου όμορφα άτομα μ’ εσένα…
Μου ψιθυρίζεις στο αυτί… με ρωτάς, αν θα ήθελα μόνο να σε βλέπω να χορεύεις με άλλους ή να κάνεις κι ΑΛΛΑ πράγματα… Σου σταματώ την ερώτηση στη μέση και σου λέω:
«Θέλω μόνο να σε βλέπω ευτυχισμένο, ακόμα κι αν δεν σε κάνω εγώ ευτυχισμένο…»
Με τραβάς στην πραγματικά ανοικτή αγκαλιά σου και βιαστικά με χώνεις μέσα της… Το αγκάλιασμά μας μετατρέπεται σ’ ένα βαθύ, βαθύ φιλί… Θα μπορούσαμε να σχίσουμε από το πάθος τα ρούχα μας και να καταλήξουμε σε κανένα κρατητήριο… Οι ορμές μου φέρνουν τα χέρια μου στο στήθος σου… Τα χέρια σου ακολουθούν τα χέρια σου… Η διάθεσή σου ακολουθεί την διάθεσή μου… Σωστά, τα χείλια μας είναι έτοιμα για επαφή…

… ΚΑΙ ΞΥΠΝΩ!

Ένα από τα όνειρά μου

Στα όνειρά μου χθες βράδυ σε είδα μόνο δώδεκα φορές… Κάθε όνειρο, κάθε φορά… αρχίζει πάντα με τον ίδιο τρόπο… Το δωμάτιο είναι σκοτεινό και καθώς μπαίνεις γυμνός μόνο το σταυρουδάκι που φοράς στον λαιμό είναι ορατό εξαιτίας του σπινθηρίσματος στα φώτα που εισβάλλουν από το παράθυρο… Οι μπούκλες σου είναι ανακατεμένες… ακουμπάνε στα μάγουλά σου… Ξέρω τις προθέσεις σου προτού φτάσεις στη πλευρά του κρεβατιού που είμαι ξαπλωμένος… προτού φτάσεις κοντά μου… Η μυρωδιά του αρώματος με το οποίο ψέκασες το κορμί σου, με μεθάει περισσότερο από τη βότκα που ήπια χθες… Η καρδιά μου συναγωνίζεται τις σκέψεις σου καθώς γλιστράς κάτω από τα σκεπάσματα… Το κρεβάτι τρίζει μόλις ξαπλώνεις… Μου φαίνεται πως πριν περάσουν δυο εβδομάδες από τότε που το αγοράσαμε, πρέπει να το έχουμε διαλύσει… Ξαπλώνεις δίπλα μου αποφεύγοντας οποιαδήποτε επαφή με το δέρμα μου και δοκιμάζοντας τα όριά μου για το πότε θα σου χιμήξω… Το πάθος μου δυναμώνει εξαιτίας του αρώματός σου… Μου είναι δύσκολο να κρατήσω το χέρι μου και να μη το απλώσω πάνω σου… Η σκέψη μου να σε τραβήξω στην αγκαλιά μου και να ερημώσω το μέτωπό σου από τις μπούκλες σου είναι καταπληκτική και σου αρέσει… Φαντάσου να μου έδινες και οδηγίες!

‘Ο, τι κάνω το κάνω για σένα και όχι για μένα… Το φως που εισβάλλει στο δωμάτιο αγγίζει απαλά το κορμί σου… Ξέρω πως το μυαλό σου επεξεργάζεται σκέψεις ικανές να συναγωνιστούν τις δικές μου, αλλά θα σε πάρει πολλές ώρες να μου τις παρουσιάσεις γιατί δεν μπορώ να περιμένω… είμαι σαν άγριο ζώο που ανυπομονεί να φάει τη τροφή του… Αρπάζω μια χούφτα από τις μπούκλες σου και σε φιλώ στον λαιμό… στη συνέχεια σε δαγκώνω στον ώμο… Τα δάχτυλά μου γίνονται λεπίδες πάνω στο δέρμα σου… ακολουθώ τη δοκιμασμένη συνταγή της εναλλαγής τραχύτητας και ευγένειας για να σε κατακτήσω… Γλιστρώ κατά μήκος του στήθους σου τη γλώσσα μου… καθυστερώ λίγο στον αφαλό σου και απαλά οδηγώ την γλώσσα μου κάτω από τη μέση σου… χαμηλά στη κοιλιά σου…

Η σταθερή επαφή του στόματός μου και των χεριών μου με το κορμί σου είναι μόνο η αρχή… Κινείσαι κοντά… πιο κοντά μου… Σε αγγίζω με τα δυνατά μου χέρια που ακολουθούν την υγρή διαδρομή της γλώσσας μου… Σε αγγίζω στα σημεία που μπορείς να με αισθανθείς πιο έντονα… Με το ένα χέρι πάνω στον ώμο σου και με το άλλο στη μέση σου σε παγιδεύω στην αγκαλιά μου… Η μόνη αντίδρασή σου είναι ένα βραχνό «…μμμμ…» καθώς εισβάλλεις ακόμα πιο πολύ μέσα στην αγκαλιά μου και νοιώθεις για πρώτη φορά πόσο σκληρός είναι ο πούτσος μου για σένα…

Εναλλάσσομαι μεταξύ της βίαιης και ευγενικής συμπεριφοράς κάνοντάς σε να αναπνέεις βαριά… Οι αναστεναγμοί σου είναι περισσότερο αισθητοί απ’ ότι συνήθως… Το δέρμα του λαιμού σου είναι θερμό ενάντια στα χείλια μου… Είμαι σίγουρος ότι αυτό δεν είναι το μοναδικό σημείο του κορμιού σου που είναι τόσο θερμό… Γυρίζεις ελαφρώς το κεφάλι σου, και σε φιλώ στο λαιμό και στο δεξιό αυτί σου…

Καθώς το χέρι μου γλιστρά πάνω στον κώλο σου και μεταξύ των ποδιών σου… αγγίζω την κωλοτρυπίδα σου που είναι υγρή από την αναμονή, αλλά διαπιστώνω ότι δεν είσαι πραγματικά έτοιμος για ένα γαμήσι… Γι’ αυτό το λόγο πλησιάζω το στόμα μου στο αυτί σου και σου ψιθυρίζω:

«Σχεδιάζω να σε γαμήσω, έτσι ακριβώς όπως το θέλεις, αλλά πρέπει πρώτα να μου πεις πως… με λεπτομέρειες… Αν δεν μπορέσεις να μου πεις πως θέλεις… δεν πρόκειται να σε γαμήσω… Περιμένω…».

