Αρχείο

Archive for Ιουνίου, 2009

Only Love can break your heart

When you were young

and on your own

How did it feel

to be alone?

I was always thinking

of games that I was playing.

Trying to make

the best of my time.

But only love

can break your heart

Try to be sure

right from the start

Yes only love

can break your heart

What if your world

should fall apart?

I have a friend

I’ve never seen

He hides his head

inside a dream

Someone should call him

and see if he can come out.

Try to lose

the down that he’s found.

But only love

can break your heart

Try to be sure

right from the start

Yes only love

can break your heart

What if your world

should fall apart?

I have a friend

I’ve never seen

He hides his head

inside a dream

Yes, only love

can break your heart

Yes, only love

can break your heart

Only Love Can Break Your Heart – Amilia K Spicer

Categories: Τραγούδια

Συνασπισμός

Βγάζω το πουκάμισό μου κι αμέσως το βλέμμα σου καρφώνεται στα σημάδια που άφησες στο στήθος μου… Που και να μην είχα τρίχες! Αλήθεια, θα ήμουν τόσο ποθητός όσο είμαι τώρα; Φέρνεις τα δάχτυλά σου στο στήθος μου και κάνοντας στην άκρη της τρίχες που περιβάλουν τα σημάδια, εξερευνάς το μέγεθός τους… εξερευνάς την ποιότητά τους… Είναι από τα σημάδια αυτά που δεν εξασθενίζουν ούτε αμέσως, ούτε εύκολα…

«Σε πόνεσα;», με ρωτάς

«Πολύ…», σου απαντώ…

«Χαίρομαι…», μου λες…

Είναι από τα σημάδια αυτά που μπορώ να τα έχω παντού μαζί μου, ακόμα και στη δουλειά, όπου συνήθως μου λείπεις… Είμαι περήφανος όταν κουβαλώ πάνω μου τα σημάδια που μ’ αφήνεις… Έτσι ξέρουν όλοι ότι τα δάχτυλά σου είναι και τα μόνα που μ’ αγγίζουν… κι αυτό γιατί κάθε φορά τα σημάδια είναι ίδια… ακριβώς ίδια… Μπορεί κάποια να είναι λίγο πιο σκοτεινά… κάποια να είναι λίγο πιο μελανά, αλλά είναι ακριβώς της ίδιας τεχνοτροπίας. Περπατώντας προς το ντους θυμάμαι όλα όσα έγιναν χθες… θυμάμαι πιο έντονα όμως το χαμόγελό σου… Θυμάμαι πως ήρθες πάνω μου, με το δέρμα ιδρωμένο και τα χείλια έτοιμα να φιληθούν… Το κορμί μου ζητούσε ήδη να το αγγίξεις… ευγενικά ή όχι… Και τα δάχτυλα σου ανταποκρίθηκαν αμέσως…

«Φυσικά…», είπες… και μου έδωσες απαλά χάδια και τρυφερά φιλιά… «… κάπως έτσι;», με ρώτησες… και με δάγκωσες ελάχιστα πιο κάτω από την αριστερή ρόγα του στήθους μου…

«Ναι…», απάντησα…

Τόσα χρόνια έχουν περάσει κι ακόμα δεν μπορώ να καταλάβω για πιο λόγο τα χάδια σου είναι τόσο θεραπευτικά.. Το κάθε χάδι σου είναι σαν να μου λέει: «… είμαι εδώ, μην ανησυχείς… Όλα πάνε καλά…»

Ελπίζω και εύχομαι ότι και τα δικά μου χάδια σου λένε ακριβώς τα ίδια λόγια, διαφορετικά πρέπει να προσπαθήσω να τελειοποιήσω τον τρόπο που σε αγγίζω… Να, θα ξεκινήσω από τώρα… από τούτη την στιγμή… Τρέχω τα χέρια μου από το κεφάλι σου στα γόνατά σου.. Ανάμεσα στα πόδια και τα μπούτια σου μοιράζω συναισθήματα ζεστασιάς και αγάπης… Τρίβω το στομάχι σου για λίγα δευτερόλεπτα… το στήθος σου… τους ώμους σου, το πρόσωπό σου… τις μπούκλες σου… Το μήνυμα που θέλω να περάσω είναι αυτό: ΚΑΝΕΝΑΣ ΑΛΛΟΣ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΣΕ ΑΓΓΙΞΕΙ, ΜΟΝΟ ΕΓΩ». Δεν ξέρω, ούτε θέλω να μάθω, πόσο πιο καλοί ήταν οι προηγούμενοι εραστές σου… Αυτό που θέλω είναι να είμαι εγώ ο πιο σημαντικός, ο πιο αξιοσημείωτος… ο ευεργετικότερος…

Κλείνεις τα μάτια σου και το χαμόγελό σου επανεμφανίζεται στο πρόσωπο σου… Θέλω ν αισθάνεσαι ευχαριστημένος χωρίς ένοχες και ντροπές… Ακόμα κι αν δεν είμαι ο πιο καλός που είχες ποτέ… θα γίνω… Απενεργοποιώ τα χέρια μου και χρησιμοποιώ το στόμα μου… Κάνω έναρξη με φιλιά στο μέτωπο σου… κατόπιν στο μάγουλο σου… το δεξί και το αριστερό… Μετά, το στόμα σου… στο στήθος σου… Ίσως να μην έχω την καλύτερη τεχνική ή τον τέλειο ρυθμό, αλλά προσπαθώ… Προσπαθώ κι εσύ το απολαμβάνεις… Η γλώσσα μου τρέμει καθώς γλιστρά στη σάρκα σου… Δοκιμάζω να κάνω ένα κυκλικό χορό γύρω από την βάση του πούτσου σου… Ανοίγω τα πόδια σου για να χωρέσω ανάμεσά σου… Με κοιτάζεις σχεδόν συγκινημένος… Χαμογελώ και φιλώ τον πούτσο σου… μια φορά, κι άλλη… και μια ακόμη… Το τέταρτο φιλί είναι το πιο δυνατό, το πιο όμορφο, το πιο σωστό… Δεν υπάρχει τίποτα καλύτερο που να μπορούσα να σου δώσω εκτός από αυτό το φιλί… αν συμπεραίνω σωστά από τα μηνύματα που λαμβάνω από το βλέμμα σου…

Συχνά είμαι γρήγορος και βιαστικός… Θέλω να χύνω αμέσως… Όχι όμως σήμερα… Σήμερα είμαι προσεκτικός και εκνευριστικά αργός… Είναι ένα παιχνίδι διασκεδαστικό να σε βασανίζω με τις εναλλαγές του ρυθμού μου… Τα χέρια σου τρέμουν και τα πόδια σου με σφίγγουν… αδέξια… Δεδομένου ότι έχω αποφασίσει να μη σπαταλήσω τον χρόνο μου, περιπλανιέμαι αργά πάνω στο κορμί σου… αγγίζοντας και γλείφοντας…

Μπορώ ν’ ακούσω και να αισθανθώ πόσο υγρός είσαι… Η γλώσσα μου γλιστράει εύκολα… Κάνεις ένα σχόλιο που δεν μπορώ να το αναφέρω… δεν μου το επιτρέπουν οι αρχές και η διαπαιδαγώγηση μου… Σε κάνω να γελάσεις… Πρέπει πάντα να γελάς κατά την διάρκεια των ερωτικών παιχνιδιών μας… Πρέπει να διασκεδάζεις… Σπρώχνω την γλώσσα μου μέσα σου… Θα ήθελα να ήταν μεγαλύτερη, τόσο μεγάλη όσο και ο πούτσος σου… Αλλά όπως φαίνεται πετυχαίνει τον σκοπό της… Το στήθος σου ανασηκώνεται από τους αναστεναγμούς που όσο πάνε γίνονται δυνατότεροι… Η γλώσσα μου αντικαθιστά πλήρως τα χέρια μου συνεχίζοντας την πορεία της προς τον πούτσο σου… Είναι κόκκινο, μελανό το κεφάλι του… Σε φιλώ πάλι… Θύελλα σάλιων βγαίνει από το στόμα μου…

Τα πόδια σου γαντζώνονται πάνω μου… πέρα στους ώμους μου… Το δάχτυλο μου μιμείται τους κύκλους που κάνει η γλώσσα μου γύρω από την κωλοτρυπίδα σου… Αναρωτιέμαι πως στο διάβολο αισθάνεσαι και δεν το δείχνεις… Σταματώ και σε ρωτώ… κουνάς νυσταλέα τα βλέφαρά σου… ασφαλώς κι έχεις υπνωτιστεί από την καύλα σου… Σπρώχνω τον πούτσο μου μέσα σου… Όσο πιο βαθιά τον χώνω, τόσο πιο πολύ αναστενάζεις…

Φτάνω σ’ ένα σημείο όπου δεν μπορώ να προχωρήσω άλλο, αλλά θέλω να σιγουρευτώ… Δίνω ρυθμό… Γεμίζω έως πάνω την κωλοτρυπίδα σου επαναλαμβάνοντας τις ίδιες και τις ίδιες κινήσεις… Το κορμί σου αρχίζει να απαιτεί:

«ΠΙΟ ΠΟΛΥ…»

Έχεις μάθει να χρησιμοποιείς την φράση αυτή…

«Είμαι πολύ καυλωμένος…», σου λέω…

«Ακούω και βλέπω πόσο καυλωμένος είσαι…», μου λες…

Το δωμάτιο γεμίζει από τους ήχους μας… Η πρώτη εκσπερμάτιση είναι γρήγορη, ξαφνική… Ο πούτσος μου εκρήγνυται… Με τραβάς από τα μαλλιά… Το σπέρμα μου αναβλύζει… Η δεύτερη εκσπερμάτιση είναι πιο ισχυρή… παρασύρει τα πάντα μέσα σου… Καταλαβαίνεις πόση αγάπη παρήγαγαν τα αρχίδια μου τόση ώρα…

Το πολύ πάθος οδηγεί σε μια τρίτη, ανέλπιστη εκσπερμάτιση…

Βγάζω αργά τον πούτσο μου από μέσα σου… Όλα, τα πάντα… έχουν καλυφθεί από χύσια..

