24 κινηματογραφημένα λεπτά

Η κάμερα ήταν τοποθετημένη πάνω στο κομοδίνο… στο σημείο εκείνο που το μωρό μου την είχε αφήσει… Κίνησα προσεκτικά το μπράτσο μου κάτω από το κεφάλι του και κράτησα την ανάσα μου για να μη χαλάσω τα όνειρά του… Σηκώθηκα από το κρεβάτι με τη σκέψη να δω… να εξετάσω με περιέργεια όλα αυτά που καταγράφηκαν από το γαμήσι μας λίγα λεπτά της ώρας πριν… Αναρωτήθηκα για το πώς θα φαινόταν το κορμί μου… Αναρωτήθηκα αν ο ιδρώτας έκανε το κορμί μου να αστράφτει ενοχλητικά , όση ώρα αγωνιζόμουν για να τηρήσω τις οδηγίες του… Αναρωτήθηκα αν το φωτισμός ήταν καλός για μια εσωτερική λήψη που κατά βάθος ήθελα να φαίνεται ερασιτεχνική, αλλά και επαγγελματική ταυτόχρονα … Αναρωτήθηκα για το πώς θα σχημάτιζε αψίδα το σώμα μου όταν θα απαιτούσε δίνοντάς μου εντολές να καυλώσω γι’ αυτόν… Ήμουν έτοιμος να του δώσω όλα είχα υποσχεθεί… όλα όσα ήμουν πεπεισμένος πως θα μπορούσα να καταφέρω…
Κοίταξα το ρολόι… Αργούσε ακόμα να ξημερώσει… Γέμισα ένα ποτήρι με βότκα και έβαλα τον ψηφιακό δίσκο με τις λήψεις στον υπολογιστή μου ώστε να μπορέσω να μοντάρω το υλικό… Σύντομα οι πρώτες σκηνές άρχισαν να προβάλλονται από ειδικό μηχάνημα σ’ έναν από τους τοίχους του δωματίου… Τότε, θυμήθηκα και τα δικά μου… Με τις πρώτες εικόνα ο πούτσος μου άρχισε να σκληραίνει…
Κάθε σκηνή μου έφερνε και μια θύμηση… Ο όμορφος κώλος του, ανοιγμένος στα δύο από τα δάχτυλά του μόνο και μόνο για να χωρέσει ο πούτσος μου μέσα του… Το απαλό δέρμα του φωτισμένο απ’ εκείνο το τέλειο φως… Όλα είχαν καταγραφεί για πάντα… για χρήση τόσο από εμάς, όσο και από τους άλλους… Όμως ακόμα και το πιο ειδικό μάτι δεν θα μπορούσε να βρει τη ακριβώς κρύβει στα σπλάχνα του η κάμερα… Και να μπορούσε να φανταστεί θα χρειαζόταν χρόνο και κόπο να τα καταφέρει να την δει, άρα θα έμενε για δική μας χρήση… και μόνο… εικοσιτέσσερα τέλεια κινηματογραφημένα λεπτά δυο κορμιών που γαμιούνται…

Νεοτερισμός

Ο Μιχάλης μου χαμογέλασε χθες το βράδυ κοιτώντας με να γαργαλάω την κοιλιά του Λουκά και να του τσιμπάω τα μάγουλα… Το χαμόγελό έκανε το πρόσωπό του ν’ αστράφτει… Τον κοίταξα στα μάτια και αμέσως κατάλαβα τις σκέψεις αγάπης που είχε στο μυαλό του, δεν ήξερα όμως με ποιο τρόπο θα τις έβγαζε προς τα έξω… Ήμουν περίεργος…
«Τι σκέφτεσαι;», τον ρώτησα…
Μου χαμογέλασε, μ’ ένα νέο, δροσερό χαμόγελο και μου απάντησε:
«… μόνο καλά πράγματα…»
Σηκώθηκε από τον καναπέ και με μια μεγάλη δρασκελιά ήρθε από πίσω μου… Έσκυψε και με φίλησε στο κεφάλι… Έκλεισα τα μάτια του Λουκά γιατί δεν είναι σε θέση να καταλαβαίνει ότι πρέπει να απομακρύνεται διακριτικά όταν ο μπαμπάς και ο μπαμπάς θέλουν να ερωτοτροπήσουν… Γρήγορα όμως το μετάνιωσα… Τον άφησα να ξαπλώσει στο κρεβατάκι του και πήρα τον Μιχάλη από το χέρι με σκοπό να τον οδηγήσω στην κρεβατοκάμαρα…
Όταν φτάσαμε, μου ζήτησε να ξαπλώσω στο κρεβάτι και στη συνέχεια αναρριχήθηκε πάνω μου σπρώχνοντας το κορμί μου με το δικό του… Η γλώσσα του, τα χείλια του και τα δόντια του επισήμαναν τους λοβούς των αυτιών μου και τον λαιμό μου… Επικεντρώθηκε στον λαιμό μου… Τα χέρια του περιπλανήθηκαν στο στήθος μου κάτω από το ύφασμα του πουκάμισού μου…
Κάθισε πάνω μου… Ακούμπησε τον κώλο του στα μπούτια μου και με τράβηξε προς το μέρος του… Μου έβγαλε το πουκάμισο κι έπειτα έβγαλε μόνος του την μπλούζα που φορούσε… Την κράτησε στο χέρι και την ανέμισε σαν σημαία προτού την πετάξει στην απέναντι γωνία του κρεβατιού… Φύσηξα τρυφερά την ανάσα μου στο στομάχι του… Απλώνοντας τα χέρια μου, άνοιξα το φερμουάρ του παντελονιού του και τράβηξα τον πούτσο του έξω… Προτού προλάβω να τον πιάσω, τον έπιασε αυτός…
Είναι πολύ ερωτικό για μένα να τον κοιτώ να τραβάει μαλακία τον πούτσο του … εκεί, μπροστά μου… Έβγαλα την γλώσσα μου έξω και ξεκίνησα να γλείφω την βάλανό του καθώς η κίνηση του χεριού του έκανε τον πούτσο του να τραντάζεται… Πολύ σύντομα τα χείλια μου άρχισαν να τυλίγουν τον πούτσο του, κυρίως, όταν πήρε το χέρι του μακριά… Κατάλαβα ότι είχε έρθει η κατάλληλη στιγμή για το στόμα μου να φιλοξενήσει τον πούτσο του…
Σηκώθηκε, κατέβασε το σλιπ του και με άφησε να τον δω ολόγυμνο… Μου έκανε πρόταση να αλλάξουμε θέσεις… Μόνο γι’ αυτή τη φορά μου πρότεινε να δοκιμάσουμε κάτι νέο… Έτσι όπως ήμουν ξαπλωμένος ανάσκελα, άφησα το κεφάλι μου να κρέμεται στο κενό… να μην ακουμπάει στο κρεβάτι… Κάθισε πάνω στο πρόσωπό μου και με μια κίνηση κατάφερα να κερδίσω τον πούτσο του φέρνοντάς τον στο στόμα μου… Τον έχω πάρει στο στόμα μου χιλιάδες φορές, αλλά μόνο αυτή τη συγκεκριμένη στιγμή μου φάνηκε τόσο ΚΑΥΤΟΣ!
Στη στάση αυτή ήταν πολύ πιο εύκολο να τον χώσει βαθιά στο στόμα μου και να τον φέρει στο πίσω μέρος του λαιμού μου… Τα αρχίδια του, κρεμασμένα σωστά, βρισκόταν στο επίπεδο των ματιών μου… Κάθε φορά που έχωνε τον πούτσο του μέσα μου, τα αρχίδια του συγκρούονταν με τα βλέφαρά μου… Πρόσεχα τη κίνηση των μυών των μπουτιών του… Πρόσεχα τη κίνηση του πούτσου του μέσα-έξω στο στόμα μου… Σήκωσα τα χέρια μου, χάιδεψα τον κώλο του και τα κράτησα πάνω του, ενθαρρύνοντας τις ωθήσεις του…
Το μάκρος και το πάχος του πούτσου του με φίμωσε, τόσο σκληρά που σταμάτησα να αναπνέω από το στόμα… Προσπαθούσα να τα καταφέρω εισπνέοντας και εκπνέοντας από τη μύτη… Το στόμα μου είχε γεμίσει από ένα παχύ παλτό σάλιου και από τα υγρά του…
Όσο περισσότερο αναστέναζα, άλλο τόσο πιο βαθιά έχωνε τον πούτσο του… Ενώ εγώ του έπαιρνα πίπα, αυτός μου έβγαζε το μπόξερ για να φανεί η διαφορά μεγέθους του πούτσου μου με τον δικό του… Μου τον χάιδεψε στοργικά, χωρίς όμως να αντιδράσω… Αισθάνθηκα απίστευτα ερωτικά, αλλά αυτό που ήθελα ήταν ο πούτσος του… ένα μανιακό γαμήσι από τον πούτσο του και τίποτα άλλο…
Πρόσεξα τα αρχίδια του που ταλαντεύονταν πέρα-δώθε και τη βάση του πούτσου του να ακουμπά στα μαξιλάρια των χειλιών μου… Τα αρχίδια του ήταν τόσο προκλητικά… Έβγαλε τον πούτσο του από μέσα μου και στη θέση του τοποθέτησε, για λίγο, τα αρχίδια του… ένα-ένα… Χωρίς δεύτερη σκέψη ξεκίνησα να τα γλείφω και να τα ρουφάω… Το μυαλό μου όμως ήταν καρφωμένο στον πούτσο του… Έβγαλε τα αρχίδια του και έχωσε πάλι τον πούτσο του μέσα στο στόμα μου… Άρχισε να με γαμάει από το στόμα… σκληρά… Αυτός ο περίεργος τρόπος ένωσης του μαζί μου έκανε το αίμα μου να ορμήσει στον εγκέφαλό μου με αποτέλεσμα να αισθανθώ περισσότερο ερωτικά από κάθε άλλη στιγμή… Το κορμί μου αναπήδησε τη στιγμή που μου έχωσε σκληρά τον πούτσο του… Οι αναστεναγμοί του κλιμακωτά συναντήθηκαν με τους δικούς μου έως ότου ο πούτσος του εξερράγη βαθιά μέσα μου…
Όταν τράβηξε τον πούτσο του έξω, τότε συνειδητοποίησα τι είχε συμβεί… Αμέσως σηκώθηκα για να μη ξεχάσω να γράψω έστω και κάτι. Το στόμα μου ήταν ζεστό από τα χύσια του…

Ξέρεις τι θα πει αγάπη;

