Σαν χαζός
Μου στήνεις ενέδρα στην πόρτα και με τραβάς στην αγκαλιά σου χωρίς να πεις ούτε μια λέξη… Έχοντας τα χέρια σου στον λαιμό μου, πιέζεις τα χείλια σου με τα δικά μου… Ήταν μια κουραστική ημέρα η σημερινή και μου έλειψες πολύ. Κι εσύ περίμενες ώρες να τελειώσω την εργασία μου… Σκοντάφτουμε στο διάδρομο προς το δωμάτιο, μιας και ο ένας επιτίθεται στον άλλο με φιλιά… Μπαίνοντας στο δωμάτιο κάνεις την κίνηση να κλείσεις το φως…
«Περίμενε…», σου λέω… «… θέλω να σε βλέπω…»
Σε κοιτάζω και αισθάνομαι μια πυρκαγιά από την ανάσα σου στα μάγουλά μου… Κλείνω τα μάτια μου και αισθάνομαι ένα από τα χέρια σου στα μαλλιά μου… Με το άλλο σου χέρι κάτω από το πηγούνι μου, σηκώνεις το κεφάλι έτσι ώστε να συνεδριάζουν τα μάτια μας… Γλιστράς το δάχτυλό σου στα μάγουλά μου… στην κάτω πλευρά του λαιμού μου… Ένας ήσυχος αναστεναγμός φεύγει από τα χείλια μου… Χιλιάδες πεταλουδίτσες πετούν στο στομάχι μου…
Τα δάχτυλά μου βρίσκουν το φερμουάρ του παντελονιού σου, όση ώρα τα δικά σου χέρια σέρνονται κάτω από το πουκάμισό μου, αγγίζοντας το δέρμα μου… Το κορμί μου πιάνει φωτιά…
Η πτώση στο κρεβάτι είναι αναπόφευκτη… Μ’ ένα βαθύ βογγητό τα χείλια σου βρίσκουν τον δρόμο τους προς τις ρόγες του στήθους μου… Ταυτόχρονα, τα δικά μου χείλια προχωρούν μέχρι την άκρη του αριστερού σου αυτιού και λίγο πιο πάνω… Με τυλίγεις στην αγκαλιά σου και στη συνέχεια με καρφώνεις στο κρεβάτι και με σπρώχνεις με το κορμί σου… Πνίγεις τα χείλια μου με τα σάλια σου και τα πληγώνεις με τα δόντια σου… Σέρνω τα νύχια μου στην σάρκα σου κι εσύ ουρλιάζεις σαν ζώο… Οι κινήσεις μου… οι κινήσεις σου… γίνονται ταχύτερες και ισχυρότερες… Η αναπνοή μου… η αναπνοή σου… γίνεται ταχύτερη και βαρύτερη… Το μέτωπό μου γίνεται υγρό από τον ιδρώτα… ενώ το δικό σου όχι, γιατί ήδη σου το έχω γλείψει… Ρίχνεις προς τα πίσω το κεφάλι σου και αφήνεις να βγει από το στόμα σου ένα βογγητό, βαθιά μέσα από τη ψυχή σου… αφήνεις να βγει ένα βογγητό τόσο ισχυρό όσο και το δικό μου, την ίδια στιγμή… Ηρεμούμε και οι δυο προσπαθώντας να επαναφέρουμε την διαδικασία των αναπνοών μας σε φυσιολογικό ρυθμό… Νιώθω την καρδιά του να χτυπάει στο δικό μου στήθος… Τρίβεις το κεφάλι μου, καθησυχαστικά… Υπάρχει τόσο μεγάλη αγάπη μεταξύ μας… Ευθυγραμμίζεις το κορμί σου, απόλυτα, σε σχέση με το δικό μου κορμί… Τυλίγεις τα χέρια σου γύρω από το κορμί μου και μου δίνεις μικρά φιλιά στην κορυφή του κεφαλιού… Η σιωπή κυριαρχεί… Θα μπορούσαμε να είχαμε κοιμηθεί, αλλά δεν μπορούμε… Τα πάντα πάνω μας είναι ενεργοποιημένα… Αλιεύω το κάθε βλέμμα σου… Φέρνεις το χέρι σου στο πίσω μέρος του κεφαλιού μου και το κάνεις μαξιλάρι… Κουρνιάζω στην αγκαλιά σου και σε γλείφω τρυφερά… Αλλεπάλληλα εγκεφαλικά επεισόδια καταστρέφουν τα κύτταρα μου…
Χαζεύω…