Τα δάχτυλα μου κατσαρώνουν τις μπούκλες σου και τα χείλια μου πιέζουν τα δικά σου δίνοντας τα φιλιά…

Ανταλλάσσουμε «Σ’ αγαπώ…» και «Σ’ ευχαριστώ»

Categories: Ερωτικό

Ο δεύτερος καθρέφτης

Ιουνίου 29, 2009 Αλέξανδρος 2 σχόλια

«Τι είναι πάλι αυτό;», ρώτησα με απορία βλέποντας το μωρό μου να φέρνει στο δωμάτιο ένα τεράστιο αντικείμενο, κάπως βαρύ…

«Ένας καθρέφτης…», μου απάντησε και τον γύρισε προς το μέρος μου έτσι ώστε να μπορέσω να δω στην επιφάνεια να αντανακλάται το πρόσωπό μου και το μισό κορμί μου…

«Μα αυτός δεν ήταν στο δωμάτιο του Λουκά;», τον ρώτησα…

«Σε τι χρησιμεύει ένας καθρέφτης στον Λουκά; Άσε που μπορεί να τον σπάσει και να έχουμε άλλα…», μου απάντησε…

«Γιατί, εμείς σε τι θα τον χρειαστούμε;», τον ρώτησα ρητορικά… με φλόγες να πετιούνται από τα μάτια μου, σαν να είμαι πλάσμα παραμυθένιο…

«Ε, όλο και σε κάτι θα μας φανεί χρήσιμος… δεν νομίζεις;», μου είπε, κλείνοντας μου πονηρά το μάτι…

*

«Δεν ήταν καλή η ιδέα μου να φέρω εδώ τον καθρέφτη;», με ρώτησε χαϊδεύοντας και τρίβοντας τις ρόγες του στήθους μου… Πήδησε πάνω μου σαν να ήμουν τρόπαιο και μ’ έφερε σχεδόν στην άκρη του κρεβατιού… Για να πω την αλήθεια είχαμε ήδη έναν καθρέφτη μπροστά στην ντουλάπα, αλλά τώρα μ’ αυτόν μπορούσαμε να βλέπουμε ο ένας τον άλλο όταν γαμιόμασταν… ο καθένας από την θέση του και δίχως περιττές μετακινήσεις… Αισθάνθηκα όπως τότε που άκουσα για πρώτη φορά μουσική σε dolby stereo…

«Πολύ ενδιαφέρουσα κύριε ηδονοβλεψία…», του απάντησα χαζεύοντας τον πούτσο του να κυλάει μέσα-έξω στην κωλοτρυπίδα μου, ενώ τα δάχτυλά του χάιδευαν το στήθος μου… Κατέβασα τα χέρια μου και άρπαξα τον πούτσο μου… Μπορούσα να δω τα αρχίδια μου, παρόλο το βάρος τους, να κινούνται πέρα-δώθε… κάτι που δεν θα ήμουν σε θέση να απολαύσω αν δεν κοιτούσα στον καθρέφτη… Κοίταξα το πρόσωπό του… ήταν τόσο αναψοκοκκινισμένο όσο το έβλεπα ν’ απεικονίζεται μέσα στον καθρέφτη…

Αναπνέοντας βαριά, αισθάνθηκα την ένταση της καύλας να αυξάνεται… Άφησα κατά μέρος τον πούτσο μου και άρπαξα τον δικό του χώνοντάς τον πιο βαθιά μέσα μου… Είδα τα δάχτυλα μου να μπαινοβγαίνουν στην κωλοτρυπίδα μου στην προσπάθειά τους να βοηθήσουν στην βουτιά τον πούτσο του… Προσπάθησα να χωρέσω μέσα μου και τα αρχίδια του, αλλά δεν το κατάφερα… Αναστενάζοντας έκλεισα τα μάτια μου… για λίγο… για ελάχιστα δευτερόλεπτα… Δεν μπορούσα να μην κοιτώ στον καθρέφτη… Αισθάνθηκα τα τοιχώματα της κωλοτρυπίδας μου να εγκλωβίζουν τον πούτσο του, αποτρέποντάς τον από περιττές κινήσεις…

Όταν η αναπνοή μου ηρέμησε ένα κομμάτι, έβγαλα μια μεγαλειώδη κραυγή… Μόλις είχα διαπιστώσει ότι μπορούσα να δω το γαμήσι μας και στους δυο καθρέφτες… μπορούσα να δω ακριβώς το ίδιο πράγμα από διαφορετικές οπτικές γωνίες… Άφησα να βγει από το στόμα μου ένα γρύλισμα ικανοποίησης… καθώς ο πούτσος του συνέχιζε να βαδίζει μέσα και έξω από το κορμί μου… Όταν ο πούτσος του εξερράγη, μ’ έπιασαν τα κλάματα… Άφησε το κορμί του να καταρρεύσει πάνω μου… Ο πούτσος του συνέχισε να συσπάται…

Μετά από μερικά δευτερόλεπτα, το χέρι του περικύκλωσε τη μέση μου και με τράβηξε πάνω του… Τα πόδια μας από την σύγχυση μπερδεύτηκαν… Μόλις που πρόλαβα να στηριχτώ από τις μπούκλες του για να μη πέσω…

«Δεν θέλω να φέρεις άλλον καθρέφτη στο σπίτι… είναι γρουσουζιά…», του είπα και τον κοίταξα αυστηρά…

«Εκτός κι αν τον χρησιμοποιήσουμε για να βλέπουμε όταν γαμιόμαστε…», πρόσθεσε…

«Είσαι πολύ βρόμικο μυαλό…», του είπα και στην αντανάκλαση του καθρέφτη είδα το χαμόγελό του…

Categories: Ερωτικό

Φωτιά και λάβα

Καθίσαμε ο ένας απέναντι στον άλλο κοιτάζοντας προσεκτικά, υποτίθεται, ένα ψυχαγωγικό πρόγραμμα σ’ ένα καλωδιακό κανάλι… Στην πραγματικότητα κανένας από τους δυο μας δεν έδινε ιδιαίτερη, για να μη καθόλου, προσοχή στην οθόνη της τηλεόρασης… Καθόμασταν χωρίζοντας στα δυο τον καναπέ, σαν τα σκυλιά που σημαδεύουν τις περιοχές τους… Το αμυδρό φως της τηλεόρασης ήταν η μόνη πηγή φωτός στο σαλόνι, αλλά ακόμα κι έτσι, στον εξασθενημένο φωτισμό, μπορούσα να τον θαυμάσω… Είχε τα μαλλιά του μαζεμένα προς τα πίσω για να μην ιδρώνει και το ύφος του ήταν πολύ προβληματισμένο… Τα μακριά του πόδια ήταν απλωμένα έτσι ώστε να μπορώ να βλέπω τις τρίχες του να φαίνονται αχνά… Ένας από τους λόγους που μου αρέσει το καλοκαίρι είναι επειδή συνηθίζει να φοράει αυτά τα πολύ κοντά σορτς που με ξετρελαίνουν. Εννοείται, πως τα φοράει μόνο στο σπίτι και μόνο για μένα… Το στενό πουκάμισό του, άνοιγε στα σημεία ακριβώς που έπρεπε ν’ ανοίγει… δίνοντας μια απολαυστική θέα στα μάτια μου… Είμαι από τους άντρες που αρέσκονται να θαυμάζουν το όμορφο, και το μωρό μου τυχαίνει να έχει ομορφιά… άφθονη ομορφιά…

Χωρίς καν να το συμφωνήσουμε, ξεκινήσαμε, με αργές κινήσεις, να πλησιάζουμε ο ένας τον άλλο… Δεν ξέρω πως, αλλά έφτασα πιο νωρίς κοντά του… Το ν’ απλώσω το χέρι μου και να αγκαλιάσω τον ώμο του ήταν μια υπόθεση πολύ εύκολη… Μέσα σε ελάχιστα δευτερόλεπτα τα χείλια μας ενώθηκαν και βρεθήκαμε να ανταλλάσσουμε φιλιά παθιασμένα… Φέρνοντας τα δάχτυλα μου πάνω στο κορμί του, αναγκάστηκα να βάλω τρικλοποδιά τα δικά του χέρια για να μπορέσω να αναλάβω την διοίκηση αυτά τα πρώτα, τόσο σημαντικά, λεπτά της ένωσής μας… Κάτω ήταν απλωμένο το χαλάκι που παίζει ο Λουκάς. Δεν αργήσαμε να βρεθούμε στο πάτωμα πάνω στον αγώνα μας για επικράτηση ο ένας ενάντια στον άλλο… Έπεσα πρώτος και τον τράβηξα πάνω μου… Τα πόδια του χώρισαν τα δικά μου κι έτσι με καβαλίκεψε με ευκολία… Το στήθος του συγκρούστηκε με το δικό μου καθώς έπεσε… Τα δάχτυλα μου κινήθηκαν στο μέτωπο του πουκάμισού του και τα δικά του δάχτυλα στις κωλότσεπες μου… Ακριβώς την στιγμή που έτριψα τα δάχτυλα μου στο στήθος του, έτριψε κι αυτός τα δάχτυλα του στον κώλο μου…

Έκαιγα από την επιθυμία και την ηδονή, κι έτσι άρχισα να τραβώ βίαια το πουκάμισό του με σκοπό να του το βγάλω και να το πετάξω μακριά… Αμέσως μετά έριξα τα χείλια μου πάνω στα δικά του… Οι γλώσσες μας έδωσαν ρεσιτάλ χορού η μια στο στόμα του άλλου… Τα χέρια μου κινήθηκαν από το στήθος του, στο στομάχι του και μέχρι την κοιλιά του… Ο πούτσος μου ήταν ήδη σκληρός σαν βράχος, έτσι καυλωμένος όπως ήμουν και μετά βίας μπορούσα να σκεφτώ…