Λίγο πριν γυρίσεις

Ήμουν στη μπανιέρα, βυθισμένος στο ζεστό νερό… Χαλαρώνοντας, άφησα τα χέρια μου να χαϊδέψουν το στήθος μου, το στομάχι, την κοιλιά μου… και κυρίως τον πάντα ευαίσθητο στο παραμικρό άγγιγμα πούτσο μου…

Από την ημέρα που έφυγες, μου συμβαίνει πολύ συχνά να ικανοποιούμαι μέσα στη μπανιέρα όπως τότε που σε συνάντησα για πρώτη φορά και εκτόνωσα την καύλα της στύσης που μου προκάλεσες. Χθες το βράδυ μετά το ευκαιριακό γαμήσι με τον τύπο στο πάρτι που έπρεπε να συμβεί γιατί δεν άντεχα άλλο, έκανα ένα μπάνιο οδηγώντας τη φαντασία μου σ’ εσένα… Όλα ξεκινούσαν με μας τους δυο κλεισμένους μέσα στο ασανσέρ που θα μας έφερνε στον όροφο που μένουμε… Ήμασταν αγκαλιασμένοι. Το βάρος μου σε πίεζε στον πίσω τοίχο του ασανσέρ καθώς μετρούσες έναν-έναν τους ορόφους μέχρι να φτάσουμε στο διαμέρισμά μας… Καθ’ όλη τη διάρκεια της ανοδικής πορείας το κορμί μου αισθανόταν το δικό σου… Οι μέρες που έλειψες, η απουσία των ερωτικών παιχνιδιών μας, με είχαν οδηγήσει στα όρια της τρέλας… Το χέρι μου άγγιζε ήδη τον πούτσο σου σκληραίνοντάς τον, ενώ το σλιπ μου είχε λερωθεί από το σπέρμα που είχα χύσει από το πρώτο λεπτό που με άγγιξες… πριν ακόμα με φιλήσεις…

Μέσα στη μπανιέρα, τράβηξα μαλακία τον πούτσο μου, σκληρά, χρησιμοποιώντας και τα δυο μου χέρια… Είχα χύσει ήδη πλένοντάς τον σχολαστικά με το σφουγγάρι, λίγα λεπτά νωρίτερα, μα ο πούτσος μου παρέμενε σκληρός σαν μολύβι… ήταν έτοιμος για μια ακόμη εκσπερμάτωση… για ένα ακόμη αποκορύφωμα… Οι παφλασμοί του χεριού μου μέσα στο νερό ακούγονταν έντονα…  Εξαιτίας της κίνησης αυτής προκαλούσε ένα μικρής εμβέλειας τσουνάμι μέσα στα όρια της μπανιέρας…

Ήμασταν ακόμα στο ασανσέρ, εσύ με φιλούσες πιο σκληρά, κι εγώ σε άλεθα με το κορμί μου τρίβοντάς το πάνω στο δικό σου… Σήκωσες το χέρι σου και πάτησες το κουμπί της έκτακτης ανάγκης… Το ασανσέρ ταλαντεύτηκε και σταμάτησε να κινείται… Τα δυο σου χέρια κατέβασαν το παντελόνι μου στο ύψος των γόνατών μου… Έχωσες τα δάχτυλα του δεξιού σου χεριού μέσα στο σλιπ μου, ενώ με το αριστερό σου χέρι χούφτωσες τον κώλο μου…

Ένα από τα δάχτυλά μου μιμείται τον πούτσο σου… όσο καλύτερα μπορεί μιας και ο πούτσος σου είναι μοναδικός… Το πίεσα κατ’ ευθείαν μέσα στην κωλοτρυπίδα μου, μα δεν ήταν αρκετό… έχωσα και δεύτερο και τρίτο δάχτυλο προσπαθώντας να πλησιάσω κατά προσέγγιση το πάχος του πούτσου σου… Στο τρίτο δάχτυλο ξεκίνησα να λαχανιάζω…

Ήμουν παγιδευμένος μεταξύ του κορμιού σου και του τοίχου του ασανσέρ. Δεν ξέρω πως τα κατάφερα και δεν έπεσα, γιατί είχα ξεχάσει… είχε περάσει πολύς καιρός από την τελευταία φορά που προσπάθησα να κρατήσω τα πόδια μου κατακόρυφα… Χώνοντας τον πούτσο σου μέσα μου κλαψούρισα από τη συγκίνηση… Άκουσα την καυτή αναπνοή σου να μου ψιθυρίζει: «τώρα… θα χύσω… τώρα…»

Αισθάνθηκα τα χύσια μου, καυτά, καυτότερα από το νερό να εκτοξεύονται από την άκρη του πούτσου μου… Μέσα από τους αναστεναγμούς μου άκουγα να λέω το όνομά σου…

Έχυσες. Τα καυτά χύσια σου πλημμύρισαν την κωλοτρυπίδα μου… τα δάχτυλά σου… γέμισαν την κοίλη παλάμη του χεριού σου την οποία και σκούπισες πάνω στα μπούτια μου…

Αυτό ήταν… Κάπου εδώ η φαντασίωσή μου ολοκληρώθηκε… Ομαλοποίησα την αναπνοή μου… έριξα λίγο νερό στο πρόσωπό μου και ντύθηκα περιμένοντας να έρθεις…

Παράξενα όνειρα

Μερικές φορές, όταν είμαι χάλια, πραγματικά… πραγματικά χάλια, βλέπω παράξενα όνειρα… όνειρα που σε καμία περίπτωση δεν θα έβλεπα αν δεν κοιμόμουν μόνος μου… όνειρα που σε καμία περίπτωση δεν θα έβλεπα αν κοιμόμουν στου μωρού μου την αγκαλιά… Όταν ξυπνώ δεν είμαι σε θέση να πω αν το όνειρο ήταν πραγματικό ή όχι… αν ανήκει στη σφαίρα της πραγματικότητας… το μόνο που μπορώ να πω είναι πως το όνειρο είναι ακόμα εξίσου ζωηρό στο μυαλό μου όπως όταν το έβλεπα στον ύπνο μου… Για παράδειγμα…

Ανοίγω τα μάτια μου και βλέπω τις σκιές από τα φώτα του δρόμου να χορεύουν στον τοίχο… Ανασηκώνομαι και συνειδητοποιώ ότι υπάρχουν πολλοί άνθρωποι γύρω μου, μέσα στο δωμάτιο… Αν και είναι τόσοι πολλοί, εν τούτοις μόνο ενός το πρόσωπο είμαι σε θέση να διακρίνω… το πρόσωπο του μωρού μου… Είναι γυμνός από τη μέση και πάνω και φοράει ένα χρωματιστό παντελόνι… Οι μπούκλες του είναι λίγο μακρύτερες από τη πραγματικότητα και στον λαιμό φοράει το σταυρουδάκι του… Με την βραχνή, χαμηλή και ήρεμη φωνή του με πλησιάζει με σκοπό να με χαιρετήσει… Μου πιάνει το χέρι και με βοηθά να σηκωθώ… Σηκώνομαι με δυσκολία και τα βλέφαρα βαριά από τον ύπνο που δεν κατάφερα να ολοκληρώσω…