Η αποψινή βραδιά είναι βροχερή και θυελλώδης… Αναγκαστικά μένουμε στο σπίτι με το μωρό μου, πίνουμε βότκα και κοιτάζουμε τις σταγόνες της βροχής να χτυπούν τα τζάμια… Τα πόδια μου κρυώνουν, όσο κι αν τα τρίβω στα πόδια του… Αισθάνομαι καταραμένα ρομαντικός, όχι με την μελαγχολική έννοια… αισθάνομαι να θέλω ν’ αγαπήσω περισσότερο… απελπισμένα, αυθόρμητα… Ό, τι θέλω βρίσκεται στην αγκαλιά μου… Είμαι σε θέση να κοιτάξω τα μάτια του για πολλές ώρες χωρίς να κάνω τίποτα άλλο… να τα κοιτάξω με τόση επιμονή μέχρι ν’ αρχίσουν να τσούζουν από τα επιπλέοντα δάκρυα που γλιστράνε στα μάγουλά μου, στον λαιμό μου, στα χείλια μου… Θέλω ν’ αγαπήσω περισσότερο… Να τον πνίξω με την αγάπη μου… Η καρδιά μου χτυπάει σαν τρελή… Θέλω να μιλήσω με φιλιά και όχι με λέξεις… Θέλω το μωρό μου να μάθει να διαβάζει τα χείλια μου και να αισθάνεται τα πάντα όταν τον αγγίζω μ’ αυτά…
Σκέφτομαι πως χρειάζομαι μια άλλη γλώσσα… πιο μεγάλη… πιο προκλητική… να μη κάνει τίποτα άλλο παρά να γλύφει… Βαρέθηκα να μιλάω, να χρησιμοποιώ λέξεις, τις ίδιες και ίδιες λέξεις… Αφού εγώ ο ίδιος κουράζομαι, πως αισθάνεται άραγε το μωρό μου; Πρέπει ν’ αρχίσω να διαβάζω εκτός από παραμύθια και λεξικά… να μάθω καινούργιες λέξεις που να μπορούν ν’ αγγίζουν την καρδιά του και να υπολογίζουν όσο το δυνατό περισσότερο τις αντιδράσεις του… Θέλω να κάνω πράγματα που να έχουν νόημα και να μη χάνω ούτε ένα λεπτό από την σκληρή καθημερινότητα… Η αγάπη που έχω μέσα μου έχει ξεκινήσει να ξεχειλίζει όπως μια μπανιέρα όταν ξεχνάς τη βρύση ανοικτή συνομιλώντας στο τηλέφωνο… όπως ένα ποτάμι μετά από έντονη καταιγίδα… Δεν θέλω να είμαι μεγαλοφυΐα, αλλά ανόητος όπως όλοι όσοι αγαπούν αληθινά…
Ένας συνάδερφος στο γραφείο αμφισβήτησε την αγάπη μου για το μωρό μου… Πιστεύει ότι δεν τον αγαπώ, αλλά τον χρησιμοποιώ για να γαμιέμαι καθημερινά μαζί του… Του απάντησα με έξι λέξεις: «Δεν ξέρεις τι θα πει αγάπη» και του διηγήθηκα το περιστατικό, τότε, που είχα πάει στη γιαγιά μου, στην Ιταλία, να την δω και η απουσία του μωρού μου ήταν τόσο έντονη που πήρα το πρώτο αεροπλάνο για να φάμε το μεσημέρι μαζί και επέστρεψα με το επόμενο ξανά πίσω. Το μόνο πράγμα που δεν αφήνω κανέναν να κρίνει πάνω μου είναι η ικανότητά μου να αγαπώ, χωρίς παιχνίδια… Η αγάπη δεν είναι ένα παιχνίδι με κανόνες που πρέπει να τηρείς για να πετύχεις… και δεν ξέρω κανέναν από τους γνωστούς και τους φίλους μου που να παίζουν με την αγάπη…
Δεν ξέρω τι πρέπει να του προτείνω… Θέλω να ζήσω το υπόλοιπο της ζωής μου μαζί του… θέλω να ζήσω μαζί του χωρίς να μιμηθώ αυτή τη γαμημένη συνήθεια των ετεροφυλόφιλων ζευγαριών που λέγεται γάμος… Αηδιάζω και ταυτόχρονα λυπάμαι τους ανθρώπους που περιφέρουν την αγάπη τους, αποτυχημένα, κρατώντας την με άθλιες πρακτικές, εκβιαστικές εγκυμοσύνες και ψεύτικες αποδείξεις… Οι καρδιές δεν γεμίζουν με αποδείξεις, αλλά με πράξεις… με συναισθήματα… με έντονα συναισθήματα… μέχρι να πεις: «Δεν μπορώ άλλο… χρειάζομαι την αγάπη, αλλά δεν μπορώ να δεχθώ περισσότερη…»
Ο καθένας παίρνει ό, τι του αξίζει και μόνο τα πράγματα που μπορεί ν’ αντέξει… τίποτα παραπάνω… Η μαγκιά είναι να καταλαβαίνεις τι είναι αυτό που σου προσφέρουν και να μη μένεις στο περιτύλιγμα, στην όμορφη κορδέλα, αλλά στο περιεχόμενο… Το πακέτο δεν έχει καμία σημασία… το πολύ-πολύ να κολλήσεις μια κάρτα πάνω και να γράψεις: «Αγάπη μου, είσαι όλα όσα χρειάζομαι…»
Δεν ξέρω.
Η μητέρα μου ακόμα και σήμερα μου λέει πως πρέπει να σταματήσω να είμαι τόσο τρωτός στο θέμα της αγάπης… Επίσης, λέει ότι φορώ την καρδιά μου στην άκρη του μανικιού μου και δεν κάνω τίποτα για να το σηκώσω… να το κυλήσω προς τα πάνω…
Έτσι όπως τον έχω στην αγκαλιά μου είμαι έτοιμος να του γράψω την λέξη «ΑΓΑΠΗ» στη πλάτη και να τον βάλω να αναρωτηθεί τι ακριβώς γράφω… Δεν ξέρω αν θα μπορέσει να το καταλάβει με τη πρώτη, θα στενοχωρηθώ ειλικρινά όμως αν δεν το καταλάβει… αν δεν το αισθανθεί…
Οι γονείς μου παρέμειναν παντρεμένοι πάνω από τριάντα χρόνια μέχρι το θάνατο του πατέρα μου… Προέρχομαι από μια οικογένεια που το διαζύγιο χτύπησε πολλές φορές την πόρτα της, αλλά δεν κατάφερε ποτέ να μπει μέσα… Γιατί; Γιατί υπήρχε αγάπη… αληθινή αγάπη… Υπήρξαν καυγάδες και δυσαρέσκειες, αλλά όλα έμπαιναν στην άκρη, κυρίως από το ενδιαφέρον της μητέρας μου προς τον πατέρα μου… Ακόμα και σήμερα θυμάμαι την υποχωρητικότητά της που εκφραζόταν με ερωτήσεις όπως: «Τι δεν έκανα καλά;», «Τι μπορώ να κάνω για σένα;», «Τι χρειάζεσαι;», «Άφησέ με να στο δώσω εγώ… σε παρακαλώ…».
Κάπως έτσι θέλω να εκφράζω κι εγώ την αγάπη μου… με ενδιαφέρον… Θέλω να έχουμε μια αγάπη τόσο έντονη που κανένας γαμημένος μαλάκας να μη μπορεί να την αμφισβητήσει… Θέλω η ανάσα του, να είναι ανάσα μου… το αίμα του, αίμα μου… η κωλοτρυπίδα μου φόρμα για τον πούτσο του… Να κοιταζόμαστε επίμονα, πραγματικά σκληρά κρατώντας ο ένας το χέρι του άλλου και να στηριζόμαστε, να μοιραζόμαστε τις δυνάμεις και τις αντοχές μας…
Αυτό είναι όλο…
… και τίποτα περισσότερο…

Ερωτική εβδομάδα

Αυτή η εβδομάδα που ξεκίνησε λίγες ώρες πριν, φαίνεται ότι θα είναι οργισμένα, υπερβολικά ερωτική… Το διαπίστωσα από τα πρώτα βήματά μου στη πόλη πηγαίνοντας στη δουλειά…
Είδα μια εικόνα και καύλωσα…
Διάβασα ένα εξώφυλλο περιοδικού και καύλωσα…
Σκέφτηκα κάτι… μια απλή σκέψη έκανα και καύλωσα…
μη με ρωτήσετε τι θα αισθανθώ αν δω κάτι ξεκάθαρα πορνογραφικό…
Ξεκίνησα την εβδομάδα σαν κάποιος να μου πάτησε το κουμπί «ΟΝ» τόσο δυνατά με αποτέλεσμα να το σπάσει.
Διαβάζοντας τα ηλεκτρονικά μηνύματά μου νωρίς το πρωί, έχοντας στηρίξει το macbook στα γόνατά μου είδα τον πούτσο μου να ξεπετάγεται από το άνοιγμα του μπόξερ και να σηκώνεται όρθιος… Τον έσπρωξα μέσα κι αυτός πετάχτηκε ξανά τρελαμένος… Η ίδια κίνηση επαναλήφθηκε πολλές φορές, πιστεύοντας ότι αν δεν τον άγγιζα ή αν δεν τον έτριβα, η στύση θα εξαφανιζόταν και θα σταματούσε να βγαίνει έξω.
Έβαλα ένα στοίχημα με τον εαυτό μου να μειώσω τη συχνότητα της αυτοϊκανοποίησης χωρίς λόγο… Χθες διάβασα ένα άρθρο ενός σεξολόγου που αναθεωρούσε την άποψη να χύνεις όσο πιο τακτικά γίνεται, δίνοντας συμβουλές για το πώς μπορείς να διαχειρίζεσαι αποτελεσματικά πολύ έντονες καύλες…
Δεν είναι δα και τόσο δύσκολο…
Οι ερωτικές επαφές με το μωρό μου είναι καλύτερες κάθε φορά που καθυστερούμε να δούμε ο ένας τον άλλο… Η αναμονή κάνει τον πούτσο μου να χτυπάει σαν καρδιά και να γίνεται σκληρότερος από ποτέ… Το μωρό μου είναι άσος στο να με πειράζει, να με προκαλεί. Αντικρίζοντάς τον δεν μπορώ να μη παρασυρθώ… να μη τον γρατσουνίσω ερωτικά ή να μη δαγκώσω ένα μεγάλο κομμάτι της σάρκας του καθώς τον αγκαλιάζω… Οι ορμές μου με οδηγούν στο να μη μπορώ να ελέγξω τις πράξεις μου, τις ενέργειές μου… Δεν μπορώ να σκεφτώ λογικά… Όλα μέσα στο κεφάλι μου περιστρέφονται γύρω από μια σκέψη που γεννιέται από την σφοδρή επιθυμία… Η σκέψη μου είναι πως θα καταφέρω να τον γαμήσω… Όσο περνάει ο καιρός μεταμορφώνομαι σε ένα τέρας, σ’ ένα ακόρεστο καταναλωτή που θέλει να αγοράσει υπερβολικές ποσότητες σεξ… που θέλει να γαμιέται σε κάθε ευκαιρία… Αισθάνομαι σαν ήρωας της «Φρουτοπίας» που από φρούτο μεταμορφώνεται σε μανάβη! Έτσι ακριβώς! Αλήθεια!

