5:00 π.μ.

Τα λάγνα όνειρα γεμίζουν τη νύχτα. Τα μυαλά και των δυο μας γίνονται μια μάζα… Καθώς κοιμόμαστε αγκαλιασμένοι με πάθος, οι δείκτες του ρολογιού δεν δείχνουν κανένα έλεος… Τικ, τοκ… Τικ, τοκ… Ακουμπώ το στόμα μου στο αυτί του… Εισπνέω την αναπνοή του… Το μυαλό μου λαμβάνει την αισθησιακή επίκληση της αγάπης του… Ο σκληρός πούτσος του γίνεται ενήμερος, αν και συνεχίζει να κοιμάται… Τα πόδια μας μπλέκονται… Αναστενάζω πάνω στο στήθος του. Το χέρι μου προσεγγίζει το στήθος του… Τα όνειρά μου χορεύουν άγρια… Μια δόση υγρασίας εμφανίζεται στο ύφασμα του σλιπ μου… Σε μια στιγμή απαράμιλλου πάθους, τα χέρια μου καταργούν οποιοδήποτε εμπόδιο μεταξύ μας… Αφαιρώ αργά το σλιπ του… Τα πόδια του ανοίγουν, τόσο, όσο ακριβώς πρέπει…
Τα λάγνα όνειρα γεμίζουν το δωμάτιο… Τα κορμιά και των δυο μας γίνονται ένα στον ύπνο… Καθώς αγκαλιαζόμαστε με μια πρωτοφανή σεξουαλικοί ευδαιμονία, οι δείκτες του ρολογιού δεν δείχνουν κανένα έλεος… Τικ, τοκ… Τικ, τοκ… Ακουμπώ τα χείλια μου στο στήθος του… Τα αυτιά μου συλλαμβάνουν τους κτύπους της καρδιάς του… Το μυαλό μου λαμβάνει τη σεξουαλική πρόοδο της σφοδρής επιθυμίας του… Ο πούτσος του σηκώνεται ελάχιστα, αν και συνεχίζει να κοιμάται…
Το ξυπνητήρι χτυπάει κατά λάθος… Ανοίγει τα μάτια του και με βλέπει άγρυπνο στα πόδια του… Πατάει το κουμπί του ρολογιού και ο ενοχλητικός ήχος που έβαλε τέλος στον ύπνο σταματάει… Έχει ξυπνήσει, οι ρόγες του είναι σκληρές. Έχει ξυπνήσει, ο πούτσος του είναι τόσο σκληρός… Κάνω μια λαβή στον πούτσο του και η επιθυμία μου γίνεται μια μαζί του… Ενώνουμε τα κορμιά μας, σπρώχνοντας ο ένας τον άλλο, ουρλιάζοντας στο ελάχιστο οξυγόνο, καταπίνοντας τις ερωτικές επιθυμίες μας, ανακατεύοντας τους χυμούς μου με τους δικούς του…
Η ώρα είναι πέντε… Σε λίγο ξημερώνει…

Αντλώντας αδρεναλίνη

Ήταν περίπου τρεις και μισή το μεσημέρι όταν αποφάσισα να του τηλεφωνήσω, για να τον προειδοποιήσω ότι σε μισή ώρα θα επέστρεφα στο σπίτι…
Η καρδιά μου χτυπούσε δυνατά μέσα στο στήθος μου, αντλώντας αδρεναλίνη…
Αν δεν μπορούσα να ελέγξω τους χτύπους της, θα πήγαινα εκείνη τη στιγμή από έρωτα…
Εντός ολίγων λεπτών χτυπούσα την πόρτα
Μου άνοιξε γυμνόστηθος και ερωτικός όσο ποτέ…
Κάνοντας ένα βήμα μπροστά για να μπω μέσα, μου έβαλε εμπόδιο με το χέρι του…
«Μπορώ να μπω;», τον ρώτησα όσο πιο γλυκά μπορούσα…
Μου χαμογέλασε…
Φαινόταν αγουροξυπνημένος, σαν να ξύπνησε πριν από λίγο
Πέρασα μέσα έτοιμος να αντιμετωπίσω τη μοίρα μου…
Δεν είχα προγραμματίσει τίποτα, αλλά ενδεχομένως ό, τι κι αν κάναμε θα γινόταν αμέσως αποδεκτό…
Κάθισα στη κουζίνα
Συλλογίστηκα αν έπρεπε να φάω, ή να το αναβάλλω για αργότερα…
Σηκώθηκα και κατευθύνθηκα προς την κρεβατοκάμαρα
Είχα όλο το χρόνο μπροστά μου να σκεφτώ…
Η καρδιά μου χτυπούσε τόσο γρήγορα…
Τύλιξα τα χέρια μου γύρω από τον λαιμό του και κάθισα στα γόνατά του
Έπιασα το πρόσωπό του και με τα δυο μου χέρια και τον κοίταξα επίμονα… βαθειά στα μάτια…
«Δεν μπορώ να καταλάβω τι σκέφτεσαι…», μου είπε κοιτάζοντάς με κι αυτός επίμονα…
Με κράτησε σφικτά, μάλλον για να σιγουρευτεί ότι ήμουν πράγματι εκεί, στην αγκαλιά του…
Έχοντας το πρόσωπό μου ελάχιστα εκατοστά μακριά από το δικό του, μπορούσα να αισθανθώ την ανάσα του που έβγαινε από τα χείλια του…
Απαλά βούρτσισα τα χείλια του με τα ακροδάχτυλά μου
Αντέδρασε σύροντας τα δάχτυλά του κατά μήκος της σπονδυλικής μου στήλης
Είναι πάντα τόσο παιχνιδιάρης…
Άρχισε να ξεκουμπώνει το πουκάμισό μου και ο κρύος αέρας έδωσε έναν βόμβο στην καρδιά μου…
Περπάτησα με τα δάχτυλά μου πάνω στο κεφάλι του…
Μέσα στα μάτια του ξεκίνησα να διαβάζω μια ιστορία…
Απομακρύνοντας το μπόξερ του ένας αναστεναγμός βγήκε από το στόμα του…
Οι κινήσεις μας ήταν αργές το πρώτο ημίωρο…
Γλιστρώντας τα χέρια μου πάνω στο στήθος του
πείραξα τις ρόγες του με τις άκρες των δαχτύλων μου…
Έναν αναστεναγμό που ήταν έτοιμος να βγει από το στόμα του τον κατασίγασα μ’ ένα φιλί στα χείλια του…
Με εμπιστοσύνη ρούφηξε την γλώσσα μου μέσα στο στόμα του
Δοκίμασα την γλυκύτητά του…
… τα σάλια του…
… όλα όσα ήταν πρόθυμος να δώσει…
Τα φιλιά μου κινήθηκαν προς τα κάτω επισημαίνοντας το περίγραμμα του κορμιού του
Τα χέρια μου άφηναν ίχνη πάνω στο δέρμα του…
Με μια ανάσα αποκρίθηκε στα χάδια μου
Το μεσαίο δάχτυλό μου εφάρμοσε ακριβώς μέσα στην κωλοτρυπίδα του…
Λαχάνιασε από την ξαφνική πίεση που εφάρμοσα…
Με κοιτούσε μ’ ένα πονηρό χαμόγελο…
Ακούμπησε τα χέρια του στην άκρη του κρεβατιού και τέντωσε το κορμί του…
Ο μακρύς, σκληρός πούτσος του σηκώθηκε, πλήρης και παχύς
Η άκρη του είχε αρχίσει να στάζει…
Πήρα την βάλανό του μεταξύ των δοντιών μου…
Τον ρούφηξα για να καταστείλω τους αναστεναγμούς του…
έκανα το ίδιο πράγμα για να κατασιγάσω τα βογγητά του…
Τα δευτερόλεπτα έγιναν λεπτά και τα λεπτά ώρες…
Αρχίσαμε να καταβροχθίζουμε ο ένας τον άλλον…
Οι κινήσεις μας έγιναν πιο γρήγορες… και οι δυο ιδρώσαμε…
Η πολύ ευχαρίστηση συνέπεσε με τον πόνο
Τραβώντας τον από τα αυτιά
δάγκωσα το πρόσωπό του με τα δόντια και τα χείλια μου…
Με άρπαξε από τα πόδια και με τράβηξε πάνω του
Αισθάνθηκα τον πούτσο του να εισχωρεί μέσα μου
Φίλησα το μέτωπό του μη μπορώντας να κρύψω τη συγκίνησή μου…
Μου είπε πως μ’ αγαπά
Του είπα πως είναι μοναδικός…
Τον κοίταξα στα μάτια με απελπισία
«Θα είμαστε για πάντα μαζί…», του είπα