Εκείνη τη στιγμή συνειδητοποιώ ότι δεν βρίσκομαι πια στο δωμάτιό μου, αλλά στο υπόγειο ενός μπαρ με πολλά-πολλά dark rooms. Είναι τόσο σκοτεινά που δεν μπορώ να διακρίνω τίποτα… Στηρίζομαι στο μωρό μου και ακουμπώ το άλλο χέρι μου στον τοίχο που είναι κρύος, δροσερός… Περνάμε από πολλά δωμάτια κατά μήκος ενός μεγάλου διαδρόμου… Σε κάθε δωμάτιο υπάρχει λιγοστό φως και άγνωστοι άντρες γαμιούνται ανενόχλητοι από την παρουσία μας… Αισθάνομαι τον πούτσο μου να σκληραίνει και να σηκώνεται ψηλά… Το μωρό μου καταλαβαίνει και μου ζητά να ηρεμήσω… Δεν μπορώ να πω με σιγουριά αν χρησιμοποιεί τη φωνή του ή τα μάτια του για να μου μιλήσει… Με τα μάτια γουρλωμένα, είμαι μαγεμένος απ’ όλα όσα διαδραματίζονται… Χαίρομαι που επέλεξε να βρεθούμε εδώ μ’ ένα πλήθος εραστών…

Το μυαλό μου βρωμίζει από σκέψεις… Σκέφτομαι αν αυτό που βλέπω ισχύει στην πραγματικότητα… Θυμάμαι ότι το μωρό μου, ο εραστής μου λείπει και ό, τι μπορώ να γαμηθώ με οποιοδήποτε απ’ όλους αυτούς τους αγνώστους που βρίσκονται γύρω μου… Δεν φοβάμαι να το κάνω… το αντίθετο μάλιστα… Το όνειρο συνεχίζεται…

Περπατάμε μαζί και μπαίνουμε σ’ ένα από τα δωμάτια… Σε μια γωνία υπάρχει ένας καναπές ντυμένος μ’ ένα πλούσιο πορφυρό ύφασμα… Με κρατάει από το χέρι και με οδηγεί έως εκεί… Σηκώνω το βλέμμα μου και το καρφώνω στα μάτια του καθώς έρχεται πιο κοντά… καθώς με πλησιάζει… Τα χέρια του χαϊδεύουν τον αξύριστο λαιμό μου και τον αυχένα μου… Πλησιάζει πιο κοντά… πιο κοντά… τα μάτια μου δεν χάνουν την εστίασή τους… Οι ανάσες μας ανακατεύονται… ζεσταίνουν τα πρόσωπά μας… Η ζεστασιά προχωρά από τα πρόσωπα στα στήθη μας κι από εκεί στα υπόλοιπα σημεία των κορμιών μας… Τα μάτια του ακτινοβολούν… Τα χέρια μου κινούνται απαλά από τους ώμους του στα μπράτσα του κι από εκεί στις παλάμες του… Αισθάνομαι τη δύναμη να πηγάζει από το κορμί του, αποφασιστικά, και να με τυλίγει… γίνομαι εραστής του…

Στη συνέχεια ξυπνώ… Αναρωτιέμαι αν το όνειρο θα μπορούσε να είναι πραγματικότητα αν το μωρό μου δεν είχε πάει να περάσει τις ημέρες του Πάσχα με τους δικούς του στην Ελλάδα…

Διακόπτοντας ένα όνειρο

Καθόμουν σε μια σκοτεινή αίθουσα κινηματογράφου, πίσω-πίσω, και το μωρό μου, όπως πάντα, ήταν μαζί μου… Παρακολουθούσαμε μια ταινία αγάπης από την τελευταία σειρά, ακριβώς κάτω από τον προβολέα… Το μωρό μου καθόταν στ’ αριστερά μου, κουρνιασμένο πάνω μου… Το αριστερό μου χέρι είχε παγιδευτεί μεταξύ των ποδιών του. Αισθανόμουν τη ζεστασιά της σάρκας του μέσω του τζιν παντελονιού του… Είχε τα χέρια του διπλωμένα γύρω από τον λαιμό μου και το κεφάλι του στηριζόταν στον ώμο μου… Δεν πρόσεχε την ταινία… όπως κι εγώ… Μπορούσα να αισθανθώ την αναπνοή του στο μάγουλό μου… θερμή και υγρή… Μετατόπισε το κεφάλι του, φέρνοντάς το στόμα του κοντά στο αυτί μου, έτσι ώστε ν’ ακούω καλύτερα την αναπνοή του. Το δεξί του χέρι έπαιζε με τα μαλλιά μου, σκαρφάλωνε στον γιακά του πουκάμισού μου, γλιστρούσε στον λαιμό μου… στην κορυφή του στήθους μου, έπειτα κάτω από το μέτωπο του στήθους μου… Αποκρίθηκα στο άγγιγμά του… Αισθάνθηκα τον πούτσο μου να μεγαλώνει και ολοένα να σκληραίνει… Η αναπνοή του έγινε πιο γρήγορη, ταιριάζοντας με τη δική μου… Ο πούτσος μου δεν μπορούσε να χωρέσει πια μέσα στο στενό σλιπ, ούτε μέσα στο παντελόνι… Αισθάνθηκα έντονα την πίεση… την ανάγκη για απελευθέρωση… Ακούμπησε τα χέρια του μπροστά, στη κορυφή του τζιν μου, ξεκουμπώνοντας τα τρία πρώτα κουμπιά, τόσα όσα ήταν απαραίτητα για να επιτρέψουν την πρόσβαση των δάχτυλών του μέσα στο παντελόνι μου… Τα μακριά δάχτυλά του γλίστρησαν μέσα στο σλιπ μου και βγήκαν τον πούτσο μου σκληρό, έτσι όπως έπρεπε… Το χέρι του τον περικύκλωσε, κρατώντας τον απαλά, αλλά σταθερά… για πολύ ώρα έως ότου άρχισε να τον παίζει, ρυθμικά, σταθερά…
Κίνησε το κεφάλι του, φέρνοντας το στόμα του επάνω, δίπλα στο αυτί μου… Η αναπνοή του ήταν καυτή και βαριά… Τα χείλια του βούρτσισαν το αυτί μου, σιωπηλά… Δεν ξέρω αν το φιλί ήταν σκόπιμο ή ένα ατυχές γεγονός… Ξέρω όμως ότι η αίσθηση του χεριού του, ο παλμός, ο ρυθμός της αναπνοής του και η αντήχηση των αναστεναγμών του μ’ έφεραν στα πρόθυρα της εκσπερμάτωσης…
Και τότε μου μίλησε… Χαμηλόφωνα, τόσο χαμηλόφωνα που έπρεπε να σκύψω το αυτί μου προς το μέρος του για να ακούσω… αυτές τις πέντε λέξεις:
«Σε χρειάζομαι στο στόμα μου»
Ακούμπησε το κεφάλι του στον ώμο μου… Αισθάνθηκα το μάγουλό του να σύρεται στο μάγουλό μου… να γλιστρά… να ταξιδεύει στο κορμί μου… Έχυσα μέσα στο σλιπ, ελευθερώνοντας μια ικανοποιητική ποσότητα σπέρματος… Συνέχισε να κρατά τον πούτσο μου στο χέρι του… χαλαρό πλέον… Η αναπνοή του συνέχισε να συγκρούεται με το πρόσωπό μου… Γύρισα το πρόσωπό μου και ακούμπησα τα χείλια μου πάνω στα χείλια του… Άνοιξε το στόμα του…

