Επιστολές

… σου πέρασε από το μυαλό ότι θα μπορούσες να ήσουν ο άντρας που θα άλλαζε τον κόσμο αν έφερνες την Ελλάδα στα σύνορα της Αμερικής; Τι άλλες αλλαγές θα μπορούσες να κάνεις; Γράψε μου όσο πιο σύντομα μπορείς…
Ο Δικός σου
Υ.Γ: Σε παρακαλώ, μη με κάνεις να σκέφτομαι συνεχώς το δώρο μου… μη με ξεχάσεις

Στο αεροπλάνο κατάφερα να διαβάσω ένα απόσπασμα από το βιβλίο μου έδωσες. Δεν μπορούσα να σταματήσω να γελάω. Μια θέση ακριβώς δίπλα μου καθόταν ένας που θα τον συμπαθούσες τόσο όσο κι εγώ…
Ξέρω ότι δεν μπορώ να αλλάξω τον κόσμο, αλλά ο κόσμος μπορεί να με αλλάξει
Μ.

… δεν φοβάσαι να μιλάς σε αγνώστους μέσα στο αεροπλάνο; Αν και με εκνευρίζει η συνήθειά σου να διαβάζεις αποσπάσματα και όχι με τη σειρά ένα βιβλίο, σ’ ευχαριστώ που βρήκες χρόνο ν’ ασχοληθείς μαζί του. Είναι παράξενο, αλλά θα μπορούσε να είχε γραφεί για μας τους δυο…
Καλά, καστανομάτη… με φωνάζουν στο γραφείο. Θα λάβεις νέα μου σύντομα, συντομότατα…
Δικός σου, μονάκριβε
Αλέξανδρος…

Υ.Γ: Τα αγγλικά σου έχουν βελτιωθεί πολύ. Διάβαζα μια εργασία σου…

Όχι, δεν φοβάμαι να μιλώ με αγνώστους. Μέσα στον κόσμο ξεχνώ ότι ταξιδεύω με αεροπλάνο και δεν ανησυχώ για τις διακυμάνσεις της πτήσης. Μην με ευχαριστείς για το βιβλίο. Δεν είχα κάτι άλλο να διαβάσω!
Μιχάλης
Υ.Γ: Την εργασία που βρήκες και διάβασες μου την είχες διορθώσει εσύ!

Καλό απόγευμα αγαπητέ,
σ’ ευχαριστώ που με υπενθυμίζεις όλα όσα ξεχνώ. Εσύ που είσαι τόσο ευγενικός πως με ανέχεσαι που ψάχνω τα πράγματά σου;
Για λίγους ανθρώπους θα έμπαινα σε διαδικασία να ψάξω αν κρύβουν κάτι στα ντουλάπια τους… Α! Βρήκα και την ταυτότητά σου, την ξέχασες…
Πήγαινε μια βόλτα στο Metropolis με τα ελληνικά
και ήσυχα… έχει ζέστη εκεί και τα αίματα ανάβουν εύκολα!

Δεν είσαι αγενής… λίγο ζηλιάρης μόνο και λίγο περίεργος…
Μου αρέσει που μου στέλνεις τόσα πολλά μηνύματα. Μάλλον δεν έχεις όρεξη για δουλειά ή τα κάνεις και τα δυο παράλληλα; Δεν μπορείς να φανταστείς ποιος ήταν ο πρώτος άνθρωπος που είδα μόλις έφτασα στο αεροδρόμιο
Μιχάλης

Δεν ξέρω πως σου πέρασε από το μυαλό ότι δεν δουλεύω.. Μη μου πεις από τα δυο-τρια emails που σου έστειλα; Δεν μπορώ να μη σου γράψω όλα όσα αισθάνομαι. Πρόσεξε εκεί στην Αθήνα. Οι άνθρωποι εκεί είναι αδιάλλακτοι σε πολλά, δεν είσαι πλέον στην Αμερική. Αν συναντήσεις την οποιαδήποτε δυσκολία, πάρε με τηλέφωνο και αν δεν το ακούω… στείλε μου μήνυμα. Από το απόγευμα μέχρι και το βράδυ, αργά, θα είμαι σπίτι.
Ελπίζω ν’ ακούσω σύντομα τη φωνούλα σου, ωκεανέ μου
Αλέξανδρος

Είσαι αληθινά θαυμάσιος. Περπατώ και νομίζω πως βρίσκομαι σ’ έναν άλλο κόσμο. Δεν θα το πιστέψεις, αλλά βρέχει κι εδώ… Έβρεξε ξαφνικά το μεσημέρι. Μου λείπετε κι εσύ και ο Λουκάς. Δεν αισθάνομαι τίποτα, ούτε καν χαρά. Θα μείνω στους γονείς μου τελικά. Δεν θέλω να είμαι μόνος. Διώξε κάθε αρνητικό συναίσθημα και ξεχάσου με τον Λουκά. Σκέψου πόσοι άλλοι άνθρωποι είναι στη δική σου θέση ή και χειρότερα.
Περίμενε σημάδι μου

Περιμένω ένα σου σημάδι.
Ζωγράφισα σ’ ένα χαρτί το πρόσωπό σου, τόσο όμορφα όσο όμορφος είσαι κι εσύ. Την τρυφερότητά σου δεν μπόρεσα να αποτυπώσω. Αχ, και να μπορούσα να βρω λέξεις για να σου δείξω όλα όσα αισθάνομαι αυτή τη στιγμή, δυστυχώς δεν έχω τίποτα που να φτάνει στην αξία σου. Η καρδιά σου είναι ένα αστέρι που λάμπει τη σκοτεινή νύχτα και ανάβει στο πρόσωπό μου. Είσαι ολόκληρος ο κόσμος μου
Σκλάβος της μαγείας σου

Αλέξανδρος
Υ.Γ: Καληνύχτα…

Κάθε μήνυμά σου με γεμίζει με χαρά. Σ’ ευχαριστώ για τις συμπαθητικές φιλοφρονήσεις σου. Γράφεις σαν ποιητής… Θα σου τηλεφωνήσω σε λίγο… Αν αργήσω λιγάκι μην ανησυχήσεις, δεν σε ξεχνώ…
Το σημάδι σου!

Γεια σου σημάδι μου
Μου αρέσει τόσο πολύ να γράφω για σένα. Εισπράττεις τουλάχιστον ένα μερίδιο από την τεράστια χαρά μου; Χαίρομαι που απαντάς σε κάθε μήνυμά μου… Ξέρεις τι πιστεύω; Πιστεύω ότι γραπτώς μου φανερώνεις περισσότερα πράγματα απ’ όσα μου λες όταν μιλάμε…

Επίτρεψέ με να σε ρωτήσω; Θα κοιμηθείς ή θα βγεις έξω;… ξέρεις… χωρίς εμένα;
Αλέξανδρος

Καλημέρα,
Ήμουν πτώμα χθες και κοιμήθηκα προτού διαβάσω το μήνυμά σου γι’ αυτό και δεν σου απάντησα… Οι γονείς μου χάρηκαν πολύ που ήρθα για το Πάσχα και να σου πω την αλήθεια χαίρομαι κι εγώ. Και ναι, μου λείπεις σίγουρα, αλλά εδώ βρίσκεται η οικογένειά μου. Μη μου στενοχωριέσαι. Σ’ αγαπώ. Σ’ αγαπώ…
Μιχάλης (ή αλλιώς σημάδι)

Με κάνεις ευτυχισμένο, αγόρι μου, όταν μου αφηγείσαι τα συναισθήματά σου. Μου ακούστηκε βραχνή η φωνή σου. Τι ώρα ξύπνησες; Η οικογένειά σου δίνει πάντα τη δύναμη να αντιμετωπίζεις κάθε δυσκολία. Μη ξεχνάς όμως ότι έχεις κι εδώ μια οικογένεια… Δεν θα σου πω κάτι κακό, μωρό μου. Η χαρά σου είναι και δική μου χαρά. Χρειάζεσαι να περνάς κάποιες στιγμές με τους γονείς σου. Σε καταλαβαίνω.
Ανυπομονώ να σε ακούσω σύντομα, αγόρι μου…
Αλέξανδρος

