Ώριμη αθωότητα

Επεκτείνει τα δάχτυλά του προς το μέρος μου… Τα βαθιά καφετιά μάτια μου λάμπουν με μια ώριμη αθωότητα την οποία δεν μπορώ να πιστέψω από την ημέρα που την είδα στην πιο ειλικρινή της μορφή στα μάτια του Λουκά… Παίρνω το χέρι του και του επιτρέπω να επιλέξει ένα καθόλου ντυμένο έδαφος του κορμιού μου… Τον τραβώ στην αγκαλιά μου και τρέχω τα δάχτυλά μου στα μαλλιά του… Μπερδεύω και ξεμπερδεύω τις αναγεννημένες μπούκλες του. Του ψιθυρίζω γλυκά τίποτα… ασήμαντα πράγματα στο αυτί. Χτυπώ με την καυτή αναπνοή μου τον λαιμό του… Κρύβω τα χέρια μου κάτω από την μπλούζα του και αναρωτιέμαι στους μυς της πλάτης του… Χαμογελάει… Αρπάζει τον κώλο μου και ακουμπά τις παλάμες του σταθερά σε κάθε κωλομέρι μου… Λαχανιάζω από την έκπληξη και εκμεταλλεύομαι την ευκαιρία για να του δώσω ένα καψαλισμένο φιλί στα χείλια… Αναστενάζει και γλιστράει τη γλώσσα του στο στόμα μου, ρουφώντας ταυτόχρονα την δική μου… Μια αίσθηση νέας εξωτικής έκρηξης γεύσεων πλημμυρίζει τα στόματά μας… Το κοκκίνισμα στα πρόσωπά μας εξασθενίζει και το αίμα ταξιδεύει προς τον νότο…

Κλονισμένος

Με σπρώχνει με δύναμη στον τοίχο… Τα μάτια του καίνε. Τοποθετεί τα χέρια του πάνω μου και με το πρόσωπό του να απέχει μερικά μόνο εκατοστά από το δικό μου ακούω την αναπνοή του γρηγορότερη, όπως ακριβώς και την δική μου…
«Τι έχω πάθει μαζί σου;», με ρωτάει και η ανάσα του με παγώνει… μιας και είναι τόσο δροσερή εξαιτίας της τσίχλας με γεύση δυόσμο που μασάει… Μου δίνει ένα υπέροχο βλέμμα κάνοντάς με να κλειδώσω τα μάτια μου στα μάτια του… Τα χέρια μου κρέμονται αδύναμα προς τα κάτω… Είμαι ήδη μαγεμένος…
Φέρνει το πρόσωπό του πολύ πιο κοντά στο δικό μου… Οι μύτες μας βουρτσίζονται καθώς μου δίνει ένα βιαστικό φιλί… Αισθάνομαι να κλονίζομαι τη στιγμή που τα χείλια του συναντούν τα δικά μου… Το βλέμμα του με πυροβολεί και κάνει τα μάτια μου να σιγοκαίνε… και το κορμί μου να θρυμματίζεται… Χωρίς σκέψη, ορμάει πάνω μου… Στερεώνω τα δάχτυλα μου στα μαλλιά του… Τα χείλια μας συναντιούνται πάλι… Η γλώσσα του γίνεται οδοντόβουρτσα για τα δόντια μου… Γλιστρώ ένα χέρι στην πλάτη του και τον τραβάω ακόμα πιο κοντά μου…
Τα δόντια του αφήνουν τα ίχνη τους στους λοβούς των αυτιών μου. Αμέσως μετά, σύρει τα χείλια του στον λαιμό μου… Φιλάει σχεδόν το δέρμα μου ανάβοντας νέες φωτιές… Αισθάνομαι ξανά τα δόντια του στο σαγόνι μου… Η αναπνοή μου επιταχύνεται εξαιτίας του πόνου… της έκστασης… της βιασύνης… Ένας αναστεναγμός βγαίνει από τα χείλια μου καθώς αισθάνομαι τα δόντια του να τραβάνε το δέρμα μου… να βόσκουν πάνω μου ανάβοντας μια ακόμη πυρκαγιά…
… και είναι τόσο νωρίς…

Γλυκό σιρόπι

Το σιρόπι γεμίζει τα τετραγωνάκια της βάφλας ακριβώς όπως ενυδάτωσα το δέρμα του την προηγούμενη νύχτα… Αποφάσισα να δοκιμάσω το σιρόπι αντί της σοκολάτας γιατί δεν μου πέτυχε η κρέμα στο χτύπημα… Το δέρμα του θα μπορούσε να ταιριάξει με οποιοδήποτε υλικό μιας και θα ήταν το ίδιο γλυκό σε κάθε περίπτωση…

Καθώς άπλωνα το σιρόπι πάνω στα πόδια του, πρόσεχα να μη λερώσω με δύστροπα ίχνη τις πλευρές των μπουτιών του… πρόσεχα να μη ταξιδέψει ούτε σταγόνα πέρα από την πορεία που εγώ ο ίδιος είχα χαράξει με τα δάχτυλά μου… Σε κάτι τέτοιες στιγμές δεν επιτρέπονται λάθη… Το σιρόπι παρέμενε σταθερά πάνω στο δέρμα του… Η γλώσσα του έτρεμε… Άπλωσα όσο περισσότερο σιρόπι μπορούσα σε κάθε κατεύθυνση… Χρησιμοποίησα τα κολλώδη δάχτυλά μου για να ανοίξω τα πόδια του… Σπέρμα έσταζε από την άκρη του πούτσου του… ίσως να ήταν όμως και το σιρόπι που είχα στάξει λίγο πριν… Έσκυψα και τον έγλειψα… Το σιρόπι πάνω από το κορμί του ήταν ένα νόστιμο επιδόρπιο… Το κορμί του ήταν ένα πρόγευμα…

Τα δάχτυλά μας συναντιούνται τη στιγμή που πιάνω ξανά το μπουκάλι με το σιρόπι… Δαγκώνει τα χείλια του κρατώντας με το πιρούνι την βάφλα ενώ την κόβει σε κομμάτια με το μαχαίρι… Ρίχνοντας σιρόπι στην βάφλα, δεν μπορώ να αποσπάσω το βλέμμα μου από πάνω του… Τα φρύδια του σχηματίζουν αψίδες από την αναστάτωση…
«Είναι το ίδιο σιρόπι που χρησιμοποίησες χθες βράδυ;», με ρωτάει…
Μου αρέσουν οι απορίες του… Μου αρέσει το πρόσωπό του, ή έκφρασή του όταν έχει απορίες… Φέρνω τα δάχτυλά μου στα χείλια του και σκουπίζω το σιρόπι προτού του τα φιλήσω… Το εξασθενημένο φως του ήλιου πέφτει στη διόγκωση των ώμων του και στον κύκλο των δικέφαλων μυών του…
«Ναι…», του απαντώ και ρουφώ τον λοβό του αυτιού του… Τα χέρια μου εξερευνούν το κορμί του καθώς γλιστρώ την γλώσσα μου κατά μήκος του λαιμού του… Αν μπορούσε να πλοηγήσει την γλώσσα του πάνω στο δέρμα του θα καταλάβαινε την γεύση χωρίς να με ρωτήσει… Αλλά δεν μπορεί… Μόνο εγώ μπορώ… Με την βοήθεια μου μπορεί να δοκιμάσει και να αγγίξει το δέρμα του, δεν έχει καμία άλλη επιλογή… Εξερευνώ το στήθος του με το στόμα μου γλιστρώντας τα χέρια μου πιο χαμηλά…
Δαγκώνει ένα κομμάτι τις βάφλας… Πίνει μια γουλιά χυμό πορτοκάλι… Τον κοιτάζω… Οι σκέψεις της χθεσινής νύχτας με διεγείρουν… Βλέπω τον πούτσο μου να γίνεται ολοένα και πιο σκληρός κάτω από την πυτζάμα μου…
«Δεν σου πέτυχε η κρέμα;», με πειράζει…
Χαμογελάει… Φτάνω τα χέρια μου στο στήθος του και τσιμπώ μια-μια τις ρόγες του… παιχνιδιάρικα… Κρατώ κάθε ρόγα του αιχμάλωτη μεταξύ του αντίχειρα και του πρώτου δάχτυλού μου, στρίβοντάς τις σε μια αργή κίνηση…
«Μου έχεις πάρει το μυαλό, μωρό… Κι εσύ και ο γιός σου… Βαλθήκατε να με καταστρέψετε…», του λέω χαμογελώντας…
Απομακρύνω τα δάχτυλά μου από το στήθος του αφήνοντάς τον γρατσουνιές… Κατευθύνει τα χέρια του προς τα κάτω δίνοντας ένα σφικτό πιάσιμο στον κώλο μου… Προσέχοντας τον πούτσο του να χορεύει, πετάγομαι και του δίνω ένα φιλί, φλογερό, στο στόμα… Τον βλέπω να προσπαθεί να χαλιναγωγήσει τον πούτσο του στενεύοντας το μπόξερ που φοράει… Τι λανθασμένη κίνηση! Το συναίσθημα της σύμβασης και της αιχμαλωσίας δεν ταιριάζει σ’ έναν πούτσο όταν έχει μάλιστα αυτό το μήκος…
Προσπαθώ να τον αρπάξω από τον καρπό, αλλά είναι πάρα πολύ γρήγορος… Τραβάει ο ίδιος το χέρι του μακριά και το φέρνει στο πιάτο… Βυθίζει το δάχτυλό του… την άκρη του δάχτυλού του… στο σιρόπι… Το σιρόπι στάζει από το δάχτυλό του στο τραπέζι καθώς το φέρνει στο στόμα του για να δοκιμάσει την γεύση, έτσι όπως την δοκίμασα κι εγώ πάνω στο γλυκό κορμί του την νύχτα που πέρασε…

