Καινούργιο παιχνίδι

Θέλεις να παίξουμε ένα παιχνίδι; Σου υπόσχομαι πως θα διασκεδάσεις πολύ. Μην ανησυχείς… Αν δεν σου αρέσει, θα το σταματήσουμε… Αν και δεν το πιστεύω… Θα το βρεις τόσο απολαυστικό, γιατί είναι απολαυστικό… Μπορεί να μου παραπονεθείς κιόλας, γιατί δεν το παίξαμε πιο νωρίς… Θα ξετρελαθείς, είμαι σίγουρος… Αξίζεις μια τέτοια απόλαυση… Είναι το πιο όμορφο παιχνίδι… ένα παιχνίδι που δεν θα το βαρεθείς ούτε στιγμή… Θέλεις να μάθεις πως παίζεται; Θέλεις να μάθεις του κανόνες του; Πρέπει να τηρήσουμε τους κανόνες, διαφορετικά δεν έχει πλάκα… Πως θέλεις να ξεκινήσουμε; Έχεις πολλές επιλογές…
Είναι ένα παιχνίδι εξουσίας…
Θα δέσεις τα πόδια μου και στα χέρια θα μου βάλεις χειροπέδες…
Ε; Δεν είναι εύκολο; Και να φανταστείς πως η διασκέδαση δεν έχει ξεκινήσει ακόμα…
Δέσε με λοιπόν, αργά… Πειραματίσου…
Έλα, τα καταφέρνεις μια χαρά… Θα σε βοηθήσω κι εγώ… Σφίξε πιο δυνατά…
Δώσε μου πόνο…
Όμορφα…
Το πρώτο στάδιο στέφθηκε με επιτυχία…
Αρχίζω να σκέφτομαι ποιος από τους δυο μας δέχεται πιο πολύ απόλαυση από αυτό… Εσύ ή εγώ;
Το ίδιο σκέφτεσαι κι εσύ; Προφανώς δεν πρέπει να βγάζουμε εύκολα συμπεράσματα… Έχει πολύ δρόμο ακόμα το παιχνίδι μας…
Μη βιάζεσαι…
Και κυρίως… μη μιλάς…
Δεν υπάρχουν λέξεις να περιγράψουν αυτή τη στιγμή…
Άφησε τις αισθήσεις να μιλήσουν…
… με τα ακροδάχτυλα, τα χείλια, τους αναστεναγμούς… και τις γλώσσες…
… με τις γουλιές, τα βογγητά, τα ρίγη…
Δες πως θα αντιδράσω…
Αν μου δώσεις την αγάπη που πρέπει, η απόλαυση θα είναι αμοιβαία… Μόνο με αγάπη πετυχαίνει το παιχνίδι αυτό…
Ω! Είσαι Θεός…
Είσαι καταπληκτικός
Έκλεψες την παράσταση…
Εντάξει… πέτυχε το παιχνίδι…
Θυμάσαι τα βήματα;
Θέλεις να το παίξουμε ξανά;

Η αγάπη μας

Μοιραζόμαστε ένα φιλί… ένα φιλί με τόσο πάθος που μόνο δυο εραστές που ενώνονται με αληθινή αγάπη μπορούν να μοιραστούν… Σηκώνω τα χέρια μου ψηλά και τον διευκολύνω να μου βγάλει το πουκάμισο, χωρίς όμως να με ξεχτενίσει… Με τα δάχτυλά του όμως μου τα ανακατεύει… Μοιάζω σαν μικρό παιδί… Αυτό μου λέει… Τραβάει την γλώσσα μου μέσα στο στόμα του και χαϊδεύει, με το άλλο του χέρι, ευγενικά την πλάτη μου…
Την αμέσως επόμενη στιγμή, με ρίχνει στο κρεβάτι, κατεβάζοντάς μου στο σλιπ… Τρέχει τα χέρια του στα πόδια μου και τυλίγει τα σαρκώδη χείλια του γύρω από τον πούτσο μου… Τον κρατάει μέσα στο στόμα του, γλείφοντάς τον… Αισθάνομαι την γλώσσα του να μου προσφέρει ένα άριστο μασάζ… Μου προκαλεί μια έντονη ευχαρίστηση… Τον χαϊδεύω τρυφερά στο κεφάλι, επιβραβεύοντάς τον…
Δεν με αφήνει να τελειώσω…
Τα χείλια μας έρχονται κοντά και πάλι… Οι γλώσσες μας πλέκονται μεταξύ τους… Με τα χέρια μου γύρω από τη μέση του… κυλώ πάνω του… Τα χέρια μου χαϊδεύουν το στήθος του καθώς φιλώ κάθε εκατοστό του κορμιού του… σταματώ να τον φιλώ μόνο στο στήθος, μιας και πρέπει να γλείψω τις ρόγες του… Συνεχίζω να κάνω το ίδιο, με άλλο τρόπο, μεταξύ των ποδιών του… Τα χέρια του πιάνουν το κεφάλι μου και το κρατούν σταθερό, καθώς ξεκινώ να γλείφω την κωλοτρυπίδα του… Η γλώσσα μου χαϊδεύει την είσοδο της κωλοτρυπίδας του και μπαίνει μέσα της… Τον ακούω να αναστενάζει με απέραντη ευχαρίστηση… Αισθάνομαι τα χέρια του να τραβούν με δύναμη τα μαλλιά μου… Δεν σταματώ… συνεχίζω… Οι αναστεναγμοί του γίνονται δυνατότεροι έως ότου μόνο κραυγές μπορούν να βγουν πια από το στόμα του… Αφήνει το κορμί του να χαλαρώσει στο κρεβάτι…
Τον κοιτάζω στα μάτια και βλέπω την ευχαρίστηση μέσα τους… Τυλίγει τα πόδια του γύρω μου… Ο πούτσος μου είναι έτοιμος για δράση… Γλιστράει μέσα στην κωλοτρυπίδα του ήπια και αργά… για αρχή… Αργότερα, ο ρυθμός δυναμώνει… Οι αναστεναγμοί γεμίζουν το δωμάτιο… κάποιοι κάνουν να βγουν προς τα έξω από την κλειδαρότρυπα… Ούτε που ξέρω αν τα καταφέρνουν… Τα νύχια του ξεκινούν να ζωγραφίζουν την πλάτη μου… Γλιστρώντας τον πούτσο μου μέσα-έξω, προσέχω τα μάτια του… και μέσα στα μάτια του, τα μάτια μου… Πιέζω τα χείλια μου στα δικά του… Χώνω με δύναμη τον πούτσο μου μέσα του… Τα αρχίδια του αναπηδούν, μάλλον δεν άντεξαν την ορμή… Το εσωτερικό της κωλοτρυπίδας του είναι τόσο υγρό και ομαλό με αποτέλεσμα η διείσδυση να είναι τόσο καλή… Αυτό αισθάνομαι και βλέποντας το πρόσωπό του καταλαβαίνω ότι το ίδιο αισθάνεται κι αυτός… Αφήνω τον πούτσο μου μέσα, ακίνητο… Είναι αυτός που θα καθορίσει πλέον τις εξελίξεις…
Τα βλέμματά μας συναντιούνται… Τα μάτια και των δυο μας έχουν γεμίσει από ευχαρίστηση…

Γλυκιά βραδιά

Ανασαίνω με δυσκολία
Σε θέλω… πολύ
Είμαστε στο δωμάτιό μας…
… στο σκοτάδι
Διάολε, είσαι τόσο καυτός
Βγάλε την μπλούζα σου
Φέρε τα χείλια σου στα δικά μου
Τα χέρια μου;
Καλά…
Δεν μπορώ να τα ελέγξω…
Βγάλε μόνος την μπλούζα σου
Θα βγάλω εγώ το παντελόνι μου
Έλα κοντά μου, πάνω μου… μωρό
Φίλησε τα χείλια μου…
… τον λαιμό μου
και ακόμα χαμηλότερα
Γαμώτο! Γιατί βάζουν φερμουάρ στα παντελόνια;
Πως μπορούν να το ανοίξουν τα χέρια ενός εραστή όταν τρέμουν;
Μου λες χαμηλόφωνα:
«Σ’ αγαπώ…»
Ηρεμώ…
Με βοηθάς να βγάλω το παντελόνι μου…
… τελικά!
Σε φιλώ πάλι, με όλο και περισσότερο πάθος
Το δέρμα σου είναι τόσο απαλό κάτω από τα δάχτυλά μου
Είσαι στην αγκαλιά μου, θέλω… θέλεις να βρίσκεσαι εκεί…
Αναστενάζεις και κάνεις θρύψαλα την καρδιά μου που χτυπά πιο έντονα…
Βγάζω το φανελάκι σου με τα δόντια μου
Σχίζεις το μπόξερ μου
Που είναι το προφυλακτικό;
Ποτέ δεν το βρίσκεις όταν το χρειάζεσαι…
Το βρήκα!
Στο παντελόνι μου είναι…
Με φιλάς και μου λες… πιο δυνατά:
«Σ’ αγαπώ…»
Ήρθε η ώρα να μου το αποδείξεις…
Αναστενάζουμε μαζί… παρέα…
είναι τόσο καλό αυτό το συναίσθημα…

Γδύσε με… ταύρε!

