Ρεβεγιόν Πρωτοχρονιάς

Αστραφτερά πρόσωπα…
Άσπρα πουκάμισα κάτω από μαύρα μεταξωτά σακάκια
Στόματα
Φωνές
Οργασμοί που εκρήγνυνται όπως τα μπουκάλια της σαμπάνιας
Γεμάτα τραπέζια
Πιάνο με συνοδεία βιολιών
Σε θέλω
πολύ
άπληστα
Η χαρακτηριστική μυρωδιά του μανταρινιού με παρασύρουν στο στόμα σου
Μωβ σκούφος στο κεφάλι σου
Κρυμμένα τα μάτια πίσω από τις βλεφαρίδες σου
Μυστικά…
Χέρια τρέχουν και σέρνονται
Γλώσσες που εισάγονται και τραβιούνται
Αγκαλιές που ανοίγουν όπως τα φτερά των πεταλούδων
Αντίστροφη μέτρηση…
10, 9, 8, 7, 6, 5, 4, 3, 2, 1…
Ευτυχισμένος ο νέος χρόνος!

Δυο ξένοι

«Προσποιήσου ότι δεν ξέρεις το όνομά μου…», μου λέει και μ’ αφήνει να τον φιλήσω στο στόμα…
«Εντάξει, ξένε…», του λέω… Τον φιλώ ξανά…
Έχει κρύο έξω… αλλά τόση ζέστη μέσα… Το χιόνι λιώνει στους ώμους του παλτού μου και στάζει πάνω του…
Βγάζω τα μποτάκια μου και τα πετώ μακριά…
«Κι αν δεν σε ξέρω, πως κατέληξα εδώ;», τον ρωτώ…
Κρατάει το παλτό μου και με βοηθάει να το βγάλω… Σκέπτεται για μια στιγμή προτού το ρίξει στη κοντινότερη καρέκλα…
«Με επέλεξες στο δρόμο μετά από μια καρφωτή, τυχαία ματιά…», μου απαντά…
«Καλά…», του απαντώ και τον σπρώχνω προς τα πίσω… στον τοίχο…
«Με είδες και έπεσες πάνω μου…», μου λέει…
«Όχι, γλίστρησες στο χιόνι και έπεσες στην αγκαλιά μου…», του λέω…
«Σωστά! Πως το ξέχασα;», μου λέει…
«… κι έπειτα μου ζήτησες να έρθω στο σπίτι σου για να με ευχαριστήσεις με μια πίπα…», του λέω…
«Αυτό είπα;», με ρωτάει… «… δεν το συνηθίζω… είμαι σωστός κύριος, γι’ αυτό…», μου λέει…
«Αυτό είπες και τώρα που σε βλέπω είσαι ότι πρέπει για ένα γαμήσι…», του λέω…
«Φαίνομαι, ε;», με ρωτάει… Φεύγει από τα χέρια μου και κάθεται σε μια καρέκλα… Κάθεται αναπαυτικά ανοίγοντας τα πόδια του έτσι ώστε να διακρίνω τον σκληρό πούτσο του στο μέτωπό του τζιν του… Τον πλησιάσω. Φέρνω τα χέρια μου γύρω από τη μέση του και του χτυπώ τον κώλο…
«Τι είναι αυτό που έχεις στην τσέπη σου;», τον ρωτώ…
«Προφυλακτικά…», μου απαντά…
Κάνω ένα βήμα πίσω… Βγάζει το πακέτο των προφυλακτικών από την τσέπη του και το κρατάει στο χέρι του… Του το αρπάζω…
«Μου επιτρέπεις να φορέσω ένα;», τον ρωτώ…
«Τι πας να κάνεις;», με ρωτάει με ψεύτικη αγανάκτηση… «Ξέρουμε πολύ καλά ο ένας τον άλλον…», μου λέει…
«Ξεχνάς πως είμαστε δυο άγνωστοι;», τον ρωτώ… του υπενθυμίζω το παιχνίδι μας…
«Α! Ξέχασα…», μου απαντά…
Και με τα δυο του χέρια τραβάει το παντελόνι του έως τα γόνατά του… Πέφτω πάνω του και τον φιλώ… Με κρατάει μακριά με το ένα χέρι του… υποκρίνεται ότι αντιστέκεται… Σχίζω το πακέτο με τα δόντια, ανοίγω το φερμουάρ του παντελονιού και κυλώ το προφυλακτικό πάνω στον σκληρό πούτσο μου…
Κάθεται πιο αναπαυτικά και ανοίγει τα πόδια του…
Γλιστρώ τον αντίχειρά μου στην κωλοτρυπίδα του…
«Γιατί είσαι τόσο υγρός;», τον ρωτώ… τον πειράζω… «… άραγε μπορείς να δεχτείς τον πούτσο μου μέσα σου;», τον ρωτώ…
«Ναι…», μου απαντά
«Θα αφήσεις έναν ξένο να σε γαμήσει μέσα στο σπίτι σου; Δεν έχεις κανέναν ηθικό φραγμό;», τον ρωτώ…
Πιέζω το κεφάλι του πούτσου μου ενάντια στην αστραφτερή είσοδο της κωλοτρυπίδας του… Είναι αναγκασμένος να με περιμένει… Τον γλιστρώ μέσα. Απολαμβάνει τις συσπάσεις, την άπληστη ευχαρίστηση… Απολαμβάνω κι εγώ τον τρόπο που σφίγγει τον πούτσο μου…
«Ξέρεις ότι ήρθα εδώ μόνο και μόνο να σε γαμήσω;», τον ρωτώ… Αυξάνω την ταχύτητά μου…
«Ναι…», μου απαντά ψιθυριστά… Τραβάει τα κωλομέρια του χρησιμοποιώντας και τα δυο χέρια θέλοντας να με βοηθήσει… Σπρώχνω το κορμί μου πάνω του και μαζί σπρώχνω τον πούτσο μου…
Ως εκ θαύματος, χύνω με αξιοπρέπεια μέσα στο προφυλακτικό…
Τελειώνοντας, βγάζω τον πούτσο μου και κάθομαι απέναντί του, προσέχοντας την ανασύνταξή του… Ο πούτσος μου κολλάει και παραμένει σκληρός… Το προφυλακτικό είναι λαμπερό και υγρό…

Επίγνωση

Βγαίνω έξω πρώτος
Δεν θα μπορούσα να μείνω περισσότερο εκεί
Η μουσική ήταν ενοχλητική
και το φως τόσο πολύ που να μη μπορείς ούτε ένα φιλί να δώσεις στα κλεφτά…
Άλλες δυο φορές είχα πει στο παρελθόν πως δεν θα ξαναπατήσω το πόδι μου εκεί
κι όμως ήρθα ξανά…
Μάλλον, μ’ αρέσει να επαναλαμβάνω τα λάθη μου
Εσύ… φοράς στρατιωτικά ρούχα και μποτίνια
κι εγώ ένα τζιν παντελόνι κι ένα πουκάμισο στο χρώμα της ελιάς
«Βαρέθηκες;», με ρωτάς…
«Δεν μπορώ να καθίσω σ’ ένα χώρο όπου η μουσική καλύπτει το γέλιο σου…», του απαντώ
Σε βλέπω να σκύβεις το κεφάλι σου, ντροπαλά…
Σε κοιτάζω ξανά και ξανά… τρεις φορές… συνεχόμενες…
Δεν λες τίποτα
Δεν ακούω να λες τίποτα
Τα αυτιά μου βουίζουν από την ένταση της μουσικής
Το βλέμμα σου όμως μου λέει όσα θέλεις να πεις…
Με παίρνεις από το χέρι
και επιστρέφουμε στο σπίτι.