Ξύπνησα κρατώντας τον σκληρό πούτσο μου… Οι μουσικές του Yann Tiersen διέκοψαν το όνειρό μου… Το μωρό μου, κοιμόταν δίπλα μου… Με είχε πάρει ο ύπνος ακούγοντας τραγούδια για το cd που του ετοιμάζω για την γιορτή των ερωτευμένων… την Πέμπτη…

Τραβάω μαλακία…

Ονειρεύτηκα αυτό, σήμερα το πρωί…

Στο όνειρό μου για μια και μοναδική φορά ήσουν ντυμένος… Ήσουν ντυμένος και με κρατούσες από το χέρι. Καθόμουν στον καναπέ, ντυμένος κι εγώ… Φορούσα το λινό άσπρο πουκάμισο και ένα τζιν παντελόνι… Τα μισά κουμπιά του πουκάμισου ήταν ανοιχτά, το φερμουάρ του παντελονιού κατεβασμένο… Ήμασταν και οι δυο καυλωμένοι και φιλιόμασταν… η ανέγερση του πούτσου μου τον έκανε να αποκαλύπτεται μέσα από το σλιπ… Έπρεπε να τον αγγίξω, να του τραβήξω μαλακία… Σε ήθελα ως απελπισμένος…

Είχες ξαπλώσει στον καναπέ, είχες ακουμπήσει την πλάτη σου στις μαξιλάρες… είχες ακουμπήσει τα πόδια σου πάνω στα πόδια μου… Είχες απλώσει τα χέρια σου για να με αγκαλιάσεις… Έτσι όπως είχες απλώσει τα χέρια σου τα πόδια σου ασυναίσθητα άνοιξαν…. σαν να ήθελες να κερδίσεις τη προσοχή του βλέμματός μου… σαν να ήθελες να εκθέσεις κάτι… σαν να ήθελες να σε αγγίξω… τις επιθυμίες σου, την ανάγκη σου επιδείκνυες…
Φορούσες το ίδιο πουκάμισο μ’ εμένα και έμοιαζες σαν άγγελος… Το πουκάμισο σου ήταν ξεκούμπωτο μέχρι τον αφαλό σου… Δεν φορούσες παντελόνι, μόνο ένα μποξεράκι μεταξωτό που αναδείκνυε το μέγεθος του πούτσου σου… Αυτό το μποξεράκι δεν ήταν ένα οποιοδήποτε εσώρουχο, ήταν ένα μποξεράκι πρόκληση…

Σε κοιτούσα με ανοικτό το στόμα, χαμογελώντας εσύ με κοιτούσες… απολάμβανα το σώμα σου, τον τρόπο που μου το παρουσίαζες… Τελικά ήταν όνειρο ή πραγματικότητα; Δεν ξέρω…
Το χέρι μου γλίστρησα μέσα στο ανοικτό σου πουκάμισο και το άφησα να χαϊδέψει το απαλό σου στήθος, με τις άκρες των δαχτύλων μου βούρτσισα τις ήδη σκληρές ρόγες σου… Λαχάνιασες… Με το άγγιγμά σου είχα καταφέρει να σε καυλώσω σε επικίνδυνο βαθμό… Άνοιξες τα πόδια σου δελεαστικά, από το κάτω μέρος του μπόξερ σου εμφανίστηκαν τα κρεμαστά σου αρχίδια και ο πούτσος σου ξεπετάχτηκε… Ως άπληστος άντρας που είμαι, δεν μπορούσα να αντισταθώ, σε ήθελα τόσο όσο κι εσύ με ήθελες… Τα δάχτυλα του δεξιού μου χεριού παρέλασαν πάνω στο στήθος σου… Τα δάχτυλα του αριστερού μου χεριού καρφώθηκαν μέσα στο μπόξερ σου και το κατέβασαν… Άγγιξα τον καυτό σου πούτσο, έκαιγε σαν αναμμένη λαμπάδα… Είχα λαχανιάσει, η καρδιά μου χτυπούσε δυνατά… τα δάχτυλά μου κυλούσαν από το κεφάλι του υγρού σου πούτσου και κατέληγαν στο άνοιγμα της σφικτής σου κωλοτρυπίδας… με ευκολία χώθηκαν μέσα σου…

Πώς να συνεχίζω να γράφω, τραβώντας μαλακία με το ένα χέρι και γράφοντας με το άλλο; Γίνεται; Γίνεται!

Το όνειρο συνεχίστηκε… Το κορμί σου έτρεμε καθώς το ένα μου χέρι ζύμωνε τον πούτσο σου και το άλλο εξερευνούσε το βάθος της κωλοτρυπίδας σου… Ο πούτσος σου ήταν τόσο υγρός, τόσο σκληρός και υγρός… Είχες αυτό που χρειαζόμουν, αυτό που ήθελα… Βογκούσες αισθησιακά… Άκουγα τι έλεγες… πολύ ευδιάκριτα… «Αλέξανδρε… γάμησέ με… γάμησέ με, με τα δάχτυλά σου…», μου έλεγες… Με το ένα μου χέρι ξεκούμπωσα το μοναδικό κουμπί του πουκάμισού σου, σου το έβγαλα… Τα όμορφο στήθος σου, οι σκληρές σου ρόγες… πρόθυμες να αγγιχτούν… πρόθυμες να ρουφηχθούν…

Έπρεπε να σε γαμήσω… Ο πούτσος μου ήταν τόσο σκληρός, ζεστός, μελανός και όρθιος… ξεπετιόταν μέσα από το ξεκούμπωτο παντελόνι μου… Το χέρι σου τον είχε ανακαλύψει ήδη, μαλακία τον τραβούσε… μαλακία τραβούσε τον σκληρό πούτσο μου ενώ εγώ γαμούσα την κωλοτρυπίδα σου με το δάχτυλό μου… Αισθανόμουν τόσο όμορφα, αλλά ήθελα κάτι περισσότερο… κάτι πιο πολύ… Κανονικά, έπρεπε να βρισκόμουν μέσα σου… Έπρεπε να σε γαμήσω πολύ άγρια… Αλύπητα…

