Εσύ φταις για όλα

Επιτέλους! Μετά από τόσο καιρό, βλέπουμε πλέον τις θερμοκρασίες που κάνουν τον σκοτεινό, θλιβερό χειμώνα μια δυσάρεστη ανάμνηση… Εντελώς ξαφνικά, εδώ και δύο ημέρες, η ζέστη είναι έντονη, ακόμα και στη σκιά. Αν δεν είχα υποσχεθεί να τελειώσω μια εικονογράφηση για τη δουλειά, θα ήθελα αυτό το Σαββατοκύριακο να πηγαίναμε να κάνουμε το πρώτο μας μπάνιο στη θάλασσα. Χθες το βράδυ, βάλαμε τον Λουκά να κοιμηθεί νωρίς-νωρίς, και στρατοπεδεύσαμε στη βεράντα με τις ξαπλώστρες μας, με μπόλικη παγωμένη βότκα και τη μουσική ν’ ακούγεται διακριτικά… Το φεγγάρι είχε κλέψει κάτι από το χρώμα του ήλιου… ένα χρώμα που το διατήρησε μέχρι και λίγα λεπτά μετά τα μεσάνυχτα…

Πιστεύω ότι τώρα το καλοκαίρι που θα βλέπω το μωρό μου να κυκλοφορεί ημίγυμνος, θα καυλώνω μαζί του κάθε στιγμή… Αυτό συνέβη και χθες βράδυ. Καθόμασταν ο καθένας στην ξαπλώστρα του και αγγίζαμε ο ένας τα δάχτυλα του άλλου… Άφησα το ποτήρι με την βότκα στο πάτωμα και προσπάθησα να του αρπάξω τον πούτσο που εξείχε από το σορτσάκι του…

Μου χαμογέλασε…

«Είσαι ασυγκράτητος…», μου ψιθύρισε…

«Εσύ φταις…», του είπα…

Ακούμπησα το χέρι μου στο στήθος του… Τσίμπησα μια-μια τις ρόγες του και τις χάιδεψα έως ότου σκληρύνουν… Οργάνωσα αμέσως έναν διαγωνισμό ως προς ποια από τις δυο θα σκλήρυνε πρώτη… Παράλληλα στο μυαλό μου επεξεργαζόμουν σχέδια για το πώς θα επιτεθώ στον πούτσο του… Ήταν προφανές ότι αυτό ήταν το ζητούμενο… Έτσι όπως ήταν ξαπλωμένος, εκτοξεύτηκα και προσγειώθηκα πάνω του…

«Εκτός από ασυγκράτητος, είσαι και τρελός…», μου είπε…

«Εσύ φταις γι’ αυτό…», του ψιθύρισα…

Εκείνη τη στιγμή αισθάνθηκα την ανάσα του σαν ένα μικρό, γλυκό αεράκι… Πίστεψα ότι ήμουν πάνω σε κατάστρωμα πλοίου και ταξίδευα με προορισμό το νησί μας… Μια γκριμάτσα πόνου που είδα στο πρόσωπό του, μου θύμισε ότι καθόμουν πάνω στον πούτσο του… άτσαλα… Δεν είχα σχεδιάσει την επίθεσή μου έτσι ακριβώς, αλλά δεν με πείραξε και τόσο… Κύλησα τον κώλο μου προς τα πίσω και απελευθέρωσα τον πούτσο του… Τον τέντωσα προς το μέρος μου αν και λόγω στύσης είχε χάσει την ελαστικότητά του…

Την ίδια στιγμή κατάλαβα πως η ξαπλώστρα δεν μπορούσε να κρατήσει το βάρος και των δυο μας… Ήδη τα ένα… το μπροστινό πόδι, είχε γύρει επικίνδυνα… Σκέφτηκα να αδιαφορήσω… Δίνοντας σημασία σε κάποια πράγματα, χάνεις στο τέλος την ουσία των πραγμάτων… Επέστρεψα στην προηγούμενη θέση μου, λικνίζοντας τον κώλο μου ακριβώς πάνω στον πούτσο του… Δεν θα μπορούσα να πω τι πραγματικά συμβαίνει, άλλωστε θα το καταλάβαινε αργά ή γρήγορα… Οι σκέψεις διαλύθηκαν αμέσως μόλις ο πούτσος του διαπέρασε το κορμί μου… μόλις ο πούτσος του εξαφανίστηκε μέσα μου, μέσα στην κωλοτρυπίδα μου…

Για μια στιγμή απέσυρε τον πούτσο του και ένιωσα να πιέζει τον σαλιωμένο αντίχειρά του στα τοιχώματα της κωλοτρυπίδας μου… Αμέσως μετά γλίστρησε τον πούτσο του ξανά μέσα μου… Τα γρυλίσματά μου και ο ρυθμικός παλμός του πούτσου του άλλαξαν άρδην την ατμόσφαιρα…

Το να γαμιόμαστε στη βεράντα είναι ένα γεγονός σπάνιο, αλλά μας ικανοποιούσε και τους δυο… αρκετά… Οι κινήσεις του ήταν προσεκτικές, σαν να γνώριζε ότι η ξαπλώστρα μόλις που μας άντεχε… Μόνο όταν εκσπερμάτωσε… πέσαμε φαρδιά-πλατιά στο πάτωμα…

«Εσύ φταις και γι’ αυτό…», του ψιθύρισα… για να τον προλάβω…