Εσύ. Εγώ. Εμείς

Τα χείλια σου κλειδώνονται απαλά με τα δικά μου. Τα δάχτυλά σου τρέχουν ήσυχα στα μαλλιά μου… Μου τα ανακατεύεις… Μου κάνεις μασάζ στο κεφάλι… Χαλαρώνω. Ανακουφίζομαι… Ανοίγω όπως τα πέταλα ενός λουλουδιού… Είναι τόσο όμορφη αυτή η στιγμή… Εσύ. Εγώ. Εμείς. Φέρνω τα χέρια μου γύρω από τη μέση σου και αισθάνομαι τη ζεστασιά του κορμιού σου να έρχεται κατά πάνω μου… Η καρδιά σου χτυπά δυνατά, αλλά ευγενικά… Σε φιλώ. Σε αγκαλιάζω. Είμαι τόσο συγκινημένος. Ένα δάκρυ κυλάει στο μάγουλό μου. Το σκουπίζεις και καθαρίζεις με τα μαλλιά σου το πρόσωπό μου… Με κερδίζει αυτή η κίνησή σου… Το βλέμμα σου με δέχεται… με καταβροχθίζει… Και η καρδιά μου χτυπάει δυνατά, όπως και η δική σου. Τολμώ να μη μιλήσω, όσο δύσκολο κι αν είναι για μένα να μένω στη σιωπή… Γίνομαι εύθραυστος… Το χέρι σου τρέχει κατά μήκος της σπονδυλικής μου στήλης… τρέμει πάνω-κάτω στα αυλακώματα… Τα δίνω όλα για να δω τι θα σκαρφιστείς για τη συνέχεια… Αισθάνομαι τη ζεστασιά σου… Πιέζω τα χείλια μου στον λαιμό σου… ψηλά στο στήθος σου… Ξέρω τι πρέπει να κάνω ευθύς αμέσως… Ξεκουμπώνω και ξεγλιστρώ το πουκάμισό σου… Το αφήνω να επιπλεύσει στο πάτωμα… Τα μάτια σου συνεχίζουν να με καταναλώνουν… Δαγκώνω τα χείλια μου. Αναστενάζω απαλά… Με το ένα σου χέρι αρπάζεις το παντελόνι μου… τραβώντας με πιο κοντά σου… Ξύνω τα δόντια μου απαλά πάνω στο δέρμα του στήθους σου… ξεκουμπώνω το παντελόνι σου…
Πέφτουμε στο κρεβάτι…
Αναρριχούμαι πάνω σου… Ξεκινώ με τα βασικά… τα πιο σχετικά… Σέρνω τα νύχια μου στα πλευρά σου… Σε γδύνω. Με γδύνεις κι εσύ… Ξαπλώνουμε ανάσκελα… Λικνίζεις το κορμί σου. Μυρίζω τη μυρωδιά σου… Σε αισθάνομαι μέσα μου… αργά, ήπια με διαπερνάς… κρατάς τα χέρια σου πάνω μου… Σε εξουσιάζω. Σε σπρώχνω… Γρήγορα… Κουνιόμαστε… από κοινού… ταυτόχρονα… Κύματα ευδαιμονία οργώνουν το σώμα μου μέχρι το αποκορύφωμα σου… Με τα κορμιά καυτά, ιδρωμένα… πέφτουμε ο ένας πάνω στον άλλο… Φωνάζω, φωνάζω… και φωνάζω… φωνάζω ξανά…
«Σε θέλω πάλι…», σου λέω…

Χρονολογώντας

Φτάνω τα χέρια μου στην πλάτη του… Είναι ξαπλωμένος ακριβώς δίπλα μου, μόνο που κοιτάζει προς την αντίθετη από εμένα πλευρά και καπνίζει ένα τσιγάρο… Τραβάω το σεντόνι πάνω στο κορμί μου και στηρίζομαι απαλά από τον ώμο του… Τινάζω μια από τις μπούκλες του, δίνοντάς του ένα σημάδι… μια προειδοποίηση ότι τον κοιτάζω… με αφοσίωση… Παραμένει σιωπηλός… Προσέχω τον καπνό από το τσιγάρο να τυλίγει το κεφάλι του και να διαλύεται προς το ταβάνι… Αφήνω το σεντόνι να πέσει πίσω στο κρεβάτι… Δεν ντρέπομαι καθόλου να είμαι δίπλα του γυμνός. Αυτός φορά το σλιπ και το φανελάκι του… Η ομορφιά του είναι μαγική… και δεν το λέω μόνο επειδή είναι ο άντρας με τον οποίο θα περάσω την υπόλοιπη ζωή μου μαζί του…
Χρονολογώ όλο αυτό τον καιρό που είμαστε μαζί, αρχικά πίσω από τις κλειστές πόρτες… αργότερα λιγάκι πιο ελεύθερα, κυρίως από τη στιγμή που αποφασίσαμε να έρθουμε και να ζήσουμε εδώ… Κι όμως όταν ξεκινήσαμε να είμαστε μαζί ήμουν από τους πρώτους που πίστευα πως η σχέση μας θα ολοκληρώνονταν νωρίς και δεν θα κρατούσε τόσο πολύ καιρό… Παρά όλα αυτά, η αγάπη επικράτησε καταπλήσσοντας όχι μόνο εμένα, αλλά και πολλούς άλλους… Σήμερα, είμαι πλέον σίγουρος πως θα είμαστε μαζί για πάντα… είμαι πλέον σίγουρος πως έχουμε κερδίσει μια θέση στην αιωνιότητα…
Ακουμπώ την πρύμνη του προσώπου μου στην αρχή της σπονδυλικής του στήλης…
Παίρνει την τελευταία ρουφηξιά του τσιγάρου του… βγάζει όλο τον καπνό προς τα έξω και το τσακίζει μέσα σ’ ένα τασάκι γεμάτο νερό… Γυρίζει το κεφάλι του και με κοιτάζει… Απλώνει το χέρι του και αρπάζει το χέρι μου… Με τραβάει στην αγκαλιά του… Έτσι όπως είναι ξαπλωμένος στο κρεβάτι, δεν υπάρχει εύκαιρος χώρος για μένα… τα πόδια μου πέφτουν στο πάτωμα δίνοντάς μου έναν μικρό πόνο. Βγάζω από το στόμα μου ένα ικανοποιητικό γρύλισμα… Στηρίζομαι μεταξύ των ανοικτών ποδιών του, κάθομαι στα γόνατά του και μπλέκω τα δάχτυλά μου στα ανακατεμένα καφετιά μαλλιά του…
«Φίλησέ με…», μου λέει και με φέρνει ακόμα πιο κοντά του…
Βγάζω έναν όμορφο ήχο από το στόμα μου και ακουμπώ τα χείλια μου στα χείλια του… Ακουμπά την πλάτη του σ’ ένα από τα μαξιλάρια καθώς σπρώχνω την γλώσσα μου στο στόμα του… Καθώς δένω την γλώσσα μου με την γλώσσα του, φιμώνω το στόμα του, αλλά συνεχίζω… εστιάζω τη προσοχή μου στο πως θα του δώσω τα πιο όμορφα φιλιά… Μια έκρηξη σάλιων γεμίζει το στόμα του… Αναστενάζει και τα καταπίνει, μαζί με τα δικά μου καταπίνει και τα δικά του… Βγάζω την γλώσσα μου από το στόμα του, ακουμπώ τα χέρια μου στο πρόσωπό του και σπρώχνω το κεφάλι του ενάντια στον τοίχο…
«Σου είπα ότι δεν μπορώ να σταματήσω εύκολα να φιλώ;», τον ρωτώ…
Μουρμουρίζει κάτι που δεν καταλαβαίνω, αλλά δεν ζητώ να μου το επαναλάβει…
Είναι η δική μου σειρά για μια κλισέ ατάκα:
«Πόσο σ’ αγαπώ…», του λέω…

