Σαν χάδι γάτας
Το μωρό μου κι εγώ ξαπλώσαμε στο κρεβάτι, λίγο μετά τα μεσάνυχτα… Για να είμαι ειλικρινής δεν ήθελα ή καλύτερα δεν είχα όρεξη για γαμήσι… Το είχα χορτάσει τόση τη προηγούμενη ημέρα, όσο και κατά τη διάρκεια της σημερινής ημέρας και αισθανόμουν τόση κούραση που με απέτρεπε από το να πληγώσω τη στενή κωλοτρυπίδα του μικρού μου αγοριού με τον πούτσο μου… Κάτι όμως μέσα μου με σπρώχνει να τον πειράξω… Κάτι μέσα μου με σκανδαλίζει να μην τον αφήσω παραπονεμένο απόψε… Απλώνοντας το χέρι μου προς το μέρος του και συγκεκριμένα πάνω στις μπούκλες του, παρατηρώ τον τρόπο που αυτές κινούνται κάτω από το άγγιγμά μου… Τα γρυλίσματα και οι στεναγμοί του με ενημερώνουν πως απολαμβάνει το χάδι μου… Θέλω να τον πειράξω λίγο… λίγο ακόμα…
Αθώα… τυλίγω το χέρι μου γύρω από το πόδι του και αγκαλιάζω στοργικά το στήθος του… Αφήνω το χέρι μου να περιπλανηθεί πάνω στο στήθος του… στους ώμους του… στα πλευρά μου… Τα νύχια μου καρφώνονται μέσα στη σάρκα του… όχι βαθειά… απαλά… σαν νάζι γάτας… καρφώνονται στη σάρκα του κατά περιόδους… Η αναπνοή του γίνεται πιο βαριά και μπορώ να αισθανθώ τον πούτσο του που σκληραίνει κάτω από το ύφασμα του σλιπ του… Γλιστρώ το χέρι μου κάτω… χαμηλά στο πόδι του… το αφήνω να κυλήσει στο εσωτερικό του ποδιού του, από το γόνατο μέχρι ψηλά στο μπούτι… το αφήνω να κυλήσει απαλά πάνω από τον πούτσο του…
«Σου έχω πει πόσο λατρεύω τον πούτσο σου, μωρό μου;», τον ρωτώ…
Του κατεβάζω το σλιπ… ελαφρά… Πρέπει πάση θυσία να δω… να αντικρύσω τον πούτσο του σε όποια κατάσταση κι αν είναι… Πρέπει να τον δω και ίσως να τον γλύψω… Μόνο για μια στιγμή… Καβαλικεύω το πόδι μου πάνω στο στήθος του… του φιλώ το στομάχι… το κέντρο του στομαχιού του… τον αφαλό του… Το κεφάλι του πούτσου του απέχει ελάχιστα εκατοστά από το σημείο που φιλώ… Δεν τον αγνοώ… Τυλίγω το χέρι μου γύρω από τη βάση του και τρέχω τη γλώσσα μου πάνω στη βάλανό του κι έπειτα κατά μήκος του πούτσου του… Χαμηλώνω το στόμα μου ώστε να τον πάρω ολόκληρο μέσα μου… Είναι τόσο σκληρός που δεν μπορώ να τον βάλω ολόκληρο στο στόμα μου… Κινώ το κεφάλι μου πάνω-κάτω… προσπαθώ να συγκρατήσω το αίμα μέσα στις φλέβες του σφίγγοντας τη βάση του πούτσου του… Επειδή του είχα πει πως είμαι κουρασμένος και τώρα το αναιρώ εν μέρει, δεν έχω το κουράγιο να τον κοιτάξω στα μάτια ενώ του παίρνω πίπα, αναρωτιέμαι αν θα με κοιτάει αυτός… αν θα κοιτάζει πως του παίρνω πίπα… Αναρωτιέμαι…
Συνεχίζω… προχωρώντας τα χέρια μου πάνω στο κορμί του… Πειράζοντάς τον… Τα νύχια μου σκάβουν τώρα τη περιοχή γύρω από τις ρόγες του… Το στήθος του είναι υγρό από τον ιδρώτα και οι ρόγες του σκληρές… Η αναπνοή του ακούγεται βαριά… Παίζουμε το παιχνίδι της γάτας και του ποντικιού μεταξύ του στόματός μου και του πούτσου του… Αν και κουρασμένος δεν μπορώ να αντισταθώ στον πειρασμό του πάντα ετοιμοπόλεμου πούτσου του μωρού μου…
Δεν του παίρνει πολύ να χύσει… Κρατώ έναν τόσο τέλειο ρυθμό που ακόμα και ανοργασμικός υπουργός θα έχυνε με ορμή μέσα μου… Επιλέγει να χύσει μέσα στο στόμα μου και πουθενά αλλού. Μπορώ να αισθανθώ το σπέρμα του να γεμίζει το στόμα του και ν’ ακούσω τα βογγητά του που γεμίζουν το δωμάτιο… Ένα χάδι του στα μαλλιά μου, επιβεβαιώνει την ικανοποίησή του… την ικανοποίησή του γι’ αυτή τη λαμπρή βραδιά έστω κι αν του πήρα μόνο μια βιαστική πίπα.
