Τυμπανοκρουσίες

Επιστρέφω στο σπίτι από τη δουλειά αρκετά αργά, αλλά με όρεξη για μικρές ή μεγάλες αμαρτίες… αυτό εξαρτάται από την όρεξη του μωρού μου… Προσωπικά δεν έχω κανένα πρόβλημα, περιμένω μόνο να δώσει το σύνθημα για να ξεκινήσει η περιπέτεια των κορμιών μας… Μιλώντας με τους συναδέρφους μου στο γραφείο κατέληξα στο συμπέρασμα πως κάθε άντρας θέλει μετά την δουλειά να γαμήσει, αλλά δεν μπορεί εξαιτίας της παρουσίας των παιδιών που μπερδεύονται στα πόδια τους… Ως προς αυτό το θέμα, ευτυχώς, είμαστε τυχεροί… Ακόμα και όταν ο μικρός έρθει στο σπίτι, θα μένει με την μητέρα μου σε ξεχωριστό χώρο ώστε να μπορούμε ανενόχλητοι να ερωτοτροπούμε… Οι γονείς δηλαδή δεν έχουν ψυχή; Δεν θέλουν να κάνουν τις αταξίες τους όπως και πριν; Δεν πρέπει να συνεχίσουν να παίζουν το παιχνίδι του χαμένου θησαυρού; Ε;
Κατευθύνομαι προς το σαλόνι μιας και ο ήχος της ανοικτής τηλεόρασης προδίδει την παρουσία του στο συγκεκριμένο δωμάτιο… Τον βλέπω να κάθεται στον καναπέ… Τον πλησιάζω και του δίνω ένα φιλί στο μάγουλο για χαιρετισμό…
«Πάω να κάνω ένα ντους και έρχομαι αμέσως…», του λέω…
«Πήγαινε… σε περιμένω…», μου λέει…
Λίγο αργότερα, στην κρεβατοκάμαρα πια, σβήνει τα φώτα και αφήνει μόνο αυτό του πορτατίφ… Με βάζει αμέσως κάτω στο κρεβάτι, μου βγάζει το μπουρνούζι και με αφήνει γυμνό… Το μωρό μου είναι πολύ έτοιμο, πρόθυμο και ευγενικό… είναι ένας όμορφος ιππότης… Γνωρίζει ότι αυτού του είδους η συμπεριφορά του έχει αποτελέσματα στην ένταση της καύλας και του οργασμού μου… Τρίβει το τριχωτό στήθος μου και φιλά τον λαιμό μου για να ανάψει το πάθος… Αγγίζει τα μπούτια μου αρκετά ψηλά, στο σημείο που ξεκουράζεται ο πούτσος μου… Ο πούτσος του σηκώνεται ψηλά και μπορούμε να ξεκινήσουμε…
«Σκύψε στα τέσσερα…», μου ζητάει…
Έρχεται από πίσω μου και με ένα βογγητό χώνει τον πούτσο του μέσα στην κωλοτρυπίδα μου… αργά… έπειτα γρήγορα… γρηγορότερα… Τα δάχτυλα μου χώνονται στο δέρμα της πλάτης του… Έχω σιγουρευτεί πως η αμαρτία θα είναι μεγάλη και όχι μικρή… Το μωρό μου δεν χάνει την ευκαιρία να αποδείξει πόσο καλός εραστής είναι… Είναι ένας παλαίμαχος, ο οποίος αρέσκεται στο να γαμάει… ο οποίος αγαπά τον ρόλο του… ο οποίος χρησιμοποιεί τον πούτσο του σαν να είναι βίδα…
Αισθάνομαι τον πούτσο του να προχωρά πολύ βαθιά μέσα μου… αισθάνομαι όλα τα εκατοστά του μήκους του να βρίσκονται μέσα στην κωλοτρυπίδα μου… Πονάω από την ευχαρίστηση και σηκώνω τα πόδια μου για να αυξήσω την ευχαρίστηση αυτή… Αποκρίνεται στη κίνηση μου αυτή χώνοντας πιο βαθιά τον πούτσο του και αναστενάζει…
«Θεέ μου, Θεέ μου… τι ευτυχία είναι αυτή!», φωνάζω…
Με φιλάει και μου λέει…
«… περίμενε να χύσω και θα δεις…»
Μου φαίνεται ότι ακούω τυμπανοκρουσίες…
Το μωρό μου ολοκληρώνει μ’ ένα πνιχτό βογγητό…
«Σ’ ευχαριστώ…», μου λέει και αποσύρει τον πούτσο του με αργό ρυθμό σαν να φοβάται να μη κάνει καμία ζημιά…
Τα φιλιά του είναι πάλι καυτά, τρυφερά και τα χείλια του πολύ-πολύ γλυκά…
Με κοιτάζει στα μάτια και είναι τόσο περήφανος… σαν να απολαμβάνει τον άθλο του στο αναψοκοκκίνισμα του πρόσωπου μου… Τα δάχτυλα του και η γλώσσα του επισκέπτονται εναλλάξ τις ρόγες του στήθους μου αφήνοντάς μου μια αίσθηση ηλεκτρική… συμπαθητική…
Έτσι όπως με κοιτάζει στα μάτια, μου λέει:
«Άγγελε, θέλεις να το επαναλάβουμε;»
Γελώ, ανοίγω την αγκαλιά μου και τον σφίγγω ως απάντηση στη πρόσκλησή του…
Στέκομαι ξανά στα τέσσερα και του προσφέρω την κωλοτρυπίδα μου… Ο πούτσος του είναι ξανά έτοιμος για επίθεση… Πετυχαίνει την είσοδο της κωλοτρυπίδας μου με τη μια γεμίζοντάς με, με ευδαιμονία… Γίνομαι ξανά δικός του…
Αργότερα το απόγευμα, ξυπνώντας από τον μεσημεριανό ύπνο, αισθάνθηκα το χέρι του στο μπούτι μου…
«Δεν θέλω να είσαι τόσο ντροπαλός…», μου λέει…
«Κάνω πρόβες…», του λέω…
Δείχνω απροθυμία, αλλά είμαι τόσο πρόθυμος να αντιμετωπίσω κάθε πρόσκλησή του… κάθε επιθυμία του… Ανασηκώνεται και με φιλάει… στη συνέχεια γονατίζει μπροστά μου… Ο πούτσος μου είναι σκληρός σαν βράχος… Ανοίγει το στόμα του και ακουμπά τα χείλια του στην άκρη της βαλάνου μου… Ο ενθουσιασμός μου βρίσκεται στο ζενίθ καθώς ο πούτσος μου χώνεται κατά το ήμισυ μέσα στο στόμα του…
«Χρησιμοποίησε και την γλώσσα σου, μωρό μου…», του λέω… απαιτώ… ξεκινώντας άλλη μια αμαρτία… Σύντομα ο πούτσος μου σηκώνεται ψηλά καθώς η γλώσσα του τον εξερευνά… Προσπαθεί, αν και είναι πολύ καλός στις πίπες…
Με το ένα χέρι χαϊδεύω το στήθος του και με το άλλο καθοδηγώ το κεφάλι του… Τα μάτια του είναι κλειστά, το μόνο που τον ενδιαφέρει είναι να ταΐσει το πάθος του… Απολαμβάνω αυτό που κάνει… όλα όσα αισθάνομαι είναι πολύ ερωτικά και έντονα συναισθήματα… Ο πούτσος μου προχωρά στο στόμα του, δυναμικά, και φτάνει στον απαγορευμένο φράκτη του λάρυγγα του… Δεν θέλω να του τον χώσω πιο βαθιά… Τα γλειψίματα και τα ρουφήγματα του προκαλούν τα χύσια μου να βγουν από την κρυψώνα τους… Εκσπερματώνω με μια τελική κραυγή όλο έκσταση… όπως με συμβουλεύει το πάθος μου…
Κατόπιν αγκαλιαζόμαστε και φιλιόμαστε μέχρι τη νύχτα… μέχρι την αυγή…