Ομίχλη στα μάτια

Παλεύουμε… τυλιγμένοι σε λευκά σεντόνια σαν αρχαίοι έλληνες… Τα κορμιά μας ιδρωμένα… τα πόδια μας μπλεγμένα… ολόκληρο το μήκος του πούτσου του παγιδευμένο μέσα μου… Αναρριχούμαι σαν μύγα στον τοίχο, για να ξεφύγω… Ο ιδρώτας στα δάχτυλά μου δεν μου επιτρέπει να κάνω πολλά-πολλά… Πέφτω ξανά πάνω του… Μ’ ένα υγρό χειροκρότημα γιορτάζει την επιστροφή μου στην αγκαλιά του… σ’ αυτά τα περίεργα χέρια του… Τα πεινασμένα χείλια του ερευνούν τη σάρκα μου, χωρίζουν τα χείλια μου… Η γλώσσα σου βυθίζεται μέσα στο στόμα μου και μόλις βγαίνει γλιστρά πάνω στην ιδρωμένη επιφάνεια του στέρνου μου…
Φέρνω τα δάχτυλα μου στο κορμί του… στις αλαβάστρινες αρθρώσεις του… τα κρύβω μέσα στις μπούκλες του… σκάβω το δέρμα του με ισχύ…
Καταλαβαίνει πόσο τον αγαπώ;
Ξύνω τα ακροδάχτυλά μου κατά μήκος της σπονδυλικής του στήλης… μετρώ του σπόνδυλούς του… κάθε διογκωμένο σπόνδυλο… Χτενίζω τις αχνές τρίχες στον αυχένα του… Η γλώσσα μου γεμίζει τώρα το δικό του στόμα… Την αποσπώ για λίγο και βουρτσίζω το σαγόνι του… το αξύριστο σαγόνι του… Ξαφρίζω το μήλο του Αδάμ, γλιστρώ στο στήθος του… σκοντάφτω στους κοιλιακούς του… Κολλώ στον αφαλό του το πηγούνι μου…
Τα βλέμματά μας συναντιούνται…
Η ανυπομονησία για την επόμενη κίνησή μου κάνει τα μάτια του να δακρύσουν…
Πετσοκόβω σε μικτά κομμάτια τις άκρες από τις τρίχες χαμηλά στην κοιλιά του… Γρατσουνίζω το εφηβαίο του… Πάω να συλλάβω τον πούτσο του κι αυτός δραπετεύει από τα χείλια μου… Αναστενάζω πίσω από τα σφιγμένα μου δόντια… Κάθε πτώση από τις σταγόνες του ιδρώτα μου καταλήγει πάνω του… κυλάει… Κάθε οδυνηρός αναστεναγμός μου βουίζει στο λαιμό του…
Τον φιλώ… αφειδώς…
Το δέρμα της βαλάνου του είναι πρησμένο και κατακόκκινο…
Αισθάνομαι το αποκορύφωμά του… Ο πούτσος του συσπάται σαν ηφαίστειο λίγο πριν την έκρηξη της λάβας… Σύρω τα δόντια μου πάνω στους σπασμούς του… Ο οργασμός βασανίζει το κορμί του… Η θερμότητα των ορμονών του που διαρρέουν πάνω μου με καυλώνουν σε απίστευτο βαθμό…
Μια ομίχλη σαν να μου έκαναν ένεση με αναισθητικό θολώνει τα μάτια μου
Τι παράξενο!
Μπορεί να έχασα το φως μου…
Μπορεί να έχυσε στα μάτια μου και δεν το κατάλαβα…
Μάλλον το δεύτερο συνέβη!

Λούσιμο με σάλια

Σέρνεσαι πάνω στον καναπέ… πάνω στο κορμί μου… κοιτάζοντάς με στα μάτια…
Η θερμοκρασία του στομαχιού σου γίνεται δική μου
Σε καλώ να έρθεις πιο ψηλά… σε καλώ να με φας με τα χέρια και το στόμα
Σέρνεσαι και γουργουρίζεις όπως μια γάτα…
Ένα φλιτζάνι σπέρμα παρασκευάζεται πρόθυμα στα αρχίδια μου
με απώτατη προσοχή…
Βγάζεις το σλιπ μου κι εγώ το δικό σου
Η εξερεύνηση όλων αυτών που κρατιούνται κρυμμένα ξεκινά
Κάθε κίνησή μας εμπνέεται από την αγάπη…
Με θολωμένο μυαλό σε φιλώ στο πρόσωπο και σε λούζω με σάλια
Η καρδιά μου ανοίγει και κλείνει… ανοίγει και κλείνει
Οι φλέβες διογκώνονται… και ευτυχώς όχι μόνο αυτές
Κυλάς τον πούτσο σου πάνω μου
σαν φίδι που έχει ζαλιστεί από τον ήλιο…
αργά…
τον κυλάς στο στήθος μου… ακανόνιστα, σαν να είναι ένας μεθυσμένος
τον αφήνεις να διασχίσει την ζούγκλα του τριχωτού μου στήθους
τον ξαπλώνεις στο ιδρωμένο, δροσερό μου στέρνο
Με μια φωτιά ντύνω το δέρμα σου κυλώντας τη γλώσσα μου
στη γλυκύτητα του αρώματος του στήθους σου
στη ζάχαρη που έχω ακουμπήσει στα χείλια σου
Μέσα στο κεφάλι μου αισθάνομαι χτυπήματα από μια σφαίρα
Τα χείλια σου είναι τόσο γλυκά όσο οι μπανάνες
Τα κόκαλά μου τρίζουν… οι τριγμοί τους ακούγονται σε όλο το δωμάτιο
Σκύβεις και φέρνεις το στόμα σου στον πούτσο μου
κραυγάζω τη στιγμή που μπαίνω μέσα σου
Με λούζεις κι εσύ με τα σάλια σου
Η γλώσσα σου, έξυπνη όπως πάντα, ξεκλειδώνει τους κώδικές μου
Σε χαϊδεύω προσεκτικά σαν να πλέκω δαντέλα
Σ’ αφήνω να καθίσεις στα γόνατά σου και κινούμαι εναντίον σου
Αφήνω την άκρη του πούτσου μου παγιδευμένη ανάμεσα στα δόντια σου
πρησμένη… μελανή…
σαν λουλούδι που μόλις άνθισε μέσα στο θερμοκήπιο
Τα κορμιά μας λιώνουν πάνω στον καναπέ
Οι παλάμες μου ακουμπούν στον κώλο σου όπως ένα φιλί
«Θα με ήθελες μέσα σου;»
Κοιταζόμαστε σαν πρωταγωνιστές σε σαπουνόπερα που ξέχασαν τα λόγια τους
Τεντώνω το κορμί μου
σου ανοίγομαι σαν βιβλίο
Παίρνεις τον πούτσο μου στο χέρι σου
τον γλείφεις απ’ όλες τις πλευρές… από τόσες πολλές κατευθύνσεις
επιταχύνεις
επιβραδύνεις
Κινείσαι έξυπνα
Γελώ…
Γλείφεις τον πούτσο μου με όλη την καρδιά σου
Τα αρχίδια μου τρέμουν σαν βάρκες σε ανήσυχα θαλασσινά νερά
Χύνω με όλη μου την ευχαρίστηση…

I Love You, You Imbecile

I love the way you talk
I love the way you stalk me with your mobile phone
I love the way you smile
The way you’re juvenile
I love the way you moan

I can live with vanity and puns
and the morning temper runs
I can live with all your downsides
I can live with you Oh

All I want, all I need
All I want is you
I can live with all the stupid things you do.

I love the way you dress
the way you make a mess
and that you’re always late
I love the way you smell
and I can always tell
when you exaggerate

I can live with vanity and puns
and the morning temper runs
I can live with all your downsides
I can live with you…

All I want, all I need
All I want, all I need
All I want, all I need

All I want is you
I can live with all the stupid things you do.

