Από τη θέση του οδηγού
«Πρέπει να βγάλεις και το πουκάμισό σου…», μηχανικά… σου προτείνω… ρίχνοντας βιαστικές ματιές στο φανάρι…
Βγάζεις τα γάντια σου, τραβάς τα δυο πρώτα κουμπιά και τα επόμενα τα ξεκουμπώνεις προσεκτικά… Αφήνεις να πέσει κάτω από τους ώμους σου… Παρατώ το ένα χέρι στο τιμόνι και φέρνω το άλλο πάνω στο στήθος σου… Ξεκινώ να παίζω με τις ρόγες σου…
«Πρέπει να το βγάλεις εντελώς… Πέταξέ το στο πίσω κάθισμα…», σου λέω ενώ συνεχίζω να ταλαιπωρώ τις ρόγες σου με τα ακροδάχτυλά μου…
Βγάζεις το πουκάμισο και μ’ αφήνεις να θαυμάσω το γυμνασμένο στήθος σου… Συνεχίσω να σε χαϊδεύω… Στο πρώτο κόκκινο φανάρι, παίρνω θάρρος και περιπλανώ τα δάχτυλά μου στη διόγκωση των γεννητικών σου οργάνων… Τρίβω το τραχύ τζιν ύφασμα αρκετά πρακτικά και αρχίζω να τραβώ προς τα κάτω το φερμουάρ… Ρίχνω μια ακόμη ματιά στο φανάρι… Βγάζω τον πούτσο σου έξω και τον ζυγίζω στη χούφτα μου ταρακουνώντας τον… Αναστενάζεις… Στο επόμενο κόκκινο φανάρι σου έχω μια έκπληξη… Δεν ξέρω πως θα αντιδράσεις…
Σκύβω δήθεν για να πιάσω κάτι και παίρνω τον πούτσο σου στο στόμα μου… Τον παίρνω μέχρι το πίσω μέρος του λαιμού μου πιέζοντας τα χείλια μου στη λεκάνη σου… Αναστενάζεις… Κινώ αργά το στόμα μου, πάνω-κάτω, κατά μήκος του πούτσου σου… Δεν θέλω να σε φέρω σε οργασμό, ούτε φυσικά να προκαλέσω ένα τροχαίο ατύχημα… Σταματώ πολύ γρήγορα και σηκώνομαι…
«Επειδή έχουμε μια ψυχή που μας περιμένει σπίτι, θα ήθελες να κάνουμε μια στάση και να παρκάρουμε σ’ εκείνο το χώρο στάθμευσης που έχει σκοτάδι;», σου προτείνω δείχνοντας σου τη μια πλευρά του αυτοκινητοδρόμου που έχει μείνει κλειστή από το πρωί λόγω συντήρησης της ασφάλτου…
«Ναι…», λες…
Ψάχνω επίμονα… ανυπόμονα… για μια σκοτεινή, ιδιωτική θέση με σκοπό να τελειώσω αυτό που είχα αρχίσει… Δοκιμάζουμε να παρκάρουμε σε διάφορα μέρη… άλλα σκοτεινά, άλλα λιγότερο σκοτεινά… άλλα εντελώς φωτεινά…
«Αποφάσισε, διαφορετικά πάμε σπίτι…», μου λες…
«Μη νευριάζεις… να, εκεί… κανένας δεν μπορεί να μας δει ή να πει ότι μας είδε εκεί…», σου λέω…
Πίσω από το Wal-mart το σκοτάδι είναι άφθονο, κανένα άλλο αυτοκίνητο δεν είναι παρκαρισμένο, επομένως κανείς δεν μπορεί να μας δει εύκολα… ούτε καν τυχαίος περαστικός. Βιαστικά, τραβώ από το πορτοφόλι μου ένα προφυλακτικό… Μας το χάρισαν λίγα λεπτά πριν κάποια μέλη μιας ομάδας υποστήριξης κατά του AIDS… Έχω ακόμη ένα σε περίπτωση που το σχίσω έτσι άτσαλα που προσπαθώ να το ανοίξω… Πέφτω πάνω σου και σε φιλώ… Στη συνέχεια, χαμηλώνω το κεφάλι… χτυπάω το μέτωπό μου στο ταμπλό του αυτοκινήτου και σου δίνω ένα ακόμη φιλί… αυτή τη φορά ακριβώς πάνω στην ουρήθρα σου… Ο πούτσος σου είναι στητός και δεν χρειάζεται καμία προσπάθεια από μέρους μου… Κυλώ το προφυλακτικό πάνω και τον καβαλάω… Η διείσδυση όλων των εκατοστών του πούτσου σου θα μπορούσε να διαρκέσει μια ώρα, ίσως ακόμη και μια ολόκληρη μέρα… Όταν τελικά ο πούτσος σου χώρεσε ολόκληρος μέσα μου, αισθάνθηκα κάτι μαγικό…
Σε επαίνεσα ανάμεσα στις βαριές αναπνοές μου…
Με ευχαρίστησες ανάμεσα στα βογκητά σου…
Κι αφού ο πούτσος σου ανατινάχτηκε μέσα μου αφήνοντάς με ικανοποιημένο με το αποτέλεσμα της γλυκιάς απελευθέρωσης, διαπιστώσαμε ότι ούτε εσύ, ούτε εγώ μπορούσαμε να κινηθούμε, τουλάχιστον για τα πρώτα-πρώτα λεπτά… Σου έδωσα ένα φιλί στο στόμα, ξεκαβαλίκεψα τον πούτσο σου και κάθισα πίσω στο κάθισμά μου… Συνεχίσαμε την διαδρομή μας προς το σπίτι εκπληρώνοντας ή καλύτερα καταστέλλοντας τις αμοιβαίες επιθυμίες μας…