Πατρότητα

«Ήρθε η στιγμή να σταματήσεις να διαβάζεις, να κλείσεις τα φώτα και να κοιμηθείς…», λέω στο εαυτό μου και υπακούω αμέσως αφήνοντας το βιβλίο στο κομοδίνο και κλείνοντας το φως… Έχω βαλθεί από την προηγούμενη εβδομάδα να κάνω μια επανάληψη για να θυμηθώ όλα τα παραμύθια που ήξερα όταν ήμουν μικρός, για να τα διηγούμαι στον Λουκά τα βράδια… Ο Μιχάλης όταν με βλέπει να διαβάζω καγχάζει και μου λέει πόσο παιδί… πόσο ανόητος είμαι, αλλά ξέρω ότι το ίδιο θα έκανε κι αυτός αν δεν τον προλάβαινα… «Δεν θα επιτρέψω να μεγαλώσεις το παιδί μας με ιστορίες για πλασματικούς χαρακτήρες…», μου λέει
Χαμογελώ και χώνομαι κάτω από τα σκεπάσματα… Ακούσια έρχομαι κοντά του, τρίβομαι ειρηνικά στο κορμί του… Ο ήχος της αναπνοής του με διευκολύνει να αισθάνομαι ασφαλής… έτσι όπως πρέπει να αισθάνεται ένας άντρας ξαπλωμένος δίπλα στον εραστή του… Κινούμαι προσεκτικά για να μη τον ενοχλήσω… για να μη τον ξυπνήσω… Έτσι κι αλλιώς και στα δυο τα καταφέρνει πολύ καλύτερα από εμένα ο Λουκάς κάθε τρεις ώρες… Δεν νυστάζω, αλλά ξέρω ότι θα κοιμηθώ αρκετά σύντομα…
Τα λεπτά περνούν… τικ, τοκ, τικ, τοκ… Έχει συμπληρωθεί μια ώρα από τη στιγμή που ξάπλωσα… Είμαι ανήσυχος… Ξεσκεπάζω το κεφάλι και κοιτάζω μέσα στο σκοτάδι τους τοίχους και το ταβάνι. Το φως που έρχεται από το δωμάτιο του Λουκά, έρχεται και απεικονίζεται πάνω στον τοίχο… Το φεγγάρι, επίσης, λάμπει απόψε… Σκιές χορεύουν και όλα είναι ήρεμα, εκτός από την βαριά αναπνοή του Μιχάλη που κοιμάται…
Η σκέψη μου παρασύρεται καθώς προσέχω το χορό των σκιών… Θυμάμαι, τότε… που ήμουν μικρός και η μητέρα μου για να κοιμηθώ έκανε με τις παλάμες της σκιές… πότε το κεφάλι ενός λαγού… πότε το κεφάλι μιας αλεπούς… πότε το κεφάλι ενός γαϊδάρου με μεγάλα αυτιά… Διαθέτοντας αυξημένη φαντασία, από τότε, όλες αυτές οι σκιές γινόταν πραγματικότητα, αποκτούσαν πρόσωπο, δίνοντάς μου τη δυνατότητα όχι μόνο να βρεθώ πρόσωπο με πρόσωπο μαζί τους, αλλά και να ανταλλάξω μερικές λέξεις μαζί τους… ίσα-ίσα για να ξεπεράσω τον φόβο μου…
Αλλάζω πλευρό… Σταματώ να σκέφτομαι το παρελθόν… Αντί να κοιμηθώ, περιπλανώ το μυαλό μου σε όλα τα πράγματα που έχω να κάνω την επόμενη ημέρα… Προσπαθώ να ξεκαθαρίσω τις σκέψεις μου… «Ο γιατρός!», σκέφτομαι. «Αύριο πρέπει να φέρω τον γιατρό για το εμβόλιο του Λουκά;», συλλογίζομαι… Κάνω ένα ημερολόγιο μέσα στο κεφάλι μου και περνάω τους αριθμούς… «Όχι, είναι το επόμενο Σαββατοκύριακο»… Είμαι σχεδόν ενενήντα τα εκατό βέβαιος… Πρέπει να σηκωθώ για το υπόλοιπο δέκα τα εκατό…
Σηκώνομαι… Το βιβλιάριο υγείας του Λουκά είναι στο πρώτο συρτάρι του γραφείου μου… Στο σπίτι επικρατεί ησυχία και σκοτάδι… Περπατώ σαν τυφλός… Δεν θέλω ν’ ανοίξω το φως, τα μάτια μου προσαρμόζονται πολύ εύκολα στο σκοτάδι…
Η καρδιά μου χτυπάει δυνατά καθώς περνάω έξω από το δωμάτιο του Λουκά… Ένα μικρό φως φωτίζει το κεφαλάκι του…
«Ας μη πεινάσει μέχρι το πρωί…», σκέφτομαι… παρακαλώ… Κοιμάται τόσο ήσυχα…
Οι πατούσες μου παγώνουν στη συνάντησή τους με το μάρμαρο στο πάτωμα του διαδρόμου… Φτάνω στο γραφείο και προσπαθώ ν’ ανοίξω το συρτάρι… Δεν βρίσκω πουθενά το βιβλιάριο… Μα, που στο διάολο το έχω βάλει; Αφού, θυμάμαι πολύ καλά, πως το είχα πάνω-πάνω… Αλλάζω την εστίασή μου κάθε λεπτό που περνάει… χώνω το χέρι μου κάτω από χαρτιά και βιβλία… μέχρι που το βρίσκω… α, ναι… Το Σαββατοκύριακο πρέπει να κάνει το εμβόλιο ο Λουκάς…
Αναστενάζω με ανακούφιση… Ο αναστεναγμός μου διακόπτεται από ένα τύλιγμα χεριού γύρω από το στήθος μου και άλλο ένα χέρι που καλύπτει το στόμα μου… προσπαθώ να ανασάνω, αλλά δεν μπορώ… Λαχανιάζω… Οι κόρες των ματιών μου διαστέλλονται… Με κρατάει σφικτά και πιέζει τα χείλια του στο αυτί μου…
«Πιστεύεις ότι μόνο εσύ ανησυχείς για τον Λουκά;», μου λέει ψιθυριστά… χρησιμοποιώντας το πιο βραχνό τόνο της φωνής του…
Χαλαρώνει τα δάχτυλά του με τα οποία καλύπτει το στόμα μου, επιτρέποντάς μου να πάρω ανάσα… παραδίδομαι εντελώς… Θα μπορούσα να κλωτσήσω και να φωνάξω, αλλά αισθάνομαι παραδόξως ασφαλής… Αισθάνομαι τα χείλια του να βόσκουν στο λαιμό μου και στη συνέχεια τα δόντια του να οργώνουν κατά μήκος το περιλαίμιό μου… Καταπίνει σκληρά το μήλο του Αδάμ από το κέντρο του λαιμού μου…
Η αγκαλιά του χαλαρώνει, το χέρι του επιπλέει μακριά από το στόμα μου… Καθώς τα δάχτυλά του επισημαίνουν το περίγραμμα των χειλιών μου, ανοίγω το στόμα μου και τα τραβώ μέσα μου… Τα δάχτυλά του είναι κρύα. Δεν έχω σκοπό να διατηρήσω την θερμοκρασία αυτή… Τα χείλια του έρχονται κοντά στο αυτί μου ακόμα μια φορά… Το άλλο χέρι του απομακρύνεται από το στήθος μου και αφήνει τα ίχνη του χαμηλά στο στομάχι μου λίγο προτού στηριχτεί στο μπούτι μου…
Αναστενάζω τόσο σιωπηλά, που μόνο εγώ μπορώ ν’ ακούσω τους αναστεναγμούς μου… Αισθάνομαι τη ζεστασιά και την υγρασία να δραπετεύει από το κορμί μου αναγγέλλοντας τη σφοδρή επιθυμία μου… Βρυχάται στο αυτί μου:
«Την επόμενη φορά θέλω να μοιράζεσαι τις σκέψεις και τις ανησυχίες σου μαζί μου… Δεν μεγαλώνεις μόνος σου τον Λουκά…», μου λέει… και αισθάνομαι ότι με εκφοβίζει… αισθάνομαι ότι διεκδικεί δυναμικά το ποσοστό της πατρότητας που του αναλογεί… Προσγειώνομαι στην αγκαλιά του φροντίζοντας να σκουπίσω τις μπούκλες του μακριά από το πρόσωπό του…

Γλυκιά… “καραμέλα”

Για όσους δεν κατάφεραν να βρεθούν στο Ο.Α.Κ.Α χθες το βράδυ, οι έξι καλύτερες στιγμές της συναυλίας της Madonna στην Αθήνα (… και σε άλλες ευρωπαϊκές πόλεις!!!) ήταν:

1. You must Love Me

“Where do we go from here?
This isn’t where we intended to be
we had it all, you believed in me
I believed in you
Certainties disappear
what do we do for our dream to survive?
How do we keep all our passions alive,
As we used to do?
Deep in my heart I’m concealing
Things that I’m longing to say
Scared to confess what I’m feeling
Frightened you’ll slip away
You must love me
You must love me
Why are you at my side?
How can I be any use to you now?
Give me a chance and I’ll let you see how
nothing has changed
you must love me”

2. Here Comes The Rain Again (feat. Annie Lennox)

“Here comes the rain again
raining in my head like a tragedy
tearing me apart like a new emotion
Oooooh!
I want to breathe in the open wind
I want to kiss like lovers do
I want to dive into your ocean
Is it raining with you”

3. La isla Bonita (Lela Pala Tute)

“I want to be where the sun warms the sky
When it’s time for siesta you can watch them go by
Beautiful faces, no cares in this world
Where a girl loves a boy, and a boy loves a girl”

4. Like a Prayer (Feels like Home & Don’t you want me)

“Like a child you whisper softly to me
You’re in control just like a child
Now I’m dancing
It’s like a dream, no end and no beginning
You’re here with me, it’s like a dream”

5. Vogue (4 minutes mix)

“All you need is your own imagination
So use it that’s what it’s for (that’s what it’s for)
Go inside, for your finest inspiration
Your dreams will open the door (open up the door)
It makes no difference if you’re black or white
If you’re a boy or a girl
If the music’s pumping it will give you new life
You’re a superstar, yes, that’s what you are, you know it”

6. Hung Up (Rock)

“Time goes by… so slowly
Time goes by… so slowly
Time goes by… so slowly
Time goes by-
So slowly, so slowly, so slowly,
So slowly, so slowly, so slowly,
So slowly, so slowly, so slowly,
So slowly, so slowly, so slowly,
So slowly, so slowly, so-
I don’t know what to do”

Ανοιχτό βιβλίο

Πιστεύεις ότι είμαι απαιτητικός άνθρωπος; Πιστεύεις ότι κάθε λέξη μου είναι και μια πρόκληση; Ναι; Δεν έχεις άδικο… Για πλησίασε να σου πω κάτι πολύ απλό… κάτι που θέλω…
Στάσου μπροστά μου χωρίς να μιλάς μέχρι να σε γδύσω… Δεν χρειάζομαι τις λέξεις σου ή την γεροδεμένη φωνή σου να μου λέει πόσο μ’ αγαπάς… Θα ξεκινήσω από το πουκάμισό σου… Θα χαλαρώσω λιγάκι τον γιακά σου… κι έπειτα θα ξεκινήσω, αργά, να ξεκουμπώνω τα κουμπιά… θ’ αφήσω κουμπωμένο μόνο το τελευταίο… Μη με ρωτάς γιατί… Μη με φιλάς… Θα κοιτώ τα μάτια σου όση ώρα θα ξεκουμπώνω τις μανσέτες του πουκάμισού σου… Όταν πετάξω απρόσεκτα το πουκάμισό του στο πάτωμα, θα σύρω τα δάχτυλά μου πάνω στο στήθος σου… στα μπράτσα σου… στη γυμνασμένη πλάτη σου… κι έπειτα θα τραβήξω προς τα πίσω τα χέρια σου και θα τα τυλίξω μαζί μ’ εσένα στην αγκαλιά μου… Δεν θα κουνηθείς, θα μείνεις ακίνητος… Δεν θα υποχωρήσεις ακόμα και αν σε σφίξω υπερβολικά… και μια… και δυο φορές… Κάπως έτσι δείχνω πόσο σ’ αγαπώ… Φυσικά, ούτε που θα σου περάσει από το μυαλό τι θα συμβεί στη συνέχεια…
Θα γλιστρήσω τα χείλια μου στο μέτωπό σου και θ’ αφήσω ένα σύντομο φιλί στον ώμο σου… Θα φέρω το πρόσωπό μου κοντά στο δικό σου, αν χρειαστεί θα το γείρω λιγάκι, έτσι ώστε να αισθανθείς την αναπνοή μου στο μάγουλό σου, καθώς τα δάχτυλά μου θα διαλύουν τη ζώνη του παντελονιού σου… Αντί να σου την βγάλω με μια κίνηση, θα περπατήσω πάνω της με τα δάχτυλά μου… Εννοείται ότι θα συνεχίσεις να στέκεσαι υπάκουα… Θα σκύψω, θα φέρω το κεφάλι μου στη ζώνη σου και θα βγάλω ένα επιφώνημα έκπληξης βλέποντας την διέγερση του πούτσου σου… ίσως να μουρμουρίσω και μερικά ερωτόλογα… Τι περίμενες; Περίμενες να συμπεριφερθώ με άλλο τρόπο; Είναι τόσο εύκολο να με διαβάσεις… είμαι ένα ανοιχτό βιβλίο…
Τώρα που τα ξέρεις όλα, δεν σου είναι δύσκολο να μαντέψεις την επόμενη κίνησή μου…
Θα ανατρέψω το φερμουάρ σου έτσι ώστε το παντελόνι σου να κατέβει στα γόνατά σου… Το χρωματιστό μπόξερ σου θα κάνει την εμφάνισή του… Είναι χαριτωμένο, αλλά περιττό… Θα γονατίσω και θα σου βγάλω τα παπούτσια, και τις κάλτσες, φυσικά… Για κάποιους λόγους, που είναι προφανείς, ο ήδη σκληρός πούτσος σου θα αποκριθεί αποτελεσματικά στη κάθοδό μου… Τι σκέφτεσαι; Πόση ώρα θα κρατηθώ μέχρι να σου πάρω πίπα; Θέλεις να βάλουμε στοίχημα; Θέλεις να βάλουμε στοίχημα και να το κερδίσεις; Εύκολο! Είναι τόσο εύκολο! Θα βγάλω την γλώσσα μου έξω μόνο για ένα λεπτό και θα περιβάλλω την βάλανό σου… Μετά, θα κρύψω την γλώσσα μέσα στο στόμα μου και θα σου χαμογελάσω… Ξέρω… Η απογοήτευση θα ακτινοβολήσει στα μάτια σου. Καλά, τι περίμενες; Να σου πάρω πίπα τόσο γρήγορα;
Θα σηκωθώ, θα βάλω τα χέρια μου στο στήθος σου και θα σε σπρώξω… Θα πέσεις πάνω στο κρεβάτι με τα πόδια ενωμένα, κάμπτοντας τα γόνατα… Ο πούτσος μου θα βρίσκεται ακριβώς από πάνω σου… και θα περιμένει… τι; Τι θα περιμένει μωρό μου;
Νομίζω ότι δεν θα μπορέσεις να αντισταθείς στη πρόκληση ενός δύσκαμπτου από την καύλα πούτσου… Θα μπορέσεις; Θα το δούμε; Θα σταθώ μπροστά σου, αλλά πρέπει να ανοίξεις διάπλατα τα μάτια σου και να τα στρέψεις προς τα κάτω για να μπορέσεις να θαυμάσεις τον πούτσο μου… Είναι τόσο μεγάλος που δεν ξέρω αν χωρέσει στο οπτικό σου πεδίο… Θα ρίξω το ένα χέρι μου πάνω σου και θα προσέξω την θωρακική άνοδο σου που πέφτει σε κάθε οδυνηρή αναπνοή… Ω! Πόσο καυλωμένος θα είμαι!
Και μετά… Ειλικρινά, δεν ξέρω τι θέλω να κάνω μετά… Μπορεί να σε χαϊδέψω ή απλά να τραβήξω μαλακία τον πούτσο μου για να σε προκαλέσω περισσότερο, αν και δεν είναι αναγκαίο… Ίσως να μη συμβεί τίποτα… Όμως αν ήθελα να μη συμβεί τίποτα γιατί να σε ξαπλώσω στο κρεβάτι; Για να σε νανουρίσω; Τι είσαι; Ο Λουκάς;
Λέω να πέσω κι εγώ στο κρεβάτι, ή να πέσω πάνω σου… Ο στητός σαν κοντάρι σημαίας πούτσος μου θα δείχνει πάντα προς τα πάνω και θα σου φέρει ένα μήνυμα… περίπλοκο ή απλό, δεν ξέρω… Θα σκύψω και θα φιλήσω προσεκτικά το μάγουλο και το μέτωπό σου και στη συνέχεια θα μπω μέσα σου, αφού πρώτα θα αντιμετωπίσω την αντίσταση των ποδιών σου, την οποία και θα καταστείλω… Θα σε γαμήσω με τόση δύναμη που τα μάτια σου, θα δεις, θα γουρλώσουν και οι αναστεναγμοί σου θα είναι μόνο λαρυγγικοί… Εκατοστό-εκατοστό θα χώσω τον πούτσο μου, αργά, μέσα στην κωλοτρυπίδα σου γεμίζοντάς την με ευκολία… Ο πούτσος μου θα είναι πολύ αποτελεσματικός στον ανασκολοπισμό… Αυτό δεν θέλεις; Είσαι να το ξεκινήσουμε;