Κύματα έκστασης

Μας ονειρεύτηκα χθες το βράδυ, αγάπη μου… Περπατούσαμε μαζί σ’ ένα δάσος που είχε καλυφθεί από έναν θόλο πράσινο αφήνοντας τις ακτίνες του ήλιου να μας ζεσταίνουν… Μιλούσαμε για τη ζωή και την αγάπη καθώς περιπλανιόμασταν βαθύτερα στο δάσος… Σε κοιτούσα και έβλεπα να με κοιτάζεις μ’ εκείνα τα τεράστια καστανά μάτια σου… μ’ εκείνο το εκφραστικό βλέμμα σου… ένα βλέμμα όλο πάθος… Ξαφνικά με κάρφωσες σ’ ένα δέντρο και άρχισες να με φιλάς πυρετωδώς… παθιασμένα… κλέβοντας την αναπνοή μου… Σύντομα, τα χείλια σου άφησαν τα δικά μου και ακολούθησαν μια πορεία προς τον λαιμό μου… προς το στέρνο μου… Ακούμπησες το πηγούνι σου πάνω στο στήθος μου και άρχισες να χαμογελάς, μάλλον γιατί σε γαργαλούσαν οι τρίχες μου… Όταν το χαμόγελο έφυγε από τα χείλια σου, άνοιξε τα πρώτα δυο κουμπιά του πουκάμισού μου και γλίστρησες την γλώσσα σου στο δέρμα μου έως ότου συναντήσεις μια από τις ρόγες μου… Με τρυφερότητα την δάγκωσες και στη συνέχεια την δάγκωσες… Όση ώρα εσύ με έγλειφες, εγώ φώναζα δυνατά για να με ακούσει όλος ο κόσμος… Με έγλειφες με μια ικανότητα που δεν είχα δοκιμάσει ποτέ πριν… Σύντομα και οι δυο κολυμπούσαμε σε μια θάλασσα με κύματα έκστασης… Με φίλησες απαλά, μου είπες ότι μ’ αγαπάς και ότι θα είμαστε για πάντα μαζί…
… κι έπειτα ξύπνησα…

3η εκπομπή

“Sometimes I used to fly away each night
On the wings of an old love song.”

Φοβάμαι να χαρακτηρίσω ένα τραγούδι ρομαντικό, όχι γιατί το μυαλό μου θα τρέξει αμέσως σε εικόνες με χνουδωτά αρκουδάκια και λουλούδια, αλλά γιατί για κάποιους λόγους που δεν μπορώ να εξηγήσω, η σκέψη μου πηγαίνει, δυστυχώς, στο Careless Whisper και τον George Michael. Μάλλον, πρέπει να με έχει σημαδέψει το βίντεο που μπορεί σήμερα να φαίνεται τόσο κιτς, αξιολύπητο και θλιμμένο, αλλά τότε που το άκουγα, εξέφραζε τις λάγνες προεφηβικές επιθυμίες μου κι έκανε την καρδιά μου να χτυπάει μέσα στο στήθος μου μπροστά στην εικόνα του τραγουδιστή που είχε δανειστεί το κούρεμα και τη βαφή της συγχωρεμένης πριγκίπισσας Diana, με τις φλόγες των κεριών να τρεμοσβήνουν… Και το σαξόφωνο; Εκείνο το σαξόφωνο! Κάθε ρομαντικό τραγούδι που σέβεται τον εαυτό του δεν μπορεί να μην έχει ένα σόλο από σαξόφωνο… Διαφορετικά, είναι τόσο αξιοθρήνητα ελλιπές… δεν μπορεί να μεταδώσει το πάθος…
Όταν ήρθε στη ζωή μου ο Γιάννης, μου έμαθε να ακούω καλή μουσική και όχι λανθασμένα τραγούδια… Μπορώ να μην τον ξεχάσω ποτέ όσο ζω, μόνο και μόνο γι’ αυτό… Τη πρώτη φορά που τον προσφώνησα με τον περιφρονητικό γ’ αυτόν όρο «μωρό», με απείλησε να μου πετάξει τα παπούτσια του στο κεφάλι… Τον είπα ξανά «μωρό» στο Εδιμβούργο, όταν το μέτωπό του έκαιγε από τον πυρετό και ήμουν σίγουρος ότι δεν καταλάβαινε τι γινόταν γύρω του… Μέρες μετά, όταν ο πυρετός έπεσε μου σιγοτραγούδησε αυτούς τους στίχους…

“If I could reach you, I would walk all night
to hold you in the racing dawn.
Someday I know that you’ll be back,
Somehow I can hear your laughter in an old love song.”

Τους ίδιους ακριβώς στίχους ψιθύρισα χθες το απόγευμα στον Μιχάλη σε μια προσπάθεια ν’ αγγίξω τα συναισθήματά του με τη μουσική… Το συνηθίζω αυτό… Βαδίζαμε στη γέφυρα και του έπιανα το χέρι… Ο ήλιος έδυε με ακρίβεια δευτερολέπτου και βυθιζόταν μέσα στο νερό… Σταματήσαμε και απλώσαμε και οι δυο, ακούσια, τα χέρια προς τα μπρος… σαν να θέλαμε να τον αγγίξουμε, έτσι όπως ήταν… μια φωτεινή σφαίρα… Θα μπορούσαμε να πέσουμε στο ποτάμι και να τον αγγίξουμε εκεί μέσα, αλλά δεν το κάναμε… Η σκέψη αυτή όμως ταλαντεύτηκε για αρκετά λεπτά μέσα στο μυαλό μου… Μείναμε σαν αριστοκράτες, από απόσταση, να παρακολουθούμε την εξαφάνισή του… με την αλάνθαστη ζεστασιά του ν’ απομακρύνεται σιγά-σιγά από τα μάτια μας…
Κοιτώντας το ηλιοβασίλεμα, βάζω λέξεις στη σειρά και γράφω ποιήματα μέσα στο κεφάλι μου… ένα είδος κακής, τετριμμένης ποίησης, όπως αυτή που «ανεβάζω» στο ηλεκτρονικό μου ημερολόγιο… Κοιτάζω τον ήλιο που εξαφανίζεται και στη συνέχεια κοιτάζω τον Μιχάλη. Περισσότερο από ποτέ θέλω να μπω μέσα στη σκέψη του… εκείνη τη στιγμή… Συνθέτω μουσική από τις λέξεις που δειλά ψιθυρίζουν τα χείλια του… από το μουρμουρητό του…

“You want the moment
Touched with magic and immortality.
You want rain, you want soft music,
And the last words to be about love.”