Είμαι τόσο ευτυχισμένος, Άλεξ. Τι φωνές είναι αυτές που βγάζει ο Λουκάς στο τηλέφωνο; Εννοείται πως δεν ενοχλείς ακόμα και όταν μου τηλεφωνείς στο σπίτι. Θα σε παρακαλέσω όμως να μη λες στη μητέρα μου για το παιδί. Δεν το έχει πάρει ζεστά το θέμα και φοβάμαι μήπως σε βάλει σε κάποιον συναισθηματικό κίνδυνο με τα λόγια της. Είσαι πραγματικά θαυμάσιος και χαίρομαι που είμαστε μαζί. Σήμερα θα βγω μια βόλτα στην αγορά. Αν δεν βρω τα cd πουθενά θα προκαλέσω την τύχη μου στο βιβλιοπωλείο της Οδού Πανός. Είμαι σίγουρος ότι εκεί θα βρω όσα μου ζήτησες. Γιατί μου έβαλες τόσα πολλά χρήματα στο πορτοφόλι; Υποτίθεται ότι είναι δικά μου, ε;
Τα λέμε…

Δεν ξέρω πραγματικά πώς να μιλήσω στην μητέρα σου. Πως τους είδες; Αν σου πουν κάτι για τα χρήματα πες ότι είναι δικά σου, δεν με πειράζει… Αν φτάσεις μέχρι το βιβλιοπωλείο θα σου είμαι ευγνώμων. Αισθάνομαι την κατευναστική παρουσία σου και σχεδόν τα χέρια σου γύρω από το κορμί μου κάθε φορά που διαβάζω ένα μήνυμά σου. Αγγίζομαι σχεδόν από τα χέρια σου και φαντάζομαι τη φωνή σου. Θέλω να βρεθώ στο κρεβάτι δίπλα σου και να μη κάνουμε τίποτα, απλά να απολαμβάνω τη ζεστασιά σου…
Πολύτιμέ μου,
ο Αλέξανδρός σου…

Το ωράριο των καταστημάτων εδώ είναι συνεχόμενο, λόγω των εορτών. Περπατώ και η σκέψη μου είναι καθ’ όλη τη διάρκεια της ημέρας σ’ εσένα… Θα ήθελα κι εγώ να σε αγκαλιάσω. Είμαστε όσο μακριά, αλλά και τόσο κοντά…
Μιχάλης

Ξέρω ότι η μητέρα σου δεν με συμπαθεί, αλλά δεν χρειάζεται να μου κλείνει το τηλέφωνο. Γιατί έχεις κλειστό το κινητό; Έκανες τις απαραίτητες ρυθμίσεις; Λυπάμαι που δεν μιλήσαμε… Μην νομίζεις πως εγώ δεν σε σκέφτομαι. Συνέχεια σε σκέφτομαι.

Για άλλη μια φορά περιμένω νέα σου…

Γεια σου
Το κινητό το κλείνω για να χαλαρώσω λίγο. Λυπάμαι για την μητέρα μου. Ίσως δεν άκουσε καλά τη φωνή σου και σε μπέρδεψε με κάποιον άλλο. Είμαι κοντά σου κάθε δευτερόλεπτο. Τα κενά που αφήσαμε πίσω μας φεύγοντας από εδώ δεν μπορούν να γεμίσουν… Η γειτονιά μας έχει αλλάξει υπερβολικά. Μόνο τα Starbucks παραμένουν ίδια… Μόλις επιστρέψω σπίτι θα μιλήσουμε…
Μιχάλης
Υ.Γ: Η μητέρα μου με ρώτησε για σένα…

Μπράβο!
Αυτή τη στιγμή είμαι λίγο ζαλισμένος. Ήπια περισσότερη βότκα από το συνηθισμένο. Απέτυχα να σταματήσω τα κλάματα του Λουκά μέσα σε πέντε λεπτά. Δεν ξέρω γιατί συμβαίνει αυτό. Κάνω όσα κάνεις εσύ… τον φροντίζω εξίσου καλά μ’ εσένα, αλλά μου φαίνεται ότι δεν λειτουργεί…
Πάντα στις σκέψεις και στην καρδιά μου…
Αλέξανδρος

Γεια σου εραστή…

Έφτασες; Που είσαι; Μπορώ να σε δω να κάθεσαι αναπαυτικά στην καρέκλα σου και να με διαβάζεις… Μπορώ να σε δω να κοιτάζεις επίμονα, σκεπτικά αυτά που σου γράφω, αλλά που είσαι; Είσαι στο σπίτι των γονιών σου ή πήγες στο δικό μας… Η σκέψη σου είναι σε μένα, ε; Το βρήκα… Γι’ αυτό χαμογελάς με ικανοποίηση… Μπορώ να δω μέχρι και τα μάτια σου. Πότε είπαμε πως επιστρέφεις; Καλά, είναι νωρίς ακόμα! Απλά, έχουν περάσει πολλές ώρες και μου λείπεις… Λείπεις και θέλω κάποιον να τον αγκαλιάσω σφικτά. Μπορείς να μου βρεις μια λύση γι’ αυτό το πρόβλημα; Σωστά… έχω και τον Λουκά…
Η ιστορία επαναλαμβάνεται κάθε φορά που φεύγεις. Θα μπορούσες να ανασύρεις αυτά που σου έγραφα σε προηγούμενα ταξίδια σου. Γράφω τα ίδια και τα ίδια; Γιατί; Επειδή φοβάμαι όταν μένω μόνος και θέλω πάντα να έχω κάποιον για να του μιλώ. Δεν είναι συνηθισμένη αντίδραση για κάποιον που αγαπάει; Δεν το έχεις συναντήσεις και σε άλλους, εξίσου φυσιολογικούς, ανθρώπους. Μου φαίνεται ότι τα μάτια σου είναι κουρασμένα και αναρωτιέμαι αν σε πείραξε η πτήση… Ξεκουράσου. Αν δεν ξεκουραστείς θα το καταλάβω. Επιπλέον, θ’ ακούσω στη φωνή σου την κούραση…
Η απουσία σου έχει επιπτώσεις στην καθημερινότητά μου. Δεν μαγείρεψα τίποτα. Έφαγα την ίδια κρέμα με τον Λουκά. Μια κουταλιά έτρωγε αυτός, μια εγώ… Η καρδιά μου χτυπάει δυνατά όταν τον κρατώ γιατί με κοιτάζει με τον ίδιο τρόπο που κοιτάζεις κι εσύ… Η καρδιά μου χτυπάει κι αμέσως μετά σταματά… Τι μου έχεις κάνει; Σκέψου το καλά και δώσε μου μια απάντηση…
Περίμενε, όχι τώρα…
Που θα πας μετά, αγάπη μου; θα βγεις στην αγορά; Κάνε μια έρευνα για τα cd που σου ζήτησα να μου φέρεις. Τα περιμένω πως και πως… Ψάξε καλά… Πήγαινε και στα μέρη που σου είπα. Θέλω να επιπλεύσεις στο παρελθόν μου. Λυπάμαι που δεν ήρθα τελικά μαζί σου. Προσεύχομαι να ήταν πιο μεγάλος ο Λουκάς και να μπορούσε να ταξιδέψει με αεροπλάνο, ειλικρινά… Πιστεύεις ότι μιλώ έτσι εκ του ασφαλούς; Θα άξιζε να σπαταλήσω το χρόνο μου λέγοντάς σου πράγματα που δεν τα πιστεύω; Δεν θα το έκανα ποτέ.
Αξίζεις πολλά για τη ζωή μου… τα όνειρά μου… τη δυνατότητά μου να ζω… Αν συναντιόντουσαν αυτή τη στιγμή τα μάτια μας θα μπορούσα να δω το χαμόγελό σου και τα δόντια σου να λάμπουν… Το μυαλό μου τείνει να τα «παίξει» με τα τεχνάσματα που σκέφτομαι για μια απομίμησή σου…
Έχω φτάσει σ’ ένα σημείο που γίνομαι κομμάτια. Θα μου λύσεις τον γρίφο, την απορία… γιατί είμαι τόσο εθισμένος μαζί σου. Απάντησέ μου ακόμα κι αν η απάντησή σου θα είναι «κλισέ». Η απάντησή σου θα είναι για μένα ένα σημάδι της παρουσίας σου… ένα σημάδι από το υποσυνείδητό μου… Είσαι αυτός, ο ένας, που ολοκληρώνει το σώμα μου, τη καρδιά μου, την ψυχή μου και το μυαλό μου…
Με τόσα πολλά που σου γράφω, δεν θυμάμαι αν πρόσθεσα και τις σημειώσεις με τις σκέψεις που έκανα επιστρέφοντας στο σπίτι από το αεροδρόμιο… Πιέζω την γλώσσα μου στον ουρανίσκο και συνειδητοποιώ ότι χτυπάει σε ξέρα… Χρειάζομαι ένα φιλί… Ίσως κάποια ώρα θα βρεις έναν τρόπο να μου το δώσεις… να μου το στείλεις
Μέχρι τότε, εραστή…
περιμένω…