Τα ντεσιμπέλ

Σκέφτομαι ότι πρέπει σύντομα, με όλη σου τη δύναμη, να κλείσεις το στόμα μου, ναι…
Με κάτι…
… με το χέρι σου, με τον ώμο σου, με τα γλυκά σου χείλια…
Μια σειρά κραυγών και βογγητών είναι έτοιμη να ταράξει την ησυχία…
Και ξέρεις ποιος θα ευθύνεται γι’ αυτό;
Εσύ…
Η αίσθηση των δαχτύλων σου που έχουν μπερδευτεί με τα δικά μου δάχτυλα, το βάρος του κορμιού σου πάνω στο δικό μου κορμί, ο τρόπος που με καρφώνεις στο κρεβάτι… σαν μπασκετμπολίστας…
Τα πόδια μου έχουν τυλιχτεί γύρω από τη μέση σου…
Σε ικετεύω να μπεις πιο βαθιά μέσα μου
Ο πούτσος σου μεγαλώνει σε κάθε σου ώθηση, μπαινοβγαίνει και σύρει υγρές ίνες σπέρματος, σαν μεταξωτές κορδέλες…
Δεν βλέπω να κάνεις τίποτα για το θέμα της φασαρίας όμως.
Αρχίζω να πιστεύω πως σου αρέσουν κι εσένα οι αναστεναγμοί και τα βογγητά μου…
Τα δάχτυλά μου δραπετεύουν από τα χέρια σου και πιάνουν τα μαλλιά σου
Τα χείλια μου ακολουθούν τους κυματισμούς της ηλεκτρικής ενέργειας κατά μήκος του λαιμού σου…
Ο ιδρώτας κάνει τα κορμιά μας να μοιάζουν σαν αυτά των λαδωμένων αθλητών της αρχαιότητας…
Λιώνουμε και ενωνόμαστε σαν κάποιος να μας κάνει συγκόλληση
Οι ρόγες σου γίνονται σκληρές και εύκολος στόχος στο σκοτάδι για τα χείλια μου…
Στηρίζεσαι πάνω στο κορμί μου, καθώς ο οργασμός σου μας απειλεί και τους δυο…
Μια κραυγή επικών αναλογιών, αρκετών ντεσιμπέλ βγαίνει από το στόμα μου..
Ευτυχώς που ο μικρός παραμένει στο μαιευτήριο και δεν ήρθε ακόμα στο σπίτι…
Είμαι σίγουρος πως θα τον τρομάζαμε…
Βάζεις το χέρι σου κάτω από το κεφάλι μου και με φέρνεις στα χείλια σου
Τα γρυλίσματα της ευχαρίστησής μου ανατρέπουν την εικόνα του σεμνού πατέρα που έχεις επιλέξει…
Ο πούτσος σου ενσωματώνεται στην υγρή κωλοτρυπίδα μου και την ανασκολοπίζει…
Τα τοιχώματά της τον σφίγγουν με δύναμη…
Μια κραυγή είναι έτοιμη να βγει ξανά από το στόμα μου, αλλά την καταπίνω…
Έλα εραστή, επιτάχυνε τις κινήσεις σου…
Χύσε για μένα…
Χύσε μέσα στην κωλοτρυπίδα μου, γέμισέ την με τη μυρωδιά και το άρωμα του σπέρματός σου…
Τα δάχτυλά μου επανέρχονται στις μπούκλες σου
Η γλώσσα μου πλησιάζει την δική σου…
Το στήθος σου πιέζει το δικό μου
Αντλώ τα χύσια σου που ρέουν, τα συγκεντρώνω αναγκαστικά μέσα μου… είναι όμως τόσα πολλά και αναπόφευκτα κυλούν από την κωλοτρυπίδα στα μπούτια μου…
Με κάνεις να φωνάξω ξανά…
Για τελευταία φορά…

Ο επιβλέπων

Θέλω να σε αιφνιδιάσω (λατρεμένο θήραμά μου)… να σου κάνω έκπληξη…
Έτσι έχω μάθει να γίνομαι κυρίαρχος κρύβοντας τους σπινθήρες από τα μάτια μου και να μη γίνομαι αντιληπτός…
Κάθεσαι στο κρεβάτι μας, το βλέμμα σου επιβλέπει το δωμάτιο…
Κυριαρχεί το σκοτάδι, επίτηδες, για να μπορώ να κρυφτώ…
Τα μάτια σου δεν μπορούν να με δουν…
Ούτε τα αυτιά σου μπορούν να πιάσουν έναν ήχο, κάποιο σημάδι της κίνησης του κορμιού μου…
Χαμογελώ για την επιτυχία μου και τακτοποιώ στο μυαλό μου τα σχέδια που έχω σκεφτεί…
Ένα νευρικό γέλιο σέρνεται πάνω στα χείλια σου…
Είσαι έτοιμος να μιλήσεις, αλλά πιέζω τα χείλια μου πάνω στα δικά σου
Κρατώ αιχμάλωτες τις λέξεις σου κάνοντας την γλώσσα μου κλειδί στην πόρτα του στόματός σου…
Γλιστρώ τα χέρια μου πάνω στο στήθος σου
Συμπεριφέρομαι σαν νικητής…
Το χέρι μου φτάνει στο πρώτο κουμπί του μπλε τζιν παντελονιού σου…
Με ικανότητα και επιδεξιότητα απελευθερώνω το χάλκινο κουμπί…
Με ενθαρρύνεις ανοίγοντας το φερμουάρ σου, τραβώντας το σταθερά, βιαστικά…
Το πρόσωπό μου φωτίζεται από ενθουσιασμό αντικρίζοντας τον πούτσο σου…
Το τεράστιο μέγεθός του μ’ αφήνει ικανοποιημένο…
Τον αρπάζω και γονατίζω στο πάτωμα…
Στηρίζεσαι με τα δυο σου χέρια από τα πιο κοντινά σ’ εσένα μαξιλάρια
και με κοιτάζεις μ’ αυτό το μοναδικό βλέμμα σου…
Μπορεί πριν να είχα καταφέρει να κρυφτώ, αλλά δεν μπορώ να κρύψω την πείνα μου… την τερατώδη σεξουαλική τρέλα μου…
Ο απολαυστικός πούτσος σου ολοένα και μεγαλώνει…
Η στύση σου φαίνεται ότι θα κρατήσει για πάντα…
Τον παίρνω στα χέρι και τον προσκαλώ στη χούφτα μου…
Ενεργώ σαν να έχω γεννηθεί για να τραβάω μαλακία…
Τραβιέσαι προς τα πίσω διευκολύνοντάς με να σου προσφέρω όσα περισσότερα μπορώ…
Με προσέχεις καθώς γλείφω το κεφάλι του πούτσου σου…
Τώρα παίρνω τον πούτσο σου στο στόμα μου ρουφώντας τον σαν παγωτό…
Ταυτόχρονα τον χαϊδεύω με την γλώσσα μου, αργά παρακαλώντας τον να χύσει…
Έχοντας τα μάτια σου κλεισμένα, φαίνεται ότι απολαμβάνεις την πίπα…
Η αναπνοή σου αλλάζει και το κορμί σου τρέμει…
Επιταχύνω τον ρυθμό μου και παίρνω τον πούτσο σου όσο πιο βαθειά γίνεται μέσα μου…
Η γλώσσα μου τον μαστιγώνει με τρέλα…
Βλέπω τα αρχίδια σου να αδειάζουν, να ερημώνουν… υγραίνοντας το σεντόνι…
Μια λίμνη σπέρματος σχηματίζεται στο σημείο εκείνο όπου τα χείλια μου και ο πούτσος σου συναντιούνται…
Επιπλέω στην αγκαλιά σου και μετρώ τις ανάσες σου
Τα χέρια μου σε τυλίγουν, σε παγιδεύουν σαν να είναι ιστός μιας αράχνης… μιας μαύρης χήρας…
Έχοντάς σε στήριγμα, αισθάνομαι την καρδιά σου να σφυροκοπάει μέσα στο στήθος σου…
Ο ήχος αυτός γίνεται ο ύμνος στον έρωτά μας
καθώς τα ζωηρά όνειρα σιγοβράζουν
και οι επιθυμίες φανερώνονται
για μια φορά ακόμη…

Αχ, και να ‘ξερες!