Στυλ

Στηρίζω το μάγουλό μου στον αστράγαλο του, και το βλέμμα μου στρέφεται θέλοντας και μη στον πούτσο του… τον λαμπερό, τεράστιο πούτσο του που αστράφτει από το σπέρμα που συνεχίζει να στάζει από την ανοιχτή σχισμή της ουρήθρας του στολίζοντας τις σκοτεινές τρίχες του εφηβαίου του που κατσαρώνουν γύρω από τη βάση του… Μπορώ να μυρίσω το άρωμα του, και όταν γλείφω τα χείλια μου μπορώ να δοκιμάσω την αλμύρα του σπέρματός του…
Είχε προηγηθεί μια αμοιβαία πίπα… Έχυσε στο στόμα μου κι εγώ έχυσα στο δικό του… Η γλώσσα του τινάχτηκε κατά μήκος του πούτσου μου… πέρα-δώθε… πέρα-δώθε… Έχοντας τα μάτια του ανοιχτά, προσπαθούσε με το πηγούνι του να διασπάσει τη συνοχή των αρχιδιών μου… Λίγο προτού χύσω, είδα την απόλαυση στο πρόσωπό του… Τράβηξε έξω από το στόμα του τον πούτσο μου, τον τίναξε στον αέρα, και στη συνέχεια τον επέστρεψε στο στόμα του αφήνοντας τη γλώσσα του να τελειώσει το γευστικό παιχνίδι…
Αμέσως μετά, πήρα τα ηνία εγώ… Πίεσα τα χείλια μου πάνω στον πούτσο του και με την άκρη της γλώσσας μου άνοιξα τη σχισμή της ουρήθρας του… Πλησίασα ταπεινά τον πούτσο του, σαν πρωτάρης και γλίστρησα την γλώσσα μου σε ολόκληρη την έκταση του μετρώντας όλες τις φλέβες που τον διαπερνούν… Τα χείλια μου σκόνταψαν σε κάθε πτυχή… σε κάθε φλέβα και στο τέλος, χωρίς λύπηση, τον ρούφηξα με δύναμη… Φυλάκισα την βάλανό του και τον θήλασα…
Το στυλ μου όταν του παίρνω πίπα είναι τελείως διαφορετικό από το δικό του… Δεν ξέρω αν παίζει ρόλο η εμπειρία ή η εξάσκηση τόσων χρόνων… ξέρω όμως τόσο καλά έναν πούτσο… τις αντιδράσεις του… τα καυτά σημεία που πρέπει να πειράξω με την γλώσσα μου και ν’ αγγίξω με τα χείλια μου…
Στηρίζω το μάγουλό μου στον αστράγαλό του και κοιτάζω τον πούτσο του που αν και αρχίζει να χαλαρώνει συνεχίζω να τον εκτιμώ… Βογκώ και αναστενάζω… λαχανιάζω και τεντώνομαι… Η ενέργεια ρέει πάνω μου, ο πούτσος μου ανθίζει και είμαι αναγκασμένος να τον σφίξω ανάμεσα στα μπούτια μου για να εμποδίσω την περαιτέρω επιμήκυνση του…
Το μωρό μου σηκώνεται και με φιλάει… Η γεύση του σπέρματός μου βρίσκεται ακόμα στο στόμα του και ανακατεύεται στις γλώσσες μας… Στρέφω ξανά το βλέμμα μου στη θαυμάσια περιοχή του κορμιού του, στην οποία βρίσκεται ο πούτσος του… Χαμογελώ όταν σκέφτομαι πόσο τυχερός είμαι που έχω έναν εραστή μ’ ένα τέτοιο πρόθυμο όχημα να ταξιδεύει κάθε φορά στην κωλοτρυπίδα μου…

Την τρίτη ημέρα

Πέμπτη μεσημέρι… Επιστρέφω από τη δουλειά και σε βλέπω να χορεύεις κρατώντας στην αγκαλιά σου τον Λουκά…
Φοράς ένα κόκκινο πουκάμισο και ένα λευκό, λινό παντελόνι…
Για να μην ξυπνήσεις τον Λουκά, δεν διστάζεις να χορέψεις με τη μουσική που έχεις στη σκέψη σου…
Αφήνω να περάσουν λίγα λεπτά χωρίς να κάνω αισθητή την παρουσία μου… δεν βρίσκω έναν λόγο να χαλάσω αυτή την υπέροχη εικόνα… δεν θέλω να εμποδίσω τα χέρια σου… το κορμί σου να κινείται ελεύθερα στο χώρο…
Φαίνεσαι ευτυχισμένος και όμορφος… ό, τι πρέπει για να σε παρακολουθώ κρυμμένος πίσω από την πόρτα…

 

Παρασκευή απόγευμα…
Προσπαθείς να ταΐσεις με το μπιμπερό τον Λουκά…
Ταυτόχρονα τον ηρεμείς κουνώντας τον στα γόνατά σου…
Φοράς ένα στενό πράσινο πουκάμισο και το μπλε τζιν παντελόνι σου…
Την άκρη του γιακά σου την έχει λερώσει μια σταγόνα γάλα…
Στέκομαι κρατώντας ένα ποτήρι βότκα στο χέρι και σε χαζεύω…
κρυμμένος ξανά πίσω από την μισάνοιχτη πόρτα…
Σε βλέπω να γελάς απολαμβάνοντας αυτό που κάνεις…
Δεν χρειάζεσαι την βοήθεια κανενός…
Τελικά ο Θεός επιλέγει ποιος πρέπει να γίνει πατέρας ή όλα γίνονται εν αγνοία του;
Θέλω να έρθω πιο κοντά, αλλά δεν θέλω να σε διακόψω…
Φαίνεσαι ξανά ευτυχισμένος… και όμορφος, όμορφος όπως πάντα…
Το μόνο που μπορώ να κάνω είναι να σε κοιτώ…

Σάββατο πρωί…
Νανουρίζεις τον Λουκά, μόνος στο παιδικό δωμάτιο του…
Λίγο πριν του φόρεσες μια χνουδωτή σαλιάρα για να μη λερώσει το φανελάκι του…
Ξυπνώ επίτηδες, για να κρυφοκοιτάξω, γνωρίζοντας ότι είσαι μαζί του
Από τη θέση που βρίσκομαι μπορώ να δω την αγάπη στις κινήσεις σου
Άφθονη αγάπη…
Κάνω ένα βήμα μπροστά, για να μπω στο δωμάτιο
Δεν μπορώ ν’ αφήσω τον εαυτό μου για τρίτη συνεχόμενη ημέρα να σε κοιτάζει
Σε πλησιάζω…
Σας πλησιάζω και τους δυο
βάζω το κεφάλι μου στο πόδι σου και προσπαθώ ν’ ακούσω το νανούρισμα σου
Ο Λουκάς δείχνει ευτυχισμένος και όμορφος όπως εσύ…
Θέλω να κάνω κάτι περισσότερο από το να σε κοιτώ…

Το επίκεντρο του σεισμού

Και να! Βγαίνει το ουράνιο τόξο μετά από την ισχυρή καταιγίδα…
Στεγνώνω και ζεσταίνομαι, ασφαλής, στην αγκαλιά σου
Μποϋκοτάρω τη μοναξιά και γίνομαι ένα με σένα
αφήνοντας ίχνη των χειλιών μου στην άκρη του πουλόβερ σου και πάνω στον λαιμό σου…
Σύντομα η ιδιωτική μας απόλαυση διαταράσσεται από την παρουσία παιδιών που τρέχουν στο πάρκο σαν περιστέρια που κάνουν την πρώτη τους πτήση στον αέρα…
Απομακρύνω αργά τα χείλια μου από πάνω σου
μεταφέροντας σάλια και οιδήματα
Σέρνω το στόμα μου τρεμάμενος
σαν πατέρας που φοβάται μήπως η στοργή του θεωρηθεί αιμομικτική επαφή
Συμπληρώνω την παρουσία μου πάνω σου μ’ ένα πεταχτό φιλί
Η ζεστασιά σου έχει αφήσει σταγόνες ιδρώτα στο μέτωπο μου
Παραμένω καθισμένος στο θρόνο των γόνατών σου
Λίγα σάλια αρχίζουν να ρέουν από τα χείλια σου
Αμέσως τα συγκεντρώνεις με την γλώσσα και τα δάχτυλα σου
Με ακρίβεια και πονηριά τα μαζεύεις πίσω στο στόμα σου
για να μη καταλάβω τίποτα
Κανένας δημόσιος χώρος δεν μπορεί πλέον να εμποδίσει τα επείγοντα κύματα του πάθους να μας τυλίξουν
Η αναστάτωση που επιφέρει η καύλα είναι προφανής πάνω σου… πάνω μου
Γρήγορα καταδύομαι στην αγκαλιά σου
Ακούγοντας την καρδιά σου να χτυπάει σαν να είναι φυλακισμένη πίσω από ένα πανύψηλο τοίχο…
Αιωρούμαι πάνω σου συγκινημένος από την διαφάνεια των συναισθημάτων σου
Παθαίνω απανωτά εγκεφαλικά σαν τον πατέρα μου
Τραυματισμένος από τον σεισμό που έχει ως επίκεντρο… εσένα…

Κάθε τέλος και μια αρχή

Κρύο… Αισθησιακή σιωπή μετά την νεροποντή των ασθματικών αναστεναγμών που εκδηλώνονται κατά τη διάρκεια ενός ολοκληρωμένου γαμησιού… Ορκιζόμαστε ότι έχουμε τελειώσει, αλλά γιατί τα βλέμματά μας προδίδουν ότι θέλουμε κάτι περισσότερο; Όχι μόνο τα βλέμματα, αλλά και οι ανάσες… Τα χέρια έχουν ειδικευτεί να κάνουν πάντα την αρχή, πιάνοντας με δύναμη τα πλευρά… τους ώμους… επιμένουν ν’ αγγίζουν σκληρότερα… χαμηλότερα…
Υπάρχουν και τα δόντια που δεν κάθονται σε ησυχία… Κολλάνε στο δέρμα, στον λαιμό… επιμένουν αγωνιστικά κατά μήκος της σπονδυλικής στήλης…
Ζεστασιά…
Η γλώσσα ικανοποιεί το κορμί, καλλιεργώντας με σάλια το δέρμα… Θερμαίνει το κορμί μέχρι το αδυσώπητο καρδιοχτύπι… μέχρι την γκρίνια του βογγητού… Ναι, χωρίς να γίνομαι πιεστικός, παραδέχομαι ότι θέλω περισσότερα από το μωρό μου…
Μπορώ να φέρω τα χέρια μου γύρω από τη μέση του… γύρω από τον λαιμό του… Χωρίς να βάλω δύναμη για να τον ακινητοποιήσω στο κρεβάτι, λαχανιάζω… Τα δάχτυλα ψαχουλεύουν τη σφριγηλότητα του κώλου του μήπως και ανακαλύψουν κάποιο αδύναμο σημείο και ντροπιασμένα πέφτουν στα μπούτια του και πιέζουν… από ζήλια για την τελειότητα που αγγίζουν…
Τα μάτια μου είναι κλειστά, αλλά η γλώσσα μου βγάζει φωτιές από την τριβή πάνω στο δέρμα του… Μωλωπίζει και καίει σημεία του κορμιού του, ενώ η γνάθος μου περνάει ξυστά από τον σηκωμένο πούτσο του… Ξαφνικά το στόμα μου πέφτει σε νάρκη… Με χωρισμένα τα χείλια μένω ακίνητος πάνω του… Δεν μπορώ να συγκεντρωθώ, έχω χάσει τον εαυτό μου, την καρδιά μου… γίνομαι ένας εργάτης που το αφεντικό αρνείται να του δώσει την μισθοδοσία του μήνα…
Κρατώ τα δάχτυλα μου στις μακριές μπούκλες του και προσπαθώ να πάρω ξανά τον έλεγχο των κινήσεών μου… Κατά περίεργο τρόπο, το κάτω χείλος μου έρχεται πιο κοντά στα δικά του χείλια, πιέζοντας τα σκληρά… Επανέρχομαι… Να βοήθησε άραγε το χέρι του που εντόπισε την πηγή της ενέργειας κάπου πάνω στο κορμί μου; Επιμένω… Μια μάλαξη ήταν αρκετή για να πάρω τα πάνω μου…
Με μικρά διαλείμματα και ατυχή φιλιά στον αέρα, σχεδόν απελπισμένα… αντιμετωπίζω το μωρό μου σαν να τον έχω δει για πρώτη φορά μετά από απουσία πολλών χρόνων… Φιλώ το στόμα του… τη μια και την άλλη πλευρά του λαιμού του… Καθώς φλόγες βγαίνουν από το στόμα μου, συνεχίζω να γλείφω χαμηλά… χαμηλότερα… θερμότερα…
Τροχίζω με τα δόντια μου τα πόδια του που φτάνουν μέχρι το πάτωμα μήπως και γλιτώσουν… Ίσως να έχουν απλωθεί και από την αγωνιώδη χαρά τους να απολαύσουν τις αισθησιακές στιγμές που τους χαρίζω… Σκάψω σκληρά, απότομα και αποφασιστικά με τα δόντια μου την σάρκα του και μόλις αφήσω το σημάδι μου πάνω του, πατώ την γλώσσα μου δροσίζοντας το σημείο με τα σάλια μου…
Για να γλιτώσω την γκρίνια του, του δίνω περισσότερα φιλιά, χαριστικά, εκτός προγραμματισμού… Το καρδιοχτύπι κάνει το αίμα μου να κυκλοφορεί σε ασύλληπτες ταχύτητες… Μέσα σε όλο αυτό, γίνομαι ρομαντικός και τρυφερός… Τυλίγω το κορμί του με τα δυο μου χέρια και ζεσταίνω το δέρμα του με το δικό μου τριχωτό δέρμα…
Ζέστη… πολύ ζέστη…
Οι ρόγες του στήθους μου πιέζουν τις δικές του αφήνοντας μια αίσθηση καυτή σαν σφραγίδα… Πέφτω πάνω του και στολίζω με φιλιά την περιοχή από τον λαιμό του έως και το στήθος του… Πατώ την γλώσσα μου πάνω του… σέρνω το πιγούνι μου και ένα λεπτό αργότερα στο στόμα μου εκτός από την γλώσσα μου έχω τη δυνατότητα να φιλοξενώ και τον πούτσο του…
Τον πούτσο του που γίνεται δικός μου!