Ο Ένας σου!

Ο εργάτης

Αγαπημένο μου μωρό, σου αποκαλύπτω πως χθες ήμουν ιδιαιτέρως άτακτος… Μπορείς να το διαπιστώσεις και από τις φωτογραφίες που σου στέλνω… Έχεις δίκιο όταν μου λες ότι μερικές φορές ζω τις φαντασιώσεις μου σαν να είναι πραγματικές… ότι κάνω τα πάντα εκπληρώνοντάς τις μόνος μου… Στεκόμουν όλη την ημέρα πίσω από το παράθυρο και χάζευα έναν εργάτη που έβαζε σκαλωσιές στην οικοδομή απέναντι από το σπίτι… Κι εδώ οι εργάτες είναι στην πλειοψηφία τους αλλοδαποί όπως ακριβώς συμβαίνει και στην Ελλάδα. Στεκόμουν, έχοντας ακουμπισμένο το ένα μου πόδι πάνω σε μια καρέκλα για να μη κουράζομαι… Δεν ήθελα να καθίσω γιατί καθισμένος δεν θα είχα τη θέα που ήθελα να έχω… Καθώς η ώρα περνούσε, έβγαλα το σλιπ μου, όχι επειδή με ενοχλούσε, αλλά επειδή είχε βραχεί. Όχι… περίμενε… Δεν μου έπεσε κατά λάθος νερό… είχε βραχεί από τις αχαλίνωτες φαντασιώσεις μου όση ώρα παρακολουθούσα τον εργάτη… Δεν σου κρύβω πως ακόμα και τώρα που σκέφτομαι τα μπλε μάτια του, το στενό λερωμένο πουκάμισό του και τον τόνο της φωνής του όταν έδινε εντολές στους συναδέρφους του, ο πούτσος μου πρήζεται και τα χέρια μου μουδιάζουν… Το δέρμα του φαινόταν από μακριά ηλιοκαμένο και τα χέρια του όμορφα, μυώδη… αν και δεν ήταν καθαρά… Ω! Έλα τώρα… Που το ξέρω; Σκαλωσιές έστηνε ο άνθρωπος… ήταν δυνατό να έχει καθαρά χέρια; Όχι… Δεν χρησιμοποίησα τον τηλεφακό… σου περιγράφω ότι ακριβώς είδα με τα μάτια μου…

Συνεχίζοντας να τον κοιτάζω, ξεκίνησα να πιέζω σταθερά τη στύση του πούτσου μου, σέρνοντάς τον ανάμεσα στα μπούτια μου και πνίγοντας τις καταλήξεις των νεύρων του… Ο πούτσος μου ποθούσε αυτό που τα μάτια μου έβλεπαν… ήταν φανερό… Η αναπνοή μου άλλαξε και το κορμί μου άρχισε να χαλαρώνει… Είμαι πολύ δύσκολο να σου γράψω τεκμηριώνοντας τις σκέψεις μου γιατί, το ξέρεις καλά, όταν τραβάς μαλακία δεν μπορείς να κρατάς σημειώσεις… Δεν θέλω να προχωρήσω σε περισσότερες λεπτομέρειες… Η σκέψη μου ήταν… μια επιθυμία να κατέβω κάτω και να τον αγγίξω… να με γαμήσει ή να τον γαμήσω… να καταβροχθίσω τον πούτσο του πριν την σκληρή διείσδυση… Από το σημείο που βρισκόμουν δεν μπορούσε να με δει… αποτελούσε όμως ένα εύκολο στόχο για το βλέμμα μου… έναν εύκολο στόχο για τη διατήρηση του πούτσου μου σε κατάσταση ενθουσιασμού με τη σκέψη πολυάριθμων τρόπων που θα μπορούσα να τον πλησιάσω… Δεν είναι πως χρειαζόμουν έναν άντρα (… αφού έχω εσένα, χαζούλη), απλά ήθελα να προσαρμόσω τον εαυτό μου στο τυποποιημένο ρόλο ενός ομοφυλόφιλου… στο ρόλο του εμπειρογνώμονα στις «ξεπέτες» με οποιοδήποτε αρσενικό κινείται γύρω μου… Ο ρόλος αυτός μου χαρίζει σπασμωδικούς, πολλαπλάσιους οργασμούς… με οδηγεί στην αποκορύφωση καθώς φαντάζομαι να γίνομαι ένα με τον εν δυνάμει εραστή μου που χύνει εξαγριωμένα στο πρόσωπο δείχνοντάς μου την ικανοποίησή του…

Τώρα που σου γράφω είμαι στο αεροδρόμιο της Ρώμης και περιμένω το αεροπλάνο που θα με οδηγήσει πίσω στην αγκαλιά σου… Όπως καταλαβαίνεις δεν μου είναι εύκολο… δεν είμαι σε θέση να συνεχίσω να γράφω… Ο πούτσος μου είναι μαλακός και δεν επιθυμώ να αποκτήσω ακόμη μια στύση… πήρα την απόφαση να αποφεύγω τη κακή χρήση της μαλακίας στις τουαλέτες… δεν θέλω να αγχώνομαι, αλλά να απολαμβάνω…

