Το μοντέλο με τις βαλλιστικές ρόγες

«Είμαι εντάξει σ’ αυτή τη θέση;», με ρωτάει κοιτάζοντάς με ξανά πέρα από τον ώμο του…

Στέκεται πάνω σε μια πλατφόρμα και ποζάρει σαν αρχαίος θεός μ’ ένα δάφνινο στεφάνι στο κεφάλι του…

«Μια χαρά… μόνο, γύρισε το κεφάλι σου λίγο περισσότερο προς τη δική μου κατεύθυνση… Όμορφα… Μη κινείσαι… Αυτή η θέση είναι αρκετά καλή…», του απαντώ…

Είχε δίκιο ο Μιχάλης. Είναι πανέμορφος… Τον κοιτάζω, τον παρατηρώ προσεκτικά… Κολλώ το βλέμμα μου στο στήθος του…

«Έχεις ποζάρει άλλη φορά στο παρελθόν;», τον ρωτώ…

«Όχι, όχι… γι’ αυτό είμαι λιγάκι αμήχανος…», μου απαντά…

Χα! Προσπαθεί να δικαιολογηθεί επειδή έχει κρατήσει τόσα χρόνια κρυφές ή μόνο για το άλλο του μισό αυτές τις βαλλιστικές ρόγες

«Μην ανησυχείς… θα βγεις τέλειος… Ένα λεπτό να πάρω τα εργαλεία μου…», του λέω…

Κρύβομαι πίσω από το παραβάν και χαϊδεύω τον πούτσο μου. Δόξα τω Θεώ, δεν μπορεί να με δει από εκείνη τη θέση…

«Μα που είναι ο 4Β; Α! εδώ… ΟΚ, ωραία… πάμε, πάμε… το έχουμε…», λέω… φωνάζω δυνατά για να τον πείσω πως κάτι έψαχνα…

«Είσαι πολύ καλός επαγγελματίας, ε;», με ρωτά…

«Έχω εμμονή με την λεπτομέρεια…», του απαντώ και του προσφέρω ένα χαμόγελο… «Μπορούμε να ξεκινήσουμε…», του λέω…

«ΟΚ…», μου λέει…

«Γαμώτο…», φωνάζω

«Τι συμβαίνει;», με ρωτά…

«Έσπασε ο φακός… συμβαίνει συχνά… Εντάξει, αρχίζουμε…», του απαντώ…

«Περίμενε… περίμενε…», μου λέει…

«Τι;», τον ρωτώ…

«Σίγουρα είσαι εσύ ο Μιχάλης ;», με ρωτάει…

«Ασφαλώς…», του απαντώ…

Όταν σου εμπιστεύομαι το σώμα μου

Βγάζω το κεφάλι έξω από τα σκεπάσματα αφού παρέμεινα τόση ώρα κρυμμένος μέχρι να τελειώσεις το μπάνιο σου… Βλέποντάς σε να πλησιάζεις στο κρεβάτι, κυματίζω τις βλεφαρίδες μου και σου χαμογελώ… Χασμουριέμαι κι εσύ κάθεσαι δίπλα μου… Ανασηκώνομαι και στηρίζω το κεφάλι μου στον ώμο σου… Οι βρεγμένες μπούκλες σου έχουν το άρωμα του σαμπουάν… Κλείνω τα μάτια μου και αισθάνομαι το χέρι σου στο μάγουλό μου… Αμέσως μετά αισθάνομαι τα χείλια σου πάνω στα δικά μου… Με φιλάς, τρυφερά στην αρχή… με πάθος στη συνέχεια… Αισθάνομαι το φιλί σου τόσο πεινασμένο, αλλά και τόσο ευγενικό… Χαμογελώ και με φιλάς στις άκρες του χαμόγελού μου… Σου ανοίγω το μπουρνούζι και αποκαλύπτω το γυμνό σου στήθος… Έχει ακόμα το χρώμα που του χάρισε ο ελληνικός ήλιος… Στοχεύω με τα χείλια μου μια από τις ρόγες σου και σε φιλώ… Όσο σε φιλώ, αναστενάζεις ευχαριστημένος… Χαμογελώ και αρχίζω να δαγκώνω και τις δυο ρόγες σου… πρώτα τη μια… μετά την άλλη… Οι αναστεναγμοί σου γίνονται δυνατότεροι… Προσπαθώ να τραβήξω το μπουρνούζι από πάνω σου… Είναι ήδη μισάνοικτο… Παίρνω γρήγορα το μήκος του πούτσου σου στο χέρι μου και αρχίζω να τον τρίβω πάνω-κάτω… απλώνεις το χέρι σου προς τον πούτσο μου και κάνεις το ίδιο ακριβώς πράγμα… Αισθάνομαι να γίνομαι υγρότερος μετά από κάθε κίνηση σου… Σταματάς ξαφνικά… Κάνω κι εγώ μια στάση… Αυτόματα σταματούν και τα βογγητά… Ξαπλώνουμε αναπαυτικά και ακουμπάμε τα κεφάλια μας ψηλά στα μαξιλάρια για να βλέπουμε καλύτερα ο ένας τον πούτσο του άλλου… Βγάζεις μόνος σου το μπουρνούζι, το απορρίπτεις… σέρνεσαι προς το μέρος μου βογκώντας… Λαχανιασμένος αρχίζεις να με γλείφεις και να πειράζεις… Με φέρνεις πολύ κοντά στο να χύσω… Σταματάς… Είμαι έτοιμος να κλαψουρίσω… Η έντονη επιθυμία μου δεν χωράει αναμονές… βασανιστικές αναμονές… Δαγκώνω τα χείλια μου καθώς με τραβάς στην αγκαλιά σου και με φιλάς… Σηκώνομαι και λικνίζομαι… Σου εμπιστεύομαι το σώμα μου… Χαμογελάς και τοποθετείς την άκρη του πούτσου σου στην είσοδο της κωλοτρυπίδας μου… Αργά, τον σπρώχνεις μέσα μου… αργά… μέχρι να συνηθίσω το μήκος σου… Τον τραβάς έξω και αμέσως τον χώνεις μέσα… βαθιά… κάθε φορά και βαθύτερα… Ο πούτσος σου με διαπερνά επανειλημμένως… Σε κάθε είσοδό σου φωνάζω… Σε κάθε έξοδό σου κλαίω… Χαμογελάς και με κοιτάς να τυλίγω τα πόδια μου γύρω σου… Με σκάβεις με τον πούτσο σου κι εγώ σκάβω με τα δάχτυλά μου την πλάτη σου… Με μια τελική διείσδυση χύνεις και με αναγκάζεις να χύσω κι εγώ… Καταρρέουμε τελικά ο ένας δίπλα στον άλλο, πιασμένοι από τα χέρια… Γελάς και με φιλάς στο μέτωπο… Χαμογελώ και θάβω το κεφάλι μου στον ώμο σου… Αρχίζω να αναπνέω αργά…
«Σ’ αγαπώ…», μουρμουρίζω στον ώμο σου…
Χαμογελάς και φιλάς το κεφάλι μου…
«Κι εγώ σ’ αγαπώ…», μου λες και με παρασύρεις στην αγκαλιά σου…

Το γειτονικό διαμέρισμα

Με την άκρη του ματιού μου βλέπω το εξασθενημένο φως από το παράθυρο της γειτονικής στην δική μας κρεβατοκάμαρας. Κατεβάζω την οθόνη του υπολογιστή και κοιτάζω καλύτερα… Η απόσταση που χωρίζει τα κτίρια είναι σχεδόν μηδενική… Κάθεται μπροστά στον υπολογιστή. Η σιλουέτα του κορμιού του και ο τρόπος που κάθεται στην καρέκλα, με συναρπάζει… Θέλω να τρέξω τα δάχτυλά μου στα κοντοκουρεμένα μαλλιά του, στα ζυγωματικά του, στα πλήρη χείλια του… Τα μάτια μου ταξιδεύουν στο υπερβολικά αδύνατο κορμί του… Θα ήθελα να σχίσω τα ρούχα που φοράει, αλλά δεν μπορώ…
Αφήνω τα πάντα στην φαντασία μου…

Γονατίζω ανάμεσα στα πόδια του και φέρνω τα χέρια μου πάνω στα πόδια και στα μπούτια του… Σκύβω προς τα εμπρός για να φιλήσω το αριστερό μπούτι του… Βρέχω με φιλιά το ύφασμα του τζιν παντελονιού του, σε σημείο στρατηγικό… ακριβώς πάνω από τον πούτσο του… Το στόμα μου βρίσκει τον τρόπο που κουμπώνει η ζώνη του… Υποκύπτω στην μοίρα μου… Ακουμπώ το κεφάλι μου μπροστά του… περιορίζοντας την εικόνα της διέγερσής του στα μάτια μου… Τα χέρια μου χαζεύουν στα μπούτια του… Υπάρχει πολύ πράγμα να πιάσουν εκεί… Ενισχύω τα φιλιά μου κοντά στο πυελικό κόκαλό του… Πειράζω τα κουμπιά του παντελονιού του με την γλώσσα μου… Κατεβάζω το φερμουάρ έως ότου ελευθερώσω τον πούτσο του… Λαχανιάζει καθώς τα δόντια μου αναλαμβάνουν πρωτοβουλίες που ίσως ποτέ δεν περίμενε. Ρυμουλκώ προς τα έξω τον πούτσο του. Θάβω τα χείλια μου στη ντυμένη διόγκωση των αρχιδιών του μέσα στο περιττό για σήμερα σλιπ του… Τραβώ το σλιπ του αργά κάτω στα πόδια του… Τραβώντας το, φιλώ τα μπούτια του… τα γόνατά του… τους αστράγαλούς του… Ούτε η Μαρία η Μαγδαληνή δεν φιλούσε τόσο όμορφα του Ιησού τα πόδια όπως εγώ… Τον κοιτώ καθώς βγάζει και πετάει στο κρεβάτι την μπλούζα του… Αισθάνομαι το μπόξερ μου οριστικά υγρό… Γλιστρώ τις παλάμες μου κατά μήκος του πούτσου του… Γλείφω τα χείλια μου, θέλω να τον δοκιμάσω… Με ζήλια τα δάχτυλά μου αγγίζουν τις φλέβες που τον διασχίζουν και είναι γεμάτες αίμα όποτε χρειάζεται η στύση του πούτσου του… Τον φιλώ ήπια στην άκρη… Το στόμα μου είναι υγρό και καυτό καθώς δοκιμάζω να στείλω ως ευχές μικροσκοπικά φιλιά πρώτα στην βάλανό του και λιγότερο στο υπόλοιπο τμήμα του πούτσου του… Όσο η ώρα περνά, αρχίζω να γλείφω κάνοντας αργούς κύκλους που στροβιλίζονται Παίρνω την βάλανό του και την ρουφάω, στην αρχή με σύνεση και ταπεινότητα… στη συνέχεια σκληρά, βυθίζοντάς τον ολόκληρο μέσα στο στόμα μου… Η γλώσσα μου πιο δραστήρια από ποτέ γλείφει παντού… κυριολεκτικά παντού… Ρουφώ μια ποσότητα διάφανου πρόωρου σπέρματος από την άκρη του πούτσου του… Κατόπιν γλείφω τα χείλια μου. Τρέχω την γλώσσα μου με ταχύτητα πρωτόγνωρη… Η ικανότητα της γλώσσας μου τον φέρνει κοντά στην εκσπερμάτιση… Σκουπίζω τις γωνίες του στόματός μου… Η όρεξή μου έχει ανοίξει…

Καταστέλλοντας ήχους

Ω! Πόσο όμορφος είσαι, έτσι όπως στέκεσαι απέναντί μου… Τρέχω το χέρι μου στο απαλό αλλά και ισχυρό στήθος σου και σε τραβώ πιο κοντά μου… Μυρίζω το άρωμά σου… Τοποθετείς τα χέρια σου, τα ισχυρά χέρια σου στη μέση μου και με τραβάς πιο κοντά σου… Η καρδιά σου αρχίζει να συναγωνίζεται τη δική μου… Τα ελαφριά φιλιά σου επισημαίνουν τη γραμμή του λαιμού μου κάνοντάς με να ανατριχιάσω… Απλώνω τα χέρια μου στα μαλλιά σου, τραβώντας σε κοντά μου… Ξέρεις να κυλάς τη γλώσσα σου πάνω μου… Με αυτοπεποίθηση χαμογελάς… σκέφτεται από μέσα σου πως είσαι ο νικητής… Θέλω να ξέρεις πως οι μάχες δεν χάνονται τόσο εύκολα… Δεν είμαι από αυτούς που παραδίδουν τα όπλα… Τραβώ τα χείλια σου στα δικά μου και ερευνώ το φιλί σου… Είμαι εκστασιασμένος… Ένα ηλεκτρικό ρεύμα ταρακουνά την σπονδυλική μου στήλη και η λεκάνη μου εκρήγνυται…
Τον ρίχνω στο κρεβάτι και αρχίζω να τον φιλώ, από τον λαιμό… Ασθμαίνει… Καθώς ο ήχος της ανάσας του δεν λέει να βελτιωθεί, κινώ τα φιλιά μου προς το μήλο του Αδάμ… Αποσπώ έναν αναστεναγμό από το στόμα σου και δευτερευόντως από τα όμορφα χείλια σου… Ίσως να φαντάζεσαι ότι εγώ θα είμαι ο νικητής… και δεν σου αρέσει… Πιάνω του καρπούς σου με τα χέρια μου και σε πιέσω στο στρώμα… Η αναπνοή μου βγαίνει βαριά, προσπαθώ να την καταστείλω, αλλά δεν μπορώ…
Το απολαμβάνω αυτό…
Με πιάνεις από τους καρπούς και τους κρατάς μόνο με το ένα σου χέρι… δεν αντιστέκομαι, δεν πρόκειται να διακινδυνέψω για μια τοσοδούλα απελευθέρωση… Με το ελεύθερο χέρι του βγάζει τα ελάχιστα ρούχα που φοράω… κακώς, που τα έχει αφήσει μέχρι εκείνη την ώρα… Ροκανίζω τα χείλια μου… Θεέ μου, είσαι τόσο όμορφος… Στηρίζω τα χέρια μου στο στήθος σου… στους μυς σου… Σηκώνω το κορμί μου και προσπαθώ να φιλήσω τη θερμή σάρκα σου… Τα ακροδάχτυλά σου βάζουν φωτιά στο δέρμα μου… Εκμεταλλεύομαι την ευκαιρία για ένα ακόμα φιλί… Χαιρετίζεις τη καυτή βιασύνη της γλώσσας μου, καθώς τα χέρια μου ερευνούν κάθε εκατοστό της εκτεθειμένης σάρκας σου…

Θαρρώ ότι είσαι έτοιμος να πνιγείς. Ίσως αυτό να το θεωρείς πληκτικό… Δένω τα δάχτυλά μου στα μαλλιά σου… Η πυκνότητα τους με διεγείρει…
Η αναπνοή μου γίνεται πιο βαθιά… Σε φιλώ και δοκιμάζω τη γεύση των χειλιών σου… Από εκεί τραβώ προς τα έξω έναν λαρυγγικό αναστεναγμό… Σε φιλώ ξανά… Οι χτύποι της καρδιάς μου επιταχύνονται, προσπαθώντας να καταστείλω τους ήχους της ευχαρίστησής σου… Χαμογελώ… Τα πάντα βυθίζονται στη σιωπή μ’ ένα φιλί…
Επιβραδύνω τον ρυθμό μου στη προσπάθειά μου να κερδίσω έδαφος… Τα λαμπερά μάτια σου με κοιτάζουν… Τα πόδια μου δονούνται.. Βάζεις ένα απαλό φιλί στα υγρά χείλια μου…
Αναστενάζουμε ομόφωνα… Τα χέρια μου πιάνονται από τους ώμους σου και τα κορμιά μας λειτουργούν ως ένα… Αισθάνομαι την καυτή ανάσα σου στον λαιμό μου… Τα δάχτυλά σου, εσκεμμένα, εργάζονται στον πούτσο σου… Τα χέρια σου εκτινάσσονται. Γίνομαι δικός σου… Το ποιος από τους δυο μας θα νικήσει, είναι πλέον αδιάφορο… Σε κρατώ …

Το μόνο που ξέρω είναι θα κολλήσουμε στο σπέρμα

Με αφορμή ένα εισιτήριο

Τον ακολούθησα σαν να ήταν ο φάρος κι εγώ ξύλινη βάρκα που κινδύνευε να την βουλιάξουν τα κύματα… Ο ήλιος δεν είχε δύσει ακόμα… Ήταν μια από αυτές τις συνηθισμένες καυτές αυγουστιάτικες βραδιές που δεν κινείται ούτε φύλλο… Ήμουν ακόμα ευτυχισμένος όταν φτάσαμε στο κατώφλι… Η ανάσα του μου χάιδεψε το δέρμα του στήθους μου, το οποίο ήταν εντελώς εκτεθειμένο στο βλέμμα του… Φορούσα ένα λινό λευκό παντελόνι που δεν άφηνε κανένα περιθώριο στη φαντασία για το πόσο περιττό είναι να φοράς εσώρουχα το καλοκαίρι…
Μέσα στο δωμάτιο υπήρχε μια σωρός από σεντόνια… άπλυτα σεντόνια από το διπλανό ξενοδοχείο… Μέσα σε λίγα λεπτά, με επιδεξιότητα, η σωρός αυτή έγινε ένα λεπτό στρώμα έτοιμο να φιλοξενήσει τα κορμιά μας… Τον κοιτούσα όση ώρα προσπαθούσε να βάλει μια τάξη στην αναστάτωση που επικρατούσε στο δωμάτιο… Ήταν πολύ διαφορετικός από τον Γιάννη και σίγουρα όχι ο τύπος του άντρα που θα μπορούσα να ερωτευτώ… Χαμένος στις σκέψεις μου, δεν αντιλήφτηκα πότε τελείωσε την τακτοποίηση του χώρου…
«Τι συμβαίνει;», με ρώτησε…
Απαξίωσα την ερώτησή του μ’ ένα χαμόγελο χωρίς καν να του απαντήσω… Έκανα μια μικρή βόλτα μέσα στο δωμάτιο… Το φως ήταν αμυδρό… Από τον πάνω όροφο μπορούσα ν’ ακούσω φωνές… τις φωνές των γονιών του…
«Ξέρουν για μένα, μην ανησυχείς…», μου είπε…
Με τράβηξε για να καθίσω στο πάτωμα… Αμέσως χαλάρωσα, ξάπλωσα ανάσκελα και κοίταξα το ταβάνι… Από το παράθυρο μπορούσα να δω τα χρώματα του ουρανού καθώς η μέρα έφευγε δίνοντας τη θέση της στο σκοτάδι… Τι μαγική στιγμή! Ένα σκούρο πορφυρό χρώμα έδινε έναν ρομαντικό τόνο συνοδεύοντας το φως των πρώτων αστεριών που ήδη άστραφταν…
Αναστέναξα… αισθανόμουν ευχαριστημένος και ικανοποιημένος από τη μέχρι πορεία της ημέρας… Άρχισε να ξεκουμπώνει τα κουμπιά του παντελονιού μου δίνοντας χρόνο στη στύση του πούτσου μου να κάνει θαύματα… όχι πως είχε κάποια σημασία… απλά, το να σηκώνεται ένας πούτσος είναι μια φυσιολογική αντίδραση στην απειλή της έκθεσης… Ένας σταθερός εραστής έχει το δικαίωμα να δει έναν πούτσο πεσμένο, ένας ευκαιριακός όμως… ποτέ… είναι ένας μυστικός κανόνας που πάντα πρέπει να τηρείται… προσεκτικά…
Έπεσε πάνω μου… το βλέμμα του τρύπησε το δικό μου βλέμμα… Κοιτάζοντάς με επίμονα στα μάτια, μου είπε:
«Για να δούμε την διαπίστευση, τώρα…»
Είχε το ίδιο χιούμορ… όπως ακριβώς στις ραδιοφωνικές του εκπομπές που συνήθιζα να ακούω κάθε φορά…
«Υπάρχει κανείς εδώ μέσα μου να ξέρει πως θα αντιμετωπίσουμε έναν πούτσο αν αυτός δεν είναι ήσυχος;», με ρώτησε και χαμογέλασε…
Χαμογέλασα κι εγώ…
«Κι αν δεν υπάρχει;», τον ρώτησα…
«Ε, τότε θα διασκεδάσουμε όσο μπορούμε… έτσι δεν είναι;», μου είπε κλείνοντάς μου πονηρά το μάτι…
Άρπαξε τους καρπούς μου με το ένα του χέρι, έτσι ώστε να μη μπορώ να τον εμποδίσω και μου κατέβασε το παντελόνι… Η σκέψη που μου ήρθε αμέσως στο μυαλό ήταν πώς να του φάνηκε ο πούτσος μου… Ο τρόπος που τον κρατούσε, άφηνε τα αρχίδια μου να τριφτούν μεταξύ τους σε κάθε κίνηση του χεριού του… Ο πόνος που μου χάριζε ήταν εξαιρετικά καυλωτικός και πρόσθετε πόντους στον ήδη τεράστιο πούτσο μου… Ένα δροσερό αεράκι όρμησε ανάμεσα στα μπούτια μου κατευνάζοντας τη θερμότητα που είχε αναπτυχθεί εκεί…
«Ο σκοπός μου ήταν να σε φέρω εδώ για να μπορείς να φωνάξεις…», μου είπε αφήνοντας ελεύθερα τα χέρια μου… Αντί να τον σπρώξω, έβαλα τα χέρια μου στο κεφάλι του, αφήνοντας τα καλοχτενισμένα μαλλιά του να γλιστρήσουν ανάμεσα στα δάχτυλά μου…
Και μετά, φιληθήκαμε… λαμπρά… Και αφού φιληθήκαμε στο στόμα, φίλησε το πιο αρρενωπό μέρος του κορμιού μου… Τα χείλια του ήταν πιο καυτά από τον πούτσο μου… Μαλακά, ζουμερά… λαχταριστά… Άφησα να βγει ένας απαλός αναστεναγμός… Κατόπιν στερέωσε τα χείλια του στον πούτσο μου και γλίστρησε την γλώσσα του κατά μήκος του σαν να ήταν μεθυσμένη… μάλλον ούτε κι εκείνος ήταν ήρεμος… Η γλώσσα του απείλησε με φωτιά τον πούτσο μου… οι φλόγες ήταν έτοιμες να τον τυλίξουν… Ολόκληρο το κορμί μου ήταν ανήσυχο καθώς έγλειφε το κέντρο της ύπαρξής μου… τον πούτσο μου… Αργά τίναξε την γλώσσα του πάνω στον πούτσο μου και τον ρούφηξε… Τι ευπρόσδεκτη παρείσφρηση! Δεν μπορούσα να κρατηθώ… Η αναπνοή μου έγινε βαριά… γρήγορη… η στιγμή της εκσπερμάτωσης πλησίαζε ανατρέποντας τις σκέψεις μου… Χύνοντας, μια έκρηξη φωτός τύφλωσε τα μάτια μου… Φώναξα όσο πιο δυνατά μπορούσα, μόνο έτσι μπορούσα να εκφράσω την ευχαρίστησή μου… κάνω πολύ θόρυβο όταν χύνω… Προσπάθησα να σταματήσω την ορμή του σπέρματος που ανάβλυζε, αλλά η γλώσσα και τα δάχτυλά του έκαναν τόσο καλή δουλειά που δεν με άφηνε πολλά περιθώρια… Η αναπνοή μου άργησε να γίνει φυσιολογική…
Έτσι όπως μου χαμογελούσε, έχοντας τα χείλια του λερωμένα από το σπέρμα μου, τα άσπρα δόντια του έκαιγαν το σκοτάδι…
«Αυτό ακριβώς περίμενα από εσένα…», μου είπε…
«Μόνο αυτό;», τον ρώτησα…
«Αξίζω κάτι περισσότερο από το να σου πάρω μια πίπα;», με ρώτησε…
Ίσως και να το άξιζε… δεν μπόρεσα να το ανακαλύψω… Τα χείλια του έπεσαν πάνω στα δικά μου… Γελάσαμε…