I Love you, you imbecile – Pelle Carlberg feat. Ida Maria

Ταΐζοντας τον στοργή

Είναι βράδυ. Το μωρό μου ξαπλωμένο δίπλα μου αναπνέει ήρεμα κοντά στα μάτια μου. Η ανάσα του αναμιγνύεται με τη δική μου… αναμιγνύεται με τον αέρα που αναπνέουμε… με τον αέρα που αναμιγνύεται με τον ιδρώτα μας… Κινεί το χέρι του πάνω στο στήθος μου… ήρεμα και απαλά… Τον τυλίγω στην αγκαλιά μου και τον φιλώ… τον φιλώ και τον μυρίζω… μυρίζω το θαυμάσιο άρωμα της σάρκας και του σεξ, ένα άρωμα που καμία μύτη δεν μπορεί να αγνοήσει… Κλείνω τα μάτια μου για να μην τον βλέπω, για να μη βλέπω την λάμψη στα μάτια του και τυφλωθώ… Αισθάνομαι την θερμότητά του να ανεβαίνει στο στήθος μου… Σκύβω πάνω του και φυτεύω φιλιά στο στήθος του… Οι βρυχηθμοί του βουίζουν στα αυτιά μου… Βυθίζω τα δόντια μου στο δέρμα του και τα πιέζω σαν να θέλω να ρουφήξω το αίμα που κυλάει μέσα στις φλέβες του… τα πιέζω σαν να θέλω να στραγγίξω την ομορφιά από πάνω του… Το σάλιο μου αναμιγνύεται με την αλμύρα του δέρματός του από τον ιδρώτα… Πίνω και μεθώ… Αισθάνομαι τα δάχτυλά του να καρφώνονται στην πλάτη μου… Ανασηκώνομαι. Παίρνω διάφορες στάσεις… κραυγάζω εκστασιασμένος… Ο πούτσος μου στάζει λεκιάζοντας τα σκεπάσματα… Οι κουρτίνες παραμερίζονται από ένα ουρλιαχτό του αέρα… Το μωρό μου τρομάζει και τον καθησυχάζω με ένα φιλί… τον ταΐζω στοργή… Ασθμαίνοντας πέφτω πάνω του γεμάτος πόθο για σένα… Δέχομαι κλήσεις παραφροσύνης από αυτό που θα ήθελε να είναι… Αναλαμβάνω δράση… Του επιτίθεμαι γελώντας και κραυγάζοντας … Γλείφω και φιλώ κάθε εκατοστό του κορμιού του αναστενάζοντας… Αφήνει να βγει μια σπαρακτική κραυγή από το στόμα του… ακολουθεί μια άλλη… Τον καταναλώνω διψασμένος… Τον είχα προειδοποιήσει και με αγνόησε… Τώρα ασθμαίνει ιδρωμένος κοιτάζοντάς με στα μάτια… ευτυχισμένος και ικανοποιημένος… σαν να ξύπνησε μόλις από όνειρο… Τον φιλώ… Τον καυλώνω…

Καπνίζοντας ένα τσιγάρο

Δαχτυλίδια καπνού στο σκοτάδι
χορεύουν σαν σκιές πάνω στο τοίχο
Τι παράξενο!
Μοιάζουν με δυο εραστές
όπως όταν το κορμί του ενός ενώνεται μ’ αυτό του άλλου
μέσα σε μελωδίες
από αναστεναγμούς και βογγητά
Ο χορός τους θυμίζει κάτι σαν ταγκό
ή καλύτερα βαλς
Πάνω στον καμβά του λευκού τοίχου
οι σκιές σκύβουν η μια πάνω στην άλλη για ένα φιλί
τα στόματα κολλάνε
οι ψυχές ενώνονται σε μια
Τα χείλια χαϊδεύουν τα χείλια
μεταβιβάζουν μηνύματα
γεμάτα αγάπη και πάθος
γεμάτα επιθυμία
μηνύματα που ποτέ δεν θα μπορούσε να πει καμία φωνή
τουλάχιστον όχι μεγαλοφώνως
Καπνίζω και προσέχω σαν ένας ηδονοβλεψίας
σαν ζηλιάρης με ευμετάβολη καρδιά
Τα φιλιά αναμιγνύονται με τα βήματα του χορού
τα χάδια ερευνούν το πρόσωπο
τον λαιμό…
τους ώμους…
τα μπράτσα…
το στήθος…
έως ότου οι σκιές παρασύρονται
στις παλίρροιες της μοίρας
σαν άλυτο αίνιγμα
στην μετατοπιζόμενη μετάβαση του χρόνου
Οι καπνοί διαλύονται
Το τσιγάρο τελειώνει…
και αισθάνομαι το ίδιο ερωτευμένος με πριν
χαμογελώ ανόητα
χαμένος στη βαθιά αγάπη
και στο πάθος…
Σηκώνομαι για να μοιραστώ έναν χορό μαζί σου

Και σ’ αγαπώ…

Και σ’ αγαπώ, σ’ αγαπώ πραγματικά,
σ’ αγαπώ, σ’ αγαπώ σου το ορκίζομαι
σου το γράφω με κόκκινο και μαύρο στυλό πάνω στην τεράστια σελίδα ενός τοίχου.
Και σ’ αγαπώ, σ’ αγαπώ πολύ
σ’ αγαπώ πιο πολύ από τη ζωή μου
αν και είμαι πάνω από 30 χαμένα χρόνια σ’ αυτό το πλανήτη
Και σ’ αγαπώ και είναι αδιανόητο
για τον κόσμο που ακόμα δεν ξέρει
ότι σ’ αγαπώ και έπρεπε να συμβεί
σ’ αυτή την ηλικία.
Και σ’ αγαπώ, σ’ αγαπώ από πάντα
αν και σε γνωρίζω μια μέρα
σαν μια Αφρική που γεμίζει
με σινιάλα φωτιάς κάτω από τον νυχτερινό ουρανό.
Και σ’ αγαπώ, σ’ αγαπώ κατά λάθος
μα είναι το πιο σωστό πράγμα που κάνω
απ’ όταν ήμουν ένα κατευθυνόμενο παιδί
και με όλους έκανα τον κλόουν.
Και σε αγαπώ αν και είναι αμετάφραστο
στην γλώσσα αυτής της πόλης,
και είναι τόσο ασυγχώρητο
εάν σ’ αγαπώ ήδη;
Και σ’ αγαπώ σαν
να μην έχω αγαπήσει ποτέ
χωρίς θυμό και χωρίς να έχω κάνει κάτι για να το θέλω τώρα πια
Πες μου πως είσαι εκεί,
πως με θέλεις
σαν μια θάλασσα που περιμένει στην εκβολή
το ποτάμι της από ζωή και ηρεμία
Και σ’ αγαπώ και νιώθω γελοίος
χωρίς μάσκες και βαρύτητα
αλλά σ’ αγαπώ και μου φαίνεται θαύμα
που σ’ αγαπώ ήδη.
Και σ’ αγαπώ, σ’ αγαπώ σοβαρά,
σ’ αγαπώ, σ’ αγαπώ, σου το ορκίζομαι
Ακόμα κι αν μείνει μονάχα μια επιθυμία
που η βροχή θα σβήσει από τον τοίχο…