Τα λέμε…

… αγάπη…

Ένας σαφής υπαινιγμός

Μωρό μου,
θα ήταν μεγάλη μου ευχαρίστηση να σε ικανοποιήσω κι απόψε… Δεν ξέρω αν θα τα καταφέρω, αλλά να ξέρεις πως θα βάλω τα δυνατά μου… θα προσπαθήσω για το καλύτερο… θα επιμείνω…
Κάθεσαι αναπαυτικά;
Είσαι καυλωμένος;
Θα σου ορμήσω… Σε προειδοποιώ…
Κλείσε τα μάτια σου και δώσε μου το χέρι σου… Το ταξίδι θα ξεκινήσει σύντομα… Καλύτερα… δώσε μου και τα δυο σου χέρια… Θέλω να πιαστούμε σαν δυο μικρά παιδιά… Θέλω να γλύψω το χέρι σου… ολόκληρο το χέρι σου να σαλιώσω με τη γλώσσα μου… Τι απαλό που είναι το δέρμα σου…
Αφήνω τα δάχτυλά μου να περπατήσουν πάνω στο κορμί σου… να κάνουν μια ερεθιστική… κουραστική βόλτα πάνω σου… Με τα δάχτυλά μου ανασηκώνω τον πούτσο σου και τραβάω το πετσάκι σου όσο πιο τρυφερά μπορώ… Δεν μπορώ να εξηγήσω πως αυτός ο τόσο ήρεμος πούτσος θα μετατραπεί σε λιγάκι σε ανήμερο τέρας… Η μεταμόρφωσή του μου θυμίζει την μετάλλαξη των Γκρέμλινς… Αλήθεια σου λέω…
Δεν βλέπω να έχεις χαλαρώσει… Θέλεις να σου κάνω μασάζ; Θέλεις να σου κάνω ένα αισθησιακό μασάζ… Πιστεύω πως μόνο τότε θα αισθανθείς καλύτερα και θα αφήσεις τα συναισθήματά του ελεύθερα…
Θέλεις να δοκιμάσω; Να διασχίσω το κορμί σου από πάνω έως κάτω; Να χαϊδέψω τους βραχίονές σου… τη κοιλιά σου… το στομάχι σου… το στήθος σου… τους ώμους σου; Θέλεις; Είναι όλα τα σημεία του κορμιού σου που αγγίζω καθημερινά… που γλύφω καθημερινά… που φιλώ καθημερινά…
Φαίνεται πως έχεις χαλαρώσει μωρό μου… Κυλώ το δάχτυλό μου στην κοιλάδα του στήθους σου και σκαρφαλώνω πάνω στις ρόγες σου… Αισθάνομαι σαν να κατέκτησα την κορυφή του υψηλότερου βουνού… Πες μου ότι περιμένεις περισσότερα από εμένα… Δείξε μου πόσο ανυπόμονος είσαι…
Σε καβαλικεύω ώστε να με αισθάνεσαι καλύτερα… ώστε να αισθάνεσαι όλο το βάρος του κορμιού μου… Προσεκτικά τοποθετώ τα χέρια μου σε κάθε πλευρά του σώματός σου… Τα χέρια μου ξεκινούν ένα μακρύ, αργό ταξίδι επισημαίνοντας το περίγραμμα του κορμιού σου… Αγγίζω τα σφικτά κωλομέρια σου και γίνομαι ένα κτήνος χωρίς αισθήματα… γίνομαι ένα κτήνος που δεν έχει μάθει να αντιστέκεται σε τίποτα… Θέλω να θηλάσω τον πούτσο σου… να τον δαγκώσω, να τον αποσπάσω από πάνω σου… Θέλω να τον πείσω να με ακολουθήσει, να κρυφτεί μέσα στο στόμα μου…
Έτσι τεράστιος όπως είναι… φαντάζει προκλητικός στα μάτια μου… Γλιστρώ το κορμί μου πάνω στο δικό σου και υποκρίνομαι πως σε γαμάω… είναι ένας σαφής υπαινιγμός γι’ αυτό που σύντομα θα επακολουθήσει…
Αυθόρμητα, ακουμπώ το κεφάλι μου κάτω ακριβώς από τον αφαλό σου… Μου ζητάς συγγνώμη που δεν πρόλαβες να ξυριστείς απόψε… Σου χαμογελώ… Κατά βάθος σε προτιμώ αξύριστο… Το δέρμα σου είναι απαλό και δροσερό ενώ εγώ καίω… Δεν είμαι καλά… Είμαι τρελός για σένα…
Ακούω την ανάσα σου…
Ακούω την καρδιά σου…

Χθες βράδυ… σε αγκάλιασα

Γλυκό μου μωρό,

Κάποιες φορές θέλω να φωνάξω δυνατά το όνομά σου, να το φωνάξω την ώρα που περπατώ στην λεωφόρο… στο παρκινγκ, στο συνέδριο που παρακολουθώ. Θέλω να φωνάξω επειδή ξέρω πως κρύβεσαι… κρύβεσαι μέσα στο μηχάνημα που δίνει τα εισιτήρια, κρύβεσαι πίσω από τις τεράστιες διαφημίσεις, κρύβεσαι μέσα στις μουσικές που έχω αποθηκευμένες στο iPod μου. Κρύβεσαι, μωρό μου, κρύβεσαι… και ξέρεις δεν είναι δίκαιο. Κάποιες φορές πιστεύω πως σε βλέπω, τρίβω τα μάτια μου και διαπιστώνω ότι δεν είσαι εσύ… σε βλέπω επειδή σε σκέφτομαι… η σκέψη μου έχει τόση δύναμη, μόνο που δεν μπορεί να σε φέρει κοντά μου. Σε βλέπω… ξέρω πως δεν είναι δυνατό να σε βλέπω, αλλά σκέφτομαι ότι ίσως να είσαι εσύ, να πήρες το αεροπλάνο και να ήρθες… να ήρθες για να μου κάνεις έκπληξη… Έχω πιεί ένα ποτήρι βότκα και δεν ξέρω αν με καταλαβαίνεις, θέλω να πιστεύω πως με καταλαβαίνεις… Χθες το βράδυ ονειρεύτηκα πως σε είχα στην αγκαλιά μου… σε είχα στην αγκαλιά μου όλη τη νύχτα. Με αισθάνθηκες εσύ; Αν όχι, δεν πειράζει… σου το λέω να το ξέρεις… εγώ ήμουν. Σε ονειρεύτηκα μωρό μου. Ονειρεύτηκα τις μπούκλες σου… τα χέρια μου γύρω από τη μέση σου. Εμφανίστηκες στο όνειρό μου από το πουθενά… εκμηδένισες τις αποστάσεις. Στάθηκες όρθιος… επιβλητικός, δυναμικός και σου είπα: «Γιατί αργείς τόσο πολύ;»
… και μου είπες: «… σκέφτηκα πως θα προλάβαινες να επιστρέψεις πρώτος πίσω…» και «… σ’ έχασα…» και ξύπνησα έχοντας κρατήσει την εικόνα των ματιών σου, του χαμόγελού σου… Ξύπνησα κρατώντας το μαξιλάρι, τον αντικαταστάτη σου! Δεν θυμάμαι τι άλλο είδα στα όνειρά μου… θυμάμαι πως ξύπνησα και σε έψαχνα δίπλα μου, σ’ έψαχνα κάτω από τα σκεπάσματα… το σώμα μου πονούσε από την στέρηση, από την έλλειψη της αγκαλιάς σου… άπλωσα τα χέρια μου ξανά στο μαξιλάρι, ένιωσα σαν να αφέθηκα πάνω σου… σαν να αφέθηκα στον θώρακά σου… το στόμα μου κοντά στο στόμα σου… τα δάχτυλά μου στον λαιμό σου… Μωρό μου…
Θέλω να μεταμορφωθώ σε ακτίνα ήλιου και να προσέξω πως κοιμάσαι… να προσέξω πως θα ξυπνήσεις… να δω το φως μου να τυλίγει το πρόσωπό σου… τα υπέροχα μάτια σου. Ακτίνα εγώ κι εσύ… εραστής…
Άλλο ένα e-mail σου στέλνω μωρό μου, λέξη-λέξη το συντάσσω στο πίσω μέρος του μυαλού μου. Τι άλλο να σου πω; Πώς να σου εξηγήσω πως μια ολόκληρη ημέρα έχω δοκιμάσει τα πάντα για να σε απομακρύνω έστω και ένα δευτερόλεπτο από το μυαλό μου; Σύντομα μωρό μου… σύντομα θα πάρω το αεροπλάνο και θα έρθω. Δεν ξέρω τι ώρα θα είναι όταν θα γίνει αυτό… αλλά θα το γιορτάσουμε αγαπημένε μου… θα το γιορτάσουμε και δεν θα χωρίσουμε ποτέ. Ούτε σαν σκέψη δεν θα μας περάσει ποτέ από το μυαλό. Ξέρεις μωρό μου… είμαι πραγματικά τόσο ρομαντικός όσο φαίνομαι. Μόνο όταν βρίσκομαι μακριά σου μπορώ να στο αποδείξω. Μωρό μου… η θερμοκρασία είναι πολύ χαμηλή σήμερα… στέκομαι κάτω από ένα δέντρο που πιστεύω ότι είναι πορτοκαλιά… θα ήθελα να βρισκόσουν εδώ και να σου έδινα ένα ρουφηχτό, παθιασμένο φιλί. Να παραδοθώ στο φιλί σου… Να αγγίξω το στέρνο σου, τις μπούκλες σου… Η ανάσα σου μου ζεσταίνει το αυτί καθώς μου λες τα μυστικά σου… τις επιθυμίες σου… Έχω πολλές ερωτήσεις μωρό μου, πάρα πολλές ερωτήσεις που θέλω να σου κάνω όταν έρθω… Θέλω να ξέρω τα πάντα… Όλα όσα σκέφτεσαι κι εσύ… Να προσέχεις μωρό μου και να μη τρως όλα όσα μαγειρεύει η μητέρα μου. Είμαι σίγουρος πως βλέποντάς σε τόσο αδύνατο θα σε θεωρεί άρρωστο και υποχρέωσή της να σε κάνει καλά. Πρόσεξε… κάπως έτσι την έπαθε και ο μπαμπάς!