* Ακριβώς πέντε χρόνια μετά το περιστατικό αυτό, έλαβα σήμερα το πρωί έναν φάκελο με τα αρχικά του και την επωνυμία της εταιρείας που δουλεύει στη θέση του αποστολέα. Ο φάκελος περιείχε ένα εισιτήριο V.I.P. για την συναυλία της Madonna στο Ο.Α.Κ.Α. τον Σεπτέμβριο… Άραγε, τόσο να άξιζε εκείνη η βραδιά που περάσαμε μαζί; 250 ευρώ;

Ο εξομολόγος

Κάθομαι στη μικρή γωνιά που έχω τοποθετήσει το γραφείο και περιμένω το μωρό μου να μου φέρει έναν καφέ γιατί έχω ένα κεφάλι χάλια από το χθεσινοβραδινό μεθύσι. Για να περάσει η ώρα σερφάρω στο διαδίκτυο φροντίζοντας να μην αφήσω «ύποπτα» ίχνη που θα ενοχλήσουν το μωρό μου, αν και προσποιείται πως δεν τον πειράζει… Εγώ για εκείνον φροντίζω… Σκέφτομαι ότι έχω ελέγξει το ηλεκτρονικό μου ταχυδρομείο τουλάχιστον δέκα φορές μέσα σε μισή ώρα. Περιμένω εναγωνίως να μου έρθει η ειδοποίηση για τα εισιτήρια που έχω κλείσει για το ταξίδι μας στην Ελλάδα τον επόμενο μήνα. Το μωρό μου καθυστερεί να επιστρέψει και ανησυχώ. Θα ήταν προτιμότερο να μου φτιάξει ο ίδιος έναν καφέ από το να πάει να μου πάρει…

Τώρα στην Αθήνα έχει ξημερώσει… και όμως… λαμβάνω μήνυμα στο facebook. Μα, ποιος ξύπνησε τόσο πρωί; Τεντώνω τα χέρια μου ψηλά και τρίβω το πίσω μέρος του λαιμού μου… Δεν μπορώ να διώξω την ένταση και το μασάζ που προσπαθώ να κάνω δεν διευκολύνει την κατάσταση… Α, ναι! Είναι αυτός! Άραγε αν αποσυνδεθώ  θα του δείξω ότι μου είναι ανεπιθύμητος;

Πιάνω το ποντίκι και αφήνω το δρομέα να γλιστρήσει πάνω από το όνομά του… Διστάζω, παίρνοντας μια βαθιά αναπνοή… Ένα, δυο, τρία… Παρατώ το ποντίκι και αγκαλιάζω μεταξύ τους τα δάχτυλά μου… Η μικρή φωνή στο κεφάλι μου δεν μπορεί να με καθοδηγήσει… Γαμώτο! Τι ψυχή έχει μια ολιγόλεπτη εικονική ευχαρίστηση… τόσοι και τόσοι δεν το κάνουν; Γιατί όχι; Πραγματικά… Το πρόβλημα μ’ αυτού του είδους την ευχαρίστηση είναι ότι καταναλώνω ενέργεια άσκοπη την οποία θα μπορούσα να διοχετεύσω στο μωρό μου… από το οποίο μάλιστα μπορώ να καταπιώ και το σπέρμα του…

Πιάνω ακόμα μια φορά το ποντίκι ελέγχοντας τα μηνύματά μου… Όλες οι σκέψεις μου όμως με σύρουν πάλι πίσω… σ’ αυτόν που περιμένει…  Να! Μου στέλνει κι άλλο μήνυμα… ισορροπώ καλύτερα πάνω στην καρέκλα… Στηρίζω το χέρι μου στο γραφείο και αρχίζω να διαβάζω… Καθισμένος εδώ, χωρίς φώτα, μόνο με το έντονο φως της οθόνης του υπολογιστή, τυλίγομαι στη σιωπή… γίνομαι ένα με την θλίψη των ανθρώπων που αναβάλουν πολλά πράγματα στη ζωή τους μένοντας κολλημένοι στον υπολογιστή τους…

Πατάω το κουμπί δείχνοντάς του πως παραμένω συνδεδεμένος… Η καρδιά μου χτυπάει σαν σφυρί… άγρια… ταλαντεύομαι μπρος-πίσω στην καρέκλα μου… Η θερμοκρασία του κορμιού μου ανεβαίνει… ο πούτσος μου χορεύει… αργά… θέλει τον χρόνο του να συνέλθει κι αυτός από το μεθύσι… Τον βλέπω με το μάτι του μυαλού μου… Ξέρω σε τι κατάσταση βρίσκεται… σε ποια θέση… ξέρω τι θέλει από μένα…

Ω, Θεέ μου, Θεέ μου!

Έχουν τα μάτια του, πραγματικά, το χρώμα που μου έχει πει; Είναι τα μαλλιά του πυκνά και σκοτεινά; Τα χείλια του θ’ αγγίξουν μια ημέρα τα δικά μου όπως μου υποσχέθηκε; Ανοίγω το καινούργιο του μήνυμα… το τρίτο μέσα σε δέκα λεπτά… Τι στο διάολο κάνει πρωί-πρωί; Και το μωρό μου που είναι; Στη Βραζιλία πήγε να μου φέρει καφέ;

Ίσως βρήκε κανέναν φίλο του και ξεχάστηκε στη κουβέντα… Ή ίσως σταμάτησε κάπου να πάρει και φαγητό… Ίσως…

Ακούω ξανά τη μικρή φωνή στο κεφάλι μου… «Σταμάτα…», μου λέει… «… κλείσε τον γαμημένο υπολογιστή και πήγαινε να ξαπλώσεις…»

Κινώ τον δρομέα πάνω στο κουμπί… Τα ακροδάχτυλά μου πυρακτώνονται πάνω στο πληκτρολόγιο… Είναι ακόμα εδώ… Πόσες φορές μπορώ να κάνω μαζί του το ίδιο πράγμα; Πόσες τελικά;

Το ποσοστό των χτύπων της καρδιάς μου φτάνει στα ύψη… Οι πνεύμονες μου προσπαθούν να συγκεντρώσουν οξυγόνο… Ανάβω ένα τσιγάρο, αδιαφορώντας για το πρόστιμο, για να σταματήσει να τρέμει το χέρι μου… Αν περιμένω πιο πολύ θα φύγει… Σηκώνω το δάχτυλό μου πάνω στο ποντίκι… Το χτυπώ… Το πρώτο μήνυμά μου εμφανίζεται στην οθόνη…

-          Καλημέρα…

-          Είσαι εκεί;

Ξέρει ότι είμαι εδώ… Κάνει πάντα το ίδιο… ο βλάκας! Ξέρει ότι περιμένω τι δική του κίνηση πρώτα… Πληκτρολογώ ένα χαμόγελο για απάντηση… το ίδιο χαμόγελο που του έστειλα πριν δυο ημέρες…

-          Εδώ είμαι… που αλλού θα μπορούσα να είμαι;

-          Είχες πει πως θα ερχόσουν στην Ελλάδα… αν δεν κάνω λάθος την ημερομηνία…

Πληκτρολογώ μια απάντηση… Κοινότυπη… Αφού του έχω πει ήδη πως ανέβαλλα το ταξίδι μου στην Αθήνα αφού δεν έχω κανένα πρόβλημα πλέον με την άδεια παραμονής μου εδώ…  Ίσως να το ξέχασε… Φοβάμαι πως θα του επαναλάβω τα ίδια λόγια για να τα εμπεδώσει…  Ξέρει τα πάντα για μένα…

-          Δεν θυμάσαι;

-          Ναι ρε πιτσιρίκο… πως είσαι;

-          Ένα λεπτό…

-          Καλά… πάντα πολυάσχολος, αλλά όμορφος… Πάλι παίζεις με τον μικρό;

-          Έχει βγει, δεν μπορώ να παίξω

-          Που πήγε βραδιάτικα; Βράδυ δεν είναι εκεί;

-          Ναι…

Δαγκώνω το δάχτυλό μου καταστέλλοντας ένα χαμόγελο… Θέλει να παίξει… Την τελευταία φορά το μόνο που κάναμε ήταν μια πολύ καλή συζήτηση για τα πολιτιστικά δρώμενα στην Ελλάδα… κάναμε ακριβώς αυτό… συζητήσαμε… Μα, φαίνεται πως σήμερα ξύπνησε με καύλες… Κάθομαι πιο καλά στο κάθισμα απλώνοντας μπροστά τα πόδια μου… Η μόνη μου σκέψη είναι να μη μπλέξω σε μια κατάσταση που θα χρειαστεί να χύσω και να βρέξω στο σλιπ μου… Αισθάνομαι τον πούτσο μου να σφύζει από ζωή… Τον πειράζω με τα κλειδιά που βρίσκω πάνω στο γραφείο…

-          Θέλω να παίξω για λίγο μαζί σου… Έχεις χρόνο, παιδάκι;

-          Δεν σε φθείρει αυτό;

-          Από το να φθείρει η καύλα της πούτσας μου το παντελόνι, προτιμώ να φθείρομαι εγώ!

-          Ναι;

-          Ναι… Τι φοράς;

-          Ένα μαύρο σλιπ…

-          Ξέρεις τι λεκέδες μπορείς ν’ αφήσεις πάνω του;

-          Το ξέρω!

-          Έτσι όπως σε ξέρω, αισθάνομαι ότι είσαι έτοιμος…

-          Πάντα είμαι έτοιμος

-          Θέλεις να χώσεις τον πούτσο σου στη ζεστή, υγρή κωλοτρυπίδα μου;

-          Ξέρεις πως… ναι…

-          Μπορείς να την πετύχεις από τόσο μακριά;

-          Αν τεντωθώ!

-          Βγάλε το σλιπ σου

Βγάζω το σλιπ και το ακουμπώ πάνω στο γραφείο… Ο δροσερός αέρας αντί να επηρεάσει αρνητικά τη στύση του πούτσου μου την  ενισχύει… κάνοντάς τον περισσότερο σκληρό… στητό… Το διάφανο σπέρμα ρέει από την κορυφή του πούτσου μου σαν νερό…

-          Είσαι γυμνός;

-          Σαν την ημέρα που γεννήθηκα

-          Ε, όχι και σαν την ημέρα που γεννήθηκες! Όλο και κάτι θα έχει αλλάξει πάνω σου…

-          Ε, όχι και πολλά!

-          Είσαι σατανάς!

Είμαι σίγουρος ότι του έφτιαξα την διάθεση τώρα… δεν κάνω λάθος… με τίποτα… Μου αρέσουν οι βρώμικες συζητήσεις… Ξέρω τις κατάλληλες λέξεις για να καυλώσω τον άλλο… Αν και δεν μπορώ ν’ ακούσω τη φωνή του, την έχω στο μυαλό μου γιατί ξέρω την χροιά της… τον ήχο της…

-          Εγώ μπορώ να σου πω κάτι που άλλαξε πάνω σου από την ημέρα που γεννήθηκες… Θέλεις να σου πω;

-          Άνοιξε τα χαρτιά σου… Θέλω να τα βλέπω!

-          Για κοίτα λιγάκι χαμηλά… μπροστά σου…

-          Στο πάτωμα;

-          Όχι… σε κάτι περισσότερο υγρό…

-          Σε τι;

-          Τι ρουφάει το μωρό σου;

-          Τι;

Διαβάζω τις λέξεις του… κάθε γράμμα ανασηκώνει τον πούτσο μου ένα βήμα πιο ψηλά… Αισθάνομαι ότι θα εκραγεί αν δεν παίξω γρήγορα… Η καύλα του με πονάει… Θέλω ένα στόμα… ένα ζευγάρι χειλιών να τον τυλίξουν ανάμεσά τους… θέλω δυο σειρές δοντιών να του αφήσουν τα σημάδια τους πάνω του…

-          Τον πούτσο μου εννοούσες;

-          Ναι…

-          Προσωπικά τον θυμάμαι πάντα τόσο καυτό… έτσι υγρό και σκληρό… Έχω ξεχάσει πως ήταν όταν ήμουν μικρός!

Δεν είναι ψέμα… Του λέω την απόλυτη αλήθεια… Του έχω πει πράγματα που θα ντρεπόμουν να πω ακόμα και στο μωρό μου… Είναι κατά κάποιο τρόπο… ο εξομολόγος μου… Ξέρει τα πάντα για την οικογένειά μου… για τον πρώην εραστή μου… είναι φίλος μου εδώ και χρόνια… ένας από τους λίγους που έχω… Διώχνω τις λέξεις από το μυαλό μου και εστιάζω το βλέμμα μου στην οθόνη…

-          Μπορείς να αισθανθείς το στόμα μου να ρουφάει, να τραβάει και να δαγκώνει τον πούτσο σου καθώς τον κρατάς; Τον κρατάς έτσι; Θέλω να του κάνω μεγάλο κακό με τα δόντια μου… τόσο που…

-          Κι εγώ θέλω…

-          Μόνο αν δω τα χύσια σου θα το πιστέψω…

-          Καλά!

Το στόμα μου είναι τόσο ξηρό από τη βότκα… ζαλίζομαι… Μάλλον θα οφείλεται στην έλλειψη αέρα… Τσιμπώ τις ρόγες μου πιέζοντάς τις… κρατώ τον πόνο πάνω τους… Ο πούτσος μου σηκωμένος σαν βέλος δείχνει ένα σημείο πάνω στη κοιλιά μου… Τον πιάνω και τον παγιδεύω ανάμεσα στα μπούτια μου… τον συνθλίβω και μαζί του συνθλίβω και τα αρχίδια μου… Αν δεν το έκανα αυτό υπήρχε μια πιθανότητα… μια μικρή πιθανότητα να χύσω… όχι… δεν θέλω έτσι πρόχειρα… Χρειάζομαι τις λέξεις του…

-          Είδα στη φωτογραφία που μου έστειλες πως έχεις αφήσει τα μαλλιά σου να μακρύνουν…

-          Επίτηδες!

-          Για να σε τραβάει ψηλά απ’ αυτά το μωρό σου;

Απορροφώ τον ιδρώτα από τον λαιμό μου σύροντας πάνω του τα δάχτυλά μου… κατά έναν τρόπο μυρίζω το άρωμα του πούτσου μου πάνω τους… Παίζω με τις ρόγες μου διαβάζοντας τις λέξεις του… Χάρη σ’ αυτές τις λέξεις μπορώ να γαμήσω το μωρό μου αργότερα ή το πρωί σε κάθε στάση… με οποιοδήποτε τρόπο… πολλές φορές… Όχι… δεν τον έχω αφήσει έξω… Ό, τι κάνω το κάνω για να βελτιώσω την ερωτική μου ζωή μαζί του… κι αυτό το καταλαβαίνει… Τίποτα το εικονικό δεν μπορεί να επηρεάσει τη σχέση μας…

-          Σπρώχνω το κορμί σου στο κρεβάτι καλύπτοντάς το με το δικό μου και σε ρωτώ τι θέλεις…

-          Γιατί το κάνεις αυτό;

-          Γιατί βλέπω το φόβο στο πρόσωπό σου… Δεν έχω και κανέναν μικρό πούτσο… μη ξεχνάς… Μη σε πονέσω…

-          Του μωρού μου είναι μεγαλύτερος!

-          Εγώ όμως μπορώ να σε γαμήσω πραγματικά, ενώ αυτός σε γαμάει από αγάπη! Επειδή το έχεις ανάγκη…

-          Δεν έχεις δίκιο…

-          Φιλώ τις τρίχες του στήθους σου…

-          Τις ξυρίζω το τελευταίο καιρό!