Σε αγκάλιασα, από τη μέση με αγκάλιασες κι εσύ, τραβώντας με μια μαγική κίνηση το παντελόνι μου προς τα κάτω και αφήνοντάς με γυμνό… Η κωλοτρυπίδα σου ήταν τόσο υγρή, υγραινόταν όσο συνέχισα να τρίβω το δάχτυλό μου μέσα της… Εσύ… κινούσες ρυθμικά το χέρι σου πάνω και κάτω στον πούτσο μου ντύνοντας τον με τους χυμούς που ανέβλυζαν από την ευαίσθητη βάλανό του… Η κωλοτρυπίδα σου ήταν έτοιμη να καταπιεί τον πούτσο μου…
Είχες καθίσει πάνω στον πούτσο μου… με είχες καβαλικέψει, το στήθος σου γλιστρούσε πάνω στο στήθος μου… λαίμαργα με φιλούσες… Το γαμήσι μας ήταν τόσο άγριο, σαν μανιακοί γαμιόμασταν… τα χέρια μου περπατούσαν πάνω σου… πάνω στο κορμί σου… Ο πούτσος μου μπαινόβγαινε μέσα στην κωλοτρυπίδα σου, ο πούτσος σου με κατέβρεχε με τους χυμούς του… κι εγώ… εγώ… ναι, σε γαμούσα…

Σε γαμούσα γρήγορα και σκληρά… Το ένα μου χέρι χούφτωνε τα κωλομέρια σου, τραβώντας σε πιο κοντά στον φουσκωμένο πούτσο μου… ξανά και ξανά… Δάγκωνα και έγλειφα τον λαιμό σου… τι όμορφα… τι όμορφα που κινούταν ο πούτσος μου μέσα σου… με τι πάθος…παθιασμένα… Με φιλούσες λίγο πριν χύσω… ω, ναι… κραύγαζες από ευχαρίστηση, από ικανοποίηση… φώναζες το όνομά μου… σε έβρεχα με το σπέρμα μου εγώ… πάνω σου κυλούσε σαν ρυάκι… ποτίζοντάς σε…

Όταν ξύπνησα, τα σκεπάσματα ήταν μούσκεμα από τον ιδρώτα και το σπέρμα… Κρατούσα σφικτά τον πούτσο μου…Ήταν τόσο σκληρός που το χέρι μου γλιστρούσε πάνω του… Οι σκηνές από το όνειρό μου είχαν καρφωθεί μέσα μου… συνέχισα να τραβάω μαλακία τον πούτσο μου… να γαμάω την κωλοτρυπίδα μου με τα δάχτυλά μου… συνέχισα… συνέχισα… τα σκεπάσματα κατέβασα μέχρι τους αστράγαλούς μου… Δεν μπορούσα άλλο… ήμουν ανίκανος να πνίξω την έντονη ευχαρίστηση… ο πούτσος μου παλλόταν μέσα στη χούφτα μου… το σπέρμα μου εκτοξεύτηκε από τον πρησμένο πούτσο μου καταβρέχοντας το τρίχωμα του εφηβαίου μου και της κοιλιάς μου… Έχυσα κι άλλο… κι άλλο… κι άλλο… έντυσα την κοιλιά μου με το καυτό, πηχτό σπέρμα μου…
Θέλω να χύσω άλλη μια φορά… Βοήθησέ με… πάλι.