Κι αυτός προφανώς ήταν καυλωμένος, γιατί συνήθως είναι συνετός σε σύγκριση μ’ εμένα… Είχε απομακρύνει τα χέρια του από τον κώλο μου και είχε ξεκινήσει ήδη να τρίβει τον βουβώνα μου, σταθερά… Είχα ξεχάσει να φορέσω το πρωί σλιπ και του άρεσε… αισθάνθηκα αμέσως το αποτέλεσμα της έκπληξης… Σπάσαμε το φιλί ακόμα μια φορά στην προσπάθειά του να μου βγάλει τα ρούχα, όμως σύντομα επιστρέψαμε σ’ αυτό… Καθόταν πλέον πάνω στην λεκάνη μου και έτριβε τον κώλο του στην ανέγερση του πούτσου μου… Δεν μπόρεσα να κρατηθώ κι έτσι άφησα έναν αναστεναγμό ευχαρίστησης πολύ κοντά στο στόμα του… Ανίκανος για αυτοέλεγχο έχωσα τον πούτσο μου μέσα του… Ήταν τόσο εύκολο να χωρέσουν με την μια όλα σχεδόν τα εκατοστά μου… Και οι δυο χαμογελούσαμε με τα χείλια μας… με τα βλέμματα μας… Επιστρέψαμε ξανά στα φιλιά…

Τα χέρια του κινήθηκαν βιαστικά πάνω στο κορμί μου, αρπάζοντας όλα όσα μπορούσε να αρπάξει… Έκλεισα τα μάτια μου και αναστέναξα ελαφρά… Αγωνιωδώς ο πούτσος μου μπαινόβγαινε μέσα του, τραντάζοντας τόσο τα δικά μου αρχίδια, όσο και τα δικά του… Με το ένα του χέρι προσπαθούσε απεγνωσμένα να κρατήσει σταθερά τα αρχίδια μου, αλλά δεν κατάφερνε και πολλά… Κι εγώ από την πλευρά μου ήμουν έτοιμος να του ξεριζώσω τα αρχίδια και να του τα βάλω στην καρδιά… Τι εγκληματικές σκέψεις γεννά καμιά φορά το πάθος! Χωρίς να έχεις την ψυχική διάθεση, μπορείς να κάνεις πολλά… και μάλιστα χωρίς να το θέλεις πραγματικά…

Για μια στιγμή τράβηξα έξω τον πούτσο μου για να τον θαυμάσω σε όλο το μεγαλείο του… Πραγματικά, έμεινα εντυπωσιασμένος από την εικόνα που αντίκρισα… Ακόμη κι αυτός χαμήλωσε το κεφάλι του για να ρίξει μια ματιά… Ο πούτσος μου είχε υποστεί την πλήρη μεταμόρφωση… Τον είδα ν’ ανοίγει το στόμα του και μ’ ένα μικρό χαμόγελο να βγάζει την γλώσσα του και ν’ αγγίζει το κεφάλι του πούτσου μου, σχεδόν τρυφερά…

Το χέρι του κινήθηκε στη βάση του πούτσου μου ξεκινώντας να τον τρίβει και να τον γλείφει πάνω-κάτω… κατά μήκος, σταματώντας περιστασιακά μόνο για να με κοιτάξει στα μάτια. Κρατώντας τα μάτια κλειστά, σφιχτά, έμεινα ν’ απολαμβάνω την περιποίησή του. Η πίπα χαρίζει συναισθήματα μοναδικά και σ’ αυτόν που την παίρνει και σ’ αυτόν που την δέχεται… Αυτό είναι γνωστό… Τύλιξε τα χείλια του γύρω από την βάλανο μου και στροβίλισε την γλώσσα του στην άκρη του πούτσου μου, βυθίζοντας τον στον λάρυγγα του… Με τα δυο μου χέρια, χαρωπά, έπιασα απαλά τις πλευρές του κεφαλιού του καθοδηγώντας κάποιες από τις κινήσεις του…

Ήταν απολύτως απίστευτος ο συγχρονισμός μας… Μέσα μου, ήξερα, ότι δεν θα μπορούσα να κρατηθώ περισσότερο… Κράτησα το κεφάλι του σταθερό με αποτέλεσμα ολόκληρος ο πούτσος μου να βρεθεί μέσα του… Ακόμα κι έτσι, μπόρεσε να μου χαμογελάσει… Με το χέρι του τραβούσε μαλακία τον πούτσο μου και με το στόμα του τον έπαιρνε πίπα… Με έκπληξη είδα τον πούτσο μου να μεγαλώνει περισσότερο…

Είχε έρθει ξανά η στιγμή να με καβαλήσει… Ο πούτσος μου ήταν ικανός να γλιστρήσει χωρίς δίχως πόνο μέσα του… να γλιστρήσει κομψά μέσα του… Ο κώλος μου είχε αρπάξει φωτιά από την τριβή στο χαλάκι… Χαμογέλασα…

Κινήθηκα μέσα του, γρήγορα και πεινασμένα, αναστέλλοντας κάθε πόνο που συνήθως χαρίζει η στύση… Τον κοίταξα και χαμογέλασα… για κάποια δευτερόλεπτα… Με κοίταξε το ίδιο επίμονα… το ίδιο τρυφερά… Τα χέρια μου στάθηκαν πάνω του πιάνοντας τον απαλά… Γέλασε και χαμήλωσε πάνω στον σκληρό πούτσο μου επιτρέποντάς τον να χωθεί βαθιά, πολύ βαθιά… Η κωλοτρυπίδα του ήταν τόσο υγρή που διευκόλυνε σε απίστευτο βαθμό τις κινήσεις μου… Γλιστρώντας μέσα-έξω το μόνο που άκουγα ήταν οι αναστεναγμοί του…

Χαμένος στην ευχαρίστηση, ανασηκώθηκα και ούτε που κατάλαβα με ποιο τρόπο άρπαξε τον πούτσο μου και τον έκανε να πιτσιλίσει με σπέρμα τον αέρα… Λαχανιασμένοι και οι δυο χαμογελάσαμε… Στη συνέχεια έσπρωξα ξανά τον πούτσο μου μέσα του πιέζοντας τον βουβώνα μου… Ήταν απίστευτο, αλλά για ένα δευτερόλεπτο… παγώσαμε και οι δυο… Κατόπιν, έσπρωξα ακόμα πιο βαθιά τον πούτσο μου… μέχρι εκεί που δεν παίρνει…

Συγχρονιστήκαμε ξανά στον ρυθμό… Εγώ πίεζα προς τα πάνω, κι αυτός προς τα κάτω… Αρπάξαμε ο ένας τον άλλο από τα χέρια, δένοντας μεταξύ τους τα δάχτυλα μας… Άρχισα να σπρώχνω τον πούτσο μου αργά μέσα κι έξω κι αυτός τύλιξε τα πόδια του γύρω από τη μέση μου, έτσι ακριβώς όπως κάνω κι εγώ όταν με γαμάει… Πιθανότατα να βρέθηκα πιο βαθιά μέσα του… δεν ξέρω… Και οι δυο λαχανιάζαμε και αναστενάζαμε.. Το αποκορύφωμα πλησίαζε…

Με μια τελική ώθηση, λαχανιάζοντας, εκπυρσοκρότησα το σπέρμα μου μέσα στα βάθη της κωλοτρυπίδας του… Με τα πόδια του να σφίγγουν την μέση μου, χαμήλωσε το κεφάλι του φέρνοντας το πολύ κοντά στο δικό μου… Κόλλησε την μύτη του στην δική μου… Και οι δυο αναπνέαμε σκληρά… Τα χέρια του μου έδωσαν ένα τρυφερό, χαλαρό αγκάλιασμα… Έφερα τα δικά μου χέρια πίσω από το κεφάλι του και ξεκίνησα να παίζω με τις μπούκλες του… Κοιταχτήκαμε στα μάτια… Φιληθήκαμε απαλά… Τα κορμιά μας είχαν καλυφθεί με ιδρώτα… Τα χείλια μου παρασύρθηκαν από την ορμή της ανάσας του και δεν άντεξα να μη του χαμογελάσω…

Categories: Ερωτικό

Moons glow

Ιουνίου 28, 2009 Αλέξανδρος 2 σχόλια

Please don’t question if I stop and stare

Cause I see you beauty floating everywhere

And I’d like to blink my eyes but

I don’t dare

Cause I don’t wanna miss the show

See your form is floating next to me

When I’m in a borderline reality

So I try to burn this in my memory

So I never have to see you go

Cause all you beauty well it shines from within

And you leave me with no words to begin

When I see you in the moons glow

And all you beauty well it shines from within

And you leave me with no words to begin

If you never knew well now you know

You know

Your sillouete is blessed with form and grace

And you every more can never be replaced as you

Wrap around me in your misty ways

And I never wanna see you go

The way you play with me is mischevious

As you float around my mind like angel dust

And you’ll never know the sweetness of our love

Cause you’re never here long enough to know

That all you beauty well it shines from within

And you leave me with no words to begin

When I see you in the moons glow

And all you beauty well it shines from within

And you leave me with no words to begin

If you never knew well now you know

Oh this crazy winter

Has followed my to this angry sea

And I’m waiting for the balance

To come and to carry me to sleep

And if I choose this garden

To be the place that I call this home

Then I’ll always be challenged to know that

I will always walk alone.

Moons Glow – Gaelle

Categories: Τραγούδια

Υπάρχει αγάπη εδώ

Ιουνίου 28, 2009 Αλέξανδρος 10 σχόλια

Άκουσέ με, μόνο για λίγα λεπτά

πάρε μερικές βαθιές εισπνοές [ακόμα κι αν δεν θέλεις ν’ αναπνεύσεις άλλο]

άκουσε τους χτύπους της καρδιάς σου στα αυτιά σου και νιώσε τον αγώνα του σφυγμού σου. Δοκίμασε τη σιωπή για να δεις την ανησυχία σου να ανεβαίνει…

Κλείσε τα μάτια σου και κοίταξε το σκοτάδι. Κοίταξε το σκοτάδι μέχρι να δεις χρώματα να αιωρούνται. Αν δεν τα δεις, μην ανοίξεις ακόμα τα μάτια σου… Αν τα δεις, μείνε έτσι… και…

… άκου…

θα σου θυμίσω ένα νανούρισμα που σου τραγουδούσα τον χειμώνα. Ξέρω ότι δεν είσαι σε ηλικία για ν’ ακούς νανουρίσματα… αλλά, πίστεψέ με, δεν είναι ντροπή… κι αυτό γιατί το συγκεκριμένο νανούρισμα είναι ένα από τα ομορφότερα τραγούδια…

Πες μου τώρα τι βλέπεις…

Βλέπεις πυροτεχνήματα;

Βλέπεις σπινθηρίσματα του φωτός σαν αυτά των αστεριών σε καλοκαιρινό ουρανό;

Δεν είναι θαυμάσιο;