Κατασιγάζοντας έναν αναστεναγμό

Έχοντας την αναπνοή του πάνω στο πρόσωπό μου, κλείνω τα μάτια με μια αίσθηση ζεστασιάς και φροντίδας… Μια ανατριχίλα βασανίζει την σπονδυλική μου στήλη καθώς τα χέρια του μωρού μου εξερευνούν επιδέξια το κορμί μου… Τα ακροδάχτυλά του βουρτσίζουν τις κλειδώσεις μου και κουρασμένα κάνουν μια στάση στο λαιμό μου… Φέρνοντας τα χέρια του πάνω στο στήθος μου, αφήνω να βγει προς τα έξω έναν αναστεναγμό, τον οποίο και κατασιγάζει με τα χείλια του… Ένα φιλί τόσο ευγενικό, αλλά και τόσο παθιασμένο…
Με τα χέρια να τρέμουν, ξεκουμπώνω τα κουμπιά του πουκάμισού του… αργά… ρυθμικά, και τελικά το πουκάμισό του γίνεται ένα με το πάτωμα πολύ σύντομα… Ζωγραφίζω σχέδια στο στήθος του χαμογελώντας. Από το μυαλό μου περνάει η σκέψη ότι το ξυρίζει επίτηδες για να μπορώ να εκφράζομαι καλλιτεχνικά στο δέρμα του… Σέρνω τα ακροδάχτυλά μου… επισημάνω γραμμές πυρκαγιάς όπου τον αγγίζω, τρελός από την επιθυμία… Η αναπνοή του είναι τραχιά, αλλά ήρεμη… ρηχή… Ψιθυρίζω γλυκές λέξεις στο αυτί του… Βιαστικά κάθε ρούχο μας καταλήγει στο πάτωμα και από τις δυο πλευρές του κρεβατιού…
Τα δάχτυλά μου παραδίδονται στο τριχωτό των μπουτιών του… Με προσοχή κάνω κύκλους γύρω από τον αφαλό του… Οι αναστεναγμοί γίνονται ολοένα και πιο έντονοι κάθε λεπτό που περνάει… Το στόμα του φτάνει στο αυτί μου… Η ανάσα του είναι θερμή και αποπνικτική… και γλυκιά… Φέρνοντας τα χείλια του πάνω στα δικά μου, τελειοποιεί τον στόχο του… Τα χέρια μου μπλέκονται στα μαλλιά του καθώς αιωρείται από πάνω μου…
Ακουμπώ τα χέρια μου πάνω του… Τον ακούω να λαχανιάζει… Τον παρηγορώ μ’ ένα: «Σςςς» και κλειδώνω τα μάτια μου με τα δικά του… Τον κοιτάζω. Με κοιτάζει… Δεν έχω λέξεις για να του πω κάτι… Ανοιγοκλείνει τα μάτια του αργά, πάντα τόσο αργά… ελαφριά… Ναι, αυτή είναι η βασική χειρονομία… μια νίκη σε οποιοδήποτε ανθρώπινο μάτι. Εννοείται και στο δικό μου… Είναι μια ευχαρίστηση για μένα να τον κοιτάζω… να τον αγγίζω… να είμαι μαζί του…
Ανοίγω τα πόδια μου και μπαίνει ανάμεσά μου… μπαίνει στο μυαλό μου, με πυγμή… Μου ψιθυρίζει ότι μ’ αγαπά περισσότερο από το φεγγάρι και τα αστέρια μαζί… Φιλάει τα χείλια μου, τρυφερά… Αφήνει τα ίχνη των χεριών του στο σαγόνι μου, στη μύτη μου, στα βλέφαρά μου… Δεν έχει ιδέα πόσο περισσότερο τον αγαπώ εγώ, αλλά δεν είναι η σωστή στιγμή να του το πω… Τώρα είναι η δική του στιγμή…
Και ενώ τα άκρα μας συγχέονται, μια γυαλάδα από ιδρώτα καλύπτει τα κορμιά μας… Τον κοιτάζω προσεκτικά… Τα μαλλιά του είναι κυματιστά και στη γέφυρα της μύτης του μικροσκοπικές, ελάχιστες φακίδες… Είναι να μην αγαπάς έναν τέτοιο άντρα;
Λίγο πριν το αποκορύφωμα, ψιθυρίζουμε ο ένας το όνομα του άλλου, ως σύμβολο της αγάπης και της λατρείας μας… Πέφτει πάνω μου και κουρνιάζει στο τριχωτό, ζεστό στήθος μου… άνετα, σαν να είναι φωλιά… Τα χέρια του ενώνονται πίσω στην πλάτη μου… Πέφτει κοιμισμένος στην αγκαλιά μου…
«Καληνύχτα αγάπη…», ψιθυρίζω…

Είμαι δικός σου, μην το ξεχνάς

Ξύπνα!
Άνοιξε τα μάτια σου.
Ξέρω ότι είσαι κουρασμένος, αλλά ήρθε η ώρα να παίξουμε
Τώρα! Αμέσως!
Μην τολμήσεις να με αγνοήσεις…
Είμαι δικός σου.
Μην το ξεχνάς
Τρίψε τα νυσταλέα μάτια σου
Ξεσκεπάσου και αγκάλιασε με…
Ξέρω ότι μ’ αγαπάς περισσότερο από οτιδήποτε άλλο
Φόρεσε το προφυλακτικό σου
Μην αντιδράς.
Φόρεσέ το… τώρα… Αμέσως!
Το επέλεξα ειδικά για σένα…
Επειδή είμαι δικός σου
Μην το ξεχνάς
Ετοιμάσου…
Βάλε τα δυνατά σου να με εξυπηρετήσεις… να με ικανοποιήσεις…
Κάνε με να σε ικετεύσω για να με αφήσεις να σε αγγίξω περισσότερο…
Πες μου ότι δεν είμαι αντάξιός σου
Αμέσως!
Μη χαμογελάς…
Γίνε κακός… βίαιος…
Γίνε… πάλι, πάλι…
επειδή είμαι δικός σου…
Μην το ξεχνάς…
Σήκω…
Σύρε με…
Άσε με να κάνω ένα περίπατο μαζί σου
σαν υπάκουο κατοικίδιο ζώο…
Δεν θα με ταπεινώσεις
Αντίθετα… θα σου είμαι ευγνώμων…
επειδή ξοδεύεις τον χρόνο σου μαζί μου
Χωρίς εσένα θα πέθαινα
Πώς να σου δείξω πόσο υπάκουος είμαι;
Υπάκουος, και δικός σου…
Μην το ξεχνάς…
Ξύπνα!
Ξέρεις γιατί με άφησες δεμένο από χθες
Γιατί είμαι κακός…
Γιατί είμαι το ζώο σου
Ο σκλάβος σου
Δικός σου
Δεν μπορώ να σε αφήσω να κοιμάσαι…
Σ’ αγαπώ πάρα πολύ…
Φρόντισέ με…
Επειδή είμαι δικός σου
Και δεν θα σε αφήσω να το ξεχάσεις.

Επωάζοντας την καλή μου διάθεση

Η μελαγχολία μπαίνει ανάμεσά μας μετά από την ατυχή ιδέα μου να ρίξουμε μια ματιά σ’ ένα άλμπουμ με φωτογραφίες μας από το νησί… Μέσα μου ξυπνάει μια έντονη ανάγκη να επιστρέψουμε στην Ελλάδα… αν γινόταν και αύριο… Το κενό που αφήσαμε και δώσαμε βήμα στην μελαγχολία να κουλουριαστεί, γεμίζει από ένα φιλί… ένα απαλό φιλί που μου δίνεις στο στόμα επωάζοντας την καλή μου διάθεση… Στροβιλίζω τα δάχτυλά μου στις μπούκλες σου, πειράζοντάς τις με ένταση… Οι εξοικειωμένες αισθήσεις της σφοδρής επιθυμίας δεν είναι ποτέ βαρετές ακόμα και όταν προβάλλονται σε επανάληψη όπως οι παλιές ελληνικές ταινίες… Αλλάζεις την διάθεσή μου, χτίζοντάς την αργά καθώς κινείς το στόμα σου πάνω μου… Τα κορμιά μας ταλαντεύονται μαζί σ’ ένα παιχνίδι που όσα καλά φέρνει μαζί του είναι ευπρόσδεκτα…
Σταματάς το στόμα σου για μια στιγμή, μόνο για να πιείς μια γουλιά από το ποτήρι γεμάτο βότκα που κρατάς στο χέρι… Μόλις την καταπιείς, προσεκτικά, επαναλαμβάνεις το φιλί… Η πείνα μου μεγαλώνει… Πάλι, απομακρύνεις τα χείλια του, αφήνοντάς με να καίγομαι στην επιθυμία… Σε χρειάζομαι…
Σε πειράζω με τρυφερά χάδια που όσο περνά η ώρα γίνονται ισχυρά… ισχυρότερα, σκληρά… Σε σφυροκοπώ με τα δάχτυλά μου, με ταχύτητα που αυξάνεται και με κάνει να ασθμαίνω… Η καρδιά μου χτυπάει δυνατά… Αισθάνομαι σαν μπαταρία που έχει υπερφορτωθεί… Αισθάνομαι σαν δάσος που έχει πιάσει φωτιά το καλοκαίρι…
Κι έπειτα σταματάς…
Για μια στιγμή…
«Αυτή που περνάει είναι μήπως η Άννα Βίσση;», με ρωτάς…
«Τι δουλειά έχει η Βίσση στο Los Angeles;», σε ρωτώ με την σειρά μου…
Χαμογελάς και με ανακαλύπτεις ξανά…
Τα μακριά σου δάχτυλα κινούνται πάνω μου… μέσα μου…
Ξεφυσάω όπως μια ατμομηχανή…
Με σπρώχνεις βγάζοντάς με από το στέγαστρο… βγάζοντάς με στην άκρη… Η βροχή από τον ουρανό πέφτει πάνω μου και μου σβήνει την φωτιά, την στιγμή ακριβώς που ήμουν έτοιμος να εκραγώ…
Ξοδεύεις μια ανάσα στην προσπάθειά σου να με στεγνώσεις… στην προσπάθειά σου να στεγνώσεις τα χείλια μου…
Με φιλάς ακόμη μια φορά…

