Αρχείο

Archive for the ‘Ποίηση’ Category

Σαν Θεό που σε πιστεύω

Κρύβεις το φεγγάρι με τον καπνό που βγαίνει από το τσιγάρο σου

Και χαμογελάς… για μια στιγμή

Προτού ο καπνός αρχίσει να εξασθενεί

Μπορείς να σηκώσεις το χέρι σου και με το δάχτυλο ν’ ανακατέψεις τα αστέρια… για μια στιγμή

Μπορείς να γυρίσεις και να μου πεις:

«Ας δει τώρα αυτός ο κόσμος τι μπορούμε να κάνουμε»

Γιατί όταν βρίσκεσαι στην αγκαλιά μου είσαι ένας μικρός Θεός… για μια στιγμή

Μετά όλα αίρονται

«Ναι, μωρό μου δείξε τους…

σκίσε τον ουρανό από πάνω μέχρι τη μέση…»

Και μετά σιωπή…

Μια σιωπή τόσο γαλήνια σαν κανείς να μην υπάρχει εδώ

Για μια στιγμή…

Μετά οι φωνητικές σου χορδές ψιθυρίζουν ένα βραχνό «Σ’ αγαπώ» γιατί σ’ έχω κάνει θρησκεία μου

Η ανάσα σου περνάει από τα βλέφαρά μου σαν κύμα

Και τα ρούχα κολλάνε στα ιδρωμένα μας κορμιά

Καθώς σταγόνες νερού αγκαλιάζουν τις καρδιές μας

Η γλώσσα σου επισυνάπτεται στο στόμα μου μ’ ένα ηλεκτρονικό μήνυμα που κρύβει φιλιά

Οι χτύποι της καρδιάς σου συγχρονίζονται απόλυτα με τους δικούς μου

Τα δάχτυλά μας ενώνονται, ένα-ένα, σαν χαμένα κομμάτια πάζλ που έχουν προδιαγεγραμμένη τη θέση τους… που ξέρουν ακριβώς πώς να ταιριάξουν

Σαν Θεό που σε πιστεύω

Είμαι λίγο κάτω από σένα

Είμαι απλά ερωτευμένος με τα χείλια σου που συγκρούονται με το δέρμα μου

Απόψε στις σημειώσεις μου ψάχνω μια μελωδία

Θα εξαντλήσω όλο το χρόνο μου μέχρι να τη βρω

Μέχρι να μπαγιατέψει η γεύση σου στην άκρη της γλώσσας μου

Μέχρι να κουραστείς…

Μέχρι ν’ αναγκαστείς να ψιθυρίσεις:

«Πες μου τι είναι αυτό που ψάχνεις…»

«Όχι…

Όχι μέχρι η γλώσσα σου ξεκινήσει να κάνει περιπάτους ποινής στα χείλια μου

Και στα διαλείμματα να μου δίνει φιλιά

Και να παρεισφρήσει ανάμεσα στα δόντια μου σαν οδοντικό νήμα

Για να μη μπορεί να ξεφύγει μετά

Όπως κι εσύ…»

Σαν Θεό που σε πιστεύω

Θα γίνω ο επόμενος Σαίξπηρ

Και θα γράψω μια ιστορία αγάπης πιο δυνατή από το «Ρωμαίος και Ιουλιέτα»

Categories: Ποίηση

Αληθινές σκέψεις

Νοεμβρίου 30, 2009 Αλέξανδρος 2 σχόλια

Σ’ αγαπώ

όχι σαν τ’ αστέρια που κρυμμένα πίσω από τα πέπλο των σύννεφων δίνουν φιλιά στο φεγγάρι

Σ’ αγαπώ

όχι για τη φωνή σου ακούγεται σαν ένα εκατομμύριο άγγελοι που τραγουδούν μόνο για μένα

Ξέχνα τις ρομαντικές μαλακίες που συχνά σου ψιθυρίζω

Θέλεις ν’ ακούσεις την αλήθεια;

Σ’ αγαπώ για τον ερωτισμό σου

για τον τρόπο που φωνάζεις το όνομά μου στην έναρξη του οργασμού σου όταν ξεσηκώνω τα ήδη θαμνώδη μαλλιά το πρωί

Σ’ αγαπώ για τον τρόπο που δειλιάζεις όταν κάνω επίθεση

Σ’ αγαπώ επειδή με κάνεις να αισθάνομαι σαν πόρνη έτοιμη να καταρρεύσει από τα κλάματα στο πρώτο λάθος

στο πρώτο ψέμα

στη πρώτη αφορμή

Σ’ αγαπώ γιατί μ’ αφήνεις να βγάζω κραυγές κάθε νύχτα

επί

πέντε

ώρες

όταν με γαμάς

και μέχρις ότου καταλαγιάσουν οι ορμές σου

Σ’ αγαπώ γιατί μου επιτρέπεις

να σου διαβάζω ποιήματα του Ασλάνογλου στις τρεις το πρωί

για να αναρωτιέμαι μετά γιατί δεν κοιμάσαι καλά

Σ’ αγαπώ γι’ αυτό δέχομαι το μίσος των γονιών σου και τους μισώ

Σ’ αγαπώ

όταν κοιτάζω επίμονα τον κώλο σου

όταν τα μάτια σου φωτίζουν κάθε δωμάτιο

όταν κάθε ένα από τα χαμόγελά σου ξέρουν ότι βρίσκομαι σε μια κρίση πανικού

και μου λες τις σωστές λέξεις για να με ηρεμήσεις

Σ’ αγαπώ για την υπομονή σου όταν σου βάζω ν’ ακούς σε επανάληψη τα τραγούδια που μου αρέσουν

Σ’ αγαπώ περισσότερο από τον εαυτό μου κι ας είμαι ο πιο  μπάσταρδος εγωιστής που υπάρχει

Δεν θα μπορούσα να σ’ αγαπώ περισσότερο απ’ όσο σ’ αγαπώ

και το ξέρεις

γιατί νιώθεις και πιστεύεις κι εσύ το ίδιο για μένα

Categories: Ποίηση

Υπακοή = Πειθαρχία

Δεν παίρνεις από λόγια… από το χέρι όμως ξέρεις να με παίρνεις

Με οδηγείς στο δωμάτιο

Στέκεσαι… εκεί… στα αριστερά και με κοιτάς

Με κοιτάς μ’ αυτά τα σκούρα μάτια σου

Μου φαίνεται ότι με μελετάς μ’ ένα απλό σου βλέμμα

Ενδιαφέρεσαι να δεις τις αντιδράσεις μου σ’ αυτά που έχει να μου πει

Κάθεται σε μια από τις δερμάτινες πολυθρόνες, δίπλα από το παράθυρο

«Βγάλε τα ρούχα σου»

Υπακούω αμέσως…

Σιγά-σιγά ξεκινώ να γδύνομαι, αναζητώντας το βλέμμα σου

Πετώ την μπλούζα μου στα πόδια σου…

Ακουμπάς το χέρι στο πηγούνι σου… τρίβοντάς το, σαν καλλιτέχνης που θαυμάζει το έργο του…

Αφήνεις την μπλούζα μου να πέσει στο πάτωμα…

Κάνω ένα βήμα μπροστά…

«Μείνε εκεί»

Συνεχίζω βγάζοντας το τζιν μου

Τα μάτια σου με κοιτάζουν με επιμονή

Κατεβάζω το φερμουάρ

«Αργά… πιο αργά…»

Γυρίζω, κουνάω τον κώλο μου και βγάζω το τζιν

«Γύρνα από την άλλη… θέλω να δω τις ομορφιές σου»

Βάζω τα χέρια στη μέση μου και ποζάρω…

Με κοιτάς… Το βλέμμα σου είναι πεινασμένο και λάγνο…

Βγάζω το σλιπ, κάνω ένα βήμα μπροστά…

Στέκομαι ακίνητος με τα χέρια σε ανάταση για να μην αφήνω κρυφό τίποτα

«Όμορφα… στο κρεβάτι τώρα…»

Βαδίζω προς το κρεβάτι… κάθομαι…

«Ξάπλωσε έτσι ώστε να κοιτάς εμένα»

Υπακούω…

«Παίξε τον πούτσο σου για μένα»

Σε κοιτάζω

«Τώρα»

Ακουμπώ το χέρι στον πούτσο μου… δειλά… για να τον εκνευρίσω…

«Θέλω να δεις πιο σοβαρά αυτό που κάνεις»

Ήμουν σίγουρος ότι θα γκρινιάσεις

Είσαι τόσο προβλέψιμος στις αντιδράσεις σου

Αναστεναγμοί βγαίνουν από το στόμα μου

«Έλα… δείξε μου…»

Γέρνω το κεφάλι μου προς τα πίσω…

«Όχι… θέλω να με κοιτάς»

Σε κοιτώ… τρίβω αργά τα δάχτυλά μου κατά μήκος του πούτσου μου… λίγο πιο γρήγορα… γρηγορότερα…