Δεν είναι μαγικό;

Είμαι από τους λίγους που πιστεύουν ότι υπάρχει μαγεία στον κόσμο

[κι εσύ είσαι η απόδειξη]

Τώρα πρόσεξε… θα σου στείλω ένα ουράνιο τόξο για να σβήσει το σκοτάδι

… θα σου στείλω έναν καθρέφτη για να δεις πόσο όμορφος είσαι πραγματικά

Μου αρέσει τόσο πολύ που σε κάνω να χαμογελάς

Θέλω να πάρω το χαμόγελό σου και να το συσκευάσω

να το κρατήσω για πάντα

Άκουσέ με

Σ’ αγαπώ

[πραγματικά]

Categories: Αγάπη

Προτεραιότητα στην αγάπη

Κάθομαι εδώ και κοιτώ τον γιό μου, τον Λουκά, να παίζει… να κάνει θόρυβο γελώντας και ξεφυσώντας… Σκέφτομαι απλά, πόσο πολύ αγαπώ αυτό το παιδί… Συνειδητοποιώ γιατί τα παιδιά είναι για τους γονείς τους τόσο πολύτιμα… Τον αγαπώ, τον αγαπώ…

Αγαπώ το γέλιο του… με αναγκάζει να γελώ όποτε γελά κι αυτός… με αναγκάζει να γελώ μαζί του…

Τον αγαπώ όταν βγάζει κραυγές σαν πειρατής, είναι ένας από τους πιο αστείους ήχους που έχω ακούσει ποτέ…

Τον αγαπώ όταν μας παρακολουθεί… είμαστε οι μόνοι που μπορούμε και κερδίζουμε την προσοχή του

Τον αγαπώ γιατί μας αφήνει άγρυπνους, επίτηδες, για να έρθουμε κοντά… ο μπαμπάς του κι εγώ… Τα περισσότερα μωρά κλαίνε όταν οι πάνες τους είναι βρώμικες, όχι όμως και ο Λουκάς…

Τον αγαπώ για την συμπεριφορά του. Κανένα μωρό δεν είναι τόσο ήσυχο…

Αγαπώ τα χαμόγελά του όταν παίζουμε

Τον αγαπώ όταν αρπάζει τα μαλλιά μου και κραυγάζει…

Τον αγαπώ γιατί έχει τα μάτια του άντρα μου αγαπώ, αλλά τις εκφράσεις του δικού μου προσώπου…

Τον αγαπώ γιατί είναι ευγενικός, και καθόλου επιθετικός όπως τα άλλα μωρά…

Τον αγαπώ γιατί χορεύει όταν ακούμε μουσική

Τον αγαπώ γιατί αγαπά τη μουσική

Τον αγαπώ γιατί μας κηρύσσει πόλεμο όταν επιχειρούμε να του αλλάξουμε τις πάνες

Τον αγαπώ όταν προσπαθώντας να με αγκαλιάσει δεν τα καταφέρνει και με ψεκάζει με τα σάλια του. Είναι τόσο χαριτωμένος

Τον αγαπώ γιατί μεγαλώνει πολύ γρήγορα…

Τον αγαπώ γιατί του αρέσει να μαθαίνει. Δείχνει πολύ-πολύ έξυπνος

Τον αγαπώ όταν μπουσουλάει γιατί γλιστρά όπως ένα φίδι

Τον αγαπώ γιατί φαίνεται να ξέρει ότι οι μπαμπάδες του δεν είναι όπως οι περισσότεροι άνθρωποι

Τον αγαπώ επειδή μ’ αγαπάει…

Τον αγαπώ όταν αναστατώνεται που του μιλώ

Τον αγαπώ γιατί είμαι η πρώτη αγάπη της ζωής του

Τον αγαπώ γιατί μοιράζεται το αίμα μου πραγματικά

Τον αγαπώ γιατί είναι μια ακόμη απόδειξη της αγάπης με τον σύντροφό μου

Τον αγαπώ γιατί είναι ο γιός μου, η σάρκα μου… το αίμα μου

Τον αγαπώ…

Categories: Γέννηση

Ο χάρτης του θησαυρού

Έτσι όπως είναι ξαπλωμένο το κορμί του μπροστά μου, μου φαίνεται σαν χάρτης και θησαυρός μαζί… Αφήνω τα δαχτυλικά αποτυπώματά μου στις αιχμές των ώμων του και στις κορυφογραμμές των πλευρών του… Απλώνει τα χέρια του ψηλά και το δέρμα του τεντώνεται… οι μυς του φουσκώνουν… Το κορμί του… ο θησαυρός αυτός, είναι δικός μου… Σκύβω κι αφήνω τα χείλια μου να βοσκήσουν απαλά πάνω στην άκρη της ρόγας του… της σκοτεινής ρόγας του στήθους του… Τον ακούω να λαχανιάζει κι έπειτα να αναστενάζει… Αυτή η αντίδρασή του μ’ ευχαριστεί πολύ…

«Είσαι τόσο όμορφος…», ψιθυρίζω ενάντια στην ηλιοκαμένη σάρκα…

Με τα ακροδάχτυλά μου γλιστρώ στην κοιλιά του… στο εξασθενημένο ίχνος των τριχών που ξεπετιούνται από το πάνω μέρος του σλιπ του… Κάνω μια στάση εκεί… στη γραμμή όπου το ύφασμα συναντά το δέρμα…

Ένας αναστεναγμός βγαίνει από το στόμα μου…

Αφήνω τα μάτια μου να κλείσουν… Το δωμάτιο είναι ζεστό, όπως και το κορμί του… Μικρές ομάδες αλμυρού ιδρώτα συγκεντρώνονται στο στήθος του, στο λακκάκι του λαιμού του… Σκύβω και τις γλείφω όπως ένα γατάκι που γλείφει το γάλα… Αυτός λαχανιάζει και αναστενάζει ξανά…

«Είσαι τόσο όμορφος…», μουρμουρίζω… πάλι…

Τα δάχτυλά του παγιδεύονται μέσα στις χούφτες μου… Σέρνω τα χείλια μου πάνω στη σάρκα του μπράτσου του… Ακριβώς πάνω στον ώμο του ανατρέπω τις μπούκλες του και τις αφήνω να πέσουν στο μαξιλάρι… στο καθαρό τοπίο του άψογου βαμβακερού υφάσματος… Θάβω την μύτη μου στο μισάνοιχτο στόμα του και εισπνέω την αναπνοή του…

Ακουμπώ τα χείλια μου στο αυτί του… Γλείφω μια μπούκλα του και με την γλώσσα μου την στερεώνω πίσω από το αυτί… Αυτό το γλείψιμο το μετατρέπω αμέσως σ’ ένα φιλί… Τον φιλώ… Συνεχίζω να τον φιλώ… Αισθάνομαι σαν να του δίνω ζωή… όλα όσα χρειάζεται…

… κι αμέσως μετά…

τον πνίγω… τον πνίγω στα φιλιά, κάτω από μια πλημμύρα από σάλια. Το πάθος μου απελευθερώνεται σ’ ένα φρενιτιώδη ρυθμό μέχρι το τέρμα… Με αναφιλητά και αναστεναγμούς κάνω το κορμί του να δονείται… Το αποκορύφωμα έρχεται απροσδόκητα σε μια σύγχυση των κορεσμένων από τον ιδρώτα άκρων του που τρέμουν…

«… τόσο όμορφος…», ψιθυρίζω…

Τα μάτια του συναντούν τα δικά μου και για μια ακόμη φορά καταλαβαίνω πόσο ερωτευμένος είμαι…

Categories: Σκέψεις

Ουράνιο τόξο

Σήμερα, το χέρι του με άγγιξε τόσο έντονα στέλνοντας την ζεστασιά του κατά μήκος της σπονδυλικής μου στήλης… Κυματισμοί ίδιοι μ’ αυτούς του ηλεκτρικού ρεύματος διαπέρασαν ολόκληρο το κορμί μου, ανακατώνοντας τα ήρεμα μέχρι εκείνη τη στιγμή νερά μου…

Έχοντας συνηθίσει πια τις απρόσμενες αλλαγές του καιρού, καθόμαστε στο μπαλκόνι και χαζεύουμε την συνάντηση των αστεριών με το φεγγάρι στον ουρανό… Αυτές οι αλλαγές του καιρού έχουν πολλές επιπτώσεις σε κάθε πτυχή της ζωής μου. Η κρυφή επιθυμία μου εδώ και καιρό είναι να ξυπνήσω το πρωί και να έχει μόνο ήλιο και ούτε ένα ίχνος σύννεφου…

Έτσι όπως καθόμαστε και κοιτάμε ψηλά τον ακούω να ρωτάει… μια φορά:

«Πως περνάει την ώρα του ένα ουράνιο τόξο όταν δεν εμφανίζεται;»

Μένω εμβρόντητος. Ακουμπώ τα χέρια μου στα γόνατά του. Ενώνω τη μύτη μου με την δική του μύτη, σαν να είμαστε Εσκιμώοι… Στα μάτια του, μπορώ να δω την αντανάκλαση των δικών μου ματιών… και όχι μόνο… μπορώ να δω και πάρα πολλές εικόνες…

… την εικόνα του γυμνού του κορμιού, σε στάση ικέτη, να προσελκύει τις ακτίνες του φωτός από το χρωματισμένο τζάμι στο παράθυρο… Τα πρίσματα χρωματίζουν τα μαλλιά και το δέρμα του… χορεύουν έντεχνα πάνω στο στομάχι του και χαμηλώνουν καθώς αναπνέει… ελαφρά… Τα χέρια του ακουμπούν στο πάτωμα… Οι μπούκλες του μυρίζουν βανίλια από το σαμπουάν που χρησιμοποιεί για το λούσιμο… Το κορμί του απολαμβάνει τη θερμότητα του ήλιου… Ο ήχος της ανάσας του θυμίζει τον ήχο του νερού… θυμίζει μουσική που ένα μπαλέτο μπορεί να χορέψει αισθησιακά…

Ένα μαξιλαράκι προστατεύει τα γόνατά του από τα σημάδια της τριβής… Με βεβαιότητα διεκδικεί τη θέση του μέσα στο δωμάτιο… σ’ αυτό το σημείο… Τα μάτια του λάμπουν από την καθαρή ένταση… Ο ιδρώτας του στάζει σαν τις σκέψεις μου… Το στόμα του είναι ξηρό… Γλείφει τα χείλια του σαλιώνοντάς τα…