-          Χαϊδεύω την κοιλιά σου… νοιώθω το αίμα να συγκεντρώνεται στις φλέβες του πούτσου σου… ακούω την ροή του…

Αυτό ακριβώς γίνεται… Ξέρει… Πόσες φορές του το έχω πει; Μα κι εγώ δεν του κρύβω τίποτα… ακόμα και πως κρατώ τον πούτσο μου όταν τον τραβάω μαλακία του έχω πει… Με ξέρει τόσο καλά… Ο πούτσος μου είναι τόσο υγρός που τα δάχτυλά μου δεν μπορούν να σταθούν πάνω του… γλιστράνε… Γαμώτο! Η καρέκλα είναι επίσης υγρή… ντυμένη από το σπέρμα μου… από μια λευκή κρέμα… Γλιστρώ τα δάχτυλά μου πάνω στον πούτσο μου… τον φαντάζομαι μέσα του… Θέλω να κλείσω τα μάτια μου και να ξεκινήσω μια φαντασίωση, αλλά δεν μπορώ… Δεν μπορώ να το κάνω αυτό… Πρέπει να συνεχίσω…

-          Έχυσες;

-          Όχι ακόμα…

-          Μια μυρωδιά έχει φτάσει στα ρουθούνια μου… Όταν τα σάλια τρέχουν από το στόμα μου καταλαβαίνω πως κάποιος έχει χύσει…

-          Αστειεύεσαι;

-          Καταλαβαίνω έναν υγρό πούτσο από μακριά…

Σταματώ να πληκτρολογώ… Δεν γράφω ούτε μια λέξη… Δεν μπορώ να σκεφτώ… Το μόνο που μπορώ να κάνω είναι να διαβάζω και να παίζω τον πούτσο μου… Πρέπει να σταματώ πότε-πότε… Δεν θέλω να χύσω πάρα πολύ γρήγορα…

-          Έτσι καλά που τον τρίβεις θα τον έχεις, σίγουρα, ετοιμάσεις για γαμήσι… Τίποτα δεν μπορεί να σε σταματήσει… τίποτα δεν μπορεί να σταθεί φραγμός μπροστά του… Τον φαντάζομαι σκληρό στο στόμα μου… να γλιστράω πάνω του την γλώσσα μου… να γλιστράει πάνω στο πρόσωπό μου και να με σημαδεύει με τη σκληρότητά του…  Χρειάζομαι ένα γαμήσι…

Τα δάχτυλά μου παραμένουν πάνω στον πούτσο μου… Προσπαθώ να ελέγξω την αναπνοή μου… Είμαι σχεδόν έτοιμος να χύσω, αλλά το καθυστερώ… Αν δεν ήμουν μεθυσμένος θα μπορούσα να χύσω περισσότερο από μια φορά, αλλά τώρα μου είναι αδύνατο… Ο πούτσος μου είναι τόσο ευαίσθητος… που πρέπει να τον ικετεύσω για να μη χύσει… να σταματήσω την εκσπερμάτιση του…

-          Τρίβω το πρόσωπό μου πάνω στη κοιλιά σου και αρπάζω τον πούτσο σου από τα χέρια σου τραβώντας τον πάνω μου… ΓΑΜΩΤΟ, ΜΑΛΑΚΑ ΜΟΥ ΕΙΝΑΙ ΤΟΣΟ ΥΓΡΟΣ… έναν τέτοιο σκληρό, μεγάλο πούτσο θα ήθελα να με γαμήσει… να με σκίσει στα δυο… στα τέσσερα…

Τα δάχτυλά μου επιμένουν να μένουν κολλημένα πάνω στον πούτσο μου… Τον τραβάω μαλακία πάρα πολύ γρήγορα… δεν ξέρω, δεν μπορώ να υπολογίσω πόσο ακόμα μπορεί να διαρκέσει αυτή η μαλακία… ξεκουράζω το ένα μου χέρι και αφήνω το άλλο μου χέρι να πιάσει δουλειά… Καίω ολόκληρος… Δεν μπορώ να αναπνεύσω…

-          Εντάξει… ξεχνώ το γαμήσι… βολεύομαι και με μια πίπα… ίσως έτσι σε κάνω να χύσεις πιο γρήγορα… Αν και απ’ ότι ξέρω χύνεις καλύτερα όταν τον χώνεις στον κώλο του μωρού σου… Συμφωνώ! Χτυπάνε τα αρχίδια σου πάνω του και χύνεις ευκολότερα… Κι εμένα αυτός ο ήχος με καυλώνει … αυτός ο βρόντος που κάνουν τα αρχίδια όταν είναι γεμάτα σπέρμα… Η ανυπομονησία τους να αδειάσουν μια ώρα νωρίτερα…

Γαμώτο, ναι! Αυτές οι λέξεις του ανατρέπουν τα σχέδιά μου… Είμαι έτοιμος να χύσω… Θέλω να χύσω… Να χύσω πολύ… άσχημα… Ακουμπώ την πλάτη μου στην καρέκλα… Δεν θέλω να τελειώσει ποτέ αυτό… Στηρίζομαι στο πίσω μέρος της καρέκλας, η οποία τρέμει μαζί με το κορμί μου… Μου είναι δύσκολο να κρατηθώ…

-          Αν και θα προτιμούσα να χύνατε ταυτόχρονα το μωρό σου κι εσύ, θα αρκεστώ μόνο σ’ εσένα… ελπίζοντας να χύσεις πολύ… να με σκεπάσεις με τα χύσια σου… να με εξαφανίσεις… τόσα πολλά θέλω…

-          Μμμμμμμμμμμμμμμμμμμμμμμμμμμμμμμμμμμμμμμ…

Τον ενημερώνω πάντα μόλις είμαι έτοιμος να χύσω… έτσι κάνω πάντα… Στηρίζομαι στην καρέκλα…

-          Σκουπίζω τον ιδρώτα μου, τα δάκρυά μου με τον πούτσο σου… Μυρίζω τον πούτσο σου… Μυρίζει τόσο τέλεια… Γλείφω, ρουφώ την απαραίτητη, την ενδεδειγμένη ποσότητα σπέρματος που πρέπει να λαμβάνω κάθε μέρα… Δεν πρέπει να κάνω λάθος στη δόση…

-          Μμμμμμμμμμμμμμμμμμμ…

-          Ίσως βρω κάποιον να μου δώσει την υπόλοιπη δόση σήμερα το βράδυ….

Η συνομιλία μας διακόπτεται από τον ήχο του τηλεφώνου… Πάντα μια συνομιλία διακόπτεται από ένα τηλεφώνημα… Ποιος με καλεί και γιατί; Να τον αγνοήσω; Α! Είναι το μωρό μου… Αφήνω για λίγο χρόνο ανέγγιχτο τον πούτσο μου… Γιατί με άφησε τόσο πολύ μόνο μου; Ήταν κλειστό το μαγαζί που παίρνουμε καφέ και πήγε κάπου αλλού…

-          Είναι θλιβερό αυτό που συμβαίνει μ’ εσένα και το μωρό σου… Ούτε παντρεμένοι να ήσασταν! Αν ήσασταν θα το καταλάβαινα… Συμπεριφέρεσαι σαν τις γυναικούλες που φοβούνται μήπως χάσουν τον αντρούλη τους…

Ξέρω γιατί μου το λέει… Δεν το λέει για να με στενοχωρήσει… Μου το λέει γιατί δένομαι μ’ ένα τρόπο αρρωστημένο όταν είμαι ερωτευμένος… Το ίδιο είχα πάθει και με τον Γιάννη και όταν σκοτώθηκε έχασα τη ζωή κάτω από τα πόδια μου… Δεν με πειράζουν τα λόγια του… Δεν είμαι κλαδί δέντρου έτοιμο να σπάσει από το παραμικρό ίχνος αέρα… όχι πια… Γλιστρώ το μάγουλό μου κατά μήκος του χεριού μου σκουπίζοντας τον ιδρώτα μου… Η ανάσα μου γίνεται πιο ήρεμη τώρα…  Τα μωρό μου θα επιστρέψει σε λίγο… πρέπει να ολοκληρώσω την μαλακία… ή όχι;

-          Μπήκε το μωρό σου στη μέση και με ξέχασες; Μπορείς μια φορά να μου πεις τι είναι αυτό που σε τρελαίνει σ’ αυτόν; Δώσε μου μια βοήθεια για να σε καταλάβω…

-          Εδώ είμαι…

-          Το ξέρω…

Μου στέλνει ένα λυπημένο πρόσωπο…

-          Επειδή σε ξέρω καλά και σε καταλαβαίνω είσαι ελεύθερος να αποχωρήσεις… Εντάξει… Πήγαινε… Θα μιλήσουμε πάλι;

Δεν μπορούσα να του απαντήσω… δεν ήξερα… Του έγραψα ότι έπρεπε να ρωτήσω το μωρό μου… Το να ρωτάς το ταίρι σου τι πρέπει να κάνεις είναι ένα δείγμα αρρωστημένης, αλλά υγιής σχέσης…

-          Καλή σου νύχτα πιτσιρίκε… Θα προσπαθήσω να συντονιστώ στις ώρες που είσαι στη δουλειά… θα ξυπνήσω νωρίτερα για να μιλήσουμε… Πολλά φιλιά στα όνειρά σου…

-          Μπορούμε να μιλήσουμε αύριο… Ναι… Καλή σου μέρα… Να ξέρεις ότι είσαι ένα από τα στηρίγματά μου…

Τον αφήνω και με αφήνει… μόνοι στις λέξεις μας… κενοί… αν και το δικό μου κενό θα το καλύψει το μωρό μου… Σχεδιάζω να καταγράψω τη συνομιλία μας… να τη διαβάσει αύριο… να τη διαβάζει πάντα… Αποσυνδέομαι… κλείνω τον υπολογιστή και βυθίζομαι στο σκοτάδι… το φως της οθόνης εξασθενίζει… εξαφανίζεται, γίνεται ένα με το σκοτάδι… Ο πούτσος μου είναι ακόμα σκληρός… κόκκινος από την τριβή, από τον κνησμό… Τον χαϊδεύω απαλά με τη παλάμη μου… Τι έκανα; Επανέλαβα μια από τις τρέλες μου… Καλύπτω το πρόσωπό μου με τα χέρια… Η μυρωδιά του σπέρματος είναι φρέσκια στο δέρμα μου… έχει παραδοθεί στο πανευτυχές παιχνίδι των δαχτύλων μου με τον πούτσο  μου…

Ο Θεός είναι DJ

«Γεια…»

Απάντησα στη κλήση αμέσως μόλις κουδούνισε το κινητό. Καθόμουν στη θέση του συνοδηγού δίπλα από το μωρό μου και, ομολογώ, περίμενα αυτό το τηλέφωνο… ειλικρινά ανυπομονούσα… Ακουγόταν μόνο η αναπνοή του στην άλλη άκρη της γραμμής και για μια στιγμή πίστεψα μήπως τηλεφώνησε κατά λάθος…

«Γεια…»

Απάντησα ξανά…

«Όμορφε… τι κάνεις; Είσαι με τον γκόμενο;», με ρώτησε…

«Ναι», απάντησα και κοίταξα το μωρό μου, ο οποίος με κοιτούσε μέσα από τον καθρέφτη καθώς μιλούσα… «Πως είσαι;», τον ρώτησα…

«Το καβλί μου…», μου είπε…

Χαμήλωσα την ένταση του ακουστικού του τηλεφώνου. Μου φαινόταν παρανοϊκό να επέτρεπα ν’ ακούει τη συνομιλία μας το μωρό μου…

«Δεν μπορώ…», του είπα

«Ξέρω…», μου είπε…

Άσθμανε στο τηλέφωνο μ’ ένα τρόπο πολύ ερωτικό… Αισθάνθηκα τον πούτσο μου να σηκώνεται και να καταθέτει μια σταγόνα σπέρματος στο ύφασμα του μπόξερ μου… Έφερα την εικόνα του μπροστά μου… έτσι όπως χόρευε με πάθος σε κάθε τραγούδι που έπαιζε… Όταν άκουσα τη γνώριμη μουσική του Μιχάλη Δ., κατευθύνθηκα προς το μέρος του και του άφησα ένα σημείωμα μαζί με τον αριθμό του κινητού μου τηλεφώνου… Αφήνοντας το σημείωμα μου χάιδεψε τρυφερά το χέρι… ήταν το μόνο πράγμα που θα μπορούσε να κάνει μιας και το πρόγραμμά του συνεχιζόταν…

«Κρατώ στο χέρι μου το μακρύ, σκληρό σαν βράχο καβλί μου. Θέλω τα χείλια σου γύρω του…», μου είπε…

«Είσαι διάβολος…», του είπα…

«Το ξέρω…», μου είπε…

Προσπάθησα να κρύψω το είδος της συνομιλίας μας… προσπάθησα να το κάνω να φανεί σαν μια κανονική συνομιλία όσο δύσκολο κι αν ήταν μιας και μου περιέγραφε με λεπτομέρεια πως έσταζαν τα χύσια του βογκώντας στο τηλέφωνο…

«Σε θέλω όμορφε…», μου είπε…

Ακούγοντάς τον άρχισα να χαϊδεύω τον πούτσο μου… αργά… αφήνοντας να φανεί στο μωρό μου πως ξύνομαι…

«Σε φαντάζομαι εδώ, όμορφε, ανάμεσα στα πόδια μου να κουνάς το κεφάλι σου αργά…», μου είπε…

Έκλεισα τα μάτια μου και προσπάθησα να μην αφήσω να βγει ένας αναστεναγμός που ετοίμαζα από το στόμα μου. Το μωρό μου βρισκόταν σε απόσταση αναπνοής οδηγώντας προς το σπίτι και ίσως να με άκουγε να μιλώ… ποιος ξέρει… Όλη η προσοχή μου ήταν σ’ αυτά που μου έλεγε…

«Είσαι κακός…», του είπα…

«Με θέλεις κι εσύ, σωστά;», με ρώτησε…

«Ναι…», απάντησα…

«Ναι, τι;», με ρώτησε…

«Δεν μπορώ να μιλήσω…», του απάντησα απότομα… έπρεπε να δώσω ένα τέλος στη συνομιλία…

«Καταλαβαίνω… είναι και ο γκόμενος στη μέση…», μου είπε…

«Ναι…», είπα συνεσταλμένα κοιτώντας το μωρό μου που ήταν σαν να μου έκανε δεκάδες ερωτήσεις με τα μάτια του…

Έκλεισα το τηλέφωνο…

«Ποιος ήταν;», με ρώτησε το μωρό μου…

«Ο DJ από το κλαμπ…», του απάντησα…

Λίγο αργότερα, μου έστειλε μήνυμα…

- Περιέγραψε μου πως θα έχωνες τον πούτσο σου μέσα μου. Σε ενημερώνω πως είμαι πολύ σφικτός και η διείσδυση σου θα ήταν πολύ βασανιστική…

- Θέλεις να με κάνεις να χύσω;

- Αν σου είναι εύκολο περισσότερο από τίποτα…

- Είσαι πολύ καυλιάρης

-

- Γιατί εσύ δεν είσαι;

- Ξέρεις ότι δεν είμαι

Ανταλλάξαμε χαμόγελα και σταματήσαμε εκεί. Πρέπει να αναγνωρίσω στον εαυτό μου πώς παραμένω καλός στο φλερτ, αλλά ξέρω μέχρι ποιο σημείο πρέπει να φτάσω. Το μωρό μου μ’ αγαπάει τόσο πολύ, αισθάνομαι πραγματικά τυχερός και ξέρω πως δεν θέλει να με μοιράζεται με άλλους. Υπόσχομαι, όμως, στον εαυτό μου πως θα χρησιμοποιήσω τη σημερινή περιπέτειά μου για να του δείξω πόσο καλός εραστής είμαι σήμερα το βράδυ.

Μη ξέροντας το όνομά σου

Δεν ξέρω το όνομά σου… αλλά όταν με κοιτάζεις, με τον τρόπο που με κοιτάζεις μου αρκεί ένα απλό… «ψιτ» για να σου μιλήσω… ένα «ψιτ» και τίποτα περισσότερο… ένα «ψιτ» και να σε γδύσω  για να δω πως φαίνεσαι γυμνός… Θέλεις να σε πειράξω λίγο; Να χαϊδέψω τα κουμπιά του πουκάμισού σου προτού αρχίσω να τα ξεκουμπώνω; Δεν υπάρχει τίποτα αργό ή αισθησιακό που να θέλω να κάνω μαζί σου, έχω εραστή γι’ αυτό… μαζί σου θέλω να κάνω άλλα πράγματα… Φαίνεσαι τόσο εύγεστος… αλλά είσαι ελαφρώς διστακτικός… μάλλον από την υπεροψία της φυσικής σου ομορφιάς… Θα την αγνοήσω… Θα γλιστρήσω τα δάχτυλά μου στα μικρά διαστήματα ανάμεσα στα κουμπιά σου και θα τα απαλλάξω από την πρόσδεσή τους… θα τα αφήσω να αισθανθούν το δέρμα σου, το κορμί σου που το περιόριζε το ύφασμα των ρούχων σου… Άραγε έχεις τρίχες στο στήθος για να κάνω τα δάχτυλά μου τσουγκράνες ή το δέρμα σου είναι λείο, άτριχο; Μου αρέσουν οι τριχωτοί, αλλά και οι δυο περιπτώσεις… οι δυο αυτές προοπτικές, με διεγείρουν…

Φοράς εσώρουχο; Η ιδέα να σε χαϊδέψω πάνω από το παντελόνι και να ξυπνήσω τον πούτσο σου, πως σου φαίνεται; Άραγε θα αναπηδήσει ο πούτσος σου από τη χαρά του ή θα μείνει δεσμευμένος μέσα στο εσώρουχό σου έως ότου σου το κατεβάσω; Είναι τόσο διεγερτική η εικόνα σου με το ανοιχτό πουκάμισο και τον πούτσο σου να φουσκώνει μπροστά το τζιν παντελόνι σου… Το μόνο που μου μένει είναι να γονατίσω ενώπιον του ενώ περιμένει συνεπαρμένος την επόμενη κίνησή μου…

Εγώ; Αυτό το διάστημα είμαι μόνος, μη ρωτάς όμως περισσότερα… Μου αφαιρείς πολύτιμο χρόνο απ’ αυτά που θέλω να κάνω… Θα μπορούσα, για παράδειγμα, να ανεβάσω το πουκάμισό σου μέχρι το ύψος του στήθος σου ή να σου το βγάλω εντελώς… Θα μπορούσα, για παράδειγμα, να τρέξω τα χείλια μου πάνω στο σκληρό, πρησμένο πούτσο σου που είναι έτοιμος να εξασθενήσει το τραχύ ύφασμα του παντελονιού σου… Με την άκρη της γλώσσα μου θα χτυπήσω την έξοχη, αφάνταστης σκληρότητας στύση σου αφήνοντας την υγρή σφραγίδα του στόματός μου να υγράνει σκουραίνοντας το χρώμα του παντελονιού σου λίγο πριν ο πούτσος σου γίνει ελατήριο απαλλαγμένο από τα όρια του ιματισμού σου…

Είσαι ο τύπος του άντρα που έχει γεννηθεί να στέκεται, απλά, και να απολαμβάνει μια πίπα από ένα παιχνιδιάρικο στόμα και μια αλανιάρα γλώσσα; Δεν σου το έχει πει κανείς ποτέ; Μάλλον δεν το άκουσες… Σου φαίνομαι επιθετικός; Συνήθως δεν είμαι… Ειλικρινά θέλω να σου πάρω μια πίπα… να σπρώξω στον πούτσο σου μέσα στο στόμα μου έως ότου αγγίξει το πίσω μέρος του λαιμού μου… Θέλω να μου γαμήσεις το στόμα… να μου το γαμήσεις σκληρά με τον πούτσο σου να λάμπει από τα σάλια μου που θα στάζουν από πάνω του… Θέλεις να στέκεσαι ή να είσαι ξαπλωμένος; Εμένα δεν με πειράζει… εσύ πως αισθάνεσαι πιο άνετα… Μου επιτρέπεις να σου προτείνω; Είσαι από τους άντρες που τους αρέσει να απολαμβάνει τα αρχίδια του να κρέμονται ενώ είναι ξαπλωμένος… Σωστά δεν το κατάλαβα; Ξάπλωσε… Τα σεντόνια είναι καθαρά… Οι ήχοι που θα βγάλεις θα ακονίσουν τα αυτιά μου… Μπορείς ήδη να αισθανθείς τη γλώσσα μου να μαζεύει τη γεύση σου κινούμενη κατά μήκος του χοντρού σκληρού πούτσου σου…  Είδες πόσο προσεκτικός είμαι; Θα πίστευες πως γενικά είμαι απρόσεκτος στην ερωτική μου ζωή; Ξέρω να κάνω έναν άντρα να χύνει χρησιμοποιώντας κατά κύριο λόγο το στόμα μου παρά τα χέρια μου… Ναι, μου αρέσει… αν με αφήσεις θα σου δείξω… αν θέλεις…

Και μετά; Όταν επιστρέψει ο εραστής μου δεν υπάρχει περίπτωση να με ξαναδείς… Αυτό που πραγματικά θέλω είναι να καταπνίξω την επανάσταση της σφοδρής επιθυμίας μου… σε θέλω μόνο για τώρα, είναι επιλογή μου αυτό… Θέλω να σε δω να εκρήγνυσαι με δύναμη μέσα στα επόμενα λεπτά και να μπορέσω να γλείψω τα χύσια από τον ανίσχυρο, πλέον, πούτσο σου που όμως συνεχίζει να πάλλεται…

Με καυλώνει τόσο πολύ αυτή η σκέψη… και φαντάσου… δεν ξέρω καν το όνομά σου!