Τρίβεις τον πούτσο σου χώνοντας το χέρι μέσα στο παντελόνι σου

Βογκάς…

«Θέλω να έρθεις εδώ, μπροστά μου… γονατιστός»

Σηκώνομαι από το κρεβάτι και φτάνω μπροστά σου

Βγάζεις τον σκληρό πούτσο σου έξω

«Πιπίλισέ τον»

Σκύβω και γλείφω τον πούτσο σου… Σέρνω τη γλώσσα μου κατά μήκος του

Φέρνεις τα χέρια σου στο κεφάλι μου

«Παίξε με τον πούτσο σου όσο μου παίρνεις πίπα»

Γλείφω και ρουφώ περισσότερο… δυσκολότερα… γρηγορότερα…

«Γλείψε και τ’ αρχίδια μου»

Με ενθουσιασμό πιπιλίζω ενώ τα δάχτυλά μου επιτίθενται στον ευαίσθητο πούτσο μου

«Ναααααι… Ννννννναιαιαι»

Είσαι έτοιμος να πυροβολήσεις με τα καυτά χύσια σου τον λαιμό μου

«Ααααααααααααααααχχχχχχχχχχχ»

Θέλω να ουρλιάξω, αλλά φοβάμαι μήπως και πνιγώ

Χύνω κι εγώ…

«Μμμμμμμ»

Αφήνεις τα χέρια σου από το κεφάλι μου

Μετακινώ το στόμα μου στα μπούτια σου και γλείφω το σπέρμα που έχει ξεφύγει από την εκσπερμάτωση σου

«Μπράβο, καλό αγόρι»

Categories: Ποίηση

Ιππέας

Κάθομαι πάνω του

Κι αυτός είναι ξαπλωμένος ανάσκελα, σε μια κατάσταση χαλάρωσης… σε μια κατάσταση εκμίσθωσης της σεξουαλικότητάς μου στην οποία και υποτάσσεται…

Τα χέρια του είναι δεμένα στα κάγκελα του κρεβατιού, δίνοντάς μου τον απόλυτο έλεγχο

Όντας καθισμένος, χορεύω πάνω στον πούτσο του σαν μπαλαρίνα που χορεύει στις άκρες των δαχτύλων της, προβλέποντάς στο μυαλό μου κάθε συγκεκριμένη, χαριτωμένη κίνηση

Σε κάθε διείσδυση του πούτσου του το κορμί μου δονείται

Δάκρυα ιδρώτα ταξιδεύουν αργά από την κορυφή του μετώπου μου και στις δυο πλευρές του προσώπου μου…

Κάποιες απ’ αυτές στάζουν στο στήθος του…

Κάποιες άλλες μπαίνουν στα μάτια μου αφήνοντάς μου μια εντύπωση τσουξίματος και αυξάνοντας τις αντιδράσεις των νεύρων μου

Σε κάθε κίνηση που πιάνει το μάτι του, βρώμικες εικόνες δημιουργούνται στο μυαλό του…

Ακουμπώ τα χέρια μου στους γυμνασμένους μυς του στομαχιού του που μιμούνται τη κίνηση των κυμάτων…

Το μυαλό του βυθίζεται σε μια ερωτική έκσταση…

Γλιστρώ τα δάχτυλά μου στο στήθος του… πέρα-δώθε, πέρα-δώθε…

Χρησιμοποιεί τα μάτια του για να ελέγξει τον ρυθμό μου… τα κρατά ανοικτά… διάπλατα…

Ανεβοκατεβαίνω στον πούτσο του σε μια πιο ήρεμη κατάσταση…

Ο πούτσος μου κινείται αργά και πιο λεία… σύρεται στη μεμβράνη των τοιχωμάτων της κωλοτρυπίδας του…

Κλείνω τα μάτια μου και κινούμαι με ταχύτητα, αλλά ο ρυθμός μου εξακολουθεί να είναι ευγενικός… τρυφερός…

Σφίγγω τον πούτσο του, υπερφορτώνω την βάλανό του με ζωντανές αισθήσεις στέλνοντας μικρές δονήσεις σε ολόκληρο το κορμί του…

Ως ιππέας μαγεύομαι από τους ήσυχους αναστεναγμούς του…

Αφήνομαι στο να τον παρακολουθώ, γλιστρώντας τα δάχτυλά μου, σαγηνευτικά, πάνω στο κορμί του…

Τα πάντα βρίσκονται υπό τον έλεγχό μου…

Ελέγχω την υφή των τοιχωμάτων της κωλοτρυπίδας μου, ελέγχω τη ροή του ρυθμού… το πόσο αργά, το πόσο γρήγορα πρέπει να κινηθεί ο πούτσος του… ελέγχω πόσο βαθιά πρέπει να φτάσει μέσα μου για να μη ξεπεράσει τα όρια… ελέγχω ακόμα και τη στιγμή που θα μπορέσει να εκσπερματίσει μέσα στη ζεστασιά της κωλοτρυπίδας μου…

Εγώ είμαι αυτός που θα αποφασίσω πότε θ’ αφήσω το σπέρμα του να κυκλοφορήσει… ίσως σε λίγο… όχι όμως τώρα…

Ο ρυθμός των κινήσεών μου γίνεται πιο γρήγορα…

Ο πούτσος του προχωρά βαθιά… πιο βαθιά… πιο βαθιά… αναδεικνύοντας το μεγαλείο της σκληρότητάς του κι αυτή του μεγέθους του στο προσκήνιο…

Έτσι όπως έχω τον έλεγχο, προσανατολίζω και αποπροσανατολίζω τον πούτσο του…

Εγώ αποφασίζω…

Η ώρα για την εκσπερμάτιση έχει φτάσει…

Ο πούτσος του κάνει πιρουέτες μέσα μου… προσπαθεί να κινηθεί αθόρυβα, αλλά έτσι όπως είναι πρησμένος δεν μπορεί… Πάλλεται άγρια μέσα στην κωλοτρυπίδα μου έως ότου χύσει

Τον κρατώ μέσα μου ευλογώντας την πλαδαρότητά του, ενώ από την άκρη του ένα παχύ, λευκό γαλακτώδες στρώμα σπέρματος αναβλύζει

Αγκαλιάζω το ζεστό κορμί του και μένω σιωπηλός

Αναρωτιέμαι πως τα καταφέρνω.

Categories: Ποίηση

Αψέντι

Τα χρώματα του ορίζοντα αντανακλώνται στα μάτια του, έτσι όπως τον κοιτώ…

Τον κρατώ στην αγκαλιά…

Τα δάχτυλά μου σπεύδουν να μουλιάσουν το λινό ύφασμα του πουκάμισού του

Τα χείλια μου επενδύουν με φιλιά τον λαιμό του… το πρόσωπό του…

Αλλοιώνω για ελάχιστα δευτερόλεπτα την ομορφιά του τσαλακώνοντας το δέρμα του, γεμίζοντάς το με μώλωπες απελπισμένους και άπορους…

Ζητιανεύω λόγια από το καπνισμένο στόμα του

Επαναλαμβανόμενη μουσική ακούγεται από τα μπαρ που υπερχειλίζουν από θαμώνες

Κλέβω από τα χείλια του τη γεύση του αψέντι

Και θολώνω…

Σπρώχνω τη γλώσσα μου βαθιά μέσα στο στόμα του λαμβάνοντας το σάλιο που έχω ανάγκη

Την βαφτίζω αυτό το βράδυ του Νοέμβρη

Η αρρενωπή μυρωδιά του πλημμυρίζει τις αισθήσεις μου

Χορεύω τη γλώσσα μου μέσα στο στόμα του

Παραφρονώ…

Μεταμορφώνομαι σε ένα ελεεινό και άτακτο ανθρωπίδιο

Σκάβοντας τα μάγουλά του

Κάνοντας απόσβεση της αγάπης που του προσφέρω…

Categories: Ποίηση

… σε αισθάνομαι

Καθώς ακουμπώ το κεφάλι μου στο στήθος σου και τ’ αυτιά μου ακούν τον απαλό, ρυθμικό παλμό της καρδιά σου… σε αισθάνομαι…

Όταν με ακινητοποιείς και μου προσφέρεις τα χείλια σου για να μου ψιθυρίζουν σ’ αγαπώ… σε αισθάνομαι…

Όταν με τα δάχτυλά σου δίνεις συμβουλές στο χτένισμα των μαλλιών μου, τραβώντας τα ελαφρώς… σε αισθάνομαι…

Όταν τα μάτια σου με κοιτάζουν βαθειά, με την αγαπημένη λάμψη της αγάπης… σε αισθάνομαι…

Όταν το χέρι σου με φτάνει στα πρόθυρα ισχαιμικού επεισοδίου χαϊδεύοντας το κορμί μου… σε αισθάνομαι…

Όταν τα δάχτυλά σου με ευκολία αναπαύονται στη γύμνια της σάρκας μου παίζοντας με τις τρίχες στην επιφάνεια… σε αισθάνομαι…