Σε φιλώ… ερωτικά.
Α.

Έλα πιο κοντά

Λατρεμένε μου εραστή,

μωράκι μου. Τόσες ώρες μακριά σου κι όμως ακόμα αισθάνομαι το κορμί σου πάνω στο δικό μου. Σε αισθάνομαι… σε θυμάμαι, το όνομά σου βλέπω να σχηματίζεται από τον ουρανό στα σύννεφα. Και που ήρθα εδώ είναι σαν να μην ήρθα, αφού το μυαλό μου βρίσκεται συνεχώς σε εσένα… μωρό μου. Τι φρικτό που είναι να σου αναθέτουν σημαντικές δουλειές και να σε απομακρύνουν από τους ανθρώπους που αγαπάς… Αξίζει να παρευρίσκομαι σ’ ένα σαχλό συνέδριο και να μην απολαμβάνω το απαλό κορμί σου; Πως σ’ άφησα πίσω μόνο σου;
Ξέρεις που βρίσκομαι τώρα; Στο πάρκο που δώσαμε το πρώτο μας φιλί, δίπλα στο ποτάμι. Θυμάσαι; Εσύ μισομεθυσμένος… εγώ τύφλα… παραδομένος στην αγκαλιά σου. Καθίσαμε στο παγκάκι, στο ίδιο που κάθομαι και τώρα. Βράδυ Κυριακής, το πάρκο γεμάτο εραστές… κουβεντιάζαμε. Άγνωστοι είχαν βγει για ψωνιστήρι και όταν περνούσαν διακριτικά οι αστυνομικοί κρυβόντουσαν στη γωνία. Έκαναν έλεγχο στοιχείων σε όλους εκτός από εμάς. Τι να ζητήσουν από έναν άντρα που σταμάτησε να κάνει ένα τσιγάρο έχοντας παρέα του ένα όμορφο αγόρι; Κοιταζόμασταν στα μάτια… σου τα έκλεισα με ένα φιλί. Ήταν η πρώτη φορά που φιλιόμασταν σε δημόσιο χώρο και κανείς δεν μας ενοχλούσε. Εκείνη η στιγμή… μακάρι εκείνη η στιγμή να διαρκούσε για πάντα… για πάντα. Άξιζε όσο κι αν διήρκησε… Έδεσα τα δάχτυλά μου στα δάχτυλά σου… ένας τύπος μας κοιτούσε επίμονα… ένας τύπος με στρογγυλή κοιλιά. Σηκωθήκαμε γιατί σε τρόμαξε το βλέμμα του… με παρακάλεσες να γυρίσουμε πίσω… σε ικέτευα να γαμηθούμε, να γαμηθούμε στο σπίτι, να γαμηθούμε στο χώμα παρέα με τα πεσμένα φθινοπωρινά φύλλα, να γαμηθούμε στη στροφή του δρόμου, να γαμηθούμε οπουδήποτε… Με κοιτούσες με αυτό το προκλητικά αθώο βλέμμα σου, το βλέμμα που με σκλαβώνει, το βλέμμα που με κάνει να λιποθυμώ, όπως λιποθυμούσα ως έφηβος όταν ήμουν ερωτευμένος με τον καθηγητή των μαθηματικών. «Θέλω να γαμηθούμε…», προσπάθησα να πω ξανά… αλλά έπνιξα την επιθυμία μου στο νερό που κολυμπούσαν οι πάπιες… περίμενα… περίμενα την κατάλληλη στιγμή… προς το παρόν… Το πάρκο ήταν έξοχο, θυμάσαι, μωρό μου;
Χάιδευα με το μάγουλό μου το μάγουλό σου. Δεν μιλούσα καθόλου, φοβόμουν πως θα έλεγα κάτι ηλίθιο και θα σου χαλούσα όλη τη καλή εντύπωση της πρώτης ημέρας της γνωριμίας μας. Ακούμπησα το δάχτυλό μου ανάμεσα στα χείλια σου, κύλησα το χέρι μου στην πλάτη σου… σε ήθελα πολύ, πάρα πολύ… ήθελα να αισθανθώ έστω και ένα μέρος του κορμιού σου, έστω και την καμπύλη της σπονδυλικής σου στήλης.
Το κεφάλι μου είχε μουδιάσει από το κρύο, ο καπνός από το τσιγάρο με τύφλωνε… με το ζόρι κρατούσα τα μάτια μου ανοικτά. Φύτεψα το πόδι μου ανάμεσα στα πόδια σου για να κρατηθώ… ανέπνεα την αναπνοή σου. Η καρδιά μου κρεμόταν έξω από τον θώρακά μου… μπορούσες να την δεις. Χτυπούσε μόνο για σένα… Τα δόντια μου κροτάλιζαν… έπεσα στην αγκαλιά σου, αφήσαμε τα στόματά μας να συναντηθούν, αναπνεύσαμε ο ένας την αναπνοή του άλλου… ήμουν τόσο συγκινημένος. Πριν από δυο εβδομάδες άνοιγα τρύπες στο μνήμα του Γ. για να μπορώ να επικοινωνώ μαζί του και να μοιραζόμαστε ένα τσιγάρο μαζί, όπως κάναμε όταν βρισκόταν στη ζωή. Και τώρα… τώρα είχα την ευκαιρία να κάνω μια νέα αρχή.
Ξέρεις μωρό μου… κάθομαι τώρα στο ίδιο παγκάκι, η μνήμη εκείνου του φιλιού είναι τόσο ζωντανή. Αισθάνομαι σαν να σε έχω δίπλα μου… αισθάνομαι πως αντί του laptop κρατώ εσένα στην αγκαλιά μου… πως σε αγγίζω. Πως αγγίζω τα γόνατά σου… πως τινάζω τη γλώσσα μου στο στόμα σου. Πονώ μωράκι μου, γλυκό μου μωρό. Πως μπορώ να περιγράψω τα συναισθήματά μου αυτή τη στιγμή, πως μπορώ να περιγράψω την επίπονη αγωνία της έντονης επιθυμίας μου να με γαμήσεις ή να σε γαμήσω. Ένα αόρατο νήμα μας είχε τυλίξει, μύτες ενωμένες… χείλια ενωμένα… χέρια ενωμένα… σώματα ακουμπισμένα, πηγούνια ακουμπισμένα… ο πούτσος μου ανήσυχος έδινε μάχη μέσα στο ύφασμα του εσωρούχου μου.
Ξέρω πως τώρα θα διαβάζεις το e-mail που σου στέλνω και θα γελάς… κι όμως όλα αυτά που θυμάμαι μου έχουν φέρει δάκρυα στα μάτια. Μόνος… καθισμένος στο παγκάκι θέλω να φωνάξω σαν μωρό που το ξέχασε η μητέρα του… θέλω να φωνάξω όπως όταν αποκάλυψα σε όλους ότι είμαι ομοφυλόφιλος και γνώρισα την περιφρόνηση, την παρανόηση, τον φόβο. Έτσι είναι… έτσι συμβαίνει σε όλους… έτσι συμβαίνει μέχρι να βρει ο καθένας μας έναν εραστή, ένα ανάχωμα, μια προστασία… δυο άνθρωποι είναι πάντα πιο δυνατοί. Λατρεμένε μου εραστή, είναι τόσο σημαντικό που έφερες στη ζωή μου, στη μικροσκοπική μου ζωή, το πάθος… τη χαρά… την ακεραιότητα.
Καλό μου αγόρι…
Δεν χρονομέτρησα πόσο διήρκησε το φιλί μας… τότε. Μια φορά ξέρω πως διήρκησε περισσότερο από εκείνο το φιλί έξω από το Αστεροσκοπείο… το καλύτερό μας φιλί μέχρι εκείνη τη στιγμή. Η ένταση ήταν τόσο ισχυρή που πίστεψα πως τα χείλια μου θα σχιζόταν στα δυο… πως θα πετάγονταν ηλεκτρικοί σπινθήρες. Αγγίξαμε για τελευταία φορά τα χείλια μας… χαμογελάσαμε… ξεκίνησε να βρέχει… είχα λαχανιάσει… φώναξα πόσο σ’ αγαπώ. Ένας θεότρελος Έλληνας… εγώ… φώναζα… έλεγα στα ελληνικά την ομορφότερη λέξη του κόσμου: ΑΓΑΠΗ. Την ομορφότερη λέξη του κόσμου για τον ομορφότερο άντρα του κόσμου.
Αγαπημένε μου, νιώθω ότι βρίσκεσαι κοντά μου… στην αγκαλιά μου… νιώθω πως η θερμότητα του επεξεργαστή είναι η θερμότητα του κορμιού σου. Θέλω ένα φιλί… άλλο ένα φιλί… Πόσο χρόνο θα σε πάρει να έρθεις εδώ; Πόσο χρόνο από τη στιγμή που θα λάβεις το μήνυμά μου; Όλα θα τα φροντίσω… εγώ… όλα… Τόσες ώρες μακριά σου, μακριά από τα χείλια σου, από τη μυρωδιά σου, από το γέλιο σου… από το άγγιγμά σου… η επιθυμία με τυλίγει… επιθυμία για σένα… επιθυμία για φιλιά, επιθυμία για έρωτα. Μόνο αυτή τη φορά… σε θέλω, έλα.