Αθόρυβα, μπαίνουμε στο δωμάτιο
Η πόρτα στο δωμάτιο του Λουκά είναι κλειστή
Ανάβω το πορτατίφ στο κομοδίνο
Στέκομαι όρθιος στη δική μου πλευρά κι εσύ στη δική σου
Προσπαθούμε να κερδίσουμε βλέμματα ο ένας από τον άλλο βγάζοντας τα ρούχα μας
Αρχίζουμε τα φιλιά
Περιπλέκουμε τα χείλια μας
Αρχίζω πρώτος εγώ
Γλείφω
Κοιτώ
Φιλώ
Δοκιμάζω
Απολαμβάνω
Μου διαβεβαιώνεις ότι όλα τα κάνω καλά
μου ψιθυρίζεις να συνεχίσω
Περιμένεις υπομονετικά
να έρθει η σειρά σου
Η εικόνα του πούτσου σου είναι στην αρχή δισδιάστατη
και στη συνέχεια γίνεται τρισδιάστατη
Σκουπίζω τα χείλια μου πάνω του
Είναι τώρα η σειρά σου να ασχοληθείς πάνω μου με την γλώσσα σου
Δεν λες τίποτα
Αντέχεις
Φέρνεις τα δάχτυλά σου στη σάρκα μου
Σκάβεις
Θάβεις τη μύτη σου
Η αναπνοή σου επιταχύνεται
Σέρνεσαι μπροστά μου
Αισθάνομαι τη ζεστασιά του στόματός σου
Ο λαιμός του τυλίγει τον πούτσο μου
Μ’ έχεις μάθει να αποκρίνομαι
Το αίμα μου αρχίζει να ρέει ορμητικά
Προσέχω τα ρουφηγμένα μάγουλά σου
μέσα τους κρύβεται ο πούτσος μου
Ξέρεις τι πρέπει να κάνεις
Έχεις επίγνωση
Αφουγκράζεσαι την επιβεβαίωσή μου
Ακούς τους αναστεναγμούς μου
τις ρωγμές του θορύβου στον αέρα
Φωνάζω από χαρά
Μεταφέρω τους ήχους μου στα αυτιά σου
Το χρώμα της σάρκας σου γίνεται βαθύτερο
και ζεστό
Σκύβω και φιλώ τα μάγουλά σου
αισθάνομαι πίσω τους τον πούτσο μου
Σηκώνομαι
Η υγρασία του στόματός σου γεμίζει με σάλια τον πούτσο μου
Αλλάζει η χροιά της φωνής μου
γίνεται τέσσερις τόνους πιο βραχνή
Οι κινήσεις σου γίνονται γρηγορότερες
κάθε φορά και πιο γρήγορες
Σε κοιτώ με ικανοποίηση
Θέλω να χύσω
Σε χαϊδεύω στοργικά στον αυχένα
… στους ώμους
Σε προετοιμάζω για την ενέργεια που θα δεχθείς
Οι πιθανότητες να χύσω ολοένα και αυξάνονται
αλλά ξέρω να κρατιέμαι
Θέλω να απολαύσω τα συναισθήματα που είμαι έτοιμος να σου δώσω
Βγάζω τον πούτσο μου από το στόμα σου
τον τινάζω
στοχεύω το στήθος σου
Γλείφεις τα χείλια σου
Βουτάς το δάχτυλό σου στα χύσια μου
Αλλάζεις διάθεση
Με γαργαλάς στην κοιλιά
Πλησιάζω το κεφάλι μου και αγγίζω τα χείλια σου
Χορεύω την γλώσσα μου πάνω τους
Γρήγορα
Γρήγορα
Ακουμπώ τα χέρια μου πάνω σου
όλα τα δάχτυλά μου
Παίρνω τον σκληρό πούτσο σου στο χέρι μου
χτίζοντας ένα φανταστικό αποκορύφωμα
Σου ζητώ να χύσεις
Σου ζητώ να με πυροβολήσεις
Τρέμεις
Χαϊδεύω τα αρχίδια σου
Ένα-ένα τα ζυγίζω
αναρωτιέμαι πόση δύναμη κρύβουν μέσα τους
Μ’ αφήνεις να μάθω
με εμπιστεύεσαι το περιεχόμενό τους
Τινάζω τον πούτσο σου
Σε κάθε τίναγμα στάζει σπέρμα
Αρχίζω να μαθαίνω και να καταλαβαίνω…
… πολλά!

Μουδιασμένο σαγόνι

Ξυπνώ μ’ ένα πούτσο, του οποίου η σκληρότητα μόνο μ’ αυτή του χάλυβα μπορεί να συγκριθεί…
Αισθάνομαι μια ζάλη, και αναρωτιέμαι αν όλα όσα συνέβησαν χθες τη νύχτα ήταν ένα ψέμα… ή αλήθεια…
όμως… το μούδιασμα στο σαγόνι μου με επιβεβαιώνει πως ότι αισθάνομαι είναι αληθινό…
Για άλλη μια φορά δεν αντιστάθηκα στην έκκλησή του να δοκιμάσω τον τεράστιο, γλυκό πούτσο του…
Η μυρωδιά και η γεύση του σπέρματός του παραμένει στο στόμα μου
και κρατάει ζωντανές στο μυαλό μου τις εικόνες της πίπας με κάθε λεπτομέρεια
Άλλη μια βραδιά απόλαυσα τον εύγεστο πούτσο του, από τον βορρά μέχρι τον νότο
Τι καταπληκτικές εκρήξεις ήταν αυτές!
Ένα όνειρο…
Ο πούτσος του εκσπερμάτισε στο στόμα μου, έτσι όπως ήμουν γονατισμένος ανάμεσα στα πόδια του, τα οποία είχαν παγιδευτεί από το τζιν παντελόνι που του το κατέβασα.
Μάλιστα, πριν χύσει είχε κατουρήσει και αυτό φάνηκε αμέσως στη γεύση του σπέρματός του…
Δεν υπήρχε κανένα εμπόδιο για την γλώσσα μου…
Με τι καμάρι διάβαινε!
Μ’ ένα ήρεμο προοίμιο αναστεναγμών ήρθε η γλυκιά έκρηξή του
ως απάντηση στον τρόπο που τον έγλειφε η γλώσσα μου
Η μυρωδιά του μου έδινε τα απαραίτητα καύσιμα για να συνεχίσω…
Δεν μπορώ να το κρύψω… έχω ανάγκη την βοήθειά του
Καθώς ο στεναγμός μου έφτανε σε ένταση τον δικό του
ξεκίνησα έναν ακόμη γύρο σκληρού γλειψίματος
Η απόφασή μου να τον δαγκώσω, του έδωσε την αφορμή να αντιδράσει
Μ’ έπιασε από το κεφάλι και με καθοδήγησε έως ότου τον φέρω στο άκαμπτο αποκορύφωμα
Καθόλου εσπευσμένα…
… από εδώ… να, από εδώ ακριβώς
από τη σχισμή της ουρήθρας του
εκτοξεύτηκε το γλυκό σπέρμα του
μέσα στο στόμα μου

Ήρθε η στιγμή

Σε φωτογραφίζω στην τραπεζαρία…
Καπνίζεις και σταυρώνεις τα πόδια σου στην απέναντι καρέκλα
Μου χαμογελάς…
Σε κάθε φωτογραφία έχεις το ίδιο χαμόγελο που με γοητεύει…
Αφήνω την φωτογραφική μηχανή στην άκρη
Όση ώρα πόζαρες είχα μια κρυφή επιθυμία
να γλείψω κάθε πόρο του δέρματός σου
Και να! Ήρθε η στιγμή…
Σύρω την γλώσσα μου στο πρόσωπό σου… στον λαιμό σου… χαμηλά στο στήθος σου
Κάνω ένα άλμα εις ύψος πάνω από τον πούτσο σου… αποτυχημένο
σκοντάφτω στη βάλανό σου την οποία και γλύφω
Αφήνω τα χείλια μου να επιπλεύσουν πάνω του
και στη συνέχεια τον θηλάζω… έτσι ξηρός όπως είναι…
Τον υγραίνω με τα σάλια μου
Χορεύω με τα δάχτυλά μου πάνω του
κάνω σερφινγκ κατά μήκος του
τον γεμίζω με γλειψίματα
αποσβήνω τη δίψα μου
στην κατάλληλη περιοχή, δηλαδή γύρω από την ουρήθρα
την οποία και μαστιγώνω προτού την περιτυλίξω
Επιδιώκω μια ένωση
Γρήγορα σε καβαλικεύω
Παίρνω μέσα μου ολόκληρο τον πούτσο σου
Τον οδηγώ μέσα μου… βαθειά…
Συλλογίζομαι πόσο θα διαρκέσει
για μια ζωή;
Ίσως ναι!

Ένα χρόνο μετά…

Τρεις μέρες πριν τη νέα χρονιά, κλειδωνόμαστε στη κρεβατοκάμαρα για να μην ενοχλούμε τη μητέρα μου και τον Λουκά και βάζω τα χέρια μου κάτω από την μπλούζα του…
«Μου φαίνεσαι λιγάκι σκεπτικός σήμερα…», του λέω και φυσώ στο φλιτζάνι τον καφέ του για να μη του κάψει την γλώσσα… Ως σωστός άντρας, το λιγότερο που μπορώ να του φέρω το πρωί μόλις ξυπνήσει, είναι ένα φλιτζάνι καφέ… κι ένα προφυλακτικό πάνω στο κομοδίνο…
Καθοδηγεί τα δάχτυλά μου στον πούτσο του και αναστενάζει…
«Υπάρχει κάτι που δεν σου είπα, Άλεξ…», μου λέει…
«Ω! Τι;», τον ρωτώ και διπλώνοντας τα δάχτυλά μου τα γλιστρώ πέρα-δώθε στον πούτσο του…
«Ο χρόνος του μεταπτυχιακού τελείωσε… μάλλον, πρέπει να επιστρέψω στην Ελλάδα…», μου λέει…
«Τι;», τον ρωτώ ξανά χαζεύοντας τον πούτσο του να σκληραίνει…
«Γαμήσου! Δεν με ακούς;», με ρωτάει… λιγάκι νευριασμένος… Κρατάει το χέρι μου σφικτά από τον καρπό… «… σκέφτομαι να επιστρέψω στην Ελλάδα…», μου λέει…
Ο πούτσος του χαλαρώνει στις άκρες των δαχτύλων μου… Προσπαθώ να τον πιάσω ξανά… να τον πάρω γαζώνοντας τον με τα δάχτυλά μου…
«Τι κι αν πέρασε ένας χρόνος; Θα αφήσεις το παιδί κι εμένα στη τύχη μας;», τον ρωτώ… εκφράζω την απορία μου… χαμογελώντας…
«Να το συζητήσουμε…», μου λέει…
«Απαιτεί χρόνο και πρέπει να βγω για ψώνια στα μαγαζιά…», του λέω… χαριτολογώντας… «Θέλεις να φύγεις ή πρέπει;», τον ρωτώ…
«Ναι… πρέπει…», μου λέει…
Προσκαλώ και το άλλο χέρι μου πάνω στον πούτσο του… Τα δάχτυλά μου δρουν συνεταιριστικά για να τον φυλακίσουν…
«Δεν θέλεις όμως… Σωστά;», τον ρωτώ…
«Ναι;», μου απαντά με ερώτηση…
«Επίτρεψέ μου να σου τραβήξω μια μαλακία… Κατόπιν θα γδυθούμε και θα γαμηθούμε… Μετά θα το συζητήσουμε…», του λέω…
«Μου φαίνεται πως έχεις κάποιο σχέδιο…», μου λέει… χαμογελώντας…

Γράμμα στον Άγιο Βασίλη

Αγαπητέ Άγιε Βασίλη,

φέτος ήμουν ένα πολύ καλό…

Όχι;

… ένα ευλογημένα καλό…

Όχι;

… ένα περιθωριακά αγαθό αγόρι…

Λάθος!