Με γδύνεις, κοιτώντας με στα μάτια…
Το βλέμμα σου ακολουθεί από κοντά ένα χαμόγελο που σχηματίζεται στα χείλια σου
στη γωνιά των χειλιών σου, κάπου απόμερα
Είναι το είδος του χαμόγελου που κάνει τα μάτια σου να λάμπουν
τη μύτη σου να ζαρώνει
και τα μάτια σου να γίνονται σχιστά, σαν αυτά των Κινέζων
Φλόγες χορεύουν στο βάθος των καστανών σου ματιών, προδίδοντας το πάθος που κρύβεται μέσα τους…
Με γδύνεις… ρούχο-ρούχο
Με ξεφλουδίζεις σαν να είμαι μπανάνα ή μυρωδάτο πορτοκάλι
φτάνοντας στο δέρμα μου
Η καρδιά σου χτυπάει δυνατά
ακούγεται σαν εργατικό ρολόι
ακούγεται σαν βόμβα που είναι έτοιμη να εκραγεί
Η επιθυμίες σου χαράσσονται στο αυλάκωμα του μετώπου σου
Με γδύνεις, από πάνω έως κάτω και με ρίχνεις στο κρεβάτι
Το κορμί μου, γυμνό πλέον, παρουσιάζεται χωρίς φραγμό στα μάτια σου
Άραγε τι σκέψεις να γεννιούνται στο μυαλό σου;
Τα χείλια σου στεγνώνουν από τις βαθιές ανάσες… και ο πούτσος σου ήδη στάζει…
Στο κορμί μου ξεσπάει ένας υγρός ιδρώτας
Πέφτεις πάνω μου σαν ταύρος…
Ποιο κόκκινο πάνω μου, άραγε, σε ερεθίζει;
Με γδύνεις, κι εγώ με τα μάτια μου σε ενθαρρύνω…
Ήσυχοι αναστεναγμοί βγαίνουν από το στόμα μου
Σκέφτομαι λέξεις που δεν πρέπει να ειπωθούν… όχι τώρα, όχι αυτή τη στιγμή…
θα κατέστρεφε αυτή τη στιγμή…
λίγο πριν το γαμήσι μας, εδώ, μέσα στο δωμάτιο

Μονόδρομος

Αισθάνομαι τα χείλια σου να ενοχλούν τα δικά μου μέσα στον ύπνο μου… Ξυπνώ, ανοίγω τα μάτια μου και σε βλέπω σαν όραμα… Η μυρωδιά σου φτάνει στα ρουθούνια μου προκαλώντας με να τεντώσω το κορμί μου, αργά και αισθησιακά… Εκτός από τα μάτια μου, ανοίγει και το μυαλό μου… Τα φώτα της πόλης εισβάλλουν στο δωμάτιο, φωτίζοντας αποκλειστικά εσένα… Προσέχω τα χέρια σου να κινούνται πάνω στο κορμί μου… Ένα ευγενικό κούνημα του κεφαλιού σου προμηθεύει στα χείλια μου ένα χαμόγελο…
«Ξύπνα, τεμπέλη…», μου λες…
«Εσύ φταις που ξενύχτησα χθες το βράδυ…», του λέω…
«Αν δεν αντέχεις τις ερωτοδουλειές, να μη τις κάνεις…», μου λες…
Σηκώνομαι έτοιμος για καυγά… στα ψέματα, έτσι για να ανάψουν τα αίματα… Σηκώνεσαι κι εσύ… Γονατίζεις πάνω στο κρεβάτι… Γονατίζω κι εγώ… Συναντιόμαστε στο κέντρο του κρεβατιού… Σηκώνω το χέρι μου και χαϊδεύω τρυφερά τα μαλλιά σου… Σε κοιτώ καθώς απλώνεις το χέρι σου πάνω μου… Αγγίζεις το στήθος μου… Τα δάχτυλά σου τρέχουν κατά μήκος του…
Γέρνω το κεφάλι μου στο χέρι σου… Αγγίζω κι εγώ αυτό που αγγίζεις κι εσύ… Τρέχω τις άκρες των δαχτύλων μου κάτω μήκος του λαιμού σου… Αγγίζω απαλά την καρδιά σου πάνω από το στήθος σου…
«Είναι ανάγκη να με πειράζεις πρωί-πρωί;», σου λέω…
Ακουμπώ αργά, απαλά, με συγκίνηση τα χείλια μου πάνω στα δικά σου… Το χέρι μου συνεχίζει το ταξίδι του στη σάρκα σου… κινείται στο στομάχι σου… στο βαθούλωμα του αφαλού σου… Τα δικά σου χέρια χαράσσουν μια μικρή πορεία στην πλάτη μου, χαμηλά… Δοκιμάζω την γεύση των χειλιών σου… Μου αρέσει, πολύ… Γλιστρώ την γλώσσα μου, ανάμεσα στα χείλια σου… Τα φιλώ… Αισθάνομαι τα χέρια σου να πιέζουν την σάρκα μου… Εκείνα τα πενιχρά χιλιοστόμετρα που μας χώριζαν είναι πλέον παρελθόν… Τα στόματά μας φιλιούνται απελπισμένα… Για τις γλώσσες μας, ο μόνος δρόμος είναι μονόδρομος… ο δρόμος που οδηγεί στον λάρυγγά σου… Χρησιμοποιώ τη δύναμη μου για να επιβληθώ… Τα χέρια μου κινούνται χαμηλά, κατευθείαν στα ευαίσθητα σημεία του κορμιού σου… Εκμεταλλεύομαι τη στιγμή που λαχανιάζεις κι φιλώ ξανά το στόμα σου…
«Θα σε χάσω για ώρες πολλές, όμορφε…», σου λέω…
«Γιατί; Είναι ανάγκη να πας στη δουλειά;», μου λες…
«Μπορείς να με ακολουθήσεις αν θέλεις…», σου λέω…
Τα δάχτυλά σου διασχίζουν το πρόσωπό μου και λίγο πριν φύγουν αγγίζουν τα μάγουλά μου… Παίρνω το χέρι σου και τοποθετώ φιλιά στην παλάμη του… Χαμογελάς, ίσως και να γαργαλιέσαι… Οι κυνόδοντές του αστράφτουν στο σεληνόφως…
«Θα έπρεπε… δεν ξέρω τι κάνεις τόσες ώρες στη δουλειά…», μου λες…
Σβήνω το κακό χαμόγελο στα χείλια σου δίνοντάς σου ένα φιλί… Σε αποτρέπω να πεις λέξεις, που θα προτιμούσα ν’ ακούσω λίγο αργότερα… στην ώρα του… Τα δάχτυλά μου σταματούν στα χείλια σου, για μια στιγμή… Σκύβω και τοποθετώ ένα φιλί στην κοιλιά σου… Φιλώ το μαλακό μετάξι της σάρκας του πούτσου σου… Κάνω καλό παιχνίδι με τα χείλια μου και την γλώσσα μου… Δοκιμάζω την γεύση του κυνοδόντων σου… Τεντώνεις το κορμί σου και μια κραυγή βγαίνει από το στόμα σου… Το χαμόγελό σου σιγοκαίει με πάθος του κορμί μου… Με το χέρι μου συνεχίζω να χαϊδεύω το κορμί σου…
«Για πες μου… θέλεις να βρω μια θέση στη δουλειά και για σένα;», σου λέω…

… για να σε ζεστάνω

Ξεδιπλώνω το κορμί μου στο κρεβάτι, κυριολεκτικά…
Η κάμερα που έχω τοποθετημένη στρατηγικά τοποθετημένη ακριβώς απέναντι από το κρεβάτι, συλλαμβάνει τις εικόνες των κορμιών μας χωρίς να χάνει ούτε ένα δευτερόλεπτο… Το μωρό μου είναι κρυμμένο κάτω από ένα σεντόνι. Τα μάτια και η μύτη του κρυφοκοιτάζουν έξω από ένα άνοιγμα… Έχει πάλι κρύο στο σπίτι μας και πρέπει αναγκαστικά να επιστρατεύσουμε το πάθος μας για να ζεσταθούμε…
«Είσαι τόσο όμορφος σήμερα…», του λέω…
Το μωρό μου είναι κάθε μέρα όμορφο, αλλά σήμερα είναι ομορφότερο από ποτέ… Έτσι όπως είναι σκεπασμένος, υπάρχει μια πυράκτωση στα μάτια του που τον κάνει να δείχνει πολύ ερωτικός… Έχω την πολυτέλεια να βρίσκομαι στο ίδιο κρεβάτι μαζί του… να τον κοιτάζω στα μάτια… να τον αγγίζω… Όλα αυτά είναι πολύ σημαντικά για μένα…
«Στοιχηματίζεις ότι θα σε κάνω να ζεσταθείς τόσο πολύ που θα ιδρώσεις;», του λέω
«Αφού θα κερδίσεις εσύ…», μου λέει και γλιστράει το χέρι του στους ώμους μου…
Σηκώνομαι και στέκομαι στα γόνατά μου… κοιτάζω προς την κάμερα… Ο πούτσος μου αρχίζει να σκληραίνει και σηκώνεται…
«Γιατί το λες αυτό;», τον ρωτάω…
«Καταλαβαίνω πως θα κερδίσεις ρίχνοντας μια ματιά στον πούτσο σου…», μου απαντά…
Μπορώ να τον δω να παλεύει να ελέγξει το βλέμμα του για να μη το έχει καρφωμένο στον πούτσο μου… Οι εκφράσεις στο πρόσωπό του μου λένε πολλά… πάρα πολλά…
«Τον θέλεις;», του λέω… τον πειράζω…
Απλώνει το χέρι του και με αγγίζει… Ο πούτσος μου γεμίζει την παλάμη του με σχετική ευκολία…
«Ναι, ω, ναι… Πάρα πολύ… Μέσα μου…», μου απαντά…
Η λίμπιντό του αναλαμβάνει τη συνέχεια… Το χέρι του κινείται πάνω-κάτω κατά μήκος του πούτσου μου… με ταχύτητα. Προσπαθώ να τον συγκρατήσω, αλλά δεν τα καταφέρνω… Φαίνεται τόσο επικεντρωμένος σ’ αυτό που κάνει… Χάνομαι στη σφοδρή επιθυμία… χάνομαι στις σκέψεις για τον τρόπο που θα χύσω… για τον τρόπο που θα τον γαμήσω, το βράδυ… λίγες ώρες αργότερα…
«Σ’ αγαπώ…», μου λέει συνεχίζοντας να τραβάει μαλακία τον πούτσο μου…
«Κι εγώ…», του λέω…
Η ηλεκτρική ενέργεια κυλάει πάνω στο κορμί μου… διαπερνά την σπονδυλική μου στήλη… πλημμυρίζει τον εγκέφαλό μου… Σκέφτομαι τον εραστή μου, ολόγυμνο, να διευρύνει τα πόδια του μπροστά μου και να με εκλιπαρεί να τον γαμήσω έως ότου τα αρχίδια μου στερέψουν…
«Να χύσεις στο στόμα μου… Είναι τόσο καυτό και σε προσκαλεί…», μου λέει…
«Ναι, μωρό… Αγαπώ το στόμα σου, όσο εσύ αγαπάς τον πούτσο μου…», του λέω…
Κοιτάζω τα μάτια του. Το βλέμμα του είναι επικεντρωμένο στον πούτσο μου… Μια σταγόνα σπέρματος γλιστράει στην άκρη του πούτσου μου…
Μ’ έναν βρυχηθμό, εκρήγνυμαι, εκτοξεύοντας ποσότητες σπέρματος…
«Μμμ, κολλάει…», μου λέει… «… με κάνεις τόσο ευτυχισμένο…», μου λέει…
«Πες μου πόσο πολύ θέλεις, τώρα, να σε ζεστάνω, αγάπη…», του λέω.
Και είμαι σίγουρος ότι θα μου πει αυτό που περιμένω να ακούσω.