«Πως περνάει την ώρα του ένα ουράνιο τόξο όταν δεν εμφανίζεται;», με ρωτάει ξανά…

Φέρνω τα χέρια μου στους ώμους του… Τα γλιστρώ κάτω και πάνω… αργά… Η αναπνοή του συνεχίζει να μου δημιουργεί οράματα… Αισθάνομαι το κορμί του πιο κοντά στο δικό μου ή καλύτερα… μέσα μου… Είναι ευπρόσδεκτος σε κάθε σημείο του κορμιού μου… Το βλέμμα του λάμπει… Έχει τη σιγουριά ενός καθηγητή που κάνει την πιο δύσκολη ερώτηση σ’ έναν μαθητή και δεν περιμένει, φυσικά, καμία απάντηση… Προσπαθώ να καταλάβω τι κρύβεται μέσα στις αίθουσες του μυαλού του…

«Σε ρωτώ για τελευταία φορά… Πως περνάει την ώρα του ένα ουράνιο τόξο όταν δεν εμφανίζεται;»,

Η φωνή του αντηχεί στα αυτιά μου όπως ακριβώς ακούει τα βήματα ενός ναύτη ένας πειρατής που μένει αιχμάλωτος στο μπουντρούμι… Είμαι έτοιμος να του απαντήσω… Να δώσω μια απάντηση που όσο απίστευτη κι αν ακούγεται, θα γίνει πιστευτή…

«Κρύβεται μέσα σου…», του λέω και τον αγγίζω σαν να αγγίζω όντως ένα ουράνιο τόξο…

Ξέρω ότι μένει ικανοποιημένος από την απάντησή μου…

Categories: Ρομαντικό

Κάτω από τον ήλιο

Καθώς ακούω τη μουσική της επιθυμίας, τα μάτια μου γεμίζουν από το πράσινο χρώμα της χλόης και του λαμπερού ήλιου. Ξαπλώνω στο χορτάρι βάζοντας τα χέρια μου για κάλυμμα κάτω από το κεφάλι μου… Η χαρά του αέρα ανατρέπει την μπλούζα που φορώ προς τα πάνω… Ένα χαμόγελο στολίζει το πρόσωπό μου καθώς το χέρι του μωρού μου με διασχίζει… Έχοντας τον δίπλα μου απολαμβάνω την αίσθηση της πλήρους εμπιστοσύνης… Η σκιά του με προφυλάσσει από τις ακτίνες του ήλιου, γίνεται ένα είδος ομπρέλας για μένα. Ξαπλώνοντας δίπλα μου, η ζεστασιά του απλώνεται στον αέρα, ανακατώνοντας τα ρεύματα με την σκέψη μου, αναγκάζοντας το μυαλό, το σώμα, και το πνεύμα μου να ενεργήσει ως ένα…

Κλείνω τα μάτια μου για να μη με τυφλώνει ο ήλιος και απλά τον αισθάνομαι… δεν μπορώ να τον δω… γνωρίζω όμως ότι τα μάτια του είναι στραμμένα σ’ εμένα…

«Αλέξανδρε…», μου λέει…

Τα δάχτυλά του χαϊδεύουν το πρόσωπό μου, χρωματίζοντάς το με τις προθέσεις του… Τα μάτια μου παραμένουν κλειστά…