Με ανδρώνεις με τα λόγια σου
Φτάνεις την αδρεναλίνη μου στα ύψη με τις έξυπνα υφασμένες λέξεις σου…
Με μια δρασκελιά βρίσκεσαι κοντά μου κλείνοντάς μου πονηρά το μάτι…
Πάντα αυτό κάνεις και σταματάς την ανάσα μου…
Πως με γοητεύεις μ’ αυτά τα υπέροχα μάτια σου… αχ, και να ‘ξερες!
Το γέλιο σου είναι κάτοχος αριστείου στο τομέα του ερωτισμού…
Κινείσαι πονηρά ανάμεσα στα πόδια μου… μέσα στο μυαλό μου…
Γελώ με χαρά όταν μου μιλάς…
όταν μου λες ότι είμαι ο καλύτερος…
Δεν μπορώ να εκφέρω διαφορετική γνώμη γιατί είσαι αλάνθαστος…
Δεν μπορώ να σε διορθώσω…
Η εξυπνάδα σου είναι τόσο δυνατή που δεν μπορώ να τη φτάσω όσο κι αν προσπαθήσω…
Το αποδεικνύεις κάθε φορά που μας γαμάς… κάθε φορά που με παίρνεις…
Μόνο το δικό σου μυαλό μπορεί να σκεφτεί όλα αυτά τα βρώμικα πράγματα…
Ξέρω πόσο καλά ταιριάζει με το δικό μου μυαλό…
Κι εκείνο το βλέμμα σου είναι πάντα τόσο πονηρό…
Μου λέει και μου δείχνει τα πάντα…
αποδυναμώνοντας τα γόνατά μου
επιβραδύνοντας τη σκέψη μου…
Η αναπνοή μου επιταχύνεται και το κορμί μου ξέρει… μόνο εσύ υπάρχεις στη ζωή μου…
Από τη χαρά μου χορεύω…
Χορεύω κουνώντας το κεφάλι μου…
χωρίς ρούχα πάνω στο κρεβάτι μας…
Το σλιπ σου είναι σχισμένο
και οι μπούκλες σου άλουστες… βρώμικες…
Η εικόνα αυτή με καυλώνει περισσότερο…
καυλώνω… για σένα…
Τα χέρια σου μπορούν να καταστείλουν κάθε επανάσταση πάνω στο κορμί μου
από την πιο μικρή, μέχρι την πιο μεγάλη…
Οι αντιστάσεις μου απεργούν…
Με δύναμη προσπαθείς να επιβληθείς…
Με συντρίβεις…
Με μειώνεις…
Ω, σε παρακαλώ… κάνε το ξανά… πάλι…
Οι μπούκλες σου, αυτές οι σκοτεινές μπούκλες σου
καλύπτουν το μέτωπό σου…
καλύπτουν το πρόσωπό μου…
καλύπτουν τα σημάδια της αμαρτίας μας…
Για μέρες πολλές τα σημάδια αυτά θα μείνουν δίκαια πάνω στο δέρμα μου…
Δεν το πιστεύεις αυτό;
Φαντάζεσαι ότι μπορώ να κυκλοφορώ χωρίς τα δικά σου σημάδια πάνω μου;
Μπορεί να υπάρξει μια τέτοια ημέρα;
Είμαι σίγουρος ότι δεν μπορείς να το πιστέψεις…
Έτσι μπράβο…
Η σιωπή σου λέει όλες τις λέξεις που θα έλεγε η φωνή σου…
Ευτυχώς που ξέρεις να μιλάς με το κορμί σου…
με το μυαλό σου, με τα μάτια σου, με τον αναστεναγμό σου, με το χαμόγελό σου…
με τα χέρια σου γύρω από το κορμί μου…
μ’ ένα φιλί στο καρπό του δεξιού χεριού μου
Έτσι όπως βρίσκεσαι δίπλα μου, γελάς…
κατόπιν έρχεσαι προς τα πάνω μου συντρίβοντάς με…
Σε ικετεύω να με γαμήσεις
Να με πάρεις με δύναμη
Να σπάσεις τον πούτσο σου μέσα μου…
Γίνομαι το μικρό αθώο σου αγόρι, η προκλητική σου πουτάνα…
Το πιο αδύναμο άτομο στη γη
Αυτό γίνομαι, στο μυαλό μου, στο μυαλό σου… στις φαντασιώσεις μας…
Τα αρχίδια σου ζυγίζουν πολύ…
για να ξέρω τη ποσότητα του σπέρματος που υπάρχει μέσα τους…
Με τα χέρια μου τα δένω και τα ζουλώ με δύναμη
αποδυναμώνοντας τα
Τα χύσια σου πέφτουν και χάνονται στη μεγάλη άβυσσο της κωλοτρυπίδας μου
Ποιος θα φανταζόταν
πως εσύ… αυτό το αθώο αγόρι
με τις άγριες μπούκλες στα μαλλιά
είναι ένας αμετανόητα βίαιος εραστής;
Και ο ίδιος ο Θεός δεν θα το πίστευε…
Αν το διαλαλούσα, θα με θεωρούσαν ψεύτη
και αναπόφευκτα δεν θα γλύτωνα την κόλαση…
Θα χορέψω για λίγο ακόμα
Θα χορέψω στη βροχή του ιδρώτα σου
όχι στο κρεβάτι, αλλά στο πάτωμα
μυρίζοντας το σχισμένο σλιπ σου
και τρώγοντάς το…
έως ότου μου ζητήσεις να σταματήσω…

Διπλή απειλή

Έτσι όπως είμαι ξαπλωμένος εδώ… στο κρεβάτι, αναρωτιέμαι…
Τι κάνει το μωρό μου εκεί κάτω;
Δεν είμαι σίγουρος, αλλά οι αισθήσεις μου δεν κάνουν λάθος…
Μου κάνει αυτό που ξέρει να κάνει τόσο καλά…
Με επιδεξιότητα η υγρή γλώσσα του τυλίγει το κεφάλι του πούτσου μου
με στοργή που μόνο μια μητέρα στο παιδί της μπορεί να δείξει…
Τσαλακώνοντας τα σεντόνια με τα χέρια μου, φωνάζω…
«Άξιος… Άξιος…»
Το μωρό μου για μια φορά ακόμα είναι κύριος με τη θαυμάσια γλώσσα του…
Τον βαθμολογώ μια βαθμίδα πιο πάνω…
Είναι τόσο καλός που δεν αφήνει παραπονεμένη ούτε την κωλοτρυπίδα μου…
Γλιστράει τα δάχτυλά του μέσα και αρχίζει να τα σπρώχνει βαθιά…
Σκληρά… βαθιά… χωρίς πολλά περιθώρια για αποτυχία…
Τι ωραία αίσθηση είναι αυτή;
Η διπλή απειλή της ευχαρίστησης είναι όλη δική μου…
Η γλώσσα του και τα δάχτυλά του εξερευνούν τους θησαυρούς μου
Το κορμί μου τρέμει, λικνίζεται μπρος-πίσω…
Κι έπειτα σταματά γιατί έτσι πρέπει να γίνει…
Τα μάτια μου κοιτάζουν το πρόσωπό του, το κορμί μου ικετεύει…
Φιλά τα χείλια μου, χωρίζει σπρώχνοντας τα πόδια μου
Το κορμί του πιέζει το κορμί μου, το δέρμα του πειράζει το δέρμα μου
Αναστενάζω χαμηλόφωνα, ερωτικά μιας και τον αισθάνομαι τόσο έντονα πάνω μου…
Ξέρει όλες τις επιθυμίες μου και είναι έτοιμος να τις δώσει ζωή
Το μόνο που έχει να κάνει είναι να χώσει μέσα μου τον αιχμηρό σαν μαχαίρι, πανέμορφο πούτσο του…
Να τον χώσει, βαθύτερα… σκληρότερα… γρηγορότερα…
Γίνομαι γρήγορα ο αφοσιωμένος σκλάβος τουυ…
Η αίσθηση είναι μοναδική…
Οι μυς της κωλοτρυπίδας μου σφίγγουν τον τόσο καυτό, πεινασμένο, σκληρό και ζουμερό πούτσο του…
Κραυγάζω καθώς αισθάνομαι το σπέρμα του να κυλάει σαν λάβα μέσα μου…
Λαχανιάζουμε μαζί…
Τυλίγει τα χέρια του γύρω από το καλυμμένο από ιδρώτα κορμί μου…
Κρατά μέσα στην κωλοτρυπίδα μου τον πούτσο του και χαχανίζει διασκεδάζοντας για την αίσια έκβαση της επιχείρησής του…
Απομακρύνω τις μπούκλες μπροστά από τα μάτια του
Φιλώ το στήθος του…
Τα φιλιά μου μπερδεύονται με τους αναστεναγμούς του…
Ήταν αυτό που ήθελα, χωρίς δεύτερη σκέψη…
Ήταν αυτό που είχα σκεφτεί…

Υπνωτισμένοι

Φέρνεις μια καθορισμένη ψύχρα στο δέρμα μου όταν με αγγίζεις
Στέλνεις οργιαστικούς σπασμούς στο κορμί μου όταν το χέρι σου γλιστρά πάνω στο κορμί μου
Μου αρέσει όταν με φροντίζεις
έως ότου μετά βίας μπορώ να δεχθώ περισσότερη αγάπη
έως ότου ικετεύσω να σταματήσεις…
Όταν βγάζεις αργά τα ρούχα σου
αναγκάζεις τη λογική μου να με εγκαταλείψει
Και όταν, στη συνέχεια, βγάζεις και τα δικά μου ρούχα
μου αποδεικνύεις πόσο άθλιος μπορείς να γίνεις για να με σαγηνεύσεις…
Κοιτώ το όμορφο κορμί σου
Το φως από το πορτατίφ το λαμπυρίζει αμυδρά
Κατόπιν με φιλάς
Τρυφερά στην αρχή
σαν να μου στήνεις παγίδα για να τσιμπήσω στη γοητεία σου
Άγρια στη συνέχεια
μεταθέτοντας την γλώσσα σου στα βάθη του λαιμού μου
Γίνεσαι έτοιμος να σβήσεις τη δίψα μου
Φιλάς τον λαιμό μου με αργές κινήσεις των χειλιών σου
Ρουφάς τις ρόγες μου χαϊδεύοντάς τις απαλά με την τρυφερή σου γλώσσα
Τα σάλια σου κυλούν από τις ρόγες στο στήθος μου
Καθώς αρχίζω να αναστενάζω
στρέφεις το ενδιαφέρον σου χαμηλά
σωστά, εκεί
στην κωλοτρυπίδα μου
Μάρτυράς μου ο Θεός… δεν ήξερα πόσο σημαντικό είναι για σένα να γεύεσαι την κωλοτρυπίδα μου… να πίνεις τα υγρά της…
Μετά σηκώνεσαι και τινάζεις τις μπούκλες σου
σαν τα λιοντάρια που βλέπουμε στα ντοκιμαντέρ…
Αναρωτιέμαι, πως θυμάσαι και κάνεις πάντα την ίδια κίνηση… πρέπει να είσαι πολύ καλός στις μιμήσεις τελικά…
Μετά βρίσκομαι από πάνω σου
Αισθάνομαι τους μυς των κοιλιακών σου
Σε φιλώ…
Τρέχω τα δάχτυλά μου στις μπερδεμένες μπούκλες σου και αγωνίζομαι να τις χτενίσω έστω και πρόχειρα…
Τα κορμιά μας, μετά από πλήθος προκαταρκτικών παιχνιδιών
από δυο γίνονται ένα
Χρειάζεται αρκετή προετοιμασία για να συμβεί αυτό
Η επιτυχία θα αποδείξει πόσο καλοί είμαστε σαν εραστές…
Ω, ναι! Τα πάμε καλά…
Πηγαίνουμε για βραβείο
Σε σύντομο χρονικό διάστημα θα μάθουμε τα αποτελέσματα…
Βρισκόμαστε αγκαλιασμένοι και ήρεμοι
σαν υπνωτισμένα από νάρκωση κτήνη
Το θέμα είναι πόσο θα παραμείνουμε έτσι…