Η απελευθέρωση της ενέργειας

Τον αισθάνομαι να γλιστράει αργά ανάμεσα στα πόδια μου… να κινείται τολμηρά πάνω στα μπούτια μου στοχεύοντας προς τον κώλο μου… Μήπως ονειρεύομαι; Μπα! Με τα μάτια ανοιχτά; Δεν συνηθίζω να έχω τόσο ζωντανά όνειρα… Αισθάνομαι το κορμί του βαρύ… ουσιαστικό… να μετατοπίζεται στο κρεβάτι και να περνάει στη δική μου πλευρά… Να! Χαμηλώνει το κεφάλι του πάνω μου… βιαστικά και με ακρίβεια… Ένα χέρι στο πίσω μέρος του λαιμού μου αναγκάζει το πρόσωπο μου να τριφτεί στο στρώμα του κρεβατιού… Αισθάνομαι το πλήρες βάρος του σώματός του πάνω στο δικό μου… Κατόπιν αισθάνομαι έναν ήρεμο κνησμό στη σπονδυλική μου στήλη… Γι’ αυτό που αισθάνομαι είναι υπεύθυνο το δάχτυλο του… ένα από τα δάχτυλα του… το πιο έμπειρο… το πιο ευγενικό… Το κινεί αργά από τη μέση μου μέχρι τον λαιμό μου… το κρατάει σταθερά σε ισχύ…
… και στη συνέχεια τίποτα… καμία μετακίνηση… Ούτε από τη δική μου πλευρά, ούτε από τη δική του… Αρχίζω να αναπνέω βαριά… Το μυαλό μου αρχίζει να δραστηριοποιείται, να παίρνει στροφές… Γιατί άραγε σταμάτησε; Γιατί δεν συνεχίζει; Τι πρόκειται να μου συμβεί;
Προτού προλάβω να επεξεργαστώ τις σκέψεις μου και να καταλήξω σε κάποια συμπεράσματα, τα χέρια του έρχονται στο κεφάλι μου… Ένα μαύρο κομμάτι ύφασμα παίρνει το φως από τα μάτια μου… Πιέζει το κεφάλι μου και το αναγκάζει να βυθιστεί στο στρώμα… Σαφώς είχα την υποχρέωση να αναστενάξω από την καύλα…
Τα χέρια του σπρώχνουν τους ώμους μου… κολλούν το στήθος μου στο κρεβάτι και αναγκάζουν τα χέρια μου να σηκωθούν στον αέρα… Τα πόδια μου ανοίγουν… μετατοπίζονται δίνοντας το σωστό άνοιγμα στην κωλοτρυπίδα μου… Οι ανάσες μου γίνονται βαριές… λαχανιάζω… Σε λίγα λεπτά δεν θα μπορώ να αναπνεύσω… το ξέρω… Κυριεύομαι από μικτά συναισθήματα φόβου… αναμονής… διέγερσης και συγκίνησης… όλα μαζί… ξαφνικά… Ο πούτσος μου είναι έντονα σκληρός… Έτσι όπως με σπρώχνει στο κρεβάτι… πονάω…
Ξανά σιωπή… Καμία μετακίνηση…
Μου φαίνεται σαν να είμαι μόνος μου στο δωμάτιο… Είναι εκεί… στο κρεβάτι, μαζί μου; Ή όχι; Στο μυαλό μου συγκεντρώνονται άλλου είδους σκέψεις… Τι να συμβαίνει;
…ωωωωωωωωωωωωχχχχχχχχχχχχχχ…
Ο χοντρός πούτσος του γλιστράει μέσα μου… Ολόκληρος… Ο πόνος και η ευχαρίστηση μπερδεύονται… με κυριεύουν σε ίσες δόσεις… Ήταν καταπληκτικό το συναίσθημα… Έντονο… Ο αρχικός πόνος υποχωρεί πολύ γρήγορα, καθώς ο πούτσος του διαπερνάει την κωλοτρυπίδα μου… Γλιστράει βαθιά… αργά… επιτρέποντάς με να προσαρμοστώ στο μέγεθος του… Ένας βαθύς λαρυγγικός αναστεναγμός δραπετεύει από το στόμα μου… Είναι ακριβώς αυτό που ήθελα και χρειαζόμουν…
Ανοίγω τα πόδια μου για να διευκολύνω τις κινήσεις του… Ο πούτσος του προχωρά… εκατοστό-εκατοστό… Κινείται μέσα-έξω… ρηχά-βαθιά…
«Ναι, σ’ ευχαριστώ… Ωχχχχ…», λέω…
Χρειάζομαι περισσότερη δόση πούτσου και ευτυχώς το μωρό μου διαθέτει αρκετά εκατοστά… Συνειδητοποιώ πως δεν μου τον έχει χώσει ολόκληρο, άρα έχω ελπίδες… Μου τον χώνει ξανά βαθιά και σκληρά… Ο ρυθμός του επιταχύνεται… Το πάχος του πούτσου του τον βοηθά να κινείται με ευκολία.. δεν ξέρω πως το καταφέρνει αυτό… Το γαμήσι συνεχίζεται με βαθιές και σκόπιμες διεισδύσεις… ομαλές και μετρημένες… προσεκτικές σε κάθε λεπτομέρεια… Ένας εντυπωσιακός οργασμός οικοδομείται στο κορμί μου…
Τα χέρια του με αρπάζουν και με αναγκάζουν να στηθώ στα τέσσερα… Στηρίζεται από τους ώμους μου και χώνει τον πούτσο του βιαστικά… σκληρά, σκληρότερα από πριν… τον βοηθά και η στάση του σώματός μου σ’ αυτό… Αναστενάζω βαθιά και δυνατά… Ικετεύω για περισσότερο… όπως πάντα…
«Γάμησε με… Πάρε με… Ναι… Σήκωσέ με στον ουρανό… Σκληρά…», λέω…
Το ένα του χέρι χαϊδεύει την πλάτη μου και το άλλο τραβάει τα μαλλιά μου… Η ευγένεια με την βιαιότητα συναντιούνται για μια φορά ακόμα… Με πονάει, αλλά το συναίσθημα του πάχους του πούτσου του να προχωρά μέσα μου είναι μοναδικό… Αισθάνομαι τόσο όμορφα για να αισθανθώ κάτι άλλο… αρνητικό… Έτσι όπως τραβάει το κεφάλι μου προς τα πίσω μου επιτρέπει να αναπνεύσω με τη ψυχή μου… Τα πνευμόνια μου δουλεύουν για να μπορέσω να συγκεντρώσω μέσα τους μια ικανοποιητική ποσότητα οξυγόνου…
Το κεφάλι μου προσγειώνεται ξανά στο κρεβάτι… Αισθάνομαι τον ιδρώτα από το πρόσωπο του να πέφτει στη πλάτη μου… Ασθμαίνω… Ικετεύω αναστενάζοντας καθώς το πάχος του πούτσου του δοκιμάζει τις αντοχές της κωλοτρυπίδας μου που δεν λέει να χαλαρώσει… Δεν έχω ιδέα πόσα εκατοστά πούτσου έχω μέσα μου, δίνω σημασία μόνο στη διάμετρό του…

Αχχ

Ωχχ
Υπομονετικά περιμένω την επόμενη κίνησή του… Όλα όσα κάνει περιστρέφονται γύρω από την επιθυμία του να με ικανοποιήσει… Στέλνει ηλεκτρικά κύματα σε ολόκληρο το κορμί μου ενώ ένας πόνος διαμορφώνεται μέσα στην κωλοτρυπίδα μου… Μια ζεστασιά αρχίζει να με τυλίγει εσωτερικά… το κορμί μου αποκρίνεται ακούσια στην απίστευτη αίσθηση που μου χαρίζει ο πούτσος του…
Ο πούτσος του εκρήγνυται… Η ποσότητα του σπέρματος είναι ικανοποιητική… σχεδόν απίστευτη… Κραυγάζω… Χρειαζόμουν την απελευθέρωσή του, αλλά δεν μπορώ να διαχειριστώ τόσο σπέρμα… Ο πούτσος του απελευθερώνει ενέργεια που κάνει το κορμί μου να τραντάζεται… να τραντάζεται άγρια…
Χύνω κι εγώ… Ασυγκράτητα… Αδειάζω το περιεχόμενο των αρχιδιών μου χωρίς βοήθεια… χωρίς καν να αγγίξω τον πούτσο μου… Χύνω από ζήλια… από αντίδραση στην εκσπερμάτιση του… Ολοκληρώνοντας, αισθάνομαι το χέρι του να τυλίγει τον πούτσο μου και να τον τινάζει… Τον σφίγγει και τον τινάζει…

Ωχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχ…

«Ναι, αδειάζω… αδειάζω, γαμώτο… Ναι…», λέω…

Μια μικρή -υπόλοιπο- ποσότητα σπέρματος πετάγεται με ορμή από τον πούτσο μου χτυπώντας το στήθος και το στομάχι του… Βιαστικά τον στραγγίζει ξανά και αμέσως μετά τον αφήνει… Το χέρι του απομακρύνεται από τον πούτσο μου που συσπάται άγρια στην αίσθηση της απόσυρσης…
Ξαπλώνει δίπλα μου
Με αρπάζει από τους ώμους… Ακουμπάει τα χείλια του στο στόμα μου… Τα χείλια μου χωρίζονται και η γλώσσα του εισβάλλει μέσα στο στόμα μου… Είμαι εξοικειωμένος σ’ αυτό…
Μου βγάζει το ύφασμα από τα μάτια και μου επιτρέπει να βλέπω ξανά, μετά από πολύ ώρα… Ανοιγοκλείνω τα μάτια μου, ρυθμίζοντάς τα… Τον κοιτάζω…
Είναι ο ομορφότερος άντρας στον κόσμο…
Είναι καλύτερος εραστής που είχα ποτέ στη ζωή μου…
Είναι το μωρό μου…