Για 45 λεπτά

Το μωρό μου με γάμησε στα γρήγορα… αμέσως μόλις αισθάνθηκε πόσο καυλωμένος ήμουν από τον δρόμο ακόμα… Μ’ έβαλε στη θέση μου, χώνοντας μέσα μου τον πούτσο του τόσο καλά… προφανώς βοήθησε και ο τρόπος που τον φίλησα μέσα στο ασανσέρ. Ήταν ένα γρήγορο γαμήσι για μας… διήρκησε περίπου 45 λεπτά μαζί με τα προκαταρκτικά…
Σχίσαμε ο ένας του άλλου τα ρούχα αμέσως μόλις μπήκαμε στο διαμέρισμά μας… Με άρπαξε από τον κώλο και με ανύψωσε… Τα παπούτσια μου έχασαν την επαφή τους με το έδαφος… Χρησιμοποίησε το άλλο του χέρι για να με αναγκάσει να τυλίξω το χέρια μου γύρω από τον πούτσο του… Τον αγκάλιασα με χαρά, τον απομάκρυνα από τα αρχίδια του με τα οποία είχε μείνει παρέα αρκετές ώρες από το πρωί που έφυγα… Ήταν καιρός να μεταμορφωθεί σ’ ένα σκληρό πούτσο…
Με έσπρωξε πάνω στο κρεβάτι βάζοντάς με να στηθώ σε μια στάση όμοια μ’ αυτή ενός πιστού σκύλου… Αυτός παρέμεινε όρθιος… Με απείλησε αμέσως με τον πούτσο του δείχνοντάς μου τον… Είχε αποφασίσει να με χτυπήσει μ’ αυτόν, αλλά προτίμησε τελικά να μου τον δώσει να τον φάω… φυσικά όχι από το στόμα…
Αφού προηγήθηκε μια στρώση βαζελίνης, έχωσε τον πούτσο του και ξεκίνησε να με γαμάει σκληρά μ’ έναν ρυθμό επείγων…
«Έχουμε χρόνο…», μου είπε…
«Για ποιο;», τον ρώτησα…
«Γι’ αυτό…», μου απάντησε…
Βρυχήθηκε κι έχωσε τον πούτσο του μέσα μου, σκληρά… για δεύτερη φορά… Αισθάνθηκα όλο το βάρος του κορμιού του όσο με όργωνε… Χρησιμοποίησε τον πούτσο του σαν να ήταν τοξότης λέγοντάς μου καθ’ όλη την διάρκεια πόσο μ’ αγαπά… Έπειτα με ανάγκασε να γονατίσω τραβώντας με από τα μαλλιά… Για να τον εκδικηθώ στραγγάλισα τον πούτσο του μέσα στην κωλοτρυπίδα μου… για να είμαι ειλικρινής έκανα μια προσπάθεια…, αλλά μάταια… Τι μπορεί να πάθει ένας τόσο σκληρός πούτσος; Τη στιγμή μάλιστα που προσγειωνόταν ολόκληρος μέσα μου;
Τον άκουσα να βρυχάται ξανά… τον άκουσα την στιγμή που μ’ έπνιγε με το βάρος του… τη στιγμή που με γαμούσε σκληρά και αδυσώπητα… τη στιγμή που άφηνε ρόδινα σημάδια στα κωλομέρια μου με τα νύχια του…
Έχυσε λαχανιάζοντας… κι έπειτα κατάρρευσε πάνω μου..
Ήταν το λιγότερο που θα μπορούσε να κάνει
και το πιστεύω αυτό…

Ο χορός του ζευγαρώματος

Μου λέει να μείνω σιωπηλός, βάζοντας το δάχτυλό του πάνω στα χείλια μου. Την ίδια στιγμή γλιστράει το ημίγυμνο κορμί του πάνω στο δικό μου…
Στο διπλανό διαμέρισμα οι γείτονες πρέπει να έχουν πάρτι… Οι φωνές και η μουσική ακούγονται μέχρι εδώ… ακούγονται σε όλο το κτίριο… Κι ύστερα λένε ότι εμείς κάνουμε τον περισσότερο θόρυβο… υποτίθεται ότι είμαστε απ’ όλους οι πιο άτακτοι…
Το μωρό μου, σηκώνει την μπλούζα μου. Καθώς το γυμνό δέρμα του αγγίζει το δικό μου, αισθάνομαι τον πούτσο του να πιέζει τον δικό μου πούτσο που παραμένει κρυμμένος μέσα στο ήδη υγρό σλιπ μου…
Φιλιόμαστε ήσυχα, τα δάχτυλά μου τρέχουν στα μακριά του μαλλιά… στις μπούκλες του… κι έπειτα πέφτουν στους ώμους του… γλιστράνε στα πλευρά του και κατεβάζουν το σλιπ του τραβώντας το από τις δυο άκρες…
Ξέροντας ότι δεν πρέπει να κάνουμε κάτι που να προσθέσει περισσότερο θόρυβο στην ήδη φασαρία, φιλιόμαστε με ενθουσιασμό… Δαγκώνουμε ο ένας τα χείλια του άλλου… Ο πούτσος μου είναι τόσο σκληρός που με πονάει…
Κατεβάζοντας τα χέρια του πάνω στο κορμί μου, τραβάει το σλιπ μου… Μου το βγάζει… Λαχανιάζω και προσπαθώ να κρατηθώ ήρεμος καθώς χαϊδεύει απαλά τον πούτσο μου… Ο πούτσος του έρχεται σε επαφή με τον δικό μου… Μια χάντρα σπέρματος κυλάει από την βάλανό του και δροσίζει την βάλανό μου… την δροσίζει μεθοδικά ολόκληρη…
Τα δάχτυλά μου αρπάζουν τους δικέφαλούς του… Τα φιλιά μας γίνονται βιαιότερα καθώς τα κορμιά μας πιάνουν φωτιά… Μη τολμώντας να πάμε ένα βήμα παραπέρα, χορεύουμε στον ρυθμό της μουσικής που ακούγεται από το διπλανό διαμέρισμα…
Οι αστράγαλοί μου κλειδώνονται γύρω από τη μέση του… Τον τραβώ στην αγκαλιά μου… δυνατά… με όση δύναμη έχω και μπορώ… Παίρνει τα χέρια μου και τα σηκώνει πάνω από το κεφάλι μου… αναγκαστικά…
Ο χορός του ζευγαρώματός μας είναι βάναυσος και όμορφος ταυτόχρονα… μια πάλη για τον έλεγχο και την απελευθέρωση…
Οι καρδιές μας χτυπούν δυνατά… αντλούν αίμα… καίγονται…
… μέχρι την ίδια την στιγμή της παράδοσης…

Άσεμνη φωτογραφία

Τα στοματικά υγρά μου λούζουν τον πούτσο του καθώς τον αγκαλιάζω με τα χείλια μου σε μια προσπάθεια διαστρεμμένης χειραψίας… Τον πιάνω και τον ρουφάω κάνοντάς τον δικό μου… Είναι μια πραγματική ευχαρίστηση αυτή η εξοικείωση με τον πούτσο του…
«Πρέπει να σε βγάλω μια φωτογραφία όταν μου παίρνεις πίπα… Πρέπει… κάποτε…», μου λέει…
Βάζει το χέρι του στη μια πλευρά του προσώπου μου, μαζεύει τα μαλλιά μου και σηκώνει το πηγούνι μου έτσι ώστε να κοιτάζω τα μάτια του… Αναστενάζει και βογκάει… ταυτόχρονα… Το μόνο που μπορώ να υποθέσω είναι ότι βρίσκεται σε μια κατάσταση έκστασης…
Σταματώ για λίγο να παρέχω βοήθεια στη στύση του και πηγαίνω μέχρι την κρεβατοκάμαρα να φέρω τη φωτογραφική του μηχανή, σε περίπτωση που την χρειαστεί… Επιστρέφω και του την δίνω στο χέρι… Κατόπιν σκύβω και συνεχίζω να χρησιμοποιώ χέρι… και χείλια… και τη γλώσσα μου, για έναν κοινό σκοπό… τον περαιτέρω ερεθισμό του πούτσου του… Χώνω τον πούτσο του στο στόμα μου…
Με κοιτάζει πολύ… δελεαστικά…
«Θα τολμήσω να σε βγάλω μια φωτογραφία…», μου λέει… «… θα τολμήσω να συλλάβω αυτή την εικόνα…»

—-

Λίγο αργότερα χαζεύουμε τις φωτογραφίες…
Στις περισσότερες στο πρόσωπό μου συναντάται η γλυκύτητα και το φως… παραβιάζεται η διαστροφή από μια αθωότητα που βρίσκεται παντού… ακόμα και στα χείλια… Τα χείλια μου παίρνουν τη βάλανο του πούτσου του όπως ένα παιδί παίρνει ένα κομμάτι καραμέλας και το γλείφει… Ο πούτσος του αστράφτει από τα σάλια μου στη λάμψη του φλας της φωτογραφικής μηχανής…
Οι αντιθέσεις του φωτός με γοητεύουν… Το στόμα μου τεντώνεται ορθάνοικτο γύρω από τον πούτσο του… Τα χείλια επεκτείνονται σαν να είμαι ο Τζόκερ και αγκαλιάζουν το πάχος του πούτσου του έχοντας ως μοναδικό σκοπό την εκσπερμάτιση του ροδαλού και πρησμένου πούτσου του… Τα δόντια μου αστράφτουν τόσο πολύ… όπως καμία κρέμα λεύκανσης δεν το έχει καταφέρει μέχρι σήμερα…
Συγκλονισμένος και ικανοποιημένος κοιτάζω μια-μια τις φωτογραφίες… Στην τελευταία λήψη ο πούτσος του ανασκολοπίζει το στόμα μου… Είναι μια φωτογραφία άκρως άσεμνη… σχεδόν αντιερωτική… μπορεί και διαστρεμμένη… Είναι όμως τέλεια, συναρπαστική… ίσως η καλύτερη απ’ όλες…
Την κρατώ…
«Δεν θα ήθελες να με εκβιάσεις ποτέ μ’ αυτή… σωστά;», με ρωτάει…
Χαμογελώ…