Στο ανθοπωλείο

Σε κοιτάζω που στέκεσαι στο ανθοπωλείο και ξοδεύεις τα χρήματά σου για να μου αγοράσεις λουλούδια… Παραμένοντας σ’ ένα απομονωμένο σημείο σε ακούω να ζητάς από τον υπάλληλο να αφαιρέσει τα αγκάθια από τα τριαντάφυλλα για να μη πληγωθούν τα δάχτυλά μου όταν μου τα προσφέρεις… Χαμογελώ καθώς βλέπω τα μάγουλά σου να επιλέγουν ένα κόκκινο ανθισμένο χρώμα τη στιγμή που μιλάς… Παίζω νευρικά τα δάχτυλά μου και σκουπίζω τα νερά που η χειμωνιάτικη βροχή άφησε στα μαλλιά μου…
Από μακριά μου στέλνεις βλέμματα και μου χαμογελάς με τα δόντια σου να ακτινοβολούν… Σε ακούω να δείχνεις το ενδιαφέρον σου ρωτώντας με ποιο τρόπο μπορείς να διατηρήσεις για καιρό τα τριαντάφυλλα και ο υπάλληλος σου προτείνει να τα αποξηράνεις… Η μυρωδιά τους σε συνδυασμό μ’ αυτή των υπολοίπων λουλουδιών βαραίνει τον αέρα που αναπνέω… προσθέτει έναν ερωτισμό στην ατμόσφαιρα… Το ύφασμα του παντελονιού σου προσκολλάται στο δέρμα σου καθώς σκύβεις για να μυρίσεις κάθε τριαντάφυλλο ξεχωριστά… Βλέποντάς σε να τα κρατάς μεταξύ των μακριών δάχτυλών σου, θέλω κι εγώ το άγγιγμά σου…
Δεν είναι μια ένδειξη ζηλοτυπίας… είναι μια αρρωστημένη κίνηση εξαιτίας του πάθους μου… Χάνομαι στις σκέψεις μου θαυμάζοντάς σε… Καταναλώνω κάθε κίνησή σου… Θέλω να σε πλησιάσω και να πιέσω τα χείλια μου πάνω στο δέρμα σου και να κάνω τη θερμοκρασία του κορμιού σου ν’ ανεβεί για να καταλάβεις πως αισθάνομαι εγώ αυτή τη στιγμή… Αισθάνομαι να καίγομαι στην κόλαση… Φλόγες κυριεύουν το σώμα μου, το γλείφουν ολόκληρο…
Καθώς έρχεσαι κοντά μου και μου προσφέρεις την ανθοδέσμη, σε παίρνω από το χέρι και σε οδηγώ έξω γνωρίζοντας ότι σ’ αυτό το μέρος που βρισκόμαστε δεν μπορώ να βγάλω προς τα έξω το πάθος μου… Καταστρέφω ένα από τα τριαντάφυλλα και ραίνω το κεφάλι σου με ροδοπέταλα…
Με κοιτάζεις μ’ ένα βλέμμα άγρια πυρκαγιάς…
Τρέχω κρατώντας την ανθοδέσμη στο χέρι…
Με προλαβαίνεις στη γωνιά του δρόμου και δεν κάνεις τίποτα άλλο από το να με αγκαλιάσεις…

Τσιγάρο και μυστικά

Ξυπνώ για να πιω νερό και απομακρύνω από το κορμί μου τα τσαλακωμένα σεντόνια… Σηκώνω το κεφάλι μου για να δω που βρίσκεσαι μιας και το χέρι που είχα επιστρατεύσει για να σε βρει δεν κατάφερε να σε αγγίξει… Ανασηκώνομαι με ανησυχία και οδηγώ τα μάτια μου στην μπαλκονόπορτα που είναι ανοικτή… Στέκεσαι στο μπαλκόνι και καπνίζεις, αδιαφορώντας για τη χαμηλή θερμοκρασία… Στο φως που πετιέται από το ατελές φεγγάρι πιάνω με το βλέμμα μου τα χέρια σου που στηρίζονται στο κιγκλίδωμα… Φοράς πρόχειρα ένα παλτό… Τεντώνω το κορμί μου μ’ ένα χασμουρητό, τα σεντόνια μπλέκονται στα πόδια μου… Αρπάζω το μαξιλάρι σου και το βάζω ακριβώς πίσω από την πλάτη μου… Τώρα είμαι πιο άνετα… Κοιτάζω ξανά έξω… εσένα… στο μπαλκόνι…
Σε κοιτάζω σαν να είσαι όραμα… ένα όραμα στο φως… στο φως του σεληνόφωτος που έχει συγκεντρωθεί όλο στα μαλλιά σου… Το βλέμμα μου κινείται από την πλάτη, στα χέρια σου… κι από εκεί στα δάχτυλά σου… Οι άκρες τους έχουν σχεδόν χαθεί στη μαυρίλα του υφάσματος του παλτού… Το ένα χέρι σου το βλέπω καθαρά, το άλλο μου φαίνεται ότι είναι κρυμμένο… Όχι, δεν είναι κρυμμένο… Το κινείς… Το φέρνεις κοντά στο πρόσωπό σου, το κρατάς για λίγο εκεί και στη συνέχεια το κατεβάζεις και το ακουμπάς στο κιγκλίδωμα… Αγκαλιάζω το μαξιλάρι και το κρατώ σφικτά… Ο αέρας που μπαίνει μέσα στο δωμάτιο με κάνει να κρυώνω… Προσέχω μια εξασθενημένη άνοδο ενός σύννεφου καπνού πάνω από το κεφάλι σου, προτού εξαφανιστεί στον αέρα…
Ώστε έχεις βγει έξω για να καπνίσεις…
Ανασηκώνω το κορμί μου, για να σε βλέπω πιο καλά… Γυρίζεις αργά… Τώρα, μπορώ να δω καθαρά το τσιγάρο στο χέρι σου… σαν άσπρο ραβδί… Σε προσέχω να το φέρνεις στο στόμα σου… πάλι, προσέχω τη κόκκινη πυράκτωση της άκρης του στο σκοτάδι της σκιάς σου… Καπνός βγαίνει από το στόμα του και η ρόδινη άκρη της γλώσσας σου φαίνεται καθώς βγάζεις το τσιγάρο από το στόμα σου… Στενεύεις τα χείλια σου και καταπίνεις τον πυκνό καπνό…
«Γιατί καπνίζεις τέτοια ώρα;», σε ρωτάω… φωνάζοντας δυνατά για να μ’ ακούσεις…
Ο καπνός περνάει κάτω από τη μύτη σου… Χώνεις το κεφάλι μέσα στο δωμάτιο και μου φαίνεται πως μου χαμογελάς…
«Γιατί;», με ρωτάς…
«Θέλω απλά να ξέρω γιατί το κάνεις…», σου απαντώ…
Απομακρύνεσαι μακριά από το κιγκλίδωμα… μπαίνεις μέσα στο δωμάτιο…
«Μιλάς κι εσύ που το τσιγάρο είναι επέκταση των δαχτύλων σου;», με ρωτάς και βγάζεις το παλτό…
«Σε προσέχω εδώ και ώρα να καπνίζεις… Προσέχω τις μπούκλες του καπνού να επιπλέουν στον αέρα… να στροβιλίζονται και να εξαφανίζονται… Φέρνεις το τσιγάρο στο στόμα σου, η άκρη του καίγεται σαν να είναι έτοιμο να αποκαλύψει ένα μεγάλο μυστικό… Ποιο είναι αυτό το μυστικό σου; Γιατί δεν το αποκαλύπτεις; Γιατί το κρατάς μέσα σου;», σε ρωτάω…
«Γιατί συνδέεις το τσιγάρο με τα μυστικά;», με ρωτάς…
«Γιατί ο καπνός του τσιγάρου υπάρχει γι’ αυτόν ακριβώς τον λόγο… Για να κρύβεις τα μυστικά σου ή να κρύβεσαι από τα μυστικά σου…», σου απαντώ…
«Γι’ αυτό καπνίζεις τόσο πολύ;», με ρωτάς…
Σηκώνεις το χέρι σου και βάζεις το μισοτελειωμένο τσιγάρο ανάμεσα στα χείλια σου κι έρχεσαι πιο κοντά μου… Γλιστράς με τον αντίχειρά σου τον κόμπο της ζώνης του μπουρνουζιού σου και το ανοίγεις εντελώς… Η σάρκα σου εκτίθεται, αλλά αμέσως ντύνεται στο σκοτάδι… Πετάς το μπουρνούζι στο πάτωμα και πλησιάζεις την άκρη του κρεβατιού…
«Αν σου πω όλα τα μυστικά μου, θα σου στερήσω την διασκέδαση να τα ανακαλύψεις μόνος σου…», σου απαντώ…
«Είσαι μεγάλος πούστης… το ξέρεις;», με ρωτάς…
«Εγώ;», σε ρωτάω… με απορία και αθωότητα σχολιαρόπαιδου…