Δεν είμαι σίγουρος αν αισθάνομαι ντροπή ή υπερηφάνεια αποκαλύπτοντάς του ότι το τραγούδι αυτό είχε σφραγίσει τον έρωτά μου με τον Γιάννη, όπως πολλές από τις μουσικές επιλογές που γεμίζουν τα ράφια με τα cd που από τη μέρα που χάθηκε δεν τα έχω ακούσει ποτέ… Αισθάνομαι μια συγκίνηση τόσο ακατέργαστη βλέποντάς τον να κοκκινίζει και κυρίως βλέποντας ένα αμήχανο χαμόγελο στο πρόσωπό του… Οι μεγάλοι έρωτες, ευτυχώς ή δυστυχώς, ακολουθούν τη ζωή μέχρι το τέλος και όταν συνοδεύονται από μουσικές είναι ικανές να με οδηγούν διαρκώς σε μια όμορφη δίνη αναμνήσεων.

Οι αμοιβές της αμαρτίας

Ξύπνησέ με, μ’ έναν καφέ… με αμαρτία και με πάθος… Κάπως έτσι πρέπει να ξυπνάει ένας εραστής… Ρίξε τους ενδοιασμούς σου στο πάτωμα… κλείσε το τηλέφωνο, βγάλε το και από την πρίζα αν έχεις αμφιβολίες… κλείδωσε καλά την πόρτα για να μπορούμε να συνεχίσουμε να εξαπατούμε τον Λουκά… για να συνεχίσουμε να τον επενδύουμε με ψέματα για το πόσο καλοί άνθρωποι είμαστε…
Βάλε το στόμα σου στο δικό μου και νιώσε το τρέμουλο της γλώσσας μου… Άφησέ την να περιπλανηθεί μέσα σου… όχι από διακριτικότητα… όχι από λύπηση, αλλά γιατί έτσι πρέπει… Δώσε της ένα βραβείο μ’ ένα φιλί και άφησέ την να σαπίσει μέσα στα σάλια σου… Κάτω από τα σκεπάσματα, εδώ στο πρώτο φως της ημέρας, όλα ξεκινούν από την αρχή… Ερωτικοί ψίθυροι σε κρατούν σε ετοιμότητα και ξυπνούν τις σκοτεινότερες γωνίες του μυαλού σου βάζοντας τέλος σ’ ένα είδος ταραχώδους ειρήνης, αποτέλεσμα του βραδινού ύπνου σου…
Όταν ο πειρασμός είναι το ζητούμενο μπορείς να μην υποκύψεις; Μπορείς να μη χώσεις το δάχτυλο στο μέλι; Μπορείς να μη δοκιμάσεις πως είναι η γεύση ενός γλυκού; Άφησε την γλώσσα σου να μείνει πάνω στο κορμί μου αποσβήνοντας χυμούς δίψας και την πείνα που σβήνει τη σάρκα… Οι αμοιβές της αμαρτίας εντείνουν την επιθυμία και σφραγίζονται μ’ ένα φιλί στα χείλια που κολλάνε μεταξύ τους…
Έλα πάνω μου και φέρε την ανάσα σου στα αυτιά μου… την ανάσα σου που ακούγεται όπως ο ήχος της άρπας… Τάισε με ευχαρίστηση τις αισθήσεις μου καθώς επίσης και τη ψυχή μου…
Έλα μαζί μου… Μην την πατήσεις σαν τον Οδυσσέα που δεν άκουσε ποτέ το τραγούδι των σειρήνων… Μετά βίας κρατιέμαι να μη σου ριχτώ… να μη φανώ τολμηρός πρωί-πρωί… Ο καθένας ξέρει πως δεν μπορώ να συντονίσω τις κινήσεις σου, αλλά τώρα σου το ζητώ ξεκάθαρα όσο άσχημο κι αν ακουστεί…
Πέσε επειγόντως στην αγκαλιά μου…

Μίλησέ μου…

«Μίλησέ μου…
Πες μου πως πέρασες την μέρα σου… Πες μου τι έκανες, αν βγήκες για ψώνια και ποιους είδες… Πες μου αν σου άρεσε κάποιος από αυτούς…», τον ρωτάω…
Κάθε μέρα, κατά τη διάρκεια του γεύματος, βρίσκουμε χρόνο να μιλήσουμε… Μοιραζόμαστε ένα φιλέτο, μια καλοψημένη μπριζόλα ψιλοβρεγμένη με σάλτσα τυριού… Τα δάχτυλά του γλιστράνε στο χείλος του νεροπότηρου… Ανεβοκατεβάζει τα δάχτυλά του κατά μήκος του ποτηριού, φλερτάροντάς με… Με αφήνει να μιλώ μόνο εγώ… να κάνω ερωτήσεις που ίσως δεν απαντηθούν ποτέ… Τον βλέπω να τρώει… να δείχνει την αδυναμία του για το κρέας… για τη σάρκα… Τα δάχτυλά μου κυματίζουν στα πέτα των γιακάδων του πουκάμισού του… ξεκουμπώνουν χωρίς αντίσταση… ένα, δυο, τρία κουμπιά… αιωρούνται στη κοιλάδα του στήθους του… Υποσυνείδητα σκύβει προς τα εμπρός έτσι ώστε να μπορέσω να δω πόσο όμορφα περιποιήθηκε τις λιγοστές τρίχες του στήθους του…
Φέρνω το πόδι μου στη γάμπα του… στο γόνατό του… ανάμεσα στα μπούτια του… Στηρίζω την πατούσα μου στην καρέκλα του και εφαρμόζω μια ήπια πίεση στη διόγκωση του πούτσου του που είναι ορατή κάτω από το παντελόνι του… Πίνω γουλιά-γουλιά το ποτό μου κι αυτός γλείφει τα χείλια του… Η σάλτσα από τη μπριζόλα ξεχειλίζει από το στόμα του και κυλάει προς το πηγούνι του… Την σκουπίζει με το δάχτυλό του και στη συνέχεια το βάζει στο στόμα του και το γλείφει… Απολαμβάνει τη νοστιμιά ακόμα κι από αυτή τη θέση…
Περιμένω πως και πώς να τελειώσει το φαγητό για να δω πως θα φάει την πουτίγκα… Η άκρη της γλώσσας του καθυστερεί σε κάθε ένα από τα μπροστινά δόντια του στη προσπάθειά του να τα καθαρίσει…
«Περιέγραψε μου πόσο λατρεύεις έναν πούτσο… με τι τρόπο… πόσο εθιστική είναι για σένα η σκληρή, παχιά σάρκα του…», του ζητώ…
Τα χείλια του αστράφτουν, καθώς μου χαμογελάει… Τινάζει την γλώσσα του προς τα έξω… κοροϊδευτικά… Τα σάλια στάζουν από το στόμα του…
Ζητώ τον λογαριασμό με το ύφασμα του παντελονιού μου ορατά τεντωμένο από τη στύση του πούτσου μου… Πλησιάζω το στόμα μου στο αυτί του και του ψιθυρίζω με λεπτομέρειες τι θέλω να κάνουμε όταν πάμε σπίτι… Στέκομαι πίσω του και ακουμπώ το μπουφάν στους ώμους του… Φροντίζω να τρίψω το στήθος μου στη πλάτη του και τα γεννητικά μου όργανα στον κώλο του για να του δείξω πόσο καυλωμένος είμαι…
Κουμπώνει τα κουμπιά του πουκάμισού του κι εγώ τον βοηθώ να κλείσει το φερμουάρ του μπουφάν του… Το χαμόγελό του δεν μπορεί να κρύψει τις σκέψεις του… Κάτι μου λέει πως απόψε θα είμαι ιδιαιτέρως τυχερός…
Περπατώντας προς το αυτοκίνητο, του λέω ότι θέλω τον πούτσο του μέσα μου… από παντού… από κάθε δυνατή ή αδύνατη είσοδο…
«Πες μου…», του ζητώ…