Τα παγάκια

Η καρδιά μου συναγωνίζεται τη δική του καρδιά… σε ταχύτητα… Ο θόρυβος των χτύπων της καρδιάς μου πνίγει όλους τους άλλους μέσα στο δωμάτιο. Αισθάνομαι και είμαι αιχμαλωτισμένος κάτω από τα χέρια του που είναι δυνατά σαν κατασκευασμένα από χάλυβα… Το κορμί μου τρέμει. Γέρνω το κεφάλι μου προς τα πίσω… Το μόνο φως στο δωμάτιο είναι αυτό που μπαίνει κάτω από την πόρτα… ένα φως που δεν φωτίζει τίποτα… σχεδόν τίποτα…
Τον κοιτάζω και με κοιτάζει με προσήλωση… Είμαστε πρόθυμοι για όλα… Οι αρθρώσεις μου κλαψουρίζουν καθώς ανοίγω τα πόδια μου, αποκαλύπτοντας μια σκοτεινή, ασθενικά φωτεινή είσοδο… την είσοδο της χαράς… Κλείνω τα μάτια μου και δοκιμάζω να ρυθμίσω τις σκέψεις μου… Το δέρμα μου ξυπνάει στο ευγενικό χάδι του…
Ανοίγω τα μάτια μου και κοιτώ το πρόσωπό του… Είναι αναψοκοκκινισμένο, θερμό… σαν πρόσωπο παιδιού που καίγεται από το πυρετό όταν έχει γρίπη. Η αναπνοή μου γεμίζει από την αναμονή… Δεν ξέρω τι έχει προγραμματίσει ο σύντροφός μου… Δεν ξέρω αν θα είναι ευγενικός ή σκληρός… αν θα κάνει το κορμί μου να τρεμουλιάσει… αν θα είναι βίαιος και ανελέητος… αν θα κάνει τα αναφιλητά να βγουν χωρίς καμία προσπάθεια από το στόμα μου… αν θα με συγχωρέσει για τα τυχόν παραπτώματά μου… Δαγκώνω τα χείλια μου καθώς περπατά τα δάχτυλά του πάνω στο στήθος μου κάνοντας κύκλους…
Με κοιτάζει στα μάτια… χαμογελώντας…
«Καυλώνεις… σωστά;», με ρωτάει…
Χαμηλώνω το βλέμμα μου και παρατηρώ τον πούτσο μου να βρίσκεται σε στάση προσοχής…
«Ν…ναι, μωρό μου…», απαντώ…
Βάζει μια από τις κάλτσες του πάνω στα μάτια μου και την δένει σφικτά γύρω από το κεφάλι μου έτσι ώστε να μη μπορώ να δω… Η αναπνοή μου αρχίζει ήδη να επιταχύνεται… όπως και όλες οι αισθήσεις μου… Ξαφνικά, αισθάνομαι μια υγρή καταιγίδα να πλένει τον πούτσο μου… μια εξαιρετικά κρύα καταιγίδα από… ΠΑΓΑΚΙΑ; Αρχίζω να νιώθω τον πάγο να με χαϊδεύει ταυτόχρονα με τα δάχτυλά του… Σε κάθε δροσιά αισθάνομαι και ένα τσίμπημα…
«Α…α…α…», φωνάζω…
Η ευαισθησία του πούτσου μου στο κρύο τον κάνει να τρέμει…
Βγάζω περίεργους θορύβους από το στόμα μου… Οι κύβοι του πάγου περπατούν πάνω στον πούτσο μου… κατά μήκος του πούτσου μου… διασχίζουν την κοιλιά μου, το στομάχι μου… την κοιλάδα του στήθους μου… και καταλήγουν στο πηγούνι μου…
Βρυχώμαι…
«Πρέπει να μ’ έχεις με τα μάτια κλειστά;», τον ρωτώ…
«Θέλω μόνο να μ’ ακούς να παίζω μαζί σου…», μου απαντά…
Δεν λέω τίποτα άλλο… Τον ακούω να μου ζητά ν’ ανοίξω το στόμα μου… Το ανοίγω όσο πιο πολύ μπορώ… Αισθάνομαι κάτι πάρα πολύ μεγάλο… σχεδόν τεράστιο για το μικρό στόμα μου, να πλησιάζει…

Φάροι στο σκοτάδι

Τα μάτια μου ανάβουν σαν φάροι στο σκοτάδι καθώς κατεβάζει το σλιπ του και το πετάει μακριά… Ξεροκαταπίνω στη θέα του σηκωμένου πούτσου του… Για να μη φανώ λιγούρης, ταξιδεύω το βλέμμα μου σε άλλα σημεία του σώματός του και θαυμάζω το παιχνίδι των μυν του κάτω από το δέρμα του…
Με κοιτάζει μ’ ένα σαγηνευτικό χαμόγελο, απολαμβάνοντας την επίδραση που έχει το γυμνό κορμί του πάνω μου… Άνετα ρυθμίζω τη θέση μου και εφιστώ την προσοχή μου στο μέλος του σώματός του που θα μου χαρίσει αδιαμφισβήτητα την ικανοποίηση.
Κατεβαίνω από το κρεβάτι και πέφτω στα γόνατα, μπροστά του… Πλησιάζω τα χέρια μου τόσο κοντά ώστε να μπορώ να τον αγγίζω… Με ιδιαίτερη προσοχή αρχίζω να θηλάζω και να γλείφω τον πούτσο του βάζοντάς τον μέσα στο υγρό στόμα μου… Δίνω την απαραίτητη ποσότητα σάλιου για να μη μουδιάσουν τα χείλια μου από την τριβή… Το χέρι του πάνω στο κεφάλι μου καθοδηγεί κάθε κίνησή μου… Οι βραχνοί αναστεναγμοί της ευχαρίστησης που ακούγονται τροφοδοτούν την επιθυμία μου… Φιλώ παθιασμένα τον πούτσο του και τον αναγκάζω να χύσει, αν κι αυτό δεν ήταν το ζητούμενο… Με αυθάδεια τον πιέζει στο πρόσωπό μου λερώνοντάς με… Σπάζω το φιλί και πέφτω με δύναμη προς τα πίσω… προσγειώνομαι ανάσκελα στο κρεβάτι… Με μια γρήγορη κίνηση πέφτει πάνω μου… Και οι δυο φωνάζουμε δυνατά… Με έξοχες κινήσεις βομβαρδίζουμε ο ένας τον άλλο με χάδια και φιλιά…
Με αργές μεθοδικές κινήσεις αρχίζω να κουνώ πέρα-δώθε τον πούτσο του… που θυμίζει παχιά ράβδο… σαν αυτή που κρατούσαν οι μάγοι στα παραμύθια… Για μια στιγμή αισθάνομαι κι εγώ μάγος, γι’ αυτό συνεχίζω να κουνώ τον πούτσο του αδυσώπητα… μ’ έναν σταθερό ρυθμό… Τα κορμιά μας αστράφτουν από τον ιδρώτα… Συνεχίζω έως ότου μ’ ένα αναφιλητό χύνει ξανά… όχι τόσο εντυπωσιακά όσο πριν, αλλά χύνει προσφέροντάς μου ικανοποίηση… Από την τόση ευχαρίστηση ξεχνιέμαι και κρατώντας σφικτά τον πούτσο του συνεχίζω να τον κουνώ μ’ έναν ρυθμό σχεδόν μανιώδη…
Στο τέλος, βρυχάται σαν πληγωμένο ζώο και εκκενώνει τα αρχίδια του από το σπέρμα πάνω μου… Αισθάνομαι σαν να είμαι θύμα σεισμού… Τον ακούω να κλαψουρίζει για την απώλεια του σπέρματός του… Τον παρηγορώ με μια αγκαλιά και χάδια πολλά που διαρκούν μέχρι την αυγή…