Χαμογελάς… Χαμογελάω…
Έρχεσαι πια κοντά μου πια και ξαπλώνεις δίπλα μου… Παίρνω το τσιγάρο από τα χείλια σου… Τα μάτια σου κοιτάζουν επίμονα τα δικά μου…
Πιέζω τα χείλια μου στα δικά σου, σου δίνω ένα φιλί και βάζω ξανά το τσιγάρο στο στόμα σου… Προσέχω την πυράκτωση στην άκρη του… κόκκινη και φωτεινή καθώς ρουφάς τον καπνό γεμίζοντας το στόμα και τα πνευμόνια σου… Λίγο μετά αφήνεις το υπόλοιπο του καπνού να δραπετεύσει και να σχηματίσει δαχτυλίδια που πλησιάζουν απειλητικά σ’ εμένα…
Η πυράκτωση στην άκρη του τσιγάρου σου εξασθενίζει. Το βγάζεις από το στόμα σου και μου το δίνεις… Φυσάς τον τελευταίο καπνό πάνω μου… τον χύνεις στο πρόσωπό μου…
«Κόλαση και πυρκαγιά είναι το στόμα σου, μωρό μου…», σου λέω…
«Απαιτώ να μοιραστείς μαζί μου όλα τα μυστικά σου…», μου λες…

Ζήτημα αξιοπρέπειας

Βάζω δυο δάχτυλα ακριβώς κάτω από το πηγούνι του και τα σέρνω αργά στη γραμμή του σαγονιού του… Σηκώνει το κεφάλι του, πρόθυμα, και με κοιτάζει στα μάτια χωρίς καμία άλλη επιλογή… Γιατί του είναι τόσο δύσκολο να γαμιόμαστε καθημερινά; Πως μπορεί, κάποιες φορές, να μένει ασυγκίνητος στα χάδια μου από τη στιγμή που ξέρω όλες τις σωστές θέσεις που πρέπει να τον χαϊδεύω; Φέρνω το κορμί μου πιο κοντά, χαϊδεύω το πρόσωπό του με το πρόσωπό μου… Μου χαμογελάει…
«Θέλω κάτι περισσότερο από το χαμόγελό σου…», του ψιθυρίζω με μια φωνή γλυκιά σαν το μέλι…
Οι λέξεις μου εισβάλουν στο μυαλό του… εκεί τις επεξεργάζεται, τις δίνει νόημα, δομή και μορφή… Αποκρίνεται μουρμουρίζοντας σε μια γλώσσα με πολλά-πολλά μισό-κλαψουρίσματα και μισό-αναστεναγμούς…
«Δείξε μου εμπιστοσύνη…», του λέω… «Δείξε μου εμπιστοσύνη…»
«Σε τι;», με ρωτάει…
Πειράζει που δεν ξέρω; Γλιστράω την μύτη μου στον λαιμό του… πίσω από το αυτί του… Μυρίζω το άρωμά του…
«Δείξε μου εμπιστοσύνη…», επαναλαμβάνω…
«Χμ…», μου λέει…
Αναγκάζω το βλέμμα του να έρθει πάνω στο δικό μου… πάλι… Μου είναι όμως αδύνατο να διαβάσω τις σκέψεις του… μου είναι αδύνατο να καταλάβω τι προγραμματίζει για το βράδυ μας…
Ρυμουλκώ τα χείλια του…
«Είμαστε μπαμπάδες πια… Δείξε έστω κάποια σημάδια αξιοπρέπειας…», μου λέει…
Ποια αξιοπρέπεια; Και ο έρωτας; Δεν πρέπει να έχει μια θέση ο έρωτας στη ζωή μας;
Φέρνω το κορμί μου ακόμα πιο κοντά στο δικό του… Παίρνω τα χέρια του και τα κρατώ σφικτά…
«Ποιος γαμάει την αξιοπρέπεια;», τον ρωτάω…
«Αλέξανδρε…», μου λέει… «… σε παρακαλώ…»
Και τον σπρώχνω στο κρεβάτι όπου τον έχω ήδη τοποθετήσει στρατηγικά… Φυτεύω φιλιά χαμηλά στον λαιμό του, μ’ ένα καυτό, εκδικητικό πάθος…

Ο τυφλός γείτονας

«Ένας γείτονας, μας κοιτάζει…», μου λέει…
«Τι;», τον ρωτάω…
Είμαστε στο καθιστικό. Ολόγυμνοι και οι δυο… Στέκομαι στα τέσσερα κι αυτός από πίσω μου…
«Ένας από τους γείτονες… μας κοιτάζει… Δεν μπορώ να πω με σιγουριά αν είναι άνδρας ή γυναίκα… Ήταν λίγα λεπτά πριν στο μπαλκόνι, πήγε μέσα και επέστρεψε αμέσως…», μου λέει…
«Καλά… συνέχισε…», του λέω…
Η θέα που έχουμε από το καθιστικό είναι ένα από τα ατού του σπιτιού και μάλλον γι’ αυτό το λόγο το επιλέξαμε… Αυτός είναι και ο λόγος που δεν έχουμε βάλει κουρτίνες, για να μπορούμε να κοιτάζουμε έξω όλη την ώρα… Ο μεσίτης, με σιγουριά μας είχε βεβαιώσει ότι δεν υπήρχε περίπτωση να μας βλέπει κανένας από τα απέναντι και διπλανά διαμερίσματα. Από την πρώτη μέρα όμως που μετακομίσαμε εδώ, παρατήρησα αρκετούς από τους γείτονες να μας κρυφοκοιτάζουν από καιρό σε καιρό, μάλλον από περιέργεια…
«Υποθέτω ότι είναι άντρας. Δεν ξέρω αν μπορεί να μας δει, αλλά είμαι σίγουρος πως ξέρει τι συμβαίνει σ’ αυτό ο διαμέρισμα…», μου λέει…
Δεν έχω καμία όρεξη να συνεχίσω αυτή τη συζήτηση. Κλαψουρίζω λίγο… Αισθάνομαι τόσο όμορφα με τον πούτσο του μέσα μου. Και πριν αισθανόμουν όμορφα παίρνοντας πίπα τον πούτσο του, στην άκρη του παραθύρου, με τις λιγοστές ακτίνες του ήλιου να μας φωτίζουν και να μας ζεσταίνουν… Τα πρώτα σημάδια έχουν αρχίσει ήδη να σχηματίζονται στα γόνατά μου από την πίεση και από την τριβή τους ενάντια στο χαλί… Δεν θέλω να σταματήσει, με τίποτα…
«Μην τον κοιτάζεις… Προσπάθησε να του προσφέρουμε ένα όσο το δυνατόν καλύτερο θέαμα…», του λέω…
Γελάει…
«Ξέρεις ποιος είναι; Ο Τ., ο τυφλός!», μου λέει…