Άθικτο πάθος

Εμφανίζω το κεφάλι μου βγάζοντάς το έξω από τα σκεπάσματα, ορεξάτος μετά τον μεσημεριανό ύπνο… Το μωρό μου κοιμάται ακόμα… Σέρνομαι προς την πλευρά του όσο ήσυχα μπορώ… Η ανάσα του είναι τόσο ήρεμη… τόσο σταθερή… ειρηνική, γαλήνια… Τα βλέφαρά του κυματίζουν και τα μάτια του ανοίγουν ξαφνικά… Αγγίζω το πρόσωπό του τρυφερά… Ένα χαμόγελο διαδίδεται στα χείλια του… Τα δόντια του αστράφτουν…
Γρατσουνίζω τη περιοχή πίσω από το αυτί του… Ένα χασμουρητό που βγαίνει από το στόμα του ακούγεται στα αυτιά μου όπως μια όμορφη μελωδία που σπάζει τη σιωπή… Μετρώ τα εκατοστά που μας χωρίζουν και κάνω τα πάντα για να τον πλησιάσω… Βάζω το χέρι μου γύρω από τον λαιμό του και ανασηκώνω το κορμί μου… Τα μάτια του είναι τεράστια, όπως πάντα και με κοιτάζουν με αφοσίωση… Πλησιάζω το στόμα μου στο πρόσωπό του και του δίνω ένα φιλί στα χείλια… Τα μάγουλά του ανθίζουν και παίρνουν ένα χρώμα κόκκινο… το κόκκινο της φωτιάς… Ανταλλάζουμε χαμόγελα… Σπρώχνει τη μουσούδα του στον λαιμό μου και χουρχουρίζει τόσο ρομαντικά… Στηρίζω το κεφάλι μου στο στήθος του… Μένω για μια ακόμη φορά έκπληκτος από το πόσο μαλακό είναι το δέρμα του… Με την ανάσα του ανεμίζει τα μαλλιά μου σαν να είναι ανοιξιάτικο αεράκι… Κλείνω τα μάτια μου, για μια στιγμή, έως ότου μπει μια γλυκιά μυρωδιά στο μυαλό μου… η μυρωδιά του…
Ανοίγοντας ξανά τα μάτια μου, τον βλέπω να με κοιτάζει… Τα μάτια του αναβοσβήνουν ανιχνεύοντας το κορμί μου… Σέρνω τους κυνόδοντες μου στον λαιμό του και τους βυθίζω εύκολα στο δέρμα του κερδίζοντας μια κραυγή από το στόμα του… Συλλέγω τη γεύση του δέρματός του με την άκρη της γλώσσας μου… Τα χείλια μου καλύπτουν το σημάδι που του έχω αφήσει… Τραβιέμαι μακριά από τον λαιμό του και επιστρέφω στα χείλια του… Τον φιλώ όπως φιλάει ο πάγος την φωτιά… Οι γλώσσες μας χορεύουν… Αναστενάζω και ρουφάω την γλώσσα του… την παίρνω μέσα στο στόμα μου… Τα χείλια μας συνεχίζουν να είναι ενωμένα… Τυλίγω τα χέρια μου γύρω από το λαιμό του και τον φιλώ μ’ ένα άθικτο πάθος… Απομακρύνω τα χείλια μου από τα χείλια του και κατευθύνομαι προς τον λαιμό του και προς το στήθος του… Ανασηκώνει το κορμί του καθώς κινούμαι προς τα κάτω… Σταματώ στη μέση του στήθους του έχοντας στραμμένο το βλέμμα μου στο πιο ευαίσθητο σημείο του κορμιού του… τον πούτσο του…
Τα χείλια μου στραβώνουν όσο πιο πολύ πλησιάζω… Οι αναστεναγμοί μου συνοδεύονται από ένα ευτυχές βογγητό… Η γλώσσα μου χορεύει γύρω από τη βάση του πούτσου του τη στιγμή που το νύχι του γλιστράει στην πλάτη μου… Ρουφώ το ένα του αρχίδι κι αμέσως μετά το άλλο… Ο πούτσος του σηκώνεται ψηλά… Καθώς η γλώσσα μου τον πλησιάζει τον βλέπω να τρέμει… Παίρνοντάς τον στο στόμα μου, με τραβάει από τα μαλλιά…
Κάθομαι ανάμεσα στα πόδια του και θαυμάζω το μέγεθος του πούτσου του…
Αρχίζω να φιλώ αργά το εφηβαίο του… χαμηλά το στομάχι του… το στήθος του… Γλιστράει τα δάχτυλά του στο κεφάλι μου… κατά μήκος της πορείας των μαλλιών μου… Βογκάει από την ευχαρίστηση… Ανοίγει περισσότερο τα πόδια του και χαμογελάει…
Τα χείλια μου αγγίζουν ξανά τον πούτσο του… Σκέφτομαι να τον πάρω μέσα στο στόμα μου… Στην άκρη της βαλάνου του κολλώ την γλώσσα μου… Κρατάει τα μάτια του κλειστά και ασθμαίνει… Τρέμει και κρατάει σφικτά το κεφάλι μου… Ο πούτσος του έχει μια καραμελωμένη γεύση που με ξετρελαίνει… μια γεύση ακαταμάχητη… μια γεύση θεϊκή…
Συνεχίζω σκληρότερα, κάνοντάς τον να φωνάξει… δυνατά… δυνατότερα…
Για ώρες δοκιμάζω τον πούτσο του έως ότου χύσει τελικά …

Γεννήθηκες… γεννήθηκα να το κάνω αυτό

… όταν φτάνουμε στο αυτοκίνητό μας, μετά από τα ποτά, ανοίγω το φερμουάρ του παντελονιού μου μπροστά στις συμφωνίες των ήχων που προέρχονται από το ταμπλό… Κοιτάζεις κάτω, έπειτα πάνω… Παίρνεις τον πούτσο μου στο χέρι σου… Η ανάσα σου μυρίζει ακόμη ποτό, σαν να το κρύβεις μέσα στο στόμα σου…
Αρχίζεις και τραβάς μαλακία τον πούτσο μου κινώντας το χέρι σου πάνω-κάτω… ρυθμικά… Σταγόνες βροχής φιλούν τα παράθυρα και γλιστρούν προς τα κάτω… Λίγα λεπτά μετά τίποτα δεν υπάρχει στο χέρι σου… Κρατάς τις παλάμες σου ανοικτές σαν να θέλεις να λάβεις ένα δώρο… Μου κάνεις νεύμα… Αδιαφορώ… Μου κάνεις κι άλλο… Κοκκινίζω με την εμμονή σου… Με φιλάς με πάθος…
Γεννήθηκες να το κάνεις αυτό…
Στέκομαι ενώπιον σου, όπως πολλές φορές στο παρελθόν… Εξαϋλώνομαι, μεταφορικά… στιγμιαία… Δεν θέλω να γαμηθούμε… στο αυτοκίνητο… Θέλω να οδηγήσεις και να πάμε στο σπίτι… Εκεί είναι όλα πιο ήρεμα… πιο αναπαυτικά…
Ούτε που καταλαβαίνω πότε φτάνουμε…
Ανοίγει την πόρτα, βαδίζεις κατευθείαν προς τη κρεβατοκάμαρα, κι εγώ σ’ ακολουθώ…
Ιπποτικά με πιάνεις από το χέρι… Τα ρούχα μας σκορπίζονται γύρω από το κρεβάτι… Κατόπιν, ερχόμαστε κοντά… Πρόσωπο με πρόσωπο… Κορμί με κορμί… Ζωή με ζωή…
Το πάθος με τυφλώνει… Κολυμπώ στην αγκαλιά σου… Κρατιέμαι από τα μπράτσα σου που είναι σκληρά σαν βράχοι… Σέρνομαι αναστενάζοντας… Συλλέγω με την γλώσσα μου τα σάλια που στάζουν από το πηγούνι σου…
Κλέβω την ανάσα σου…
Για μερικά λεπτά φιλάμε ο ένας τον άλλο με συμφωνική κομψότητα… Βάζεις το στόμα σου στο στήθος μου και μου μιλάς… απλά… Η φωνή σου ακούγεται σαν μουσική… Τρέμω στα χέρια σου… Η φωνή σου τρεμουλιάζει…
Στοχεύω το στόμα σου και χώνω την γλώσσα μου μέσα… Σε φιλώ με πάθος…
Γεννήθηκα να το κάνω αυτό…