Πέρα-δώθε

Τα μάτια σου αφήνουν τα ίχνη τους πάνω μου
Οι μπούκλες σου ανθισμένες, με χρυσαφένιες τις άκρες τους
περιστρέφονται στα δάχτυλά μου… μελαγχολικά περιπλανιούνται…
Πέρα-δώθε…
Πέρα-δώθε…
έχοντας ως οδηγό τους τον άστατο αέρα της βραδιάς…
Πέρα-δώθε…
Τα κορμιά μας ενώνονται, κλειδώνονται σε μια αγκαλιά
ζωντανεύοντας τα σεντόνια
σχεδιάζοντας σύνθετα, πολύχρωμα σχέδια
Ολόκληρο το κρεβάτι τραντάζεται
ενώ ένα φιλί μας συνδέει
χωρίς ελπίδα για διακοπή…
«Δεν θα σταματήσουμε ποτέ…», μου λες…
Τα χάδια σου κλονίζουν τη σάρκα μου
Η κωλοτρυπίδα μου καίει παράξενα εξαιτίας της προηγούμενης παραμονής του πούτσου σου μέσα της…
Η επιστροφή του γίνεται με τυμπανοκρουσίες από τις καρδιές μας…
Μπαίνει μέσα μου με ακρίβεια…
Ο πούτσος σου ξέρει πολύ καλά το κορμί μου…
Οι αναστεναγμοί μου δονούν τον αέρα…
Οι φωνές σου σπάνε την ταχύτητα του ήχου
Τα κορμιά μας κινούνται με ρυθμό
αρμονικά… γεμάτα σφοδρή επιθυμία
προς τα πίσω…
και μπροστά…
και πίσω…
και μπροστά…
Χορεύουμε σ’ αυτή την πνευματική έκσταση…
και οι σκιές στον τοίχο μας ακολουθούν
λίγο προτού εξασθενίσουν από τον έντονο φωτισμό της πόλης
και του φεγγαριού που λάμπει στον ορίζοντα…
δίνοντας μας ώθηση να συνεχίσουμε… να κάνουμε τα πάντα
βάζοντας φωτιά στη νύχτα
που θα σβήσει μόνο την αυγή.

Οι αρχές μου

Θέλω το σπέρμα σου… Θέλω να είναι τόσο πηχτό που με δυσκολία να κυλάει στη γλώσσα μου… στο λαιμό μου… Θέλω να ρέει από τα χείλια μου σαν ψευδαίσθηση γάλατος, με το ίδιο ακριβώς χρώμα… με παρόμοια γλυκιά γεύση… με την ίδια θρεπτικότητα… Θέλω να απορροφηθεί από τους πόρους του δέρματός μου ώστε να γίνει μέρος μου… συστατικό μου… Θέλω το σπέρμα σου στα μαλλιά μου… Θέλω να το φορέσω όπως φορώ το άρωμα… να το εισπνεύσω… να το εκπνεύσω και η ανάσα μου να μυρίζει γνήσιο, αρσενικό σπέρμα… Εκτός από την ανάσα μου θέλω να μυρίζει σπέρμα και η γλώσσα μου, τα φιλιά μου, τα βογγητά μου, το λαχάνιασμα μου… οι σαν από στραγγάλισμα αναστεναγμοί μου… Το γεγονός να γεμίσω χύσια είναι αναντίρρητα σωστό… Αυτή είναι η θέση μου… να σε λατρεύω και να σε υπηρετώ… Πρέπει να φορέσω το σημάδι που με κάνει ιδιοκτησία σου… Αυτές άλλωστε είναι οι αρχές μου… Αφοσίωση. Εμπιστοσύνη. Τιμιότητα. Υπηρεσία. Αγάπη… Οι αρχές που πήρα από την οικογένειά μου και δεν τια ανακάλυψα εγώ… Για μένα τίποτα δεν έχει αλλάξει… Θα συνεχίσω να δίνομαι άνευ όρων γιατί μόνο μ’ αυτό τον τρόπο έχω μάθει να ολοκληρώνω κάτι…
Αλλά… για πες μου, εσύ που είσαι; Γιατί δεν ακούγεσαι;

Επειδή έγινες πατέρας δεν σημαίνει πως πρέπει να σοβαρέψεις τόσο πολύ…

Καυλωμένος ως πατέρας

Χθες το βράδυ, επιστρέφοντας από το μαιευτήριο, φάγαμε κάτι πρόχειρο και μετά καθίσαμε στο σαλόνι να χαζέψουμε λίγο με την τηλεόραση… Ακούσια ξεκίνησα να παίζω με τον πούτσο μου, όντας πολύ καυλωμένος ως πατέρας… Δεν χρειάστηκα πολλά λεπτά της ώρας για να σηκώσω όρθιο τον πούτσο μου… Όταν παίζω με τον πούτσο μου δεν ξέρω αν θα συνεχίσω το παιχνίδι ή θα το εξελίσσω σε μαλακία… Μπορώ να τον χαϊδεύω, έτσι απλά, και να ξεχνιέμαι χωρίς να έχω σχεδιάσει πότε θα τελειώσω… όπως χθες για παράδειγμα… Τον έπαιζα και δεν σκεφτόμουν καθόλου τη πιθανότητα να χύσω… δεν ήταν μέσα στις προθέσεις μου, εκτός αν έπαιρνε την κατάσταση στα χέρια του το μωρό μου και συνέχιζε σε άλλο ρυθμό και με διαφορετικό πλάνο…
Είχα έναν πολύ σκληρό πούτσο σηκωμένο προς τα πάνω και δεν ήξερα αν έπρεπε να διασκεδάσω μόνος μου ή να μοιραστώ τη διασκέδαση μαζί του… Έβγαλα το χέρι από το σορτς μου και σηκώθηκα να βάλω να πιω λίγη βότκα… Καθώς περπατούσα αισθάνθηκα μια αλάνθαστη πτώση σταγόνας σπέρματος από τον πούτσο μου να προσγειώνεται στο μπούτι μου… Το βρίσκω πολύ ερωτικό να λειτουργεί ένας πούτσος με τα δικά του μέτρα και σταθμά…
Επέστρεψα στον καναπέ με διαφορετική διάθεση και συνέχισα την δραστηριότητά μου με το ένα χέρι αφού με το άλλο κρατούσα το ποτήρι γεμάτο βότκα… Ο πούτσος μου είχε υγρανθεί σαν χαλασμένη βρύση που στάζει σταγόνα-σταγόνα το νερό… Από τη κίνηση του πούτσου μου τα αρχίδια μου πήγαιναν πέρα-δώθε… Έβγαλα τον πούτσο μου έξω από το σορτς, ως αμετανόητος επιδειξίας, και άρχισα να τον τραβάω μαλακία κοιτώντας με την άκρη του ματιού μου αν με προσέχει το μωρό μου… Τελείωσα την επίδειξή μου χύνοντας ευτυχισμένος και ικανοποιημένος, γεμίζοντας το ύφασμα του καναπέ με χύσια…