Πιρουέτα

Στέκομαι γυμνός μπροστά του… Γυρίζω αργά σ’ έναν πλήρη κύκλο, έτσι ώστε να μπορέσει να δει τη ζημιά που έχει κάνει… Από το στήθος μου κυλάνε προς τα κάτω σταγόνες σπέρματος… Κάθεται αναπαυτικά στον καναπέ και με κοιτάζει, προσεκτικά… σχεδόν συγκινημένος… Το βλέμμα του δεν συναντά το δικό μου ούτε μια στιγμή, καθώς επικεντρώνεται στη κίνηση κάθε σταγόνας, κάθε πηχτής σταγόνας σπέρματος στο δέρμα μου… Εγώ όμως τον κοιτάζω στα μάτια, στο πρόσωπο… βλέπω την ικανοποίηση ν’ απεικονίζεται στα μάτια του…
Τα κωλομέρια μου έχουν ένα χρώμα που πλησιάζει την γκάμα αποχρώσεων από το ροζ μέχρι το σκούρο ρόδινο… αποτέλεσμα της σύγκρουσής τους με τις παλάμες του… Από εκεί ξεκίνησαν όλα… Τα υπόλοιπα σημάδια που απλώνονται χαμηλά στην πλάτη μου και στο πάνω μέρος των μπουτιών μου, είναι συνηθισμένα… σημάδια πάθους… σημάδια προθέρμανσης…
Όσο συνεχίζει να με κοιτάζει, άλλο τόσο πλησιάζω πιο κοντά στον καναπέ που κάθεται… Γλιστρώ το χέρι πάνω στο στήθος μου και το ερημώνω από τα χύσια… Η αίσθηση της διείσδυσης του πούτσου του αν και έχουν περάσει αρκετά λεπτά από τη στιγμή που μπήκε μέσα μου, παραμένει επώδυνη… Τα χύσια του απομακρύνονται σιγά-σιγά από το κορμί μου και στάζουν στο πάτωμα… τα τελευταία κυλάνε ακόμα στο στομάχι μου και κάποια από αυτά διασχίζουν τον πούτσο μου… ω, ναι… τον πούτσο μου… Τα δάχτυλά μου απομακρύνονται από το στήθος μου και γλιστράνε χαμηλότερα… βαδίζουν στις κορυφογραμμές των κοιλιακών μου, βουτάνε αριστερά μέσα στον αφαλό μου… χαϊδεύουν τον παχύ πούτσο μου στη θέση που το πετσάκι φιμώνει την βάλανο…
Καθώς συνεχίζει να με κοιτάζει, το βλέμμα του εστιάζει στα φωτεινά κόκκινα γδαρσίματα στα γόνατά μου… Θυμάται με πόση ορμή με τράβηξε σέρνοντάς με στο πάτωμα… Ούτε καν σκέφτομαι πότε πρέπει να πάω στο μπάνιο να κάνω ένα ντους… Δεν θέλω να υποχωρήσουν από πάνω μου τα σημάδια που μου άφησε… ούτε όμως είμαι έτοιμος να του δώσω τις απαραίτητες εξηγήσεις για τον λόγο που συνηθίσω να είμαι συλλέκτης των υγρών του… Τώρα, αυτή τη στιγμή, το μόνο που θέλω είναι να του υπενθυμίσω τον τρόπο που συμπεριφέρθηκε στο κορμί μου…
Τελειώνω μια αργή πιρουέτα, κι αυτός συνεχίζει να με κοιτάζει… Απλώνει το χέρι του για να με τραβήξει πάνω του… Καταλήγω στην αγκαλιά του, στη γνωστή θέση, πάντα με την άδειά του… Κουρνιάζω… Το χέρι του τυλίγει τον λαιμό μου, στοργικά… Ακουμπώ το κεφάλι μου στο στήθος του… Τα ζεστά χέρια του με βλάπτουν και με καίνε, αλλά με βοηθούν να απελευθερώσω όλη την ένταση που έχω συγκεντρώσει μέσα μου…

Κατάλαβα πως σ’ αγαπώ…

Κατάλαβα πως σ’ Αγαπώ
όταν είδα πως έφτανε
ν’αργήσεις για λίγο
για να εξαφανιστεί μέσα μου
η αδιαφορία…
και να φοβάμαι
πως δεν θα γυρίσεις πιά.

Κατάλαβα πως σ’ Αγαπώ
όταν είδα πως έφτανε
μόνο μια φράση σου
για να κάνει
μια οποιαδήποτε βραδιά μου
ν’αρχίσει να φωτίζεται
μαγικά…

Και να σκεφτείς
πως λίγες μέρες πριν
μιλώντας με κάποιον
ορκιζόμουνα ότι
δεν θα μπορούσα πιά
να πιστέψω στον έρωτα
και να ξαναρχίσω πάλι
τις αυταπάτες και τα όνειρα…

Μα δες… μετά…
κατάλαβα ότι σ’ Αγαπώ
κι είναι πιά πολύ αργά
πίσω για να γυρίσω…

Για κάποιες μέρες
έψαξα μέσα μου
για την αδιαφορία
αλλά… μετά με άφησα
να με ταξιδέψει ο Έρωτας..

Ho Capito che Ti Amo – Luigi Tenco

Στα όρια της σκέψης

Είμαι μέσα σου… Πάντα αυτό δεν συμβαίνει;
Γράφω το όνομά σου στη σάρκα σου… με φιλιά… Γράφω όλες τις λέξεις που φοβάμαι να πω μήπως και κρύψω τους αναστεναγμούς της ευτυχίας μου… Όλες τις άλλες τις κρύβω στην σκέψη μου έτσι ώστε να μη μπορέσεις να τις βρεις ποτέ, παρά μόνο αν τολμήσεις να σχίσεις στα δυο το κεφάλι μου… Κρύβω τις λέξεις μου όπως τις μυστικές επιθυμίες που τις κρατώ για απόθεμα για τα επόμενα χρόνια της σχέσης μας… Χρόνια μετά θα τις φέρω μπρος… στην επιφάνεια…
Βυθίζω το δάχτυλό μου στο στόμα σου, κάνοντάς σε να δοκιμάσεις την επιθυμία μου για σένα… Η άνοδος του σάλιου σου μου θυμίζει κύμα που είναι έτοιμο να με χτυπήσει, να με πνίξει… Αφήνω το δάχτυλό μου να κολυμπήσει στον απέραντο ωκεανό των σάλιων σου και όταν αισθάνομαι πως κινδυνεύω πιάνομαι από την γλώσσα σου, με τόση δύναμη, σαν να θέλω να την ξεριζώσω… σαν να θέλω να εξαλείψω, να εκμηδενίσω την ικανότητά σου να μιλάς… σαν να θέλω να σε φέρω στα όρια της σκέψης…
Κατόπιν βάζω κι άλλο δάχτυλο μέσα, το βρέχω κι αυτό… γράφω το όνομά μου στο στήθος σου, χαρακτηρίζοντάς με έτσι όπως συνηθίζεις να με χαρακτηρίζεις…
Ξέρω τα θέλω σου… φανερά ή μυστικά… Έχω πρόσβαση σε όλα τα δωμάτια του κορμιού σου, σε κάθε σκοτεινή γωνία… Κι εσύ μ’ αφήνεις να σε ομορφύνω και να σε γεμίσω με φως…
Αναστενάζεις και ανατριχιάζω… Οι ήχοι σου βυθίζονται στα κόκαλά μου… έτσι όπως βυθίζω κι εγώ τον πούτσο μου μέσα σου… έτσι όπως βύθισες νωρίτερα κι εσύ τον πούτσο του στον λάρυγγά μου, δεσμεύοντας την ικανότητά μου να αναπνέω ελεύθερα…
Αναστενάζεις και βογκάς… αγάπη, αγάπη…
Χύνω σαν σπασμένη βρύση…
Ο πούτσος μου αναβλύζει σπέρμα… θα μπορούσα να τον τραβήξω έξω… αν μπορούσα…
Έλα όμως που θέλω να κατοικήσω μέσα σου…
… αλήθεια…
Κοίταξέ με στα μάτια και θα το καταλάβεις…
Σέρνω τα δάχτυλά μου πάνω στο δέρμα σου και γράφω κι άλλα… Ο ιδρώτας σου και το σπέρμα μου ανακατεύονται…
Μένω μέσα σου… Πάντα αυτό δεν συμβαίνει;