Με λίγες λέξεις

«Θέλω να σε γαμήσω…», τον ενημερώνω.
«Ναι;»
«Ναι, έλα… πλησίασε… Κλείσε πρώτα την πόρτα»
«Εντάξει»

(Την σπρώχνει, την κλείνει, με κρότο)

«Σε θέλω εδώ και ώρες»
«Αλήθεια;»
«… και τώρα είσαι τόσο κοντά…»

(Τον φιλώ, τον γλείφω, σπρώχνω τη μουσούδα μου)

«Μμμμ…»
«Ζαλίζομαι όταν φτάνω εκεί…»
«Κι επιπλέον;»
«Θέλω κάθε κομμάτι σου»
«Πάρε το»
«Έχω ανάγκη να σε δοκιμάσω… να σ’ έχω στο στόμα μου…»
«Δεν θα σχολιάσω τις προτιμήσεις σου»

(Τον γλείφω, τον πειράζω, τον αγγίζω)

«Ωω»
«Ωωω»
«Ωωωω»
«Σε θέλω, πρέπει να σε αισθανθώ…»
«…»

(Περιστρέφω…, τρίβω…, γλιστρώ…, χώνω…)

«Είσαι θαυμάσιος… απαλός, σαν βελούδο»
«Μμμμ…»
«Ωωω… χύσε, χύσε…»
«Ναι»
«Ναι»
«Ναι»
«Ναι»
«Ναι»
«Είσαι εξαιρετικός…»
«Σ’ ευχαριστώ»
«Ω, μωρό, πρέπει να είμαστε συνεχώς μαζί, να έχουμε ο ένας τον άλλο όλη την ώρα»

(Χαμόγελο)

«Σωστά…»
«Δεν είναι ότι σε θέλω… Σε χρειάζομαι κάθε μέρα και πιο πολύ… όλο και περισσότερο, περισσότερο»

(Χαμόγελο… τρυφερό)

«Καληνύχτα»

(φιλί στο μάγουλο, ηχηρό…)

«Καληνύχτα…»

Χάνομαι

Οι ώρες κυλούν σαν γάργαρο νεράκι μαζί του
Ακόμα και όταν το φεγγάρι παίρνει τη θέση του στο σκοτεινό ουρανό, δεν μπορώ να ξεκολλήσω από το πλάι του…
Τα χέρια μου ψάχνουν μέσα από τα στρώματα των ρούχων του ν’ αγγίξουν λίγη σάρκα…
Τον κρατώ, ευλαβικά, σαν να είναι μυστικό…
Διαβάζω τα μάτια του σαν να είναι σελίδες ημερολογίου
Δένω τα δάχτυλά μου γύρω από τους καρπούς του…
Η καρδιά μου χτυπάει δυνατά, ακούγεται σαν ποδοβολητό εκατοντάδων άγριων αλόγων που τρέχουν στη χλόη…
Τον πιάνω πιο σφικτά, ορμώμενος από την σφοδρή επιθυμία…
Διαμορφώνω τέλεια σημάδια πάνω του…
Η εικόνα του κορμιού του με ανυψώνει
Τα χείλια μου γίνονται δάσκαλοι στα χείλια του…
Τρέχω την γλώσσα μου κατά μήκος τους…
Σπρώχνω…
Τραβάει…
Δαγκώνει…
Στο μυαλό μου ζωγραφίζω την ομορφιά του…
Το πάθος μου ανατινάζεται…
Μόνο μέσα στα μάτια του μπορώ να δω…
… πουθενά αλλού…
γιατί μετά… χάνομαι…

Πες αυτό που θέλεις…

- Καλημέρα, πανέμορφε… Βλέπω ότι πρόλαβες κι έκανες ντους χωρίς εμένα… Έπρεπε να μου το έλεγες. Ήθελα τόσο πολύ να ενωθούμε κάτω από το νερό…
- Κοιμόσουν, και δεν ήθελα να σε ξυπνήσω…
- Κάθεσαι στο κρεβάτι σε παρακαλώ; Θέλω να σε μυρίσω…
- Σου υπενθυμίζω πως μόλις βγήκα από το ντους
- Κάθισε σε παρακαλώ και βγάλε το μπουρνούζι… Μμμμ… Ο πούτσος σου φαίνεται μια χαρά… και μοσχοβολάει… Και τα αρχίδια σου είναι τόσο απαλά… Ν’ αρχίσω να σκέφτομαι ότι ξυρίστηκες;
- Φίλησέ τα και θα σου απαντήσω…
- Μούτς… Μμμμ…
- Μ’ αρέσουν τα φιλιά εκεί…
- Τότε να μου το ζητάς πιο συχνά… Που αλλού θέλεις να σε φιλήσω;
- Όπου ξέρεις ότι μου αρέσει…
- Άφησέ με να δοκιμάσω…
- Θ’ αργήσεις…
- Μόνο μια προσπάθεια…
- Θεέ μου, ναι… εκεί… εκεί ακριβώς…
- Είσαι έτοιμος για μένα τώρα…
- Ναι, έλα εδώ… πλησίασε…
- Εννοείται…
- Η κωλοτρυπίδα σου είναι τόσο σφικτή… Γαμώτο! Τι άτομο είσαι εσύ;
- Περιμένω να ξεκινήσεις…
- Ανέβα!
- Πιάσου από κάπου πάνω μου…
- Βαθιά… βαθύτερα…
- Θα χύσω… θα χύσω…
- Ω, ναι… ναι…
- Ωωωωω…
- Μμμμ…
- Σκέφτομαι πως θα ήταν καλή ιδέα να κάνουμε ντους μαζί…
- Γιατί δεν το παραδέχεσαι ότι αυτό ήθελες από την αρχή;…