Η επίσπευση

Η καλύτερη ευχαρίστηση προέρχεται από το να του αρνούμαι να του προσφέρω την ευχαρίστηση που επιθυμεί…
Βγάζω τον πούτσο μου έξω… Τον κάνω να περιμένει…
Με βλέμμα δολοφονικό… επικίνδυνο… και ένα χαμόγελο καθόλου προσποιητό που τον αναστατώνει θέλοντας και μη… σέρνω τον πούτσο μου στο στήθος του… Τον οδηγώ αυτομάτως προς τα πάνω… Τα ακροδάχτυλά μου εντοπίζουν το μισάνοιχτο στόμα του… Χώνω ένα από αυτά κάπως αδέξια στη γωνία των χειλιών του… Το φτωχό σε αντιδράσεις μωρό μου είναι τόσο πολύ καυλωμένο… Βγάζω ειδική εγκύκλιο επιστράτευσης και τραβάω προς τα κάτω το φερμουάρ του παντελονιού του, αφού πρώτα ξεκουμπώσω τα κουμπιά του… Ο πούτσος του αναπηδά από τη χαρά του, από την πολυαναμενόμενη απελευθέρωσή του… Αστράφτει ήδη από ένα λεπτό στρώμα διάφανου σπέρματος…
Με το ένα χέρι μου τυλίγω τον πούτσο του και καθαρίζω την βάλανο του από το σπέρμα με τη βοήθεια του μεσαίου δάχτυλού μου… Ξηραίνω το δέρμα της βαλάνου του… όχι όμως για πολύ… Τρέχω τα δάχτυλα μου γύρω-γύρω από την βάση του πούτσου του, τα αφήνω να σκαρφαλώσουν κατά μήκος της πάνω πλευράς… χαϊδεύω το κεφάλι του… τα αφήνω να κάνουν τσουλήθρα κατά μήκος της κάτω πλευράς… Επαναλαμβάνω τις ίδιες κινήσεις… Προσέχω τον χορό του πούτσου του, τις συσπάσεις του και το τρέμουλο του σώματός του…
Το χέρι μου πηγαίνει χαμηλότερα για να πιάσει τη βάση του πούτσου του σταθερά… Βγάζω την γλώσσα μου και αφήνω την άκρη της να συρθεί πάνω στον πούτσο μου, ξεκινώντας από τη βάση και καταλήγοντας στο κεφάλι… Στα μισά του δρόμου… σταματώ… Επιστρέφω στη βάση… Ξεκινώ πάλι… σταματώ… Ακούγοντας την αιχμηρή εισαγωγή ενός αναστεναγμού να βγαίνει από το στόμα του και βλέποντας τον πούτσο του να συσπάται, αλλάζω ρότα… Πιέζω την γλώσσα μου πάνω του… πάνω στη σκληρή μεταξωτή σάρκα του πούτσου του… Η έντασή μου ατονεί, αλλά η γλώσσα μου συνεχίζει να μετακινείται… Λίγα εκατοστά ακόμα και είναι έτοιμος να βρεθεί στο στόμα μου… Κρατάει την ανάσα του, μπορώ να πω, περιμένοντας να βυθιστεί στη θερμή υγρασία του στόματος μου…
Σέρνω μπρος-πίσω τα χείλια μου… Υποστηρίζω τη στύση του πούτσου του με την γλώσσα μου… Μια μικρή ποσότητα σπέρματος αναβλύζει από τη σχισμή της ουρήθρας του… Αναπνέω τυλίγοντας την βάλανο του με την γλώσσα μου και αφήνοντάς την να στροβιλιστεί γύρω-γύρω… Ο πούτσος του είναι σχεδόν έτοιμος να εκπυρσοκροτήσει… ή όχι; Όχι ακόμα…
Τινάζεται ολόκληρος… Τα πόδια του τρέμουν… Οι παλάμες του εναλλάσσονται μεταξύ του σφιξίματος και του ανοίγματος… Γλύφω με τρυφερότητα το κεφάλι του πούτσου του… Συλλογίζομαι… Θα τον αφήσω να χύσει με μια απλή πίπα ή πρέπει να τον τραβήξω μαλακία; Συλλογίζομαι μια πράξη πολύ δυναμική… Δεν θέλω να τον απογοητεύσω… Κρατώ τον έλεγχο, αλλά δεν είμαι οπαδός του εφησυχασμού…
Στο επόμενο ακροβατικό της γλώσσας μου… την αφήνω να προσγειωθεί πάνω στα εδάφη των χειλιών μου… Σκεπάζω την βάλανο του με τα χείλια μου, χωρίς να τον ρουφώ… στροβιλίζω απλά την γλώσσα μου… πιέζω τα χείλια μου… διαδίδοντας την υγρασία και την θερμότητα…
Σταματώ… Τον κοιτάζω επίμονα… Μ’ ένα χαμόγελο ζωγραφισμένο στο πρόσωπο του με ικετεύει να επισπεύσω το τέλος…
Την επόμενη στιγμή η γλώσσα μου χάνεται σε μια δίνη πηχτού σπέρματος…

Μια προσευχή…

Ένας λαμπερός κύκλος φωτός χορεύει πάνω στο δέρμα μου… Το μωρό μου στέκεται απέναντί μου και με σκοπεύει μ’ έναν φακό… Το φως που βγαίνει είναι μια επέκταση του χεριού του… των σκέψεών του… και της επιθυμίας του… Το φως συγκρούεται με το δέρμα μου… δημιουργεί σκιές… ανιχνεύει τις φλέβες μου… ανακαλύπτει τα μικροσκοπικά τριχοειδή αγγεία μου… το τρίχωμά μου που καλύπτει το κορμί μου σαν ένα είδος περίπλοκου διχτυού… Με κρατά όμηρο των σκιών και με κοιτάζει καπνίζοντας αμέριμνος το τσιγάρο του… Ο φωτεινός κύκλος του φωτός διαπερνά το μάτι μου, ζεσταίνει τα μάγουλά μου… δημιουργεί πλαίσια γύρω από τις ρόγες τους στήθους μου… γλιστράει χαμηλά στην κοιλιά μου… χρήζει πρωταγωνιστή τον πούτσο μου…
«Κλείσε το φως…», του λέω… «… ντρέπεται ο πούτσος μου…»…
Πατάει το κουμπί του φακού και το φως εξαφανίζεται…
«Δεν βλέπω τίποτα…», μου λέει…
«Ακολούθησε τη φωνή μου…», του λέω…
Σκοντάφτει σε μια καρέκλα, αλλά βρίσκει εύκολα το δρόμο προς το κρεβάτι όπου και είμαι ξαπλωμένος… Πέφτει πάνω σαν εισβολέας κάνοντας το κρεβάτι το τρίξει…
«Ήρθα…», μου λέει…
Του ζητώ ή καλύτερα τον διατάζω να με πλησιάσει… Σύρει το κορμί του μέσα στο σκοτάδι… Τον πιάνω από τα πόδια και ξαπλώνω πάνω του… Σχίζω στα δυο τα χείλια του με την γλώσσα μου… Είμαι έτοιμος να τον ρουφήξω, σαν να είναι μεδούλι από κόκαλο… Τα χείλια μου σκάνε πάνω στα δικά του… Τον μυρίζω και τον γλείφω στο πρόσωπο… Φαντάζομαι τον ατμό από τη θερμοκρασία που έχει αναπτυχθεί μέσα του να βγαίνει από την κωλοτρυπίδα του…
Η καρδιά του βροντάει και η δική μου χτυπάει δυνατά… Τα δόντια του κροταλίζουν… Τρίβω τις μπούκλες του με τα δάχτυλα μου σαν να παίζω βιολί… Οι ήχοι που βγαίνουν από το στόμα του με διεγείρουν… δεν μπορώ να αντισταθώ… Οι ανάσες μου παίρνουν έναν ρυθμό σαν να τρέχω σε γήπεδο… σαν να πηδώ εμπόδια…
Χώνω τα δάχτυλά μου μέσα του… ξύνω την κωλοτρυπίδα του λερώνοντας τα νύχια μου… Σκάβω τις αρθρώσεις του… μεταμορφώνω τα δάχτυλά μου σε σκουλήκια που σέρνονται πάνω του όλο ανησυχία σαν να ψάχνουν διέξοδο… Ανοίγει ξανά τον φακό φέρνοντας φωτεινές ακτίνες στο στόμα μου…
Μένουμε σιωπηλοί… Το φως του φακού μου φέρνει ημικρανία…
Απλώνω ναρκωμένος το χέρι μου πάνω του… Μου το δαγκώνει… Αν γινόταν θα μπορούσε να μου το φάει… Ο φόβος να μη με πονέσει τον αποτρέπει να συνεχίσει… Ο πόνος δεν είναι ικανός να μου αλλάξει τα σχέδια… Κάθομαι και ακούω την ανάσα του… τον ήχο καθώς καταπίνει τα σάλια του… Μαζί με τα σάλια του ταξιδεύω κι εγώ στα έντερά του προσδοκώντας να μη χωνέψει, αλλά να με εκδιώξει μέσω της κωλοτρυπίδας του…
Φωνάζουμε ο ένας το στόμα του άλλου…
Δεν επιτρέπουμε καμία πηγή φωτός να φτάσει πάνω μας… Μερικές στιγμές, τυχαία, από το φως του δρόμου βλέπω μια γωνιά του στόματος του… την άκρη της μύτης του… μια λάμψη καστανή μέσα στην ίριδα του ματιού του…
Ακούω τον βαθύ αναστεναγμό του…
Πιάνω και κουνάω τα αρχίδια του… Σκέφτομαι και ακούω στη φαντασία μου ήχο κουδουνιών… ήχο ίδιο μ’ αυτόν που προδίδει την ταυτότητα των σκυλιών του Αγίου Βερνάρδου που κυκλοφορούν έχοντας στο περιλαίμιό τους μια κουδούνα για να μπορούν να τους ακούν όσοι μένουν θαμμένοι κάτω από το χιόνι μετά από μια χιονοστιβάδα…
Με το χέρι μου ξεκινώ να τον τραβάω μαλακία δίνοντας του την ευκαιρία να χύσει πάνω μου τη στιγμή που καταλήγω στο συμπέρασμα μιας προσευχής…

«… ας μείνει για πάντα δικός μου… Αμήν…»

Παραπλανητικό χάδι

Μετά το γεύμα, συνεχίζω να είμαι κουρασμένος, αλλά όχι και πεινασμένος… Ξαπλώνω μπρούμυτα στο κρεβάτι… Μετά από λίγα λεπτά, έρχεται το μωρό μου και κάθεται δίπλα μου… Μου δίνει ένα τρυφερό χτύπημα στον κώλο και ακουμπά τα χέρια του στα μπούτια μου… Γουργουρίζω από ευτυχία και κρατώ την αναπνοή μου… Μου αρέσει να με χαϊδεύει… να με αγγίζει… Τα χέρια του έχουν τη δύναμη να με κάνουν υπάκουο… με κάνουν να βρίσκομαι σε μια κατάσταση απρόσεκτης συναίνεσης… Το σημερινό χάδι του είναι σχεδόν παραπλανητικό… κατευναστικό… Υπονοεί μια απειλή καθώς βρίσκεται ψηλά και ετοιμάζεται να προσγειωθεί πάνω μου… Τα δάχτυλά του γλιστρούν στο στρογγυλό, πάντα πρόθυμο, κώλο μου και στη συνέχεια ανεβαίνουν στη πλάτη μου… Ο πούτσος μου τρέμει από την αναμονή ανάμεσα στα πόδια μου… Το χάδι του με καυλώνει… Γελάω και αναστενάζω… προσπαθώ να πνίξω κραυγές και ετοιμάζομαι για το επόμενο χάδι… Ανοίγω τα πόδια μου και σπρώχνω το κορμί μου στο στρώμα… Προσφέρομαι στο ανηλεές χέρι του που αρπάζει το ένα μου πόδι λίγο άτσαλα… Τον κλωτσώ σαν να είναι σκουπίδι… τον υποβιβάζω επίτηδες, προσδοκώντας την αντίδρασή του… Αφήνω τα πόδια μου ανοιχτά, τόσο όσο χρειάζεται για να φέρει ανάμεσά τους το πρόσωπό του… Υπάρχει μια μεγάλη διαδικασία που πρέπει να τηρηθεί μέχρι να δώσει στην κωλοτρυπίδα μου την γλώσσα του… Παρενοχλεί με την άκρη της γλώσσας του την είσοδο της κωλοτρυπίδας μου, όχι περισσότερο από εξήντα δευτερόλεπτα… Μετά, αισθάνομαι ένα πόνο σαν από έγκαυμα… Κρατά την γλώσσα του μέσα μου, επίτηδες, για να κερδίσει χρόνο… Δεν μπορώ να μπω στη σκέψη του… προσποιούμαι τον ήρεμο, ένα απομεινάρι αυτοελέγχου βρίσκεται ακόμη μέσα μου… Τυφλά τον εμπιστεύομαι, εφόσον συνεχίζει να κρατά εγκλωβισμένη την γλώσσα του στην κωλοτρυπίδα μου… Και γιατί όχι; Μόνο εκεί μπορεί να είναι ασφαλής… Γρατσουνίζει τους φραγμούς μου… εξουδετερώνει τους φρουρούς μου… υπολογίζω πόσο θα συνεχίσουν να αντιστέκονται οι σφικτήρες μου…
Δεν του δίνω πια οδηγίες… ξέρει πολύ καλά τι πρέπει να κάνει… Καυλώνω γρήγορα και σοβαρά, χωρίς να χύσω… Η γλώσσα του σταματά, σταματά, σταματά μέσα μου… βροντά στα βάθη της κωλοτρυπίδας μου, και βγαίνει παλεύοντας… Αισθάνομαι ότι γυρίζουν τα μέσα μου έξω… Θέλω και δεν θέλω την γλώσσα του… Θέλω περισσότερο τον πούτσο του… Σέρνομαι σαν γάτα πάνω στο κρεβάτι, προκαλώντας τον… είναι τόσο εθιστικό αυτό… Αναρωτιέμαι πότε θα μου τον χώσει… αναστατώνομαι… Πόσα άραγε από τα εκατοστά του πούτσου του θα αντέξω να πάρω; Θα καταλάβει πότε υποτίθεται πρέπει να σταματήσει ή πρέπει να του το πω εγώ;
Τέλος οι σκέψεις… Με μια βραχνή φωνή τον παρακαλώ, κλαψουρίζω αναστενάζοντας για έλεος… ικετεύω να με γαμήσει… Αργεί, κι αυτό με φοβίζει…
Απαιτώ…