Μινώταυρος

Το μικροσκοπικό σλιπ είναι καλά τοποθετημένο στη θέση του καλύπτοντας τα τέλεια δονούμενα γεννητικά όργανά του καθώς βαδίζει στο δωμάτιο…
Οι πατούσες του ντύνουν με τα ίχνη τους το μαρμάρινο πάτωμα…
Με πλησιάζει…
Κρύβω την γύμνια μου πίσω από την πλούσια κουρτίνα και τον περιμένω…
Η καρδιά μου χτυπάει και φτάνει στα ανώτατα όρια αντοχής…
Καθώς περπατά ο πούτσος του ταλαντεύεται αδιάκριτα και τα αρχίδια του ακολουθούν σαν πολύτιμα διαμάντια…
Προσέχω όλες τις λεπτομέρειες…
Η αναπνοή μου βγαίνει με δυσκολία…
Στέκομαι στα δάχτυλά μου…
Κινείται προς το μέρος μου…
Με πλησιάζει…
Σκορπίζει προς το μέρος μου τα μακριά, λεπτά δάχτυλά του…
Προσέχω την κάθε κίνηση…
Καταβροχθίζω την όλη εικόνα του…
Η καρδιά μου φτάνει στο αποκορύφωμα του ήχου των τυμπάνων
Μου κάνει νεύμα και απαντώ στην πρόκλησή του…
Το κορμί του γίνεται ένας λαβύρινθος της σφοδρής επιθυμίας καθώς το δέρμα μου γίνεται δεύτερο δέρμα του…
Κραυγές και συριγμοί εμφανίζονται κάνοντας παρέα στους ψιθύρους…
Τα χέρια μου τον ξεφλουδίζουν…
Μεταμορφώνομαι σε Μινώταυρο…
Δεν υπάρχουν κρυμμένα εμπόδια για μένα…
Με μια φωτιά στο στομάχι πέφτω πάνω του…
Τον αιχμαλωτίζω, όπως το φίδι το θύμα του…
Τα δάχτυλά μου συνεχίζουν την πορεία τους στο κορμί του…
Τα πόδια μου κατσαρώνουν πάνω στους αστραγάλους του…
Πιέζω με το στομάχι μου το στομάχι του…
Το κορμί του τινάζεται και πηδά στον αέρα, ζωντανεύει καθώς του βγάζω το σλιπ…
Είμαι έτοιμος για τα περαιτέρω…

Προς το υπόγειο

Στεκόμαστε στη μέση της πίστας. Τα φώτα λούζουν τον χώρο. Καπνοί στροβιλίζονται στον αέρα κάνοντας ομιχλώδη την ατμόσφαιρα… Έχοντας τα κορμιά κολλημένα, μεθάμε από την μουσική που βουίζει στα αυτιά μας… Στέκομαι σχεδόν ακίνητος… Έτσι κι αλλιώς και να ήθελα να χορέψω δεν μπορώ, αφού είμαστε ο ένας πάνω στον άλλο… Απλά ταλαντεύομαι και βρίσκω ευκαιρία να ακουμπώ τα χέρια μου πάνω του… Αυτός, αισθάνεται τον ρυθμό καλύτερα από εμένα και εξουδετερώνει κάθε άγγιγμά μου… Βρίσκω κι άλλη ευκαιρία… Ακουμπώ τις παλάμες μου πάνω του… πάνω στο στήθος και στους ώμους του… Ταυτόχρονα χαζεύω τα φώτα… Γλιστρώ τα χέρια μου από την μέση του έως την πλάτη του… Ο ρυθμός της μουσικής αλλάζει… Σπρώχνει την λεκάνη του στην λεκάνη μου και σφίγγει με τα χέρια του την μέση μου… Φέρνω τα χέρια μου στην μπλούζα του και την ανασηκώνω ελαφρά αποκαλύπτοντας τους κοιλιακούς του… Το βλέμμα που μου ρίχνει, δείχνει ότι δεν του άρεσε η κίνησή μου… Το ένα χέρι μου παραμένει πάνω του… χαμηλώνει λίγα μόνο εκατοστά για να στηριχτεί στο μέτωπο του τζιν παντελονιού του…
Το κορμί του ταλαντεύεται σ’ έναν αργό ρυθμό που δεν ταιριάζει καθόλου μ’ αυτόν της μουσικής… Η αναπνοή μου βαραίνει απολαμβάνοντας την ευχαρίστηση όταν πλησιάζει το κορμί μου… Φέρνει το χέρι του στο παντελόνι μου… Η αναπνοή μου σταματά στον λαιμό… Προσδοκώ το χέρι του να μπει μέσα στο παντελόνι, αλλά δεν τον βλέπω να τολμά… Σταματάει… Ακουμπά τα χείλια του στο αυτί μου… μου φιλάει τον λοβό και μου ζητά να συνεχίσω να χορεύω… Μετά την εντολή του επιστρέφω στο λίκνισμα του κορμιού μου πλησιάζοντας εσκεμμένα τον κώλο μου στη βουβωνική του περιοχή… Χωρίς προειδοποίηση γλιστρά το χέρι του κάτω από το πουκάμισό μου αγγίζοντας το τριχωτό μου στήθος… Με κοιτάζει στα μάτια και απολαμβάνει την αντίδρασή μου… Χαμογελώ… Κινώ την μέση μου και ρίχνω πάνω του το μεγαλύτερο μέρος του βάρους μου… Κάνει δυο-τρία βήματα προς τα πίσω και ακουμπά σε μια κολώνα… Τρέχω σκόπιμα τον δείκτη μου στα χείλια του διαδίδοντας τα σάλια στο πηγούνι του…
Λικνίζεται πιο έντονα, σχεδόν αναπηδά… Το φούσκωμα μπροστά στο παντελόνι του σηματοδοτεί την μετακίνηση των αρχιδιών του και την ευδιάκριτη αύξηση του μεγέθους του πούτσου του… Γλιστρώ το χέρι μου στο στομάχι του, σκάβω με τα δάχτυλά μου το ύφασμα της μπλούζας του… αγγίζω την διάπλασή του… Πιέζει με την λεκάνη του την λεκάνη μου πιο σκληρά από πριν… Φέρνω το ένα χέρι μου στον λαιμό του και με το άλλο ανακατεύω τα μαλλιά του στον ρυθμό, πάντα, της μουσικής… Αισθάνομαι τον πούτσο μου να σκληραίνει και να σηκώνεται από το κούνημα του κορμιού μου και την δύναμη του οργασμού… Μπερδεύω τα δάχτυλά μου με τα δικά του… Κυματίζει τα βλέφαρά του και μ’ έναν αναστεναγμό που μόνο εγώ μπορώ ν’ ακούσω, χαιρετίζει τον οργασμό μου… Περιστρέφω το κεφάλι μου για να δω τι συμβαίνει γύρω μας… Έρχομαι αντιμέτωπος με την αδιαφορία… Τα χέρια μου αφήνουν την μέση του… Τον κοιτάζω μ’ ένα χαμόγελο και τον πυροβολώ με αγάπη στα μάτια… Με τα μάτια του λέω να με ακολουθήσει στις τουαλέτες… Είμαι ευγνώμων που καταλαβαίνει τα μάτια μου… Εξαφανιζόμαστε στο πλήθος… Αναχωρούμε για το υπόγειο, ιδρωμένοι και έχοντας στα μάτια ζωγραφισμένη την σφοδρή επιθυμία… την επιθυμία για άμεση απελευθέρωση…