Όταν τα χείλια σου κάνουν κύκλους γύρω από τις άκαμπτες ρόγες μου, προκαλώντας μικρές ηλεκτροφόρες δονήσεις… σε αισθάνομαι…

Όταν το στόμα σου έρχεται σε επαφή με τους λοβούς των αυτιών μου και γεμίζει το πρόσωπό μου με χαμόγελο… σε αισθάνομαι…

Όταν τα χέρια σου κάνουν τσουλήθρα στο κορμί μου αγγίζοντας και προσφέροντας ζεστασιά… σε αισθάνομαι…

Όταν το χέρι σου τραβάει μαλακία τον πούτσο μου κάνοντάς τον να σφύζει από ζωή έως ότου σηκωθεί ψηλά… σε αισθάνομαι…

Όταν πλέκονται τα χείλια μας σ’ ένα σφικτό, γλυκό φιλί… σε αισθάνομαι

Όταν η γλώσσα σου μ’ αγγίζει και ανταλλάσει τη γεύση της με τη δική μου… σε αισθάνομαι…

Όταν το κορμί σου γυρίζει πάνω στο δικό μου και οι γυμνές σάρκες μας έρχονται σε επαφή… σε αισθάνομαι…

Όταν η άκρη της γλώσσας σου στέκεται στην άκρη του σηκωμένου πούτσου μου, προκαλώντας ρίγος στο κορμί μου… σε αισθάνομαι…

Όταν φυσάς τη ζεστή ανάσα σου πάνω στην υγρή βάλανό μου αυξάνοντας το μέγεθός της και κάνοντάς την να φαίνεται σαν μανιτάρι παραμυθιού… σε αισθάνομαι…

Όταν σπρώχνεις το χέρι σου σαν χάδι… σε αισθάνομαι…

Όταν ο πούτσος σου διεισδύει… εισχωρεί στο βαθύτερο βάθος της κωλοτρυπίδας μου… σε αισθάνομαι…

Όταν κινείσαι αργά, τραβώντας μια μέσα… μια έξω… τον πούτσο σου… σε αισθάνομαι…

Categories: Ποίηση

Όταν η γλώσσα καλπάζει

Ο ήλιος ανατέλλει αργά, μετατρέποντας τη μοναχική νύχτα σε ημέρα

Κάποιες από τις ακτίνες του ήλιου συγκρούονται με το παράθυρο, κάποιες περνούν μέσα από το τζάμι…

Κάθομαι στο κρεβάτι και αφήνω το γυμνό μου κορμί έρμαιο στις πρωινές μου διαθέσεις

Συλλογίζομαι για το μέλλον, κλειδωμένος στο παρελθόν γιατί είναι το μέλλον μου και είναι το μόνο πράγμα που έχω στο μυαλό μου…

Ο ήλιος ζεσταίνει τη σάρκα μου… το κορμί μου…

Οι σκέψεις μου για σένα ζεσταίνουν τη ψυχή μου

Στη σκέψη μου γεννιούνται φαντασιώσεις, μιας και πιστεύω ότι η ζεστασιά του ήλιου είναι σαν τη ζεστασιά που μου έδινες κι εσύ…

Στη φαντασία μου, ήδη, με κρατάς σφικτά σαν να είσαι μια τοστιέρα κι εγώ η φρυγανιά…

Τα δάχτυλά σου τρέχουν σε όλο το τριχωτό της σύστασης της γυμνής σάρκας μου…

Το μυαλό μου κολυμπάει στο κενό, καθώς η ζεστασιά της φροντίδας σου υπερισχύει κάθε τι άλλο…

Οι ρόγες μου σκληραίνουν καθώς τα δάχτυλά σου τις αγγίζουν…

Αναστενάζω…

Τα δάχτυλά σου τις στρίβουν… κάνουν κύκλους γύρω από τη μια… γύρω από την άλλη… το κορμί μου πέφτει στο δικό σου…

Τα συναισθήματά μου κόβονται σαν φιλέτα σε πάγκο κρεοπωλείου…

Ένας ακόμη αναστεναγμός εμφανίζεται στην ατμόσφαιρα… καθώς τα χέρια σου πιέζουν το κάτω μέρος του στήθους μου… επιχειρώντας, τι; Μια φορά όχι τον πόνο, αλλά το ακριβές σημείο μιας στιγμιαίας ευχαρίστησης…

Τα χέρια μου τραβάνε τα δικά σου…

Η ζεστασιά του εισχωρεί βαθύτερα στη σάρκα του στήθους μου…

Καθώς συνεχίζω να σε κρατώ… ένα από τα χέρια σου χειραγωγεί τις ρόγες μου…

Η ζεστασιά κινείται με ευκολία κάτω από τη μέση μου… κάνει μια στάση στον αφαλό μου…

Μια υγρή στάλα εμφανίζεται στην κορυφή του πούτσου μου τη στιγμή που το χέρι σου βρίσκει εκεί καταφύγιο…

Τα σωθικά μου πιάνουν φωτιά…

Οι κρυφές επιθυμίες μου βγαίνουν προς τα έξω για να γλυτώσουν…

Τα δάχτυλά μου με αγγίζουν… σύρονται… ο αντίχειράς σου γλιστράει μέσα στην υγρή είσοδο της κωλοτρυπίδας μου…

Ανοίγω τα πόδια μου…

Η θερμότητα των χεριών σου λιώνει την σάρκα στα εσωτερικό των μπουτιών μου…

Αναστεναγμοί περιφέρονται στο δωμάτιο…

Δεν είναι το δικό σου δάχτυλο, αλλά το δικό μου αυτό που βρίσκεται βυθισμένο μέσα μου

Ιδρώτας τρέχει στο μέτωπό μου κι ας είναι Νοέμβρης…

Η θερμοκρασία του αίματος που κυλάει στις φλέβες μου έχει φτάσει στο σημείο βρασμού…

Το δάχτυλό μου διεγείρει την κωλοτρυπίδα μου…

Ανατριχιάζω…

Πάντα στη φαντασία μου, τα χείλια σου θηλάζουν τη σάρκα του λαιμού μου…

Αισθάνομαι ένα μυρμήγκιασμα στο στήθος…

Τα βογγητά μου βρίσκουν καταφύγιο στα αυτιά μου…

Η γλώσσα σου καλπάζει στο λαιμό μου…

Η αναπνοή μου βγαίνει βιαστική

Η καρδιά μου δίνει αγώνα…

Μια ευχάριστη αίσθηση χτίζεται στο κοίλωμα του στομαχιού μου…

Περιστρέφω άγρια τον πούτσο μου… τον κρατώ σφικτά, στα όρια του στραγγαλισμού…

Το κορμί μου ιδρώνει…

Μικρές δονήσεις με συγκλονίζουν…

Με μια βροντή που προέρχεται από τα βάθη των σωθικών μου, η έντασή μου απελευθερώνεται…

Καταρρέω στο κρεβάτι, σαν να βρίσκομαι στην αγκαλιά σου…

Η μυρωδιά του σπέρματος γεμίζει τον αέρα και στάζει στα πόδια μου σαν να είναι λάσπη

Τα δάχτυλά μου κολλάνε…

Η ζεστασιά της σάρκας σου φεύγει, μόνο η ανάμνησή σου είναι εδώ…

Κάθομαι στο κρεβάτι και αναρωτιέμαι, πότε θα βρεθούμε ξανά…

… πότε θα με σώσεις από αυτές τις φαντασιώσεις μου…

Categories: Ποίηση

Αιχμαλωσία

Κάθε φορά που πέφτω στο κρεβάτι, σε αισθάνομαι βαθιά μέσα μου

αισθάνομαι την περίμετρο του πούτσου σου να αγωνίζεται για να ανοίξει την απαλότητα των τεντωμένων τοίχων της κωλοτρυπίδας μου

Τα χέρια σου τρέχουν σε όλο το κορμί μου, καθώς ψιθυρίζω το όνομά σου

Τα δάχτυλά σου καίνε…

Οι πόροι του δέρματός μου απορροφούν τον ιδρώτα που στάζει από το κορμί σου

Το διαφανές υγρό που διαρρέει από τον πούτσο σου διευκολύνει την είσοδό του μέσα μου… τον διευκολύνει έως ότου φτάσει στον προστάτη μου

Στο μυαλό μου ανάβουν πυροτεχνήματα…

Στο μυαλό μου βρέχει πάθος

Ο πούτσος σου χάνεται μέσα μου και επιστρέφει στην επιφάνεια μόνο για να κερδίσει χρόνο

Τα χέρια σου κινούνται με ρυθμό σαν να θέλουν ν’ αποφύγουν να πατήσουν νάρκες

Τα πνευμόνι μου γεμίζουν με κραυγές και αισθησιακή γκρίνια

Μόνο εσύ μένεις σιωπηλός, για να μπορείς να νιώσεις όσα αισθάνομαι… για να μπορείς να νιώσεις την αντίδρασή μου στη κορύφωσή σου… στο τέλος…