Αγαπητέ Άγιε Βασίλη,

Ήμουν ένα υπέροχα κακό αγόρι και φέτος.

Για τη Πρωτοχρονιά, θα ήθελα… κάτι ψηλό, μελαχρινό και όμορφο… να με γαμάει υπέροχα και να τον λένε Μιχάλη…

… και ίσως ένα κουτάβι…

Ειλικρινά δικός σου,

Αλέξανδρος…

Υ.Γ.:… ξέχνα το κουτάβι, θα τρομάζει τον Λουκά…
Υ.Γ.2: Ονομάτισα το δώρο μου γιατί ξέρω ότι θα διαβάσει πριν από σένα το γράμμα μου…
Υ.Γ.3: Αυτή είναι η τελευταία φορά που σου ζητώ κάτι για μένα… το υπόσχομαι…

Τα θέλω όλα

Θέλω να σε δέσω στο κρεβάτι και να σε κάνω να περιμένεις για μένα…
Θέλω να σου δέσω τα πόδια και να σε βλέπω πως θα σέρνεσαι όταν θα σε καλώ να έρθεις κοντά μου
Θέλω να σε κάνω να με γλείφεις κι εγώ να σε αγνοώ…
Θέλω να δω πόσες φορές μπορώ να σε χτυπήσω για να μου ζητήσεις περισσότερο…
Θέλω να σε φιλήσω σ’ έναν κινηματογράφο ή σε κάποια στάση του μετρό που απαγορεύεται να ερωτοτροπεί κανείς για να σε κάνω να αισθανθείς άσχημα…
Θέλω να σε γαμήσω άγρια και να βλέπω τις αντιδράσεις σου…
Θέλω να καλύψω το στόμα και τη μύτη σου… κάπου έξω… για να δω τι θα κάνεις…
Θέλω να γονατίσω στα πόδια σου τη στιγμή που θα πίνουμε καφέ…
Θέλω να σε κάνω να με γλείψεις παντού…
Θέλω να σε δω να συνέρχεσαι από τον πόνο…
Θέλω να σε δω να μου παίρνεις πίπα χρησιμοποιώντας μόνο το στόμα σου και όχι τα χέρια σου…
Θέλω να μεγαλώσω το μήκος των μαλλιών σου μέχρι να γίνουν ξανά μπούκλες, τραβώντας τα…
Θέλω να χαράξω τα αρχικά του ονόματός μου στο στήθος σου… πάνω στην καρδιά σου…
Θέλω να σου λέω από εδώ και πέρα που και πότε θα με αγγίζεις…
Θέλω να με βρίσεις και να σε τιμωρήσω…
Θέλω να καθίσω στα πόδια σου τη στιγμή που δουλεύεις , να σε εμποδίζω και στη συνέχεια να σου κάνω παρατήρηση γιατί δεν δουλεύεις…
Θέλω όταν γελάς να ξέρω τι σκέφτεσαι…
Θέλω για ότι κάνεις να με κοιτάς και να ζητάς την έγκρισή μου…
Θέλω μαζί σου να κάνω τα αδύνατα… δυνατά…
Θέλω να ακουμπώ το κεφάλι μου στον ώμο σου όταν κουράζομαι στον δρόμο… ενδεχομένως για ένα φιλί…
Θέλω το στόμα σου, τα χείλια σου και η γλώσσα σου να είναι πάντα έτοιμα…
Θέλω να ψιθυρίζεις στο αυτί μου και να με κάνεις να ανατριχιάζω…
Θέλω να αισθάνομαι τα χέρια σου πάνω μου όταν περπατάμε στο δρόμο…
Θέλω να βλέπω τη χαρά στα μάτια σου ακόμα και για τα πιο απλά πράγματα…
Θέλω να γελάς με τις ανοησίες μου…
Θέλω να σηκώνεις το φρύδι σου αυστηρά όταν λέω μαλακίες για σένα μπροστά σε άλλους…
Θέλω να σε καταλαβαίνω όταν λυπάσαι αληθινά…
Θέλω να σε βλέπω να κλείνεις τα μάτια σου και να χαλαρώνεις όταν είμαι δίπλα σου… να δείχνεις ότι με εμπιστεύεσαι…
Θέλω να δοκιμάζω τα χείλια σου όταν φοβάσαι…
Θέλω…
… θέλω κι άλλα πολλά…
… τα θέλω όλα…

Μόνοι στο σπίτι

Με παίρνει μόνο μια στιγμή να συνειδητοποιήσω τη σημασία της κατάστασης… Από τη στιγμή που ο Λουκάς έγινε το τρίτο μέλος της οικογένειας, πολύ σπάνια μπορούμε να έχουμε με τον Μιχάλη όλο το σπίτι στη διάθεσή μας… Ευτυχώς που ήρθε η μητέρα μου για τις γιορτές και ανάλαβε να τον βγάλει για βόλτα… Από τη στιγμή που έκλεισε η μπροστινή πόρτα κατάλαβα ότι πλέον είμαστε μόνοι… Κάνω αρκετές πρακτικές σκέψεις, σημειώνω όλα αυτά που προλαβαίνουμε να κάνουμε προτού επιστρέψει η μητέρα μου με τον Λουκά… Είναι ντροπή να σπαταλήσουμε άδικα αυτή την ευκαιρία που έχουμε… Ίσως να μην έχει όρεξη για τίποτα, αλλά δεν μπορώ ν’ αφήσω αυτό το σπάνιο δώρο να περάσει έτσι… Για λίγα λεπτά ακόμη σκέφτομαι τι μπορούμε να κάνουμε, μιας και ο αυθορμητισμός δεν είναι το ισχυρό σημείο μου…
Πηγαίνω στην κρεβατοκάμαρα… Ξέρω ότι θα σπαταλήσω πολύτιμα λεπτά χρόνου, αλλά δεν γίνεται διαφορετικά… Κάθομαι στο κρεβάτι, αρπάζω από ανάγκη το κεφάλι και σκύβοντας το βάζω ανάμεσα στα γόνατα… Προσεύχομαι από μέσα μου μήπως και μου έρθει καμία καλή ιδέα… προσεύχομαι για μια έστω πιθανότητα… Σηκώνομαι… γρήγορα χώνω το χέρι στο παντελόνι μου και τακτοποιώ τη συσκευασία των γεννητικών μου οργάνων… Τραβώ τον πούτσο μου, σηκώνω το μπόξερ, το στενεύω αρκετά ώστε να φαίνεται εντυπωσιακός ο πούτσος μου και ισιώνω το παντελόνι μου… Από τη στιγμή που θα μπω στο σαλόνι είμαι σίγουρος πως αν με κοιτάξει στο σωστό σημείο θα διαπιστώσει αμέσως την ετοιμότητα του πούτσου μου… Διασχίζω την απαιτούμενη απόσταση από τη κρεβατοκάμαρα μέχρι το σαλόνι και κλείνω με δύναμη την πόρτα πίσω μου… με θόρυβο, ώστε να κερδίσω τη προσοχή του…
Ο Μιχάλης γυρίζει το κεφάλι του αμέσως… εκπλήσσεται από το θόρυβο και φαίνεται περισσότερο έκπληκτος από το βλέμμα που βλέπει στο πρόσωπό μου… Με διατάζει να μείνω ακίνητος… Κάνω άλλο ένα βήμα για να δείξω την ανυπακοή μου και αμέσως σταματώ… Μου λέει να κάνω μια στροφή… Βλέπω ένα χαμόγελο στο πρόσωπό του καθώς γυρνώ… Παίρνω μια καρέκλα και την τοποθετώ ακριβώς μπροστά μου… Κάθομαι, τοποθετώ το κορμί μου έτσι ώστε να στηρίζω το κεφάλι στα χέρια, τα οποία ακουμπώ στα γόνατά μου…
Το παντελόνι μου είναι έτοιμο να σχιστεί από τη ποιότητα της στύσης μου… Ο Μιχάλης σηκώνεται από τον καναπέ και με πλησιάζει… Φιλάει την κορυφή του κεφαλιού μου και απλώνει το χέρι του στη πλάτη μου… Αυτό που με απασχολεί είναι ο χρόνος που σπαταλούμε… το οποιοδήποτε λεπτό είναι πολύ σημαντικό… Τραβώ το χέρι του και το ακουμπώ πάνω ακριβώς στον πούτσο μου… Η κίνησή μου τον κάνει να λαχανιάσει… Το χέρι του χαϊδεύει τον πούτσο μου… Θα μου άρεσε, ειλικρινά, να μου τραβούσε μια περιποιημένη μαλακία, θα απολάμβανα την ακραία απόλαυση με όλο μου το είναι, αλλά δεν έχω χρόνο για πέταμα… Πρέπει να κάνουμε κάτι διαφορετικό, από το να χαμουρευτούμε…
Βάζω το χέρι μου γύρω από τον λαιμό του, έχοντας τη σιγουριά ότι ο πούτσος μου τον έχει αγγίξει και έχει μετατρέψει την ηρεμία του σε καύλα… Ήμουν από την αρχή σίγουρος… ήλπιζα ότι θα τον διέγειρα… Του δίνω ένα γρήγορο χαστούκι στο ένα μάγουλο… άλλο ένα στο άλλο… Εκπλήσσεται… Το επαναλαμβάνω… Τον χαστουκίζω ξανά… σταματώ… τον χαστουκίζω πάλι… κάνω μια μικρή διακοπή… τον χαστουκίζω… κάθε χαστούκι αντιστοιχεί σ’ ένα αναστεναγμό του…
Μετρώ τριάντα χαστούκια… όχι περισσότερα, ούτε λιγότερα… προτού σπρώξω το χέρι μου ανάμεσα στα πόδια του που ανοίγουν πρόθυμα… Κατεβάζω το παντελόνι της φόρμας του… Αγνοώ το μέγεθος του σηκωμένου πούτσου του και επικεντρώνομαι στην κωλοτρυπίδα του παραμερίζοντας το βάρος των αρχιδιών του… Μένω έκπληκτος με το πόσο υγρός είναι… Τρέχω τα δάχτυλά μου γύρω-γύρω από την είσοδο της κωλοτρυπίδας του κι έπειτα τα γλιστρώ ένα-ένα μέσα… με διάθεση καθαρά εξεταστική… Η αντίδρασή του δεν με απογοητεύει… γι’ αυτό βγάζω τα δάχτυλά μου και χώνω βιαστικά, με μια κίνηση, τον πούτσο μου…
Η παραμόρφωση του πόνου καθρεφτίζεται στο πρόσωπό του… Βγάζω έξω τον πρόθυμο για δράση πούτσο μου και τον σαλιώνω… τον καλύπτω κυριολεκτικά με σάλια… Σπρώχνω το κεφάλι του πούτσου μου, αργά… τον τρίβω σκληρά γύρω από την είσοδο της κωλοτρυπίδας του… Τον ακούω να αναστενάζει από ευχαρίστηση… Δεν μπορώ να περιμένω άλλο… Τον χώνω βαθειά μέσα του… τον σπρώχνω βαθύτερα… Ενώ τον γαμάω, ταυτόχρονα θαυμάζω την ομορφιά του προσώπου του… Αισθάνομαι υπέροχα… τέλεια… μετά βίας μπορώ να συγκρατηθώ… Αναγκάζομαι να τον βγάλω ξανά έξω για να μη χύσω… Επιτρέπω τον Μιχάλη να καθίσει πιο αναπαυτικά… ν’ ανοίξει τα πόδια του πιο πλατιά έτσι ώστε η κωλοτρυπίδα του να επιδεικνύεται υπέροχα ενώπιον μου… Σηκώνω τα πόδια του και σπρώχνω ξανά τον πούτσο μου μέσα στην κωλοτρυπίδα του… Συνεχίζοντας το γαμήσι, ο οργασμός μου μεγαλώνει… Μπορεί να το δει, να το καταλάβει… Ο ιδρώτας στάζει από το κορμί μου… Τα μάτια του μου λένε τι πρέπει να κάνω… πόσο πιο σκληρά, πόσο πιο γρήγορα πρέπει να τον γαμήσω… Η κωλοτρυπίδα του βγάζει φωτιές και ο πούτσος μου καίγεται… Με κρατάει σφικτά μέσα του… χωρίς λογική… Τη στιγμή που είμαι έτοιμος να χύσω, ακούμε την μπροστινή πόρτα ν’ ανοίγει και τα γέλια του Λουκά… Με τρόμο συνειδητοποιούμε ότι δεν είμαστε πλέον μόνοι στο σπίτι… Με τρόμο συνειδητοποιούμε ότι δεν προλαβαίνουμε να ολοκληρώσουμε…
Μαζεύουμε τα ρούχα μας… βιαστικά γινόμαστε ευπαρουσίαστοι…
«Θα χύσω το βράδυ, στο κρεβάτι…», του υπόσχομαι…