Και αν έπρεπε να γίνει…

Και αν έπρεπε να γίνει, θα σταματούσα τη γη,
θα έσβηνα το φως για να συνεχίσεις να κοιμάσαι.
Εάν έπρεπε να γίνει για να σ’ ευχαριστήσω, θα σήκωνα αντίθετους ανέμους.
Σε μια έρημο χωρίς ζωή, θα ανακάλυπτα τη θάλασσα.
Και αν έπρεπε να γίνει, θα σταματούσα τη βροχή,
θα ανέτρεπα όλο το υπόλοιπο της ζωή μας.
Εάν έπρεπε να γίνει για να σ’ ευχαριστήσω, θα σε άκουγα όλη νύχτα,
όσο θα μιλούσες για αγάπη, θα μίλαγα κι εγώ.
Έτσι, θα εξακολουθούσες να κοιτάς στο βάθος των ματιών μου,
έτσι, θα εξακολουθούσες να βλέπεις εκεί, τη πιο μεγάλη απ’ τις μεγάλες φλόγες.
Κι έτσι, το χέρι σου θα κολούσε στο δέρμα μου εκεί που το ζητά.
Αν πετάξεις μακρυά μια μέρα, θα σε ακολουθούσα αν μπορούσα.
Και εάν έπρεπε να γίνει, θα έδιωχνα το χειμώνα,
εξακοντίζοντας μεγάλους κεραυνούς από άνοιξη και ατέλειωτα καθαρά πρωινά.
Εάν έπρεπε να γίνει για να σ’ ευχαριστήσω, θα σταματούσα το χρόνο
έτσι ώστε όλα σου τα λόγια του χτες, να μείνουν μαζί μου τώρα.
Έτσι θα εξακολουθούσα να κοιτάζω στο γαλάζιο των ματιών σου,
έτσι θα εξακολουθούσαν τα δυο χέρια σου να χάνονται μέσα στα μαλλιά μου.
Θα έκανα τα πάντα μεγαλύτερα, και αν αυτό είναι τόσο πολύ ή τόσο λίγο,
θα είχα άδικο για πάντα, εαν είναι αυτό που θες.
Θέλω πολύ να δώσω τα πάντα, αν μόνο πιστεύσεις σε αυτό.
Η καρδιά μου θέλει πολύ να ματώσει, αν μόνο το δεις αυτό.
Μέχρι που να μην είμαι τίποτα περισσότερο απο σκιά στις νύχτες σου,
μέχρι που να μην είμαι τίποτα περισσότερο από μια σκιά που σ’ ακολουθεί.
Και αν έπρεπε να γίνει…

S‘il Fallait Le Faire – Patricia Kaas

Λογοκρισία

Περπατάει δοκιμαστικά στο δωμάτιο για να μη πατήσει τα αναμμένα κεριά που είναι διάσπαρτα τοποθετημένα στο πάτωμα… Η μουσική παίζει διακριτικά… Δεν θα ερχόμασταν εδώ αν η τιμή για ένα πλήρες πρόγραμμα μασάζ και χαλάρωσης δεν ήταν μέσα στην προσφορά του δωματίου. Η περίοδος πριν έρθουμε εδώ ήταν πολύ αγχωτική, κυρίως στην δουλειά, και έχω μια ευκαιρία να χαλαρώσω… Γδύνομαι και ξαπλώνω πάνω στο τραπέζι του μασάζ. Το μωρό μου έρχεται και με σκεπάζει μ’ ένα θερμό κάλυμμα. Σκύβει και με κοιτάζει στα μάτια… Έχει τα βαθύτερα καφετιά μάτια που έχω δει ποτέ… Έχει τον αέρα του επαγγελματία μασέρ…
«Τώρα τι κάνεις εσύ εδώ;», τον ρωτάω γελώντας…
«Πιστεύεις ότι θα άφηνα σε κάποιον άλλο να σε αγγίξει;», μου απαντάει…
Η αφοπλιστική του απάντηση με καθησυχάζει αν και για να είμαι ειλικρινής είχα βάλει στο μάτι έναν μασέρ με το που μπήκα μέσα… Δεν ήταν κάτι ιδιαίτερο… ένα τυποποιημένο είδος αμερικανού τυπάκου που μπορείς να τον συναντήσεις ως ναυαγοσώστη ή ζιγκολό… τίποτα περισσότερο… Χαλαρώνω επιπλήττοντας τον εαυτό μου για το παραλίγο ατόπημά μου… Αφήνω να μυαλό μου να περιπλανηθεί ακούγοντας τους κτύπους της καρδιάς μου… Σε τελευταία ανάλυση, υπάρχει καλύτερο πράγμα από το να σου κάνει μασάζ απολύτως γυμνό κάτω από το κάλυμμα ο εραστής σου, ο οποίος τυχαίνει να είναι άκρως ελκυστικός;
Τα αυτιά μου βουίζουν καθώς το μωρό μου ξεκινά να εργάζεται… Κατ’ αρχάς, τρίβει τα μάγουλα και το πρόσωπό του… Τα ακροδάχτυλά του είναι θερμά…
«Χαλάρωσε το κεφάλι σου στο χέρι μου…», μου λέει γυρίζοντας το κεφάλι μου από την μια πλευρά στην άλλη…
Κλείνω τα μάτια μου… Το μυαλό μου παρασύρεται… Γοητεύομαι εντελώς από την αίσθηση της αφής του και της δύναμης των χεριών του… Καθώς κινεί τα δάχτυλά του πάνω μου, συνειδητοποιώ ότι ελέγχει τον τρόπο που αναπνέω… Το βάρος των χεριών του στο στήθος μου ήταν πολύ αισθησιακό… Αργά και σκόπιμα, ασκεί την κατάλληλη πίεση στους μυς περιμένοντας την απελευθέρωσή τους… Τα ακροδάχτυλά του γλιστράνε πάνω μου, πάντα τόσο ελαφρά, κάτω από την άκρη του καλύμματος που καλύπτει το στήθος μου… Αισθάνομαι τις ρόγες μου να γίνονται σκληρές σαν βράχια.
Τα δάχτυλά του καθυστερούν στην άκρη του καλύμματος… Αισθάνομαι ένα κτύπημα στο στομάχι… Με σταθερά αγγίγματα διευκολύνει την ένταση να φύγει από το κορμί μου… Στέκεται πολύ κοντά και στηρίζει το χέρι του στο στήθος μου ζυμώνοντάς το… Θα μπορούσα να αισθανθώ την καρδιά μου να χτυπάει δυνατά και το κορμί μου να δονείται…
Εγκαταλείπω τις σκέψεις στο κεφάλι μου και αφήνομαι στα χέρια του… Τον αφήνω να κάνει ό, τι θέλει… Τα χέρια του τρίβουν τις πατούσες μου και αναγκάζομαι να βάλω τα γέλια… Τα δάχτυλά του γλιστρούν αργά στα μπούτια μου τσαλακώνοντας το κάλυμμα με το οποίο παραμένω σκεπασμένος… Τα δάχτυλά του κινούνται ενστικτωδώς προς τον πούτσο μου που βρίσκεται σε κατάσταση πλήρους χαλάρωσης ακολουθώντας την μεγάλη ομάδα των μυών του κορμιού μου…
Για μια στιγμή, το ποσοστό των κτύπων της καρδιάς μου και η αναπνοή μου επιβραδύνονται καθώς η ένταση φεύγει από τον λαιμό και την πλάτη μου… εστιάζει προσεκτικά με τα χέρια του στα σημεία του κορμιού μου που δεν έχουν χαλαρώσει… Στη συνέχεια κινεί τα δάχτυλά του προς τα μπούτια μου, χαστουκίζοντάς τα και ζυμώνοντάς τα σταθερά… Τα λαδωμένα χέρια του γλιστρούν στο πίσω μέρος των ποδιών μου… και στον κώλο μου… Οι αντίχειρές του ταξιδεύουν αργά πάνω-κάτω μεταξύ των κωλομάγουλών μου… Τα χέρια του γλιστρούν στο εσωτερικό των ποδιών μου… Τα χαϊδεύει πρώτα το ένα και στη συνέχεια το άλλο… Αισθάνομαι ένα μούδιασμα στην λεκάνη και βλέπω το κάλυμμα να σηκώνεται… ελαφρά… Σίγουρα θα μπορούσε ο οποιοσδήποτε να δει ότι έχω καυλώσει…
Αισθάνομαι ένα χέρι να με ακουμπάει στον ώμο…
«Λυπάμαι, ο χρόνος σας τελείωσε… Ελπίζω να απολαύσατε το μασάζ…», ακούω να μου λέει ένας υπάλληλος…
«Όπως βλέπετε…», του απαντώ…
Απ’ ότι κατάλαβα στη συνέχεια, στο δωμάτιο του μασάζ δεν επιτρεπόταν η παραμικρή υπόνοια ερωτικών ερεθισμάτων και γι’ αυτό πολύ ευγενικά μας διέκοψε…
Δεν πειράζει…
Θα συνεχίσουμε στο δωμάτιό μας…

Baby mine

Baby mine, don’t you cry
Baby mine, dry your eyes
Rest your head close to my heart
Never to part, baby of mine

Little one when you play
Don’t you mind what they say
Let those eyes sparkle and shine
Never a tear, baby of mine

If they knew sweet little you
They’d end up loving you too
All those same people who scold you
What they’d give just for
The right to hold you

From your head to your toes
You’re not much, goodness knows
But you’re so precious to me
Cute as can be, baby of mine

Baby mine – Paige Morehead (from Disney Babies Lullaby)