Τα μάτια μου σε προσέχουν, σαν να ψάχνω κάτι από μένα στο μυαλό σου

Τα δάχτυλά σου αγγίζουν τη σάρκα μου σε κάθε συναίσθημα

Και στη συνέχεια με τραβάς προς τα πάνω…

Η φωνή σου μου ψιθυρίζει σ’ αγαπώ

Αλλά εξακολουθείς να σιωπάς…

Απλά πατάς τα χείλια σου πάνω στα δικά μου γιατί πρέπει απλά να ξεκινήσει ένας ακόμη αισθησιακός χορός… ο χορός των γλωσσών μας

Ο πούτσος σου πρήζεται βαθιά μέσα μου φτάνοντας στο ανώτερα όρια αυτής της παθιασμένης στιγμής

Νιώθεις την καρδιά μου να ξεχειλίζει αγάπη

Η καρδιά μου αισθάνεται όλη την εσωτερική ενέργειά σου καθώς ο πούτσος σου κάνει άλλη μια βουτιά

Από την άλλη, εγώ αισθάνομαι όλη τη δύναμή σου… την εξουσία σου

Η τεράστια στύση σου φτάνει στο κέντρο του κορμιού μου

Κι εγώ σκορπίζω ένα βαθύ αναστεναγμό

Κάνεις τα μαλλιά μου να φαίνονται ιδρωμένα και χάλια

Τυλίγεις τα χείλια μου με τα χείλια σου σε μια βαθιά προσωπική αγκαλιά

Κλείνω τα μάτια μου και ανοίγω το στόμα μου

Οι συνεχόμενες προσπάθειές σου κρατούν το κορμί μου σε αιχμαλωσία

Καθώς ο πούτσος σου χύνει

Η ψυχή μου ελευθερώνεται

Στο ρυθμό του χορού που έχουν στήσει οι γλώσσες μας

Categories: Ποίηση

Στρατόπεδο

Είσαι ξαπλωμένος εκεί… ήσυχος…

Και περιμένεις…

Τα μαλλιά σου κοντοκουρεμένα

Ο μπερές καλύπτει τα μάτια σου…

Το εθνόσημο κυματίζει κάθε δευτερόλεπτο που εκπνέεις από τα ρουθούνια σου

Κρυφοκοιτάζεις… είναι ο μόνος τρόπος για να καταπνίξεις το φόβο σου

Η ανάσα σου στο μάγουλό μου έχει εντυπωσιακά αποτελέσματα

Ζεσταίνω τα χέρια μου και τ’ αφήνω να ταξιδέψουν στους ώμους σου προσφέροντάς σου παρηγοριά

Τραβάς προς τα πίσω τα πόδια σου, παραμερίζοντας όλα τα είδη που υπάρχουν στο κρεβάτι για να μου κάνεις χώρο

Βουρτσίζω με τα δάχτυλά μου τα μπούτια σου, πειράζω τη καμπύλη του κώλου σου

Σε χαϊδεύω…

Σκάβω το δέρμα σου, ενώ με κοιτάς στα μάτια

«Σου έλειψα;»

Έχεις άγχος

Ακουμπώ τα χέρια μου στο κορμί σου, αφού τα γόνατά μου έχουν λυγίσει

Αν ήμουν όρθιος, θα είχα πέσει

Αλλά δεν είμαι… είμαι ξαπλωμένος, όπως είσαι κι εσύ

Γιατί πρέπει

Γιατί κανείς δεν ρώτησε

Γιατί κανείς δεν είδε

Ήσυχα τακτοποιώ το κορμί μου πάνω σου κρύβοντάς σου την θέα

Βυθίζω τα δάχτυλά μου στο λιπαντικό, προτού τα γλιστρήσω ανάμεσα στα κωλομάγουλά σου… προτού τα σπρώξω μέσα στην απίστευτα σφικτή κωλοτρυπίδα σου

Ο εγκέφαλός σου σε προειδοποιεί ότι αυτό που ζεις δεν είναι όνειρο

Σου λέω όλα όσα θέλω να κάνω… όλα όσα θέλω να δώσω

«Πες μου αν σε πονέσω»

Σου δίνω τον καλύτερο εαυτό μου

Χρονομετρώ την διάρκεια της επαφής μας με τους χτύπους της καρδιάς μου

Ο πούτσος μου περνάει την πύλη της εισόδου και προχωράει σε μια σήραγγα

Επειδή θέλει

Επειδή μόνο έτσι μπορώ να σου δώσω αυτό που θέλω

Επειδή θ’ αργήσει ν’ ανοίξει αυτή η πόρτα

«Την έχω κλειδώσει»

Categories: Ποίηση

Προικοδότηση

Μια μεγάλη σιωπή γίνεται παρελθόν από τον ήχο του φιλιού που μου δίνεις στα χείλια

Μια μεγάλη σιωπή φεύγει ντροπιασμένη από το δωμάτιο

Ίσως επιστρέψει μετά για να μας ναρκώσει λίγο πριν τον ύπνο

Μια γνώριμη μυρωδιά ακουμπά στα ρουθούνια μου, το μυαλό μου προσπαθεί σιγά – σιγά να ανιχνεύσει την προέλευσή της

Τα πνευμόνια μου αφήνουν ένα βαρύ αναστεναγμό…

Κλείνω τα μάτια μου και σε αρπάζω…

Γίνομαι κάτοχος του κορμιού σου

Ανεβάζεις τα πόδια σου και τα κλειδώνεις χαμηλά, πίσω στην πλάτη μου…

Ο πούτσος μου ανεβαίνει για να αντιμετωπίσει την κωλοτρυπίδα σου…

Ανεβαίνει αργά… σταθερά…

Προικοδοτώ το κεφάλι του πούτσου μου με την τιμή να μπει πρώτο μέσα σου… ν’ ανοίξει τον δρόμο για τα υπόλοιπα εκατοστά…

Ανοίγω τα μάτια μου, πάνω στην ώρα, για να δω τις συσπάσεις των μυών του προσώπου σου…

Εκείνη τη στιγμή ο πούτσος μου εξαφανίζεται μέσα σου

Ο ρυθμός μου συμβαδίζει με την αρχή ενός ερωτικού χορού…

Αναστεναγμοί βγαίνουν από τα τοιχώματα της κωλοτρυπίδας σου από την πρώτη μέχρι την τελευταία διείσδυση…

Σκούζεις στα τρυφερά πειράγματα που σου κάνω…

Τα χείλια σου βρίσκουν τα δικά μου

Με φιλάς παθιασμένα, βαθιά… με απλότητα…

Τα πνευμόνια μου αποζητούν το οξυγόνο…

Η γλώσσα σου γλιστράει στα χείλια μου και πηδά μέσα στο στόμα μου, με ακρίβεια…

Αγγίζω κάθε ερωτικό σημείο στο κορμί σου προτού αυτό συγκρουστεί με το δικό μου…

Οι αναστεναγμοί που βγαίνουν από τα στόματά μας είναι ενθουσιώδεις

Αναζητώ μια λάμψη στα μάτια σου, σαν μεθυσμένος… σαν αγουροξυπνημένος από βαθύ ύπνο

Ο πούτσος μου βυθίζεται προς τα κάτω… προς τα πάνω…

Σε κάθε κίνηση αισθάνεσαι τους κυματισμούς των πρησμένων από το αίμα φλεβών του πούτσου μου…

Τα τοιχώματα της κωλοτρυπίδας σου προσπαθούν να τον περιορίσουν… να ανακόψουν την πορεία του…

Δεν μπορούν…

Λικνίζοντας την λεκάνη μου κατορθώνω και τον οδηγώ σε βάθη που είναι ανθρωπίνως αδύνατο να βρεθεί ένας πούτσος…

Ψιθυρίζω το όνομά του στο αυτί του…

Μια απαλή κραυγή πάθους γεμίζει τον αέρα…

Καλύπτω την κωλοτρυπίδα του και την γύρω περιοχή με σπέρμα…

Τον προικοδοτώ με ποσότητες ικανοποιητικές μέχρι το ξημέρωμα…

Η σιωπή μπορεί να επιστρέψει στο δωμάτιο

Για λίγο όμως…

Categories: Ποίηση

Ενορχηστρωμένες κινήσεις

Λαμπερό φεγγάρι, αστέρια φωτεινά…

Σου προσφέρω ήρεμους, υγρούς αναστεναγμούς λίγο προτού τη ζεστή αγκαλιά των χειλιών μας…

Διοργανώνω καυτές επιχειρήσεις στο κορμί σου… στο μυαλό σου… το γεμίζω με οράματα παθιασμένων επιθυμιών…

Ανακατεύω πάθος με αγάπη…

Κερδίζω τη γλώσσα σου… την τρώω σαν φιλέτο…

Μετά από μια γρήγορη, βαθιά ανάσα, τα χείλια μας συγκρούονται πάλι…

Οι γλώσσες κινούνται από το ένα στόμα στο άλλο…

Διαγωνιζόμαστε για το βραβείο υπεροχής…

Με αναστεναγμούς και βογγητά , σε τραβάω στην αγκαλιά μου… αυστηρά… σε κρατώ σφικτά…