Ειλικρινής πόνος

Από τη στιγμή που έκλεισε την πόρτα πίσω του και ξαπλώσαμε στο κρεβάτι, ήξερα ότι το πρωί θα ξυπνούσαμε έτσι ακριβώς όπως ξυπνήσαμε… ευχαριστημένοι, ικανοποιημένοι… μ’ ένα γλυκό πόνο ο καθένας μας, ακατέργαστο… Αναρωτιέμαι… θα μπορούσαμε να πονέσουμε περισσότερο ο ένας τον άλλο;
Τον κρατώ στην αγκαλιά μου… Ο πόνος ξεκινάει από τους ώμους μου και φτάνει μέχρι τη μέση μου… κάπου εκεί σταματάει και κάνει έναρξη στους καρπούς… Τρέχω το μυαλό μου και ανασύρω χθεσινοβραδινές μνήμες…
Μ’ έπιασε από τους καρπούς και μ’ έριξε στον τοίχο… με δύναμη… με μια δύναμη που εγώ ο ίδιος επιδίωξα… εγώ ο ίδιος τον οδήγησα να με σπρώξει και να πέσει στη συνέχεια πάνω μου… Ο ιδρώτας έντυσε τα κορμιά μας και δάνεισε μια υγρή ρευστότητα στο χορό του πάθους μας…
Εξετάζω με το χέρι μου τον πόνο που κυλάει ανάμεσα στα κωλομέρια μου… Ω, ναι! Η κωλοτρυπίδα μου, φυσικά, ήταν ένα ατυχές θύμα που ηττήθηκε νωρίς-νωρίς χθες… έπεσε θύμα της ακόρεστης πείνας του εραστή μου… Ο γλυκός πόνος ακτινοβολεί ακόμα μέσα μου… Θυμάμαι τον τρόπο που άνοιξε τα πόδια μου με το γόνατό του και έσκισε τα κωλομάγουλά μου για να κάνει χώρο για τον πραγματικά τεράστιο πούτσο του… Κινήθηκε μέσα μου μ’ ένα αγνό, καθαρό ζωικό ένστικτο…
Ο πόνος που νιώθω μου υπενθυμίζει τις ώρες που ξόδεψα παραμένοντας σ’ αυτή τη στάση… στα τέσσερα, μιας και ήθελε να στέκεται από πίσω και να με γαμάει… Χωρίς τη παραμικρή προειδοποίηση αμπάρωσε τον πούτσο του μέσα μου πυροβολώντας με πόνο την κωλοτρυπίδα μου… Κόλαση! Καταχράστηκε την ευγένεια των σφιγκτήρων μου και έχωσε ολόκληρο, ναι… ολόκληρο, τον πούτσο του μέσα μου… Καμπούριασα από τον πόνο και ταυτόχρονα καύλωσα… Καύλωνα όλο και περισσότερο σε κάθε εύγεστη ώθηση του πούτσου του… Απολάμβανα τη κίνηση, αυτό το μέσα-έξω του πούτσου του… Το απολάμβανα με όλο μου το είναι…
Ναι…
Ναι…
Όλος ο πόνος που μου χάρισε, χλομιάζει σε σύγκριση με τον πόνο που του χάρισα εγώ στη συνέχεια… Δεν είχα μπούκλες να κρατηθώ και ξέσπασα… Του χάρισα έναν πόνο για να θυμάται, για να με θυμάται, όταν περπατάει… Του χάρισα έναν πόνο, μια ισχυρή υπενθύμιση, πόσο αχόρταγα γαμήσαμε ο ένας τον άλλο χθες…
Η είσοδος της κωλοτρυπίδας μου είναι ακόμα… πρησμένη, ερεθισμένη… Την υποβάλλω σε μια δοκιμασία σέρνοντας το δάχτυλό μου πάνω της, αλλά ο πόνος δεν υποχωρεί… έχει χαραχθεί σ’ ένα από τα ευαίσθητα σημεία του κορμιού μου…
Αυτός είναι ένας χαρακτηριστικός, ειλικρινής πόνος…
Φέρνω στο μυαλό μου την εικόνα μου να βρίσκομαι από κάτω του και να σκάβω τη σάρκα της πλάτης του με τα δάχτυλά μου… Φέρνω στο μυαλό μου την εικόνα μου να τον ικετεύω, να τον παρακαλώ, να με γαμήσει όσο πιο σκληρά, όσο πιο βαθειά γίνεται… Φέρνω στο μυαλό μου την εικόνα μου να θρηνώ στην αναχώρηση του πούτσου του από μέσα μου… Φέρνω στο μυαλό μου την εικόνα μου να περιμένει στο όνειρο της επόμενης επίθεσής του… της ευχαρίστησης που αναπόφευκτα θα συνεχίσει να μου προσφέρει αυτόν τον γλυκό, γλυκό πόνο…
Ναι, πόνεσα…
… αλλά ήταν τόσο πολύ, πολύ καλός

Αντίο μπούκλες!