Το κληροδότημα της ταλαντούχας γλώσσας του

Φαίνεται σαν ένα παράξενο τμήμα του παραδείσου το δωμάτιο του ξενοδοχείου που έχουμε επιλέξει… Μετράμε ξανά και ξανά τα τεράστια χνουδωτά μαξιλάρια… Το φως ρέει άφθονο, μ’ έναν τρόπο θεατρικό, μέσω των παραθύρων πετώντας λαμπυρίζοντα πρίσματα στον αέρα… Δίνω έμφαση στα μάτια και στα χείλια του… Είμαι σίγουρος πως του αρέσει το μέρος που βρισκόμαστε… Η χαρά του απαλύνει το βάρος του προϋπολογισμού που μόνο εγώ και η πιστωτική κάρτα γνωρίζουμε… Το δωμάτιο του Λουκά, ακριβώς δίπλα μας είναι πιο μικρό, αλλά άνετο και καθαρό… Οι ήρωες των κινουμένων σχεδίων τριγυρίζουν στα πόδια μας και είναι πάρα πολύ φιλικοί… Πρέπει να γνωρίζουν τους πάντες με τα μικρά τους ονόματα και το ενδιαφέρον τους να μας εξυπηρετήσουν είναι έντονο, αλλά όχι αδιάκριτο… Το κρεβάτι μας είναι αρκετά μαλακό και στο σχέδιό του μινιμαλιστικό… Οι πίνακες στους τοίχους είναι εμπνευσμένοι από τα παραμύθια, τοποθετημένοι ασύμμετρα σαν να τους κρέμασε ένα μικρό παιδί…
Η διαφορά της θερμοκρασίας σε σχέση μ’ αυτή στη Νέα Υόρκη είναι εμφανής… Δεν μπορεί να σταθεί κάποιος στο δωμάτιο χωρίς να είναι αναμμένο το κλιματιστικό… Τα κορμιά μας είναι ιδρωμένα από τον δρόμο… Μάλλον έπρεπε να έρθουμε εδώ για να πάρουμε τα πρώτα μηνύματα της άνοιξης… Εξερευνούμε το δωμάτιο… Πάνω στο κομοδίνο υπάρχει ένα αντίτυπο της Βίβλου…
«… για να το διαβάζετε τα βράδια…», μας είπε μια υπάλληλος ντυμένη Χιονάτη…
Καλά… εμείς έχουμε πάντα τα δικά μας σχέδια για να περνούν ευχάριστα τα βράδια…
Τα υλοποιούμε αμέσως…
Τα χέρια του βόσκουν πάνω στο κορμί μου… με μέτρο… χαζεύουν στις τρίχες του δέρματός μου και ενθουσιάζονται με τον πούτσο μου που πρήζεται… Ο τρόπος που με αγγίζει αλλάζει λεπτό με το λεπτό… Τα δάχτυλά του γλιστρούν πάνω στο δέρμα μου… Η διέγερση του πούτσου μου είναι πλέον προφανής… η απάντησή του στα χάδια που μου δίνει είναι η απόλυτη σκληρότητα… Η ικανοποίηση είναι το τελευταίο πράγμα που θα μπορούσε να έχει κάποιος μετά από τόσες ώρες ταξιδιού… Κάποιοι άλλοι στη θέση μας θα ήταν σίγουρα κουρασμένοι… δεν ισχύει όμως για εμάς αυτό… ισχύει για τον Λουκά που ταξίδεψε για πρώτη φορά στη ζωή του…
Τα δάχτυλά του αφήνουν ίχνη στις κλειδώσεις μου καθώς ταξιδεύουν γρήγορα σε διάφορα σημεία του κορμιού μου και κυρίως στο στήθος και στην κοιλιά μου… Τα φιλιά του πειράζουν το στομάχι μου… Τα πανάλαφρα χείλια του πέφτουν μέσα στον αφαλό μου, αλλά βρίσκουν τον τρόπο να βγουν έξω και να πλησιάσουν τον πούτσο μου…
Αργά, τόσο αργά, ανοίγει το στόμα του… ετοιμάζεται να μου δώσει περισσότερα…
Φέρνει το κεφάλι του ανάμεσα στα πόδια μου… με σεβασμό για τον χώρο που βρισκόμαστε… Η γλώσσα του κινείται σιωπηλά στην τρυφερότητα του δέρματος του πούτσου μου… Είμαι έτοιμος να το απολαύσω… Η γλώσσα του χορεύει ένα τρεμουλιαστό ταγκό πάνω στον πούτσο μου… Κλείνω τα μάτια μου σαν να προσεύχομαι και αναστενάζω…
Ο πούτσος μου σηκώνεται επιβλητικά… είναι η πιο εξαιρετική οικεία αντίδραση που θα μπορούσα να φανταστώ… Πιανόμαστε από τα χέρια έως ότου η λεκάνη μου σηκωθεί για να συναντήσει το στόμα του… Στον διάδρομο ακούγονται βήματα ανθρώπων… Έχουμε σίγουρα καινούργιες αφίξεις… Μπορώ να τους ακούσω, αλλά δεν δίνω σημασία… Τα ένστικτά μου γίνονται τόσο ταπεινά… Οι σφυγμοί μου χάνουν την σταθερότητά τους… Αισθάνομαι την πίεση της γλώσσας του στον πούτσο μου… Χτίζει τον οργασμό αργά… Θέλει τον χρόνο του για να το καταφέρει… Απολαμβάνω την κάθε στιγμή σαν να είναι πολύτιμος θησαυρός… Η ανάσα του γίνεται στρόβιλος… Είμαι σίγουρος ότι ο στόχος του είναι η σταδιακή κατάργηση της ύπαρξής μου… Αν καταφέρω να κρατηθώ χωρίς να φωνάξω θα είναι άθλος… Τα πόδια μου τινάζονται…
Αισθάνομαι την έξοχη απελευθέρωση ως κληροδότημα της ταλαντούχας γλώσσας του… Οι μύες μου, οι σύνδεσμοι, οι ενώσεις… όλα χαλαρώνουν… γίνομαι ένα χάρτινο βαρκάκι που επιπλέει…
Αισθάνομαι όπως ένας ασθενής που ξυπνάει μετά από μια πετυχημένη χειρουργική επέμβαση… Όλα στα δωμάτιο είναι πάρα πολύ φωτεινά… Αυτοί που βρίσκονται δίπλα μας είναι μάλλον Ισπανοί… Ακούω να μιλούν δυνατά στα Ισπανικά… Χαμογελώ ειρηνικά καθώς βάζει το κεφάλι του στην κοιλιά μου… Οι λέξεις που θέλω να πω βγαίνουν από το στόμα μου ως αποπροσανατολισμένοι αναστεναγμοί… παγιδεύονται…
«Δεν ήξερα ότι μιλούν Ισπανικά στον παράδεισο…», του λέω…
Χαμογελάει και με κοιτάζει…

Ούτε μια σταγόνα χαμένη

Βάζω τον αντίχειρά μου στα χείλια του… Του τα περιγράφω… Σκύβω, έρχομαι πιο κοντά… Τον φιλώ… Ανακαλύπτει ξανά πόσο καλά φιλάω… Οι γλώσσες μας μπερδεύονται… Ακούω έναν αναστεναγμό να βγαίνει από το στόμα του… Ναι, φιλάω καλά… Έρχομαι ακόμα πιο κοντά… Φέρνω το στήθος μου πάνω στο δικό του… Φιλώ τον λαιμό και το αυτί του… Τρυφερά και αργά… Στηρίζω απαλά το χέρι μου στο στήθος του… Ακούω έναν ακόμη αναστεναγμό… Τα χέρια του έρχονται πάνω μου… Γνωρίζει ότι πρέπει να βρίσκονται εκεί… Ναι, μου αρέσει… Κινώ το χέρι που στηριζόταν στο στήθος του χαμηλά στον πούτσο του… Βγάζει έναν ήχο από το στόμα του και με κοιτάζει στα μάτια… Περιμένει… Το χέρι μου χαϊδεύει ήπια την διόγκωση του πούτσου του μέσα στο εσώρουχό του… Απομακρύνει τα χέρια του από πάνω μου και περιμένει την συνέχεια… Τρίβω τον πούτσο του μέχρι να σηκωθεί ψηλά… Αφήνει έναν ακόμη αναστεναγμό καθώς ο πούτσος του διογκώνεται και βρίσκεται ένα βήμα πριν την έκρηξη… Ναι, γίνεται ολοένα και πιο δύσκολη η κατοχή των δαχτύλων μου πάνω του…
Ανοίγω προσεκτικά τα κουμπιά του εσώρουχού του με τα δόντια μου… Αναστενάζει συγκινημένος… ανυπόμονα με ικετεύει με το βλέμμα του… Καθώς τραβώ το εσώρουχό του ο πούτσος του ξεπετάγεται στα μάτια μου… είναι όρθιος, αλλά όχι στις πλήρεις δυνατότητές του… Η βάλανός του καλύπτεται τέλεια κατά το ήμισυ από το πετσάκι του… Του δίνω ένα διαβολικό χαμόγελο και τον ρωτώ:
«Να στην ξεσκεπάσω;»
Χαϊδεύει το πρόσωπό μου… Φιλά την παλάμη του χεριού μου… Απλώνω το άλλο χέρι μου στον πούτσο του… Σκύβω και του τον φιλώ… απαλά… Τον αφήνω να αισθανθεί τα μαλακά χείλια μου… Μπορώ να κάνω πολλά περισσότερα… Γλείφω την βάλανο του πούτσου του όπως ένα παγωτό βγάζοντας χαρακτηριστικούς ήχους… Σύντομα η βάλανός του γίνεται συμπαθητικά υγρή και λαμπερή… Με την γλώσσα μου πάνω στον πούτσο του ασκώ λίγη πίεση. Ακούω την αλλαγή του ρυθμού της αναπνοής του… Σίγουρα αισθάνεται υπέροχα… Τα δάχτυλά μου τρίβουν και χαϊδεύουν τρυφερά τα αρχίδια του… Βγάζω την βάλανό του από το στόμα μου και εστιάζω στα αρχίδια του… Τα ρουφάω και τα γλείφω ξεχωριστά το κάθε ένα πιέζοντάς τα ταυτόχρονα με τα δάχτυλά μου… Ναι, του αρέσει κι αυτό…
Παίζοντας με τα αρχίδια του, φέρνω τον πούτσο του στο στόμα μου… Η στύση του είναι πλέον συμπαθητική… Διπλώνω τα δάχτυλά μου γύρω από την διευρυμένη βάση του… Του παίρνω πίπα… Μπορώ να δω τις φλέβες του να πετάγονται… Παίρνω το μεγαλύτερο μέρος του πούτσου του μέσα στο στόμα μου… Αισθάνομαι σαν να έχω μια βρύση μέσα στον λαιμό μου που από στιγμή σε στιγμή θα σπάσει και θα πνιγώ… Ο πούτσος του σκληραίνει εξαιτίας του υγρού και ζεστού στόματός μου… Κινώ την γλώσσα μου πάνω-κάτω… πάνω-κάτω… γρήγορα… γρηγορότερα… Βλέπω τα τραντάγματα του πούτσου του και την στύση του να ενισχύεται… Ο πούτσος του γίνεται ολοένα και πιο σκληρός… Με δυσκολία τον κρατώ μέσα μου γνωρίζοντας ότι θα εκραγεί… Ξαφνικά, αφήνει να βγει έξω μια κραυγή που προέρχεται από τον βουβώνα του… Ο πούτσος του συσπάται και με γεμίζει χύσια… Είναι τόσα πολλά που δεν μπορώ να τα καταπιώ… Αφήνω επίτηδες μια ποσότητα να κυλήσει έξω στα χείλια μου… Η γλώσσα του πιάνει δουλειά… Το ήξερα… Ποτέ δεν αφήνει να πάει κάτι χαμένο…