Ομίχλη

Το δωμάτιο γεμίζει από ομίχλη, σαν να χάλασε το φως… ομίχλη από τις ανάσες μας… ομίχλη από την πτώση του ιδρώτα πάνω στη καυτή σάρκα… Με κινήσεις γρήγορες και χειμαρρώδεις, προσγειώνομαι πάνω στα χείλια του εραστή μου… Οι γλώσσες γλιστρούν αργά η μια πάνω στην άλλη, τα χωρισμένα χείλια συνεδριάζουν μέσα στην υγρασία… Τα χαλύβδινα δάχτυλά του χαρίζουν λάγνο πόνο σφίγγοντάς με… Χαμηλώνουν στο κοίλωμα του στομαχιού μου… Η ένταση που δημιουργεί κάνει τον πούτσο μου να πρηστεί… Με τα δάχτυλά του συγκεντρώνει την ελάχιστη, προς το παρόν, υγρασία του διάφανου σπέρματος… διάφανου σαν δάκρυ… Το κορμί μου κυματίζει στις εναλλασσόμενες παλίρροιες της σφοδρής επιθυμίας και της ευχαρίστησης…
Οι ήχοι της αναστάτωσής μου γεμίζουν τα αυτιά του καθώς τα χέρια του ακουμπούν στη μέση μου…
«Έχεις πλησιάσει πολύ κοντά στο στρατηγικό σημείο…», του λέω…
Το στόμα του χαϊδεύει το δέρμα μου, ρουφάει την αξύριστη σάρκα του λαιμού μου καθώς χαμηλώνει το κορμί του δίπλα στο δικό μου… Τα χέρια του γλιστρούν κατά μήκος των ποδιών μου, ξεκινώντας από χαμηλά… Η δροσερή ανάσα του πλένει το ιδρωμένο μου κορμί… παρασύρει τον ιδρώτα μου και μαζί παρασύρει κι εμένα…
Οι ρόγες μου, μια-μια παγιδεύονται στα δόντια του… Βογγητά δραπετεύουν από τα χείλια μου… Το κορμί μου καλύπτεται, τώρα, από τον ιδρώτα του… τρέμει… Τα χείλια του προχωρούν θριαμβευτικά χαμηλά στην κοιλιά μου αναγκάζοντας τον πούτσο μου να σηκωθεί ψηλά… με θράσος… Πιάνω το πίσω μέρος του κεφαλιού μου με τα χέρια μου και αισθάνομαι την ξαφνική θερμότητα της γλώσσας του ν’ ακουμπά τον πούτσο μου… Η γλώσσα του, όχι για πρώτη φορά, παρουσιάζεται πεινασμένη… θέλει να εισβάλλει παντού, να συλλέξει τα πάντα, όπου κι αν βρίσκονται… Καθώς τον ρουφάει, αισθάνομαι σαν να τον έχω χώσει μέσα σ’ ένα γυάλινο μπουκάλι… Και δεν είναι μόνο αυτό… δεν μένει μόνο σ’ αυτό… Ρουφάει τον πούτσο μου και παράλληλα πιέζει με τον αντίχειρά του την σφικτή είσοδο της κωλοτρυπίδας μου… Εισβάλλει μέσα μου με το δάχτυλό του… αργά, χαρίζοντας στους μυς μου συσπάσεις… Τα δάχτυλά μου σφίγγουν τα μαλλιά του… Ο πούτσος μου πάλλεται με μια εκρηκτική ενέργεια… Θαρρώ πως χάνω τον έλεγχο… Όλα πάνω μου τρέμουν, σαν να είμαι φτιαγμένος από ζελέ… Ο εραστής μου το ξέρει πολύ καλά αυτό και το εκμεταλλεύεται… Με οδηγεί στην άκρη του οργασμού χωρίς να με λυπάται… Λυγίζει τον αντίχειρά του μέσα στην κωλοτρυπίδα μου και ρουφά σκληρά τον πούτσο μου… Η γλώσσα του λειτουργεί στην εντέλεια… Μέσα από τα σφιγμένα μου δόντια μόλις που ακούγονται τα βογγητά μ’ ένα τόνο ζωώδη… Ο πούτσος μου πιέζει το πάνω μέρος του λαιμού του σαν να είναι πιστόλι… Τα μάτια μου γυρίζουν προς τα πάνω και η κραυγή της ευχαρίστησής μου γεμίζει το δωμάτιο… εκτίθεμαι σ’ έναν ανηλεή παροξυσμό και καταλήγω στον οργασμό… Καυτοί υγροί καταρράκτες σπέρματος γεμίζουν το στόμα του… και κυλάνε στα χείλια του…
Πιάνω το βάρος του κορμιού του και τον βάζω στο κρεβάτι, απαλά, σαν να είναι νεογέννητο κουτάβι… Βρίσκω τα χέρια του και τα δάχτυλά μας δένονται… Φέρνω το κεφάλι μου τόσο κοντά στο δικό του σαν να θέλω ν’ ακούσω τις σκέψεις του…
«Δεν έχεις να πεις τίποτα;», τον ρωτάω…

Μια φάση λεπτής ισορροπίας

«Άφησε τον έμπειρο να το κάνει καλύτερα…», του λέω χαμογελώντας.
Αρπάζω τα πόδια του και τα τυλίγω γύρω από τη μέση του…
Τα λαμπερά από το πάθος μάτια μου κρατούν μια υπόσχεση που ίσως να μην είναι σε θέση ακόμα να την καταλάβει αν και δεν είναι η πρώτη φορά που γαμιόμαστε. Όλα πλέον είναι τόσο οικεία μεταξύ μας που φοβάμαι μήπως καταντήσουν βαρετά… Γλιστρώ τα δάχτυλά μου μεταξύ των στιλπνών χειλιών του… Ο παχύς, σκληρός πούτσος μου είναι τόσο βαθιά μέσα του και είμαι σίγουρος ότι αισθάνεται την θερμότητα που προέρχεται από τις οσφυϊκές περιοχές μου…
Γέρνει το κεφάλι του προς το μέρος μου και φιλάει τον λαιμό μου… Δαγκώνει σκληρά και δυνατά το μήλο του Αδάμ… Τον αρπάζω από τους ώμους… Πιέζω το κορμί μου στο δικό του, τον τραβώ από τα πόδια έτσι ώστε ο πούτσος μου να γλιστρήσει αβίαστα μέσα του… Αυτός ο πόνος είναι σχεδόν πάρα πολύ γλυκός για να τον αντέξει… Κρατώ τα δάχτυλά του πλεγμένα με τα δικά μου και τον γαμάω πολύ αργά…
Αισθάνομαι τους μυς μου να κινούνται…
«Αν δεν σε τρελάνω απόψε, δεν θα σε τρελάνω ποτέ…», του ψιθυρίζω…
Χώνω βαθύτερα τον πούτσο μου μέσα του…
Τον τραβώ πάνω στο στήθος μου και τυλίγω το χέρι μου γύρω από τη μέση του… Μπορώ να αισθανθώ την ανάσα του στο πίσω μέρος του λαιμού μου…
Το κεφάλι του πούτσου μου χτυπάει τον προστάτη του και το κορμί του τρέμει… Ταυτόχρονα ο πούτσος του πρήζεται… Μου ψιθυρίζει ερωτόλογα στον λαιμό, χαμηλά… και χορεύει με τα δάχτυλά του γύρω-γύρω από τις ρόγες μου…
Καυλώνω περισσότερο και απολαμβάνω την στιγμή… χάνοντας έδαφος…
Σταματώ την κίνηση του πούτσου μου, όχι για ελάχιστα δευτερόλεπτα, αλλά για αρκετά λεπτά…
Βρίσκομαι σε μια φάση λεπτής ισορροπίας… μου φαίνεται πως καθυστερώ επίτηδες, ενώ θα μπορούσα να τον ξεσχίσω…
Το χέρι μου πηγαίνει χαμηλά στον πούτσο του και μόλις τον αγγίζω τον βλέπω να μακραίνει… τον αισθάνομαι να σκληραίνει… Η υγρασία του λερώνει, ελάχιστα, τα δάχτυλά μου…
Τον αφήνω να στέκεται όρθιος και ξεκινώ να επεξεργάζομαι σχέδια για το πώς θα χύσω, όσο το δυνατόν πιο εντυπωσιακά…
Αισθάνομαι το κορμί μου να ριγεί και τον πούτσο μου να συσπάται…
Είμαι σίγουρος πως πέφτει στην άβυσσο…
Πιάνουμε την αναπνοή μας…
Τον πιάνω από το κεφάλι και τον φιλώ…
Θέλω να χύσω, αλλά δεν θέλω να αποσυνδεθούν τα κορμιά μας…
Πρέπει όμως να αντιμετωπίσω κατάματα την αλήθεια… Η κατάληξη μιας ερωτικής επαφής έρχεται με την εκσπερμάτιση…
Διστακτικά ξεκινώ να χύνω…
Παίρνει το πρόσωπό μου στα χέρια του και παρακολουθεί το πρόσωπό μου να παραμορφώνεται από την έναρξη μέχρι την λήξη της εκσπερμάτισης…
«Άραγε μετά από δέκα χρόνια θα κάνουμε έρωτα με τόσο πάθος όσο αυτή τη φορά;», τον ρωτώ με θεωρητική περιέργεια…
Χαμογελά και απαξιεί να μου απαντήσει, συνεχίζοντας όμως να με φιλά…
«Δεν έχω ιδέα…», μου ψιθυρίζει και με φιλά ξανά…
Αλλά και οι δυο συμφωνούμε ότι μπορεί να είμαστε και καλύτεροι…

Κλειστή πόρτα

Σπρώχνω την πόρτα με το χέρι και την ανοίγω αργά… Το φως από το δωμάτιο τυλίγει την παλάμη μου, έπειτα το μπράτσο μου… Τα μάτια μου ανιχνεύουν το δωμάτιο καθώς μου αποκαλύπτεται σιγά-σιγά… Επειδή ξέρω τι περιμένω να βρω, η καρδιά μου χτυπάει δυνατά… μ’ έναν ρυθμό ενθουσιώδη… Ανιχνεύοντας το δωμάτιο, βλέπω πρώτος το μωρό μου και λίγο αργότερα με βλέπει κι αυτός… Στέκεται κοντά στο παράθυρο, ακουμπάει την πλάτη του στον τοίχο… Τον πλησιάζω με γρήγορες δρασκελιές… Πιέζω το κορμί του με το κορμί μου και τα χείλια μας ενώνονται ανταλλάσσοντας ένα πολύ παθιασμένο φιλί… Ζαλισμένος από τα συναισθήματα της στιγμής, στέκομαι μπροστά του, προσπαθώντας να θυμηθώ να αναπνεύσω…
Καθώς το φιλί μας συνεχίζεται, τα χέρια μου γλιστρούν αισθησιακά στα πλευρά και στη πλάτη του… Το ύφασμα της μπλούζας του κατσαρώνει στη δύναμη των δακτύλων μου… Το χέρι μου γλιστράει κάτω από την μπλούζα του… κατά μήκος του στήθους του, αποκαλύπτοντας όλο και περισσότερο την λαχταριστή σάρκα του…
Η αναπνοή του αλλάζει καθώς τα δάχτυλά μου φτάνουν στον προορισμό τους… Δεν μπορώ να δω πίσω από το υλικό του παντελονιού του, αλλά ξέρω ότι τα δάχτυλά μου θα βρουν τον δρόμο τους… Κινούνται κατά μήκος του ανοίγματος του μπόξερ του, και επιδιώκουν την είσοδό τους… Το μωρό μου στηρίζεται στον τοίχο, αναστενάζοντας ήπια… Κάμπτει ελαφρώς το γόνατό του, προσφέροντας πρόσβαση στις αυξανόμενες επιθυμίες των δάκτυλων μου…
Στέκομαι, κατά το ήμισυ κρυμμένος και κατά το ήμισυ εκθεμένος πίσω από το κορμί του… Το κορμί μου αναστέλλει απροσδόκητα την ένταση της στύσης του πούτσου μου… Το ποσοστό των σφυγμών μου αυξάνεται και η καρδιά μου χτυπάει πιο δυνατά… Το βλέμμα του μωρού μου συναντά για μια φορά ακόμα το δικό μου βλέμμα… Μου ψιθυρίζει κάτι στο αυτί και με φιλάει αμέσως μετά… Το χέρι μου επιστρέφει μέσα στο παντελόνι του, καθώς με κοιτάζει άλλη μια φορά…
Το μωρό μου χώνει και το δικό του χέρι μέσα στο παντελόνι του… συναντάει εκεί το δικό μου χέρι… Τα δάχτυλά μας μπερδεύονται καθώς κάνω μια παύση στα φιλιά μας γλιστρώντας την γλώσσα μου πάνω στα χείλια του… Καλύπτω το χρώμα τους με τα σάλια μου… Μου χαμογελάει κι εγώ λυγίζω τα δάχτυλά μου στον αυχένα του… Η γλώσσα του εξερευνά απαλά τα χείλια του… Το φιλί που ακολουθεί είναι υγρό… Μοιραζόμαστε τη γεύση του πάθους… Τα βλέμματά μας συναντιούνται μια ακόμα φορά… Κλωτσάει με το πόδι του την πόρτα και την κλείνει…
«… κρίμα δεν είναι να ξυπνήσουμε τον Λουκά;», μου λέει…
Μοιραζόμαστε ένα χαμόγελο… ένα χαμόγελο γνώσης καθώς η πόρτα κλείνει με δύναμη…