Αγάπη σε άλλη διάσταση

Κλείσε τα μάτια σου. Βρες τα δάχτυλά σου που τα έχω κρυμμένα μέσα στη χούφτα μου… Και τώρα… άνοιξέ τα… Δες τα μάτια σου στην αντανάκλαση των ματιών μου… Καταλαβαίνεις πόσο σ’ αγαπώ; Ασθμαίνω… Το δέρμα σου είναι υγρό, όπως πάντα μετά το μπάνιο… Τα σεντόνια είναι επίσης υγρά, γιατί πρόλαβες και πέταξες την πετσέτα στο πάτωμα προτού καλά-καλά προλάβω να σε σκουπίσω… Το πάθος τραβάει τον ένα στον άλλο σαν να είμαστε μαγνήτες… Ο ιδρώτας πέφτει από το μέτωπό μου στα χείλια σου και κατεβαίνει στο πηγούνι σου… Κάθε φορά που είσαι κοντά μου δεν αντέχω να μη σε πειράξω… Θέλω πάντα να ασχολούμαι μαζί σου… Θέλω να ξέρω τι αισθάνεσαι όταν σε φέρνω στα άκρα και όταν σε τραβάω πίσω… Στο δέρμα σου δοκιμάζω τη γεύση της αγάπης κι αυτή του αφρόλουτρου που χρησιμοποίησες για να πλυθείς… Θέλω τα χείλια σου στη πλάτη μου και τα χέρια σου στους ώμους μου… Θέλω τα νύχια σου να σκάβουν το δέρμα μου… Το κρυφό όνειρό μου είναι να με γεμίσεις σημάδια… Χρειάζομαι αυτά τα σημάδια για να καταλαβαίνουν οι άλλοι ότι είμαι δικός σου… ότι δεν είμαι εύκαιρος… Μπορώ να θάψω το πρόσωπό μου στα μαλλιά σου που δεν απέχουν πολύ από το να γίνουν ξανά μπούκλες, και να χάσω το μυαλό μου… Μπορεί να τρέμω λίγο εξαιτίας του πάθους… μην ανησυχείς, δεν κρυώνω… δεν κρυώνω ποτέ όταν σε κρατώ… όταν σ’ έχω στην αγκαλιά μου….
Όταν βλέπω τα όμορφα κόκκαλα του περιλαίμιού σου να συνδέονται μ’ αυτά των ώμων και των χεριών σου… μ’ αυτά της πλάτης σου, σε ερωτεύομαι ακόμα πιο πολύ… Βάλε τα πόδια σου στα πόδια μου… Φέρε το βλέμμα σου, στο βλέμμα μου… Κατάπληξέ με, με την δυνατότητά σου να με κρατάς τόσο σφικτά χωρίς να με πονάς… Σύρε τα χείλια σου πάνω μου… Πες μου όλα αυτά που μου λες τόσο όμορφα με τη χροιά της φωνής σου… πες μου τις λέξεις που προσδοκώ να βγουν από το στόμα σου… Αυτή η στιγμή είναι στιγμή αγάπης… Βάλε τα χείλια σου στα δικά μου και φίλα με… Εντάξει;

Όλοι οι δρόμοι οδηγούν σ’ εσένα

Όταν η φωνή σου είναι παρούσα, δεν με πειράζει που είσαι απών… Είσαι η αιτία που απόδοσή μου στη δουλειά είναι πεσμένη. Δεν γίνεται αλλιώς. Δεν γίνεται διαφορετικά. Δεν γίνεται να μη σε σκέφτομαι. Κάποιες στιγμές σαν αυτή συνειδητοποιώ ότι δεν είμαι ώριμος. Δεν ξέρω πώς να χειριστώ καταστάσεις. Δεν μπορώ να συνδυάσω τη δουλειά με τον έρωτα όπως καταφέρνουν οι περισσότεροι άνθρωποι. Έχουν περάσει τόσα χρόνια σχέσης και δεν μπορώ ακόμα να αντιμετωπίσω τις δονήσεις που μου προκαλείς… Ακούω τη φωνή σου και πρέπει να αναγνωρίσω ότι ντρέπομαι που τα μάγουλά μου κοκκινίζουν από το πάθος. Ευτυχώς οι μισοί από τους συναδέρφους μου γνωρίζουν πόσο ερωτευμένος είμαι και οι υπόλοιποι με θεωρούν ανισόρροπο… ικανό να κάνω τα πάντα πάνω στην συναισθηματική τρέλα μου… Όλοι τους έχουν υποστεί τις παρενέργειες του ερωτικού μου πάθους κι αυτό γιατί έχω μάθει από τη μητέρα μου να μη κρύβομαι…

(Α! Δεν σου είπα… Σήμερα έβαλα τη φωτογραφία του Λουκά, αυτή με την πιπίλα στο στόμα, σε μια κορνίζα… δίπλα στον εκτυπωτή)

Όσο πιο πολύ σε σκέφτομαι, τόσο περισσότερο νεαρός αισθάνομαι… Όσο πιο πολύ σε σκέφτομαι, επιστρέφω στα χρόνια που ήμουν μαθητής στο Γυμνάσιο κι έπαιρνα μαθήματα πως ν’ αγαπώ, γιατί αγαπούσα άτσαλα…

Η ιδέα να σου κλείσω το τηλέφωνο απορρίπτεται αυτόματα από τη μια πλευρά του εγκεφάλου μου…
Η ιδέα να βάλω χρώμα στο εξώφυλλο που σχεδιάζω, απορρίπτεται κι αυτή
Σε βγάλω, προσωρινά, από το μυαλό μου
Σκέφτομαι τον Λουκά, το παιδί μας… κουλουριασμένο στο κρεβάτι…
Είμαι πεπεισμένος ότι όλα όσα ήθελα έχουν γίνει με τη βοήθειά σου πραγματικότητα

Η γλώσσα μου σκοντάφτει στα δόντια μου καθώς συνεχίζω να μιλώ μαζί σου στο τηλέφωνο, αλλά για να φαίνεται ότι δουλεύω κοιτώ με αφοσίωση την οθόνη του υπολογιστή… Σε ρωτώ; Πως μπορώ να συμφιλιώσω την αγάπη με τη δουλειά; Πως μπορώ να δουλέψω γνωρίζοντας ότι εσύ και ο Λουκάς είσαστε μόνοι σας στο σπίτι;
«Είναι καλύτερο να βρεθεί κάποιος που να σε αγαπά περισσότερο απ’ όσο αγαπάς εσύ… γιατί θα είσαι πάντα έτσι…», ακούω να μου λέει ένας συνάδερφος…
Προσπερνώ το ηλίθιο σχόλιο και συνεχίζω να μιλώ μαζί σου…

Είσαι σαν μια βάρκα με πανιά που πλέει στη θάλασσα της αγάπης κι εγώ ο αέρας που γεμίζει όχι μόνο τα πανιά σου αλλά και τη θάλασσα με κάθε είδους μικρό κύμα… Αν δεν σου αρέσει αυτό, μπορώ να γίνω το ηλιοβασίλεμά σου…
Σε σκέφτομαι να σε κρατώ σφικτά στην αγκαλιά μου τις τρεις τα ξημερώματα του Σαββάτου όταν η βροχή χτυπάει τα τζάμια και το καφέ στα μάτια σου γίνεται πιο φωτεινό και ομορφότερο από το όμορφό σου χαμόγελο… Σε κρατώ σφικτά για να αισθάνεσαι ασφαλής και όχι για να σου κάνω ζημιά… δεν είναι αυτή η πρόθεσή μου…
Αυτά σκέφτομαι και όλοι οι δρόμοι, με οδηγούν σ’ εσένα… νωρίτερα από τη συνηθισμένη ώρα…

Ντουπ

Ντουπ…

Ντουπ…

Ντουπ…

Η καρδιά σου χτυπάει τόσο δυνατά που μόνο αυτή μπορώ ν’ ακούσω… Αλλά δεν είμαι βέβαιος αν βρίσκεται στη συνηθισμένη θέση της… αν είναι πραγματικά στο στήθος σου ή όχι… Θα μπορούσε να είναι στο κεφάλι σου ή στο βουβώνα σου… Απ’ όλες τις περιοχές του σώματός σου ακούγονται χτύποι… σφυροκοπήματα… Δεν μπορείς να ελέγξεις ούτε ένα εκατοστό του δέρματός σου… όχι ακόμα… δεν θα σε αφήσω εγώ να πάρεις τον έλεγχο…

«Μωρό μου…»

Αναστενάζεις… Η ανάσα σου καυτή, γλυκιά… χτυπάει το δέρμα μου… Κάθε ανάσα σου με κάνει να σε θέλω πιο πολύ, όλο και πιο περισσότερο… Σε θέλω τώρα…
Και μπορώ να το καταφέρω…
Κινείσαι και σε ακολουθώ κατά πόδας… Θέλω να σε ακολουθήσω για να μη μου ξεφύγεις… Ίσως και να με ικετεύεις εσύ να σε ακολουθήσω, μα δεν μπορώ να σε ακούσω. Ακούω μόνο την καρδιά σου… Διαβάζεις γράμμα-γράμμα το όνομά μου… Τίποτα δεν με καυλώνει περισσότερο…
Κινείσαι αργά κι εγώ γεμίζω κάθε κενό που αφήνεις πίσω σου… Ξέρεις ότι δεν μπορείς να το συνεχίσεις για πολύ… Είναι το καλύτερο που μπορείς να κάνεις αυτή τη στιγμή, αλλά δεν θα κρατήσει πολύ… Σύντομα, θα βρεθώ μέσα σου…
… και ξέρεις πόσο θα σου αρέσει…