Το αντίτιμο ενός εισιτηρίου

Ξεκινάμε μάλλον απλά, μ’ ένα γεύμα… δυο ποτά… ένα κομμάτι κέικ, λίγο φλερτ και υποσχέσεις για πολλές εκπλήξεις αργότερα… Στην τσέπη μου έχω ήδη κρυμμένα τα εισιτήρια που έχω κρατήσει για την Disneyland… Ο τρόπος που τα παρουσιάζω δεν είναι τόσο σημαντικός, και δεν θα αναλωθώ σε λεπτομέρειες… Στο τέλος βρίσκομαι ξανά γυμνός, ξαπλωμένος στο κρεβάτι… Τα δάχτυλά του, αργά, συγκεντρώνονται πάνω μου… Τρυφερά φιλάει ολόκληρο το κορμί μου αποφεύγοντας επιμελώς τον πούτσο μου… Η γλώσσα του σαν να είναι ρόδα κυλάει πάνω στο δέρμα μου γλείφοντας τον λαιμό και το στήθος μου… Μου αφήνει σημάδια που ξέρω ότι δεν θα μείνουν για πολύ γιατί θα αντικατασταθούν με άλλα… καλύτερα… Τον ικετεύω να μου γλείψει τον πούτσο. Με προειδοποιεί να μείνω ήρεμος και να μην έχω πολλές απαιτήσεις γιατί ξέρει πολύ καλά τι κάνει… Μου ζητά να ανοίξω το στόμα… Ανοίγοντάς το, αφήνει τα αρχίδια του να πέσουν μέσα μου… Με φιμώνει… Του αρέσει να με πειράζει… Αναστενάζω… Με ρωτάει αν έχω καυλώσει… Κουνώ το κεφάλι μου και τον ενημερώνω ότι είμαι καυλωμένος… Αισθάνομαι τα δάχτυλά του να βυθίζονται μέσα μου και να βγαίνουν εξίσου γρήγορα… Παίρνει τα αρχίδια του από το στόμα μου και χώνει τα δάχτυλά του για να δοκιμάσω την γεύση της κωλοτρυπίδας μου… Γλείφω τα δάχτυλά του και τα καθαρίζω…
Με φιλάει και χώνει ξανά τα δάχτυλά του στο στόμα μου… Μου λέει ότι σύντομα θα χώσει μέσα μου τον πούτσο του. Δεν έχω ιδέα πόσο σύντομα θα συμβεί αυτό… περιμένω υπομονετικά… αν και δεν διακρίνομαι για την υπομονή μου…
Αμέσως αισθάνομαι τα χέρια του πάνω στο κορμί μου… Τσιμπά τις ρόγες μου, τρίβει τον πούτσο μου, μου βάζει κωλοδάχτυλο… όλα αυτά ταυτόχρονα… Δεν ξέρω πως τα καταφέρνει… Στο υπόβαθρο ακούω την ανάσα του… τα βογγητά της προσπάθειάς του… Γνωρίζω ότι υπάρχει ένας καυτός πούτσος που περιμένει να μπει μέσα μου… Τα χέρια του παραμένουν πάνω μου τρίβοντας απαλά τον πούτσο μου… Τα καλύπτω με σπέρμα, γιατί αυτό τους αξίζει… Χαμηλώνω το βλέμμα μου και παρακολουθώ τις αλλαγές στο μέγεθος και στη θέση του πούτσου μου… Στο σπέρμα που έχυσα, ακουμπά την γλώσσα του… στο σημείο αυτό με φιλά πίνοντας ταυτόχρονα τα χύσια μου… Μου αρέσει να τον ποτίζω με σπέρμα… να τον συντηρώ… Κατόπιν αισθάνομαι ένα από τα δάχτυλά του να γλιστράει πάνω μου… να σημαδεύει τον πούτσο μου και να συλλέγει τις σταλαγματιές του σπέρματός μου που καταλήγουν πάνω μου… Ακούω το γέλιο του… Χαμηλώνω ξανά το βλέμμα μου και βλέπω τον πούτσο του να κάνει πατινάζ πάνω στο δέρμα μου… και να έρχεται αντιμέτωπος με τον δικό μου… Μου λέει ότι είναι περήφανος για μένα… δεν ξέρω αν αναφέρεται στα εισιτήρια ή στην εκσπερμάτισή μου…
Περιμένω υπομονετικά την διείσδυσή του…

Αχνιστό κορμί

Η μουσική είναι έντονη, η ατμόσφαιρα ηλεκτρική… βαριά… Το κορμί του είναι καυτό… αχνιστό… και σπρώχνει το δικό μου… Μου φαίνεται πως απόψε έχει συσσωρεύσει όλες τις ικανότητες πάνω του… Με καρφώνει σ’ έναν συγκεκριμένο τοίχο, πάντα στον ίδιο… Το πουκάμισο κολλάει πάνω μου… πάνω στο στομάχι μου… Τα χέρια του ριψοκινδυνεύουν για να μου το βγάλουν και να κάνουν μια βόλτα στο στήθος μου… Τα νύχια του σέρνονται πάνω στο δέρμα μου… Μπορώ να ακούσω την αναπνοή του… δυνατή… Μου παίρνει τον σφυγμό από τον λαιμό ακουμπώντας το μάγουλό του… Η αναπνοή μου μυρίζει βότκα και καπνό… και σπέρμα… Συνειδητοποιώ ότι του αρέσει…
Το μυαλό μου είναι ελαφρώς ομιχλώδες αλλά μπορώ να αισθανθώ τα χέρια του να με τρίβουν και να με σπρώχνουν… Μου φαίνεται ότι προσπαθεί να γαμήσει αφού πρώτα μου βγάλει τα ρούχα… προσπαθεί να με γδύσει με μια βιασύνη σχεδόν προκλητική.. μου δείχνει ένα πρόσωπο έτσι όπως ποτέ δεν το είχα δει ποτέ… Φέρνει ένα πόδι ανάμεσα στα δικά μου έτσι ώστε ο βουβώνας μου να πιέζεται ενάντια στο μπούτι του… Η τριβή αυτή με καυλώνει απίστευτα… Η σκέψη που υπάρχει στο μυαλό μου είναι ότι μπορεί να αισθανθεί αναμφισβήτητα την διέγερση του πούτσου μου έτσι όπως με σπρώχνει…
Τα δάχτυλά του κάνουν περιοδεία πάνω στο κορμί μου κι εγώ θέλω να τον φιλήσω… Σκύβω και βουρτσίζω με τα χείλια μου τον λαιμό του… Τον ακούω να ανασαίνει στο αυτί μου… Τον φιλώ στο στόμα… Ρίχνω τα χέρια μου πάνω του ξεκινώντας από το κεφάλι… Οι αντίχειρές μου γλιστρούν στα μάγουλά του… Τον φιλώ παθιασμένα καθώς αισθάνομαι τα χέρια του να μπαίνουν στο παντελόνι μου και να χαϊδεύουν το σλιπ μου…

Ανακαλύπτει πόσο καυλωμένος είμαι…
Τα δάχτυλά του τυλίγουν τον πούτσο μου… Αναστενάζω αδιάντροπα και συνεχίζω να τον φιλώ… Μ’ έχει ακόμα καρφωμένο στον τοίχο, σαν απομίμηση κάδρου… Σέρνει τα δάχτυλά του στο πρόσωπό μου και μου κλείνει τα μάτια… Έχοντας την γλώσσα του στον λαιμό μου, σύρει άλλο έναν αναστεναγμό έξω από το στόμα μου… Οι κινήσεις του είναι άριστες… προσεκτικές… Δεν θέλω με τίποτα να σταματήσει… Τα δάχτυλά μου γλιστρούν στο πίσω μέρος του λαιμού του… Ο αυχένας του είναι υγρός από τον ιδρώτα… Του δίνω ένα χάδι… Δεν μπορώ να ελέγξω τους θορύβους που γλιστρούν από τα χείλια μου…