Το χρονικό ενός φιλιού

Κρατώ τον Λουκά στην αγκαλιά μου και δείχνω τόσο αδέξιος, νευρικός… άμαθος, αβέβαιος για τους κανόνες που ισχύουν για ένα πατέρα και ένα γιο… Τον κοιτάζω ξανά και ξανά και είμαι σίγουρος πως στα μάτια του φαίνομαι σαν ένας ηλίθιος που δεν ξέρει τι πρέπει να κάνει… Όσο μεγαλώνει γίνεται πιο συμπαθητικός και γλυκός …Αισθάνομαι ένα περίεργο είδος έλξης να αναπτύσσεται μεταξύ μας… μια έλξη που δεν υπήρχε ανάμεσα στον πατέρα μου και σ’ εμένα… Μεταβαίνω με τα δάχτυλά μου στο κεφαλάκι του και παίζω σταυρόλεξο με τα μάτια του, την μύτη του… το στόμα του…

«Σαλιάρη…», του λέω…

Κάθε φορά που τον κρατώ η καρδιά μου χτυπάει κάθε φορά και πιο γρήγορα από τον φόβο μη μου πάθει τίποτα… Τα φωτεινά μάτια του είναι ίδια με του Μιχάλη… Είναι λανθασμένη η προσπάθειά μου να βρω κάποιο χαρακτηριστικό πάνω του που να θυμίζει κάτι από εμένα ή κάτι από τον Μιχάλη, αλλά διασκεδάζω βρίσκοντας ομοιότητες που μετά από λίγα δευτερόλεπτα αλλάζουν… Με το πέρασμα του χρόνου, οι μνήμες από τη παιδική ηλικία μου με εγκαταλείπουν… η μητέρα μου όμως θυμάται πολλά και μου διηγείται πόσο γκρινιάρης ήμουν και πως σούφρωνα τα χείλια μου όταν ήθελα να κλάψω…

«Όταν είδα τον Λουκά για πρώτη φορά μου ήρθε να λιποθυμήσω, είναι ίδιος εσύ…», μου λέει η μητέρα μου και με φέρνει σε αμηχανία, κυρίως όταν βρίσκεται παρών και ο Μιχάλης… Προσπαθώ να αλλάξω τη συζήτηση και να σκοτώσω τους υπαινιγμούς της…

«Ναι, είναι… Είμαι… δηλαδή, πιστεύω ότι μοιάζει και στους δυο μας…», της λέω… προσπαθώ να πω και τελειώνω τη συζήτηση παίρνοντας τον Μιχάλη από το χέρι… Χαμογελώντας τον παρασύρω σ’ ένα άλλο δωμάτιο, ακολουθώντας μια τροχιά γύρω του σαν να είμαι δορυφόρος του…

«Μη μουτρώνεις… το ίδιο θα έλεγε και η δικιά σου μητέρα…», του λέω και ξεχνάμε τα πάντα… Τα ξεχνάμε με την πρώτη αγκαλιά, το πρώτο φιλί… τη προσπάθεια του κορμιού να πλησιάσει το άλλο μέσα από τη κίνηση…

Αγκαλιαζόμαστε, και τα χέρια μας ξαπλώνουν στα μπράτσα ή στις πλάτες ενημερώνοντάς μας για τη ζεστασιά του δέρματος πάνω ή κάτω από τα ρούχα… ενημερώνοντάς μας για το πότε οι μυς σφίγγονται ή χαλαρώνουν γρατσουνίζοντας τα υφάσματα των ρούχων μας, πεινασμένοι για περισσότερη επαφή…

Φιλιόμαστε… αθόρυβα… Τραβιόμαστε χώρια και χαμογελάμε ο ένας τον άλλο… Με δυσκολία κρατιέμαι να μη πω καμία μαλακία… Τα χείλια μας είναι υγρά και τα στόματά μας χάσκουν…

«Σαλιάρη…», του λέω…

Φιλώ και ρουφώ τα χείλια του… Πειραματικά φέρνω την γλώσσα μου μέσα στο στόμα του… Βρίσκουμε εκείνο τον ρυθμό που μας βοηθά να φιλιόμαστε αδιάκοπα χωρίς να χάνουμε ούτε μια ανάσα… Τα φιλιά μας είναι πολύ πιο σύνθετα απ’ ότι των υπολοίπων ανθρώπων… Περίπλοκα, με τη συνοδεία σκέψεων που πηγαίνουν και έρχονται… Μέσα σε ελάχιστα δευτερόλεπτα παίρνουμε και δεχόμαστε σάλια των οποίων την ροή δεν μπορούμε να ελέγξουμε… Υπάρχει μια αμοιβαία παραχώρηση, όπως στο χορό ή στην πάλη…

Δίνουμε φιλιά… φιλιά… φιλιά… ο ένας στον άλλο, φιλιά καλά… φιλιά κακά… ενεργητικά και παθητικά… Φυσώ μέσα στο στόμα του και ανακαλύπτω μια γλύκα, μοναδική… Η γλώσσα μου ελέγχει το πάνω χείλος του και το δάχτυλό μου το κάτω… Τα σάλια βγαίνουν σαν παλίρροια…

Οδηγούμαστε σε πιο παθιασμένα φιλιά, αναστενάζουμε ελάχιστα και οι ανάσες μας γίνονται βαθύτερες… Τα χέρια του γλιστρούν από τους ώμους μου, στα πλευρά μου… Το στόμα του ανοίγει την ίδια στιγμή που ανοίγει και το δικό μου… Η γλώσσα μου εισβάλλει μέσα του… Σπρώχνω προς τα πίσω τις μπούκλες του, τα δάχτυλά μου χάνονται στη μεταξωτή σύγχυσή τους… Κοιτάζω τα μουντά μάτια του. Μέσα τους η επιθυμία του είναι τόσο σφοδρή που μπορώ να την πιώ… Κινώ τα χείλια μου όχι πάνω στα χείλια του, αλλά προς το λαιμό του… Λαχανιάζει και χαμογελώ στο δέρμα του…

Μυρίζω τα μυστικά του, έστω κι αυτά τα λιγοστά… Τα χείλια μου αγγίζουν το άψογα ξυρισμένο δέρμα του λαιμού του, ακριβώς πίσω από τα αυτιά του… Υπολογίζω τις επόμενες κινήσεις μου… ξεκλειδώνω κλειδαριές και χώνομαι σε λαβύρινθους του κορμιού του… Όλα πάνω του είναι ένα καλό παιχνίδι… όλο δράση…

Οδηγώ τα χέρια μου σε όλες τις κατευθύνσεις… Απολαμβάνω το φιλί χαϊδεύοντας το σώμα του που αστράφτει κάτω από το πουκάμισό του… κάτω από το ανοικτό πουκάμισό του… Η καρδιά του χτυπάει δυνατά… Τον φιλώ, διατηρώ το στόμα μου πάνω του… γνωρίζοντας ότι μια τέτοια απλή πράξη είναι τόσο καυτή… τόσο ερωτική… Κινείται πάνω μου, συμβαδίζοντας με τον ρυθμό μου… Σύντομα βρίσκεται από πάνω μου… Τα κορμιά μας ευθυγραμμίζονται και γίνονται μέρος των φιλιών… Εστιάζουμε στο να ρουφάμε τα χείλια μας… στο να τα τραβάμε… Οι γλώσσες μας στροβιλίζονται, χορεύουν αγκαλιασμένες εξερευνώντας όλες τις υγρές και παρακμιακές περιοχές των στομάτων μας…

Το κορμί του είναι εύκαμπτο και καυτό… Με αλέθει φιλώντας με ξανά και ξανά… Σπρώχνω τα χέρια μου πάνω του… Δεν θυμάμαι πόσα φιλιά ανταλλάξαμε… Θυμάμαι αόριστα πως καταλήξαμε στο κρεβάτι, σιωπηλά, για να μη ξυπνήσουμε τον Λουκά…

Ασυγκράτητος

Αναρωτιέμαι τι αισθάνονται τα χείλια σου όταν πιέζονται στα δικά μου χείλια… Ηρεμείς και γίνεσαι γλυκός και ευγενικός ή το φιλί ξυπνάει την άγρια, την βίαιη πλευρά σου; Ίσως αν ξεκινούσες να με φιλάς με πιο αργούς ρυθμούς, θα είχαμε χρόνο να σκεφτούμε με σοβαρότητα την επόμενη κίνησή μας… Δεν σταθήκαμε όμως τυχεροί, δεν πειράζει… Ακουμπώντας τα χείλια σου πάνω στα δικά μου γίνεσαι ασυγκράτητος… Με δυσκολία μπορώ να σε συγκρατήσω, αν και δεν μου το ζήτησες… Αρπάζω μια τούφα από τις μπούκλες σου… Κλείνω την γλώσσα σου μέσα στο στόμα μου… Ξέρω ότι έχω επιλέξει τη σωστή πορεία… ακούγοντας την ταχύτητα των αναστεναγμών να βγαίνουν από το στόμα σου… Μια φαντασίωση που σκέφτομαι αρκετά συχνά την τελευταία εβδομάδα, είναι να κρατώ τον τεράστιο πούτσο σου στο χέρι μου και ταυτόχρονα να φιλώ το ημίγυμνό σου κορμί… Θα μου επιτρέψεις, πιστεύω… Από ισχυρός γίνομαι μαλθακός… Είμαι πολύ ερωτευμένος… δεν μπορώ να κρατήσω το βλέμμα μου μακριά από εσένα… Φιλώ τις ρόγες σου και τις συλλαμβάνω ανάμεσα στο διάστημα των χειλιών μου… Βλέπω τα χέρια μου να κινούνται στις γραμμές του κορμιού σου… κατά μήκος της σπονδυλικής στήλης σου… στη μέση σου… χαμηλά στον κώλο σου… Γίνομαι άπληστος και ασυγκράτητος… Φιλιόμαστε και κυλώ τα δάχτυλά μου στις ρόγες σου… Δίνω μεγάλη προσοχή σ’ αυτό που κάνω, μετρώντας τους αναστεναγμούς της έγκρισης που αποσπώ από το στόμα σου… Επιστρατεύω όλη τη δύναμή μου, προσπαθώντας να μη φαίνομαι εγωιστής… Παλεύω πρωτίστως για τη δική σου ικανοποίηση και δευτερευόντως για τη δική μου… να το ξέρεις…
Κάνω μικρόφωνα τις ρόγες σου και μιλώ… Τις περιβάλλω με την γλώσσα μου… Τις ρουφάω… Τις δαγκώνω… ήρεμα… όσο μ’ αφήνεις, καθώς τρέχω το χέρι μου ανάμεσα στα πόδια σου (ανησυχώ για τη ποσότητα της υγρασίας που θα βρω… εν ευθέτω χρόνο…)… Καταλαβαίνω για ποιο λόγο με συναρπάζεις… Είσαι ακαταμάχητος, σε τέτοιο βαθμό που να μη μπορώ να κρατήσω τα χέρια μου μακριά από το κορμί σου… Δεν θέλω μόνο να σε αγγίζω… αλλά να χάνομαι πάνω σου, μέσα σου… με διάθεση εξερευνητή…
Γλιστρώ το χέρι μου κατά μήκος του πούτσου σου… Καυλώνω… Συντρίβω τα αρχίδια σου σκοντάφτοντας πάνω τους… Πιάνω τον πούτσο σου σαν να κρατώ για πρώτη φορά πούτσο… σαν να μαθαίνω πώς να τον κρατώ μόνος μου… άνευ δασκάλου… Κλείνω τα μάτια μου και απεικονίζω το δάχτυλό μου να γλιστρά αργά μέσα στην κωλοτρυπίδα σου… Ναι, σιγουρεύομαι για το πόσο υγρός είσαι… Η πλάτη σου σχηματίζει αψίδα καθώς αφήνω τον αντίχειρά μου να σε σκάβει… Ξέρεις ότι θα ήμουν ικανός να σε φέρω σε οργασμό…
Κατόπιν ξοδευόμαστε σε τρελά φιλιά… Καταβροχθίζουμε πεινασμένα ο ένας τον άλλο… τινάζουμε τα κορμιά μας σαν χαλιά… Γελώ κι εσύ καλύπτεις τα μάτια μου… ακριβώς τη στιγμή που ήμουν έτοιμος να τυφλωθώ από την γοητεία σου… Μου δίνεις ένα παρατεταμένο φιλί εγκαθιστώντας μέσα στο στόμα μου την γλώσσα σου… Μου δίνεις το τέλειο φιλί, έτσι όπως μόνο εσύ ξέρεις να φιλάς μ’ ένα ευχάριστο μίγμα πρόκλησης, γλύκας και εξυπνάδας…
Σέρνομαι πάνω σου… με την ελπίδα να μου δώσεις άλλο ένα φιλί… Δεν θα με αφήσεις παραπονεμένο φαντάζομαι, ε;