Άδυτο

«Σκληρότερα…»

Ανοίγει τα πόδια του πιο πολύ, δίνοντάς μου περιθώριο να κινηθώ ανάμεσά τους… Γλιστρώ τον παχύ, σκληρό πούτσο μου μέσα και έξω από την υγρή, μυστική ρωγμή της κωλοτρυπίδας του… Ακούω τους αναστεναγμούς του προσεκτικά… τους ζωώδεις θορύβους που αντηχούν μέσα στο σώμα του… Φέρνω τα δάχτυλά μου πάνω στο στήθος του… Συναντώ τις μικρές, κοντές και καθόλου ζωηρές τρίχες που ξέφυγαν από το ξυράφι… Κατόπιν, ταξιδεύοντας προς τα πάνω, βόσκω τις δυο σκληρές, ρόδινες ρόγες του… Κερδίζοντας μια κραυγή από το στόμα του, κατεβαίνω στο επίπεδο στομάχι του κι έπειτα τελικά, πάνω στα μπούτια του…
Πιάνω τα γόνατά του σφικτά, και προσπαθώ να κρατήσω την ισορροπία μου ρίχνοντας όλο το βάρος στα γόνατά μου… Προσπαθώ να του παρέχω πάντα τη μέγιστη ευχαρίστηση… Αισθάνομαι τα υγρά τοιχώματα της κωλοτρυπίδας του να σφίγγουν τον πούτσο μου και να τον πνίγουν… να τον φέρνουν στα όρια της ασφυξίας…
Ο οργασμός με κυριεύει… Αισθάνομαι μια αδυναμία στα πόδια μου, αλλά δεν σταματώ τον ρυθμό, ούτε τις ισχυρές ωθήσεις… Καταρρέω, προς στιγμή, βάζω τα χέρια μου στο κρεβάτι, αλλά αφήνω σταθερά μέσα στην κωλοτρυπίδα του τον πούτσο μου…
Οι κόρες των ματιών μου διευρύνονται τη στιγμή που έρχομαι στο αποκορύφωμα χύνοντας μέσα στο άδυτο για τους κοινούς θνητούς της κωλοτρυπίδας του… Τα τεράστια, καφετιά μάτια του μου φαίνονται γουρλωμένα… Προτού προλάβω να πάρω μια ανάσα, προτού καλά-καλά το καταλάβω, τα σαρκώδη χείλια του βρίσκονται γύρω από τον πούτσο μου… Τον ρουφάει πεινασμένα… Αναστενάζω δυνατά, αρπάζοντάς τον από τα μαλλιά… Εκσπερματίζω ξανά ενάντια στο πίσω μέρος του λαιμού του…
Καταπίνει τα χύσια μου, λαίμαργα, κοιτάζοντάς με στα μάτια…

«Μπράβο…», του λέω, μ’ ένα χαμόγελο… ικανοποίησης…

Πως το λένε αυτό που νιώθω;

- Σ’ αγαπάω
- … ήρθαν όλα τόσο ξαφνικά
- Σ’ αγαπάω…
- Ήρθαν όλα τόσο ξαφνικά
- Σ’ αγαπάω. Νομίζω αυτό που νιώθω το λένε σ’ αγαπάω… Σ’ αγαπάω
- … το λένε σ’ αγαπάω
- Πως το λένε αυτό που νιώθω;
- Το λένε σ’ αγαπάω
- Νομίζω αυτό που νιώθω το λένε σ’ αγαπάω. Σ’ αγαπάω
- Σ’ αγαπάω

Σ’ αγαπάω – Christos Soumka feat. MLV

Παύση

Πόρτες κλειδωμένες…
Σφραγισμένα παράθυρα…
Βάδισμα σταθερό κατά μήκος του δωματίου…
Δάχτυλα υγρά…
Σςςς…

(Παύση)

Μμμμ, μωρό μου…
Θέλω κι άλλο…
Σαν αυτό…
Όπως αυτό…
Τώρα…
Θέλω… μμμ…
Θέλω να με βάλεις εκεί που να μη μπορώ να σταθώ χωρίς εσένα…
Κατάλαβες;
Με τα χέρια ενωμένα χορεύουμε το χορό της αγάπης πάνω στο κρεβάτι…
Ρίξε με ανάσκελα…
Πιάσε με…
Βάλε τα χέρια σου στο στήθος μου
Καβαλίκεψε με…
Χάιδεψε με… με τρόπο… παντού… χαμηλά… με δάχτυλα χαλαρά…
Μη σταματάς…
Μπορείς να το χειριστείς καλά…
Βάλε εσύ τους κανόνες στο παιχνίδι μας…
Βάλε μου φωτιά…
Γλίστρησε πάνω στο δέρμα μου το ανοικτό από την ευχαρίστηση στόμα σου
Κάνε με να μη ξέρω τι λέω
Είναι Κυριακή; Ή Δευτέρα;
Χάνομαι στο χρόνο, στα λεπτά, στα δευτερόλεπτα που περνούν…
Τα κορμιά και των δυο μας καλύπτονται από ιδρώτα…
Βρέχουμε ο ένας τον άλλο…
Κάνε μου επίδειξη της δύναμής σου
Κάρφωσε τα δάχτυλά σου στο δέρμα μου
Σκληρά…
Σκληρότερα…
Κάνε με να πονέσω
Δάγκωσέ με…
… περισσότερο…

Δόσεις ευτυχίας

Αξιολάτρευτε εραστή
αναρωτιέμαι αν είμαι τυχερός έχοντάς σε, μέσα στην αγκαλιά μου… Είμαι; Είμαι…
Όμορφε…
(βαθιά ανάσα)
Συναρπαστικέ…
(βαθιά ανάσα)
Σκληροπυρηνικέ, αγνέ άντρα…
(βαθιά ανάσα)
Θα μπορούσα να μετρώ τους μυς του κορμιού σου, ένα-ένα, για κάθε ένα από τα επόμενα χρόνια της ζωής μου… μη κάνοντας τίποτα άλλο
Θα μπορούσα να σε βλέπω να κοιμάσαι στο κρεβάτι για μια ζωή, αλλά έτσι θα έχανα την ευκαιρία να με φιλάς…
(σκέφτομαι αυτή τη πιθανότητα και τρέμω)
Θα μπορούσα να σε αφήσω να τρως όλες τις τηγανιτές πατάτες από το πιάτο χωρίς να φάω ούτε μια… μιας και θα χόρταινα απλά κοιτάζοντάς σε…
(είμαι τόσο ερωτευμένος)
Θέλω να βρίσκομαι πάντα δίπλα σου… μαζί σου… πίσω σου… όλη την ώρα…
(στο εστιατόριο, στο αυτοκίνητο… στο σπίτι)
σαν κυνηγός πίσω από το θήραμά του
Θέλω να μυρίζω το κορμί σου, τα χείλια και τα μάτια σου
… τα δόντια και τα χέρια σου
Να σε φιλώ και να μη κάνω ούτε μια στάση…
Να σε φιλώ κι εσύ να κουρνιάζεις στην αγκαλιά μου…
Είσαι τόσο όμορφος…
… όμορφε!
Είσαι τόσο συναρπαστικά όμορφος…
… συναρπαστικέ!
Δεν θέλω πολλά από εσένα… είμαι τόσο ολιγαρκής άλλωστε…
Θέλω, απλά, να με κοιτάς και να μου κρατάς το χέρι…
… να μου γελάς όταν μαγειρεύω σ’ εσένα και στο παιδί μας
… να με αγκαλιάζεις στο κινηματογράφο και όταν τελειώνει η ταινία να ταξιδεύουμε σ’ ένα άλλο κόσμο… δικό μας…
Δεν μπορείς να καταλάβεις πόσο το χρειάζομαι αυτό…
Θέλω να βλέπω την ευτυχία στα μάτια σου κι εγώ να σου προσφέρω πρόσθετες δόσεις… όλη την ώρα…
Σε θέλω… γυμνό ή ντυμένο…
με ή χωρίς διάλογο
με ή χωρίς… απλά να είσαι εσύ…
Κι εγώ να φορώ το δέρμα σου…
Κι εγώ να είμαι αφοσιωμένος… για πάντα…