Όποιος προλάβει…

«Είναι η σειρά μου, απόψε…», του λέω…
Στέκομαι μπροστά του, γυμνός, εκτός από ζευγάρι αρβύλες που τις έχω ενθύμιο από τον στρατό, αλλά φάνηκαν χρήσιμες για πρώτη φορά φέτος στα χιόνια… Είναι γυμνός, επίσης… Με προσέχει να τραβάω μαλακία τον παχύ, πορφυρό πούτσο μου… Ξέρω ήδη ότι του τρέχουν τα σάλια… Του αρέσει να με βλέπει να αυτοϊκανοποιούμαι…
Τον διατάζω να γονατίσει, τον αναγκάζω να βρεθεί στο πάτωμα, μπροστά μου… Το βλέμμα του παραμένει καρφωμένο στον πούτσο μου, ο οποίος βρίσκεται πολύ κοντά, τώρα, στο πρόσωπό του…
«Ρούφηξε τον…», του ζητώ…
Σκύβει προς το μέρος μου, προς τα εμπρός, εκτινάσσει την ροδαλή γλώσσα του, σαν γατάκι… ανοίγει τα σαρκώδη χείλια του και αγγίζει δοκιμαστικά την βολβοειδή άκρη του πούτσου μου… Ανεβάζει το βλέμμα του, με κοιτάζει, ζητά την έγκρισή μου, αλλά δεν είμαι ακόμα έτοιμος να του την δώσω…
«Σου είπα να τον ρουφήξεις…», του επαναλαμβάνω…
Τον αναγκάζω να φέρει την βάλανό μου μεταξύ των χειλιών του… σπρώχνω τον πούτσο μου στο στόμα του… Παλεύει για μια στιγμή, κατόπιν χαλαρώνει, ο πούτσος μου γλιστράει βαθειά μέσα στο στόμα του, φιμώνοντάς τον… Στη συνέχεια τον βγάζω… εύκολα… και τον χώνω ξανά, με δύναμη, κάνοντας τα μάτια του να δακρύσουν… Αισθάνομαι να βγαίνει από τη σχισμή της ουρήθρας μου μια ποσότητα σπέρματος, ίσως όμως να είναι απλά το σάλιο του… Όμως, ευτυχώς μυρίζω το άρωμα του σπέρματός μου και πιστεύω πως κι αυτός το μυρίζει επίσης.
Τραβώ τον πούτσο μου από το στόμα του, τον τρίβω στο πρόσωπό του, στα μάγουλά του, αφήνοντας ένα υγρό ίχνος… Τον χαστουκίζω με τον πούτσο μου και λαχανιάζει… Προσπαθεί να τον φέρει ξανά στο στόμα του, αλλά τα χέρια μου είναι στα μαλλιά του και τον κρατούν σε απόσταση…
«Σε παρακαλώ…», μου λέει με κομμένη ανάσα… Με ικετεύει με τα μάτια του…
Μπορώ να δω τον πούτσο του σκληρό και έτοιμος ανάμεσα στα πόδια του… μου αρέσει η εικόνα αυτή…
Κινούμαι προς το κρεβάτι, όπου το πεδίο δράσης είναι περιορισμένο και του ζητώ να σταθεί στα τέσσερα… ξέρει πόσο μου αρέσει η στάση αυτή… Υπακούει ρίχνοντάς μου μια ματιά… Ακουμπά τα χέρια του στο στρώμα, ανοίγει τα πόδια του… τοποθετεί με αιχμή τον κώλο του στον αέρα… Περπατώ γύρω από την άκρη του κρεβατιού, ακουμπώ στον ένα του καρπό, κατόπιν στον αστράγαλό του… Σ’ αυτή τη θέση που βρίσκεται, δεν μπορώ να αντισταθώ στα αρχίδια του που κρέμονται προκλητικά… Τα κρυφοκοιτάζω ανάμεσα στα πόδια του… τα γρατσουνίζω τρυφερά με τα νύχια μου… Αναστενάζει, τεντώνοντας το κορμί του… Πέφτω πάνω του, τον δαγκώνω ελαφρά ακριβώς πάνω στο αριστερό κωλομάγουλό του…
Βογκάει δυνατά, αλλά ξέρω καλύτερα και από τον ίδιο πόσο του αρέσει… τρέχω την άκρη της γλώσσας μου πάνω στα σημάδια από το δάγκωμα που του έκανα, τραβώ τα κωλομάγουλά του χώρια και τρέχω την γλώσσα μου γύρω-γύρω από την είσοδο της κωλοτρυπίδας του… Τον γλείφω και τον ρουφώ… Αφήνω την άκρη της γλώσσας μου να διαρρήξει την στενή κωλοτρυπίδα του, ενώ τον ψεκάζω με τα σάλια μου… Με παρακαλάει… με ικετεύει… ζητάει περισσότερα… Τον γαμάω με την γλώσσα μου, αφήνοντας τα σάλια μου να κυλήσουν στα εκτεθειμένα αρχίδια του… Γλιστρώ την γλώσσα μου, σαν παιχνίδι, βαθειά μέσα στην κωλοτρυπίδα του…
«Σ’ αρέσει, έτσι δεν είναι μωρό;», τον ρωτάω…
Τον διατάζω να γυρίσει ανάσκελα… Είμαι έτοιμος να αλλάξω ρόλο, για να του κάνω έκπληξη… Τον καβαλικεύω, αφήνω τον πούτσο του να γλιστρήσει μέσα μου… επιδέξια… τον βυθίζω μέσα μου… Αρχίζω να κινούμαι πάνω-κάτω, ρυθμικά…
«Θα χύσω…», με απειλεί…
«Δεν έχεις την άδεια…», του λέω…
Οι κόρες των ματιών του διευρύνονται, κατόπιν τα βλέφαρά του κλείνουν… Αυτοσυγκεντρώνεται… Οι κινήσεις μου γίνονται πιο άγριες, κινούμαι πάνω-κάτω με ολοένα και περισσότερη ευχαρίστηση… λυσσασμένα… Σφίγγω τον πούτσο του μέσα μου… Για να δούμε… θα τολμήσει να χύσει;
Αν καταφέρει να κρατηθεί, θα του στοιχήσει κάτι περισσότερο… Στο πρόσωπό του εμφανίζεται ένας μορφασμός… Σφίγγει τα δόντια του… Δείχνει να κρατιέται… τρίβω το χέρι μου στο στομάχι του… Ξεκινώ να τραβώ μαλακία τον πούτσο μου που τρεμουλιάζει από την καύλα…
Θα έπρεπε να τον αφήσω να χύσει ή να χύσω πρώτος; Η βάση του πούτσου του κολλάει στην είσοδο της κωλοτρυπίδας μου… Κρατάει τα μάτια του κλειστά, σφικτά… Τα χείλια του ανοίγουν προσπαθώντας να μου πουν κάτι… Το κεφάλι του πούτσου μου έχει γίνει σκούρο κόκκινο από την τριβή… Ένα ίχνος διάφανου σπέρματος στάζει στην κοιλιά του σε κάθε μαλακία που τραβάω…
«Γαμώτο… με πρόλαβες… Τώρα θα χύσω κι εγώ… Έχω κάθε δικαίωμα…», μου λέει…
Συνεχίζω να χύνω… να τον καταβρέχω με το σπέρμα μου… ν’ αφήνω παχιά ποτάμια σπέρματος πάνω στην κοιλιά του, πάνω στο στήθος του… μέχρι και το πηγούνι του… Γλιστράει τον πούτσο του μέσα μου και χύνει κι αυτός…
Εξαντλημένοι, τόσο αυτός όσο κι εγώ, καταρρέουμε ο ένας πάνω στον άλλο… Η άκρη του πούτσου του ξεγλιστρά από την κωλοτρυπίδα μου… Με δροσίζει με την σκληρή αναπνοή του… Τον ζεσταίνω με την δική μου αναπνοή… Και οι δυο είμαστε ανίκανοι να μιλήσουμε… με τα βλέμματά μας λέμε όλα όσα πρέπει να πούμε…