Κοιτάζω αδιάκριτα… αγωνιωδώς το πλήθος περιμένοντας να δω το πρόσωπό του έτσι όπως το έχω φανταστεί στο μυαλό μου… Έχει περάσει αρκετός καιρός, περισσότερο από ένα χρόνο, από την τελευταία φορά που κουρεύτηκε… Τα μάτια μου κοιτάζουν αριστερά-δεξιά… πίσω… ευθεία μπροστά… Δεν τον βλέπω πουθενά… Δεν ήρθε, όχι ακόμα… Είμαι τόσο ανυπόμονος όπως την ημέρα που γεννήθηκε ο Λουκάς…
Χθες το βράδυ που μου είπε πως θα πάει να κουρευτεί, γέλασα…
«Αχ! Να’ σαι καλά…», του είπα…
«Σοβαρολογώ… Θα κουρευτώ…», μου είπε…
Πήρα το γέλιο μου πίσω…
Πάγωσα. Είχε και -6 βαθμούς Κελσίου χθες…
Χάιδεψα τις μπούκλες του και τις επαίνεσα… όπως συνηθίσω… Από μέσα μου ήμουν εξαγριωμένος, πραγματικά…
Η καρδιά μου σταμάτησε για μια στιγμή…
Το εννοούσε πραγματικά;
Και εγώ από πού θα πιάνομαι όταν γαμιόμαστε;
Και… να! Τον βλέπω από μακριά που έρχεται… Ναι, ναι… Θα αναγνώριζα το πρόσωπό του οπουδήποτε δίχως τις μπούκλες να το περικυκλώνουν…
Παραμένει όμορφος… περισσότερο όμορφος μπορώ να πω…
Χαμογελώ… Αισθάνομαι τα χείλια μου να χωρίζονται στα δυο…
Με πιάνει στα χέρια του… Το πορτοφόλι στη τσέπη του με χτυπάει στο στομάχι…
«Πως φαίνομαι; Καλός, καλός;», με ρωτάει…
«Φυσικά…», του απαντώ…
Σκύβω, τον φιλώ στο αυτί και του ψιθυρίζω…
«Έχω πάρει κάτι για το αγόρι μου…»
Δεν περίμενε το δώρο μου…
«Τι;», με ρωτάει…
«Ένα ζεστό σκούφο για να μη κρυώνει το κεφάλι σου…», του απαντώ
Σκύβω ξανά προς το μέρος του… φέρνω τα χείλια μου στο αυτί του…
«Σου αρέσει;», τον ρωτώ…
Κουνάει το κεφάλι του…
«Μμμμ…», απαντάει…
«Καλό αγόρι…», του λέω…
Αισθάνομαι τα κρύα χέρια του στο πίσω μέρος του λαιμού μου… Με τραβάει πάνω του και μουρμουρίζει… «χιόνι… πάμε να παίξουμε στο χιόνι;», με ρωτάει…
Τραβιέμαι και κοιτάζω τα μάτια του…
«Μόνο αν ρίξω χιονόμπαλες σε στρατηγικά τοποθετημένα σημεία του κορμιού σου…», του απαντώ…
«Πάμε… θα φας το χιόνι της ζωής σου…», μου λέει…
Χαμογελώντας τον ακολουθώ

Σαν γάτες σε βρώμικα κεραμίδια

Μου αρέσει να σε βλέπω να χορεύεις…
Από τον τρόπο που κινείς το κορμί σου όταν γαμάς, από τη πρώτη στιγμή που σε είδα, φαντάστηκα πόσο όμορφα χορεύεις… Υπάρχει τέτοια ακρίβεια στις κινήσεις σου… τέτοια ειλικρίνεια… Σηκώνεις τα χέρια σου ψηλά και τα κάνεις να δείχνουν σαν να επιπλέουν στο ύψος των ώμων σου… Με μάτια βαριά στο πάτωμα, χτυπιέσαι στον ήχο της μουσικής… στον ρυθμό… Βρίσκεις τρόπους να μιλάς με το κορμί σου… χρησιμοποιείς μια γλώσσα που σιγά-σιγά την μαθαίνω κι εγώ… μαθαίνω να ερμηνεύω και να διαβάζω με τα ακροδάχτυλά μου όπως την μπράιγ… Τα κύματα της ενέργειάς σου αυξάνονται… η λέξη πτώση είναι άγνωστη όταν χορεύεις…
Μετακινείσαι… τονίζεις τις δυνατές στιγμές… Προσπαθώ να χορέψω κι εγώ μαζί σου… να συμβαδίσω στον ρυθμό όπως όταν γαμιόμαστε… Με παίρνεις από το χέρι και σε ακολουθώ… Με καθοδηγείς αλλά κάνω κι εγώ τις δικές μου επιλογές… είναι το κορμί σου αυτό που υπαγορεύει τις επιλογές μου… η αναπνοή σου, οι απαντήσεις σου… ο τρόπος που λαχανιάζεις και αρχίζεις να τινάζεις τις μπούκλες σου… Παίρνω το προβάδισμα και ταιριάζω τον ρυθμό μου με τον δικό σου… μπορώ να δημιουργήσω παραλλαγές σ’ ένα θέμα… Σε διαβάζω πολύ καλά και ξέρω ότι θα με ακολουθήσεις εκεί που εγώ θέλω να σε οδηγήσω…
Σημαντικό ρόλο έχει και η ενέργεια… Η ενέργεια οικοδομεί και απελευθερώνει τα κορμιά μας…
Κυριολεκτικά…
Κουράζομαι πρώτος και σταματώ…
Κάθομαι σε μια καρέκλα και ρουφώντας γουλιά-γουλιά τη βότκα σε προσέχω… Ήπια ο πούτσος μου μέσα από τη βραδύτητά του θυμάται την τελευταία φορά που τον έκανα νε κινηθεί μέσα σου…
Σου κάνω ένα νεύμα να με πλησιάσεις…
Έρχεσαι με κομμένη την ανάσα και κάθεσαι στα γόνατά μου… Με καβαλικεύεις… Αφήνω το ποτήρι και ακουμπώ τα χέρια μου στα μπούτια σου… Αισθάνεσαι τον πούτσο μου να σε απειλεί… Αφήνεις τα δάχτυλά σου να κινηθούν πάνω-κάτω στον πούτσο μου μόνο για ένα λεπτό… Το στόμα σου έρχεται στο δικό μου και τα χέρια σου διπλώνουν γύρω από τον λαιμό μου…
Καυλώνω…
Αισθάνομαι ένα μούδιασμα στον βουβώνα. Δεν ξέρω αν πρέπει να πω: «Πάω να κατουρήσω» ή «Θέλω να γαμηθούμε, τώρα»…
Σε παίρνω εκεί, πάνω στην καρέκλα… Γαμιόμαστε σαν γάτες σε βρώμικα κεραμίδια… Με το μάγουλό μου να τρίβεται στο δικό σου, σε κάνω να αναστενάζεις και να βογκάς… Ψιθυρίζω όλα όσα θέλω να σου κάνω, σου περιγράφω όλα όσα σου κάνω… στο σαγόνι, στον λαιμό… Κάνω τα αυτιά σου να βουίζουν… Ακούω τους αναστεναγμούς σου με τα αυτιά μου… πάλι… Σε πιάνω από τα χέρια… από τους ώμους και καθώς κραυγάζεις… χύνω…

Ασθματικές ανάσες

Είναι σκοτάδι… Το μωρό μου είναι ξαπλωμένο δίπλα μου και αναπνέει απαλά στα μάτια μου… Εισπνέει τον αέρα, τον αέρα της νύχτας… ρουφάει την μυρωδιά του αέρα που εισβάλλει από το ανοικτό παράθυρο… Ο αέρας αναμιγνύεται με το τσιγάρο, με τον ιδρώτα… Κινεί το χέρι του πάνω στο στήθος μου… ευγενικά και τρυφερά… Πιάνω το χέρι του και το φέρνω στο στόμα μου… Το φιλώ… Γλείφω τα δάχτυλά του… είναι γλυκά, τόσο γλυκά σαν να έχουν βουτηχτεί στη ζάχαρη… έχουν μια γεύση μοναδική… τη γεύση του δέρματος μετά από ένα γαμήσι… τη γεύση που δεν μπορεί κανείς να αγνοήσει… Κλείνω τα μάτια μου και ξεδιψώ ρουφώντας τα δάχτυλά του… Μια ζεστασιά ανέρχεται στο στήθος μου… Πέφτω πάνω του και φυτεύω φιλιά όπου βρω… Ένας βρυχηθμός βουίζει στον λαιμό μου… Τα ρουθούνια του αφήνουν εγκαύματα στο δέρμα μου… Βυθίζω τα δόντια μου στον λαιμό του… το σάλιο μου αναμιγνύεται με τον ιδρώτα του δέρματος… Μεθώ από την αφθονία του ιδρώτα του… πίνω… ξεδιψώ… Αισθάνομαι τα δάχτυλά του να σκάβουν… να κάνουν ανασκαφές στην πλάτη μου… Οι αναστεναγμοί και οι κραυγές της έκστασης γεμίζουν το δωμάτιο… Ο ιδρώτας τρέχει και στάζει μουσκεύοντας τα σεντόνια… Οι κουρτίνες φτάνουν μέχρι το ταβάνι από το ουρλιαχτό του αέρα… Κανείς από τους δυο μας δεν σηκώνεται να κλείσει τα παράθυρα… κι ας κάνει κρύο… Τα φιλιά έρχονται από το ένστικτο, από την ανάγκη να ταΐσουμε ο ένας τον άλλο… Βρυχηθμοί και ασθματικές ανάσες ακούγονται… Όλα όσα ποθούμε, όλα όσα χρειαζόμαστε οδηγούν τις κινήσεις μας… προκαλούν την τρέλα μας… Στο μυαλό μου οι σκέψεις σβήνουν… Το κορμί μου αναλαμβάνει από εδώ και πέρα τον έλεγχο της κατάστασης… Στον λαιμό του… στο στήθος του… στα χέρια του… σε κάθε εκατοστό του κορμιού του αφήνω τα ίχνη μου… τα δαχτυλικά μου αποτυπώματα… Γελώντας κραυγάζουμε… Οι μυς σφίγγονται, τα σαγόνια κλειδώνονται… Αφήνει να βγει έξω μια τελική κραυγή και εξαντλημένος αποστραγγίζει τα αρχίδια του από το περιεχόμενό τους μέσα μου… Η κωλοτρυπίδα μου ενυδατώνεται σ’ ένα ποτάμι σπέρματος… Ξαπλώνουμε ο ένας αντίκρυ στον άλλο και ασθμαίνουμε ιδρώτα… κοιτάζοντας ο ένας τον άλλο μέσα στην ευτυχία και την ικανοποίηση… Τώρα, πλέον, μπορούμε να κοιμηθούμε…