Η υγρασία του ιδρώτα σου με βρέχει…

Με αργές, ενορχηστρωμένες κινήσεις περιδιαβαίνω στο δέρμα σου…

Η επιθυμία της σάρκας εμπλουτισμένη με πάθος, με σπρώχνει ν’ ανοίξω το φερμουάρ του παντελονιού σου…

Ο ήχος που βγαίνει από το στόμα σου, κατεδαφίζει τη σιωπή…

Με τα πόδια σου ανοιχτά, τα μάτια μου γουρλώνουν από μόνα τους…

Ο πούτσος μου πάλλεται πάνω και κάτω…

Η σφοδρή επιθυμία υπερισχύει απ’ όλα τα λογικά πράγματα…

Τα χέρια μου συγκεντρώνονται στη μια πλευρά του κορμιού σου και αποφασίζουν να κατευθυνθούν σε σημεία ανάμεσα στα πόδια σου…

Ρίχνω το κορμί μου πάνω σου…

Μια μικρή ρωγμή… ένα άνοιγμα κερδίζει το ενδιαφέρον μου…

Η είσοδος της κωλοτρυπίδας σου μου θυμίζει στόμα ανοικτό…

Με συνεχή ευχαρίστηση ρίχνω την σκληρότητα του πούτσου μου, αργά, μέσα στην υγρή, ρόζ, βελούδινη απαλότητα της κωλοτρυπίδας σου…

Τον σπρώχνω και του δίνω θάρρος… πρέπει να αντέξει στο δρόμο για την κατάκτηση…

Κραυγάζεις στη μύτη μου… με τσιμπάς στον ώμο… μου αφήνεις διαθήκη βογγητά που αναστατώνουν τα συναισθήματά μου… τις λειτουργίες του σώματός μου…

Μια διείσδυση προκαλεί αναστεναγμούς που δραπετεύουν από την απαλότητα των χειλιών σου…

Σκάβεις με τα νύχια σου το ένδυμα του κορμιού μου…

Σε μια προσπάθεια σύγκρουσης, με τραβάς από τα μαλλιά…

Οι γλώσσες μας κάνουν φάουλ στον αέρα, πετώντας σάλια στους πόρους του δέρματος…

Πιο δυνατά, πιο δύσκολα, βγαίνουν οι φωνές μας…

Ο πούτσος μου κάνει συνεχόμενες βουτιές… σχεδόν αβίαστα…

Βυθίζεται σαν τρυπάνι σε ρυμουλκούμενη εξέδρα πετρελαίου…

Προσπαθώ να είμαι ο πρώτος που θα αξιοποιήσω τον πλούτο του κορμιού σου…

Η σκληρότητα του πούτσου μου συναντά μια ακόμη στενότητα…

Κλείνω τα μάτια μου και σπρώχνω πιο δυνατά… τρέχοντας τα χέρια μου σε ολόκληρο το κορμί σου…

Ο ήχος της επαναλαμβανόμενης διείσδυσης αντηχεί στον νυχτερινό αέρα…

Φαίνεσαι πιο γοητευτικός εραστής στο σκοτάδι… στο κέντρο του κρεβατιού… να σπαρταράς σαν ψάρι έξω από το νερό…

Απονέμω ένα φιλί, ένα παθιασμένο φιλί στα χείλια σου…

Οι αναστεναγμοί δονούν τον λαιμό σου…

Κραυγάζεις από πόνο και πάθος καθώς ο πούτσο μου αγκυροβολεί στα βάθη του κορμιού σου…

Κινούμαι…

Πιο δυνατά, πιο βαθιά, πιο γρήγορα …

Τα αρχίδια μου κρέμονται χαμηλά από την υπερφόρτωση και σε βομβαρδίζουν σε κάθε κίνηση…

Δεν ξέρω για πόσο ακόμα θα αντέξουν το τέντωμα τα ευαίσθητα τοιχώματα της κωλοτρυπίδας σου…

Τα δάχτυλά μου συμπιέζουν την σάρκα σου…

Ένα δυνατό βογγητό και το κορμί σου δονείται σαν από σεισμό…

Το σπέρμα μου, σαν λάβα… σαν ζεστή κρέμα, γεμίζει την κωλοτρυπίδα σου…

Τα βογγητά ανακούφισης που βγαίνουν από το στόμα μου επισκιάζουν τα δικά σου…

Αυτοανακηρύσσομαι νικητής του διαγωνισμού…

Categories: Ποίηση

Ναυάγια στο πάτωμα

Αναπνέω γοργά στα αυτιά σου… στο στήθος σου

Αισθησιακές κηλίδες ιδρώτα στον λαιμό σου προδίδουν την αδυναμία σου να με ξεφορτωθείς

Κατά βάθος δεν το θέλεις

Με χρειάζεσαι…

Αυτό πιστεύω

*

Σε ιππεύω, αργά το βράδυ, κατά τη διάρκεια μιας καταρρακτώδους βροχής

Ξαφνικά τα χέρια σου μου απαγορεύουν το οξυγόνο…

Μου έρχεται ζαλάδα

Όταν ένας κεραυνός χτυπά το δέντρο έξω από το παράθυρο, σκέφτομαι ό, τι εσύ είσαι ο υπεύθυνος

Καθώς σταθεροποιώ τις αισθήσεις μου, βλέπω τον κόσμο με νέα μάτια

… με τα δικά σου μάτια…

Και τότε… πραγματικά… τυφλώνομαι…

Οι εικόνες τρεμοπαίζουν στα μάτια μου

Σαν ψεύτικα κοσμήματα με φτηνή λάμψη

*

Ξέρεις τι πιστεύω;

Πρέπει να γαμιόμαστε πιο συχνά… και στη συνέχεια, κάθε φορά ακόμα πιο συχνά…

Επειδή είσαι καλός… επειδή είσαι άριστος… Επειδή… επειδή…

Επειδή έχεις έναν τρόπο να εκφράζεις τον ερωτισμό σου διαφορετικό κάθε φορά… που δεν περιμένω…

Τι λες;

Θέλεις; Δεν θέλεις;

Ε, τότε θύμωσε… τιμώρησε με… χτύπησε με…

Σαν παιδί γεμάτο νεύρα…

*

Είναι τόση η βιασύνη σου που δεν μπορώ να προβλέψω τις κινήσεις σου

Τυλίγομαι στο κορμί σου σαν κισσός

Γλιστρώ στον ιδρώτα του κορμιού σου μέχρι να βρω την θέση μου

Ρίχνω άγκυρα…

Με μάτια κλειστά, σκύβω σαν προσκυνητής μπροστά σε κάτι ιερό…

Αγγίζω… προσαρμόζομαι… χαϊδεύω…

Οι αναστεναγμοί σου φτάνουν με μια αλματώδη αύξηση στα αυτιά μου

Δένω σφικτά τα δάχτυλά μου στον πούτσο μου

Τον προλαβαίνω προτού εκραγεί

Αυτό είναι εκσπερμάτωση!

Ω, ναι! Αυτό είναι κοσμική εκσπερμάτωση!

Με πιάνει πανικός

Τα δάχτυλά μου αγωνίζονται, αλλά χάνουν τη θέση τους

Ο αέρας… ο ευλογημένος αέρας μυρίζει σπέρμα

Κατά τον ίδιο τρόπο που αυτό αναβλύζει προς τα έξω…

*

Σαν ναυάγια στο πάτωμα… αγκαλιαζόμαστε…

Ανακουφισμένοι… συγκινημένοι… ερωτευμένοι

Πόσο περισσότερο οξυγόνο πιστεύεις ότι κινδυνεύω να χάσω αν σου δώσω ένα καυτό φιλί για τα επόμενα δέκα λεπτά;

Categories: Ποίηση

Διασώστης

Στήνω ενέδρα

Περιμένω ν’ ανοίξει η πόρτα της κρεβατοκάμαρας για να δεις την σιλουέτα του γυμνού μου κορμιού κάτω από το σεντόνι…

Καθώς γυρίζει το πόμολο και η πόρτα ανοίγει, βγάζω το κεφάλι μου…

κοιτώ…

Το πρώτο που αντικρίζω είναι το πλήρες μήκος του πούτσου σου, όρθιο, προς τα πάνω… προς τον ουρανό…

Θέλω τόσο πολύ ν’ αφήσω τα αποτυπώματα των χειλιών μου πάνω του…

Βάζω το δάχτυλο στην κωλοτρυπίδα μου και διερωτώμαι αν μπορώ να τον φιλοξενήσω μέσα μου… αν το μήκος και το πάχος του είναι κατάλληλο…