«Αλέξανδρε, άνοιξε τα μάτια σου… κοίταξέ με…», μου λέει…

Φέρνει τα δάχτυλά του στα χείλια μου. Ο αέρας της αναπνοής του ανακατώνει τα μαλλιά μου.

~~~~~

Οι επιθυμίες μου τρέχουν σαν να έχουν αμόκ σε ολόκληρο το σώμα μου… Με παιδική ανεμελιά συνεχίζει να με χαϊδεύει… προσεκτικά, μέχρι που σκύβει και φέρνει το στόμα του πολύ κοντά στο δικό μου στόμα… Τα χείλια, οι γλώσσες και η υγρή θερμότητα μεταβιβάζουν όσα οι λέξεις δεν μπορούν να πουν… Τα κουμπιά στην μπλούζα μου χαλαρώνουν κάτω από την πίεση των δάχτυλών του… Καθώς αποπλανεί το στόμα μου με την γλώσσα του, ένα ακόμη κουμπί χαλαρώνει… Η σάρκα μου καλεί τα δάχτυλά του για ένα χάδι…

Τα ακροδάχτυλά του κάνουν πατινάζ στο στέρνο μου… Τα χέρια του αγκαλιάζουν στοργικά το στήθος μου… Οι ρόγες μου σκληραίνουν στο πέρασμα της παλάμης του… Η γλώσσα του κινείται γρήγορα γύρω από το στόμα μου… και στη συνέχεια… αργά… Ακουμπάει στο στήθος μου και δοκιμάζει το στόμα μου στον ελεύθερο χρόνο του, λίγο πριν ξεκινήσουν όλα…

εδώ…

κάτω από τον ήλιο…

Categories: Ρομαντικό

Ένα είδος αποστακτήρα

Μου αρέσει όταν το μωρό μου ξοδεύει πολύ χρόνο ρουφώντας, δαγκώνοντας, χαϊδεύοντας, τσιμπώντας και αρπάζοντας το στήθος μου. Για να τον ευχαριστήσω, αναρριχώμαι πάνω του και το τρίβω στο πρόσωπό του… Με αρπάζει σφικτά και με τα δυο του χέρια… Με ηρεμία φιλώ το πρόσωπό του και δίνω από μια δαγκωνιά σε κάθε ένα από τα μάγουλά του… Αισθάνομαι τον πούτσο του να με πιέζει για να μπει μέσα μου… Είναι μια απροσδόκητη απόλαυση αυτή η απειλή, αν θα μπορούσα να την ονομάσω απειλή… Αναστενάζω και ανασηκώνω το κορμί μου… Αυτό που μπορώ να του αναγνωρίσω είναι η μανία του να είναι τέλειος σε όλα… Κάθε φορά που ο πούτσος του προχωρά μέσα μου ο ενθουσιασμός μου φτάνει στα ύψη. Κάνει το κορμί μου να πονά, και το ξέρει… αφήνοντάς το όμως ελάχιστα μωλωπισμένο…

Φιλώντας τον, λειώνω στο αγκάλιασμά του… Τα ζεστά, σαρκώδη χείλια του γαργαλούν το πρόσωπό μου αν και είμαι αξύριστος… Τα μεγάλα, ισχυρά χέρια του τυλίγονται γύρω από το κορμί μου… Γλιστρώ τα δάχτυλά μου κατά μήκος της σπονδυλικής του στήλης, ξεφλουδίζοντάς του το δέρμα… Εισπνέω την ανάσα του… Μεθώ από την απόλυτα αρρενωπή μυρωδιά του…

Φιλώ τα χείλια του κάνοντας μια μικρή συζήτηση… Φιλώ και ρουφώ τα χείλια του… Χαμογελάει αν και είναι τόσο πολυάσχολος… Ο πούτσος του μου δίνει απανωτά χτυπήματα… ο παχύς, τεράστιος, καυτός πούτσος του… Ναι, δεν μπορώ να μην τον επαινέσω… Αφού τον αγαπώ!

Περνάει τα δάχτυλά του από το κεφάλι του και αρπάζει τα μαλλιά μου… Η βαθιά φωνή του χαϊδεύει τις αισθήσεις μου σαν να είναι γλώσσα… Ρουφώ κάθε λέξη του και την καταπίνω…

«Πες μου πόσο θέλεις τον πούτσο μου;», με ρωτάει…

«Πολύ, πολύ… έως τον ουρανό…», του απαντώ, αφήνοντάς τον να γεμίσει το στόμα μου με τον πούτσο του… Από μέσα μου αγωνιώ για την επόμενη ανάσα μου… Κάτι μου λέω ότι δεν θα μπορέσω να αναπνεύσω ξανά…

Τραβάει τα μαλλιά μου και με φιλάει στο κεφάλι… Μου λέει πόσο μ’ αγαπά… Ο πούτσος του στο μεταξύ έχει γίνει ένα είδος αποστακτήρα… Όσο πιο πολύ τον καυλώνω, τόσο περισσότερο με καυλώνει κι αυτός… Ο πούτσος του συγκρούεται σκληρά με την γλώσσα μου… Την χτυπάει και τον χτυπάει… Αισθάνεται την ζεστή ανάσα μου κι έπειτα την γλώσσα μου να γλιστρούν πάνω-κάτω κατά μήκος του πούτσου του… γρήγορα και σκληρά… Επιβραδύνω και επιταχύνω.. ανάλογα… Ο πούτσος του πρήζεται πιο πολύ, τόσο που ο δικός μου δεν θα μπορούσε ποτέ… Πάντα ανηλεής η γλώσσα μου δίνει ρεσιτάλ… αφήνοντάς τα ίχνη της παντού… εκεί που πρέπει κι εκεί που δεν πρέπει… Ισορροπώ πάνω στην βάλανό του και σπρώχνω την άκρη της γλώσσας μου μέσα στην ουρήθρα του… Απαιτεί, αναστενάζει, κλαψουρίζει, εύχεται… Μπλέκω τα μαλλιά μου στις μπούκλες του… Το κορμί του τραντάζεται…

«Κάνε ένα βήμα πίσω…», μου ζητά…

Τον κοιτάζω με κομμένη την ανάσα…

«… ειδάλλως θα σε πνίξω στα χύσια», μου λέει…

«Ο πνιγμένος το σχοινί δεν το φοβάται…», του λέω και πριν καλά-καλά δω το χαμόγελό του… πρώτα μυρίζω και μετά αισθάνομαι το πηχτό σπέρμα του να με πλημμυρίζει, έτσι ακριβώς όπως με απείλησε…

Categories: Ερωτικό

Αγνό φλερτ

Σβήνω την κούραση μου κουρνιάζοντας στην αγκαλιά σου. Ηρεμώ μ’ ένα βλέμμα στα μάτια σου… Μ ένα χάδι στα πυκνά μαλλιά σου και μ’ ένα ακόμα στο πρόωρα ηλιοκαμένο δέρμα σου… Η μυρωδιά σου ανεβαίνει στα ρουθούνια μου, προερχόμενη από τους πόρους σου… Η μυρωδιά σου και η μυρωδιά μου φτιάχνουν το πιο τέλειο κοκτέιλ. Ο ήλιος δύει και η αγάπη με συμβουλεύει να σε φλερτάρω… αγνά, άδολα… πρωτόγονα… Δεν σου μιλώ, γιατί τότε δεν θ’ ακούσεις εμένα, αλλά το ζώο, που όπως λες, κρύβω μέσα μου… Γρήγορα η θερμοκρασία ανεβαίνει και η κατάστασή μου εξηγείται μόνο αν έχεις δει προηγουμένως πως συμπεριφέρεται ένας άνθρωπος που έχει δηλητηριαστεί… Με αρκετές διαλείπουσες στιγμές, σε μπερδεύω με κάτι άλλο… κάτι μεγαλύτερο από σένα και μένα…

Μου περιγράφεις την ημέρα σου και τια αταξίες του Λουκά… Ο τρόπος που μιλάς με γαργαλίζει… Στο μυαλό μου ραδιουργεί μια σκέψη να εγκαταστήσω μια κάμερα που θα σε παρακολουθεί όσο θα βρίσκομαι στη δουλειά… Σε κοιτάζω στα μάτια δειλά κι από μέσα μου εύχομαι να μη μπορέσεις να καταλάβεις τι σκέφτομαι αυτή τη στιγμή… Σε κοιτάζω όπως το σκοτάδι κοιτάζει το φως… με ζήλια… Σκαρφαλώνω στη μεγάλη εξέδρα των ποδιών σου και χάνομαι στην αγκαλιά σου… Κι ενώ πιστεύω ότι με κρατάς… πέφτω κάτω… στα γόνατα… Περπατώ στα πόδια σου με τα δάχτυλά μου, αλλά κατά βάθος αισθάνομαι τόσο ανόητος… Μ’ ένα σου νεύμα μου ζητάς να επιστρέψω στη θέση μου… να καθίσω ξανά στα πόδια σου… Η υψωμένη σεξουαλικότητά σου είναι ένα μικρό εμπόδιο… ένα εμπόδιο που θα ξεπεράσω όμως… Μου ζητάς να γδυθώ και το κάνω… βιαστικά μήπως και κερδίσω περισσότερη προστασία από σένα βλέποντάς με γυμνό…

Αναρριχώμαι ξανά και παίρνω την θέση μου πάνω σου… Είμαι περίεργος να δω πόσο μακριά θα πας το αποψινό παιχνίδι μας… Με ρίχνεις κάτω, πάνω στο στρώμα και ξαπλώνεις πάνω μου σε μια στάση ξεκάθαρα ιεραποστολική… Αγκαλιάζεις την γλώσσα μου μ’ ένα πρώτο φιλί… Επιβεβαιώνεις την γνώμη μου για σένα. Είσαι ο πιο τρυφερός εραστής που είχα ποτέ…

Αποφλοιώνεις τα χείλια μου με συνεχόμενα φιλιά και μου επιτρέψεις να σε χαϊδεύω, να σε πειράζω… πειραματικά… προσεκτικά… σαν φοιτητής στο πρώτο εξάμηνο της σχολής… Πλησιάζω στο πρόσωπό σου όταν δε με κοιτάζεις… Κάτω από την ανάσα σου δροσίζομαι και καίγομαι ταυτόχρονα… Περιπλανώ τα δάχτυλά μου πάνω σου μέχρι να έρθει ο οργασμός…

Ξεφλουδίζω μια φακίδα για να σε κάνω λιγότερο χαριτωμένο, αλλά δεν τα καταφέρνω τελικά… Όποιο σημάδι κι αν αφήσω πάνω σου… σου πηγαίνει… Στο μεθυσμένο σκοτάδι της κρεβατοκάμαράς μας ξεκινά ένα ερωτικό παιχνίδι που θα βγάλει στο φως τις πιο σκοτεινές φαντασιώσεις… τις πιο προκλητικές… τις πιο γενναίες… Με κοιτάζεις και με διαβάζεις σαν βιβλίο… σαν βιβλίο αφιέρωμα στην πορνογραφία… με ενδιαφέρον.

Τροχίζεις τα δόντια σου στη σάρκα μου… Τα μάτια σου λάμπουν σαν αληθινοί, πολύτιμοι λίθοι… Κάπως έτσι, γίνομαι ένα με το ταβάνι… τη στιγμή που τα κορμιά μας ενώνονται και συντρίβονται… σταθερά με ή χωρίς νόημα…

Categories: Σκέψεις

One day in your life

Ιουνίου 25, 2009 Αλέξανδρος 4 σχόλια

One day in your life

You’ll remember a place

Someone touching your face

You’ll come back and you’ll look around, you’ll . . .

One day in your life

You’ll remember the love you found here

You’ll remember me somehow

Though you don’t need me now

I will stay in your heart

And when things fall apart

You’ll remember one day . . .

One day in your life

When you find that you’re always waiting

For a love we used to share

Just call my name, and I’ll be there

You’ll remember me somehow

Though you don’t need me now

I will stay in your heart

And when things fall apart

You’ll remember one day . . .

One day in your life

When you find that you’re always lonely

For a love we used to share

Just call my name, and I’ll be there.