Οι ίριδες των ματιών σου

Εσύ κι εγώ
ξαπλωμένοι στο πάτωμα… εδώ
σαν μπουγάδα απλωμένη που πρέπει να στεγνώσει κάτω από τις ακτίνες του ήλιου…
Τα μάτια σου καστανά, έντονα καστανά… σαν να είναι ψεύτικα, σαν να φοράς χρωματιστούς φακούς επαφής
μου θυμίζουν τα μάτια από τα αρκουδάκια που αγόραζα όταν ήμουν μικρός…
Απλώνεις τα πόδια σου και τ’ ακουμπάς στο κρεβάτι
πίσω σου ακριβώς έρχομαι εγώ
προσεκτικά, φιλώ τον λαιμό σου
Τα χέρια σου κινούνται χαμηλότερα πάνω στο κορμί μου
Σε παρακαλώ. Όχι. Μη σταματάς…
Χάνομαι στα χείλια σου, εξετάζοντας λεπτομερώς τις ίριδες των ματιών σου
Είμαι εδώ κι είσαι επίσης εδώ…
Δεν θέλω να κρατήσω τα χέρια μου μακριά σου… επειδή δεν μπορώ…
Δεν υπάρχει τίποτα που δεν θα κάνω για σένα απόψε
Βρίσκομαι σε ετοιμότητα
… μια ετοιμότητα την οποία μπορείς να βελτιώσεις δίνοντάς μου ένα φιλί…
Φίλησέ με, λοιπόν, μωρό…
Βάλε τη γλώσσα σου μέσα στο στόμα μου
Διαβίβασέ μου όλα όσα αισθάνεσαι…
Φίλησέ με, μωρό
και κάνε με να τρέμω
κάνε με να προσπαθώ και να μη μπορώ να μιλήσω
ούτε καν να προφέρω το όνομά σου
Φίλησέ με και κράτα με αγκαλιά
Ας αφήσουμε τα κορμιά μας να ενωθούν και να χορέψουν
όπως ο καπνός του τσιγάρου όταν φτάνει στο ταβάνι…
Άφησε να βγάλω τα ρούχα σου
και βγάλε κι εσύ τα δικά μου
Ξέρεις πόσα πράγματα μπορούμε να καταφέρουμε μαζί;
Είσαι ο άντρας που είχα υπολογίσει να βρίσκομαι στο πλευρό σου
Είμαι ο πιστός αγαπημένος που θα μπορούσε να μείνει κοντά σου ακόμα κι αν ήσουν ανέραστος
Είσαι η τσάντα κι εγώ το πορτοφόλι που πάντα θα κρύβομαι μέσα σου
Μωρό, είμαι ασυνήθιστα ερωτευμένος μαζί σου… και τρελός, επίσης
Σπάσε την καρδιά μου
Σε περιμένω…
… πραγματικά…

Ένα όμορφο βράδυ

Γλιστρώ το κορμί μου στο κρεβάτι, έρχομαι πιο κοντά του και τυλίγω τα χέρια μου γύρω από τον λαιμό του… Φιλώ τα χείλια του… τρυφερά, απαλά… αργά… Ένα από τα χέρια μου κάνει τσουλήθρα από το στήθος του στην κοιλιά του φτάνοντας με ευκολία στη σφικτή ζώνη του μπόξερ του… Διστάζοντας για μια στιγμή, τον κοιτάζω… του κάνω μια ερώτηση με τα μάτια, προτού χώσω το χέρι μου μέσα στο μπόξερ του… Σέρνω το χέρι μου προς την πιο ευαίσθητη περιοχή του, τρίβοντας τις τρίχες του εφηβαίου του με μικρές, κυκλικές κινήσεις… Τελικά, τα δάχτυλά μου φτάνουν στη βάση του καυτού πούτσου του… Αργά και σκόπιμα, αρχίζω να ζυγίζω τα αρχίδια του, ζυμώνοντας ταυτόχρονα το μαλακό δέρμα… Τα μάτια του κλείνουν και η αναπνοή του γίνεται πιο σύντομη… Τα δάχτυλά μου βρίσκουν τη θέση τους πάνω στην ανέγερση του πούτσου του… Τον πιάνω, σφικτά με τρία δάχτυλα και με τα άλλα δυο τυλίγω την βάλανό του… Αρχίζω να κινώ τα δάχτυλά μου αργά, πάνω-κάτω… Αυξάνω βαθμιαία την ταχύτητα… Κινούμαι γρηγορότερα πιάνοντας πάντα σφικτά τον πούτσο του… Εν τω μεταξύ, αισθάνομαι το κορμί του να ζεσταίνεται… να γίνεται καυτό… καυτότερο… Το μέτωπό του… οι καρωτίδες, και ο λαιμός του καλύπτονται από ιδρώτα… Το κορμί του αποκρίνεται στην αφή μου… Συνεχίζω να παίζω με τον πούτσο του… σθεναρά… Τρίβω τον πούτσο του, πάνω-κάτω… κατά μήκος, με το δεξί μου χέρι… Κατά περιόδους πλησιάζω το στόμα μου στο στόμα του και τον φιλώ… Το άλλο μου χέρι βρίσκει το δικό του. Τα δάχτυλά του γεμίζουν τα διαστήματα μεταξύ των δικών μου δαχτύλων… Η ανέγερση του πούτσου του αποκτά περισσότερη σκληρότητα… περισσότερο ύψος… Όλα, τα πάντα, τα υποκινώ εγώ… Αισθάνομαι ένα λεπτό στρώμα ολισθηρού υγρού να ρέει από τη σχισμή της ουρήθρας του στη παλάμη μου… Το αγνοώ… Συνεχίζω, με ερωτική συγκίνηση, έως ότου χύσει…
Ξαφνικά, αισθάνομαι το χέρι του να πιάνει το δικό μου χέρι και να το διώχνει μακριά από τον πούτσο του…
Με κοιτάζει στα μάτια και μου ψιθυρίζει…
«Θα λερώσω την κουβέρτα και τα σεντόνια μ’ αυτό που κάνεις…»
Σκύβει και με φιλάει στα χείλια, χαϊδεύοντας ταυτόχρονα τα μαλλιά μου
Τον φιλώ κι εγώ…
«Θα τα πλύνω, μην ανησυχείς…», του λέω… και κλείνοντας τα μάτια, συνεχίζω… «… άλλωστε σ’ αγαπώ τόσο πολύ…»
Μου δίνει ένα αμήχανο χαμόγελο και προσπαθεί να με αγκαλιάζει στοργικά… Τα καταφέρνει…
«Δεν είναι σωστό ν’ αφήνουμε κάτι στη μέση…», του λέω ανυψώνοντας το πηγούνι μου για να τον κοιτάξω κατάματα…
«Δεν χρειάζεται να ολοκληρώνεται κάτι πάντα με σπέρμα…», μου λέει…
Παρ’ όλα αυτά ήταν ένα όμορφο βράδυ…