Βραβείο Όσκαρ

Αυτή δεν ήταν η πρώτη φορά που μιλούσαμε… σχεδόν… δηλαδή, την πρώτη φορά που με κάλεσε του έκλεισα το τηλέφωνο… Τώρα, ήμουν περισσότερο ευγενικός…

«Άλεξ; Εγώ είμαι…», μου είπε…

«Φοβάμαι ότι πρέπει να έχετε κάνει λάθος στον αριθμό…», του είπα και του έκλεισα ξανά το τηλέφωνο… Έδωσα ένα τρυφερό φιλί στο μάγουλο του μωρού μου που μόλις είχε μπει στο σπίτι… απροσδόκητα… και απενεργοποίησα το κινητό τηλέφωνο… Μισή ώρα μετά που άνοιξα το κινητό, μου τηλεφώνησε ξανά… Για καθαρά πρακτικούς λόγους αφέθηκα να τον ακούω να μιλάει και, ειλικρινά, άρχισα να απολαμβάνω τον βαθύ, αισθησιακό τόνο της φωνής του… Η διάρκεια του τηλεφωνήματος δεν ήταν αρκετή για να μου πει αυτά που ήθελε… Αποφάσισα να του πω το nickname μου για να μπορέσουμε να συνομιλήσουμε στο διαδίκτυο… Έτσι κι αλλιώς δεν ήθελα να ενοχλήσω το μωρό μου που είχε καθίσει στο σαλόνι και μελετούσε τις τελευταίες λεπτομέρειες για να ολοκληρώσει την εργασία που ήταν υποχρεωμένος να παραδώσει μέχρι το τέλος του μήνα…

Αυτή τη φορά η φωνή του ήταν λιγότερο αισθησιακή, αλλά πολύ χαρούμενη…

«Ω, τι έκπληξη! Περίμενα να σε ακούσω και όχι να σε δω… Σ’ ευχαριστώ που άνοιξες την κάμερά σου… Θα την ανοίξω κι εγώ…», μου είπε…

Αφέθηκα να δαγκώνω νευρικά τα νύχια μου μιας και δεν ήξερα τι να κάνω και με τίποτα δεν ήθελα να καπνίσω κι άλλο τσιγάρο… Άλλαξα τις ρυθμίσεις της κάμερας για να φαίνομαι καλύτερα και στο μικροσκοπικό τετράγωνο πλαίσιο στο κάτω μέρος της οθόνης μπόρεσα να δω το χαμόγελό του…

«Μου αρέσει η μπλούζα που φοράς…», μου είπε…

«Μόνος μου την ζωγράφισα, με μαρκαδόρο…», του είπα και του χαμογέλασα…

«Φαίνεσαι πιο όμορφος αξύριστος…», μου είπε…

Κοίταξα για μια στιγμή προς τα κάτω… Το μόνο πράγμα που θα μπορούσε να είχε δει από την μπλούζα μου ήταν η καρδούλα με τα δυο γελαστά πρόσωπα και το όνομα του μωρού μου… Κίνησα την κάμερα έτσι ώστε να μπορέσει να δει ολόκληρη την μπλούζα και στη συνέχεια την κατέβασα ζουμάροντας στο καβάλο του παντελονιού μου…

«Όμορφος… ναι… Θα ήθελα να ακουμπήσω τα χείλια μου πάνω σου…», μου είπε…

«Πάνω… που;», ρώτησα…

«Πάνω στο στήθος σου…», μου είπε…

Σήκωσα την μπλούζα μου και του παρουσίασα το στήθος μου… Μου περιέγραψε μια φανταστική κίνηση της γλώσσας του στο στήθος και γύρω από τις ρόγες μου… Σήκωσα περισσότερο την μπλούζα μου και ακούμπησα την άκρη της κάτω από το πηγούνι μου… ώστε να την στηρίξω… Έσυρα τα δάχτυλά μου ανάμεσα στις τρίχες του στήθους μου… Διασκέδασε στη θέα να τρίβω πρώτα τη μια ρόγα κι έπειτα την άλλη…

«Γαμώτο, Άλεξ… πρέπει να σε γαμήσω…», μου είπε…

Κίνησα τα χέρια μου χαμηλότερα… έχωσα το ένα από αυτά μέσα στο παντελόνι μου… και όταν το έβγαλα του αποκάλυψα πόσο υγρός ήταν ήδη ο πούτσος μου… Έσταζε σπέρμα…

«Χύνω τόσο εύκολα… Να, κοίτα…», του είπα…

«Δείξε μου…», μου ζήτησε…

Άπλωσα το χέρι στην κάμερα… την τοποθέτησα στο τραπέζι, στο κέντρο, ανάμεσα στα πόδια μου και ακούμπησα προς τα πίσω ελπίζοντας η γωνία της λήψης να ήταν αυτή που έπρεπε… η σωστή… Προσάρμοσα την εικόνα, δίνοντας περισσότερο φως με το ένα χέρι μιας και το άλλο ήταν απασχολημένο… Άνοιξα το φερμουάρ του παντελονιού μου και πέταξα έξω τον πούτσο μου… Ξεκίνησα να κινώ τον πούτσο μου μέσα κι έξω από την χούφτα μου… Τα δάχτυλά μου γλιστρούσαν στην υγρασία…

«Μπορείς να δεις πόσο υγρός είμαι; Μπορείς;», τον ρώτησα… η φωνή μου ήταν βραχνή…

«Γαμώτο! Ναι! Χύσε για μένα… Τώρα!

Και έχυσα… μια φορά…

«Σούπερ! Τι ορμή! Μπορώ να το ξαναδώ;», μου είπε…

Καμιά φορά οι άντρες είναι τόσο ανόητοι… Πιστεύουν πως όλα είναι ένα ματς ποδοσφαίρου όπου οι καλές φάσεις πρέπει να επαναλαμβάνονται για να τις βλέπουν ξανά και ξανά… Αυτήν ακριβώς την ανοησία τους λατρεύω… Δεν θέλω να του χαλάσω το χατίρι… Προσπαθώ να αποβάλλω το υπόλοιπο του σπέρματος που έχει μείνει μέσα μου μιας και πιστεύω πως η πρώτη φορά που έχυσα δεν ήταν το αποκορύφωμα… Δεν έδωσα τον καλύτερο μου εαυτό… μπορώ κι άλλο… μπορώ περισσότερο…

Και έχυσα ξανά… δεύτερη φορά…

«Ιησού Χριστέ! Έχυσες πάλι! Δεν μπορώ να το πιστέψω αυτό…»

Κίνησα το χέρι μου με ξέφρενο ρυθμό πάνω στον πούτσο μου… Οι κραυγές θαυμασμού του… τα λόγια του που κατέληγαν ξανά σε κραυγές μ’ έκαναν να αισθάνομαι σαν ηθοποιός που μόλις παρέλαβα ένα βραβείο Όσκαρ… οι κραυγές του ακούγονταν στα αυτιά μου ως επευφημία…

Και έχυσα ξανά… τρίτη φορά…

Το σπέρμα μου εκσφενδονίστηκε σχηματίζοντας ένα τόξο και πιτσίλισε την κάμερα… Την καθάρισα πρόχειρα με το δάχτυλό μου… Τον άκουσα να ξεσπά σε συνεχόμενους αναστεναγμούς… Μετακινώντας την κάμερα, του έδειξα το ύφασμα της καρέκλας που είχε ποτιστεί από το σπέρμα… Μου είπε πόσο του άρεσε… Κοιτώντας την οθόνη του υπολογιστή είδα τον πούτσο μου τεράστιο, σαν γιαπωνέζικο τέρας, και γέλασα… Δεν ήθελε με τίποτα να τελειώσουμε την συνομιλία μας… Δεν μπορούσα να παραμείνω περισσότερο… δεν ήθελα κιόλας…

«… μια άλλη φορά…», του είπα και έκλεισα την κάμερα που είχε θολώσει από το σπέρμα…

Κάτι από τα παλιά…

Μέσα στο μπαρ, υπό τους ήχους της τζαζ μουσικής… τον είδα ξανά μετά από δέκα χρόνια περίπου… Είχε τα ίδια ξανθά μαλλιά, λίγο αραιωμένα, τα ίδια ευγενικά χαρακτηριστικά στο πρόσωπο… το ίδιο θανάσιμο βλέμμα… Αν θυμάμαι καλά, ήμασταν συνομήλικοι… Η εικόνα του μου έφερε στο μυαλό αναμνήσεις μιας οδυνηρής περιόδου της ζωής μου… μιας περιόδου που κάθε άντρας που γνώριζα τύχαινε να είναι παντρεμένος… Αυτό είχε ως συνέπεια όχι τις γρήγορες εναλλαγές υποψηφίων εραστών, αλλά τη πλήρη αποξένωσή μου από τον κόσμο, μιας και κανένας τους δεν ήθελε να κυκλοφορούμε σε μπαράκια ή εστιατόρια με πολύ κόσμο… Δεν μπορώ να θυμηθώ τι είχε γίνει εκείνη την ημέρα που δέχθηκε να πάμε για φαγητό στη Γλυφάδα… Μάλλον απουσίαζε από την Αθήνα η γυναίκα του… αν θυμάμαι καλά… Παρατηρώντας τον τρόπο που με κοιτάει, γιατί θυμήθηκε ποιος είμαι, φέρνω στο μυαλό μου τον τρόπο που κοιτούσα γύρω του εκείνη τη βραδιά όλους όσους βρισκόταν στο εστιατόριο, από τον φόβο μη τον δει κανένας γνωστός… Μέσα στα βλέμματα και το φόβο που τον είχε κυριεύσει, είχαμε μια μικρή συνομιλία που περιελάμβανε πολλές ερωτήσεις από τη δική μου πλευρά και μονολεκτικές απαντήσεις από τη δική του πλευρά… Εκνευρισμένος, και χωρίς να έχουμε ολοκληρώσει το δείπνο μας, του ζήτησα να φύγουμε και να πάμε στο διαμέρισμα… δηλαδή στη γκαρσονιέρα που νοίκιαζα εκείνη την εποχή στη πολυκατοικία, δίπλα από τους γονείς μου…
Καθ’ όλη τη διάρκεια της διαδρομής από τη Γλυφάδα μέχρι το κέντρο, καθόμουν ήσυχος στη θέση του συνοδηγού και πρόσεχα τα μάτια του μέσα από τον καθρέφτη του οδηγού… Από τότε μου άρεσε να παρατηρώ τα πάντα πάνω στον εραστή μου… Το βλέμμα του… τις κινήσεις του… τον τρόπο που οδηγεί… τον τρόπο που πιάνει τον λεβιέ για να αλλάξει τις ταχύτητες… τα πάντα παρατηρούσα… Δεν ξέρω πως, αλλά παρατηρώντας όλα αυτά έβγαζα συμπεράσματα για την αποδοτικότητά του στο κρεβάτι και αν όσα συμπέρανα αποδεικνύονταν πραγματικότητα αισθανόμουν ευτυχισμένος κουρνιάζοντας στην αγκαλιά του μετά το γαμήσι μας…
Όταν φτάσαμε στο διαμέρισμα, στο οποίο ερχόταν για πρώτη φορά, μου ζήτησε να βγάλω στη βεράντα την Νεφέλη γιατί ήταν αλλεργικός στις γάτες… Του πρόσφερα ποτό και τεντώνοντας τα χέρια μου σαν να ήθελα να του χαρίσω μια τεράστια αγκαλιά, κάθισα δίπλα του στην άκρη του κρεβατιού… Θυμάμαι πως ήταν πολύ γυμνασμένος με αποτέλεσμα να αισθανθώ έντονα το βάρος του δυνατού του κορμιού καθώς έσκυψε προς το μέρος μου φιλώντας με τρυφερά στο στόμα… Τραβώντας τον από τα μαλλιά, τον φίλησα σαν πεινασμένος… τον φίλησα πιο πολύ… Είχα χωρίσει τα χείλια του στα δυο σπρώχνοντας τη γλώσσα μου μέσα στο στόμα του, αν και δεν ήθελε, γεμίζοντάς του το σαγόνι με σάλια… Ρούφηξα τα σάλια καθώς ξεκίνησε να ξεκουμπώνει τα κουμπιά του πουκάμισού μου… Φτάνοντας η σειρά της απομάκρυνσης της ζώνης μου από το παντελόνι, έσκυψε το κεφάλι του και το έχωσε πάνω στα γεννητικά μου όργανα μυρίζοντάς τα σαν σκύλος… Ακούμπησε το χέρι του στο στομάχι μου… Το χέρι του ήταν κρύο, θυμάμαι, και κάθε άγγιγμά του ηλέκτριζε τις τρίχες του κορμιού μου…
Χάιδεψε τη μια ρόγα του στήθους μου με τα ακροδάχτυλά του και θέλησε να μου την χουφτώσει αποδεικνύοντας ότι εκείνη τη στιγμή μπορεί να σκεφτόταν και τη γυναίκα του… Φιλούσε όμως τόσο τέλεια φανερώνοντας την έντονη ανάγκη του να συνευρεθεί με έναν άντρα… Μου έβγαλε το παντελόνι, το χαμήλωσε μέχρι τα γόνατά μου και σκέπασε με το στόμα του τη βάλανο του πούτσου μου… Μπορώ να πω, πως δεν ήταν καθόλου ντροπαλός… καθόλου πρωτάρης… όπως μου έλεγε στις διαδικτυακές συνομιλίες μας… Εγώ του είχα εξομολογηθεί τα πάντα… τι ήμουν… τι μου άρεσε… Προσπαθούσε να κρύψει την αμηχανία του και να γίνει ευγενικός… τρυφερός… πιστεύοντας ότι έτσι θα με κέρδιζε… Αυτό που με είχε εντυπωσιάσει ήταν ότι μου συμπεριφερόταν σαν να ήμουν η γυναίκα του… Έγλειφε και ρουφούσε τις ρόγες μου σαν να ήθελε να με θηλάσει… σαν να ήθελε να θηλάσει την γυναίκα του… Δεν ήμουν έτοιμος να παίξω αυτό το ρόλο… Είχε επιλέξει να γαμηθεί μ’ έναν άντρα και αυτό ήθελα να του κάνω γνωστό… Ανασήκωσα το κορμί μου… άνοιξα το φερμουάρ του λινού παντελονιού του φέρνοντας έξω τον σκληρό πούτσο του ενώ συγχρόνως απομάκρυνα όλα τα υπόλοιπα ρούχα του… Έχωσα το χέρι μου μέσα στο σλιπ του και χαμογέλασα κοιτώντας τον στα μάτια… Ξεκίνησα να του παίζω τον πούτσο απαλά τυλίγοντάς τον μέσα στη παλάμη μου ενώ συνέχισα να του χαμογελώ… Πάντα, ακόμη και σήμερα, προσέχω τον τρόπο που θα τραβήξω μαλακία τον πούτσο ενός άντρα… Ο καθένας καυλώνει διαφορετικά και μου αρέσει να προσπαθώ έως ότου τον καυλώσω… Βλέποντας στα μάτια του το κενό, κατάλαβα πως με τη πρώτη το είχα καταφέρει στην περίπτωσή του…
Χαμήλωσα το στόμα μου και του πήρα πίπα… εξυπηρετώντας μ’ αυτό τον τρόπο και τα δικά μου συμφέροντα…
Στολίζοντας με μικρής διάρκειας φιλιά τον πούτσο του και κινώντας τα χείλια μου κατά μήκος του και τη γλώσσα μου ρυθμικά δοκίμασα μέσα σε λίγα λεπτά τη γλυκιά γεύση του σπέρματός του… τη πρώτη δόση… Ακουμπώντας τα χέρια μου στα γόνατά του, άνοιξα τα πόδια του και έχωσα τον πούτσο μου στην κωλοτρυπίδα του εκπλήσσοντάς τον μιας και πίστευε πως μόνο στα τέσσερα μπορούσε να γαμήσει ένας άντρας έναν άλλο άντρα… Η πρώτη διείσδυση τον πείραξε λίγο… μου το είπε αργότερα όταν το γαμήσι τελείωσε… Μου είπε επίσης πως η στάση αυτή τον έκανε να αισθάνεται ταπεινωμένος και ανίσχυρος… μου είπε πως αισθανόταν σαν γυναίκα… Τυλίγοντας τα πόδια του πάνω μου με βοήθησε να κινηθώ γρήγορα και αποτελεσματικά δείχνοντας του την ικανότητα και τη δύναμή μου… Η συσπάσεις των μυών του προσώπου του ήταν οι καλύτεροι μάρτυρες της ικανοποίησής του…
Κρατιόμουν από τα πόδια του σπρώχνοντας όλο και βαθύτερα τον πούτσο μου και κάνοντάς τον δικό μου… Άφηνα τον πούτσο μου να γλιστρήσει ολόκληρος μέσα του με δύναμη που το κρεβάτι δεν μπορούσε να αντέξει… Διατηρώντας την ίδια πάντα δύναμη έχυσα ασυλλόγιστα μέσα του γεμίζοντας την κωλοτρυπίδα του έως πάνω με αποτέλεσμα να κυλήσουν προς τα έξω και να στάξουν στα κωλομάγουλά του… Θυμάμαι ότι μείναμε ξαπλωμένοι καπνίζοντας αμέτρητα τσιγάρα μέχρι το πρωί που έφυγε… Από τότε δεν τον είδα ξανά… μέχρι σήμερα… στο μπαρ… που μου έκλεισε το μάτι…