Όνειρο ήταν…

Μια ημέρα με προσκάλεσες να έρθω στα όνειρά σου. Για να σου κάνω έκπληξη, αποφάσισα να έρθω ο ίδιος στο σπίτι σου. Μπαίνω στο δωμάτιό σου και γονατίζω μπροστά σου, δίπλα από το κρεβάτι σου. Είσαι μόνος, κρυωμένος. Είμαι γυμνός. Τα μάτια μου καταβροχθίζουν το υπέροχο αρρενωπό κορμί σου, η κοιλιά σου ακουμπάει το στρώμα, τα πόδια σου είναι το ένα πάνω στο άλλο. Η κουβέρτα καλύπτει το κορμί σου… χαμηλά, τα δυνατά χέρια σου αγκαλιάζουν το μαξιλάρι, το όμορφο πρόσωπό σου γυρισμένο λοξά… προς εμένα. Θέλω να αγγίξω το διογκωμένους μυς των ώμων σου, την πλάτη σου, τα χέρια σου. Αναπνέω σαν πεινασμένος την ανδρική μυρωδιά που αναδύεται από το κορμί σου. Το δωμάτιο μυρίζει φλούδες μανταρινιού. Το κύμα της θερμότητάς σου με καίει, η καρδιά μου αρχίζει να χτυπά πιο δυνατά… δυνατότερα. Επιτέλους… βρίσκομαι δίπλα σου. Βουρτσίζω απαλά το μάγουλό σου με το χέρι μου. Τα χείλια σου προκλητικά… με προσκαλούν, δηλαδή, αισθάνομαι την υποχρέωση να τα φιλήσω. Σκύβω και πιέζω το στόμα σου με το στόμα μου. Το κορμί σου τραντάζεται. Τα μάτια σου ανοίγουν. Σε έχω τρομάξει… δεν το ήθελα… δεν ήθελα να σε ξυπνήσω μ’ αυτό τον τρόπο. Σηκώνομαι όρθιος καθώς πηδάς από το κρεβάτι έντρομος… σοκαρισμένος. Με κάνεις ν’ ανησυχώ. Ίσως δεν έπρεπε να είχα έρθει. Στεκόμαστε ο ένας απέναντι στον άλλο. Κοιταζόμαστε στα μάτια… Καταλαβαίνεις ποιος είμαι, αλλά είσαι φοβισμένος. Απλώνω το χέρι για να σε αγγίξω… ο άνδρας που βλέπω μπροστά μου είναι ένα άτομο που θαρρώ πως το ήξερα πάντα… που το ήξερα καλά. Ανιχνεύω με το βλέμμα μου το ερωτικό, γυμνό κορμί σου… βλέπω τον φόβο και την ανησυχία στα μάτια σου. Σου χαϊδεύω το μάγουλο για να σε καθησυχάσω… δεν θα κάνω τίποτα για να σε βλάψω. Είσαι τόσο ντροπαλός… δεν το περίμενα… ίσως φταίω κι εγώ, ίσως φταίει ο τόπος που ξεφλουδίζω με το βλέμμα μου το σώμα σου. Αλλά… βρίσκομαι μπροστά σου, ξέρω πόσο το ήθελες… είμαι μπροστά σου… αυτοπροσώπως. Δεν είμαι όνειρο, είμαι πραγματικότητα. Αγγίζεις το πρόσωπό μου και με τα δυο σου χέρια… με τα δυνατά σου χέρια. Το στόμα σου αγκαλιάζει το στόμα μου. Κινώ τα χέρια μου προς τους ώμους σου, τους αγγίζω για πρώτη φορά. Φιλιόμαστε με πάθος. Φιλιόμαστε… έτσι όπως σου αρέσει… αληθινά, έντονα. Απομακρύνεις τα χείλια σου από τα χείλια μου για να εξετάσεις τα μάτια μου. Με τραβάς στην αγκαλιά σου, τα γυμνά μας κορμιά συναντιούνται, το στόμα σου καταβροχθίζει το δικό μου… Τι ωραία που φιλάς! Η γλώσσα σου σπρώχνει την δική μου γλώσσα, με αναγκάζεις… αναγκάζεις το κορμί μου να τρέμει από την επιθυμία. Καυτές σταγόνες σπέρματος κυλούν από τον πούτσο μου πάνω στα πόδια μου. Η αίσθηση του γυμνού, έντονα αρρενωπού κορμιού σου βάζει πυρκαγιά στο δικό μου. Αισθάνομαι την σκληρότητα του πούτσου σου καθώς με κρατάς στην αγκαλιά σου… καθώς συνεχίζεις να με φιλάς με πάθος… δυνατά. Καυλώνω… σε ποθώ. Ρουφώ το κάτω χείλος σου… με μανία… έχω εξαπολύσει το πάθος μου, το πάθος που έκρυβα για σένα τόσο καιρό και δεν μπορώ πλέον να το ελέγξω… δεν θέλω να το ελέγξω. Είμαι έτοιμος… ελεύθερος… θέλω να εκφραστώ.
Τα δυνατά χέρια σου με κρατούν σφικτά. Χαϊδεύεις την πλάτη μου… ζυμώνεις το δέρμα μου με τα τραχιά, λάγνα χέρια σου. Βογκώ, επειδή σε χρειάζομαι… επειδή σε θέλω. Το κορμί μου καψαλίζεται… καίει. Με τραβάς άγρια… με ρίχνεις στο κρεβάτι. Μπορώ να αισθανθώ την καυτή αναπνοή σου στον λαιμό μου. Με καυλώνεις… διεγείρεις κάθε κύτταρο του κορμιού μου… ξυπνάς κάθε επιθυμία μου… Τα χέρια σου κυριεύουν το κορμί μου… το τρίβουν, το τρίβουν, το χτυπούν… Οι ρόγες μου σκληρές και ευαίσθητες. Τα χέρια σου πιέζουν το στήθος μου… πνίγουν την αναπνοή μου. Είμαι καυτός… καίγομαι. Ρουφάς τις ρόγες μου με τα ερωτικά, υγρά χείλια σου. Λαχανιάζω. Ο πούτσος μου αναβλύζει σπέρμα. Σε θέλω… σε θέλω… Με υποβάλεις σε ένα γλυκό, ευτυχισμένο βασανιστήριο… Γλύφεις και ρουφάς τις ρόγες μου… κατόπιν με φιλάς… Φιλιόμαστε. Αισθάνομαι ότι θα εκραγώ. Η γλώσσα σου μαγεύει το στόμα μου. Ο πούτσος σου ορθώνεται… το σώμα μου τεντώνεται… φτάνω στα όρια μου. Κρατάς το στόμα σου στερεωμένο πάνω στο δικό μου, ανοίγεις με το γόνατό σου τα πόδια μου. Πιστεύω πως θα πεθάνω αν δεν με γαμήσεις τώρα… αυτή τη στιγμή. «Το φιλί είναι ανώτερο της ερωτικής πράξης…», μου εξηγείς και συμφωνώ, αλλά… θέλω να με γαμήσεις… Γι’ αυτό το λόγο έχω έρθει. Σε χρειάζομαι… «Είμαι δικός σου… ολόκληρος δικός σου…», ψιθυρίζω. Πιέζεις το κορμί μου με το κορμί σου… διεισδύεις μέσα μου… ζεματίζω τον πούτσο σου, τον σκληρό σαν βράχο πούτσο σου, με το καυτό νέκταρ που υγραίνει την κωλοτρυπίδα μου. Βίαια χαράσσω την πλάτη σου με τα δάχτυλά μου. Αισθάνομαι πως όλο το σώμα σου έχει μπει στο δικό μου… αυτή είναι συγχώνευση! Ξεπεράσαμε αυτή της Cosmote με τον Γερμανό… όμως είμαστε το ίδιο παράνομοι. Ξέρω καλά πως θα βάλεις τα δυνατά σου για να με ικανοποιήσεις. Ακούω τους ήχους του πούτσου σου καθώς μπαινοβγαίνει μέσα μου. Αισθάνεσαι ότι η κωλοτρυπίδα μου καταπίνει τον πούτσο σου… ότι καίγεται… μέσα στη σήραγγα της κωλοτρυπίδας μου. Ακούω τους ήχους των χυμών σου καθώς με σφυροκοπάς με τον τεράστιο, σκληρό πούτσο σου. Αισθάνεσαι την ανάγκη να χωθείς πιο βαθιά μέσα μου, να με πονέσεις, να με ξεσχίσεις… να με γαμήσεις άγρια. Ο ενθουσιασμός σου χτυπάει κόκκινο. Είσαι μέσα μου… θέλεις να γεμίσεις την κωλοτρυπίδα μου με τον πούτσο σου… η έντασή σου με κάνει να κραυγάζω… το καυτό πάθος σου δεν μου επιτρέπει να μένω ήσυχος. Η κωλοτρυπίδα μου προσπαθεί να απορροφήσει κάθε εκατοστό του πούτσου σου που γλιστράει με ευκολία μέσα της. Φτάνεις τόσο βαθιά μέσα μου… εξερευνάς σημεία που κανένα κεφάλι πούτσου δεν έχει αγγίξει… βαθιά… κάθε διείσδυσή σου προκαλεί σεισμούς στο κορμί μου… Δεν μπορείς να συγκρατηθείς άλλο. Τα υγρά τοιχώματα της κωλοτρυπίδας μου πνίγουν ολόκληρο το μήκος του πούτσου σου… με πυροβολείς με το καυτό σου σπέρμα… συνεχόμενες εκτοξεύσεις σπέρματος με πλημμυρίζουν. Είμαστε ένα… κραυγάζουμε και αναστενάζουμε… Δεν θα μπορούσαμε να γαμηθούμε καλύτερα. Χάντρες ιδρώτα κυλούν από το μέτωπό σου… σε φιλώ… σου χαρίζω ένα γλυκό φιλί. Με αγκαλιάζεις στοργικά, σαν πατέρας, σαν πατέρας που μου λείπει… ξαπλώνω στο ασφαλές, τριχωτό στήθος σου και τα μάτια μου κλείνουν… κοιμάμαι, έτσι όπως κοιμόμουν μικρός.
Ξημερώνει. Δεν έκλεισες μάτι. Θυμάσαι κάθε στιγμή της χθεσινοβραδινής ερωτικής μας περιπέτειας. Αισθάνεσαι το κορμί μου πάνω στο δικό σου, την ζεστή αναπνοή μου πάνω στο στήθος σου. Με θέλεις πάλι… για τελευταία φορά… για μια τελευταία φορά. Θέλεις να με γαμήσεις ξανά… πιο αργά για να το ευχαριστηθείς και να κρατήσεις τις εικόνες για πάντα στο μυαλό σου. Θέλεις να εξερευνήσεις κάθε σημείο του κορμιού μου… να το κάνεις δικό μου. Ο πούτσος σου σηκώνεται και μέσα του χτυπάει η καρδιά σου… Ακούω τον ψίθυρο της φωνής σου… «Είμαι δικός σου… ολόκληρος δικός σου»… Ψίθυρος ικανός να με ξυπνήσει… ο καλύτερος τρόπος για να ξυπνήσω. Απλώνω τα χέρια μου… Σε ψάχνω… Με ψάχνεις… Γνώριμα χέρια… Γνώριμες μπούκλες… Το μωρό μου… Αγγίζω το μωρό μου… Όνειρο ήταν… ένα όνειρο… δεν πειράζει… κατάφερες να έρθεις τελικά στα όνειρά μου.