Άθραυστες αλυσίδες

Όμορφο, θαυμάσιο πλάσμα
με τέτοιο πνεύμα και τέτοια ανδρεία
Με δέος κοιτώ τα μάτια σου
έχοντας επιδίωξη να τα κατακτήσω
ή να κατακτήσω εσένα τον ίδιο
Κατά περιόδους ορμώ με τα χέρια μου πάνω σου
οι αναστεναγμοί σου φτάνουν στα αυτιά μου σαν λαμπρό τραγούδι
και ξυπνούν τα πάθη μου
σύροντάς τα από την καρδιά μου προς τα έξω
από το βαθύ σκοτάδι
στο λαμπρό φως
Η ανάσα σου, επίσης, τραγούδι
μελωδικοί ήχοι που περνούν από τα αυτιά μου
ευγενικέ εραστή με τα φλογερά μάτια
Το πάθος μου ελευθερώνεται σαν πουλί
και ακολουθεί το βλέμμα σου
πηγαίνοντας εκεί που εσύ ο ίδιος οδηγείς
Μέσα στα βογγητά δεν μπορώ ν’ ακούσω πλέον τη φωνή σου
Μπορώ όμως να μιλήσω γλυκά στο αυτί σου
«Σ’ αγαπώ…», σου λέω
και σχίζω το στήθος σου βάζοντας φωτιά στην καρδιά σου
Πέφτω θύμα της γοητείας σου
Όμορφο, θαυμάσιο πλάσμα
με τα υπέροχα μάτια
και τη βραχνή, μελωδική φωνή
στα αστέρια μόνο μπορώ να συναντήσω την λάμψη των ματιών σου
Η αίσθηση του απαλού δέρματός σου
η σύστασή του κάτω από τα ακροδάχτυλά μου
είναι τόσο θερμή
Η ανάσα μου δείχνει καταβεβλημένη
Η καρδιά χτυπάει με μια τρομερή επείγουσα ανάγκη
συναγωνίζεται εσωτερικά τη δική σου
και βρίσκει τον ρυθμό της στον ρυθμό κάθε χαδιού σου
Η αφή των τρυφερών χειλιών σου
καυτή
με ικετεύει
Σιωπηλές απαιτήσεις ικανοποιούνται από το στόμα μου που συνδέεται με το δικό σου
Αυτό που αισθάνομαι θέλω να το φωνάξω δυνατά
τόσο δυνατά που ν’ ακουστώ μέχρι τον ουρανό
Ενωνόμαστε με άθραυστες αλυσίδες
εσύ κι εγώ γινόμαστε ένα
κλέβουμε ο ένας τα κομμάτια του άλλου
το πάθος ανταλλάσσεται… τα συναισθήματα εναλλάσσονται
μένουμε ενωμένοι
μέχρι την αιωνιότητα

Χοροθέατρο

Δαχτυλίδια καπνού βγαίνουν από το στόμα σου… από το στόμα μου
στο σκοτάδι
Οι σκιές από τα δάχτυλά μας χορεύουν στον τοίχο
Είναι περίεργο το πώς μοιάζουν οι σκιές μας
Συνδυάζονται η μια με την άλλη
όπως τα κορμιά δυο εραστών
Αφήνουμε τα τσιγάρα και πιανόμαστε από τα χέρια
Μέσα στη μελωδία των αναπνοών μας
χορεύουμε ταγκό
και βαλς
Μπροστά στα σοβαρά μάτια σου
δεν αντέχω καλλιτεχνικά να σου κάνω επίδειξη των ικανοτήτων μου
Πάνω στο καμβά του λευκού σεντονιού
οι σκιές των κορμιών μας ενώνονται σ’ ένα φιλί
τα στόματά μας κολλάνε το ένα στο άλλο
Οι ψυχές γίνονται μιας
Τα χείλια χαϊδεύουν τα χείλια
Τα χείλια μεταβιβάζουν ερωτικά μηνύματα στους εγκέφαλούς μας
Μηνύματα αγάπης και πάθους
μηνύματα επιθυμίας
μηνύματα που καμία φωνή
δεν μπορεί να φωνάξει μεγαλόφωνα…
Σε κοιτώ σαν ηδονοβλεψίας
πίσω από τις μπούκλες σου που έχεις ρίξει επίτηδες στα μάτια μου
μεταμορφώνομαι σ’ ένα ζηλότυπο άτομο με μια ευμετάβολη καρδιά
μεταμορφώνομαι σ’ ένα δύστροπο χαρακτήρα
Μέσα από τα φιλιά που ανταλλάσσουμε
αναμιγνύονται και τα βήματα του χορού
Τα χάδια ερευνούν τα πρόσωπα
τους λαιμούς
τους ώμους
τα χέρια, το στήθος σου, το στήθος μου…
Τα κορμιά μας παίρνουν φωτιά
την οποία κανείς από τους δυο μας δεν παίρνει την πρωτοβουλία να την σβήσει
Οι σκιές παρασύρονται
από τα τυχαία φώτα
Τα χέρια και τα πόδια μπλέκονται μέσα στις παλίρροιες της μοίρας
στο αίνιγμα της μετάβασης του χρόνου
Οι σκιές μένουν… παραμένουν στον τοίχο
αλλά τα φιλιά διαλύονται
σαν καπνός
από το τσιγάρο που βάζουμε ξανά στα στόματά μας
Η ανάσα σου βγαίνει πιο καυτή από χόβολη
εξίσου καυτή με πριν
Ο ανόητος χορός συνεχίζεται μέχρι το τέλος
μέχρι το βάθος της αγάπης
και του πάθους μας