Μόνο πόνος

«Θέλω να με πονέσεις». Αυτές οι τέσσερις λέξεις συνοψίζουν την σημαντικότητα των επιθυμιών μου… Φορώ μόνο το μπόξερ μου και κάθομαι σε μια από τις ξύλινες καρέκλες της κουζίνας… ανάποδα… Στην ξύλινη πλάτη της ακουμπώ το στήθος μου… Χαϊδεύω τα πόδια μου και τα στηρίζω στις γωνίες με όλη μου τη δύναμη μέχρι ν’ ακούσω το τρίξιμο της καρέκλας… Το μωρό μου ζεσταίνει το γάλα του Λουκά, και μάλλον με αγνοεί ή κάνει πως με αγνοεί… Τον κοιτάζω βάζοντας το κεφάλι μου πάνω στα χέρια μου… Επικεντρώνω το βλέμμα μου στο μωρό μου και ηρεμώ… Το αίμα ορμά μέσα στις φλέβες μου… μέσα στις αρτηρίες μου… Τυλίγω την καρέκλα με τα χέρια μου… εξωτερικεύω την ανάγκη μου να δώσω μια μεγάλη αγκαλιά… Χρειάζομαι κάποιον για να τον αγκαλιάσω… Χρειάζομαι το μωρό μου που αυτή τη στιγμή εμφιαλώνει το γάλα… Του κάνω νεύμα να με πλησιάσει… Τον φωνάζω… Πρέπει να τον αγκαλιάσω… Πρέπει να τον αισθανθώ πάλι… Να φορολογήσω ένα μέρος της δύναμής του και να την μετατρέψω σε πόνο…
Τον βλέπω να με πλησιάζει… Δεν μπορώ να αποκλείσω την πιθανότητα πως σύντομα θα βρίσκεται στην αγκαλιά μου… ίσως καθίσει και στα γόνατά μου… Όχι ακόμα… εντάξει… Αισθάνομαι την ανάσα του… Του πιάνω το χέρι και αγνοώ την προσπάθειά του να δραπετεύσει… Εστιάζω σε κάτι πολύ απλό… Στην ομορφιά του… Καθαρίζω μ’ ένα φύσημα μερικές από τις μπούκλες που πέφτουν στο μέτωπό του… Ακούω την κίνηση του αέρα σαν θρόισμα καθώς πλησιάζω το πρόσωπό μου στο δικό του… Είναι κοντά μου… Εκεί που θέλω να είναι…
Το δέρμα μου βουρτσίζει το δέρμα του… Το ύφασμα της μπλούζας του ταξιδεύει προς τα επάνω, χαϊδεύοντας τους ώμους του στη προσπάθειά μου να του την βγάλω… Με πιάνει από τους καρπούς… Κάνει τα δάχτυλά του χειροπέδες… Με πονάει… λίγο, πολύ λίγο… Δεν είμαι ευχαριστημένος… Δεν μου είναι αρκετό… Αισθάνομαι τον θυμό μου να φουντώνει…
Τα χέρια του σύρονται πάνω στο δέρμα μου σκαρφαλώνοντας στις κορυφές και κάνοντας περιηγήσεις στο στομάχι μου και στους μυς μου… Αισθάνομαι το ίδιο τσίμπημα μ’ αυτό της πρώτης ερωτικής συνεύρεσής μας… Τότε που έκανα θραύση , στην πρεμιέρα, μετατρέποντας το νεκρό από εμπειρίες κορμί του, σ’ ένα ζωντανό κορμί… Ιδρώτας απελευθερώνεται και συνοδεύεται από αναστεναγμούς και πνιχτά βογγητά…
Ο πούτσος μου βρίσκεται στο επίκεντρο του θαυμασμού του…
Στο σημείο που το πούτσος μου συναντά τα αρχίδια μου πιέζει το δάχτυλό του με δύναμη… Το πρόσωπό μου ακτινοβολεί από την ευχαρίστηση που μόνο ο πόνος μπορεί να προσφέρει… Μόνο ο πόνος…

Παλμός

Τα δάχτυλά μου στάζουν υγρά καθώς τα κινώ μέσα-έξω στην κωλοτρυπίδα του… Τα ζεστά τοιχώματα της κωλοτρυπίδας του τεντώνονται και πάλλονται… αποκρίνονται στον ρυθμό μου… Την ίδια στιγμή τα χείλια μου φιλούν τον λαιμό του… η γλώσσα μου τον γλείφει και τα δόντια μου τον δαγκώνουν… Το βλέμμα του ταξιδεύει παντού, πάνω μου… πάνω του… προσέχει την κάθε κίνησή μου σαν να θέλει να μη χάσει ούτε στιγμή…
Τόσο ο πούτσος μου όσο και ο πούτσος του είναι σηκωμένοι ψηλά… στέκονται όρθιοι… σκληροί… Η θεία επιφοίτηση τους έχει ευλογήσει να είναι τόσο ευαίσθητοι που να ερεθίζονται με το παραμικρό άγγιγμα… Είμαι έτοιμος να ρουφήξω τον πούτσο του… τόσο λαίμαργα… τόσο εύκολα… Πρέπει να τον δοκιμάσω…
«Δεν έχεις να κάνεις τίποτα, αν δεν με παρακαλέσεις…», μου λέει και προκλητικά χαϊδεύει τον πούτσο του και τον χτυπάει πάνω στα χείλια μου κάνοντας τα σάλια να ξεχειλίσουν από τις άκρες τους… Γλιστράει τον πούτσο του πάνω μου συνοδεύοντας κάθε κίνηση του μ’ ένα χάδι από τα δάχτυλά του…
«… μάλλον εσύ πρέπει να με ικετεύσεις να σε γαμήσω…», του λέω… ψιθυρίζω…
«Καλά λοιπόν, σε παρακαλώ…», μου λέει… ανοίγει τα πόδια του που πρέπει να τρέμουν λίγο… μάλλον από την καύλα… «… σε παρακαλώ… γάμησέ με… βάλε τον πούτσο σου μέσα μου… σε παρακαλώ…», μου λέει…
Μου μιλάει και βογκάει… Το κορμί του γλιστράει πάνω στο κρεβάτι… Ένας θερμός, υγρός παφλασμός πνίγει τα δάχτυλά μου καθώς τα σπρώχνω μέσα στην κωλοτρυπίδα του… Τα δάχτυλά μου γαντζώνονται μέσα του φέρνοντάς τον σε οργασμό… Τον κοιτάζω στο πρόσωπο… δεν φαίνεται να με κοιτάζει… Κάτι πρέπει να σκέφτεται… κάτι πρέπει να ονειρεύεται… Οδηγώ το πρησμένο, πορφυρό κεφάλι του πούτσου μου μέσα του, σκοπεύοντας να τον γαμήσω όσο πιο δυνατά γίνεται…
«Σε παρακαλώ…», μου λέει… λαχανιάζει… «… σε παρακαλώ… χρειάζομαι τον πούτσο σου… σε παρακαλώ… γάμησέ με…», μου λέει… Με προσκαλεί… Με προκαλεί… Κρατώ σταθερά τον πούτσο μου από τη βάση και τον χώνω βαθιά μέσα του, τρίβοντας ταυτόχρονα τα τοιχώματά της κωλοτρυπίδας του… Τα χαρακτηριστικά του προσώπου του παραμορφώνονται στη πρώτη παρείσφρηση… Μ’ ένα άλλο βογγητό ευχαρίστησης, γλιστρώ τον πούτσο μου με μια μακροχρόνια, αργή ώθηση γεμίζοντάς τον μ’ έναν υπέροχο τρόπο…
Δυστυχώς, δεν έχω άλλα εκατοστά πούτσου να χώσω μέσα του, αν και μπορούσε να πάρει πολλά ακόμα…
«Πρόκειται να χύσω…», του λέω αναπνέοντας με δυσκολία… «… μ’ ακούς; Θα χύσω…», του επαναλαμβάνω…
«Μην καθυστερείς… μη κάνεις πίσω…», μου λέει… μου ψιθυρίζει… «πότισέ με… γέμισέ με, με τα χύσια σου…», μου ζητά…
Γλιστρώ πάνω στο στήθος του και ανοίγω τα χείλια του με το δάχτυλό μου… Την ίδια στιγμή χώνω σκληρότερα και πιο δυνατά τον πούτσο μου μέσα του… Η είσοδος της κωλοτρυπίδας του ανοίγει πιο πολύ… Το μωρό μου βογκάει… Το βλέμμα του χάνεται καθώς ο πούτσος μου παραβιάζει τα όρια της αντοχής της κωλοτρυπίδας του…
«Ωωω… τι γαμήσι είναι αυτό;… Χύνω…», του λέω λαχανιάζοντας…
Τα χέρια του αρπάζουν τα σεντόνια και τα κάνουν μια σωρό που καταλήγει στο πάτωμα… Βογκάει πολύ… σκληρά… Σε κάθε βογκητό ο πούτσος μου πάλλεται… Τον παίρνω στο χέρι μου και τον τραβώ έξω… Τον τραβάω μαλακία επειγόντως… με τα χύσια μου λερώνω το πρόσωπό του αφήνοντας τα σημάδια μου πάνω του… έτσι όπως έπρεπε… έτσι όπως τα ήθελε… έτσι όπως τα χρειαζόταν…

Ο Αλαντίν και το τζίνι

«Θέλω να με γαμήσεις…», του ζήτησα…
Ήταν η τελευταία από τις τρεις επιθυμίες που μπορούσε να πραγματοποιήσει…
Μένω κουρνιασμένος στην άκρη του κρεβατιού μ’ ένα γλυκό πόνο στην κωλοτρυπίδα που δεν λέει να υποχωρήσει, όπως και ο οργασμός…
«Σε παρακαλώ, άφησέ με να τραβήξω μια μαλακία… μια μαλακία μόνο…», του λέω λυπητερά…
«Όχι… τελείωσαν οι επιθυμίες για απόψε…», μου λέει…
«Σε παρακαλώ… Δεν θα σε χρειαστώ καθόλου. Θα τα κάνω όλα μόνο μου… ήσυχα-ήσυχα…», του λέω…
«Όχι… ό, τι συμφωνήσαμε… συμφωνήσαμε…», μου λέει…
«Μια τελευταία επιθυμία…», του ζητώ…
«Ποτέ… Παραβαίνεις του όρους του παιχνιδιού…», μου απαντά…
«Τουλάχιστον μπορώ να αγγιχτώ;», τον ρωτώ…
«Όχι, δεν μπορείς…», μου λέει
«Γιατί;», τον ρωτώ…
«Γιατί αργά ή γρήγορα θα στείλεις το χέρι στον πούτσο σου…», μου απαντά…
«Σε παρακαλώ… Μόνο για λίγο…», του λέω…
«Όχι… και μη μου ζητήσεις τίποτα άλλο…», μου λέει με φωνή αυστηρή…
Επιχειρώ να σηκώσω το χέρι μου και να το φέρω πολύ κοντά στα πόδια μου… δίπλα ακριβώς από τον πούτσο μου…
Σηκώνεται και πέφτει σχεδόν πάνω μου, σταματώντας με…
«Δεν υπάρχει τρόπος να ξεφύγεις…», μου λέει…
«Δεν υπάρχει; Μα καλά, που βρισκόμαστε;», τον ρωτάω
«Μπορεί να είμαι σκλάβος σου, αλλά εσύ είσαι αυτός που εξαρτάσαι από μένα…», μου λέει…
«Πρέπει να γίνεις περισσότερο συμπονετικός…», του λέω…
«Μου ζήτησες τρεις επιθυμίες και τις πραγματοποίησα, έτσι όπως είχαμε συμφωνήσει…», μου λέει…
«Καλώς… Άσε εμένα… Αυτόν εδώ… αυτόν (πιάνω τον πούτσο μου)… δεν τον λυπάσαι;
Κοιτάζουμε ο ένας τον άλλο, προσεκτικά στα μάτια… Το μέτωπό του είναι ζαρωμένο… Σαν να προσπαθεί να μου πει κάτι… κάτι που αισθάνεται εκείνη τη στιγμή…
«Σ’ αγαπώ Αλαντίν…», μου λέει…
«Κι εγώ, σ’ αγαπώ… Τζίνι…», του λέω…