Ο εραστής σου.

Αργότερα…

Λατρεμένε μου,
Ακούω την Bjork, την αγαπημένη σου τραγουδίστρια, καπνίζω και σε σκέφτομαι… ακούω, καπνίζω και ταυτόχρονα μετρώ τις ώρες, τα λεπτά, τα δευτερόλεπτα μέχρι να ξημερώσει… μέχρι να σε δω… σε σκέφτομαι μωρό μου… είσαι ο κυρίαρχος, ο βασιλιάς της σκέψης μου… σε σκέφτομαι… σκέφτομαι πως αύριο θα κοιμόμαστε μαζί… εσύ κι εγώ στο κρεβάτι… θα γαμιόμαστε… εμείς… κανένας άλλος. Εγώ… θα φυσώ το σπέρμα μου πάνω στο στήθος σου και θα αλλάζω την κατεύθυνση της ροής του… Εγώ… θα μουρμουρίζω επιπόλαια όπως κάνω πάντα, θα σε φιλώ, θα σε δαγκώνω, θα γλύφω το πρόσωπό σου σαν πιστός σκύλος. Εγώ… θα τοποθετήσω τον πούτσο μου, τον «πανέμορφο πούτσο» μου (έτσι δεν τον λες;) στην κωλοτρυπίδα σου… θα σε γαμήσω… θα βυθιστώ μέσα σου… θα γλιστρώ μέσα κι έξω από το υγρό άνοιγμα της κωλοτρυπίδας σου, θα σε αναποδογυρίζω… θα σε φιλώ… θα σε γαμάω… Μια φορά… κι άλλη φορά… θα είσαι καθισμένος πάνω μου… στην κορυφή του πούτσου μου… η αγαπημένη σου θέση… θα ψήνεις τον πούτσο μου μέσα στην θερμή κωλοτρυπίδα σου… μωρό μου… θα σε γαμήσω… θα με γαμήσεις… θα γαμηθούμε πολλές φορές… αναρίθμητες φορές. Ξέρεις γιατί; Γιατί το θέλεις… Γιατί το θέλω… Ρώτησέ με…
«Θα ρουφήξεις τον πούτσο μου; Θα μ’ αφήσεις να χύσω στο στόμα σου; Θα καταπιείς όλα τα χύσια μου;»
«Τι ανόητες ερωτήσεις! Εννοείται μωρό μου… φυσικά… θα χύσεις όπου θέλεις… όσο θέλεις… σταγόνα δεν θα αφήσω να πάει χαμένη».
«Σου αρέσει η γεύση του; Απολαμβάνεις την πίπα;»
«Δεν θα πω ψέματα. Είμαι τόσο ερωτευμένος με τον πούτσο σου όσο και με σένα. Ναι… μου αρέσει η γεύση του. Έχει μια γεύση διαφορετική, εκλεκτική… σπάνια. Τρελαίνομαι να τον γλύφω, μπορώ να τον γλύφω όλη μέρα».
«Θα φιλήσεις και θα γλύψεις την κωλοτρυπίδα μου;»
«Ω, αγαπημένο μου μωρό… Καυλώνεις όταν σε γλύφω… καυλώνεις; Παραδέξου το… Τι σκέφτεσαι;…»
«Πες μου εσύ…»
«Εσύ θα μου πεις μωρό μου… Πες μου….»
«Όχι»
«Πες…»
«ΟΚ. Ναι… Θέλω να φιλάς και να γλύφεις την κωλοτρυπίδα μου με το ίδιο πάθος που φιλάς και γλύφεις τον πούτσο μου… Ξέρεις πόσο ζηλεύει η κωλοτρυπίδα μου όταν ασχολείσαι περισσότερο με τον πούτσο μου;»
«Ναι…»
«Γιατί;»
«Επειδή κι εγώ θέλω να ασχολείσαι περισσότερο με την κωλοτρυπίδα μου παρά με τον πούτσο μου.. χύνω πιο εύκολα όταν χώνεις το δάχτυλο ή τον πούτσο σου μέσα μου».
«Γαμώτο…αλήθεια; Χύνεις κάθε φορά;»
«Γιατί με ρωτάς; Λίγες φορές έχω χύσει ενώ με γαμάς;»
«Ναι… Σωστά…»
«Ξέρεις μωρό μου… αυτό είναι το μοναδικό σου ελάττωμα. Αν με γαμούσες πιο τακτικά θα ήσουν ο πιο θεϊκός εραστής… δηλαδή είσαι, αλλά αν με γαμάς περισσότερες φορές θα είσαι το νούμερο ένα… πιο πάνω και από τον Γ. Γιατί και ο Γ… μη νομίζεις… όλο υποσχέσεις ήταν… από τη στιγμή που ξεκίνησε τα ναρκωτικά δεν κράτησε ούτε μια υπόσχεσή του»
«Α… ναι, ο Γ. ο πρώην εραστής σου… Τον είχα ξεχάσει… Σου υποσχόταν κι αυτός πως θα γαμούσε την σφικτή κωλοτρυπίδα σου και μετά…»
«… Ο πούτσος του γινόταν μελάτος από τα ναρκωτικά… δεν…»
«Τι ανόητος…»
«Ναι»
«Τώρα ελπίζω να είσαι ευχαριστημένος… γαμιόμαστε συχνά»
«Όχι… κάνεις ένα λάθος… εγώ σε γαμάω… μου λείπει το συναίσθημα της ύπαρξης του πούτσου σου μέσα στην κωλοτρυπίδα μου… Του πούτσου σου μωρό μου… Γιατί έχω τόσο μεγάλη συλλογή δονητών;… το έχεις σκεφτεί ποτέ;»
Η συνομιλία μας διακόπτεται… τελειώνει η μπαταρία από το κινητό μου… λίγο πριν προλάβω να ολοκληρώσω, λίγο πριν προλάβω να χύσω… ο ήχος της φωνής σου με καύλωσε… ασυναίσθητα έφερα τα χέρια μου στο πούτσο μου και ξεκίνησα να τον παίζω… να τον παίζω… όση ώρα μιλούσαμε… γέμισα τα χέρια μου με φρέσκα, καυτά χύσια. Εννοείται πως αν ήσουν εδώ θα ζητούσες να τα καθαρίσεις με τη γλώσσα σου… να καθαρίσεις τον βωμό του ερωτικού μου εργαλείου, τα αρχίδια μου… τον πούτσο μου με την απαλή γλώσσα σου… Πούτσος… ΠΟΥΤΣΟΣ… τον λατρεύεις, τον αγαπάς… τον αγαπάς όπως αγαπάς κι εμένα… ξέρεις… κανένας άνδρας δεν μπορεί να ζήσει χωρίς αγάπη από τον σύντροφό του… ένα τίποτα θα ήταν χωρίς αγάπη. Γι’ αυτό αγάπησέ με, λάτρεψέ με… Λίγες ώρες έχουν μείνει μέχρι να ξημερώσει… τις μετρώ… σ’ αγαπώ.