Μια επίσκεψη – έκπληξη

«Τι κάνεις εσύ εδώ;», τον ρώτησα μη κρύβοντας την έκπληξή μου…
Είχα κατέβει μέχρι το λιμάνι για να αγοράσω εφημερίδα…
«Διάβασα ότι είσαι στο νησί…», μου είπε κοιτώντας με από τα πόδια μέχρι το κεφάλι…
«… και πού κατάλαβες σε ποιο νησί είμαι…», τον ρώτησα…
«… μου το είπε ένα πουλάκι…», απάντησε χαμογελώντας… «… Έλα…», συνέχισε… «… δεν ήταν τόσο δύσκολο να καταλάβω σε ποιο νησί κάνεις διακοπές… Το έχεις αναφέρει αρκετές φορές στο blog σου… Έρχεσαι κάθε χρόνο εδώ…», μου είπε…
«Ναι, αυτό είναι αλήθεια…», απάντησα… «έχεις πολύ καλή μνήμη…»…
«Δεν θα μπορούσα να βρίσκομαι στο ίδιο νησί μ’ εσένα και να μη σε δω από κοντά…», μου είπε…
«… μόνο μια φορά…», τον διέκοψα…
«Μόνο μια φορά…», μου είπε…
Προσπάθησε να παραμείνει ήρεμος, αλλά η νευρικότητα δεν μπορούσε να μείνει άλλο κρυμμένη μέσα του… Το κατάλαβα από τον τρόπο που κρατούσε το τσιγάρο του…
«Θέλω να σου δείξω κάτι…», μου είπε σπάζοντας την ολιγόλεπτη σιωπή… «Έχεις λίγο χρόνο;»
«Βγήκα για να αγοράσω εφημερίδα και για το μεσημέρι έχουμε προγραμματίσει με τον Μιχάλη να βγούμε έξω για φαγητό…», του είπα… «… αλλά εντάξει… Μπορώ να αργήσω λίγα λεπτά…»
«Ωραία… χαίρομαι… Ακολούθησέ με…», μου είπε…
«Που πάμε;», τον ρώτησα…
«Υπομονή..», μου απάντησε… «Θα δεις…»
Τον ακολούθησα… Ανεβήκαμε σιγά-σιγά τα σκαλοπάτια…
«Δεν θέλω να απομακρυνθούμε…», του είπα… «Που πάμε;», επανέλαβα την ερώτηση…
«Μια ζωή όλο ερωτήσεις…», είπε αγανακτισμένος… «Δεν σου λέω τίποτα αν δεν φτάσουμε…»…
Περάσαμε τα πρώτα εγκαταλελειμμένα σπίτια…
«Εδώ…», μου είπε…
«Τι;», ρώτησα…
Μπήκαμε στην αυλή ενός σπιτιού που μόλις είχαν ξεκινήσει οι εργασίες ανακαίνισής του… Οι τοίχοι ήταν καλυμμένοι με ασβεστοκονίαμα… χωρίς χρώμα… Τα πινέλα και τα εργαλεία των εργατών ήταν παρατημένα στο πάτωμα… μέσα στη σκόνη… σκορπισμένα εδώ κι εκεί…
«Διαμορφώνω τους χώρους του από την αρχή…», μου είπε περήφανος, χωρίς να καταλάβω τον λόγο…
«Βλέπω…», του είπα… «Γιατί με έφερες εδώ;», τον ρώτησα…
«Αγόρασα αυτό το σπίτι μόνο για να δώσω τροφή στην ψευδαίσθησή μου πως βρίσκεσαι δίπλα μου…», μου είπε…
Περπάτησα αμήχανος στο ένα και μοναδικό δωμάτιο του σπιτιού… Τα ανοίγματα για τα παράθυρα ήταν πολύ μεγάλα, επιτρέποντας μια καταπληκτική θέα προς το Σαρωνικό… Μπορούσα να δω όλο το νησί…
«Πολύ καλή επιλογή…», του είπα… «… έχει όμορφη θέα…»
«Ναι… δεν είναι απίστευτη;», με ρώτησε… «… αλλά υπάρχει και κάτι άλλο…»…
«… καλύτερη θέα;», ρώτησα…
«Ναι…», είπε πλησιάζοντάς με… Ακούμπησε το χέρι του κοντά στη μέση μου… Γυρνώντας το κεφάλι μου προς το μέρος του, έβαλε το άλλο του χέρι κάτω από το πηγούνι μου και σήκωσε το πρόσωπό μου έτσι ώστε να τον κοιτώ… Με φίλησε… βαθειά… παθιασμένα… Τα χείλια του καθυστέρησαν πάνω στα χείλια μου τόσο πολύ μου αισθάνθηκα να μουδιάζω σαν να με τσίμπησε μέλισσα…
«Σ’ έχω χάσει…», μου είπε…
Με φίλησε ξανά, τραβώντας με προς το τσιμεντένιο τοίχο…
«Δεν μπορώ να συνεχίσω…», του είπα…
«Γιατί όχι;», με ρώτησε…
«Γιατί, αν το ξέχασες, έχω το αγόρι μου μόνο του στο σπίτι… με περιμένει…», του απάντησα…
«Δεν το ξεχνάω…», μου είπε γλιστρώντας το χέρι του κάτω από το πουκάμισό μου…
«Σε παρακαλώ… σταμάτησε…», του είπα… «Πρέπει να φύγω…»
Επιδέξια ανοίγει το φερμουάρ του παντελονιού μου, γλιστράει το χέρι του μέσα αγγίζοντας τον ήρεμο πούτσο μου…
«Αλέξανδρε… σε χρειάζομαι…», μου είπε… Η φωνή του φανέρωνε την εσωτερική του ένταση…
«Γαμήσου…», του είπα…
«Μη μου βάζεις ιδέες…», μου είπε χαμογελώντας μου…
«Αν θυμώσει ο Μιχάλης δεν θα του το συγχωρέσω ποτέ…», του είπα καθώς ο πούτσος μου κρεμόταν έξω από το παντελόνι μου και φωτιζόταν από τις ακτίνες του ήλιου…
«Σε παρακαλώ… Σε παρακαλώ…», μου είπε…
Έστρεψα το βλέμμα μου προς τα λευκά σύννεφα που κάλυπταν τον ουρανό…
«Αγόρασα αυτό το σπίτι για σένα…», μου είπε… «… ίσως στο μέλλον βρεθεί μια γωνία και για μένα εδώ μέσα…»
Δεν μπορούσα να μείνω άλλο…
«Ξέρεις… φεύγω από την Ελλάδα… Δεν ξέρω αν επιστρέψω ποτέ…», του είπα…
«Το ξέρω… Κάνεις λάθος… Άσε τον μικρό να πραγματοποιήσει τα όνειρά του…», μου είπε…
«Τα όνειρα του Μιχάλη είναι συνδεδεμένα με τα δικά μου…», του απάντησα…
Κούμπωσα το παντελόνι μου και προχώρησα προς την έξοδο…
«Περίμενε…», μου ζήτησε…
«Φεύγω…», του είπα…
«Περίμενε… φεύγουμε μαζί…», μου είπε…
Κατεβαίνοντας τα σκαλιά σκούπισα τα παπούτσια μου από τη σκόνη…
«Είσαι ένας πούστης… δεν σου ταιριάζει να υποκρίνεσαι τον αθώο…», μου είπε…
Γέλασα…
«… δεν έχεις δίκιο… αλλά, δεν μπορώ να σου εξηγήσω…», του απάντησα…
Ανακουφισμένος, επιτάχυνα τον βηματισμό μου… Ήμουν έτοιμος να εκραγώ από το γέλιο… Φτάσαμε στο λιμάνι…
«Είσαι ο μεγαλύτερος μαλάκας που γνώρισα ποτέ…», φώναξε από μακριά
Σκούπισα τα μάτια μου με τη παλάμη… Ήταν γεμάτα δάκρυα από τα γέλια…
«… Ίσως… Αλλά μαλάκας ήμουν και όταν με γνώρισες…», του απάντησα μη κρύβοντας πια τα γέλια μου…
«Άντε και γαμήσου… κωλόπαιδο…», μου είπε…
«Αυτό είχα στο μυαλό μου να κάνω…», του απάντησα… «Σ’ ευχαριστώ πολύ που ήρθες στο νησί…»

Ο νεαρός

Μετά το γεύμα καθόμαστε και σχολιάζουμε εκείνο τον νεαρό που λικνιζόταν υπέροχα χθες το βράδυ στο «Μαγκαζέ»… Οι φαντασιώσεις ξεκίνησαν… Το μωρό μου σηκώθηκε και προσπαθούσε να μιμηθεί τον νεαρό… Τον μιμήθηκε αρκετά ικανοποιητικά φέροντας συχνά τα χέρια ανάμεσα στα πόδια του. Στα πλαίσια της ειλικρίνειας που χαρακτηρίζει τη σχέση μας ομολόγησα στο μωρό μου πως κοιτώντας τον νεαρό σκέφτηκα πως θα ταίριαζε ο πούτσος μου μέσα στην κωλοτρυπίδα του…

«Αν δεν ήμουν δίπλα σου θα του τα έριχνες;», με ρώτησε…

«Χμμ… Δεν ξέρω…», του απάντησα…

Μου ανακάτεψε τα μαλλιά και του είπα πως οι φαντασιώσεις πρέπει να πραγματοποιούνται…

«Μου αρέσει να απολαμβάνω όλα όσα σκέφτομαι…», του λέω κοιτώντας τον στα μάτια…

«Είσαι σεξομανής… το έχεις καταλάβει;», με ρώτησε… Χαμογέλασε…

«Εσύ πως το κατάλαβες;», τον ρώτησα με τη σειρά μου…

Άπλωσε το χέρι του προς το μέρος μου… κατάλαβα αμέσως τη διαδρομή που θα έκανε… Πιάνω το χέρι του και τον βοηθάω να μου ανοίξει το φερμουάρ του παντελονιού… Χώνω το χέρι μου και το χέρι του μέσα στο εσώρουχό μου…

«Υπάρχει μια δύναμη εδώ μέσα που με φοβίζει…», μου είπε…

«Φοβάσαι; Θέλεις να γίνεις ο νεαρός που είδαμε χθες και να σε γαμήσω στη θέση του;», προτείνω…

«Θα το ήθελα πάρα πολύ… Αλλά δεν θέλω ένα συνηθισμένο γαμήσι… Έχω ανάγκη για κάτι πιο σκληρό…», μου είπε…

Τα μάτια μου έλαμψαν σαν να ήταν πυγολαμπίδες…

«Θα ήθελες έναν υγρό, σκληρό πούτσο μέσα σου…», τον ρώτησα…

Πρόσεξα το χέρι του… Τα δάχτυλά του ξεκίνησαν να τραβάνε μαλακία τον πούτσο μου…

«Είναι υγρή η κωλοτρυπίδα σου;», τον ρώτησα…

«Γιατί… τσιγκουνεύεσαι την βαζελίνη;», μου απάντησε…

«Εξυπνάκια…», του είπα… τον χλεύασα αγγίζοντας τρυφερά τις μπούκλες του…

«Είναι αρκετά υγρή η κωλοτρυπίδα μου… Για να δούμε και τον πούτσο σου…», μου είπε…

«Δεν κάνω σεξ με άντρες τόσο εύκολους… όπως είσαι εσύ», του είπα…

«Εύκολος εγώ;», με ρώτησε…

«Είσαι πιο εύκολος και από την τελευταία πουτάνα…», του είπα με σκοπό να τον ερεθίσω…

Ξαπλώνει στο κρεβάτι… Κρατάει τα πόδια του ερμητικά κλειστά…

«Δεν σου αρέσουν οι εύκολοι δηλαδή;», με ρώτησε…

«Θέλω ο άντρας να μου λέει όχι και να εφευρίσκω τρόπους για να τον γαμήσω και να χύσω μέσα του… ακόμα και αν δεν το θέλει…», του είπα…

«Ξέρεις πως αυτό λέγεται βιασμός;», με ρώτησε…

«Δεν μου αρέσει να χρησιμοποιείς αυτή τη λέξη…», του είπα…

«Ποια λέξη θα ήθελες να χρησιμοποιήσω;», με ρώτησε…

«Μωρό μου… θέλω να είσαι περισσότερο ντροπαλός… Θέλω να κοκκινίζουν τα μάγουλά σου μ’ ένα χάδι μου…», του είπα…

«Θα ήθελα κάποιος να με αναγκάσει να κάνω έρωτα…», μου ομολογεί…

«Κάποιος; Όχι εγώ;», τον ρώτησα…

Κουνάει καταφατικά το κεφάλι του…

«Θέλω να σε κοιτώ στα μάτια και να σου λέω τι πρέπει να μου κάνεις… τι πρέπει να κάνεις στο κορμί μου… στον πούτσο μου… στην κωλοτρυπίδα μου… Θέλω να σου λέω τι πρέπει να κάνεις και να βλέπω τον τρόμο μέσα στα μάτια σου…», μου λέει…

«Γιατί να βλέπεις τον τρόμο μέσα στα μάτια μου;», τον ρωτάω…

«Γιατί δεν είσαι τόσο κίνκι όσο πρέπει… γι’ αυτό…», μου λέει…

«Κάθε άλλο…», του απαντώ…

Τον ακούω με προσήλωση… Μου αρέσει όταν το μωρό μου διηγείται τις φαντασιώσεις του… όταν μου διηγείται αυτά που σκέφτεται… Τοποθετώ το χέρι μου ανάμεσα στα πόδια του και τσιμπώ τα αρχίδια του… Τα τσιμπώ δυνατά ώστε να πονέσει… Ανοίγω το στόμα μου για να φυλακίσω την αναπνοή του… Προσέχω κάθε κίνηση που θα κάνω από δω και πέρα, προσέχω τις συσπάσεις του προσώπου του ειδικά από τη στιγμή που θα χώσω το δάχτυλό μου μέσα στην κωλοτρυπίδα του…

«Μωρό μου… τι ωραία που εκφράζεις τις σκέψεις σου… Μ’ έχεις καυλώσει…», του λέω…

«Ξέρεις αν αφήσω ανεξέλεγκτη τη φαντασία μου τι πρόκειται να συμβεί;», μου λέει…

«Τι;», ρωτάω… έπρεπε να ρωτήσω… Ο πούτσος μου είναι ήδη υγρός και κεράτινος… είναι έτοιμος να αναλάβει δράση… Είμαι έτοιμος να παίξω με την είσοδο της κωλοτρυπίδας του…

«Όχι έτσι…», μου λέει…

«Τι όχι έτσι; Τι απροθυμίες είναι αυτές μωράκι μου;… Το παίζεις παρθένα παλιόπαιδο;», του λέω…

«Γιατί δεν μπορώ να υποδυθώ τον παρθένο;», με ρωτάει…

«Θυμάσαι πόσο πονάει η κωλοτρυπίδα ενός παρθένου όταν εισβάλλει ένας πούτσος μέσα της;», του υπενθυμίζω…

«Ξέχασα…», μου λέει και χαμογελάει…

«Να κάνω μια προσπάθεια να στο θυμίσω;», του προτείνω…

Βάζω τα χείλια μου σημάδι πάνω στα μπούτια του, κατεβάζω το παντελόνι μου, το σλιπ μου… Το δέρμα του πούτσου μου είναι ερεθισμένο από τα συνεχόμενα γαμήσια και τις μαλακίες… Φυτεύω τα δόντια μου στις ρόγες του έως ότου πετύχω την κατάλληλη στύση για τον πούτσο του…

«Βλέπεις πόσο τεράστιος είναι; Μπορείς να τον κάνεις να χωρέσει μέσα στο στόμα σου…», μου λέει προκαλώντας με…

«Ναι…», του λέω με εξακριβωμένη βεβαιότητα…

«Ναι;», με ρωτάει…

«Είμαι πολύ καλός στο να κρύβω έναν πούτσο στο στόμα μου…», του λέω με περηφάνια…

«Δείξε μου τον τρόπο…», μου ζητάει…

Προσέχω τα μάτια του… τα χέρια του… Γραπώνει τον πούτσο του και ξεκινάει να τον παίζει χαλαρά μέσα στη χούφτα του…

«Είσαι σίγουρος πως το θέλεις;», τον ρωτάω…

Πιέζω τα χείλια μου πάνω στον πούτσο του και στροβιλίζω τη γλώσσα μου πάνω στη βάλανό του… Το μωρό μου αναστέναξε…

«Πρόσεχε…», του λέω…

«Βλέπεις να μη προσέχω;», με ρωτάει χαμογελώντας σκανδαλιάρικα…

Το μάθημα ξεκινάει…

Ο πούτσος του πρόθυμα υποκλίνεται στο στόμα μου και τις τεχνικές μου… Ρυμουλκώ με τα δόντια μου το πετσάκι και σφηνώνω τον πούτσο του ανάμεσα στα χείλια μου…

Γυρίζει το κεφάλι του και κοιτάει προς τον τοίχο…

«Παλιόπαιδο… γιατί δεν με προσέχεις;», τον επιπλήττω…

«Προσέχω…», μου λέει…

«Σκατά προσέχεις… Πως θα σε αφήσω διάδοχό μου μεθαύριο;», του λέω χαμογελώντας…

Ρουφώ άγρια τον πούτσο του, σκληρά, σκληρά, πιο σκληρά από ποτέ… Η σκληρότητα του πούτσου του παραδίδεται στη δεξιοτεχνία του στόματός μου…

«Σου αρέσει μωρό μου η πίπα που σου παίρνω;», τον ρωτάω για να επιβεβαιωθώ…

«Ναιιιιιιιιι», μου λέει…

Τοποθετώ ένα-ένα τα δάχτυλά μου μέσα στην κωλοτρυπίδα του… Με το άλλο χέρι μου τραβάω μαλακία τον πούτσο του…

«Γάμησέ μου την κωλοτρυπίδα… Ναι…», μου ζητάει…

Κρατώ τα δάχτυλά μου ακίνητα μέσα του… Τον γαμάω με τα δάχτυλά μου μέχρι να αισθανθώ έτοιμο τον πούτσο μου…

«Το απολαμβάνεις μωρό μου… ε; Δεν το απολαμβάνεις;», τον ρωτάω… σπρώχνω τρία δάχτυλά μου μέσα στην κωλοτρυπίδα του… φιλώ τρυφερά τον πούτσο του… αισθάνομαι την παλίρροια του σπέρματός του να πλησιάζει…

Γονατίζω… Ο πούτσος του έχει κοκκινίσει από τη τριβή… τα δάχτυλά μου σαν αγέλη ορμούν μέσα στην κωλοτρυπίδα του… η γλώσσα μου τον δροσίζει με σάλια… Ο πούτσος μου είναι έτοιμος για την εισβολή χωρίς να χρειαστεί κανένα είδος λιπαντικού… συνδέω το κορμί μου με το κορμί του μέσω του πούτσου μου… Κυλώ μέσα στην κωλοτρυπίδα του τον πούτσο μου… Το μωρό μου κλαψουρίζει και δεν ξέρω αν είναι από πόνο ή ευχαρίστηση… Χρησιμοποιεί τα χέρια του για να στηρίζεται από το στρώμα του κρεβατιού… Ένα χαμόγελο κάνει το πρόσωπό του να λάμπει… Ξαφνικά θυμάμαι το πρόσωπο του νεαρού… δεν μπορώ να βάλω στην άκρη τις φαντασιώσεις μου… Φαντάζομαι πως ο πούτσος μου διακορεύει την κωλοτρυπίδα του νεαρού ενώ λικνίζεται στους ήχους της μουσικής… Μήπως είμαι διαστρεμμένος… Είναι φυσιολογικό να φαντασιώνομαι κάποιον άλλο όταν γαμάω το μωρό μου… τον άντρα που λατρεύω και αγαπώ; Ό, τι κι αν είναι απολαμβάνω τη στιγμή που μου προσφέρουν οι σκέψεις και οι φαντασιώσεις μου… Υπάρχουν φορές που πρέπει να βελτιώνω τη ποιότητα των ερωτικών μας επαφών έστω και μ’ αυτό τον ανορθόδοξο τρόπο…

Φιλική συζήτηση

Σηκώνω το τηλέφωνο χωρίς καμία όρεξη για συζήτηση…

- Τι θέλεις;
- Άντε ρε μαλάκα, πότε θα γυρίσεις; Τι κάνεις;
- Εεε… είμαι ξαπλωμένος στο κρεβάτι, βλέπω τηλεόραση και τρώω δημητριακά…
- Α! Τόσο ωραία!
- Εσύ;
- Σκατά…
- Να σε πάρω εγώ να μη πληρώνεις;
- Να με πάρεις; Όποτε θέλεις κούκλε…
- Δεν εννοούσα αυτό που κατάλαβες…

Σιωπή…

- Που είναι ο Μίκα;
- Στον Μάνο…
- Τι φοράς;
- Τι;
- Τι φοράς;
- Σορτς, ένα μπλουζάκι από τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004 και κάλτσες…
- Χα!
- Η μια μάλιστα είναι τρύπια! Εσύ;
- Τίποτα… Φορώ μόνο το χαμόγελό μου…
- Θα κρυώσεις ρε…
- Έχει ζέστη στην Αθήνα…
- Εγώ έχω παγώσει…
- Διαβάζω το blog σου κι έχω καυλώσει…

Σιωπή…

- Τι θόρυβος είναι αυτός που ακούγεται;
- Πάτησα το κουμπί του δονητή…
- Σοβαρά ρε μαλάκα;
- Σε κοροϊδεύω… Βρήκα όμως ένα δονητή σήμερα που όταν θα τον δεις θα πάθεις πλάκα…
- Είναι από αυτούς που λυγίζουν;
- Όχι… απλά είναι τεράστιος…
- Πω… πω… πούστη μου! Πόσο μεγάλος;
- Μεγάλος…
- Μεγαλύτερος από την πούτσα μου;
- Μεγαλύτερος…
- Μεγαλύτερος; Έχε χάρη που είσαι μακριά, διαφορετικά θα στον έχωνα στον κώλο…
- Με προκαλείς;
- Έχω όρεξη για παιχνίδια…
- Είσαι φρικτός! Πως και έμεινες στο σπίτι Σαββατιάτικα;
- Που να πάω; Βαρέθηκα τα ίδια και τα ίδια…
- Και τι κάνεις;
- Μιλώ στο τηλέφωνο μαζί σου και παίζω τους είκοσι πόντους της πούτσας μου…

Γελώ…

- Είκοσι πόντους; Σιγά ρε μεγάλε… Μετράς και το χέρι σου ή μπέρδεψες τον πούτσο σου με το ασύρματο τηλέφωνο;
- Σοβαρά ρε… Η πούτσα μου είναι μεγάλη, μακριά, σκληρή και στοιχηματίζω ότι η κωλοτρυπίδα σου είναι τόσο σφικτή που θα πονέσεις με το που θα την χώσω μέσα σου…

Έστω και αργά συνειδητοποιώ ποιος είναι ο σκοπός του και γιατί με τηλεφώνησε…

- Κράτα την να μη τη χάσεις… Αν και τέτοιος πούτσος δεν χάνεται εύκολα…
- Με κοροϊδεύεις;

Σιωπή…

- Πες μου κανένα βρωμόλογο… να χύσω στα γρήγορα…
- Είσαι σοβαρός; Θα απατήσω έστω και τηλεφωνικά το μωρό μου και μάλιστα ξαπλωμένος στο κρεβάτι που γαμιόμαστε; Για σοβαρέψου…
- Έλα ρε…
- Ειλικρινά… Είμαι κουρασμένος και έχω πονοκέφαλο… Μπορείς να μου τηλεφωνήσεις κάποια άλλη στιγμή;
- Αύριο;
- Αύριο…