Το στόμα του κάνει το δέρμα μου να τσούζει καθώς με φιλά… καθώς με γλείφει… καθώς με δαγκώνει… Αισθάνομαι τα πόδια μου αδύναμα, για μια στιγμή… Του τραβώ το ύφασμα του πουκάμισού του και του το βγάζω μέσα από το παντελόνι… Πετυχαίνω να βγάλει ένα όμορφο βογγητό από τον λαιμό του…
Κάνω μια αδύναμη προσπάθεια να κρατηθώ με το ένα χέρι που έχω ακουμπήσει στον τοίχο, αλλά χάνω την ισορροπία μου γρήγορα… Αισθάνομαι το χέρι του να με τυλίγει και προστατευτικά να με φέρνει στην αγκαλιά του… Με το στήθος του με κρατάει καρφωμένο στον τοίχο… Μου αρέσει αυτή η επαφή… Το άλλο του χέρι δεν σταματά να κινείται πάνω μου… Η μυρωδιά του είναι πιο οινοπνευματώδης από την δική μου και αυτό το λέω εγώ που το οινόπνευμα κυλάει στις φλέβες μου…
Τα δάχτυλά του λειτουργούν πολύ επιδέξια… Τον αισθάνομαι να καθοδηγεί τις αισθήσεις μου… Προσπαθώ να τον φιλήσω ξανά, αλλά με τα μάτια κλειστά δεν ξέρω που είναι το στόμα του…
Τα χάνω…

You’re the Ocean

There’s too much sky, not enough blue
There’s too many questions to why I love you
There’s too many clouds, not enough sun
The rain must fall on everyone
I’m fire-you’re the ocean
I’m energy-you’re the rhythm
Love is somewhere in between
What you believe and what you dream
I’m just trying to make you mine
You’re the ocean
There’s too much doubt and not enough dare
There’s too much decision everywhere
There’s too much talk and not enough time
Let’s close our eyes and not our minds
I’m fire-you’re the ocean
I’m energy-you’re the rhythm
Love is somewhere in between
What you believe and what you dream
I’m just trying to make you mind
You look for leads, I follow clues
You love to win, I dare to lose
Mostly you’re a mind game in my head
You are earth, I am water
I can give you what you’re after
You can be the word…I can be the rhyme…
There’s really nothing you can do
You’re going where I’m going too
Stay beside me, stay beside me

I want you

I’m fire-you’re the ocean
I’m energy-you’re the rhythm
Love is somewhere in between
What you believe and what you dream
I’m just trying to make you mine
You’re the ocean

You’re the ocean – Teitur

Διάλειμμα στη δουλειά

Είσαι περίεργος; Καλά… θα σου πω τι κάνω αυτή τη στιγμή… θα σου πω τι σκέφτομαι…
Γλείφω τα χείλια μου και αναρωτιέμαι πως θα αισθανόμουν έχοντάς τα στο δέρμα σου… Κινώ αδρανώς τα χέρια μου πέρα-δώθε στην επιφάνεια του γραφείου… γλιστρώ τα ακροδάχτυλά μου και τις παλάμες μου και φαντάζομαι ότι έχω μπροστά μου τα πόδια σου… Φαντάζομαι ότι κάθεσαι… στα γόνατά μου…
Σε χώνω στην αγκαλιά μου και σου κάνω κεφαλοκλείδωμα… Σπρώχνω με το πηγούνι μου τα μαλλιά σου… τα κατσαρώνω πιο πολύ με τα δάχτυλά μου… Με τ’ αυτιά μου ακούω τους ήχους της ανάσας σου… Είναι καυτή και υγρή, όπως ολόκληρο το κορμί σου… Κρατώ σταθερά τα χέρια μου πάνω σου, τώρα, και χωρίζω τα γόνατά σου… Αναρωτιέμαι αν καταλαβαίνεις τι είμαι έτοιμος να κάνω… Πιθανότατα ξέρεις… Είσαι έξυπνο αγόρι, έτσι δεν είναι;
Αν με ξέρεις καλά, τότε, γνωρίζει την επόμενη κίνησή μου…
Δεν μπορώ να αντέξω μακριά σου ακόμα κι αν το θέλω… Για να σε αγγίξω, χρησιμοποιώ το στόμα μου και όχι τα χέρια μου… Το στόμα μου είναι ήδη υγρό… γεμάτο σάλια… Η γλώσσα μου στροβιλίζεται πάνω-κάτω στο δέρμα σου καθώς ξεκινώ να σε ρουφάω… Καταπίνω όση περισσότερη από την γεύση σου μπορώ… Θάβω την μύτη μου στο δέρμα σου, αφήνοντας το στόμα μου ανοικτό… Δαγκώνω το δέρμα σου… ήρεμα και σταθερά… Ρουφάω και γλύφω… επανειλημμένα…
Και θέλω να σπρώξω την γλώσσα μου πιο σκληρά πάνω σου και να μη σταματήσω ποτέ… Αλλά οι ώρες δεν περνούν… Καταπίνω τα σάλια μου…
Φρόντισε όσο καλύτερα μπορείς τον μικρό κι εγώ θα έρθω, στην ώρα μου… Εντάξει;

Ποιος παίρνει τις αποφάσεις

Δεν θα χορτάσω ποτέ το σεξ μαζί του… Είμαι ερωτευμένος με τον πούτσο του… ανεπιστρεπτί… Κάθομαι πάνω του… βολικά… ανεβοκατεβαίνω… τρίβω τα τοιχώματα της κωλοτρυπίδας μου στον παχύ, φλεβώδη πούτσο του… Αισθάνομαι τόση ευτυχία όταν γλιστρά μέσα μου. Η κωλοτρυπίδα μου είναι τόσο σφικτή, τόσο ευαίσθητη… μπορεί να το καταλάβει από μακριά…
Στηρίζω τα χέρια μου στα κάγκελα του κρεβατιού καθώς ανυψώνω το κορμί μου για να φτάσω στο ύψος του… Στηρίζομαι με όλες τις δυνάμεις μου… Ξέρω ότι δεν πρόκειται να σταματήσει να με γαμάει μέχρι να χύσει όσο πιο εντυπωσιακά γίνεται… Με αρπάζει από τα χέρια και με φιλάει στον λαιμό… Με δαγκώνει… Ξέρει πόσο μ’ αρέσουν αυτού του είδους οι συμπεριφορές… Αισθάνεται το κορμί μου να τρέμει… Τα πόδια μου αρχίζουν να τρέμουν… να τινάζονται… Ο παχύς πούτσος του με γεμίζει, δοκιμάζοντας τις αντοχές της κωλοτρυπίδας μου όσο περισσότερο την τεντώνει… Οι αναστεναγμοί και των δυο μας γίνονται εντονότεροι… Με ενθαρρύνει να ξεκινήσω μια συζήτηση μαζί του κάνοντάς του μια ερώτηση…
«Σκέφτεσαι να χύσεις πολύ;»
«Θέλω να αισθανθώ πως πνίγεσαι στα χύσια μου…», μου απαντά…
«Ε, τότε μη σταματάς…», του ζητώ…
Η φωνή μου… η φωνή του… χάνονται… Με αρπάζει ξανά από τα χέρια και με τραβάει ενάντια στο κορμί του… Συνεχίζει να σπρώχνει βαθιά μέσα μου τον πούτσο του κρατώντας τον σε μεγάλα διαστήματα ακινησίας, επίτηδες, για να πονώ… Διαπιστώνοντας πως ο στόχος του επιτυγχάνεται, χαμογελάει… Χαμογελάει και κινείται πιο γρήγορα… Η φωνή του επανέρχεται… μεταξύ των σκληρών αναπνοών…
«Θα χύσω…», μου δηλώνει
«Τώρα αμέσως…», ζητώ…
«Εγώ θα αποφασίσω πότε θα γίνει αυτό… Όχι εσύ… Ζήτησέ μου συγγνώμη…», μου λέει…
Ο ενθουσιασμός με έχει κυριεύσει…
Με πιάνει από τα μαλλιά και τοποθετεί πιο βαθιά τον πούτσο του στην κωλοτρυπίδα μου… Μου χαρίζει ένα εύγεστο έγκαυμα που με κάνει να φωνάξω δυνατά… δεν μπορώ να κάνω διαφορετικά… δεν έχω καμία επιλογή… Του χρωστώ και μια συγγνώμη, αλλά δεν ξέρω αν θα την πω… Φωνάζω τόσο δυνατά που αισθάνομαι τα δάκρυα να έρχονται στα μάτια μου… δάκρυα της πλήρης ικανοποίησης και της παράδοσης…
Ακούω τους βρυχηθμούς του στο αυτί μου… Γνωρίζει ότι λόγω χαρακτήρα δεν θα του ζητήσω συγγνώμη… Ακουμπάει το κεφάλι του στο στήθος μου και πιάνει την αναπνοή μου…
«Θυμήσου την επόμενη φορά…», ψιθυρίζει φιλώντας το μάγουλό μου… «… ότι εγώ αποφασίζω και όχι εσύ…»