Όμορφη μέρα

Αγαπημένο μου μωρό, πολύτιμε άγγελέ μου… τι όμορφη που ήταν η μέρα που πέρασε; Ο καιρός τέλειος, ζεστός, όχι τόσο ζεστός που να μη μπορούμε να βγούμε έξω… Ξέρεις πόσο είμαι εξαρτημένος από το κλιματιστικό… από το σεξ… κι από εσένα. Περπατήσαμε ολόκληρη την Ερμού, σου κρατούσα από το χέρι. Εάν δεν έκλεινα τα μάτια μου, θα μπορούσα να δω το χαμόγελό σου, το βλέμμα σου… δεν πειράζει… μου ήταν αρκετό που αισθανόμουν το λατρεμένο καυτό σου κορμί, μια αίσθηση υπέροχη που με οδήγησε να φερθώ τόσο φυσιολογικά και να σε φιλήσω στη μέση του δρόμου… έξω από το Bee, πίσω από ένα αυτοκίνητο δεν κρατήθηκα και σε φίλησα. Όταν άνοιξα τα μάτια μου, χαμογελούσες, μου χάρισες αμέτρητα χαμόγελα, γιατί κάθε φορά το χαμόγελό σου μεταμορφώνεται, ποτέ δεν είναι ίδιο, κάθε φορά μου λες και κάτι διαφορετικό με το χαμόγελό σου. Έχεις χαμόγελα για κάθε περίσταση. Έκπληκτο χαμόγελο όταν σε επαινώ, συγκλονισμένο χαμόγελο όταν σου μιλώ πρόστυχα, ντροπαλό χαμόγελο όταν σε φιλώ στον δρόμο… Τι θαυμάσιο φιλί!!! Ένα θαυμάσιο φιλί για μια τόσο υπέροχη μέρα. Διστακτικά τα χείλη μου συνάντησαν τα δικά σου, μετά ήταν πρόθυμα, πεινασμένα. Ένα φιλί γεμάτο υποσχέσεις… είδα στο βλέμμα σου μια παράκληση για να συνεχίσω να σε φιλώ, τα μάτια σου έλαμπαν, στα δικά μου πυρκαγιά, ήθελες να φιληθούμε ξανά αν και ήσουν νευρικός… Δεν πειράζει, δεν θα σε ξαναφιλήσω στον δρόμο… εντάξει; Μιλήσαμε, μιλήσαμε ατελείωτες ώρες, όσες διήρκησε και η βόλτα μας. Μιλήσαμε για όλα, για τις ταινίες που προβάλλονται, για τις βιτρίνες των καταστημάτων, για ιδέες, για ειδήσεις… Σου έριχνα κλεφτά βλέμματα όσο μιλούσαμε, έδειχνες ταραγμένος, οι σκέψεις σου χανόταν, πόσο ντροπαλός είσαι μικρό μου μωρό. Σε λατρεύω… Το δέρμα σου απαλό, απαλό από την υγρασία, απαλότερο από ποτέ, ευαίσθητο όσο κι εσύ. Καθίσαμε σε ένα παγκάκι στο Θησείο, θέλησα να σε φιλήσω ξανά, δεν σε φίλησα, δίπλα μας έπαιζε ένα παιδί με το αυτοκινητάκι του, κοιτούσα το κορμί σου να δω τι με ερεθίζει περισσότερο… ο λαιμός σου, η μέση σου, τα χέρια σου, τα δάχτυλά σου, η πλάτη σου, ο κώλος σου, τα πόδια σου. Θέλω να βρω το σημείο του σώματός σου που με συγκλονίζει, το σημείο του σώματός σου που με ρίχνει στην αγκαλιά της απόλαυσης. Δεν μπορώ να το βρω όταν είσαι τόσο ντυμένος… Ω, ναι…είσαι ένας άγγελος, δεν ξέρω που να σε αγγίξω για να βεβαιωθώ πως είσαι άνθρωπος και όχι όνειρο, χαϊδεύω απαλά το χέρι σου, τις τρίχες σου, το αεράκι κάνει τις μπούκλες σου να χορεύουν… πόσο πολύ μάκρυναν τα μαλλιά σου… Σε αγγίζω, έχεις το κορμί που κάθε άντρας θα ήθελε να αγγίξει, θέλεις να αποφύγεις το άγγιγμά μου, σε τσιμπάω, γελώ, χαμογελάς, το παιδάκι μας πλησιάζει, χαμογελάει κι αυτό. Θέλω ένα παιδί… Σηκώνομαι, πηγαίνω στο περίπτερο, αγοράζω ένα παγωτό για σένα και ένα για το παιδάκι, απομακρύνεται, γλύφεις το παγωτό, θέλω να αγγίξω τον κώλο σου, όχι να τον χουφτώσω, απλά να τον αγγίξω, να βάλω το χέρι μου πάνω του… δεν θέλεις, χώνω το χέρι μου στην κωλοτσέπη σου… εσύ δεν μου λες πως δεν πρέπει να αναβάλλουμε για αύριο αυτό που πρέπει να κάνουμε τώρα; Ε; Είδες που θυμάμαι όσα μου λες; Είδες πόσο καλός μαθητής είμαι… Δάσκαλε; Καταλαβαίνω τον δισταγμό σου, είναι ένας φυσιολογικός δισταγμός επειδή είμαστε έξω, δεν σε παρεξηγώ, σε δικαιολογώ… μη νομίζεις, κι εγώ είμαι ντροπαλός… Θα μπορούσα να σε ρίξω κάτω, να σε φιλήσω, να σε δαγκώσω, να πιάσω τον πούτσο σου… Δεν κάνω τίποτα όμως, μωρό μου, άγγελέ μου. Μετά σηκωθήκαμε, φύγαμε, στάθηκα πίσω σου, πίεσα ελαφρά τον πούτσο μου πάνω σου, η καρδιά μου χτυπούσε δυνατά, το ίδιο και η δικιά σου, χαμογέλασα, σου ψιθύρισα στο αυτί πως με την κίνησή μου αυτή φαντάστηκα πως σε γαμούσα από πίσω. Ήταν σαν να άκουγα τους στεναγμούς σου, το λαχάνιασμα σου, ο υπέροχος κώλος σου είναι ένας πειρασμός ακόμα και κάτω από το παντελόνι σου. Πήγαμε μέχρι το Μοναστηράκι με τα πόδια, μετά πήραμε το μετρό, φτάσαμε στο σπίτι, κρατούσα παγιδευμένο το αριστερό σου χέρι κάτω από την μασχάλη μου, φιληθήκαμε μέσα στο ασανσέρ, σε κοιτούσα επίμονα, με κοιτούσες με πάθος, είμαι ανίσχυρος, είμαι ένα τίποτα μπροστά σου, το μόνο που θέλω είναι να μπούμε στο σπίτι, να πετάξουμε τα ρούχα μας και… μιλώ σωστά; Το ίδιο δεν ήθελες κι εσύ; Όχι… Ήθελες μόνο να φιληθούμε, να φιληθούμε παθιασμένα, να περάσουμε την νύχτα αγκαλιασμένοι, να μείνουμε άγρυπνοι, να ανέβουμε στην ταράτσα και να δούμε την ανατολή του ηλίου… Μπορώ να σου χαλάσω το χατίρι; Ποιος είμαι για να σου χαλάσω το χατίρι. Μου φτάνει που μπορώ να σε αγγίζω παντού, που μυρίζω τη μυρωδιά του κορμιού σου, τη μυρωδιά των μαλλιών σου, που μπορώ να γλύψω τον αυχένα σου, που μπορώ να σε ακούσω, να ακούσω τη φωνή σου… Όνειρα… δεν μπορώ να μείνω άγρυπνος, τα μάτια μου κλείνουν όσο βρίσκομαι στην αγκαλιά σου… Είσαι υπέροχος, σπάνιος άνθρωπος, τέλειος εραστής, αισθάνομαι ευλογημένος που σε συνάντησα. Καληνύχτα… Καλημέρα!