Χαμογελάς παίζοντας τον πούτσο σου μπροστά μου…

Ξαπλώνεις και οι μυς του στομαχιού σου τεντώνονται σαν να είναι σανίδα…

Οδηγώ το βλέμμα μου στο κομμάτι της σάρκας που βρίσκεται ανάμεσα στα πόδια σου…

Προσπαθείς να κρατήσεις τον πούτσο σου σε μια ήρεμη κατάσταση…

Το σώμα μου λούζεται στον ιδρώτα από το κεφάλι μέχρι τις πατούσες…

Το δέρμα μου υποκύπτει στα σεξουαλικά βασανιστήρια της γλώσσας σου

Το παίζεις διασώστης δίνοντάς μου φιλιά…

Με κοιτάς στα μάτια και μου λες ότι θα με γαμήσεις έτσι όπως εσύ θες και πιστεύεις…

… σαν κτήνος…

Ο πούτσος σου επεκτείνεται και σφυρίζει άγρια στον αέρα…

Είσαι έτοιμος να μπεις μέσα μου…

Τα δάχτυλά σου αγγίζουν τρυφερά το πρόσωπό μου, ενώ τα χείλια σου γεύονται τα δικά μου χείλια

Ξαφνικά, διστάζεις…

Κάνεις πίσω…

Αφήνοντάς με να αναρωτιέμαι…

Γιατί;

Categories: Ποίηση

Εισπνέεις… Εκπνέεις…

Εκπνέεις… τραβάς το πετσάκι του πούτσου μου προς τα εμπρός σαν να είναι τσίχλα… και μετά το κυλάς προς τα πίσω τεντώνοντάς το για να φανεί η υγρασία της βαλάνου μου…

Εισπνέεις… αγκαλιάζεις με την γλώσσα σου τον πούτσο μου και τον βοηθάς ν’ ανέβει στα δόντια σου αφού πρώτα τριφτεί στα τοιχώματα του στόματός σου, δίνοντας την κατάλληλη σημασία στο πάχος της περιμέτρου του τη στιγμή που διαχωρίζει ελαφρώς τα χείλια σου…

Εισπνέεις… καθώς ο πούτσος μου παλεύει να βρει έναν ασφαλή δρόμο στην ολισθηρότητα της γλώσσας σου…

Εισπνέεις… εκπνέεις… εισπνέεις… Η ανάσα σου γίνεται ολοένα και δυσκολότερο να διατηρηθεί σ’ έναν σταθερό ρυθμό… Σταγόνες ιδρώτα κυλούν στο μέτωπό σου, οι οποίες όταν στάζουν στο στήθος σου εκρήγνυνται στην επαφή τους με τη ζεστή σάρκα σου…

Η αγάπη καταπολεμά τη σφοδρή επιθυμία για υπεροχή…

Η σάρκα συντονίζεται με τη σάρκα…

Σε θέλω για πάντα…

Με θέλεις για μια βραδιά…

Καθώς εισπνέεις και εκπνέεις βαριά, το δωμάτιο σκοτεινιάζει…

Αισθάνομαι τον πούτσο μου να φτάνει βαθιά… στις πιο σκοτεινές γωνίες του στόματός σου… σε κάθε κίνηση… σε κάθε πινελιά, στάζοντας… αγάπη…

Με στεναγμούς και βογγητά γεμίζει η νηνεμία στο δωμάτιο…

Οι ουσίες του πούτσου μου ζεσταίνουν το εσωτερικό του στόματός σου…

Με αγάπη με αγγίζουν τα δάχτυλά σου… παρεισφρέουν παντού γιατί είναι επιπόλαια…

Τα μάτια μου καρφώνονται στα δικά σου καθώς ο πούτσος μου υποδαυλίζει το στόμα σου με όλες τις δυνάμεις του, εκπληρώνοντας επιθυμίες και πάθη και αφήνοντας υποσχέσεις για περισσότερα…

Περιστρέφω τον πούτσο μου σαν να είναι μια εξωτική χορεύτρια… τρίβοντάς τον πότε στη μια πλευρά του στόματός σου και πότε στην άλλη…

Αργά καταναλώνεις σάλια και σπέρμα…

Γεμίζω το στόμα σου ξανά και ξανά… τον σπρώχνω βαθιά… πολύ βαθιά…

Μου ψιθυρίζεις σ’ αγαπώ και γρυλίζεις…

Με ικετεύεις να χύσω…

Φωνάζεις…

Τα κορμιά μας στάζουν ιδρώτα και καίνε σαν φιλέτα που μόλις βγήκαν από την φωτιά… έχοντας ένα ελαφρύ ροζ χρώμα…

Σεισμοί κυριεύουν το κορμί σου…

Επίκεντρο είναι οι σπασμοί του πούτσου μου…

Μια πόρτα ανοικτή κλείνει ξαφνικά από τον άνεμο…

Μια ξαφνική καταιγίδα μαίνεται με βροντές…

Βογκάς σαν τραυματισμένο ζώο… Τα βογγητά σου παγώνουν το αίμα μου…

Εκσπερματίζω… ρίχνω ρουκέτες σπέρματος στο στόμα σου και πέφτω ανάσκελα… εξαντλημένος…

Νεκρική σιωπή επικρατεί στο σκοτεινιασμένο δωμάτιο…

Ανοίγω τα μάτια μου… Σε κοιτώ με αγάπη…

Ψάχνω τυχόν ψιθύρους…

Η καρδιά σου χτυπάει δυνατά…

Το κορμί σου είναι καλυμμένο με λατρεία ιδρώτα…

Μυρίζεις τόσο όμορφα… ένα τόσο γλυκό άρωμα, που με κάνει να συλλογίζομαι…

Categories: Ποίηση

Ελιξίριο

Σε θέλω σαν τρελός

Αλλά περιμένω

Θέλω να με ανακουφίσεις προσωρινά από την καύλα

Αλλά περιμένω

Θέλω να με πας εκεί… πίσω από την πόρτα

Αλλά περιμένω

Πίνω το ελιξίριο των σάλιων που παράγεται από το στόμα σου και θέλω να παραδοθώ στην επιδεξιότητα των χεριών σου

Αλλά περιμένω…

Ακουμπάς το χέρι σου στα πόδια μου, στο στήθος μου… περνάς τα δάχτυλά σου μέσα από τα μαλλιά μου

Αναστενάζω ικανοποιημένος, και περιμένω…

Περιμένω να προχωρήσεις…

Περιμένω να δω πόσο γλυκός και ευγενικός θα είσαι… ή και τα δυο;

Προσπαθώ να μετρήσω την διάθεσή σου

Αλλά μέχρι τότε περιμένω…

Πάντα μου άρεσαν οι εκπλήξεις

Πόσο μου αρέσει αυτό που κάνεις

Η αναμονή τελειώνει…

Με γεμίζεις βαθιά, σκληρά φιλιά, τρίβοντας την αυξανόμενη σκληρότητά του πούτσου σου πάνω μου

Σωρός τα ρούχα μας καταλήγουν στο πάτωμα, είμαι γονατιστός στα πόδια σου και τρέχω την γλώσσα μου στον σκληρό, ζεστό πούτσο σου

Η βάλανός σου είναι αλμυρή στην κορυφή…

Μια χούφτα κάνεις τα μαλλιά μου

Τα μάτια μου γεμίζουν τα δικά σου… Η αυστηρότητα που βλέπω μέσα τους επιβεβαιώνει τις υποψίες μου

Υποβάλλομαι…

Σε παίρνω στο στόμα μου, όσο πιο βαθιά μπορώ…

Αναστεναγμοί και βογγητά δονούν την ατμόσφαιρα…

Νιώθω τον πούτσο μου να διογκώνεται

Περιμένω να χύσεις, αλλά δεν θα είναι για πολύ…

Πιέζεις σκληρά τον πούτσο σου στο στόμα μου θέλοντας να σου τον φιλήσω…

Επιτίθεμαι… με τα δάχτυλα… με τη γλώσσα

Συνθλίβω την βάλανό σου μέχρι δακρύων…

Ουρλιάζεις…

Γλείφω δίχως τέλος επεκτείνοντας τη δική σου και τη δική μου ευχαρίστηση… για ώρες…

Παίρνεις όλα όσα μπορώ να σου δώσω…

Αρκετές φορές φτάνεις κοντά στο να χύσεις… αλλά συγκρατείσαι…

Αναπνέεις βαριά…

Το στόμα μου μουδιάζει… Δεν μπορώ άλλο να φιλοξενήσω τον πούτσο σου…

Γαργαλάω με την άκρη της γλώσσας μου την άκρη του πούτσου σου που είναι επώδυνα κόκκινη

Για μια ακόμη φορά ο πούτσος σου βρίσκεται μέσα μου…

Ξεκινώ πάλι να τον γλείφω…

Σου χορηγώ την άδεια να χύσεις…

Φανερώνεις όλη την ενέργειά σου…

Πολύ αργότερα την ίδια νύχτα, αισθάνομαι την επιθυμία να αυξάνεται ξανά

Και περιμένω…

Categories: Ποίηση

Απρόσωπο ρολόι

Η μέρα μου φαίνεται ατελείωτη…

Όλα κυλούν αργά…

Ο ήλιος έχει ανατείλει, έχει κολλήσει στον ουρανό και μου βγάζει τη γλώσσα από ψηλά…