Το ελάττωμα

Γονατίζω καθώς τα χέρια μου διαβαίνουν στο κορμί του… Είμαι σίγουρος ότι του αρέσει πάντα αυτό όταν το κάνω… Αργά, ξεκουμπώνω την ζώνη του και τα κουμπιά του παντελονιού του… Βαριέμαι πολύ τα φερμουάρ και χαίρομαι που δεν τα προτιμά κι αυτός… Κατεβάζω το παντελόνι του μέχρι στους αστράγαλούς του… Ρίχνω το βλέμμα μου στη διογκωμένο σημείο μπροστά στο μπόξερ του… Γαντζώνω τα δάχτυλά μου στο λάστιχο του μπόξερ του, τρέχω τις παλάμες μου γύρω από την μέση του… Το βλέμμα μου μένει καρφωμένο εκεί… πίσω… Τελικά, τραβάω το μπόξερ του και αποκαλύπτω το δύσκαμπτο μέλος του… τον πούτσο του… Υποστηρίζω ότι είναι ένας άντρας με προσόντα κι ένα από αυτά βρίσκεται ακριβώς μπροστά στα μάτια μου… Ο πούτσος του είναι τέλειος… Τον αγαπώ ολόκληρο… αγαπώ τα πάντα πάνω του… τον τόνο του χρώματός του… το βαθύ ροζ κάτω από την βάλανό του όταν τραβώ προς τα πίσω το πετσάκι του… το χρώμα των αρχιδιών του… Η πρώτη μου σκέψη είναι ν’ ανοίξω το στόμα μου για να τον δοκιμάσω…
Δίνω ιδιαίτερη προσοχή στην βάλανό του… Γλείφω την άκρη του… Η γεύση του είναι αλμυρή… αρσενική… πικάντικη… και το άρωμά του… μοσχοβολιστό…
Αυτός είναι ο άντρας μου…
Ικανοποιώ την ματαιοδοξία μου αρπάζοντάς τον και με τα δυο μου χέρια… Ένας χαμηλός αναστεναγμός δραπετεύει από τα χείλια του… Του αρέσει όταν τον αγγίζω… Επιτρέπει τα χέρια μου να περιπλανηθούν πάνω στο δέρμα του… Η δροσιά του με διεγείρει… Γλύφω τα μπούτια του και παίρνω τον πούτσο του στο στόμα μου… Τον ρουφώ ήπια και στη συνέχεια τον γλείφω… Τα χέρια μου ακουμπούν πάνω στα μπούτια του… Μου αρέσει η αίσθηση των τριχών που τα καλύπτει… Δεν θα του επέτρεπα ποτέ να τα ξυρίσει…
«Μωρό είσαι μια ζωντανή αμαρτία απόψε…», του λέω…
«Αλήθεια;», με ρωτάει…
«Σαν να απέδρασες από την κόλαση…», του απαντώ…
Τα χέρια του χαϊδεύουν απαλά τις πλευρές του προσώπου μου… Τα μάτια του κοιτάζουν τα δικά μου… Μου αρέσει το βλέμμα του… Μ’ αρέσει το πώς με κοιτάζει επίμονα… αιχμηρά… Κοιτάζοντάς τον προσεκτικά μπορώ να καταλάβω πότε ακριβώς διαστέλλονται οι κόρες των ματιών του…
Θάβω τον πούτσο του στο στόμα μου, βαθιά… αισθάνομαι την άκρη του ενάντια στο πίσω μέρος του λαιμού μου… Κλείνει τα μάτια και χαλαρώνει… Τα γόνατά μου λυγίζουν… Σκέφτομαι τόσο άτακτα… Προσπαθώ να καταστείλω ένα χαμόγελο μόνο και μόνο για να μη μου φύγει ο πούτσος του από το στόμα μου…

«Ωωωω…. Ω… ναι», λέει…
Αισθάνομαι το ρίγος του… Το στόμα μου ντύνεται με το καυτό κολλώδες σπέρμα του που αναβλύζει από την άκρη του πούτσου του…

«… Ναι, Ωωωωω, Ναι…», λέει…
Σε κάθε αναστεναγμό του περισσότερο σπέρμα καταλήγει μέσα στο στόμα μου… Το καταπίνω… καταπίνω κάθε δυνατή ποσότητα… Ο πούτσος του λάμπει στο φως και μαλακώνει στο στόμα μου… Συνεχίζω να θηλάζω το πετσάκι του… Τον γλείφω έως ότου τον καθαρίσω με τα σάλια μου…
Αισθάνομαι τα χέρια του πάνω μου… Τα μάτια μου βρίσκουν τα δικά του… Τα χείλια μου βρίσκουν τα δικά του… Τα πιέζω πάνω τους… ήρεμα στην αρχή, κι έπειτα με περισσότερη επείγουσα ανάγκη… Το στόμα του ανοίγει και η γλώσσα μου βρίσκει καταφύγιο μέσα του…
Χορεύει με την γλώσσα του…
Αισθάνομαι τα χέρια του να περιπλανιούνται στο γυμνό κορμί μου…
«Σταμάτα κακό αγόρι…», του λέω…
«Δεν σου αρέσει;», με ρωτάει…
«Μ’ αρέσει… αλλά…», του απαντώ…
Το φως δίνει έμφαση στην όποια αντίθεση μεταξύ μας…
Βγάζω τα υπόλοιπα ρούχα του… Πιέζω στο γυμνό, πλέον, κορμί του το δικό μου… Αλέθω τον πούτσο του με τον βουβώνα μου…
Χαμογελάει…
Συνεχίζω…
Ξέρω πολύ καλά τι κάνω…
Κουνάω τον πούτσο μου παιχνιδιάρικα…
«Θα σου τον σηκώσω εγώ… ψηλά…», μου λέει…
Απλώνει το χέρι του και πιάνει τον πούτσο μου…
«Είσαι τόσο σίγουρος;», τον ρωτάω…
«Αν δεν έχεις κάποια ελάττωμα…», μου απαντά…
Ο πούτσος μου σκληραίνει… εντυπωσιακά…
«Βλέπεις να έχει κάποιο ελάττωμα;», τον ρωτάω…
Τρίβω τον πούτσο μου στη χούφτα μου…
«Είσαι μεγαλοφυΐα στις απαντήσεις…», μου λέει…
Πιάνει τον πούτσο μου, ο οποίος και συσπάται στο χέρι του… σαν ψάρι έξω από το νερό…
«Καλός…», μου λέει…
«Καλός… για τι;», τον ρωτάω…
«… για γαμήσι…», μου απαντά…
«Μπορούμε να το διαπιστώσουμε…», του λέω…
Πέφτει στα τέσσερα και κουνάει τον κώλο του στον αέρα… πέρα-δώθε…
«Είσαι πειρασμός…», του λέω…

Απότομος ρυθμός

Τα μάτια κλείνουν. Χάνομαι στη στιγμή.
Τα προγνωστικά επαληθεύονται. Αναμένω το γλυκό χάδι σου
Ήδη τα ακροδάχτυλά σου χαϊδεύουν τα μάγουλά μου…
… ανακατεύουν τα μαλλιά μου, τα αρπάζουν χούφτα-χούφτα…
Με τραβάς πάνω σου καθιστώντας με διαθέσιμο
για την γλώσσα μου
Σαλιώνεις τα χείλια μου
Εξερευνάς το στόμα μου
Βυθίζεις μέσα μου την γλώσσα σου για να με δοκιμάσεις
Ευδιάκριτες διαφυγές αναστεναγμών γεμίζουν το δωμάτιο
Αισθάνεσαι την καρδιά μου να χτυπάει πιο δυνατά
σφυροκοπάει μ’ ένα ρυθμό… απότομο…
Τα δάχτυλά σου με πειράζουν και με βασανίζουν
Το στόμα σου ακολουθεί τα δάχτυλά σου
Εργάζονται από κοινού μ’ έναν τρόπο μαγικό…
Τα μάτια σου γιορτάζουν σπινθηρίζοντας
πάνω στη γυμνή μορφή μου
Πιάνω μια αναλαμπή της πείνας σου
Ξέρω ότι με θέλεις… τόσο πολύ
Σε ποθώ…
Περίμενα αυτή τη στιγμή με προσμονή
Οι λέξεις δεν έχουν καμία ανάγκη να δραπετεύσουν από τα χείλια
μόνο τα χέρια θέλουν να βασανίσουν περαιτέρω την ήδη βασανισμένη σάρκα μου
Θηλάζεις τις ρόγες μου… τις δαγκώνεις
Πειράζεις την ώριμη σταθερότητά τους
Η γύμνια σου καλύπτει την δική μου
Τα πόδια ανοίγουν… περιπλέκονται…
Μπορείς να αισθανθείς τον κυματισμό
από τις πεταλούδες στο στομάχι μου
Οι μυς μου χορεύουν στην κάθε αισθησιακή αφή σου
Πονώ μέχρι να φτάσεις σε κάθε σημείο του κορμιού μου
Τεντώνω το κορμί μου, σχηματίζοντας αψίδα όπως το ουράνιο τόξο
για να σε συναντήσω…
έχω ανάγκη να σε ικετεύσω
Φωνάζω δυνατά την αγάπη μου για σένα
Λειώνω κάτω από το άγγιγμά σου
μόνο από το άγγιγμά σου
δεν υπολογίζω καμία από τις λέξεις σου
κι ας μη μιλάς