Να μοιράζεσαι τη γεύση

Μετά την εκσπερμάτιση
κάνει μια απρόβλεπτη κίνηση
Βάζει ένα δάχτυλο στα ναρκωμένα από τα φιλιά χείλια μου
και μ’ ένα ήσυχο χαμόγελο
μου λέει:
«Μη με φιλήσεις…»
Κλείνει το στόμα μου
Ξέρει ότι είμαι από τα άτομα εκείνα που κρατάνε σπέρμα κάτω από την γλώσσα μου για να το μοιραστώ μαζί του μ’ ένα φιλί…
Έτσι όπως είναι σκυμμένος
οι μπούκλες του προσκυνάνε πάνω μου
σαν να τις αναστατώνει κρύος αέρας…
Αισθάνομαι να έχω μέσα μου ένα βάρος
σαν να κρύβω ένα τούβλο
Η καρδιά μου χτυπάει δυνατά
Με τα δάχτυλά του στους καρπούς μου μετράει τους σφυγμούς μου
80
90
95
98
Σπάζω με ευκολία το φράγμα των 100
Ανοίγω το στόμα μου
κοιτάζοντας επίμονα τα μάτια του
Η γλώσσα μου κολυμπάει στο σπέρμα
Με κοιτάζει κι αυτός… επίμονα, σκληρά…
Χαμογελάει…
Αυτό το χαμόγελο είναι μια καλή ένδειξη…
Το ταχύμετρο της καρδιάς μου αναρριχάται… περνάει τους 110
Αφήνω μια ποσότητα σπέρματος να καθίσει στην άκρη της γλώσσας μου
113
Ντύνω με σπέρμα τα χείλια μου…
116
Τον βλέπω ν’ αλλάζει γνώμη…
Πλησιάζει τα χείλια του κοντά στα δικά μου
Η καρδιά μου επιβραδύνει λίγο κάτω από τους 110 χτύπους
Πλησιάζει… αργά…
Με κοιτάζει συνοδεύοντας το βλέμμα του μ’ ένα χαμόγελο
Στα μάτια μου φαίνεται σαν Θεός
Αναρωτιέμαι αν πρόκειται να με φιλήσει
Αναρωτιέμαι αν προλαβαίνω να ωθήσω προς τα έξω τα αποθηκευμένα στο στόμα μου χύσια του
Είναι προφανές ότι κάτι παρόμοιο σκέφτεται κι αυτός
Ακουμπάει τα χείλια του πάνω στα δικά μου
Φιλιόμαστε
Μοιραζόμαστε την γεύση…

Με την συγκατάθεσή του

Η ώρα περνά… Σε μια βιαστική ματιά έξω από το παράθυρο βλέπω στον ουρανό, ακριβώς από πάνω μας, το φεγγάρι… Κι έπειτα τον κοιτάζω στα μάτια. Με κοιτάζει κι αυτός… με την ίδια αγάπη… μ’ ένα παιχνιδιάρικο, εύθυμο βλέμμα… Χαμογελώ σ’ αυτό το απίστευτα προκλητικό χαμόγελο που βλέπω και οδηγεί τις σκέψεις μου σε άγρια μονοπάτια που μόνο μαζί μπορούμε να διασχίσουμε… οδηγεί τις σκέψεις μου σε ταραγμένες θάλασσες που πρέπει να βουτήξω μέσα τους… Για να τα καταφέρω και τα δυο, χρειάζομαι την συγκατάθεσή του… κι αυτός την δική μου…
Στο σημείο αυτό, γονατίζω… Τα χέρια μου κινούνται πιο κοντά στο παντελόνι του, στο φερμουάρ του παντελονιού του που ανοίγω με ευκολία… Είναι θέμα χρόνου για μένα να πάρω τον πούτσο του στο στόμα μου, να γευτώ την έξαρσή του και να καυλώσω σε κάθε αναστεναγμό που ακούω να βγαίνει από το στόμα του…
Κι έπειτα φιλιόμαστε… αισθησιακά και καυλώνω πιο πολύ… πιο πολύ… όλο και περισσότερο… πρόθυμα, πάντα πρόθυμα… Σε μια έκρηξη του πάθους, σαν λυσσασμένοι απαλλασσόμαστε από τα ρούχα μας… Σαν κερασάκι στην τούρτα, σκίζει το πουκάμισό μου και τρέχει τα δάχτυλά του, αναγκαστικά, στο τριχωτό μου στήθος… Μου αρέσει αυτό και το ξέρει… Καθώς πέφτει πάνω μου αφήνοντας μια γραμμή φιλιών από το στήθος μου μέχρι κάτω από τον λαιμό μου, με δαγκώνει σκληρά ενώ εισπνέω την αρρενωπή μυρωδιά του… Αργά κινούνται τα χέρια του πάνω μου… με χαϊδεύει… παίζει μαζί μου… Μελανώνω με τα δάχτυλά μου το δέρμα της πλάτης του… του αφήνω σημάδια που θα μείνουν στην ιστορία… Με την γλώσσα μου γλείφω και απομακρύνω το άρωμα που φόρεσε για να με εντυπωσιάσει… Το βλέμμα στα μάτια του καθρεφτίζει την ικανοποίησή του… Με πειράζει με τα χέρια και την γλώσσα του καθώς αναστενάζω και τραβάω μαλακία τον πούτσο μου… Τον θέλω τόσο άσχημα, αισθάνομαι τον αυτοέλεγχό μου να με εγκαταλείπει… αισθάνομαι να ελέγχομαι πλέον από την κατοχή της αγάπης του…
Καθώς εισβάλει μέσα μου, αισθάνομαι την καρδιά μου να χτυπά με μανία επιβραβεύοντας την στάση του… Σηκώνω τα πόδια ψηλότερα για να κρατιέται από αυτά και να σπρώχνει βαθιά τον πούτσο του φτάνοντας εκεί που πρέπει να φτάσει και πηγαίνοντας ακόμα πιο μέσα μου…

Σκληρότερα…

Βαθύτερα…

Γρηγορότερα…

Κραυγάζω και αναστενάζω με όλη τη δύναμη μου… απαιτώ περισσότερα φωνάζοντας το όνομά του και φιλώντας τον επανειλημμένως… Θέλω αυτό να διαρκέσει για πάντα… θέλω να με γαμάει, εδώ, για πάντα…