Οι γνωστές λέξεις

Τα χέρια μου είναι ήδη μέσα στο πουκάμισό του… Στέκομαι ακριβώς πίσω του. Θα μπορούσε να αισθανθεί τον ζεστό αέρα της ανάσα μου στο πίσω μέρος του λαιμού του… Τον φιλώ στο κεφάλι καθώς χαϊδεύω το στήθος του… ψάχνω τις ρόγες του… τις αισθάνομαι να σκληραίνουν στο άγγιγμά μου…
Κάθε φορά που τον αγγίζω συγκινούμαι… Αισθάνομαι τη βιασύνη της θερμότητας στο υπογάστριό μου… Πιέζω την λεκάνη μου στο κορμί του… Γυρίζει το κεφάλι του για να με δει… Ψιθυρίζω στο αυτί του:
«Σε θέλω…»
«Ναι…», είναι το μόνο πράγμα που τολμάει να πει…
Κινώ τα χέρια μου χαμηλά… χαμηλότερα… κάτω και μέρα στο μπόξερ του… ανάμεσα στα πόδια του… Γλιστράω τελικά τον πούτσο μου μέσα στο μπόξερ του… ωθώ κατά μέρος το βαμβακερό ύφασμα… αγγίζω τον πούτσο του… παίζω μαζί του… επανειλημμένα… Χαϊδεύω το περίγραμμά του, το πάχος της βαλάνου του… μμμ, είναι τόσο απαλός… τόσο υγρός…
Δεν θα μπορούσα να περιμένω άλλο… Πρέπει να βρεθώ μέσα του… Έπρεπε να βρεθώ εδώ και ώρες μέσα του… Τον γδύνω… ξέφρενα… Σκύβω πάνω του, χαμηλώνω το κορμί μου… Απαιτώ τον πούτσο μου να δοκιμάσει την στενότητα της κωλοτρυπίδας του… Γλείφω με την άκρη του πούτσου μου την είσοδο… Συγκινούμαι ξανά… και καυλώνω…
Ο πούτσος μου σκληραίνει… πρήζεται… Είναι έτοιμος τώρα… Τον παίρνω στο χέρι μου… Τον σαλιώνω… Τον χώνω μέσα στην κωλοτρυπίδα του… Αργά… Τρυφερά… Αισθάνομαι τις εσωτερικές πτυχές της κωλοτρυπίδας του να με περιβάλλουν… Τον χώνω πιο βαθειά, ολόκληρο… Τον κινώ μέσα-έξω… κάνω αργές κυκλικές κινήσεις δοκιμάζοντας την ελαστικότητα της κωλοτρυπίδας του… Κινούμαι ξανά μέσα-έξω… σκληρότερα και σκληρότερα… γρηγορότερα και γρηγορότερα… βαθύτερα και βαθύτερα… Τεντώνει τα χέρια του και τα σηκώνει ψηλά… μπροστά… πίσω… Με πιάνει και με τραβάει πιο κοντά του… Διπλώνομαι πάνω του… Τον αφήνω να αισθανθεί πόσο σκληρές είναι οι ρόγες του στήθους μου… Χαμηλώνω το χέρι μου μπροστά και πιάνω τον πούτσο του… Αρχίζω να τον τραβάω μαλακία γαμώντας τον ταυτόχρονα από πίσω…
«Ναι, Θεέ, Ωωω… ναι…», μουρμουρίζει…
Αισθάνομαι την κωλοτρυπίδα του να σφίγγει τον πούτσο μου… Τον χώνω ακόμα πιο βαθειά… Θέλω να χύσω πολύ… περισσότερο από κάθε άλλη φορά… Η κωλοτρυπίδα του κρατά αιχμάλωτο τον πούτσο μου…
«Θα χύσω…», του λέω… σιωπηλά, αλλά τόσο δυνατά…
Αισθάνομαι την τελική σύσπαση του πούτσου μου… Η ανάσα μου επιβραδύνεται… το σώμα μου κολλάει πάνω στο δικό του, από τον ιδρώτα… Αναστεναγμοί δραπετεύουν… Ο πούτσος μου εκρήγνυται, αλλά παραμένει μέσα του… Η κωλοτρυπίδα του καταπίνει όλα τα χύσια μου, μερικές σταγόνες μόνο ξεφεύγουν και κυλούν στα αρχίδια μου… Γυρίζει το κεφάλι του και κρυφοκοιτάζει τα χρώματα της έκστασης στο πρόσωπό μου…
Χαμογελάει…
Χαμογελάω κι εγώ… εξαντλημένος…, αλλά ευτυχισμένος…
Με προκαλεί να τον φιλήσω… Κοιτάζω τα μάτια του…
Μερικές λέξεις φεύγουν από τα χείλια μου… οι γνωστές λέξεις…
«Σ’ αγαπώ…»

Ευέλικτα χάδια

Μερικές φορές τα πρώτα-πρώτα χάδια που ανταλλάζουμε ως εραστές είναι τα πιο σημαντικά… είναι εκείνα τα πρώτα βήματα, χωρίς τα οποία τα επόμενα δεν μπορούν να γίνουν… Προτού συναντηθούν τα στόματα… προτού βγουν τα ρούχα… όλα εξευγενίζονται από τα χάδια… από τα πρώτα, απλά, χάδια…

Άγγιξέ με…

Γυρίζοντας την σκέψη μου πίσω, μπορώ ακόμα να αισθανθώ την θερμότητα του χεριού σου πάνω μου… μπορώ ακόμα να θυμηθώ να μου σφίγγεις το μπράτσο και να με φέρνεις κοντά… κοντά στο δικό σου κορμί… Στο χέρι σου, ακτινοβολεί η ζεστασιά… Και από τον εγκέφαλό μου παίρνεις μηνύματα… «… άγγιξέ με εδώ , κι εδώ… και δεν θα βγεις χαμένος…», σου λέω. Αναπνέουμε…

Άγγιξέ με…

Και το αριστερό χέρι σου, τρίβει το πάνω μέρος της πλάτης μου καθώς πιέζεις το στήθος μου στο στήθος σου… Με τραβάς από τα μαλλιά και όταν πιάνεις την ανάσα μου στα χείλια σου, μουρμουρίζεις… «… Μμμμ, εντάξει…», και με σφίγγεις στην αγκαλιά σου ακόμα μια φορά κάνοντάς με να χαλαρώσω…

Άφησέ με να σε αγγίξω…

Τα μάγουλά μας τρίβονται το ένα δίπλα στο άλλο και το στόμα μου βρίσκει πάντα πρόθυμο εκείνο το τρυφερό σημείο κάτω από το αυτί σου… Δέρμα τόσο μαλακό και θερμό… Ακόμα και χωρίς να σ’ έχω φιλήσει , αισθάνομαι ότι σε φίλησα…

Άφησέ με να σε αγγίξω…

Αργότερα, σου λέω πράγματα με μικρά χάδια, χωρίς λόγια παρά μόνο χαϊδευτικές προσφωνήσεις, συνήθως στο μπράτσο σου… Και με κοιτάζεις πάντα στα μάτια, δίνοντάς μου ένα βλέμμα… εκείνο το αισθησιακό βλέμμα σου… το βλέμμα με το οποίο μου λες ερωτόλογα που με τρελαίνουν (πάντα)…

Άγγιξέ με…

Εγκλωβισμένη βροντή

Δεν ξέρει τι είναι αυτό που προσέχω αυτή τη στιγμή πάνω του…
Από τη γωνία που βρίσκομαι, κοιτάζω τα πόδια του ντυμένα με τρίχες που ακτινοβολούν στο φως… στον καταρράκτη του φωτός που αγκαλιάζει το κορμί του…
… όπως τα χέρια χιλίων ενδεών εραστών…
Κουνάει το κορμί του και στροβιλίζεται
Γίνεται για μια ακόμη φορά η έμπνευσή μου
Ταλαντεύεται…
Τα μάτια του αστράφτουν σαν ασημένια διαμάντια
Τον χρειάζομαι
Τον θέλω
Το στήθος του…
Τον πούτσο του…
Τα σαρκώδη χείλια του…
Τα γυμνασμένα πόδια του…
Τα θέλω όλα…
Τα χέρια μου σύρουν κάτω το παντελόνι του…
Του το βγάζω και το τινάζω…
Οι ανάγκες μου εκρήγνυνται όπως η εγκλωβισμένη βροντή…
Τα μάτια μου τρέχουν στο μήκος του μπόξερ του…
Ο πούτσος του επιπλέει μέσα…
συνθέτοντας μουσική…
Δεν μπορώ να τον συγκρατήσω
Τα χέρια μου περιβάλλουν τώρα τον σκληρό πούτσο του…
Τον ανεβάζω…
Τον κατεβάζω…
Τον καμπυλώνω…
Ακούω τους ήχους που βγαίνουν από τα χείλια του
…καθώς οι ανάσες του καταστρέφονται σε ένα δισεκατομμύριο κομμάτια κάτω από το σφίξιμό μου
Το όνομά του
φωνάζω στον αέρα…
Ελπίζω να ξέρει τι θα κάνω…