Ερωτικό σάντουιτς

Καθόμαστε ακόμα στο τραπέζι… σκουπίζω τα λάδια του μουσακά γύρω από τα χείλια του μωρού μου… Ο Μάνος, στην κουζίνα μας φτιάχνει καφέ… Κοιταζόμαστε στα μάτια, κανένας από τους δυο μας δεν θέλει να φύγει… Τελικά σκεφτόμαστε να κλείσουμε το στούντιο πάνω από το διαμέρισμα του Μάνου… το είδαμε το πρωί, είναι άνετο, είναι μια τέλεια φωλιά για το μωρό μου και μένα… Ευτυχώς που μας βοήθησε ο Μάνος… Φάγαμε το μεσημέρι στο σπίτι του… είχε μαγειρέψει μουσακά. Κατά τη διάρκεια του γεύματος έτσι όπως καθόμουν δίπλα στο μωρό μου, άγγιζα συνεχώς το χέρι του και χτένιζα με στοργή τις μπούκλες που έπεφταν μπροστά στα μάτια του… Ξαφνικά αισθάνομαι το χέρι του Μάνου να μ’ ακουμπάει στο γόνατο… Το μωρό μου αισθάνεται το άλλο χέρι του Μάνου να του χαϊδεύει το μπούτι, σκύβει το κεφάλι του προς το αυτί μου… μου λέει τι γίνεται… του χαμογελώ… του δίνω ένα φιλί στο στόμα θέλοντας να του υπενθυμίσω ότι είναι δικός μου εραστής… ότι μου ανήκει… Το ενδιαφέρον του Μάνου και για τους δυο μας είναι προφανές… πιστεύω πως λόγω αυτού του ενδιαφέροντος προθυμοποιήθηκε να μας βρει σπίτι… πιστεύω πως λόγω αυτού του ενδιαφέροντος μας κάλεσε για γεύμα στο δικό του σπίτι… Κοιτώ με στοργή το μωρό μου… είμαι περήφανος που τα καταφέραμε… Και το μωρό μου είναι ευχαριστημένο… Δεν έχει σταματήσει να μου χαμογελάει ούτε στιγμή…

Αργότερα…

Πίνουμε τον ελληνικό καφέ που μας έφτιαξε ο Μάνος. Έχω ένα φοβερό φούσκωμα στο στομάχι από τις τηγανισμένες μελιτζάνες του μουσακά… ξεκουμπώνω τη ζώνη του παντελονιού ώστε να ανακουφιστώ… Ο Μάνος πηγαινοέρχεται… μια στη τραπεζαρία… μια στη κουζίνα, μας ρωτάει αν θέλουμε επιδόρπιο… Αρνούμαστε ευγενικά και οι δυο… Δεν θέλουμε επιδόρπιο… περιέργως όμως θέλουμε και οι δυο κάτι άλλο… είναι από τις σπάνιες φορές που συμφωνούμε…

«Μου έχουν στείλει ένα μπουκάλι κόκκινο κρασί από τη Κρήτη… Τι λέτε; Θέλετε να το αδειάσουμε παρέα; Είμαι σίγουρος πως θα σας αρέσει…», μας λέει ο Μάνος και χωρίς να περιμένει την απάντησή μας κατευθύνεται προς το μπαράκι…

Έτσι όπως περπατάει προσέχω τον κώλο του και το πώς τονίζεται κάτω από το δερμάτινο παντελόνι του… Κατευθύνω με το δάχτυλό μου το βλέμμα του μωρού μου πάνω στο κωλαράκι του Μάνου, την πιο κατάλληλη στιγμή, τη στιγμή που γυρνάει και μας κοιτάει… Καθώς μας πλησιάζει προσέχω το στήθος του μέσα από το ανοιχτό πουκάμισό του… Το δέρμα του στήθους του γυαλίζει, είναι ηλιοκαμένος σαν τους ψαράδες της Ύδρας που πάντα με καυλώνουν… Όταν κάναμε cyber sex θυμάμαι πως ήταν πιο τριχωτός και γι’ αυτό το λόγο τον είχα ερωτευτεί… Έτσι όπως σκύβει γεμίζοντας τα ποτήρια μας με κρασί κοιτώ επίμονα το κορμί του… φευγαλέα αναρωτιέμαι πως θα αισθανόμουν αν θα τον έβλεπα γυμνό μετά από τόσα χρόνια… Στη σκέψη αυτή ο πούτσος μου ήδη πιέζει το ύφασμα του τζιν μου… Κοιτώ μια το μωρό μου, μια τον Μάνο… συνειδητά αποφασίζω πως θέλω να με γαμήσουν και οι δυο… κάτι μου λέει πως γι’ αυτό το λόγο μας κάλεσε ο Μάνος στο σπίτι του… Κάνω γνωστές τις σκέψεις μου ψιθυρίζοντας τις στο αυτί του μωρού μου… τον προκαλώ… τον κοιτώ στα μάτια… Το μωρό μου αρχικά διστάζει… Δεν είναι σίγουρος αν το θέλει… δεν έχει συνηθίσει να με μοιράζεται… δεν έχει συνηθίσει να γαμιόμαστε μπροστά σε κάποιον άλλο που θα μας προσέχει τραβώντας μαλακία ή καλύτερα μπροστά σε κάποιον που θα συμμετέχει στο γαμήσι μας…

Του το ζητώ σαν χάρη… σαν δώρο στον Μάνο που μας βοήθησε τόσο πολύ εδώ στη Νέα Υόρκη… Είμαι σίγουρος πως θα απολαύσει το δώρο που θα του δώσουμε… φυσικά μόνο αν δεχτεί το μωρό μου… εκτιμώ και υπολογίσω τη γνώμη του… Συνεννοούμαστε με τα βλέμματα… Τον πιάνω από το χέρι και καθόμαστε αγκαλιασμένοι σ’ έναν καναπέ… Ο Μάνος, αδιάφορα, γεμίζει τα ποτήρια μας για δεύτερη φορά με κρασί… Απλώνω το χέρι μου πάνω στις μπούκλες του μωρού μου και του δίνω με πάθος ένα γαλλικό φιλί… τον τραβώ πάνω μου… στην αγκαλιά μου… τον φιλώ παντού στο πρόσωπο… Δοκιμάζω τη γεύση του καφέ ανακατεμένη μ’ αυτή του κρασιού από τα χείλια του… Κοιτώ προς το μέρος του Μάνου… του κάνω νόημα με το βλέμμα να έρθει στην παρέα μας… Συνεχίζω να φιλώ το μωρό μου και αισθάνομαι τον Μάνο, τα χέρια του πάνω στους ώμους μου… Αισθάνομαι σαν ζαμπόν ανάμεσα σε δυο φέτες ψωμιού… μια καρδιά που χτυπάει δυνατά, ανάμεσα σε άλλες δυο που χτυπούν εξίσου δυνατά… είμαστε και οι τρεις ένα μοναδικό ερωτικό σάντουιτς… Τα χέρια του Μάνου χαϊδεύουν το στήθος μου και ξεκουμπώνουν τα κουμπιά του πουκάμισού μου… Τον βοηθώ… θέλω να νιώσει τη ζεστασιά του τριχωτού μου στήθους… θέλω να νιώσει τις σκληρές ρόγες του στήθους μου… Θέλω να με αγγίξουν και οι δυο… και το μωρό μου και ο Μάνος… Καθώς απαλλάσσομαι από το πουκάμισο, σηκώνω τα χέρια μου ψηλά… Ο Μάνος γλύφει τις μασχάλες μου… το μωρό μου γλύφει μια-μια τις ρόγες του στήθους μου… Μπαίνω στη διαδικασία να τους συγκρίνω… Το μωρό μου είναι πιο ευγενικό… Ο Μάνος πιο άγριος… πιο πεινασμένος… προτιμώ τα φιλιά του μωρού μου, είναι πιο προσιτά… πιο οικεία… Ο Μάνος μου κάνει μασάζ στη πλάτη… το μωρό μου χαϊδεύει το στήθος μου… Τα χέρια του κινούνται χαμηλά, πάνω στο στομάχι μου… πάνω στη κοιλιά μου… ξεκουμπώνει τα κουμπιά του παντελονιού μου, το τραβάει προς τα κάτω… το παντελόνι μου σωριάζεται στο πάτωμα… Στο σημείο αυτό έχω ετοιμάσει μια έκπληξη και για τους δυο… δεν φορώ εσώρουχο… Στέκομαι ολόγυμνος ανάμεσα σε δυο άντρες… ανάμεσα στο μωρό μου και στον Μάνο… Αισθάνομαι έντονα τους σκληρούς, σηκωμένους πούτσους τους… Τον πούτσο του μωρού μου τον βλέπω μάλιστα στη προσπάθειά του να κατεβάσει βιαστικά το μπόξερ του… Τον πούτσο του Μάνου δεν τον βλέπω, τον νιώθω όμως μιας και ακουμπάει ανάμεσα στα κωλομέρια μου…

Το μωρό μου ξαπλώνει ανάσκελα στον καναπέ, τα μάγουλά του είναι κόκκινα από την καύλα ή το ποτό… χαμογελάει και τραβάει μαλακία τον πούτσο του… Ο Μάνος καταπίνει γουλιά-γουλιά το κρασί από το μπουκάλι… Το χαμόγελο του μωρού μου είναι για μένα ένα είδος άδειας που μου επιτρέπει να συνεχίσω… Σκύβω και τραβάω το παντελόνι του μωρού μου… του το βγάζω… το κάνω λάσο και το τυλίγω γύρω από τον λαιμό του Μάνου… Ο Μάνος γελάει δυνατά… γελώντας τα αρχίδια του τραντάζονται και ο πούτσος του πάλλεται σαν τις κεραίες των ταξί που τρέχουν μανιωδώς στις λεωφόρους της πόλης… Τα χέρια του Μάνου αγγίζουν τα μάγουλά μου, χαϊδεύουν τα μαλλιά μου… καθοδηγούν το κεφάλι μου κατευθείαν πάνω στον πούτσο του μωρού μου έτσι ώστε να του πάρω εύκολα μια πίπα… Ο Μάνος στέκεται πίσω μου, όρθιος… αισθάνομαι τα χέρια του στη πλάτη μου… στα κωλομέρια μου… Αισθάνομαι τον πούτσο του, είναι χοντρός και μεγάλος… έτσι όπως τον θυμόμουν… τα δάχτυλά του επιδέξια κινούνται πάνω μου και ζυμώνουν τα σφικτά μου κωλομέρια… Ακούω την αναπνοή του… είναι το ίδιο βαριά μ’ αυτή του μωρού μου… Τα χέρια του τυλίγουν τη μέση μου, με τραβάει πάνω του… αισθάνομαι την ηδονή να με κυριεύει… συνεχίζω ρυθμικά να παίρνω πίπα τον πούτσο του μωρού μου… Τα χέρια του μωρού μου αγγίζουν το στήθος μου… χαϊδεύουν την κοιλιά μου… Τα χέρια του Μάνου χαϊδεύουν τον κώλο μου… τα μπούτια μου… Και οι τρεις μας κινούμαστε ρυθμικά… συμμετέχουμε σ’ έναν ερωτικό χορό που λίγοι ξέρουν τα βήματα… Ο Μάνος σκύβει από πίσω μου… γονατίζει και δροσίζει με τη γλώσσα του τα κρεμαστά μου αρχίδια… ανοίγει στα δυο τα κωλομέρια μου και γλύφει την κωλοτρυπίδα μου… Αυτό ήταν… Ο πούτσος μου στέκεται προσοχή… Ο Μάνος γλύφει την κωλοτρυπίδα μου και συγχρόνως γδύνεται…

Είμαι τόσο καυλωμένος που μου είναι δύσκολο να επικεντρωθώ στον πούτσο του μωρού μου που βρίσκεται στο στόμα μου… Ο Μάνος σηκώνεται… μου τραβάει τα μαλλιά… συνεχίζει να καθοδηγεί το στόμα μου… Αισθάνομαι αμέτρητα χέρια πάνω μου… Ο Μάνος σαλιώνει την κωλοτρυπίδα μου και την κρατάει ανοικτή ώστε να χώσει μέσα της τον πούτσο του… Ο δικός μου πούτσος στάζει σταγόνες σπέρματος από τον ενθουσιασμό… Το μωρό μου καθοδηγεί τη κίνηση του κεφαλιού μου, αλέθει την στοματική μου κοιλότητα με τον πούτσο του…

Ο Μάνος ξεκινάει να με γαμάει… ο πούτσος του κινείται μέσα στην κωλοτρυπίδα μου με τον ίδιο τρόπο που κινείται ο πούτσος του μωρού μου μέσα στο στόμα μου… Τι αρμονία! Κινούμαστε και οι τρεις πέρα-δώθε… πέρα-δώθε… πέρα-δώθε σαν κλαδιά δέντρου έρμαια στις διαθέσεις του αέρα… Είμαι έτοιμος να κουφαθώ από τις φωνές μας, από τους αναστεναγμούς μας, από τις κραυγές μας, από τα αγκομαχητά μας… Το μωρό μου χύνει μέσα στο στόμα μου… Ο Μάνος γρυλίζει σαν πληγωμένο σκυλί και σπρώχνει τον πούτσο του βαθιά μέσα μου… Χάνω την ισορροπία μου και πέφτω πάνω στον καναπέ, πάνω στο μωρό μου… Θαρρώ πως είμαστε μια μάζα μπερδεμένων ποδιών και χεριών… μια μάζα καλογυμνασμένων μπράτσων… μια μάζα ιδρωμένων κορμιών…

Το προφυλακτικό που τυλίγει τον πούτσο του Μάνου, δεν μου επιτρέπει να καταλάβω πότε και αν έχυσε… Μένω σχεδόν ανικανοποίητος γιατί για μένα η ικανοποίηση είναι στενά συνδεδεμένη με την εκσπερμάτιση… Θέλω κι άλλο… Στο μυαλό μου επεξεργάζομαι διάφορες στάσεις… παραλλαγές, ταυτόχρονες διεισδύσεις πούτσων… Δεν τολμώ να εκφράσω τις επιθυμίες μου… Μένουμε ξαπλωμένοι και οι τρεις, άλλος στο πάτωμα, άλλος στον καναπέ… ο ένας πάνω στον άλλο… τα χέρια μου χαϊδεύουν τον υγρό πούτσο του μωρού μου και τις σγουρές τρίχες του εφηβαίου του Μάνου… Καθώς η ώρα περνάει… σηκωνόμαστε σιγά-σιγά… φεύγουμε χωρίς να κάνουμε μπάνιο… Φεύγοντας ο Μάνος χώνει στο τσεπάκι του πουκάμισού μου ένα χαρτάκι. Ένα χαρτάκι πάνω στο οποίο έχει ζωγραφίσει δυο τεράστια χείλια… Ένα χαρτάκι πάνω στο οποίο έχει γράψει ένα τεράστιο «Ευχαριστώ» στα ελληνικά και τη νέα διεύθυνση του ηλεκτρονικού του ταχυδρομείου…

Παρκινγκ

Στέλνω τα προσχέδια με email και το μυαλό μου είναι στον Μιχάλη και το χθεσινό ξενοπήδημά του… Καυλώνω. Σχεδόν τρέχοντας πηγαίνω στην τουαλέτα… ακουμπώ τη πλάτη μου στα παγωμένα πορσελάνινα πλακάκια του μπάνιου… Κλείνω τα μάτια μου… Η μορφή του σχηματίζεται μπροστά μου… απεικονίζω την μορφή του με τη σκέψη μου… Διαβάζω το μήνυμα που μου έστειλε: «Σ’ αγαπώ…»… Τοποθετώ το ένα πόδι πάνω στον μπιντέ, κατεβάζω το φερμουάρ του παντελονιού μου και χώνω και τα δυο μου χέρια μέσα πιάνοντας τον πούτσο μου… Εκθέτω την κόκκινη βάλανο του πούτσου μου από το άνοιγμα του σλιπ μου… Φαντάζομαι το μωρό μου να βρίσκεται μπροστά μου και να παίζει τον πούτσο του κοιτώντας με… Έβγαλα ολόκληρο τον πούτσο μου έξω, αδιαφορώντας για το γεγονός πως η τουαλέτα του γραφείου παρακολουθείται από κάμερα… Ήθελα τόσο πολύ να με γαμήσει το μωρό μου, δεν μπορούσα να περιμένω μέχρι το μεσημέρι…

Παίζω βιαστικά τον πούτσο μου… τον παίζω έτσι όπως μου τραβάει μαλακία το μωρό μου… δεν είναι το ίδιο, αλλά μου αρέσει… δεν είναι το ίδιο, αλλά χύνω με ευχαρίστηση… το σπέρμα μου ποτίζει το ύφασμα του σλιπ μου και ένα μέρος του υφάσματος του παντελονιού μου… η βάλανος του πούτσου μου αστράφτει από τα χύσια… λάμπει… Σκουπίζω τον πούτσο μου… σκουπίζω τα χέρια μου στον τοίχο… Στο μυαλό μου έρχονται τα λόγια του μωρού μου… μου φαίνεται πως τον ακούω να μου λέει πόσο του αρέσει να γλύφω τα δάχτυλά μου και να δοκιμάζω τη γεύση του σπέρματός μου… Μου φαίνεται πως τον ακούω να μου λέει πόσο του αρέσει να γλύφω τα δάχτυλά μου και να τα καθαρίζω από το σπέρμα…

Η αναπνοή μου γίνεται πιο γρήγορη… αν και έχυσα, συνέχισα να παίζω τον πούτσο μου προσπαθώντας να τον στραγγίξω από όλο το σπέρμα που κρύβεται μέσα στα αρχίδια μου… Έριξα προς τα πίσω το κεφάλι μου, έχυσα άλλη μια-δυο σταγόνες σπέρματος… ίσως να έχυνα και περισσότερο αν δεν άκουγα το ringtone που έχω βάλει στο κινητό μου για να καταλαβαίνω τις κλήσεις του μωρού μου…

Αντί να του πω «γεια», του λέω αναλυτικά τι κάνω τη συγκεκριμένη στιγμή στη τουαλέτα του γραφείου και πόσο με βοήθησε με τη σκέψη του να χύσω… Μιλούσα γρήγορα και χαμηλόφωνα… δεν με καταλάβαινε…

«Τι κάνεις; Δεν σε ακούω…», με ρωτάει…

«Χύνω μωρό μου… Χύνω έχοντάς τη σκέψη μου σ’ εσένα, όπως είμαι υποχρεωμένος ως εραστής σου…», του λέω ασθμαίνοντας…

«Πάρε τον υγρό σου πούτσο και κατέβα κάτω… Σε περιμένω στο παρκινγκ του κτιρίου…», μου λέει… μου προτείνει…

Χαμογελώ… Τακτοποιώ τον πούτσο μου μέσα στο σλιπ, ανεβάζω το φερμουάρ του παντελονιού, αισθάνομαι σταγόνες σπέρματος να κυλούν στο μπούτι μου… παίρνω έναν φάκελο από το γραφείο μου και λέω ως δικαιολογία πως πάω να παραδώσω κάποια σχέδια. Γίνομαι πιστευτός…

Έξω προχωρούν φοιτητές από το συλλαλητήριο στο Σύνταγμα, ένας από αυτούς με κοιτάει έντονα, έχει υπέροχα πράσινα μάτια και είναι αξύριστος… Γαμώτο! Ορισμένες φορές μετανιώνω που είμαι δεσμευμένος! Όσο και αν αγαπώ το μωρό μου… μετανιώνω… Είμαι ειλικρινής…

Το μωρό μου είχε σταθμεύσει στο πίσω μέρος του παρκινγκ, δίπλα από το αυτοκίνητο του προϊσταμένου μου. Η πόρτα του αυτοκινήτου ήταν μισάνοιχτη… με περίμενε χαμογελαστός, οι μπούκλες του είχαν τιθασευτεί κάτω από έναν σκούφο… Σχεδόν πήδηξα μέσα … Η μυρωδιά του πούτσου του γέμισε το χώρο του αυτοκινήτου καθώς κατέβασε το εσώρουχό του και άφησε τον πούτσο του να σηκωθεί σαν ελατήριο… Κατέβασα παντελόνι και εσώρουχο ταυτόχρονα. Τον καβάλησα και καθοδήγησα τον πούτσο μου μέσα στην κωλοτρυπίδα μου… μέσα στην ανήσυχη κωλοτρυπίδα μου… Το μόνο που θα μπορούσα να κάνω ήταν να ξεκινήσω να φωνάζω και να αναστενάζω…

«Δεν ξέρεις πόσο ήθελα να σε γαμήσω… από το πρωί…», μου λέει το μωρό μου… και συνεχίζει να μου μιλάει… να μου μιλάει χωρίς να μπορώ να τον ακούσω… Το μωρό μου με γαμάει με όλη του την δύναμη… σε τακτά χρονικά διαστήματα ο πούτσος του μωρού μου κρύβεται ολόκληρος μέσα στην κωλοτρυπίδα μου…

Έτσι όπως βογκώ, οι μύες της κωλοτρυπίδας μου πιάνουν με δύναμη τον πούτσο του σαν να είναι μέγγενη. Το μωρό μου, μου λέει πως είμαι η μεγαλύτερη πουτάνα που έχει γνωρίσει και χύνει μεγαλοπρεπέστατα μέσα μου…

Τον φιλάω στο στόμα, πολλές φορές με ενοχλούν τα βρωμόλογα του μωρού μου… αλλά αυτή τη φορά έχει τόσο δίκιο… Είμαι μια πουτάνα… μια πουτάνα μόνο για το μωρό μου…