Ανικανότητα

Χθες βράδυ είδα στο όνειρό μου τον Γ. Προσπαθούσε να μου πει κάτι, δεν τον άκουγα, έβλεπα μόνο τα χείλη του να κουνιούνται… τρόμαξα… ξύπνησα κάθιδρος, πήγα μέχρι το ψυγείο, ήπια παγωμένο νερό από το μπουκάλι και όταν επέστρεψα ηρέμησα κοιτώντας το μωρό μου που κοιμόταν. Σήμερα ξύπνησα με φοβερό… ανυπόφορο πονοκέφαλο, δεν είχα κουράγιο ούτε τους φακούς επαφής να βάλω στα μάτια και η διάθεσή μου χάλασε μισή ώρα αργότερα. Είχα μια ανεπιτυχή προσπάθεια να γαμήσω το μωρό μου, ο πούτσος μου χαλάρωσε και ξάπλωσε πάνω στα αρχίδια μου λίγο πριν εισχωρήσω μέσα του. Προσπάθησα ξανά… αποτυχία νούμερο 2. Δύο αποτυχημένες προσπάθειες σ’ ένα πρωινό, τι χειρότερο μπορεί να συμβεί σ’ ένα ερωτευμένο άνθρωπο; Σηκώθηκα βιαστικά από το κρεβάτι, ήθελα να ανοίξει η γη και να με καταπιεί, μπήκα στο μπάνιο, προσπάθησα να τραβήξω μια περιποιημένη μαλακία… τίποτα, ο πούτσος μου κρεμόταν όπως τα σφαγμένα αρνιά στην κρεαταγορά του Πάσχα. Μόνο η επιγραφή του έλειπε: «Πωλείται όπως-όπως…». Πήγα στην κουζίνα, ετοίμασα καφέ φίλτρου, φόρεσα ένα χαμόγελο, επέστρεψα κρατώντας δυο κούπες καφέ. Του ήπιαμε χωρίς να μιλάμε, κοιτούσαμε έξω από το παράθυρο… με την πρώτη γουλιά ο πονοκέφαλος μου πέρασε. Σκέφτηκα να ξαναδοκιμάσω… έριξα όλη την ευθύνη στον πονοκέφαλο που είχα, τώρα που μου πέρασε δεν υπήρχε λόγος να μη μου σηκωθεί ο πούτσος… Θα δοκιμάσω ξανά… θα ριψοκινδυνεύσω για μια απόλαυση.
Σηκώνομαι, προτείνω το μωρό μου να παίξουμε με έναν κουρδιστό δονητή που μου είχε κάνει δώρο η αδερφή μου πέρυσι στα γενέθλια μου… είναι ένα δώρο αγάπης που ποτέ δεν μ’ έχει απογοητεύσει, πάντα με καυλώνει… Τρέχω με χαρά να τον βγάλω από τη βαλίτσα, καθώς τρέχω αισθάνομαι ένα βάρος στον πούτσο μου, Θεούλη μου σ’ ευχαριστώ, βρίσκω χωμένο κάτω-κάτω τον δονητή, τον αρπάζω, τον δίνω στο μωρό μου, αυτός τον κουρδίζει, αισθάνομαι πως κουρδίζει εμένα, αγγίζω τον πούτσο μου, τον παίζω μέσα στη χούφτα μου, το μωρό μου με πλησιάζει χαμογελαστό, με φιλά, ρουφά την αριστερή μου ρώγα και χώνει τον δονητή στην κωλοτρυπίδα μου. Ο δονητής τρέμει, το κορμί μου τρέμει, σαν να με χτύπησε ηλεκτρισμός, θέλω να γελάσω, αισθάνομαι περίεργα, νιώθω ένα μούδιασμα στον κώλο, σαν να περπατάνε εκατομμύρια μυρμήγκια μέσα στην κωλοτρυπίδα μου… το μωρό μου γελάει, γελάω κι εγώ… αυτός δεν είναι δονητής, είναι ένα παιχνίδι σαν αυτά που πουλάνε οι κινέζοι στον σιδηροδρομικό σταθμό… γελάμε… γελάμε… αισθάνομαι πως είμαι ένα κουρδιστό μουσικό κουτί, ένα καυλωμένο κουρδιστό μουσικό κουτί. Το μωρό μου με φιλά, τον φιλώ με πάθος, βγάζω τον δονητή, τον παίρνω αγκαλιά, τον σπρώχνω προς το κρεβάτι… πέφτουμε… πέφτω πάνω του… σε στάση ιεραποστολική, υποκρίνομαι πως τον γαμάω, πως γαμάω ένα φανταστικό μουνί, στην πραγματικότητα πιέζω με τον πούτσο μου τον πούτσο του, με χτυπάει με το μαξιλάρι, τον αποκρούω, γλιστρώ πάνω του, μαγεύομαι από τη θέα του υπέροχου πούτσου του, δεν ξέρω που να τον αγγίξω… μακάρι να είχα τόσα χέρια όσα η θεά Κάλι… αγγίζω το πρόσωπό του, τους ώμους του, τις ρώγες του… που να τον αγγίξω; Που να τον φιλήσω;
Θέλω πραγματικά να τον φιλήσω παντού. Πρέπει να τον φιλήσω παντού, να διατηρήσω την στύση μου, την καύλα μου… τώρα που θέλω, τώρα που μπορώ. Συνεχίζω να τον φιλώ σε όλο το κορμί… το προκλητικό του κορμί είναι όλο δικό μου… δικό μου… Θέλω αυτό το συναίσθημα, αυτή τη σκληρότητα του πούτσου μου να την διατηρήσω για πάντα… να διαρκέσει για πάντα. Αισθάνομαι το αρχίδια μου να μαζεύονται, ο πούτσος μου συσπάται, τον χώνω βιαστικά στην κωλοτρυπίδα του μωρού μου, βαθιά, βαθιά, ώστε να μη μπορώ να τον βγάλω. Να διαρκέσει όσο το δυνατό περισσότερο… μπορώ; Βρίσκομαι μέσα του για τα επόμενα δέκα λεπτά, γιγαντιαία χαμόγελα σχηματίζονται στα πρόσωπά μας… ταξιδεύουμε… κυλάμε σ’ ένα ποτάμι σπέρματος που αναβλύζει από τους πούτσους μας. Η δύναμη επέστρεψε… το μωρό μου με γιάτρεψε.