Κρυφτό

Ακούω το όνομά μου… τρυφερά, από μακριά… από πολύ μακριά… Τρέχω και ψάχνω μέσα στα δωμάτια του σπιτιού, σε όλα τα δωμάτια εκτός από αυτό του Λουκά… Μπαίνοντας στο σαλόνι αισθάνομαι την ζεστή ανάσα του στο αυτί μου και το ελαφρύ χάδι των χειλιών του στο μάγουλό μου… Είναι έξοχος… Στέκεται κρυμμένος πίσω από την πόρτα…
Ακούω πάλι το όνομά μου, τόσο τρυφερά…
«Άλ… Άλ… λεξξ…», μου λέει…
Η φωνή του ακούγεται σαν ψίθυρος ενάντια στο αυτί μου…
«Έχεις όρεξη για κρυφτό;», τον ρωτάω…
«Ναι…», μου λέει… συνεχίζει να ψιθυρίζει…
«Και τώρα που σε βρήκα, τι θα γίνει;», τον ρωτάω…
Τον κοιτάζω στα μάτια και τον χαϊδεύω στο στήθος…
«Θα κρυφτείς και θα ψάξω να σε βρω εγώ…», μου απαντά…
«Να μη γευτώ πρώτα τη νίκη μου;», τον ρωτάω…
«Όπως θέλεις…», μου λέει…
Χαμηλώνω το στόμα μου στο στήθος του… ξεκινώ να μετακινώ με ευγένεια τα χείλια και την γλώσσα μου στη θερμότητα της σάρκας του… Ρουφάω το δέρμα του και του αφήνω τις σφραγίδες μου βγάζοντας έναν υγρό ήχο από το στόμα μου… Ψιθυρίζει το όνομά μου και χαμηλώνω το στόμα μου πάνω στο κορμί του… Πειράζω τον αφαλό του με την άκρη της γλώσσας μου… Απλώνει τα χέρια του σαν κατοικίδιο ζώο και τρέχει τα νύχια του στο πίσω μέρος των αυτιών μου… Συνεχίζω να περιποιούμαι την υγρασία του δέρματός του σαλιώνοντάς το…
«Άλεξ… Άλεξ… το κάνεις τόσο καλά…», μου λέει…
Αφήνω μια δέσμη φιλιών στο στομάχι του, στην κοιλιά του… Χαϊδεύω με τα δάχτυλά μου τον πούτσο του και με τον αντίχειρά μου ζυγίζω τα αρχίδια του…
«Κι εσύ ξέρεις να κρύβεσαι καλά…», του ψιθυρίζω…
Με τα ακροδάχτυλά μου να χαϊδεύουν τον πούτσο του, αποσπώ έναν αναστεναγμό από το στόμα του… Σηκώνω το κεφάλι μου… υψώνω το βλέμμα μου. Τον βλέπω να μου χαμογελάει…
«Ναι, αλλά την επόμενη φορά θα κρυφτώ καλύτερα… για να μη με βρεις…», μου λέει…
«Δεν σε συμφέρει να μη σε βρω…», του λέω…
Τον φιλώ ξανά στο στομάχι…
Γλιστρώ τα χέρια μου στο πίσω μέρος του κορμιού του… Κάνω τις παλάμες μου τσουγκράνες , γραπώνω τα κωλομέρια του και τα χωρίζω αργά… Χωρίς να κοιτάζω, είμαι σε θέση να υπολογίσω πόσο πρέπει να τεντώσω την είσοδο της κωλοτρυπίδας του για να χωρέσω τον πούτσο μου μέσα…
«Όχι…», μου λέει… ασθμαίνει μαλακά στο αυτί μου…
«… και ξέρω τόσους πολλούς τρόπους για να σε πείσω ότι σε συμφέρει να σε βρίσκω…», του λέω…
Του χαμογελώ… Μου χαμογελάει κι αυτός…
«Δεν με γλείφεις πρώτα για να μη πονέσω;», με ρωτάει…

Μικρό μου πόνι

Η ζωή μου είναι γεμάτη αντιφάσεις. Λίγες ώρες πριν ήμουν ένα υπόδειγμα πατέρα στην πρώτη επίσημη βόλτα μου με τον Λουκά στην αγκαλιά… Τώρα, αυτή τη στιγμή είμαι έτοιμος να γίνω υπόδειγμα εραστή για τον σύντροφό μου… Ο Μιχάλης μου ζητά να σκύψω και να γονατίσω έτσι ώστε να παίξουμε με επιτυχία το αγαπημένο μας παιχνίδι… το μικρό μου πόνι… Στην έναρξη αυτού του παιχνιδιού χρησιμοποιούμε περισσότερο τα δάχτυλά μας…

Ένα δάχτυλο…

Ένα δάχτυλο δεν μου λέει τίποτα, απλά με πειράζει… με γαργαλάει απλά… Ο Μιχάλης μου λέει πόσο μ’ αγαπά… μου λέει πως μ’ αγαπά όπως κανέναν άλλο. Κι αυτό μου αρέσει, γιατί θα μπορούσε να μου πει ότι μ’ αγαπά αλλά όχι περισσότερο απ’ όσο αγαπά τον Λουκά… Σπρώχνει την μουσούδα του στο αυτί μου και μ’ ένα από τα δάχτυλά του πιέζει την είσοδο της κωλοτρυπίδας μου… Αισθάνομαι αδέξια καυλωμένος, απλά και μόνο επειδή δεν με ικανοποιεί πλέον μόνο ένα δάχτυλο… Ο πούτσος μου παχαίνει μεταξύ των ποδιών μου… Ο Μιχάλης σπρώχνει την μουσούδα του στο στήθος μου και ξεφυσά τον αέρα του στο αυτί μου… Μου δείχνει τον πούτσο του… Τον σέρνει σχεδόν πάνω μου…

Δύο δάχτυλα…

Τα δύο δάχτυλα τραβούν το ενδιαφέρον μου… Τώρα μάλιστα… Μου προτείνει κάτι ουσιαστικό… Με δυο δάχτυλα μπορώ να τυλιχτώ σαν γατί στην αγκαλιά του… Τα δάχτυλά του με ανασκολοπίζουν έτσι όπως πρέπει… με μια διάθεση εξερευνητή… Ο Μιχάλης βόσκει το πρόσωπό του στο δέρμα μου και θάβει το κεφάλι του κάτω από την μασχάλη μου…

Τρία δάχτυλα…

Τα τρία δάχτυλά του με πείθουν να χλιμιντρίσω… Τα δάχτυλα του άλλου του χεριού δένουν τους αστράγαλούς μου και με ωθούν να φέρω το πρόσωπό μου στο πάτωμα… Στο σημείο αυτό μπορώ να καταλάβω πόσο σκληρός είναι… μπορώ να καταλάβω τι σκέφτεται… τι πραγματικά σκέφτεται…

Τέσσερα δάχτυλα…

Με τέσσερα δάχτυλα ο διαθέσιμος χώρος της κωλοτρυπίδας μου αρχίζει να μειώνεται… Μου χαρίζει μια αίσθηση που μόνο ο πούτσος του μπορεί να μου προσφέρει… Τα χώνει πιο βαθιά, τόσο βαθιά που τα αισθάνομαι να παγιδεύονται μέσα στο κορμί μου… Αναρωτιέμαι πώς να αισθάνεται και ο ίδιος με τα δάχτυλά του κλειδωμένα σαν ισοβίτες μέσα στην κωλοτρυπίδα μου… Ο Μιχάλης ρουθουνίζει και ανασαίνει απαλά στο αυτή μου σέρνοντας τις μπούκλες του στο δέρμα μου… Τα τέσσερα δάχτυλά του μπορούν επάξια να συναγωνιστούν το πάχος του πούτσου του…

Πέντε δάχτυλα…

Με πέντε δάχτυλα, ο διαθέσιμος αέρας γύρω μου ελαττώνεται… Τα δόντια και τα νύχια του αφήνουν οδοντωτές κόκκινες μπορντούρες στην πλάτη μου… Με πέντε δάχτυλα ραγίζει ο ουρανός, με κάνουν να θέλω να τραπώ σε φυγή… Η φωνή του αντηχεί στα αυτιά μου. Μου λέει ότι βρίσκομαι υπό την κατοχή του… Ο καρπός του εξαφανίζεται μέσα στην κωλοτρυπίδα μου και τα δάχτυλά του ανοίγουν όπως ένα λουλούδι προσφέροντάς μου την απόλυτη ευχαρίστηση…
Για μια στιγμή σκέφτομαι ότι δεν θα μπορέσει ποτέ να βγάλει τα δάχτυλά του από μέσα μου… θα μείνουν εγκλωβισμένα… θύματα της τρέλας των όρων του παιχνιδιού μας… Χλιμιντρίζω άλλη μια φορά εκδηλώνοντας αρμόδια την επιθυμία μου να συνεχίσουμε στο επόμενο στάδιο…

Song for you

So today I wrote a song for you
Cause a day can get so long
And I know its hard to make it through
When you say there’s something wrong
So I’m trying to put it right
Cause I want to love you with my heart
All this trying has made me tight
And I don’t know even where to start
Maybe that’s a start
Cause you know it’s a simple game
That you play filling up your head with rain
And you know you are hiding from your pain
In the way, in the way you say your name
And I see you

Hiding your face in your hands

Flying so you won’t land
You think no one understands
No one understands
So you hunch your shoulders and you shake your head
And your throat is aching but you swear
No one hurts you, nothing could be sad
Anyway you’re not here enough to care
And you’re so tired you don’t sleep at night
As your heart is trying to mend
You keep it quiet but you think you might
Disappear before the end
And it’s strange that you cannot find
Any strength to even try
To find a voice to speak your mind
When you do, all you wanna do is cry
Well maybe you should cry
And I see you hiding your face in your hands
Talking bout far-away lands
You think no one understands
Listen to my hands
And all of this life
Moves around you
For all that you claim
You’re standing still
You are moving too
You are moving too
You are moving too
I will move you