Εκατοστό, εκατοστό

Τον ακούω να χτυπάει την πόρτα τρεις φορές… Κάνει μια μικρή διακοπή, έπειτα χτυπάει άλλες δυο φορές…
Δεν απαντώ…
Μετά από μερικά δευτερόλεπτα, ακούω τον θόρυβο του ξεκλειδώματος της πόρτας
«Ποιος είναι;», ρωτώ…
«Εγώ…», μου λέει με τη βραχνή, καλλιεργημένη φωνή του…
«Α! Πάλι εσύ;», του λέω… «Φέρνεις τουλάχιστον κάποιο νέο;», τον ρωτώ…
«Όπως σου υποσχέθηκα…», μου απαντά…
«Αυτό είναι ευχάριστο…», του λέω… μ’ ένα τόνο φωνής λάγνο… Τα χείλια μου τρέμουν ανεξέλεγκτα…
Το χέρι του ακουμπά πάνω στο δικό μου χέρι…
«Ω! Τρέμεις από τον ενθουσιασμό σου…», μου λέει…
Οδηγεί το κορμί του στο κρεβάτι… Το κορμί του έχει την ίδια ακριβώς μυρωδιά με το δικό μου… μόνο που είναι βαθύτερη… πλουσιότερη… Κάνω το κορμί μου φωλιά…
«Σε ζεσταίνω καλά;», τον ρωτώ…
«Θα προτιμούσα περισσότερη ζέστη…», μου απαντά…
«Οφείλω, τότε, να κάνω κάτι γι’ αυτό…», του λέω… χαμογελώ…
Τα χέρια του φτάνουν στο φερμουάρ του παντελονιού μου… Προσπαθώ να μη τρέμω, αλλά δεν μπορώ… ο ενθουσιασμός έχει αυξήσει τους χτύπους της καρδιάς μου κατά ένα εκατομμύριο περισσότερους… ο ενθουσιασμός με προδίδει… θα μπορούσε να το καταλάβει ένα ειδήμων… Τα χέρια του γλιστρούν στο κορμί μου… κατά μήκος του κορμιού μου… Τα δάχτυλά του συγκεντρώνονται στα πόδια μου…
Το στόμα του εκπέμπει έναν χαμηλό συριγμό…
«Τώρα;», τον ρωτώ…
«Κάτι γίνεται…», μου απαντά…
Ο πούτσος του ανθίζει σαν ανθοδέσμη… Αισθάνομαι την ζεστή ανάσα του στη μια πλευρά του προσώπου μου και στη συνέχεια τα ευγενικά χείλια του στην άκρη των λοβών των αυτιών μου… Η ζεστασιά του φιλιού του με μεθά… Η άκρη της γλώσσας του περιζώνει τα όρια των χειλιών μου, διευκολύνοντας την είσοδο της γλώσσας σου μέσα στο στόμα μου… Με φιλάει… Το στόμα μου συγχωνεύεται με το δικό μου καθώς το φιλί μας γίνεται πιο παθιασμένο… Κύματα διέγερσης ακμάζουν μεταξύ των κορμιών μας…
Με αλάνθαστη ανδροπρέπεια με αγκαλιάζει σπρώχνοντας τη μουσούδα του στη σάρκα μου… Αρχίζω να χάνομαι… αισθάνομαι ένας τοσοδούλης μέσα στην αγκαλιά του… Οι αντιστάσεις μου εξασθενούν ανάμεσα στα χείλια του… ανάμεσα στη λιχουδιά των χαδιών του… Το χέρι του γλιστράει με τρόπο μεταξύ των χωρισμένων ποδιών μου… Αναστενάζω τη στιγμή που τα δάχτυλά του ακουμπούν την κωλοτρυπίδα μου… Λαχανιάζω… Μέσα μου εισβάλλει ένα δάχτυλο… κι άλλο ένα… κι άλλο ένα… έπειτα ένα τέταρτο…
«Είσαι υγρός…», μου λέει…
Ακουμπάει τα δάχτυλά του στα χείλια μου…
«Άσε με να τα γλείψω…», του λέω…
Για ένα δευτερόλεπτο το δάχτυλό του παίρνει τη θέση του μέσα στο στόμα μου…
Αισθάνομαι το κορμί του να κατεβαίνει κατά μήκος του δικού μου… Ο πούτσος του πιέζεται ενάντια στη τριχωτή σάρκα μου… Τα δάχτυλά του βρίσκουν τον πούτσο μου, που σηκώνεται, που ετοιμάζεται για μια έκρηξη… για μια θερμή έκρηξη… Τον βλέπω να σκύβει… Η γλώσσα του μαστιγώνει τον πούτσο μου, τελειώνοντας μ’ έναν εύγευστο τρεμούλιασμα…
«Πάρε με στο κρεβάτι…», του προτείνω…
Αμέσως, με ανυψώνει στον αέρα… φέρνει ψηλά τα πόδια μου… Με πιάνει από τους αστράγαλούς μου… Αναρριχείται ανάμεσα στα ανοικτά μου πόδια, και στη συνέχεια, εκεί που λίγο πριν είχε την γλώσσα του, κατασπαταλά όλη τη δύναμή του χώνοντας τον πούτσο του… προσεκτικά… εκατοστό… εκατοστό…
Φωνάζω καθώς επιτίθεται στην κωλοτρυπίδα μου με τις πιο γλυκές διεισδύσεις… Σπρώχνει τον πούτσο του τόσο βαθιά, όσο πιο βαθιά γίνεται… όσο πιο βαθιά μπορεί…
Με γαμάει και με φιλάει παθιασμένα… Στροβιλίζει την γλώσσα του στα έξυπνα χείλια και στη γλώσσα μου… Φέρνω ένα χέρι στα μαλλιά του… στις ακαταμάχητες μπούκλες του… Εισπνέω την αρωματική μυρωδιά του πούτσου του… Πρόθυμα, λαίμαργα… ανοίγω το στόμα μου και επιτρέπω τα δάχτυλά του να μπουν μέσα στο στόμα μου ως εισβολείς… Ο πούτσος του είναι αρκετά μεγάλος και με πονάει… Τον αποσύρει αργά-αργά και με ανταμείβει με μια σταγόνα σπέρματος που στάζει από την άκρη της βαλάνου του…
Αναστενάζω… Αμέσως ο πούτσος του επιστρέφει πίσω, άπληστος… απαιτητικός… για μια ακόμα φορά… Η κίνησή του μαγεύει την κωλοτρυπίδα μου πνίγοντάς με στην ευχαρίστηση… Τα κύματα της ευδαιμονίας συνεχίζουν να με σκεπάζουν… να με τυλίγουν… Μετά βίας μπορώ να αναπνεύσω… Ζω μια εμπειρία μοναδική… απολαυστική… Ο κόσμος, το φως, οι ήχοι… εξασθενίζουν… όλα εξασθενίζουν… Εγκαταλείπει τον πούτσο του μέσα μου… του δίνει αυτονομία… Λαχανιάζω και τρέμω από την προσδοκία γι’ αυτό που πρόκειται να έρθει… Ο πούτσος του βόσκει την φαινομενικά υπερευαίσθητη κωλοτρυπίδα μου… Κατόπιν, γλιστράει προς τα έξω, στάζοντας σπέρμα πάνω στα μπούτια μου… Φωνάζω δυνατά από χαρά… Η κραυγή μου κόβεται από μια ακόμη είσοδο του πούτσου του… πιο δυνατή, πιο βίαιη από αυτή που προηγήθηκε… Ακόμα μια φορά, τα χέρια και το στόμα του επιτίθενται στο κορμί μου… Ο μακρύς, παχύς πούτσος του γλιστράει μέσα μου και αμέσως βγαίνει έξω… Κάθε φορά που επιστρέφει, γεμίζει την κωλοτρυπίδα μου με τον όγκο του… Τα αρχίδια του στηρίζονται στα κωλομάγουλά μου… Δεν υπάρχει καμία δύναμη πάνω στη γη που θα τον απαγορεύσει να χύσει μέσα μου μέχρι την τελευταία σταγόνα… Ο ρυθμός του επιταχύνεται…
«Θέλω να γεμίσω την κωλοτρυπίδα σου…», μου λέει… χωρίς ανάσα…
«Θαυμάσια…», του λέω…
Παραληρώντας από την υπερβολική δόση της έκστασης του νεύω να με δοξάσει προσεγγίζοντάς με, με τον πούτσο του…

Αμβλύνοντας τον πειρασμό

Αν και είναι Χριστούγεννα, το μυαλό σου έχει μολυνθεί από σκέψεις βρώμικες… από σκέψεις που φέρνουν την ευχαρίστηση… από σκέψεις που ενώνουν γυμνές σάρκες… από σκέψεις για όλα τα είδη της ικανοποίησης… Στα μάτια σου έρχονται εικόνες βρεγμένες στον ιδρώτα και στις κραυγές… Κατά συνέπεια, το κορμί σου πονά από την καύλα… ποθεί την ολοκλήρωση…
Περίμενε να ταΐσω τον Λουκά… κι έρχομαι…
Γλιστράς πάνω στο κρεβάτι… ανακουφισμένος… Αποφασίζεις να χρησιμοποιήσεις το σύστημα της ενδοεπικοινωνίας με το οποίο ελέγχουμε τον Λουκά… Μόλις το έχουμε εγκαταστήσει…
«Τι είναι αυτό που σκέφτεσαι;»
«Ο πούτσος σου»
Η απάντησή σου έρχεται γρήγορα…
«Ο δικός μου πούτσος;»
«Ίσως… ίσως ναι, ίσως όχι… Θέλω κάποιον πούτσο… τώρα, αμέσως… Αν αργήσεις, πιθανότατα θα βγω έξω να αναζητήσω έναν…»
«Μου αρέσει όταν μιλάς τόσο αδιάκριτα… Αρπακτικό»
Ο πόνος στο κορμί σου είναι εξοργιστικός και το μυαλό σου γεννάει λέξεις τόσο απαίσιες που αμβλύνουν τον πειρασμό… Πατάς ξανά το κουμπί… Ακούω τους αναστεναγμούς σου… Σταματάς… Ακούω ήχους της κυκλοφορίας των αυτοκινήτων στη λεωφόρο…
«Τώρα… τι; Τι κάνεις;»
«Βγάλε το σλιπ σου… Πέταξέ το κάτω…»
Βάζω τον Λουκά στο κρεβατάκι του… Σηκώνομαι… Κατεβάζω το παντελόνι και το σλιπ μαζί… Περπατώ, βγάζοντάς τα…
«Το έκανα»
«Κάθισε κάπου και άκου τι ακριβώς θα κάνεις»
Διστάζω για μερικά δευτερόλεπτα… κι έπειτα συμμορφώνομαι με τις οδηγίες σου… Στο σκοτάδι εκθέτω τη γύμνια μου… αισθάνομαι τόσο τρωτός… τόσο ζωντανός… εκείνο το ταπεινό συναίσθημα που κάνει τα δόντια μου να κροταλίζουν…
«Και τώρα;»
«Σκέψου τον πούτσο μου. Φαντάσου όλους του πούτσους σου που θα μπορούσες ενδεχομένως να επιθυμήσεις… Φαντάσου έναν αμέτρητο αριθμό πούτσων… τόσους πολλούς που θα βαριέσαι να τους μετρήσεις… Φαντάσου ότι τους γλύφεις και τους παίρνεις πίπα όλους… άπληστα…»
Τα δάχτυλά μου τρέμουν πάνω στη συσκευή της ενδοεπικοινωνίας…
«Θέλω να ξέρω πόσο καυλωμένος είσαι… Πες μου… Θέλω να σε αισθανθώ… Θέλω να σε εξερευνήσω… Θέλω να σε δοκιμάσω…»
«Είμαι στο διπλανό δωμάτιο… Μπορώ να έρθω αν θέλεις…»
«Γαμώτο… μη μου χαλάς το παιχνίδι…»
Αμέσως καταπίνεις τις ορέξεις σου… Πειράζεις τη σάρκα του και χτίζεις βαθμιαία την επιθυμία σου για να σε βρω ετοιμοπόλεμο… Ο πούτσος σου σιγοβράζει… Τον ακουμπάς, τον αγγίζεις με τα άκρα των δακτύλων σου… Τα αρχίδια σου λικνίζονται πέρα-δώθε…Τα δάχτυλά σου ακόρεστα στην επιθυμία αναζητούν την κωλοτρυπίδα σου… Το ένα χέρι σου παραμένει στον πούτσο σου και το άλλο στην κωλοτρυπίδα σου… Διαπιστώνεις ότι δεν είναι υγρή… πρέπει εσύ να την υγράνεις… Χωρίς δεύτερη σκέψη χώνεις… βυθίζεις δυο δάχτυλα μέσα σου… Πιστεύεις ότι τα δάχτυλά σου θα μπορούσαν να ήταν ένας σκληρός, παχύς πούτσος… Κινείς τα δάχτυλά σου γρήγορα… απαιτητικά… Η παλάμη του άλλου σου χεριού αγκαλιάζει ένα μέρος του μήκους του πούτσου σου…
Πατώ το κουμπί της συσκευής…
«Θέλω να σε ακούσω όταν θα χύνεις…»
Περιμένω μόνο λίγα δευτερόλεπτα… Οι κραυγές της ευχαρίστησής σου ακούγονται πολύ δυνατές… πράγματι…