Έρχομαι αντιμέτωπος μ’ ένα κενό… μ’ ένα ρολόι που δεν έχει αριθμούς, αλλά χτυπάει αργά και σταθερά μετρώντας μόνο τα δευτερόλεπτα…

Κοιτώ τον ήλιο και τα μάτια μου τυφλώνονται από παραλλαγές χρωμάτων…

Τα γέλια του Λουκά που ακούω με διατάζουν να επιστρέψω…

«Δώσε μου ένα λεπτό…», του λέω…

*

Άνοιξε το στόμα σου

Μετέφερε με κάπου αλλού… εκεί, στη βάση που βρίσκεσαι

Άφησε στην άκρη τα τηλέφωνα, τα σύντομα μηνύματα, τα σχήματα με τα χαμόγελο, τις περιγραφές για τις μυρωδιές των ανθρώπων με τους οποίους κοιμάσαι μαζί…

Επίτρεψέ μου να επιλέξω εγώ την στάση…

Σκύψε στην πόρτα, κρύψε τα χείλια σου πάνω στον πούτσο μου, δάγκωσέ τον από την ρίζα… σαν σκυλί… μακριά απ’ όλους… στο νεκρό διάστημα προτού κοιμηθείς…

Σκούπισε την μύτη σου στο δέρμα μου… κουφιοκέφαλε, που ήθελες να υπηρετήσεις την πατρίδα

Άφησε τα δάχτυλά μου να σταθούν στο υπόλοιπο των μεταξωτών μαλλιών σου

Ρούφηξε σταθερά και στη συνέχεια έντονα…

Μη δειλιάσεις…

Ευγενικά βόσκησε τα δόντια σου πάνω μου

Έχεις την γεύση που θα ήθελα να υπάρχει στο στόμα σου;

Μήπως η μυρωδιά του ιδρώτα που παραμένει προσκολλημένη στα αρχίδια μου σε εμπνέει να βουίζεις έτσι καθώς πιπιλίζεις πιο γρήγορα τον πούτσο μου;

Κοίταξέ με, μέχρι να δω στο βελούδινο καστανό σκοτάδι των ματιών σου μια λάμψη

Στροβίλισε την γλώσσα σου μέχρι να πέσω σε μια στιγμιαία λήθη… μέχρι να ξεκινήσει μια σειρά από εκτοξεύσεις σπέρματος που θα καταλήξουν στο στήθος σου…

*

Πιο μακριά δεν μπορούσες να πας;

Στόμα μου…

Χείλια μου…

Χέρια μου…

Δέρμα μου…

Μέχρι ν’ ακουμπήσω το κεφάλι μου στο μαξιλάρι θα σε σκέφτομαι…

Categories: Ποίηση

Πολτώδης μάζα

Το κορμί μου αφυπνίζεται από τη σύγκρουση του πούτσου σου στην πλάτη μου

Τι άλλο μπορείς να κάνεις κι εσύ αυτές τις κρύες μέρες;

Το κορμί σου επιδιώκει την ζεστασιά του δικού μου κορμιού

Με γρήγορες, βιαστικές κινήσεις, πλησιάζεις σ’ εμένα ενώ ταυτόχρονα απομακρύνεσαι από την πλευρά του κρεβατιού που συνηθίζεις να κοιμάσαι…

Η γυμνή σου σάρκα με ευκολία κολλάει στην σάρκα μου…

Απλώνω τα χέρια μου πάνω σου και σε τραβώ σε μια σφιχτή αγκαλιά…

Στο πρώτο δευτερόλεπτο ζεστασιάς το κορμί σου ξυπνά…

πράγμα φυσιολογικό μιας και η βουβωνική σου περιοχή ακουμπά στον κώλο μου

Η πλάτη μου παραδίδεται στα χείλια σου

Μου δίνεις ένα τρυφερό φιλί… ένα ζεστό παθιασμένο φιλί την στιγμή που τα δάχτυλά σου ταξιδεύουν προς το στήθος μου

Αναζητείς και βρίσκεις τις ρόγες μου… τις αγκαλιάζεις στοργικά με τα ακροδάχτυλά σου

Με τον αντίχειρα σου κάνεις κύκλους ευαισθητοποιώντας τις…

Γυρίζω το κεφάλι μου και απονέμω την γλώσσα μου στο στόμα σου

Τα δάχτυλά σου συνεχίζουν το ταξίδι τους

Αλλάζω την θέση του κορμιού μου…

Για μια ακόμη φορά οι ρόγες μου βρίσκονται στο έλεος του στόματός σου

Η γλώσσα σου κάνει κύκλους… Κινείται αργά… απαλά… σιγά – σιγά

Οι ρόγες μου καταλήγουν στην ζεστασιά του στόματός σου

Τα χείλια σου τις αγκαλιάζουν

Τις θηλάζεις σαν να είσαι μωρό… τινάζοντας ταυτόχρονα την γλώσσα σου

Ο πούτσος μου διογκώνεται… Το ίδιο και το δικός σου

Το πεινασμένο στόμα σου αποπλανεί το στήθος μου

Οι τρυφερές άκρες των δαχτύλων μου επισκέπτεται την ομαλότητα του στομαχιού σου

Με ευκολία αγγίζω την ευαίσθητη πλευρά του εσωτερικού των μπουτιών σου

Νωχελικά ανοίγω τα πόδια μου δίνοντας την ευκαιρία στα χέρια σου να περιφέρονται ανεμπόδιστα πάνω – κάτω κατά μήκος του πούτσου μου

Αναστενάζεις…

Αναπνέεις βαριά…

Καθώς το στόμα μου προσφέρει σάλια στο στήθος σου, σέρνεις τα δάχτυλά σου στο πυκνό δάσος του τριχώματος πάνω ακριβώς από τον πούτσο μου

Διπλώνω προστατευτικά τα χείλια μου και αναστενάζω…

Τα δάχτυλά σου ανακαλύπτουν μια πολτώδης μάζα από το σπέρμα που είχες χύσει λίγο νωρίτερα

Σκύβεις και δαγκώνεις την άκρη του πούτσου μου… κι αμέσως μετά μαζεύεις με την γλώσσα σου τις ακαθαρσίες αυτές…

Εισπνέεις μυρωδιές και οξυγόνο σε γρήγορες, μικρές δόσεις… ενώ τα νύχια σου χαράσσουν την σάρκα μου

Αφού δεν μπορώ να προβλέψω την επόμενη κίνησή σου, ούτε μπορώ να διαβάζω τις σκέψεις σου… παραδίδομαι…

Η γλώσσα σου κινείται στην κατεύθυνση που το δάχτυλό σου δείχνει…

Η υγρή της διαδρομή καταλήγει στην βάλανο μου, η οποία και βρίσκει ένα νωπό καταφύγιο στο στόμα σου

Το κορμί μου τρέμει από το πάθος…

Έπρεπε να είχα καταλάβει ότι θα μου έπαιρνες πίπα!

Categories: Ποίηση

Ο αριθμός οκτώ

Χαϊδεύοντας τα λουσμένα, μεταξένια σου μαλλιά,

ακούω από τα γλυκά χείλια σου να βγαίνει το όνομά μου…

Με καλείς…

Στέκομαι μπροστά σου, ακίνητος, σε μια νεκρή κατάσταση… ναρκωμένος!

Στέκομαι μπροστά σου, θέλοντας πολλά…

…Θέλοντας ν’ αγγίξω την απαλότητα σου

…Θέλοντας να φιλήσω τα υγρά χείλια σου

…Θέλοντας να φέρω τη γλώσσα μου μέσα στο στόμα σου

αφού πρώτα δοκιμάσω την γεύση σου γλείφοντας την ράχη των χειλιών σου

Θέλω να βυθίσω σιγά – σιγά την γλώσσα μου βαθιά μέσα σου

ακούγοντας την γκρίνια σου

από το ένα μου αυτί… και από το άλλο

Θέλω να σου δώσω ένα απαλό φιλί

να βγάλω τα σάλια μου βόλτα προσφέροντάς τα στην κορυφογραμμή του μετώπου σου

Τα χυμώδη χείλια μου θ’ αναζητήσουν την γεύση σου

παντού… σ’ ολόκληρο το κορμί σου

Θέλω πολλά… και για να προλάβω, αμέσως ξεκινώ…

Ανοίγω τα πόδια σου και οδηγώ την γλώσσα μου με αργά γλειψίματα εκεί που πρέπει…

Για πρώτη φορά φτάνω σχετικά γρήγορα στο άνοιγμα της κωλοτρυπίδας σου… πιο γρήγορα από κάθε άλλη φορά…

Η γλώσσα μου κινείται πλέον σ’ ένα κύκλο, σταματά μόνο για να συλλάβει τις γεύσεις και μετά οι ταχύτητες αλλάζουν ρυθμό…