Song for you – Alexi Murdoch

Όταν σου εμπιστεύομαι το σώμα μου

Βγάζω το κεφάλι έξω από τα σκεπάσματα αφού παρέμεινα τόση ώρα κρυμμένος μέχρι να τελειώσεις το μπάνιο σου… Βλέποντάς σε να πλησιάζεις στο κρεβάτι, κυματίζω τις βλεφαρίδες μου και σου χαμογελώ… Χασμουριέμαι κι εσύ κάθεσαι δίπλα μου… Ανασηκώνομαι και στηρίζω το κεφάλι μου στον ώμο σου… Οι βρεγμένες μπούκλες σου έχουν το άρωμα του σαμπουάν… Κλείνω τα μάτια μου και αισθάνομαι το χέρι σου στο μάγουλό μου… Αμέσως μετά αισθάνομαι τα χείλια σου πάνω στα δικά μου… Με φιλάς, τρυφερά στην αρχή… με πάθος στη συνέχεια… Αισθάνομαι το φιλί σου τόσο πεινασμένο, αλλά και τόσο ευγενικό… Χαμογελώ και με φιλάς στις άκρες του χαμόγελού μου… Σου ανοίγω το μπουρνούζι και αποκαλύπτω το γυμνό σου στήθος… Έχει ακόμα το χρώμα που του χάρισε ο ελληνικός ήλιος… Στοχεύω με τα χείλια μου μια από τις ρόγες σου και σε φιλώ… Όσο σε φιλώ, αναστενάζεις ευχαριστημένος… Χαμογελώ και αρχίζω να δαγκώνω και τις δυο ρόγες σου… πρώτα τη μια… μετά την άλλη… Οι αναστεναγμοί σου γίνονται δυνατότεροι… Προσπαθώ να τραβήξω το μπουρνούζι από πάνω σου… Είναι ήδη μισάνοικτο… Παίρνω γρήγορα το μήκος του πούτσου σου στο χέρι μου και αρχίζω να τον τρίβω πάνω-κάτω… απλώνεις το χέρι σου προς τον πούτσο μου και κάνεις το ίδιο ακριβώς πράγμα… Αισθάνομαι να γίνομαι υγρότερος μετά από κάθε κίνηση σου… Σταματάς ξαφνικά… Κάνω κι εγώ μια στάση… Αυτόματα σταματούν και τα βογγητά… Ξαπλώνουμε αναπαυτικά και ακουμπάμε τα κεφάλια μας ψηλά στα μαξιλάρια για να βλέπουμε καλύτερα ο ένας τον πούτσο του άλλου… Βγάζεις μόνος σου το μπουρνούζι, το απορρίπτεις… σέρνεσαι προς το μέρος μου βογκώντας… Λαχανιασμένος αρχίζεις να με γλείφεις και να πειράζεις… Με φέρνεις πολύ κοντά στο να χύσω… Σταματάς… Είμαι έτοιμος να κλαψουρίσω… Η έντονη επιθυμία μου δεν χωράει αναμονές… βασανιστικές αναμονές… Δαγκώνω τα χείλια μου καθώς με τραβάς στην αγκαλιά σου και με φιλάς… Σηκώνομαι και λικνίζομαι… Σου εμπιστεύομαι το σώμα μου… Χαμογελάς και τοποθετείς την άκρη του πούτσου σου στην είσοδο της κωλοτρυπίδας μου… Αργά, τον σπρώχνεις μέσα μου… αργά… μέχρι να συνηθίσω το μήκος σου… Τον τραβάς έξω και αμέσως τον χώνεις μέσα… βαθιά… κάθε φορά και βαθύτερα… Ο πούτσος σου με διαπερνά επανειλημμένως… Σε κάθε είσοδό σου φωνάζω… Σε κάθε έξοδό σου κλαίω… Χαμογελάς και με κοιτάς να τυλίγω τα πόδια μου γύρω σου… Με σκάβεις με τον πούτσο σου κι εγώ σκάβω με τα δάχτυλά μου την πλάτη σου… Με μια τελική διείσδυση χύνεις και με αναγκάζεις να χύσω κι εγώ… Καταρρέουμε τελικά ο ένας δίπλα στον άλλο, πιασμένοι από τα χέρια… Γελάς και με φιλάς στο μέτωπο… Χαμογελώ και θάβω το κεφάλι μου στον ώμο σου… Αρχίζω να αναπνέω αργά…
«Σ’ αγαπώ…», μουρμουρίζω στον ώμο σου…
Χαμογελάς και φιλάς το κεφάλι μου…
«Κι εγώ σ’ αγαπώ…», μου λες και με παρασύρεις στην αγκαλιά σου…

Όταν το σκοτάδι γίνεται φως

Θυμάμαι τη χθεσινή βραδιά μας. Γύρισα στο σπίτι πολύ κουρασμένος. Από την υπνηλία μου έκλειναν τα μάτια… Μόλις σε είδα όμως, όλα άλλαξαν. Είχε βρέξει κιόλας και η δροσιά με ξύπνησε… Κάθισα δίπλα σου. Το χέρι σου άγγιξε το πρόσωπό μου και τα μάτια μας συνεδρίασαν. Φάνηκαν να λένε όλα όσα θα έπρεπε να πούμε. Μέσα στη σιωπή μπορούσες να ακούσεις την καρδιά μου να ηττάται… Ήμουν έτοιμος να εκραγώ όταν φίλησες τρυφερά το μάγουλό μου… Είχα ξυπνήσει για τα καλά…
«Θέλεις να παίξουμε;», σε ρώτησα…
«Δεν είσαι κουρασμένος; Είσαι σίγουρος;», με ρώτησες
«Ναι…», απάντησα…
Η αλήθεια είναι ότι περίμενα πως και πώς να γυρίσω στο σπίτι για να κοιμηθώ, αλλά εσύ μ’ έκανες να θέλω να είμαι αυτός που πρέπει να είμαι… για σένα… Με τα τρυφερά σου χάδια με άγγιξες όπως ποτέ πριν… Αισθάνθηκα τη θερμότητα του αίματός μου να τρέχει μέσα στις φλέβες μου… Το μυαλό μου άρπαξε φωτιά…
«Κοίταξε με στα μάτια…», μου ζήτησες…
«Δεν μπορώ, θα τυφλωθώ…», σου είπα…
Χαμογέλασες…
«Μη φοβάσαι…», μου είπες…
Το αίμα μου πλέον κυλούσε σαν καυτή λάβα… Τα χείλια σου κύλησαν στον λαιμό μου και γρήγορα συνάντησαν τα χείλια μου… Από τη στιγμή αυτή όλο το σκοτάδι γύρω μας έγινε φως… Αισθάνθηκα την πείνα σου να αυξάνεται… Απορώ πως μπορούσες και κρατούσες τον έλεγχο… Τα πρώτα λεπτά με πειραματικά, δοκιμαστικά χάδια και φιλιά πέρασε τόσο γρήγορα… Λίγο αργότερα δεν μπορούσα να κρατηθώ άλλο…
«Πάρε βαθιά ανάσα…», μου είπες τη στιγμή που τα κορμιά μας έγιναν ένα…
Σε κάθε κίνηση αισθανόμουν το κορμί σου να συσπάται…
«Μη σταματάς…», σου ψιθύρισα… «… δεν θέλω να τελειώσει ποτέ αυτό…», σου είπα…
«Αυτό είναι μόνο η αρχή…», μου είπες…
Ήταν η στιγμή που μετά τα κορμιά μας, ενώθηκαν και οι ψυχές μας…
Τυλιγμένος στην αγκαλιά σου, αισθάνθηκα τόσο πλήρης…
Με τράβηξες πιο κοντά σου και με ρώτησες:
«Καλά… περίμενες να έρθεις στο σπίτι και να κοιμηθείς;»
«Γιατί;», σε ρώτησα…
«Γιατί όσο είμαι εγώ στο σπίτι θα σε κρατάω ξυπνητό…», μου απάντησες… «… αυτό δεν θέλεις;», με ρώτησες…
«Ακριβώς αυτό…», σου απάντησα…
Με αγκάλιασες πάλι. Και ήξερα ότι αυτό ήταν μόνο η αρχή…