Ο εραστής μου

Μωρό μου,

Θέλω να σ’ ευχαριστήσω για τα πρωϊνά που ξυπνώ και σε βλέπω δίπλα μου. Ακουμπώ το αυτί μου στο στήθος σου, ακούω την αναπνοή σου, τους κτύπους της καρδιάς σου, αισθάνομαι ζεστασιά και σιγουριά γιατί είσαι μαζί μου. Θέλω να σ’ ευχαριστήσω που είσαι πρόθυμος κάθε πρωϊνό για να με αγκαλιάσεις, για να κάνουμε έρωτα που θα διαρκέσει μέχρι το επόμενο πρωί, ξανά και ξανά. Δεν θέλω ποτέ να σταματήσω να σ’ αγαπώ. Θέλω να είσαι για πάντα η αγάπη μου, να είμαι για πάντα η αγάπη σου. Είσαι πολύ σημαντικός για μένα και θέλω να το ξέρεις. Ευχαριστώ το Θεό που σ’ έφερε στη ζωή μου. Μέσα σε ένα χρόνο μου έχεις δώσει όλα όσα ζητούσα τριάντα ένα χρόνια, όλα όσα χρειαζόμαι. Η υπομονή σου, η κατανόησή σου, με σκλαβώνεις πραγματικά με τη συμπεριφορά σου. Ντρέπομαι πραγματικά για όλα αυτά τα τρελλά που σου γράφω, δεν μπορώ να εκφράσω με άλλο τρόπο τα συναισθήματά μου για σένα. Σ’ αγάπησα, σ΄αγαπώ, δεν θα σταματήσω να σ΄αγαπώ, θα σ’ αγαπώ για πάντα. Και θέλω να ξέρεις πως δεν ζητώ ανταλλάγματα, η αγάπη δεν πουλιέται, χαρίζεται και εσύ είσαι ο μοναδικός άνθρωπος που αξίζει να χαρίσω την αγάπη μου. Μωρό μου, όλα όσα έχω κάνει τον τελευταίο χρόνο και όλα όσα θα κάνω στο μέλλον τα οφείλω σ’ εσένα. Είχα ξεχάσει πως είναι να αγαπάς και ν’ αγαπιέσαι. Έτσι , με όλες τις δυνάμεις μου θα συνεχίσω να σε φροντίζω και να σε αγαπώ. Όπως λέει και ο πατέρας μου «Τίμια πράγματα». Είμαι και θα είμαι τίμιος, πιστός και αληθινός. Σε σκέφτομαι, σε σκέφτομαι από το πρωί, θέλω να είσαι δίπλα μου, δεν μπορώ, δεν αντέχω που βρίσκεσαι μακριά μου, αυτή η απόσταση δεν μ’ αφήνει να σου λέω πόσο πολύ σ΄αγαπώ. Θα σ’ αγαπώ για πάντα, ναι, για πάντα, μωρό μου. Είσαι ο άνδρας που κάθε άνδρας ονειρεύεται και αναρωτιέμαι συνεχώς αν αξίζω την αγάπη σου, την αγκαλιά σου, τα φιλιά σου. Είσαι πρωταγωνιστής στα όνειρά μου. Σ’ αγαπώ, σ’ αγαπώ, σ’ αγαπώ. Η αγάπη μου γίνεται μεγαλύτερη κάθε μέρα που περνάει. Θέλω να είμαι δικός σου για πάντα, να αισθάνομαι ότι δεν έχω καμία ανάγκη γιατί θα είσαι δίπλα μου. Θέλω να μ’ αγαπάς, να μ’ αγαπάς… και θα δεις πόσα μπορούμε ν’ αλλάξουμε, πόσοι θα πιστέψουν την αγάπη μας, άγγελέ μου. Από την πρώτη στιγμή που σε είδα, ο χρόνος σταμάτησε, αισθάνομαι σαν να είμαι μικρό παιδί που κοιτά εντυπωσιασμένο τα λαμπερά σου μάτια και λέει: «Να, ένας άγγελος, μαμά». Η μητέρα μου δεν λέει ποτέ την αλήθεια, κρύβει όσα πράγματα πιστεύει πως θα με δυσαρεστήσουν, βλέπει πως είσαι ένας άγγελος και μου λέει: «Δεν είναι άγγελος, Αλεξάκη μου, είναι ένα αστέρι. Τα αστέρια είναι εντυπωσιακά, λάμπουν, αλλά μετά χάνονται, η λάμψη τους φεύγει». Εγώ όμως ξέρω πως είσαι ένας άγγελος, η ανάσα μου κόβεται, διασχίζω τον δρόμο που μας χωρίζει, σε πλησιάζω, σου λέω ένα ΓΕΙΑ! και βλέπω πως είσαι πραγματικά ένας άγγελος. Από εκείνη την στιγμή… ξέρω τι είσαι και το θυμάμαι κάθε φορά που βλέπω ξανά και ξανά το σπινθήρισμα στα μάτια σου. Σ’αγαπώ… σ’αγαπώ. Καμία λέξη δεν μπορεί τέλεια να περιγράψει τα συναισθήματά μου για σένα, κείες, δεν μπορώ να βρω έναν ωραίο τρόπο να σου γράψω πως αισθάνομαι, όπως δεν μπορώ να φανταστώ τη ζωή μου χωρίς εσένα. Ξέρω πως διακινδυνεύεις πολλά με το να είσαι μαζί μου, ξέρω τις διαφωνίες των δικών σου, τις ίδιες δοκιμασίες περνώ κι εγώ, σε τελική ανάλυση όλα αυτά όλα αποδεικνύουν το μέγεθος της αγάπης μου, της αγάπης μας. Σ’αγαπώ τόσο πολύ, πάρα πολύ, πάρα πάρα πολύ, είμαι τρελλά ερωτευμένος μαζί σου, θα είμαι και για το υπόλοιπο της ζωής μου. Είμαι βέβαιος…