One Day in your Life – Michael Jackson

Categories: Τραγούδια

Μέχρι τις δύο τα μεσάνυχτα

Απόψε σε θέλω σκληρό, τόσο σκληρό που να μην έχω καμία επιλογή εκτός από τον πούτσο σου να με σφυροκοπά, το χέρι σου να μου τραβάει τα μαλλιά, τα δάχτυλά σου να στρίβουν τις ρόγες μου έως ότου κραυγάσω… Θέλω να αισθανθώ τον πούτσο σου να βυθίζεται ενυδατώνοντας τα τοιχώματα της κωλοτρυπίδας μου. Θέλω να αισθανθώ τα χέρια σου να καρφώνουν τα χέρια μου.

Απόψε είσαι ελεύθερος να αισθανθείς την βαρύτητα όλων όσων μου κάνεις… όλων όσων χρησιμοποιείς για την ευχαρίστησή σου… για την ευχαρίστησή μου… Κοίτα! Δεν υπάρχει τίποτα άλλο μεταξύ μας, μόνο δέρμα…

Ωραία ξεκινάς!

Τα χέρια σου έρχονται κάτω από το κορμί μου. Με ανασηκώνεις. Με γυρνάς μπρούμυτα… με τον κώλο να κοιτάζει το ταβάνι… Μου ανοίγεις τα πόδια. Το πρόσωπό μου θάβεται στα σκεπάσματα και στα μαξιλάρια την ίδια στιγμή που ξεκινάς να χώνεις τον πούτσο σου μέσα μου… βαθιά… σφυροκοπώντας με τόσο σκληρά, και κάνοντάς με να αναρωτιέμαι αν θα αντέξει το κορμί μου ή θα σπάσει…

Τα δυνατά σου χέρια με ανυψώνουν στον αέρα… Έπειτα πέφτεις πάνω μου και με πιέζεις με το αρρενωπό κορμί σου. Ο πούτσος σου βυθίζεται κι εγώ κραυγάζω… και ικετεύω… Το στόμα σου στην πλάτη μου, απορροφά την άκρη του ώμου μου… Σέρνεις τα δόντια σου πάνω στο δέρμα μου καίγοντάς το με μια αίσθηση εύγεστου πόνου… Φωνάζω με ευχαρίστηση… Να δεις τι θα κάνω στη συνέχεια… Να τις τι θα κάνω όταν χύσεις…

Ο πούτσος σου καταπίνεται από την κωλοτρυπίδα μου. Το κορμί μου τινάζεται… Τεντώνω την γλώσσα μου προς τα έξω… Σαλιώνω την γλώσσα μου. Τα χέρια μου, τα δάχτυλά μου θάβονται στα μαλλιά σου… Ικετεύω για περισσότερα… Τα δάχτυλά μου μαζεύουν το δέρμα της πλάτης σου… ναι, δεν σταματώ… ναι, ναι… ναι…

Τα δάχτυλά σου μπλέκονται στα μαλλιά μου κρατώντας το κεφάλι μου σταθερό… όπως το θέλεις για να με κοιτάζεις στα μάτια… Η φωνή σου ακούγεται σαν βρυχηθμός στο αυτί μου… Γίνεσαι τόσο σκληρός… Δεν μπορώ να σε συγκρατήσω… Σε αφήνω ελεύθερο να με σφυροκοπήσεις… να με συνθλίψεις… επανειλημμένως… Ο πούτσος σου με καταβρέχει με σπέρμα… με σπέρμα που ρουφάει μέχρι την τελευταία σταγόνα η κωλοτρυπίδα μου…

Σκύβω και γλείφω τον πούτσο σου καθαρίζοντάς τον από τα χύσια… χύσια που καταπίνω… προσπαθώ να τα καταπιώ όλα… να εγκαταστήσω τα ίχνη των δοντιών μου στην περίμετρο του πούτσου σου… Γλείφω γύρω-γύρω τη διόγκωση της βαλάνου σου… έπειτα κατά μήκος… Τον πιέζω ανάμεσα στα χείλια μου και ανατριχιάζω… Λαχανιάζεις ευχαριστημένος…

Σέρνω την γλώσσα μου στη σχισμή της ουρήθρας σου εμποδίζοντας την ροή περισσότερου σπέρματος… περισσότερου απ’ ότι περίμενα αρχικά… Έτσι είσαι πάντα… αφήνεις να εκτοξευτούν καταπληκτικές ποσότητες σπέρματος… εύγεστου, καυτού… πηχτού σπέρματος… όπου και όπως θέλεις εσύ, όχι εγώ… Τα βογγητά μου βραχνιάζουν την φωνή μου… Ακουμπώ το κεφάλι μου στον ώμο σου…

… μέχρι τις δύο τα μεσάνυχτα…

αφήνοντας…

… αγάπη…

Categories: Ερωτικό

Ανάγκη για κάτι άλλο

Γάμησέ με… μόνο

Σταμάτα να μιλάς. Κάνε μια παύση. Δεν χρειάζομαι άλλη εξήγηση ή παράκληση… Δεν χρειάζεται να με πείσεις… Κλείσε το προκλητικό στοματάκι σου και κάνε το να δουλέψει κάπως διαφορετικά… χρησιμοποίησέ το καλύτερα… Σταμάτα να μιλάς, σε παρακαλώ… Σταμάτα να με πειράζεις και να με αποπλανείς με τη γλυκιά φωνή σου… Κράτησε τις λέξεις αυτές για κάποια άλλη στιγμή…

Γάμησέ με… μόνο

Δεν χρειάζεται να είσαι ρομαντικός απόψε μαζί μου, εραστή μου… Όχι σήμερα… Δεν σε θέλω τρυφερό… Δεν χρειάζομαι τα τρυφερά σου χάδια. Δεν θέλω να με κοιτάς αθώα, σαν κουτάβι… Ξέχνα το φαγητό… Δεν πεινώ… Δεν είναι απαραίτητο να μου κάνεις έρωτα…

… Γάμησέ με… μόνο…

Μη σκέφτεσαι το αύριο… Μη σκέφτεσαι τι θα συμβεί μεθαύριο… Μην ανησυχείς για τα πράγματα που έχω αναλάβει εγώ να τα φέρνω εις πέρας… Ξέχασε τι ήσουν πριν γνωρίσεις εμένα… σταμάτα στο τώρα, σταμάτα σ’ αυτή τη στιγμή… Απόλαυσε αυτό το δικαίωμα, τώρα… αμέσως… Εκμεταλλεύσου αυτό που έχεις μπροστά σου… εμένα… και…

Γάμησέ με… μόνο…

Μη με κάνεις να περιμένω… Σε παρακαλώ, μη μου λες δικαιολογίες… Σε χρειάζομαι και σε χρειάζομαι τώρα… Δεν χρειάζεται να κάνεις κάτι σπέσιαλ ή κάτι που να κρατήσει πολύ ώρα… Δεν θέλω να με εντυπωσιάσεις ή να μου δείξεις νέες τεχνικές και κόλπα…

Γάμησέ με… μόνο…

Δεν χρειάζομαι τα φιλιά και τα χάδια σου… Γδύσου και ξέχνα τα προκαταρκτικά παιχνίδια…

Εκτιμώ τις ικανότητες των χεριών σου, αλλά μπορώ να περιμένω, όπως μπορούν να περιμένουν κι αυτά… Από το στόμα μου βγαίνουν σάλια για τον πούτσο σου, αλλά έχω ανάγκη κάτι άλλο… κάτι πιο σημαντικό… Μην ανησυχείς για μένα, είμαι έτοιμος…

Γάμησέ με… μόνο…

Σε παρακαλώ. Σε ικετεύω…

Γάμησέ με… μόνο…

Categories: Σκέψεις

Συζήτηση στο γραφείο

Ιουνίου 24, 2009 Αλέξανδρος 3 σχόλια

- Η κοπέλα από το απέναντι γραφείο θέλει να ξέρει πόσο μεγάλος είσαι…

- Δεν καταλαβαίνω. Θέλεις να σηκωθώ και να κατεβάσω το παντελόνι;

- Όχι ρε… Πόσο ετών είσαι θέλει να μάθει…

- Να της πεις ότι έμεινα στο σπίτι μια ολόκληρη ημέρα για να διαβάσω ένα βιβλίο με θέμα την δημοκρατία από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα, από καθαρή επιθυμία να εμπλουτίσω τις γνώσεις μου… θα καταλάβει…

- Θα καταλάβει ότι είσαι ένας γεροξεκούτης που κάθεται σπίτι

- Θα καταλάβει ότι είμαι ένα άτομο με μεγάλο εγκέφαλο

- Θα…

- Να πάει να γαμηθεί, αυτό να της πεις…

- Δεν της λέω τίποτα…

- Μη της πεις… και σταμάτα γιατί σήμερα κουράζομαι γρήγορα…

- Με ρώτησε αν κάνεις one night stand

- Όχι

- Σαν λίγο λυπημένος ακούγεσαι να το λες

- Έχω ένα παιδί κι έναν άντρα που με περιμένουν στο σπίτι…

- Ρε, είσαι τελικά πούστης;

- Δεν μπορώ να κάνω τίποτα γι’ αυτό. Είναι νόμος της φύσης

- Νόμος; Τι πάει να πει νόμος; Ρε, η κοπέλα σε γουστάρει…

- Καλά είχα καταλάβει ότι δεν έχει μυαλό

- Κι αν σου πω ότι είναι κατά το ήμισυ Ιρλανδή;

- Δεν με συγκινείς…

- Ρε… είναι Ιρλανδή το γκομενάκι…

- Α, ναι; Και;

- Δέρμα σαν το χιόνι…

- Σώπα!

- Κόκκινα μαλλιά σαν το διάβολο…

- Πρόσεξε… θα σε στείλω στο διάολο

- Ξέρεις, μερικές φορές που την κοιτάζω από μακριά… σκέφτομαι… να μπορούσα να πηδήξω μέσα της

- Ούτε εσύ έχεις μυαλό, όπως αυτή

- Έχουμε κοινά, το ξέρω… Ρε Άλεξ, αφού σε γουστάρει, κάνε κάτι για να βοηθήσεις και μένα…

- Δεν μπορώ. Ζήτα την βοήθεια του Θεού…

- Αν της μιλήσεις, θα πέσει κάτω…

- Θα έχω φροντίσει να ρίξω λάδι για να γλιστρήσει, μην ανησυχείς…

- Μα καλά… δεν σου έρχεται να κάνεις τίποτα με μια γυναίκα;

- Είναι αλήθεια!

- Πολλοί πούστηδες πηγαίνουν και με γυναίκες

- Ακριβώς. Πολλοί πηγαίνουν με τον οποιονδήποτε…

- Έτσι είναι το σωστό…

- Εσύ πηγαίνεις εκκλησία κάθε Κυριακή πρωί;

- Όχι

- Μπορείς να φας τις τηγανίτες χωρίς μέλι;

- Όχι. Σκάσε ρε… έρχεται…

***

- Εσύ δεν είσαι αυτός που δεν κάνει βήμα από τον χώρο των καπνιστών;

- Εγώ…

- Θα σε τιμωρήσω. Όλος ο καπνός έρχεται μέσα…

- Κι εγώ θα σε τιμωρήσω…

- Γιατί; Πως;

- Θα σου βάλω μυαλό!

Categories: Προσωπικό

Με γούστο και με σύνεση

Μπορώ να πω ότι το απολαμβάνει αυτό… Το καταλαβαίνω από τα όχι και τόσο αθώα σήματα που λαμβάνω… από τους αναστεναγμούς του… από τον τρόπο που τα χέρια του χτενίζουν τα μαλλιά μου αρπάζοντάς τα σαν να θέλει να μου τα βγάλει… από τη δύναμη που βάζει για να στηρίξει την πλάτη του στον τοίχο… από τον τρόπο που τρίβει την λεκάνη του στο πρόσωπό μου…

Και δεν είναι μόνο τα σημάδια αυτά, αλλά και οι παρατηρήσεις του…

«Ναι… ναι, εκεί… ναι… ναι…», μου λέει…

Επιτρέπω τα χείλια μου να σκαρφαλώσουν σε κάθε φλέβα κατά μήκος του πούτσου του… αργά… προσεκτικά… Τα δάχτυλά μου σκάβουν τα κωλομάγουλά του… Τα γόνατά μου τρίβονται στο πάτωμα… Του παίρνω πίπα και ταυτόχρονα προσπαθώ να ξεντυθώ… Απομακρύνω τα ρούχα μου και τα πετώ χαρούμενος στο ταβάνι σαν στρατιώτης που γιορτάζει την απόλυσή του… Οι λαρυγγικές κραυγές του χαιρετίζουν και εγκρίνουν τις ικανότητες της γλώσσας μου… Χουφτώνοντας τα αρχίδια του γιορτάζω το βάρος και το περιεχόμενό τους… Η γλώσσα, τα χείλια και τα δόντια μου δίνουν ρεσιτάλ σκληραίνοντας παραδοσιακά τον πούτσο του… Προσπαθώ να τον κάνω να χωρέσει ολόκληρο μέσα στο στόμα μου…