Τρεις

Γιατί δεν μπορώ να περιγράψω πια όλα αυτά που αισθάνομαι; Κάθομαι και διαβάζω τις λέξεις που γράφω, αλλάζω τη σειρά τους στο μυαλό μου, τις επανατοποθετώ, σβήνω όσες δεν χρειάζομαι, θυμάμαι άλλες που ξέχασα… και πάλι αποτυγχάνω… Κάποτε οι λέξεις έβγαιναν με θάρρος από το κεφάλι μου κι έκαναν το κορμί μου να τρέμει από τον ενθουσιασμό από το τελικό αποτέλεσμα… Άραγε θα μπορέσω να γράψω ξανά για σένα μοναδική και αληθινή μου αγάπη; Πρέπει να κάνω άλλη μια προσπάθεια μόνο για χατίρι σου…
Θυμάμαι κάθε βράδυ τις συζητήσεις που κάναμε εδώ και καιρό, όλα εκείνα τα πράγματα για τα οποία έχουμε μιλήσει… όλα τα όνειρα που μοιραστήκαμε στο σκοτάδι διατηρώντας τη λογική παρά τα εμπόδια που μας έβαζε το πάθος και η καύλα. Και για όλα αυτά σε λατρεύω, περισσότερο από ποτέ, γιατί αν δεν με έκανες να αισθάνομαι άνετα μαζί σου… αν δεν με έκανες να αισθάνομαι στοργή και ζεστασιά, δεν θα έπαιρνα ποτέ την απόφαση να αποκτήσουμε παιδί, παρά θα έμενα στο να κοιτάζω την ομορφιά σου και το χαμόγελό σου με την απογοητευμένη γνώση πως κάποια μέρα μπορεί να είσαι παρελθόν για τη ζωή μου…
Δεν ξέρω αν συνεχίσω να ονειρεύομαι από τη στιγμή που το μεγαλύτερο όνειρό μου πραγματοποιήθηκε… Τις ελπίδες μου, την πίστη μου μπορώ να τις δω πλέον στα μάτια του παιδιού μας που τόσο μοιάζουν με τα δικά σου σαν μικροσκοπικά αστέρια… Τώρα, εσύ και το παιδί μας είστε τα πάντα για μένα… Εσύ είσαι ο γλυκός μου ουρανός κι αυτό το υπερυψωμένο καταφύγιό μου… Με κάνετε να αισθάνομαι πως στέκομαι στο πιο ψηλό σημείο με συναισθήματα υπερηφάνειας… ηττημένος από τη συγκίνηση που πάντα ξέρει να με κερδίζει… Θέλω να επαναλαμβάνω τις λέξεις «Σ’ αγαπώ» μέχρι που να βραχνιάσω… μέχρι που να κλείσει ο λαιμός μου… Είμαι ζαλισμένος από ευτυχία… καταδικασμένος να κυκλοφορώ από δω και πέρα μ’ ένα τεράστιο χαμόγελο στο πρόσωπό μου κρατώντας από το ένα χέρι εσένα και από το άλλο τον γιό μας, σε μια κοινή και για τους τρεις μας πορεία στη ζωή…
Μ’ έχεις κάνει άλλο άνθρωπο… μ’ έχεις αλλάξει τόσο πολύ με το άγγιγμά σου, τα φιλιά σου… την αναπνοή σου στο λαιμό μου…
Όλα γύρω μου γυρίζουν… Διαβάζω τις λέξεις που γράφω… τις λέξεις που ξέρω τόσο καλά να χρησιμοποιώ, διαβάζω τα χείλια μου με τα μάτια μου και στο μυαλό μου φτάνουν συλλαβές που δεν μπορούν να εκφράσουν αυτό που θέλω να πω…
Η ζωή μου, ξέρω, ότι δεν θα είναι από εδώ και πέρα η ίδια… δεν θα είναι ποτέ η ίδια από εκείνη την ημέρα της γέννησης, όσα κι αν ζήσω, όσες μνήμες κι αν αποθηκεύσω. Είμαι τόσο ερωτευμένος και ευτυχισμένος που θέλω να κρύψω το πρόσωπό μου από ντροπή… Τα μάγουλά μου αποκτούν ένα νέο χρώμα… Δεν ξέρω αν το αξίζω αυτό… Αναρωτιέμαι… Γιατί εγώ; Αξίζω έναν καλό άνθρωπο όπως είσαι εσύ; Ένα τέτοιο χαμόγελο σαν το δικό σου;

Μια αγκαλιά για δυο

Κράτησέ μου τα χέρια σφικτά
και κάλυψέ με, με το κορμί σου
φώτισέ με, με τους αστερισμούς των ματιών σου που είναι λαμπερά σαν πυροτεχνήματα στον ουρανό…
Το μέγεθος της αγάπης σου
και η ένταση των κτύπων της καρδιάς σου
θα μπορούσε να χαρίσει σε όλο τον κόσμο το συναίσθημα της ζήλειας…
Κρύβεις χιλιάδες πράγματα
κλειδωμένα μέσα στα λακκάκια των μάγουλών σου
όταν χαμογελάς
κοιτώντας με στα μάτια
γρατσουνίζοντάς με
πελεκώντας με
τιμωρώντας με
για το γεγονός ότι ποτέ δεν πίστευα πως θα έβρισκα έναν άνθρωπο έτσι ακριβώς όπως τον ονειρευόμουνα…
Άφησέ με να χαράξω στο δέρμα μου τα αρχικά σου
κι εσύ κράτησε μέσα σου το ζουμί από τα όνειρά μου
τις ψιθυρισμένες μελωδίες
και τις κραυγές των υποσχέσεων που ακούγονται από το στόμα μου τα μεσάνυχτα
ανακαλύπτοντας την αρμονία και την ολοκλήρωση της σχέσης μας
με τη γέννηση του παιδιού μας…
Δακτυλοσκόπησε το δέρμα μου
και τα σημάδια σου δεν θα σβηστούν ποτέ
όσο σκληρές κι αν είναι από εδώ και πέρα οι νύχτες
Οι σπασμένες αναπνοές δεν μπορούν να κρύψουν το όνομά σου
καθώς με κλέβεις κλείνοντάς με στην αγκαλιά σου…
Είμαι πρόθυμος να διακινδυνεύσω πολλά
περισσότερα απ’ όσα μπορείς να καταλάβεις…
με τη σκέψη και μόνο της πρώτης φοράς που θα βγούμε και οι τρεις μαζί
με τους κτύπους της καρδιάς μου να δονούνται στο στήθος σου
και τον πόνο των δαχτύλων μου να αποτυπώνεται στη μνήμη…
Αγάπησέ με,
αγάπη μου
όχι μόνο τώρα, αλλά για πάντα…
Χαμογέλασέ μου
και άσε το χαμόγελό σου να γλιστρήσει στους καρπούς των χεριών μου…
Κρατάς στο στήθος σου το μωρό μας
Κρατάς το μέλλον μας στο στήθος σου
έτσι ακριβώς όπως συνηθίζεις να κρατάς και μένα
αγάπη μου
όταν ολοκληρώνουμε ο ένας τον άλλο…