Ευφράδεια

Φαντάσου το κορμί σου… ξαπλωμένο, ολόγυμνο… πάνω σ’ ένα τεράστιο κρεβάτι μ’ ένα πλήθος μαξιλαριών διασκορπισμένα με σεβασμό γύρω-γύρω από εσένα… Πάνω στο κομοδίνο, είναι ένα μπουκάλι με λάδι για μασάζ… ένα εκλεπτυσμένο μπουκάλι με λάδι αρωματικό… Το πιάνω με το χέρι μου που τρέμει… Κάθε σταγονίδιο που βγαίνει από το μπουκάλι αφήνει φρέσκα υγρά ίχνη πάνω στο δέρμα σου… Αφήνω το μπουκάλι πίσω στο κομοδίνο κι εσύ γλιστράς τα χέρια στο στήθος σου λερώνοντάς τα με το λάδι… Στέκομαι όρθιος και γδύνομαι κοιτώντας εσένα να χαϊδεύεσαι… Μένω εντελώς γυμνός, και ο σκληρός πούτσος μου σου νεύει… σε ικετεύει να τον προσέξεις… σε παρακαλεί να του παρέχεις την βοήθειά σου… Με πιάνεις από το χέρι και με σέρνεις στο κρεβάτι, δίπλα σου… Ξαπλώνω πάνω σου… Γλιστράς ολόκληρος από το λάδι… Μαζί παράγουμε ζεστασιά… και χωρίς λέξη, με μια λάμψη όλο φιλοδοξία στα μάτια μου ζητάς να σπρώξω αργά, αργά, αργά τον πούτσο μου μέσα σου… Τον αφήνω να γλιστρήσει με ευφράδεια, αβίαστα μέσα στην κωλοτρυπίδα σου σχίζοντάς την… Κρατιέσαι από τα μαξιλάρια… βουρτσίζεις τις κορώνες των ρογών του στήθους σου με τους αντίχειρές σου, λαχανιάζοντας με ευχαρίστηση…
Σε όλο αυτό, ελέγχω τον ρυθμό σου μόνο με το βλέμμα μου… Τρέμω μέσα σου… δεν αντέχω άλλο τον αργό ρυθμό… Αρχίζω να σπρώχνω λαίμαργα τον πούτσο μου μέσα σου… λαίμαργα, τόσο λαίμαργα… Προσέχω τα ανοικτά μάτια σου τη στιγμή που τα δικά μου αναγκάζονται από την ορμή μου να κλείσουν… Ο πούτσος μου εκρήγνυται… πηχτά ρεύματα σπέρματος κυλούν μέσα σου… πλημμυρίζουν την κωλοτρυπίδα σου… ντύνουν το στήθος σου… παφλάζουν πάνω στον λαιμό σου… Αισθάνεσαι το σπέρμα μου να κυλάει μέσα σου… Ακούς την ανάσα μου που αρχίζει να υποχωρεί… Αναπνέεις τη γλυκόξινη γεύση του σπέρματός μου… Θέλεις κι άλλο, έτσι δεν είναι;

December Song (I Dreamed Of Christmas)

Merry Christmas
Merry Christmas
May your every New Year dream come true

Sweet December song
The melody that saved me
On those less than silent nights
When snow would fall upon my bed
White sugar from Jesus
And take me to the day
She could always smile
The Virgin Child would always show, you see
Just to save me
(Just to save me)

There was always Christmas time
To wipe the year away
I guess that Mum and Dad decided
That the war would have to wait

There was always Christmas time
Jesus came to stay
I could believe in peace on Earth
And I could watch TV all day
So I dreamed of Christmas

Maybe since you’ve gone
I went a little crazy
God knows they can see (the child)
But the snow that falls upon my bed
That loving I needed
Falls every single day
For each and every child
The Virgin smiles for all to see
But you kept her from me

There was always Christmas time
To wipe the year away
I guess that Mum and Dad decided
That the war would have to wait

There was always Christmas time
Jesus came to stay
I could believe in peace on Earth
And I could watch TV all day
And so I dreamed of Christmas
Yes, I dreamed like you

Merry Christmas
Merry Christmas
May your every New Year dream come true

December Song (I Dreamed of Christmas) – George Michael

Το αστέρι στο δέντρο

Βγάζουμε φωτογραφίες ο ένας τον άλλο, έχοντας για φόντο το χριστουγεννιάτικο δέντρο που στολίσαμε. Φυσικά, όταν αποφορτίστηκαν οι μπαταρίες από τις φωτογραφικές μας μηχανές, αποφασίσαμε να κάνουμε, αναγκαστικά, ένα διάλειμμα. Σαν να είμαστε έφηβοι, πέφτουμε πάνω στον καναπέ. Ο πούτσος του σπρώχνει την κοιλιά μου καθώς φιλιόμαστε… Φέρνω το χέρι μου κοντά στο φερμουάρ του παντελονιού του και βγάζω έξω τον πανέμορφο πούτσο του, ο οποίος αρχίζει να στάζει αμέσως σπέρμα στο χέρι μου…
«Πόση ώρα ήσουν καυλωμένος;», τον ρωτώ…
Κάθομαι πάνω του… Ποτέ δεν του εξηγώ τι θέλω να κάνω… Μου χαμογελώ… Μπορεί να δείχνει έκπληκτος, αλλά πιάνει πουλιά στον αέρα… καταλαβαίνει τι ακριβώς θέλω… Στέκομαι με αποφασιστικότητα μπροστά του και παίρνω τον πούτσο του στο στόμα μου… Τον αφήνω μέσα μου για ένα χρονικό διάστημα μεγαλύτερο των είκοσι λεπτών… Στο εικοστό πέμπτο λεπτό με αρπάζει από τα μαλλιά και με παρακαλεί να σταματήσω να τον γλείφω και να τον αφήσω να χύσει…
Όση ώρα περιποιούμαι τον πούτσο του, τρέχω το βλέμμα μου στα υπέροχα, τεράστια μάτια του… Το βλέμμα του… η σημασία του βλέμματός του για μένα, είναι ανεκτίμητη… Κρατάει την αναπνοή του και αναρωτιέται πόση ώρα θα συνεχίσω να του παίρνω πίπα…
«Μέχρι να χαθεί ο κόσμος…», του λέω…
«Δεν πάμε μια βόλτα προς τη κρεβατοκάμαρα;», μου προτείνει ανυπόμονα…
«Ο Λουκάς δεν έχει μάθει να περπατάει ακόμα… και η μητέρα μου φτάνει αύριο…», του λέω…
«Κι αν μπουσουλήσει και έρθει μέχρι το σαλόνι;», με ρωτάει…
Διασκεδάζω με την αφέλειά του… Εάν μπορούσε να με σηκώσει στην αγκαλιά του και να με κουβαλήσει μέχρι την κρεβατοκάμαρα, θα το έκανε…
«Φτωχό μωρό!», του απαντώ
Προσπαθώ να θυμηθώ τι ακριβώς μου έγραψε η μητέρα μου στο μήνυμα που μου έστειλε… Προσπαθώ να θυμηθώ την ημερομηνία της άφιξής της… Δεν πιστεύω να κάνω λάθος…
«Έχουμε περιθώριο μέχρι τις πέντε τα ξημερώματα να κάνουμε ό, τι θέλουμε… να επαναλάβουμε ξανά και ξανά όσα γαμήσια θέλουμε, ξεκινώντας από το πιο πρόσφατο…», του λέω και βάζω προσεκτικά τον πούτσο του πάνω στη κοιλιά του προσπαθώντας μάταια να ρουφήξω όλο το σπέρμα του…
Τον αρπάζει και προσπαθεί να τον βάλει μέσα στο παντελόνι του. Στη προσπάθειά του όμως να κλείσει το φερμουάρ τραυματίζει τον πούτσο του… Είναι πραγματικά ταραγμένος…
«Να τον φιλήσω να σου περάσει ο πόνος;», του προτείνω…
Μου αρέσει όταν είναι ταραγμένος… Είναι τόσο χαριτωμένος…
«Γαμώτο…», φωνάζει και χτενίζει τις μπούκλες του πίσω από τα αυτιά του…
Μου αρέσει όταν γκρινιάζει…
Τον αγνοώ και του δίνω ένα φιλί στο μέτωπο… ένα μακρύ φιλί έως ότου ηρεμήσει…
Το βλέμμα του είναι ακόμα πιο όμορφο από πριν…
Κατόπιν ένα χαμόγελο ξεσπάει στο πρόσωπό του…
«Πρέπει να βάλουμε και το αστέρι στο δέντρο…», μου λέει με χαμόγελο…
«Ναι, αυτό μας έλειπε…», του απαντώ… στην αρχή, μα γρήγορα συμφωνώ..
Τον πιάνω από τον κώλο για να φτάσουν τα χέρια του ψηλά
Κάπως έτσι ολοκληρώθηκε το στόλισμα του δέντρου…