Θεϊκός οργασμός

- Έλα, πέρασε…
- Μμμ, είσαι πολύ ευγενικός…
- Ευγενικός; Ναι, βλέπεις δεν έχω άλλα όπλα για να σε ρίξω… Συγχώρεσε με για την ακαταστασία…
- Μόνος σου μένεις;
- Όχι, συγκατοικώ με το αγόρι μου.
- Α!
- Φυσιολογικά εκτός από αυτόν δεν πατάει κανείς το πόδι του εδώ…
- Πολλές ταινίες κινουμένων σχεδίων βλέπω… Τις έχεις δει όλες;
- Τις έχω για κάλυψη… Θα σου άρεσε να βλέπεις μόλις μπαίνεις στο σπίτι τη συλλογή των δονητών μου;
- Ναι…
- Το καλό είναι πως με λίγες μαγικές κινήσεις η ακαταστασία φεύγει ντροπιασμένη… Είδες; Ωραία…
- Δεν με απασχολεί η ακαταστασία. Το δικό μου σπίτι είναι ένα αχούρι…
- Θέλεις λίγη βότκα;
- Ευχαριστώ… Δεν πίνω…
- Θα μου επιτρέψεις να πιω ένα ποτηράκι;
- Ξέρεις… βιάζομαι… Αν ήθελες…
- Εντάξει… Λοιπόν, αυτό που σου έλεγα και από το δρόμο το έχω μελετήσει πολύ καλά… Αν βάλεις καλό λιπαντικό στην κωλοτρυπίδα δεν θα έχεις κανένα πρόβλημα με ραγάδες… Οι ραγάδες είναι ό, τι χειρότερο γιατί μέχρι να κλείσουν ως πληγές πονάς πάρα πολύ και πρέπει να περιμένεις να επουλωθούν για να ξανακάνεις σεξ…
- Τι να σου πω… Προσωπικά φοβάμαι… Μόνο πίπες και τέτοια κάνω…
- Μη μου πεις πως πιστεύεις το παραμύθι ότι η κωλοτρυπίδα είναι για να χέζουμε;
- Αλέξη… Δεν έχω ώρα για συζητήσεις… Γιατί δεν μπαίνουμε στο θέμα;
- Δεν γίνεται… Είναι υποχρέωσή μου να σε ενημερώσω ως παλιός… Έχω διαβάσει πολύ επί του θέματος.
- Ναι, αλλά…
- Αλλά η πράξη είναι κάτι εντελώς διαφορετικό…
- Γι’ αυτό πρέπει να το δοκιμάσω… Θέλω επιτέλους να πηδηχτώ από τον κώλο!
- Εσύ κι εγώ;
- Ναι… Δεν θέλω να το συζητήσω…
- Ναι, καταλαβαίνω…
- Αλλιώς να πάω αλλού… έχω άλλες τρεις προτάσεις από chat…
- Όχι, μείνε… Πρέπει οπωσδήποτε να σου δείξω τις μεθόδους της ασφαλούς διείσδυσης…

Φιλιόμαστε, με πάθος, με πνίγει με τη γλώσσα του… Ξεκουμπώνει το πουκάμισό μου… με φιλάει… το ξεκουμπώνει… η καρδιά μου χτυπάει δυνατά… με φιλάει στο στήθος… κατεβάζει το παντελόνι μου…ο πούτσος μου ξεπετιέται… μου παίρνει πίπα… βιαστικά, γρήγορα… μου παίρνει πίπα και με κοιτάει στα μάτια…Κάνει τον πούτσο μου ηφαίστειο… Φιλιόμαστε στο στόμα… Βγάζει τα ρούχα του, παίζει μαλακία τον πούτσο του… φιλιόμαστε… Κάθεται στον όρθιο πούτσο μου… Δεν μου φαίνεται τόσο πρωτάρης… ξέρει καλά τις απαραίτητες κινήσεις για να μπορέσω να βυθιστώ μέσα του… Κοιτώ τα πόδια του… Οι άσπρες του κάλτσες μου χαλάνε το σκηνικό… Εκνευρίζομαι και τον γαμάω με όση δύναμη έχω… Βογκάει… Τον γαμάω πιο δυνατά… Ο σφικτήρας του κώλου του δεν λειτουργεί καλά… Πρέπει να έχει γαμηθεί πολλές φορές… να έχει γαμηθεί πρόχειρα, απεριποίητα… Αρπάζει το σλιπ μου από το πάτωμα και το χώνει στο στόμα του… Μ’ εμποδίζει να τον φιλήσω… Το μόνο που έχω να κάνω είναι να συνεχίσω να τον γαμάω… Σηκώνω το ένα του πόδι στον αέρα… προσπαθώ να βρω αντίσταση… ο πούτσος μου μπαινοβγαίνει με ευκολία μέσα του… Είμαι έτοιμος να χύσω… Τον ρωτάω αν θέλει να χύσω μέσα του… Μου ζητάει να χύσω στο στόμα του… Παίζω τον πούτσο μου στα δάχτυλά μου… μου τον τραβάει μαλακία… Κοιτώντας το βλέμμα του χύνω… Μια, δυο… τρεις φορές… στο πρόσωπο… στο μέτωπο… στον λαιμό… Μου γλύφει τον πούτσο με την γλώσσα…

- Είχες δίκιο τελικά… Ο πρωκτικός οργασμός είναι θεϊκός!
- Ήταν ακριβώς ό, τι χρειαζόμουν…
- Θα μου δώσεις τον αριθμό του κινητού σου να ξαναβρεθούμε;
- Δεν έχω κινητό…
- Δηλαδή, δεν θα ξαναβρεθούμε;
- Όχι…

Eξαργυρώνοντας

Είμαι μόνος… είναι ένας όμορφος χορευτής. Παίζω με το κινητό τηλέφωνο… είναι ασυνόδευτος. Μιλάμε… Του λέω την άποψή μου για τις σχέσεις… μου λέει για τις δουλειές που κάνει για να βγάλει χρήματα. Μας φέρνει κοντά ότι φέρνει κοντά δυο άντρες: Το άναμμα ενός τσιγάρου.
Συχνά οι άνθρωποι υπόσχονται πράγματα που δεν μπορούν να τα κάνουν… αυτό είναι το παράπονό του… Βρήκε τον πιο κατάλληλο άνθρωπο για να κάνει συζήτηση γι’ αυτό το θέμα. Καμία από τις υποσχέσεις που έχω δώσει δεν κατάφερα να κάνω πραγματικότητα. Χαμογελώ… Με ρωτάει γιατί χαμογελώ… Του εξηγώ… Υπόσχομαι τα πάντα μέχρι να κατεβάσει ο άλλος τα παντελόνια του… μετά ξεχνώ τα πάντα… Κουνώ νευρικά τα δάχτυλα μου… Με κοιτάει… κοιτάει τα χέρια μου… Με ρωτάει αν είμαι παντρεμένος… Του απαντώ αρνητικά, του εξηγώ ότι αυτό το δαχτυλίδι που φορώ είναι του εραστή μου που έφυγε… Του εξηγώ ότι αυτό το δαχτυλίδι είναι το δαχτυλίδι που σφραγίζει την υπόσχεση που δώσαμε κάποτε πως θα είμαστε για πάντα μαζί… Γελάει… Αφού δεν τηρώ ποτέ τις υποσχέσεις μου τότε ποια είναι η χρησιμότητα του συγκεκριμένου δαχτυλιδιού;
«Έχεις δίκιο…», του λέω… βγάζω το δαχτυλίδι από το δάχτυλο της καρδιάς και το βάζω στη τσέπη του παντελονιού μου…
«Σήμερα είναι η τυχερή μου μέρα…», μου λέει και αγγίζει το χέρι μου με το χέρι του.
«Γιατί το λες αυτό;», τον ρωτώ…
«Εδώ και μήνες ήθελα να σε γνωρίσω…», μου ομολογεί… «είσαι πολύ όμορφος για να ανήκεις μόνο σε έναν άνδρα», μου λέει…
Αλλάζω το θέμα της συζήτησης. Του λέω την άποψή μου για τη παράσταση που εμφανίζεται… Όταν μιλώ για πράγματα που μου αρέσουν, τα μάτια μου δακρύζουν… «Τόσο πολύ σου άρεσε;», με ρωτάει… απορεί…
Δεν του λέω την αλήθεια… Δεν του λέω ότι είναι η τρίτη φορά που βλέπω τη συγκεκριμένη παράσταση… Το πρόσωπό του είναι μελαγχολικό… όμορφο… η συμπάθεια είναι έτοιμη να εξελιχθεί σε έρωτα… Όχι… Δεν θέλω να θαυμάζουν οι άλλοι τον άνθρωπο που βρίσκεται δίπλα μου… Του το λέω…
«Μα, αυτή είναι η δουλειά μου…», μου εξηγεί…
Το ξέρω… Του λέω πως έχω τα χρήματα που χρειάζεται για να σταματήσει να δουλεύει… Χαμογελάει… Δεν ξέρω πως καταφέρνω κάθε φορά να δείχνω τόσο μαλάκας… τόσο κωλόπαιδο… Χαμηλώνω το βλέμμα μου… Το χέρι του είναι τοποθετημένο πάνω στα γεννητικά του όργανα… Ξύνει τα αρχίδια του; Τακτοποιεί τον πούτσο του; Προετοιμάζεται για κάτι; Αναστατώνομαι… Σηκώνομαι… Με ακολουθεί… Περιμένοντας τον σερβιτόρο για να πληρώσουμε τον λογαριασμό μου φαίνεται πως ακούω ξανά και ξανά την ίδια μουσική… χορεύει… κρύβει το μεγαλείο της κίνησης μέσα του… ο πούτσος μου σηκώνεται… Βγαίνουμε… Μπαίνουμε στο αυτοκίνητο, κατευθυνόμαστε προς το σπίτι μου… Τον ρωτάω πόσα χρόνια χορεύει… Μου λέει για τις σπουδές του… Έχει σπουδάσει Θεολογία… Γελάμε… Είχε πολύχρονη σχέση με έναν σκηνοθέτη… Τον θάβει, λέει τα χειρότερα για τη φετινή του παράσταση… Ακούμε ραδιόφωνο… Ντέρτι… Γελάμε με τους στίχους των τραγουδιών, με τις αστείες καταστάσεις της ελληνικής πολιτικής σκηνής… Παίζει στη γλώσσα του μια καραμέλα… Η καρδιά μου χτυπάει δυνατά… σκληρά… Οι ρόγες του στήθους του ξεχωρίζουν κάτω από το στενό πουκάμισο… Τον κοιτώ μέσα από τον καθρέφτη του αυτοκινήτου… κοιτώ τα μάτια του, το στόμα του… τον ιδρώτα στους κροτάφους του… Μου λέει αποκλειστικά πως η παράσταση θα κυκλοφορήσει σε DVD… πάντα ήθελε να παίξει σε ταινία… Μιλάμε για τις αγαπημένες μας ταινίες, τις αγαπημένες μας μουσικές… Θα ήθελε να παίξει σε ταινία του Γιάνναρη, του προτείνω να επαναλάβουμε τη σκηνή στο «The Brown Bunny»… Γελάει… Έχει δει την ταινία…
«Θέλεις να γίνω ο Vincent Gallo σου;», του προτείνω… προσπαθώ να βρω μέρος για να παρκάρω, να παρκάρω όσο το δυνατό πιο κοντά στο σπίτι μου…
«Μόνο αυτή τη σκηνή θέλεις να επαναλάβουμε;», με ρωτάει…
Χαμογελώ… Του λέω ότι θα γράψω ένα κείμενο στο blog γι’ αυτόν… για τη ζωή του, για την απώλεια του έρωτα, για την ηδονή, για τον τρόπο που προφέρει το όνομά μου, για την αγάπη, για τη σφοδρή επιθυμία… για την απογοήτευση… Του λέω ότι θα του χαρίσω λέξεις. Βγαίνουμε από το αυτοκίνητο… Ανεβαίνουμε… Μπαίνουμε στο ασανσέρ… Φιλιόμαστε… Φιλάει όμορφα… Ανοίγω βιαστικά την πόρτα… Μπαίνουμε μέσα… Προσγειωνόμαστε στον καναπέ του σαλονιού… Ερωτεύομαι τον πούτσο του… Από κοντά είναι καλύτερος, πολύ καλύτερος… Τη βάλανό του διαπερνά ένα σκουλαρίκι με μπλε μαργαριτάρι… Τρελαίνομαι… Μπλε μαργαριτάρι… Ταιριάζει με το χρώμα των ματιών του… Τα δόντια του ακτινοβολούν… Γλύφω το στήθος του… Βγάζω το παντελόνι μου… Ο πούτσος μου ξεπετάγεται… το χρώμα του είναι πορφυρό… είναι έτοιμος… μπορώ να τον χρησιμοποιήσω για να τον καρφώσω… το πρόσωπό μου αντανακλάται στα μάτια του… Φοράει φακούς… Πλέκουμε τα χέρια μας… χώνω τον πούτσο μου στην κωλοτρυπίδα του… αγωνίζομαι να διεισδύσω μέσα του… να βυθιστώ… Η χορογραφία ξεκινάει… Σκέφτομαι ότι γαμιέμαι με τον Μιχάλη, πιστεύω πως βλέπω το πρόσωπό του… το χαμόγελο απλωμένο πάνω στα χείλια του… Τον φιλώ… Χώνει τη γλώσσα του μέσα στο στόμα μου… Μου έρχεται να κάνω εμετό… να βγάλω όλη τη βότκα που κατανάλωσα… Η ματαιοδοξία μου, σαν περιστέρι πετάει στο δωμάτιο… Τον γαμάω και υπόσχομαι να εξαγοράσω όλα τα όνειρά του… Τον γαμάω και αναρωτιέμαι το γιατί… Χύνω και σκέφτομαι πόσο εύκολα βγάζει τα ρούχα του για μαλάκες όπως εγώ… για μαλάκες έτοιμους να πληρώσουν… Είναι η πρώτη φορά που γαμάω εξαργυρώνοντας την ύπαρξη του blog μου.
Καθόμαστε στον καναπέ και ανάβουμε τσιγάρο σαν επαγγελματίες γαμιάδες και όχι σαν εραστές… Παραμένω μόνος… παραμένει ένας όμορφος χορευτής.

Λυσιστράτη

Εντάξει, είναι η πρώτη και τελευταία φορά που υπακούω τις εντολές του διευθυντή μου και θα πάω στις εφτά και μισή το πρωί στην δουλειά για να πείσω δυο πολύ καλούς πελάτες μας από την επαρχία να συνεχίσουν την συνεργασία τους μαζί μας. Υπάκουσα μόνο και μόνο επειδή έχω καλή διάθεση… έχω καλή διάθεση γιατί το μωρό μου, το γλυκύτατο μωρό μου, αποφάσισε να με συγχωρέσει για την απιστία μου. Ξυπνώ νωρίς, πολύ νωρίς μιας και χθες το βράδυ κοιμήθηκα από τις έντεκα το βράδυ… κουρασμένος και τιμωρημένος με αποχή από το σεξ για εξήντα πέντε ώρες… απόφαση της μητέρας! Σηκώνομαι αθόρυβα για να μην ξυπνήσω το μωρό μου, ντύνομαι μέσα στο σκοτάδι μιας και δεν έχει ξημερώσει ακόμα. Πάντα όταν θέλω να είμαι ακριβής στα ραντεβού μου, δεν ξέρω το συμβαίνει… αργώ… αργώ σαν να το κάνω επίτηδες. Ξεκινώ με τις καλύτερες προϋποθέσεις ώστε να φτάσω έγκαιρα και όλα πηγαίνουν στραβά με αποτέλεσμα να φτάνω σχεδόν πάντα τελευταίος και καθυστερημένος. Τρέχω προς την πλατεία Συντάγματος για να πάρω το μετρό, καθώς τρέχω παρατηρώ πως από την βιασύνη μου έχω φορέσει μια μπλε και μια μαύρη κάλτσα…. Ξαφνικά αισθάνομαι πολύ… πολύ ηλίθιος… μα πως καταφέρνω να καθυστερώ πάντα… προλαβαίνω στο τσακ το μετρό και ξαφνικά συνειδητοποιώ ότι έχω μια δολοφονική στύση… όταν λέω δολοφονική εννοώ ότι είμαι σε θέση ακόμα και διαμάντια να σπάσω με τον πούτσο μου. Πρέπει να το εξετάσω αυτό το πράγμα… όταν μπαίνω στο μετρό καυλώνω για κάποιον αδιευκρίνιστο λόγο. Κάθομαι σε μια από τις πολλές άδειες θέσεις… ανοίγω τη τσάντα του φορητού για να βγάλω το iPod και ανακαλύπτω στη πρώτη θέση ένα εσώρουχο του μωρού μου. Μα πως βρέθηκε το εσώρουχο του μωρού μου στην τσάντα μου; Κατά λάθος… σίγουρα… ή μήπως το έβαλε το μωρό μου για να έχω κάτι δικό του στην δουλειά; Όπως και αν έχει… καυλώνω περισσότερο αγγίζοντας το εσώρουχο του μωρού μου… είναι μια καλή αφορμή να κυκλοφορώ από γραφείο σε γραφείο στη δουλειά με τον πούτσο μου σκληρό μέχρι να σχολάσω. Σηκώνομαι για να κατέβω στην Ακρόπολη, βγάζω το μπουφάν μου και το κρατώ μπροστά μαζί με την τσάντα για να κρύβω την στύση μου… ωραία… την έκρυψα… μα τώρα πως θα περπατήσω; Γαμώτο, δεν θα γλυτώσω το βλέμματα των συναδέρφων μου που έτσι κι αλλιώς με κοιτούν παράξενα. Κάθομαι βιαστικά στην καρέκλα μου, ανοίγω τον υπολογιστή, μετρώ πόσες ώρες απομένουν μέχρι να περάσουν οι εξήντα πέντε ώρες της τιμωρίας. Οι πελάτες δεν έχουν έρθει ακόμα… πηγαίνω στο λουτρό και τραβάω μια καλή μαλακία εκσφενδονίζοντας το σπέρμα μου στο κάθισμα της τουαλέτας. Επιστρέφω στο γραφείο μου… κοιτώ τις φωτογραφίες του μωρού μου… τις φωτογραφίες που έχω αποθηκευμένες στον υπολογιστή… μέσα σε είκοσι λεπτά η ενοχλητικά γαμημένη στύση επιστρέφει δριμύτερη. Κόλαση! Θυμήθηκα τον καιρό που ήμουν δεκαοκτώ ετών… που καύλωνα και έχυνα με το παραμικρό. Υποδέχομαι τους πελάτες με έναν πούτσο που τον αισθάνομαι να μου τρυπάει το σλιπ και το παντελόνι… δεν σηκώνομαι ούτε για να τους πάρω χειραψία… Μιλάμε για την δουλειά και στο μυαλό μου επεξεργάζομαι ιδέες για το πώς θα καταφέρω να ανακουφιστώ από την έντονη στύση. Αν δεν υπήρχε η τιμωρία στην μέση θα αφηνόμουν στα χέρια του μωρού μου ή καλύτερα στο στόμα του. Μάλιστα, βάζω και στοίχημα ότι μέσα σε τρία… άντε το πολύ σε πέντε λεπτά, θα είχα χύσει και ευτυχισμένος θα κούρνιαζα στην αγκαλιά του μωρού μου. Πόσες ώρες απομένουν ακόμα; Πόσες;… Πόσες; Δηλαδή αν επιστρέψω το απόγευμα στο σπίτι και πιάσω το μωρό μου από τις ατημέλητες μπούκλες του καρφώνοντας την κωλοτρυπίδα του με τον πούτσο μου… τι θα κάνει; Δεν θα συγκινηθεί από την σκληρότητα του πούτσου μου; Αχ, ρε μάνα… τι μου κάνεις με τις ιδέες σου… Στα καλά του καθουμένου να θέλεις να υποδυθείς την Λυσιστράτη του Αριστοφάνη αδιαφορώντας για τις ορμές που ταλαιπωρούν το δύστυχο σπλάχνο σου; Επιστρέφω το απόγευμα στο σπίτι, ξαπλώνω δίπλα στο μωρό μου, ακουμπώ το κορμί μου πάνω στο κορμί του, προσπαθώ να μπερδέψω το γόνατό μου με τα γόνατά του, αισθάνομαι σαν να έχω εγκαύματα σε όλο μου το σώμα… πόσο άκαρδο είναι το μωρό μου που δεν κάνει καμία κίνηση για να με φροντίσει; Τρίβομαι σαν αδέσποτος σκύλος πάνω του, μου λέει να σταματήσω και εκείνη την συγκεκριμένη στιγμή όλο το σπέρμα που παρασκεύασαν οργισμένα τα αρχίδια μου κατά την διάρκεια της πρωινής εργασίας μετά την εκσπερμάτιση στο λουτρό του γραφείου μουσκεύει το εσώρουχό μου… ο πούτσος μου εκρήγνυται… Ορκίζομαι, πότε δεν έχω χύσει τόσο πολύ στη ζωή μου… ποτέ… Τρέχω βιαστικά προς το μπάνιο, κατεβάζω το σλιπάκι μου, παχύ λευκό σπέρμα αναβλύζει ακόμα από τον πούτσο μου… χύνω επανειλημμένα… πάλι… και πάλι… και πάλι… και πάλι… όπως εκείνο το Σάββατο μετά την ορκωμοσία μου ως φαντάρος. Βγαίνω από το μπάνιο γυμνός… κατευθύνομαι προς το καθιστικό, ανοίγω την τσάντα του υπολογιστή, βγάζω το εσώρουχο του μωρού μου και το φοράω… Θα μπορούσα να είχα πάει στο δωμάτιο και να φορέσω ένα από τα δικά μου, αλλά αυτό που θέλω είναι να φορέσω το μαύρο εσώρουχο του μωρού μου, να το λερώσω με τα υπολείμματα του σπέρματός μου και αύριο το πρωί… πριν φύγω… να το αφήσω κάτω από το μαξιλάρι του λερωμένο με τους λεκέδες από τα χύσια μου. Αυτό ακριβώς κάνω… Φοράω το εσώρουχο του μωρού μου, σκουπίζω καλά το κεφάλι του πούτσου μου πάνω στο μαύρο ύφασμα… είναι η πρώτη φορά που χύνω τόσο πολύ και θέλω να κρατήσω έστω και λίγες σταγόνες σπέρματος για ενθύμιο… λίγες σταγόνες ως δώρο για το μονάκριβο μωρό μου.