Το ταξίδι της ζωής

Αγαπημένε Λουκά,

Είσαι μόνο δώδεκα ωρών βρέφος και δεν μπορείς να διαβάσεις, είμαι όμως σίγουρος πως μπορείς ν’ ακούσεις αυτά που θα σου γράψω και να καταλάβεις όλα αυτά που πρέπει να ξέρεις, τώρα, που έχει ξεκινήσει η πορεία σου στη ζωή… Επειδή είμαι πολύ μεγαλύτερος από εσένα, κι έχω δοκιμάσει τη ζωή με το κουτάλι, πρέπει να δώσεις σημασία σ’ αυτά που θα σου πω… Κι αν πω και καμία βλακεία, σε παρακαλώ να με συγχωρέσεις… Είναι η πρώτη φορά που παίρνω τον ρόλο του πατέρα, δεν έχω κάνει ούτε ένα δοκιμαστικό και στο κάτω-κάτω πρέπει να εκτιμήσεις τουλάχιστον την προσπάθειά μου γιατί θέλεις δεν θέλεις εμένα θα έχεις στο πλευρό σου… μ’ εμένα θα έρχεσαι αντιμέτωπος τα επόμενα χρόνια…
Εντάξει… δεν θέλω να γίνω απαιτητικός… Καταλαβαίνω πως δεν είσαι σε θέση να με παρακολουθήσεις και να με καταλάβεις, αλλά κάποια ημέρα, όταν θα είσαι έτοιμος, ελπίζω να σε βοηθήσουν τα λόγια μου και να βρεις έστω και την ελάχιστη αξία σ’ αυτά που σου γράφω…
Είσαι πολύ μικρός, η ζωή σε βλέπει με χαμόγελο… ούτε καν που θα τολμήσει να σου ζητήσει φόρο παρουσίας… ούτε που θα σκεφτεί να σε ρίξει στις απογοητεύσεις, στα καρδιοχτύπια και στη μοναξιά… στο πόνο… Κι αυτό γιατί σε σύγκριση με τα υπόλοιπα παιδιά έχεις τη τύχη να είσαι παιδί δυο μπαμπάδων που σε λατρεύουν όσο τίποτα άλλο στον κόσμο… Έχεις δυο μπαμπάδες που σαν ασπίδες θα αποκρούσουν τα βέλη και τις σφεντόνες της καθημερινής ζωής… Δεν πρέπει να αισθάνεσαι μειονεκτικά, αλλά να είσαι ευγνώμων… Είσαι ακόμα παιδί, βρίσκεσαι στο πρώτο στάδιο της ζωής σου και έχεις να περάσεις από πολλά ακόμα… Ελπίζω να σε βοηθήσω, να σε στηρίξω όσα περισσότερα χρόνια γίνεται στη πορεία σου και να κρατήσεις από εμένα τα καλύτερα και όσα εσύ θεωρείς σημαντικά… Δεν θέλω να γίνω ένας κουραστικός συμβουλάτορας… δεν μου ταιριάζει αυτός ο ρόλος…
Η ζωή είναι πολύ σκληρή…
Θα υπάρξουν άνθρωποι στη ζωή σου που δεν θα σε συμπαθήσουν και ίσως να σε δείχνουν με το δάχτυλο… Αγνόησέ τους… Θα τους πειράζει το γεγονός ότι είσαι ξεχωριστός και όχι διαφορετικός και για κανένα άλλο λόγο… Η δύναμή τους θα πηγάζει από τη προσπάθειά τους να σε φοβερίσουν ή να σε βλάψουν… Μην επιτρέψεις να συμβεί αυτό… Μπορείς να κάνεις πάρα πολλά για να τους αποφύγεις… Πρέπει να μάθεις να τους κοιτάζεις στα μάτια και να καταλαβαίνεις ποιοι είναι φίλοι σου και ποιοι εχθροί σου… ποιοι είναι εκείνοι που θα σε φροντίσουν… ποιοι θα σου προσφέρουν βοήθεια… Όταν βρεις φίλους, να τους κρατήσεις για πάντα… Οι φίλοι είναι θησαυρός και στηρίζουν το κάθε σου βήμα ανεξάρτητα αν είσαι σωστό ή λάθος… Μάθε να ξοδεύεις όσο τον δυνατό περισσότερο χρόνο μαζί τους και το κυριότερο… μάθε να τους αγαπάς και να είσαι καλός μαζί τους…
Θα υπάρξουν στιγμές που θα συναντήσεις την απογοήτευση αντί της ευτυχίας… Η ζωή όμως θα σε βοηθήσει να διαλέξεις τον κατάλληλο δρόμο κάθε φορά για να πορευτείς… Σε κάθε σου βήμα πρέπει να σκέφτεσαι… Η ζωή είναι σαν την τραμπάλα… τη μια στιγμή θα βρίσκεσαι χαμηλά, την αμέσως επόμενη όμως θα βρίσκεσαι ψηλά… Δέξου την απογοήτευση και τη στενοχώρια σαν μάθημα για να μπορέσεις να πραγματοποιήσεις τα όνειρά σου και όχι να παγιδευτείς στη παγίδα της ευκολίας… Μάθε να μετατρέπεις τα αρνητικά σε θετικά και θα δεις πόσο καλύτερη θα είναι η ζωή σου…
Κάποτε, ίσως νωρίς… ίσως αργότερα θα έρθεις αντιμέτωπος με τον χωρισμό ή με την εγκατάλειψη… Εύχομαι να μη σου συμβεί ποτέ, αλλά είσαι άνθρωπος και συμβαίνει σε όλους τους ανθρώπους… Όσο θα βρίσκομαι εγώ δίπλα σου να ξέρεις πως θα θεραπεύσω κάθε πληγή στη ψυχούλα σου… θα σηκώσω κάθε πέτρα, εμπόδιο στο δρόμο σου, αλλά θα σε αφήσω να αισθανθείς το άσχημο για να μάθεις να το ξεπερνάς και να γίνεσαι δυνατότερος και καλύτερος άνθρωπος…
Στο ταξίδι σου στη ζωή θα βρεις πολλά βάσανα και θα συναντήσεις την σκληρότητα… Μην υποχωρήσεις ούτε βήμα, μη κρυφτείς, μη τρέξεις μακριά… Να είσαι ανοικτός σε νέα πράγματα, σε νέες εμπειρίες, σε νέες ιδέες, σε νέους ανθρώπους… Είναι πολύ σημαντικό… Πρέπει να μάθεις να συγκρίνεις και να επιλέγεις… Δύναμη θα παίρνεις μόνο από εμάς, τους γονείς σου, και από την καρδιά σου… μέχρι να βρεις την αγάπη στο πρόσωπο ενός ανθρώπου που εσύ θα επιλέξεις για να περάσεις τα πιο ευτυχισμένα χρόνια της ζωής σου… Μη φοβάσαι τις επιλογές σου και μη σε φοβίζουν οι άλλοι… άκου μόνο την καρδιά σου…
Θα αποτύχεις πολλές φορές, γιατί η αποτυχία είναι το εμπόδιο μιας προσπάθειας… Μην εγκαταλείψεις τίποτα για κανένα λόγο… Μετά από μια αποτυχία ακολουθεί μια επιτυχία… Αφήνοντας μια προσπάθειά σου στη μέση δεν θα νοιώσεις ποτέ αυτό το καταπληκτικό συναίσθημα της επιτυχίας που είναι σαν να ανεβαίνεις στη κορυφή ενός βουνού… Η αποτυχία θα σου δείξει το δρόμο… τα βήματα προς την επιτυχία…
Θα συναντήσεις πολλούς ανθρώπους που θα θελήσουν να δοκιμάσουν τις αντοχές σου στο σχολείο, στο πανεπιστήμιο, στη δουλειά… Θα προσπαθήσουν να συγκριθούν μαζί σου προτάσσοντας καλύτερα αυτοκίνητα, μεγαλύτερα σπίτια, ομορφότερα ρούχα… Μη τους δώσεις σημασία… Η ζωή τους είναι κενή και είναι ανταγωνιστικοί μόνο και μόνο για να παριστάνουν τους λόρδους και να ζουν μέσα στη ψεύτικη ευτυχία τους… Εδώ είναι το μυστικό… Η ζωή δεν είναι ένας ανταγωνισμός… είναι μια κοινή πορεία… Μια σχολική εκδρομή με τραγούδια και χαμόγελα… Αν κατά τη διάρκεια αυτού του ταξιδιού αναλωθείς προσπαθώντας να εντυπωσιάσεις τον άλλο, δεν θα χαρείς ούτε μια στιγμή… δεν θα μάθεις να απολαμβάνεις… Η ζωή είναι ένα ταξίδι στην ευτυχία, στη συνεχόμενη μάθηση, στη βελτίωση… στην αγάπη…
Μη σε πειράξει αν έχεις το μικρότερο αυτοκίνητο, αν ζεις σε ένα μικρό σπίτι, αν δεν πληρώνεσαι καλά στη πρώτη σου δουλειά… Τίποτα δεν μας ανήκει από την αρχή και πρέπει να μάθουμε να κερδίζουμε σκληρά οτιδήποτε θα καταλήξει στη κατοχή μας… Κανένα υλικό αγαθό δεν θα σε κάνει περισσότερο ευτυχισμένο… Πρέπει να αποκτήσεις πρώτα κάποια πράγματα για να καταλάβεις πως δεν πρέπει να θελήσεις περισσότερα… Μείνε ικανοποιημένος με τα λίγα και μη σπαταλάς χρόνο για να κερδίσεις χρήματα… έχω φροντίσει εγώ γι’ αυτό… Τα χρήματα δεν θα σε βοηθήσουν να αγοράσεις τίποτα σημαντικό… μόνο ο χρόνος θα σου προσφέρει τα πράγματα που θα αγαπήσεις και θα εκτιμήσεις…
Βρες το πάθος σου και δάγκωσε το σκληρά… όπως ο σκύλος δαγκώνει το κόκαλο και δεν αφήνει να του το πάρει κανείς από το στόμα… Βρες μια δουλειά που να σου αρέσει… Η ζωή είναι πάρα πολύ σύντομη για να τη σπαταλήσεις σε μια εργασία την οποία και θα μισείς…
Η αγάπη πρέπει να γίνει ο κανόνας σου…
Αν υπάρχει μια λέξη που πρέπει να τη ζήσεις, να τη δεις από κοντά… αυτή είναι η λέξη: Αγάπη… Θα σου ακουστεί τετριμμένο, το ξέρω… Το ίδιο θα υποστήριζε και ο άλλος σου μπαμπάς… Δείξε μου εμπιστοσύνη… Αν δεν υπήρχε αγάπη, δεν θα υπήρχες κι εσύ… Σου αρκεί αυτό για να καταλάβεις τη σημαντικότητά της… Μερικοί πιστεύουν ότι η πιο σημαντική λέξη είναι η λέξη: Επιτυχία… Η ζωή τους είναι αγχωτική, ρηχή και οι ίδιοι απίστευτα δυστυχισμένοι… Άλλοι σκίσουν τα ρούχα τους για τη λέξη: Εγωισμός… Βάζουν τις δικές τους ανάγκες πάνω από τις ανάγκες των άλλων και είναι επίσης δυστυχισμένοι γιατί δεν έχουν ζωή… Κάνε σημαία της ζωής σου την αγάπη… Μάθε να αγαπάς τον σύντροφό σου, τα παιδιά σου, τους γονείς σου, τους φίλους σου… Άνοιξε την καρδιά σου και μοίρασέ την μόνο σ’ αυτούς και σε κανένα άλλο… Δώσε τους να καταλάβουν πόσο σημαντική είναι, πόσο την χρειάζονται… Στήσε την σαν ασπίδα και απομάκρυνε τη σκληρότητα, την αποδοκιμασία, τη ψυχρότητα, την απογοήτευση… Μάθε να προσφέρεις ένα χαμόγελο στους αγαπημένους σου, στους γείτονές σου… ένα χαμόγελο, μια καλή λέξη, μια ευγενική χειρονομία, ένα χέρι βοήθειας… Ο καθένας χρειάζεται αγάπη, ακόμα και ο εχθρός σου… Θυμίσου ότι πρόκειται για μια βασανισμένη ψυχή που έχει ανάγκη από αγάπη για να θεραπευτεί… Αν οι άλλοι σε επικρίνουν, μη γίνεσαι σκληρός μαζί τους… σκέψου πόσο άσχημα θα νιώσουν όταν δουν ότι είσαι ανώτερος από αυτούς, ένας θαυμάσιος άνθρωπος… Μάθε να αγαπιέσαι…
Τέλος, θέλω να ξέρεις ότι θα σ’ αγαπώ πάντα… Σου ζητώ συγγνώμη αν σε αποθάρρυνα, σου έγραψα και σου είπα όμως όλα αυτά που ήθελα ν’ ακούσω κι εγώ από τον πατέρα μου… Και αν ξεχάσεις κάτι απ’ όλα αυτά στο απίστευτα θαυμάσιο ταξίδι σου στη ζωή, να ξέρεις ότι θα είμαι εκεί… δίπλα σου, όταν μπορώ και όταν δεν μπορώ…