Βυθίζω την γλώσσα μου στο εσωτερικό της κωλοτρυπίδας σου, δοκιμάζοντας την ελαστικότητα και τις αντοχές της

Γλείφω και ρουφώ το νέκταρ σου…

Κάνω την γλώσσα μου άγκυρα για να μείνω όσο χρειαστεί μέσα σου

Παίρνω βαθιές ανάσες…

Τα μπούτια σου σφίγγουν το κεφάλι μου

Η γλώσσα μου κινείται σε κύκλους ζωγραφίζοντας τον αριθμό οκτώ…

Παρατηρώ τον πούτσο σου να σηκώνεται όλο και πιο ψηλά κάθε φορά…

Θα μπορούσε να ανταποκριθεί διαφορετικά;

Όχι…

Φωνάζεις δυνατά σαν τον Λουκά όταν τον βάζουμε να κάνει ένα γύρο στο τρενάκι… στο Λούνα Παρκ…

Το κορμί σου δονείται… τα χέρια σου κινούνται αριστερά – δεξιά

Με ήσυχες κραυγές πολλαπλασιάζεται η αξία του κορμιού σου

Στοιχίζεις εκατομμύρια δολάρια κάθε δευτερόλεπτο που περνάει…

Οι μυς της κωλοτρυπίδας σου διασπώνται…

Η γλυκύτητα σου πλημμυρίζει το στόμα μου

Τα χείλια μου πρήζονται… φαινομενικά αγγίζουν κάθε σημείο σου με τη μια

Μυϊκοί σπασμοί ταράζουν τα βελουδένια τοιχώματα της κωλοτρυπίδας σου

Στο σώμα σου γίνεται σεισμός ενώ η γλώσσα μου αγκαλιάζει το ποτάμι της υγρασίας σου

Λαχανιάζω δυνατά για λίγο αέρα χωρίς όμως ν’ απομακρύνω την γλώσσα μου από μέσα σου

Τα μαλλιά μου είναι υγρά από τον ιδρώτα

Τα χρησιμοποιώ για να δροσίσω τα αρχίδια σου

Σηκώνω για λίγο το κεφάλι μου και σε κοιτώ

Τα χείλια μου έχουν πάρει ένα χρώμα διαφορετικό… μια σκούρα απόχρωση… και παραμένουν πρησμένα…

Ακουμπάς τα χέρια σου στο κεφάλι μου και το κρατάς πατημένο στα γεννητικά σου όργανα

Στοργικά η μύτη μου αγκαλιάζει τον πούτσο σου

Σε παρακαλώ, μη χύσεις ακόμα!

Έχω τόσα πολλά να κάνω…

Categories: Ποίηση

Υπερχείλιση

Συννεφιασμένος ουρανός

Φωτεινά αστέρια από απόσταση

Το φεγγάρι, πλήρες, λάμπει και αφήνει το φως να εισβάλλει από τις ανοικτές περσίδες

Το σκοτάδι στο δωμάτιο φωτίζεται

Οι σκέψεις ξεφεύγουν από τις θυρίδες τους στο μυαλό μου

και με ελαφρές πινελιές απλώνονται στο κορμί του

αντικαθιστώντας τα ρούχα που απομακρύνονται

Τα χέρια τρομάζουν με το άγγιγμα τους

Τα χείλια παγιδεύουν τυχόν αντιδράσεις

Οι γλώσσες χορεύουν πριν το φιλί

Τα δάχτυλά μου διασκεδάζουν στη γύμνια της σάρκας του…

Οι πνεύμονες λαχανιάζουν

Οι ρόγες του στήθους του εισπνέονται από το ζεστό, υγρό στόμα μου…

Το φερμουάρ του παντελονιού μου κατεβαίνει

Ο πούτσος μου περικυκλώνεται από τα επιδέξια χέρια του

Τον χαϊδεύει με αποφασιστικότητα

Οι πνεύμονές μου εισπνέουν

Πάθος

Έρωτα

Επιθυμία

Κρυβόμαστε στο ημίφως του δωματίου

Τα μαλακά μέρη των κορμιών μας σκληραίνουν

Ό, τι ήταν εύπλαστο… σταματά να είναι…

Η υγρασία του ιδρώτα καλύπτει την ξηρότητα της σάρκας

Τα κορμιά κινούνται με συγχρονισμένες κινήσεις

Η σάρκα του στήθους του υγραίνεται από τα σάλια μου

Συγκρούεται με την υγρασία του δικού μου στήθους

Τα μυαλά μας διαλύονται στο διάστημα

καθώς ο χορός του πάθους ξεκινά

Το φως του φεγγαριού αιωρείται πάνω από τα γυμνά μας κορμιά

Με ίντριγκα αναζητώ το πάθος

Οι κραυγές μας αντηχούν και γκρεμίζουν τους τοίχους

Από τα βογγητά δονείται το στρώμα του κρεβατιού

Οι ήχοι του έρωτα απορροφούν την σιωπή

Ψηλαφίζω το κορμί σου με συστολή

Εκσπερματίζεις…

Το σπέρμα σου… πηχτό, λευκό… υπερχειλίζει…

Η σιωπή γίνεται ξανά κανόνας

Οι ακτίνες του φεγγαριού ανακυκλώνονται αναζητώντας το πάθος μας…

Categories: Ποίηση

Δίχως σεβασμό

Με κοιτάζει μ’ ένα προκλητικό χαμόγελο στα χείλια

καθώς γλιστρώ, αργά, τα χέρια μου στο κορμί του

Σκύβω και τα γόνατά μου χτυπούν στο έδαφος

Με το δάχτυλο περνώ μια βόλτα πάνω από τον καβάλο του

Τον βλέπω να βγάζει το πουκάμισο και την φανέλα του

Τα μάτια μου καταβροχθίζουν το ημίγυμνο κορμί του…

Τον κοιτώ επίμονα… με δέος

Φέρνει τα χέρια του μπροστά στο πρόσωπό μου

Διαμαρτύρομαι φωνάζοντας

«Θέλω να βλέπω…», του ζητώ…

Τραβάει τα χέρια του προτού προλάβω να του επιτεθώ με το στόμα και τα δόντια

Τον αρπάζω από τους καρπούς και υψώνω το βλέμμα μου στο πρόσωπό του

Με κοιτάζει με μια φανερή, σφοδρή επιθυμία στα μάτια

Βγάζει το παντελόνι του… το σλιπ του…

Το τρίβει στο πρόσωπό μου

Γονατισμένος, αρχίζω να τον φλερτάρω

Δίνω δροσερά φιλιά στα μπούτια του και κατά περιόδους τρυφερές δαγκωματιές

Εναλλάσσοντας την ευχαρίστηση με τον πόνο

Δυο από τα δάχτυλά μου σέρνονται κατά μήκος του πούτσου του

Με τον αντίχειρά μου πιέζω τα αρχίδια του… ακριβώς έτσι…

«Θέλω να σε αισθανθώ μέσα μου…», του ζητώ… εξομολογούμαι την επιθυμία μου

«Πάρε θέση στον καναπέ…», με συμβουλεύει…

Λίγο μετά…

… αργά ωθεί τον πούτσο του στην κωλοτρυπίδα μου

ενώ εγώ τσιμπώ τις μικρές, σκοτεινές, ρόδινες ρόγες του στήθους του

Κραυγάζει

Κραυγάζω κι εγώ…

Με γαμάει απρόσεκτα… δίχως σεβασμό

Τα βαριά, καλοσχηματισμένα αρχίδια του αναπηδούν αυστηρά

Είναι έτοιμος να εκτοξεύσει το σπέρμα του, όμως κρατιέται για μια τελευταία βουτιά… για μια τελευταία διείσδυση

Κάνει έναν τελευταίο προκλητικό περίπατο μέσα μου, αλέθοντας τα τοιχώματα της κωλοτρυπίδας μου

Τυλίγω τα χέρια μου γύρω από τη μέση του

Κινείται με αργό ρυθμό κάνοντάς με σκλάβο

Ο πούτσος του με διαπερνά, βαθιά, ζεστά… γρήγορα

Τον αισθάνομαι ζωντανό μέσα μου

Χαμογελά και συνεχίζει να οδηγεί τον πούτσο του έναν ακόμη γύρο

Αφήνω έναν αναστεναγμό και ανοίγω ευρέως τα μάτια

«Πιο πολύ…», φωνάζω… ιδρωμένος…

Ο ήχος της σύγκρουσης των κορμιών μας αντηχεί στα αυτιά μου

Πιάνομαι από τα τεράστια μαξιλάρια του καναπέ

Τσαλακώνω το ύφασμά τους

Κουρασμένος και ιδρωμένος κινείται προς την εκσπερμάτωση

Χαϊδεύει το στήθος μου

Φιλάει τον λαιμό μου

Αναστενάζει και χύνει βαθιά μέσα μου

Είμαι πολύ τυχερός κι αυτό δεν είναι ψέμα!

Categories: Ποίηση