Ηθοποιός

Καταπίνω την τελευταία σταγόνα του κοκτέιλ. Μέσα από το ποτήρι παρατηρώ το βλέμμα του. «Είσαι έτοιμος για άλλο ένα ποτηράκι;», με ρωτάει, στέκεται από πάνω μου, αρνούμαι, ήπια αρκετά για να γιορτάσω την επιτυχία του διευθυντή μου… μια επιτυχία που στηρίχτηκε στην δική μου δουλειά. Δεν πειράζει… Αρκεί να πάει καλά το φετινό πρόγραμμα του καναλιού. Θέλω να φύγω. Με ακολουθεί. Δύο πιτσιρίκες του ζητούν αυτόγραφο. Τις προσπερνάει. Σκοντάφτω στο τελευταίο σκαλοπάτι πριν την έξοδο. Με βοηθάει να σταθεροποιηθώ… «Ουπς…», λέω και του χαμογελώ… «Θέλεις να πάμε στο σπίτι μου; Είσαι χάλια για να οδηγήσεις…», μου λέει, μου προτείνει… «Χα! Φυσικά!»… δέχομαι, με βοηθά να περπατήσω φυσιολογικά, μπαίνουμε στο αυτοκίνητό του… πηγαίνουμε στο σπίτι του. Γλυφάδα.

Καθόμαστε στη σιωπή, κοιτάζω τον τρόπο που φιλτράρεται το νερό της πισίνας, με ρωτάει πως μου φάνηκαν τα τρέιλερ από τα σήριαλ της φετινής σεζόν. Μια από τα ίδια ήθελα να του πω, αλλά δεν το λέω, στην πραγματικότητα δεν ξέρω τι να πω… του ζητώ να μου φέρει άλλο ένα κοκτέιλ… από το ίδιο που έπινα και πριν στο πάρτι της παρουσίασης του προγράμματος. Χαμογελάει… δεν ξέρει να φτιάχνει κοκτέιλ, μου προτείνει αν θέλω να πιω βότκα. Βότκα; Βότκα… Πηγαίνει μέσα για να μου φέρει. Κοιτώ ολόγυρά μου, τα βλέπω όλα θολά… δεν ξέρω αν οφείλεται στο γεγονός ότι είμαι μεθυσμένος ή αν πρέπει να καθαρίσω τους φακούς επαφής… Μάλλον το δεύτερο πρέπει να συμβαίνει… σηκώνομαι, πηγαίνω κι εγώ μέσα… τον ακολουθώ… μπαίνω στην κουζίνα, ο ένας τοίχος είναι καλυμμένος από οθόνες τηλεόρασης… δεν τον βλέπω πουθενά… γυρίζω προς τα πίσω… στέκεται μπροστά από το μπαρ… κοιταζόμαστε…

«Συγγνώμη…», μου λέει

«Για ποιο λόγο;», τον ρωτώ

«Γι’ αυτό που είμαι έτοιμος να κάνω…», απαντά

Χαμογελώ, βγάζω ένα τσιγάρο από το πακέτο, το ανάβω κοιτάζοντάς τον συνέχεια στα μάτια, κρύβομαι πίσω από τον καπνό.

«Ναι; Και τι είναι αυτό που ετοιμάζεσαι να κάνεις;», ρωτώ φυσώντας τον καπνό προς το ταβάνι.

«Θέλω να κάνουμε έρωτα…», λέει

«Δεν νομίζω ότι είναι καλή ιδέα…», απαντώ, βάζω το χέρι στην τσέπη μου… ο πούτσος μου κοιμάται ζαλισμένος κι αυτός από το κοκτέιλ.

«Το ξέρω…», λέει και βγάζει το πουκάμισό του

«Δεν είναι καθόλου καλή ιδέα…», συνεχίζω να υποστηρίζω εγώ, περιεργάζομαι καλύτερη την πρότασή του… κατά βάθος θα ήθελα ένα γρήγορο γαμήσι με έναν άνθρωπο που αποτελεί μια από τις ερωτικές φαντασιώσεις του μωρού μου.

«Το ξέρω…», επαναλαμβάνει και πετάει προς το μέρος μου τα παπούτσια του.

Μου λέει το όνομά του… το επίθετό του… για να πω την αλήθεια τον γνώριζα με το όνομα του ήρωα που υποδύεται στο σήριαλ. Είναι διάσημος… με προειδοποιεί πως αυτό που θα συμβεί θέλει να μείνει μεταξύ μας και κατεβάζει με προσοχή το παντελόνι του…

«Εννοείται…», του λέω και τον παρακολουθώ να ξεκουμπώνει τα κουμπιά του εσώρουχού του και να το βγάζει… Βαδίζει προς το μέρος μου

«Κοίταξε… πραγματικά κι εγώ δεν θα ήθελα να κάνουμε κάτι», μου λέει και ο πούτσος του κινείται πέρα-δώθε ενώ περπατά.

«Σωστός!», λέω χαρίζοντάς του ένα χαμόγελο.

Σιωπή… κοιταζόμαστε

Ξυπνάει μέσα μου ο φανταστικός ήρωας καθημερινής απογευματινής σειράς… ο ήρωας που πάντα ήθελα να είμαι…

«Δεν θα επιτρέψω να συμβεί τίποτα μεταξύ μας…», λέω περιμένοντας την αρμόδια επιτροπή να με προτείνει για Όσκαρ Α’ ανδρικού ρόλου.

«Δεν με ενδιαφέρει… Θα προχωρήσω», μου λέει… Διάολε, αυτός με ξεπερνάει σε υποκριτική δεινότητα…

«Δεν θα σε αφήσω…», λέω

«Θα με αφήσεις…»

«Όχι…»

«Ναι»

«Θα σε σταματήσω… το εννοώ… πραγματικά δεν θα σε αφήσω», συνεχίζω… μου αρέσει αυτός ο ρόλος.

«Ωραία… Προσπάθησε να με σταματήσεις…», μου λέει… πλησιάζει… με αιφνιδιάζει… οι ατάκες μου… που είναι οι γαμημένες οι ατάκες μου;

«Κοίτα… έχω έναν σοβαρό δεσμό και δεν θέλω να τον απατήσω… Εντάξει;», λέω

«Δεσμό;… Δεν νομίζω πως θα έχει αντίρρηση αν σε γλείψω λιγάκι…», μου λέει… με κοιτάζει προσεκτικά από την κορυφή μέχρι τα νύχια… «… Θα έχει;», με ρωτάει…

Δεν προλαβαίνω να απαντήσω… πέφτει με όλη του την δύναμη πάνω μου, το τσιγάρο πέφτει από τα χέρια μου, βρίσκομαι μέσα σε ελάχιστα δευτερόλεπτα με την πλάτη στον τοίχο… χτυπώ το κεφάλι μου από την γωνία του απορροφητήρα. Καρφώνει τα χέρια του στα πλευρά μου με ταχύτητα… με αφοπλίζει… αισθάνομαι ότι αγκαλιάζω μια αρκούδα. Τρίβει τα αξύριστα μάγουλά του πάνω στα δικά μου… τον κοιτώ, με κοιτάει, δεν έχει κανείς μας διάθεση για χαμόγελα… απελευθερώνει τα χέρια μου και προσπαθεί να με ρίξει κάτω στο πάτωμα βάζοντας όλη του την δύναμη για να λυγίζει τα γόνατά μου… αντιστέκομαι… δεν θα τον αφήσω να νικήσει τόσο εύκολα… τον αιφνιδιάζω χουφτώνοντας τα αρχίδια του, τυλίγεται στα δυο από τον πόνο, σκοντάφτει πάνω στο πόδι μου παρασύροντας κι εμένα στο πάτωμα. Προσπαθώ να σηκωθώ… προσπαθεί να σηκωθεί… σηκώνομαι… σηκώνεται… του βάζω τρικλοποδιά… πέφτει ανάσκελα, κάθομαι πάνω στο στομάχι του… η καρδιά μου χτυπάει δυνατά, το ίδιο και η δική του, οι ανάσες μας βαριές… κάνω μια προσπάθεια να σηκωθώ και να φύγω… με κρατάει από το πόδι… χάνω την ισορροπία μου, βρίσκομαι ξανά κάτω με τα μούτρα κολλημένα στο πάτωμα κι αυτόν καθισμένο στην πλάτη μου… προσπαθεί να μου βγάλει το παντελόνι… αντιστέκομαι… τον χτυπώ με τα χέρια… γρήγορα χτυπήματα… επιτίθεμαι σαν τον κάβουρα… μάταια… τα πόδια μου μπερδεύονται με το μποξεράκι μου… αντεπιτίθεμαι… ξαφνικά… βρίσκομαι καβάλα πάνω στο στήθος του… τον πιέζω με όλη μου την δύναμη… δεν μπορεί να κινηθεί… χαμογελώ με ικανοποίηση… το μποξεράκι τυλίγεται στα γόνατά μου… ο πούτσος μου έξω… ακουμπάει πάνω στο στήθος του… αισθάνομαι τους χτύπους της καρδιάς του. Ο πούτσος μου σκληρός… σκληρός όσο ποτέ… ποτέ δεν τον έχω δει τόσο σκληρό… τόσο μεγάλο… είναι ο πούτσος που πάντοτε θα ήθελα να έχω… θα τον εκμεταλλευτώ… ίσως να είναι η τελευταία φορά που έχω τέτοια στύση.

Τα βλέμματά μας συναντιούνται… καρφώνω με τα χέρια μου τους καρπούς του στο πάτωμα. Οι ρόλοι αντιστρέφονται… έτσι συμβαίνει πάντα… Ψαχουλεύω το κορμί του… ο πούτσος του χοντρός, ανασηκώνω τα αρχίδια του, προσπαθώ να βρω την κωλοτρυπίδα του… «Σε παρακαλώ…», μου λέει… «… μη μου κάνεις σημάδια… αύριο έχω γύρισμα…»

«Πολύ αργά…», του λέω… βυθίζω τον πούτσο μου στην πιο στενή κωλοτρυπίδα που έχω γαμήσει ποτέ ρουφώντας τον με όλη μου την δύναμη στον λαιμό. Αισθάνομαι έντονα την διείσδυση του πούτσου μου μέσα του… προσπαθώ να κλέψω εικόνες του καθώς βυθίζεται… είμαι αποφασισμένος να τον γαμήσω άγρια, να χώσω τον πούτσο μου σε κάθε τρύπα του κορμιού του, είναι για μένα το είδος του άνδρα που όταν τον βρεις πρέπει να γαμήσεις οπωσδήποτε, οπουδήποτε… Σιγά-σιγά αρχίζει να με καθοδηγεί, να με διατάζει… χώνομαι πιο βαθιά… βαθιά… μέσα του, σαν να προσπαθεί ο πούτσος μου να βρει ένα φως στο σκοτεινό τούνελ της κωλοτρυπίδας του… Τον γαμάω κρατώντας σταυρωμένα τα χέρια του στο πάτωμα… το κορμί του τινάζεται, το κεφάλι του γέρνει προς τα πίσω… κοιτώ τις εκφράσεις στο πρόσωπό του, φέρνω στο μυαλό μου τις εικόνες από τις ερωτικές του σκηνές στην τηλεόραση… οι εικόνες εξασθενίζουν… επανέρχονται… οι φλέβες στην περιοχή του στομαχιού του έχουν χρώμα μπλε, στον πούτσο του έχει ένα σημάδι… καταναλώνω όλη την ενέργειά μου για ένα εντυπωσιακό φινάλε… κάνει τα πάντα να με βοηθήσει, τα ηχητικά εφέ που βγάζει από το στόμα του με καυλώνουν… τα πρόστυχα του λόγια ανεβάζουν την αυτοπεποίθησή μου στα ύψη, θέλω να χύσω, αλλά το σκέφτομαι… να χύσω μέσα του; Ή όχι; Συνεχίζει να έχει το κεφάλι του προς τα πίσω, του λέω πως θέλω να με κοιτάει… του λέω πως θέλω να ανοίξει το στόμα του για να χύσω μέσα του… παραφρονεί… μου εξηγεί πως σήμερα έκανε καθαρισμό της οδοντοστοιχίας του και δεν μπορεί να καταπιεί τίποτα… Είναι σαν να μου λέει… «ΧΥΣΕ».

Αυτό κάνω… τραβιέμαι από μέσα του, σηκώνομαι όρθιος, παίζω τον πούτσο μου για να διευκολύνω την διαδικασία της εκσπερμάτωσης και χύνω εντυπωσιακά στο πρόσωπό του. Θέλω να καταρρεύσω… σταματώ… στηρίζομαι από τα χέρια του που έχουν αρπάξει τον πούτσο μου και τον σκουπίζει από τα χύσια… Κρύβω το πρόσωπό μου στον λαιμό του… Τελειώσαμε.

Όχι… ευχαριστώ

Είχα ανέβει μέχρι και το τελευταίο σκαλοπάτι λίγο πριν το ασανσέρ. «Αλέξανδρε…», άκουσε κάποιον να με φωνάζει. Γυρίζω… Ήταν ο Φ… Νευρικός, ντροπαλός, διστακτικός… ένας άλλος Φ. και όχι ο Φ. που είχα γνωρίσει χθες… ένα διαφορετικός Φ., σχεδόν φοβισμένος. Τον χαιρετώ… ανοίγω την πόρτα του ασανσέρ, μπαίνω μέσα… με ακολουθεί… «Τι τρέχει;…», τον ρωτώ. «Τίποτα…», απαντά νευρικά… «Θέλω να σου δώσω κάτι…», συνεχίζει… «Τι;», τον ρωτώ. «Αυτό…»… με φιλάει στο στόμα. Μένω εμβρόντητος όχι από το γεγονός ότι με φίλησε, αλλά επειδή δεν μπορώ να καταλάβω τον λόγο. «Σε φιλώ γιατί από χθες που σε είδα νιώθω σαν να μου γάμησες τον εγκέφαλο …», μου λέει κι εγώ συνεχίζω να τον κοιτώ χωρίς να μιλώ, χωρίς να μπορώ να επιστρέψω στη προηγούμενη χαλαρή κατάσταση, ο πούτσος μου έχει καυλώσει, η καρδιά μου είναι έτοιμη να εκραγεί… χαμογελώ αμήχανα. «Μπορείς να βγεις από το ασανσέρ σε παρακαλώ;», λέω… σπάω τη σιωπή, κοιτάζω τα μεγάλα, εκφραστικά μπλε μάτια του… «Θέλω να με ξεσχίσεις εδώ…», μου λέει… υπνωτίζομαι από το βλέμμα του… «Πρέπει να ρωτήσω το μωρό μου…», απαντώ απρεπώς… το αίμα βράζει μέσα στις φλέβες μου… μέσα στις φλέβες του πούτσου μου. Το στόμα του Φ. βρισκόταν στο ίδιο ύψος με το δικό μου, με πλησίασε… οι μύτες μας αγγίζονται, αισθάνομαι την αναπνοή του πάνω στα χείλια μου… κοιταζόμαστε στα μάτια… «Θα μείνουμε στο γαμήσι του εγκεφάλου;», με ρωτά… «Ναι…», του απαντώ… δεν προλαβαίνω να του απαντήσω…τα χείλια μας κλειδώνονται, οι γλώσσες μας αγκαλιάζονται… Ο Φ. με φιλάει σαν να εκπληρώνει μια επείγουσα ανάγκη, έτσι μου φάνηκε… μια έντονη επιθυμία να μου ορμήξει. Τα χέρια του κατευθύνονται προς τη ζώνη μου… τη τραβά… η αγκράφα ανοίγει, σκεπάζω τα χέρια του… το ένα μου ξεφεύγει… δραπετεύει και γλιστράει κάτω από το πουκάμισό μου… Τον σπρώχνω… πέφτει κάτω… «Σε θέλω…», μου λέει… τα μάτια του σκοτεινιάζουν, τρίβει τον πούτσο μου πάνω από το παντελόνι μου… Ανοίγω τη πόρτα του ασανσέρ, πετάγομαι έξω… τον αφήνω μέσα, ανεβαίνω πάνω με τις σκάλες… τρέχω… τρέχω… τρέχω… μπαίνω στο σπίτι… «Γύρισες…», δεν προλαβαίνει να μου μιλήσει το μωρό μου… πέφτω με ορμή πάνω του, του κατεβάζω με μια κίνηση τη φόρμα, βγάζω έξω τον πούτσο μου… γλιστράει πάνω στους μηρούς του… «Έι…, τι καύλες είναι αυτές;», με ρωτάει έκπληκτο το μωρό μου… τον γυρίζω, κατεβάζω τη φόρμα του μέχρι τους αστραγάλους του, του τρίβω απαλά τα κωλομέρια, γλιστρώ τον πούτσο μου μέσα του… Είναι τόσο υγρός ο πούτσος μου που βυθίζεται γρήγορα μέσα του αφήνοντας εκτεθειμένη την είσοδο της κωλοτρυπίδας του μωρού μου… την αφήνει εκτεθειμένη επειδή δεν κατάφερε να τον εμποδίσει να εισχωρήσει μέσα της. Ο πούτσος μου τρέμει… τρέμει… «Βάλ’ τον όλο μέσα μου… Σε θέλω…», λέει το μωρό μου… Αυτό το «Σε θέλω» στοιχειώνει τη σκέψη μου… φέρνω μπροστά μου την εικόνα του Φ. τη στιγμή που μου το είπε μέσα στο ασανσέρ… βάζω και βγάζω ρυθμικά τον πούτσο μου στον κώλο του μωρού μου… αλέθω την κωλοτρυπίδα του… τον γαμάω… αισθάνομαι σαν να γαμάω τον Φ… η κωλοτρυπίδα του μωρού μου γεύεται όλο το μήκος του πούτσου μου, αναπνέουμε ταυτόχρονα… τα αρχίδια μου σκληραίνουν και μαζεύονται… ο καυτός πούτσος μου είναι έτοιμος να εκραγεί. Επιταχύνω τις κινήσεις μου… την αναπνοή μου… σπρώχνω με δύναμη τον πούτσο μου όσο πιο βαθιά γίνεται μέσα στο μωρό μου… ο άκαμπτος πούτσος μου κάνει το κορμί του μωρού μου να τεντώνεται από την έντονη ηδονή… να τεντώνεται λίγο πριν την ολοκλήρωση. Κρατήθηκα όσο περισσότερο μπορούσα, η πίεση του σπέρματος ενισχυόταν όλο και περισσότερο έως ότου δεν μπόρεσα να αντισταθώ άλλο. «Ναι… μωρό μου… ναι»!, κραυγάζω… το πηχτό λευκό σπέρμα μου αναβλύζει από την άκρη του πούτσου μου… το στόμα μου μωρού μου ανταγωνίζεται με αξιώσεις την καλύτερη αντλία… ρουφάει όλα τα χύσια μου, βογκάει από την ευχαρίστηση, από το απρόσμενο δώρο που του χάρισα… τραβώ έξω από το στόμα του τον πούτσο μου… τον τινάζω πάνω στο πρόσωπό του… πάνω στις μπούκλες του.