Φιλιά…

Ο μπαμπάς σου…

Πατέρας & Γιός

Δεν μπορώ να γράψω τίποτα από αυτά που είπα όταν άκουσα ότι γεννήθηκε ο Λουκάς… Δεν μπορώ να θυμηθώ ούτε τα λόγια που είπα, ούτε αυτά που ξέχασα να πω… Τι σημασία έχει άλλωστε; Έχουν περάσει δεκαέξι ολόκληρα λεπτά από εκείνη τη στιγμή που κράτησα στα χέρια μου το ζεστό, μικροσκοπικό σωματάκι του… Έχουν περάσει είκοσι τρία ολόκληρα λεπτά από εκείνη τη στιγμή που ακούμπησα το κεφαλάκι του στην καρδιά μου για ν’ ακούσει πως χτυπάει η καρδιά μου… για ν’ ακούσει πως χτυπάει η καρδιά του μπαμπά του! Μπαμπάς! Πόσο περίεργα ηχεί στα αυτιά μου η λέξη αυτή… Δεν ξέρω… δεν είμαι σίγουρος… αν θα γίνω καλός μπαμπάς… αν θα καταφέρω να είμαι στο πλάι του οποιαδήποτε στιγμή με χρειαστεί… Είναι τόσο… τοσοδούλης και ξαφνικά αισθάνομαι κι εγώ μικρός… ανώριμος… χωρίς φρόνηση… Ίσως αυτές να είναι σκέψεις της στιγμής ή μια προσπάθεια να δικαιολογηθώ για την τυχόν αποτυχία μου στο ρόλο αυτό, στο μέλλον… Για την ώρα το σημαντικό για μένα είναι πως έχω στη ζωή άλλο ένα πλάσμα για να το γεμίσω όνειρα και ελπίδες… άλλο ένα πλάσμα για ν’ αγαπώ… ένα πλάσμα, ένα ανθρωπάκι που δεν ζήτησε να έρθει στη ζωή κι όμως αναπνέει τη ζωή… ένα πλάσμα που το κεφαλάκι του και μόνο δεν μπορεί να γεμίσει τη χούφτα μου…
Τα λεπτά κυλούν και η χαρά μου συνεχώς αυξάνεται… Κοιτώντας τον πίσω από το τζάμι, συγκλονισμένος σαν θεατής κινηματογράφου που βλέπει να περνούν μπροστά από τα μάτια του τα τελειότερα εφέ… συνειδητοποιώ πως κάτι που δημιουργώ, έχει ζωή… κινεί χέρια-πόδια, σαν να βιάζεται να κάνει το πρώτο του βήμα με το δικό του μοναδικό τρόπο… Τον κοιτώ και σκέφτομαι τη στιγμή εκείνη που θα αρχίσει να περπατάει κι εγώ θα στέκομαι από πίσω του για να πέσει… Ακόμη κι αν δεν τα καταφέρει, τουλάχιστον θα βρεθεί στην αγκαλιά μου και όχι ταπεινωμένος στο πάτωμα… Κοιτώντας τον, του δίνω και την πρώτη υπόσχεση… την υπόσχεση πως θα βρω τον τρόπο να τα καταφέρω… να σταθώ δίπλα του φύλακας και όχι εμπόδιο στην πορεία του… στην πορεία που θα τον οδηγήσει στην αγάπη, στην ευτυχία, στο μέλλον…

Father & Son – Your hand in mine

Η κοιλάδα του ιδρώτα

«Είμαι σίγουρος πως ξέρεις τι θα σου ζητήσω…», του λέω… τονίζω μια-μια τις λέξεις και σπρώχνω την μουσούδα μου στο πρόσωπό μου προσπαθώντας να ψιθυρίσω στο αυτί του… Είμαστε ξαπλωμένοι στο κρεβάτι, κοιτάζουμε τηλεόραση και κάνω κύκλους με τα δάχτυλά μου στους ώμους του… Αισθάνομαι μια μοναδική ζεστασιά έτσι όπως καθόμαστε, με τα πόδια μπερδεμένα… Σηκώνω την μπλούζα του και του τρίβω την πλάτη…
Αν ήταν στο χέρι μου θα ήθελα να γαμιόμασταν όλη μέρα… με κάθε ευκαιρία… Αναγκαστικά, τις τελευταίες ημέρες, επιλέγουμε προσεκτικά τις στιγμές για να συνηθίσουμε και τη παρουσία του Λουκά που σε λίγο καιρό, ανυποψίαστα, θα μπουσουλάει ανάμεσα στα πόδια μας κάνοντας αισθητή την παρουσία του… Πιέζομαι πάνω του… πάνω στο σφριγηλό κωλαράκι του και αισθάνομαι το αίμα να ρέει ορμητικά στις φλέβες μου με τη σκέψη πως θα μπορούσα να τον ανασκολοπίσω… να τον γεμίσω χώνοντας πρώτα το κεφάλι του πούτσου μου…
Ψιθυρίζω στο αυτί του, του λέω πόσο όμορφα αισθάνομαι δίπλα του… του λέω πόσο προκλητικός είναι για μένα… του λέω ότι μπροστά σ’ αυτόν δεν βάζω κανέναν άλλο… του λέω πόσο τον αγαπώ… πόσο μου αρέσει να τον γαμάω… Κι αυτός μου λέει πως πρέπει να σκέφτομαι καλά πριν του ζητήσω κάτι και πως πρέπει επιτέλους να σοβαρευτώ… Αυτά που μου λέει με βάζουν σε σκέψεις… Γιατί πρέπει να σκέφτομαι καλά πριν του ζητήσω κάτι; Όταν κάποιος γίνεται πατέρας χάνει αυτομάτως και τον ερωτισμό του; Εντάξει… δεν πρέπει να εμβαθύνω τόσο πολύ τις σκέψεις μου… Θα μπορούσε όμως να μου πει ένα απλό «Όχι» και να τελειώσει εκεί το θέμα… Βρίσκω πρόχειρο ένα χαμόγελο, του το προσφέρω και γαντζώνω με τα δάχτυλά μου τις μπούκλες του χωρίς να του κάνω δεύτερη ερώτηση…
Λίγο μετά συνεχίζω να συλλογίζομαι τη σημασία της δήλωσή του κάνοντάς του μασάζ στη πλάτη… Τα δάχτυλά μου γλιστρούν χαμηλότερα και φτάνουν στο ύψωμα του κώλου του… Τσιμπάω τα κωλομέρια του κι αυτός λικνίζει το κορμί του πέρα-δώθε σαν να είμαι ανεπιθύμητη μύγα που πρέπει να φύγω… κατά μήκος της σπονδυλικής του στήλης έχει δημιουργηθεί μια κοιλάδα από τον ιδρώτα που κυλάει στο κορμί του… Είμαι πραγματικά καυλωμένος από την εικόνα που αντικρίζω… Έτσι όπως είναι ξαπλωμένος μπρούμυτα τα αρχίδια του ξεπροβάλλουν ανάμεσα στα πόδια του…
Σηκώνομαι από το κρεβάτι, βγάζω το μπόξερ μου και το ρίχνω στο κρεβάτι… Καβαλάω τον κώλο του και αρπάζω το τηλεκοντρόλ για να σβήσω την τηλεόραση… Κοιτάζοντας χαμηλά, βλέπω τις μπούκλες του να ρέουν στους ώμους του σκεπάζοντάς τους… Ο πούτσος μου σκληραίνει… Μπαίνω σε πειρασμό να τον χώσω, απελπισμένα, τυλίγοντάς τον με τη ζεστασιά της κωλοτρυπίδας του… Με μια κίνηση, τον προσγειώνω ανάμεσα στα κωλομάγουλά του… Θα μπορούσε να καταδικάσει αυτή τη κίνηση, αλλά δεν το έκανε… Άλλωστε δεν έκανα και τίποτα κακό…
Σκύβοντας προς τα εμπρός, κρατήθηκα από τα πλευρά του και έτριψα το στήθος μου στην πλάτη του… Σχεδόν αμέσως άρχισα να τον γαμάω μ’ έναν ρυθμό φανταστικό… Η σκληρή, μελανή βάλανός μου πρωτοστατούσε σε κάθε βήμα του πούτσου μου… Με έκπληξη άκουσα την βαριά αναπνοή του και έχωσα πιο βαθειά τον πούτσο μου νικώντας τους σφικτήρες της κωλοτρυπίδας του… Ο πούτσος μου είχε μεταμορφωθεί σε μια πύρινη λόγχη… Η κωλοτρυπίδα του ήταν τόσο υγρή και με προσκαλούσε νε χωθώ πιο βαθειά…
Καθώς τον γαμούσα, τα αρχίδια του διέρρευσαν ξανά ανάμεσα στα πόδια του… την αρχή έκανε το αριστερό… Άπλωσα το χέρι μου και τα έπιασα… σφικτά… Η κραυγή πόνου που άφησε να βγει από μέσα του ήταν απόδειξη ότι τον ΠΕΙΡΑΞΕ πραγματικά αυτό που έκανα… Ήμουν έτοιμος να επανορθώσω… να ξεπληρώσω την υπομονή του χύνοντας μέσα του… Άλλωστε τα αρχίδια μου ήταν τόσο βαριά που με δυσκολία μπορούσα να τα κρατήσω… Μ’ ένα γρύλισμα ψέκασα με τα χύσια μου την κωλοτρυπίδα του και όχι μόνο… Η κοιλάδα του ιδρώτα στην πλάτη του είχε αλλοιωθεί από μια σημαντική ποσότητα σπέρματος που μου ξέφυγε… καθόλου επίτηδες…
Τράβηξα τον πούτσο μου και προσπάθησα να επαναφέρω την φυσιολογική αναπνοή μου… Φίλησα το κεφάλι του και έτρεξα τα δάχτυλά μου ανάμεσα στις μπούκλες του… Θα ήθελα να τον γυρίσω ανάσκελα και να χύσω και στο στήθος του, αλλά δεν ξέρω αν είχα άλλο σπέρμα μέσα στα αρχίδια μου… Είχα δώσει τον καλύτερο εαυτό μου… Μετά από αυτό είμαι σίγουρος πως ήταν τόσο ικανοποιημένος όσο κι εγώ…
Καμιά φορά… κάπου-κάπου… πρέπει να μου αρνείται έστω και στα ψέματα για να κοντράρει τον εγωισμό μου και κατά συνέπεια και τις επιδόσεις μου…