Οι κραυγές του ακούγονται σαν μουσική στα αυτιά μου…

Με δυο δάχτυλα πιάνω στον πούτσο του και τον κάνω τσιγάρο… Γλιστρώ τα δάχτυλα πάνω-κάτω… πάνω-κάτω, πάνω-κάτω… κι έπειτα τον αφήνω να βασανιστεί από την γλώσσα μου… Τον ρουφώ αργά… με γούστο, με σύνεση… Ξέρω πόσο του αρέσει αυτό… Μου το λένε οι αναστεναγμοί του κι αυτό…

Αμέσως μετά συναντιόμαστε και οι δυο στο πάτωμα για τον επόμενο γύρο των σωματικών επαφών… Συναντιόμαστε με περισσότερα μουρμουρίσματα…

«Γάμησέ με… γάμησέ με τώρα, σε παρακαλώ…», του ζητώ…

Φιλιόμαστε και αποφασίζουμε από κοινού ότι υπάρχουν κι άλλες θέσεις σ’ αυτό το δωμάτιο για να ξεκινήσουμε το γαμήσι… Προς το παρόν κανένας από τους δυο δεν παίρνει την πρωτοβουλία να σηκωθεί… απολαμβάνοντας ο ένας τον άλλο…

Ίσως αργήσει λιγάκι το γαμήσι…

Categories: Ερωτικό

Βρασμένο αβγό

Μου δίνει τα σπασμένα τσόφλια του αυγού στο χέρι κι εκείνη τη στιγμή τα δάχτυλά μας συναντιούνται… Είναι η πρώτη φορά που τα δάχτυλά μας αγγίζονται αυτό το πρωί… Αισθάνθηκα περίεργα, γι’ αυτό και το γράφω…

Σηκώθηκα πολύ πρωί για να βράσω το τελευταίο από τα οκτώ αβγά που είχα αγοράσει την Παρασκευή που μας πέρασε, ειδικά για τον Λουκά… Ένα από αυτά το έφερα στο σπίτι ραγισμένο, γιατί μιλούσα στο τηλέφωνο και ξέχασα ότι κρατούσα στο χέρι μου μια χαρτοσακούλα γεμάτη αβγά… Ο υπάλληλος του καταστήματος που τα αγόρασα, μου είπε πως τα φέρνει παραγγελία από την Ελλάδα κάθε είκοσι μέρες… Δεν μου αρέσουν καθόλου ως φαγητό τα αβγά, αλλά η μητέρα μου επιμένει ότι ο Λουκάς πρέπει να τα τρώει από τώρα που είναι μικρός…

Το χέρι του είναι πολύ ζεστό και απροσδόκητα τραχύ. Οι αντίχειρές του έτσι όπως κάμπτονται θυμίζουν ημισεληνοειδή φεγγάρια… Κάθομαι και μετρώ τα κομμάτια από τα τσόφλια… Είναι οκτώ, όσα ακριβώς και τα αβγά που είχα αγοράσει αν και επισήμως είπα ότι αγόρασα επτά… Αφήνω τα τσόφλια στην άκρη και κοιτάζω επίμονα τα χέρια του… τα δάχτυλά του… Τα βλέπω και με ηρεμούν, ενώ χθες τα έβλεπα να μου σχίζει το παλιό πουκάμισο που φορούσα και για να πω την αλήθεια, το φοβήθηκα… έστω και για λίγο…

Ενώ ετοιμάζει το αβγό για τον Λουκά, χτυπώντας το μ’ ένα μικρό κουταλάκι… σηκώνομαι και κατσαρώνω στην αγκαλιά του σαν μικρό παιδί που φοβάται τα αποτελέσματα της ζαβολιάς που έκανε… Αισθάνομαι σαν πλοίο που μόλις αγκυροβόλησε στο ναυπηγείο για επιδιόρθωση… Το επόμενο βήμα μου είναι να τον φιλήσω… να τον φιλήσω λίγο κάτω από τα μάτια του που γυαλίζουν…

Χαϊδεύει τρυφερά την κορυφή του κεφαλιού μου και σκύβοντας μου δίνει ένα φιλί… Απομακρύνεται κακαρίζοντας σαν να είναι κότα… Τον ακολουθώ. Γίνομαι σκιά του… Γίνομαι η συνέχεια των ρούχων που φορά. Γίνομαι τα ίχνη που αφήνουν οι πατούσες του στο πάτωμα… Τον παρακολουθώ από μακριά να ταΐζει τον Λουκά… Μετά από κάθε μπουκιά του σκουπίζει το στόμα με την άκρη της σαλιάρας… Θέλω να ταΐσει κι εμένα…

Ο Λουκάς έχει αποκτήσει μια συνήθεια να πιάνεται από το χέρι αυτού που αναλαμβάνει να τον ταΐσει… Δεν ξέρω γιατί… Μάλλον θέλει να εξασφαλίσει πως το φαγητό θα καταλήξει όλο σ’ αυτόν και σε κανέναν άλλο… Σ’ αυτό σίγουρα έχει μοιάσει εμένα…

Έξω ο ουρανός είναι συννεφιασμένος. Θα βρέξει ξανά… Μπορώ να δω ξεκάθαρα τα σημάδια λίγο πριν από μια μεγάλη θύελλα… Θυμάμαι τον φόβο που είχα ως παιδί για τις θύελλες… έναν φόβο σαν κάτι φοβερό και τρομερό να ήταν έτοιμο να συμβεί…

«Τι κάνουν οι άντρες μου;», λέω και πλησιάζοντας, κρέμομαι χαλαρά από τα πλευρά του… Η φωνή μου είναι τόσο ήρεμη όταν βλέπω εικόνες σαν κι αυτές… Έτσι όπως βρίσκομαι μπροστά στο παράθυρο, παρατηρώ τα σύννεφα στον ουρανό… Θα βρέξει στα σίγουρα…

«Τρώμε…», μου απαντάει και γυρίζοντας το κεφάλι του προς το μέρος μου αισθάνομαι το βλέμμα του στο πρόσωπό μου. Ο Λουκάς μας χαζεύει με το στόμα ανοικτό, με αποτέλεσμα η τελευταία μπουκιά του να έχει ήδη λερώσει το πηγούνι του…

«Δεν μπορείς να φανταστείς πόσο καύλα είσαι όταν τον ταΐζεις…», του λέω ψιθυριστά και του κάνω νόημα να καταλάβει ότι ο πούτσος μου έχει πρηστεί…

Του πιάνω το χέρι. Την τελευταία μπουκιά την δίνουμε μαζί στον Λουκά…

Οι πρώτες ψιχάλες της βροχής πέφτουν…

Categories: Γέννηση

Προκλητικά επιδεικτικός τρόπος

1

Με ακινητοποιεί στο πάτωμα πατώντας τα χέρια και τα πόδια μου σαν να είμαι αφίσα που ετοιμάζεται να κρεμαστεί στον τοίχο… Μου επιτίθεται δίνοντάς μου μικρά φιλιά στο πρόσωπο και στον λαιμό… Αισθάνομαι τα χέρια του να ξεκουμπώνουν το πουκάμισό μου, κι έπειτα το παντελόνι μου… Σταματά εκεί… Μουρμουρίζει κάτι, σαν θαυμασμό, για το ιδρωμένο, τριχωτό… ημίγυμνο κορμί μου… Η γλώσσα του χαϊδεύει με πάθος μια από τις ρόγες του στήθους μου… με ηρεμία… με άνεση… Αισθάνομαι τον πούτσο μου να σκληραίνει και να σηκώνεται… Τα χείλια του γλιστρούν στο στήθος μου αφήνονται εδώ κι εκεί σάλια… Αφήνω να βγει από το στόμα μου έναν αναστεναγμό καθώς τοποθετεί ένα φιλί ακριβώς κάτω από τον αφαλό μου… Ξαφνικά, τραβιέται κάνοντας ένα βήμα πίσω… Τον κοιτάζω σα να τον ρωτώ για ποιο λόγο σταμάτησε…

«Όχι ερωτήσεις. Να είσαι υπομονετικός…», μου λέει…

«Έλα ρε Μιχάλη…», αναστενάζω…

Τον μισώ όταν το κάνει αυτό…

Αλλά… τι είναι αυτό που κάνει;

Σηκώνει τα χέρια του ψηλά και βγάζει την μπλούζα του μ’ έναν τρόπο προκλητικά επιδεικτικό… Καυλώνω και μόνο που τον βλέπω. Στη συνέχεια φέρνει τον καρπό του στα χείλια του και το φιλάει, αφήνοντάς με ν’ ακούω τους ήχους τον φιλιών του… Καυλώνω περισσότερο… Κατόπιν βάζει τους καρπούς του στους αστραγάλους μου… Η αίσθηση του δέρματός του με τρελαίνει… Στα μισά του δρόμου, λίγο πριν φτάσει στα μπούτια μου, κινείται πιο αργά…

Ανασηκώνομαι και σχηματίζω μια αψίδα θριάμβου με την πλάτη μου… Οι σπόνδυλοί μου γίνονται θρύψαλα… Τα δάχτυλά του προχωρούν στην πλάτη μου, στο στήθος μου… προχωρούν σε κάθε εκατοστό του κορμιού μου…

Θεέ μου, τι κάνει;

Τι σκέφτεται;

«Ξέρεις;», μου λέει… «… καυλώνω περισσότερο όταν σε τσουρουφλίζει η αγωνία…»

2

Σκύβει από πάνω μου και ρουφά τον λοβό του αυτιού μου… Πιέζει το κορμί μου με το κορμί του, μην επιτρέποντάς με να κινηθώ, μην αφήνοντας το στόμα μου ελεύθερο από το δικό του… Τα χέρια του σέρνονται στην κοιλιά και στα μπούτια μου… Στο τέλος στηρίζεται στα γόνατά μου… Ανοίγει τα πόδια μου. Γαντζώνω τους αστράγαλούς μου γύρω από την μέση του… Τινάζει την γλώσσα του σαν να είναι φίδι… Αργά, σπρώχνει τον πούτσο του μέσα μου… Τον κινεί αργά, προφανώς για να μετράει τους αναστεναγμούς που δραπετεύουν από τα χείλια μου… Αμέσως μόλις χώσει τον πούτσο του, τον τραβάει έξω, αναγκάζοντάς με να διαμαρτυρηθώ… Γίνομαι θεριό ανήμερο… Ο λείος, θερμός πούτσος του γλιστρά μέσα μου… αργά… κι έπειτα γρήγορα… και πιο γρήγορα… Και… αχχ… ναι… γρήγορα… σκληρά… με ιδρώτα… Ο ΜΙΧΑΛΗΣ ΜΟΥ… Ο ΘΕΟΣ ΜΟΥ… καταφέρνει να ενώσει τις κραυγές μου με τα σύννεφα που κινούνται στον ουρανό…

Καλά, μου φαίνεται ότι δεν θα μπορέσω ν’ αντέξω τόση καύλα την επόμενη φορά…

Categories: Ερωτικό

Πως αισθάνεσαι;

Πως αισθάνεσαι;

… όταν ένα ζευγάρι αρρενωπά χέρια τραβάνε μαλακία τον πούτσο σου;

… όταν αγγίζεις έναν άλλο πούτσο;

… όταν έχεις το πάχος ενός πούτσου στο στόμα σου και τον ρουφάς;

… όταν δυο σαρκώδη αντρικά χείλια κινούνται πάνω-κάτω στον πούτσο σου;

… όταν βλέπεις τ’ αρχίδια του να ταλαντεύονται σαν βαρίδια όταν του παίρνεις πίπα;

… όταν κάποιος αγγίζει τη γυμνή σάρκα σου;

… όταν ακούς τα σκληρά βογγητά του;

… όταν χρησιμοποιείς για μαστίγιο το σλιπ του για να τον διεγείρεις;

… όταν σπρώχνεις τον πούτσο σου ανάμεσα σε δυο σφριγηλά κωλομέρια;

… όταν τον ακούς να σε ικετεύει για περισσότερα…

… όταν συσπάται ο πούτσος σου μέσα του μέχρι να χύσει;

… σφίγγει τον πούτσο σου για να μη μπορεί να κινείται εύκολα;

… όταν τον πλημμυρίζεις με τα χύσια σου;

Αισθάνεσαι όμορφα;

Σκέφτεσαι, αλλά δεν απαντάς…

Περιμένω…

Categories: Σκέψεις