Πινόκιο

Κοίταξέ τον καλύτερα, παρατήρησέ τον, είναι σιωπηλός, ο Πινόκιο, ένα αγόρι από ξύλο, κάθεται σε ένα κρύο, πέτρινο πάγκο. Τον συμβούλευσαν να μη μιλάει, μέχρι να πιστοποιήσουν πως είναι ικανός ν’ αγαπά. Το κεφάλι του κουνήθηκε, αρνήθηκε, το σαγόνι του κινήθηκε για να βγάλει έστω μια φωνή διαμαρτυρίας. Ήταν ένα θύμα. Τον χτύπησαν ελαφρά στο κεφάλι, στους ώμους, στην πλάτη, του είπαν να φανεί δυνατός γιατί η διαδικασία θα ήταν δύσκολη, τον κλείδωσαν στο δωμάτιο μέχρι το πρωί που θα έβγαινε η ετυμηγορία. Η καρδιά του έτρεμε, ήθελε να φωνάξει για να πολεμήσει την αγωνία του, αλλά το ξύλινο στόμα του παρέμεινε κλειστό, δεν μπορούσε να το κουνήσει, δεν είχε μάθει να κάνει καμία κίνηση μόνος του, πάντοτε υπήρχε κάποιος να τον καθοδηγεί, ήταν μια μαριονέτα. Έκανε μια προσπάθεια να σηκωθεί, σήκωσε το ένα πόδι, μετά το άλλο, δεν είναι τόσο δύσκολο όσο φανταζόταν, μπορούσε να περπατήσει και μόνος του. Αφού κατάφερνε να κουνήσει τα πόδια, θα ήταν το ίδιο εύκολο να κουνήσει και τα χέρια του… πράγματι, τα χέρια του ταλαντεύτηκαν γύρω από το σώμα του, μπορούσε να τα ελέγχει κανονικά. Είχε μια επιθυμία από καιρό, ν’ αγγίξει για πρώτη φορά το πέος του, το έβλεπε κάθε μέρα, πίστευε πως μόνο οι άλλοι έχουν δικαίωμα να το αγγίζουν, να το χαϊδεύουν, να παίζουν μαζί του και πως αν το άγγιζε αυτός τότε θα πάθαινε κάτι κακό, θα του κοβόταν τα χέρια, θα έχανε την ακοή του, θα έχανε την όρασή του. Δεν τον ενδιέφερε, τώρα, το άγγιξε… ρίγησε, αισθάνθηκε για πρώτη φορά την ικανοποίηση να αγγίζει ένας άνδρας το πέος του. Προχώρησε για λίγο μέσα στο δωμάτιο, έπρεπε να βρει στοιχεία για να αποδείξει πως κι αυτός έχει δικαίωμα να αγαπήσει, να έχει έναν εραστή που θα του κινεί τα νήματα. Δεν είναι δίκαιο, τον είχαν παραπλανήσει τόσο καιρό με ανακρίβειες, οι ίδιες ανακρίβειες που ανάγκασαν τον εραστή του να τον εγκαταλείψει. Πήρε δύο τρεις αναπνοές, σκέφτηκε τι ακριβώς πρέπει να επιλέξει, να παραμείνει μια μαριονέτα, ένα ξύλινο αγόρι ή να μεταμορφωθεί σε άνθρωπο; Στη Πέμπτη αναπνοή η επιλογή ήταν σαφής. Θα γίνει άνθρωπος, θα βρει στοιχεία για να φέρει τον εραστή του πίσω, χρειάζεται έναν άλλο άνθρωπο για να τον αγαπά. Πως θα βρει όμως τα στοιχεία; Πρέπει να κόψει τα νήματα που τον κινούν, αρπάζει ένα μαχαίρι, κόβει βαθιά στο αριστερό του χέρι το σημείο που χωρίζει το μυ και τους τένοντες κάτω από το κόκκαλο. Αίμα λεκιάζει τον ξύλινο βραχίονά του, γίνεται άνθρωπος, αλλά ο εγκέφαλός του αποτυγχάνει να δώσει εντολή να κινηθούν τα δάχτυλά του. Κι όμως πριν που άγγιξε το πέος του τα κατάφερε μια χαρά… Το χέρι του αχρηστεύεται, σπάει από τον καρπό και κάτω, το κοιτάζει επίμονα, δεν ξέρει τι να κάνει, λείπει αυτός που αποφάσιζε για λογαριασμό του. Τοποθετεί το μαχαίρι κάτω από το γόνατό του, ήταν σκληρό, δεν μπορούσε, έπρεπε να προσπαθήσει πολύ για να χωρίσει το ξύλο στα δύο. Προσπάθησε, προσπάθησε πολύ, όσο μπορούσε, επιστράτευσε όλη τη δύναμή του και αισθάνθηκε τη σάρκα του να κόβεται στα δύο, γινόταν σιγά σιγά άνθρωπος, το πόδι έσπασε στα δύο, πόνεσε, πόνεσε πολύ. Δάκρυα έτρεξαν από τα μαγουλά του, εκεί όπου πριν υπήρχε μόνο πριονίδι. Έσκυψε, είδε την αναλαμπή του άσπρου κόκαλου μέσα από την πληγή του, ναι, τώρα ήταν σίγουρος, μεταμορφωνόταν σε άνθρωπο, σύντομα δεν θα έβλεπε ούτε ίχνος ξύλου πάνω του. Το μαχαίρι γλιστρά από το χέρι του, δεν έσκυψε για να το πάρει πίσω, δεν ήθελε να βλάψει άλλο τον εαυτό του, γινόταν άνθρωπος, πονούσε, θα ήταν ικανός να αγαπήσει, να νιώσει την αγάπη, να δεχθεί αγάπη, απλά έπρεπε να πονέσει γιατί η αγάπη πονάει, η αγάπη και ο πόνος είναι προνόμιο των ανθρώπων. Χαμογέλασε, ήταν περήφανος για τον τέλειο τρόπο που σκέφτηκε να απαλλαγεί από τα δεσμά του, δεν χρειάζεται την γνώμη κανενός, δεν χρειάζεται να τον πιστοποιήσουν αν είναι ή όχι ικανός ν’ αγαπήσει. Κανένας δεν θα μπορούσε να τον αναγκάσει να μην έχει το δικαίωμα να είναι διαφορετικός, κανένας, μόνο ο Θεός. Δεν είναι μαριονέτα, είναι ένας άνθρωπος, όπως και οι άλλοι, οι λεκέδες από αίμα του έδωσαν ζωή, το δωμάτιο γινόταν κρύο, το σκοτάδι τον περικύκλωνε, τον σκέπαζε, χαμογέλασε ξανά, αυτή τη φορά κέρδισε. Έκλεισε τα μάτια, άφησε το σκοτάδι να έρθει… Ξύπνησα…