Ανταλλαγές μηνυμάτων

«ΓΙΑ ΣΕΝΑ, ΤΟ ΠΙΟ ΣΕΞΥ ΑΤΟΜΟ ΕΔΩ ΜΕΣΑ…», του γράφω σε μήνυμα και του το στέλνω περιμένοντας την απάντησή του… Κάθεται απέναντί μου… Στην αίθουσα αναμονής είναι τόσοι πολλοί οι μελλοντικοί πατεράδες που είναι αδύνατον να καθίσουμε δίπλα-δίπλα… Πίνει πορτοκαλάδα και διαβάζει το μήνυμά μου… Σηκώνει το κεφάλι του και τα βλέμματά μας συναντιούνται μειώνοντας την απόσταση ανάμεσά μας… Αισθάνομαι την ηλεκτρική ενέργεια του σεξουαλικού σκιρτήματος να διασχίζει τον αέρα… Μια στιγμή… ένας χτύπος της καρδιάς… Το βλέμμα του χαράσσει μονοπάτια στο κορμί μου και κυρίως στον πούτσο μου που τεντώνει τα κουμπιά του παντελονιού μου… Το χαμόγελό του εξασθενίζει την ένταση του φωτός στην αίθουσα… Ως σκλάβος της γοητείας του, σκουπίζω το μέτωπό μου από τον ιδρώτα… Αδιάφορα κυλώ το δάχτυλό μου στο πρώτο κουμπί του παντελονιού μου… Ο πειρασμός με πλησιάζει, για την ακρίβεια βρίσκεται ακριβώς απέναντί μου… Ξεκουμπώνω το κουμπί φροντίζοντας να μη με δει κανένας άλλος, παρά μόνο αυτός…

«ΚΑΤΙ ΘΕΛΕΙΣ ΕΣΥ; ΣΩΣΤΑ;», μου γράφει…

Χαμογελώ… Ο πούτσος μου δονείται μέσα στο σλιπ μου καθώς διαβάζω το μήνυμά του…

«ΕΣΕΝΑ… ΣΤΟ ΠΑΤΩΜΑ… ΣΤΑ ΠΟΔΙΑ ΜΟΥ», του γράφω…

Όσα δεν μπορώ να του τα γράψω, τα σκέφτομαι και τα κρατάω κρυμμένα στο μυαλό μου…
«Εσένα.. στο πάτωμα… στα πόδια μου… Οι γυμνές ρόγες σου να τρίβονται στα γόνατά μου… Τα δυνατά χέρια σου να ξεκουμπώνουν τα κουμπιά του παντελονιού μου και να γλιστρούν μέσα… Τα μεγάλα δάχτυλά σου να βρέχονται από την υγρασία του σλιπ μου… Το σώμα σου να προδίδει τις σκέψεις σου… Η προκλητική σου φωνή να χαϊδεύει το αυτί μου με ψιθύρους του τύπου… «έχυσες για μένα;»…»

«ΓΙΑ ΝΑ ΜΕ ΒΑΛΕΙΣ ΣΤΑ ΤΕΣΣΕΡΑ;», μου γράφει…

Καταλαβαίνει τις επιθυμίες μου και με κάνει περήφανο… Οι μνήμες του κορμιού μου που λειώνει κάτω από το δικό του, ξυπνούν στο μυαλό μου… με οδηγούν να βάλω το δάχτυλο στο στόμα και να το δαγκώσω με νόημα… Μ’ ένα βαθύ αναστεναγμό που για τους άλλους φαίνεται ως ανυπομονησία για τη καθυστέρηση της γέννησης, τινάζω την γλώσσα μου πάνω στο δάχτυλό μου σαν να είναι βάλανος πούτσου… Στο πρόσωπό μου είναι φανερή η ικανοποίηση ενός άντρα που απολαμβάνει να ρουφάει τον πούτσο του εραστή του…

«ΣΚΟΥΠΙΣΟΥ… ΕΧΕΙΣ ΓΕΜΙΣΕΙ ΣΑΛΙΑ», μου γράφει…

Εστιάζει τα μάτια του στα μάτια μου και αναρωτιέται σε ποια δύσβατα μονοπάτια μ’ έχει οδηγήσει η φαντασία μου…

«ΘΑ ΕΡΘΩ ΝΑ ΚΑΘΙΣΩ ΔΙΠΛΑ ΣΟΥ, ΣΤΟ ΤΡΑΠΕΖΑΚΙ», μου γράφει θέλοντας ή καλύτερα απαιτώντας να δώσει ένα τέλος στις σκέψεις μου… να παρεμποδίσει τον εκτροχιασμό μου… Είναι εξοικειωμένος με τα ξεσπάσματά μου και έχει έναν τρόπο να με ηρεμεί…

«ΕΛΑ ΚΑΙ ΠΑΡΕ ΜΕ», του γράφω…

Χαμογελώ απολαμβάνοντας την αμηχανία του… Απενεργοποιεί το κινητό βάζοντας ένα τέλος στο παιχνίδι ανταλλαγής μηνυμάτων λίγο πριν γίνουμε μπαμπάδες… Του χαμογελώ με μια σιωπηλή υπόσχεση να παραμείνω αξιοπρεπής, έως ότου πάμε σπίτι μόνοι ή με τον υιό μας…

Κατάδυση

Ο τεράστιος πούτσος του είναι ένας καλός λόγος για να θεωρώ τον εαυτό μου τυχερό που είναι εραστής μου… Καλά, αυτό μπορεί να το καταλάβει ο καθένας με τη πρώτη ματιά… Τα πλούσια προσόντα δεν κρύβονται… Σκέφτομαι όλα αυτά και χαμογελώ διάπλατα καθώς προσέχω το χέρι του να γλιστράει κατά μήκος του πούτσου του… Το κορμί μου πάλλεται από την ευχαρίστηση και ο πούτσος μου εκρήγνυται… Η εικόνα αυτή εντείνει την ένταση του πρώτου αποκορυφώματός μου… Κρατάει το μαύρο σλιπ μου στο χέρι του και τρίβει μ’ αυτό τα αρχίδια του… αργά…
«Τι περιμένεις; Δεν θα τραβήξεις μαλακία;», μου λέει…
Τα χέρια μου κινούνται από μόνα τους… Τα δάχτυλά μου γλιστρούν από το στόμα μου στο στήθος μου… Τσιμπάω απαλά τις ρόγες μου… Δικαιωματικά αφήνω τα χέρια μου να ταξιδέψουν στην κοιλιά μου και στα λερωμένα από το σπέρμα πόδια μου… Κοιτώ προσεκτικά τις αντιδράσεις του πούτσου του… τον κοιτώ που γίνεται πιο παχύς… πιο μεγάλος… Η σφοδρή επιθυμία κάνει τα μάτια του να λάμπουν καθώς προσέχει τις κινήσεις των χεριών μου… Αναστενάζω τη στιγμή που τα δάχτυλά μου γραπώνουν τον πούτσο μου…
«Πες μου τι γεύση έχει ο πούτσος σου…», μου λέει…
Φέρνω τα δάχτυλά μου στα χείλια και τα ρουφάω… ένα-ένα… Μου αρέσει η γεύση του πούτσου μου και δεν μπορώ να το κρύψω… Βογκάω ικανοποιημένος… Με πλησιάζει, με αρπάζει και με φιλάει… Σπρώχνει την γλώσσα του μέσα στο στόμα μου… Είναι πάντα τόσο άπληστος όσο αυτή τη στιγμή… πεινασμένος… ανικανοποίητος…
«Κι εγώ; Εγώ δεν μπορώ να δοκιμάσω;», με ρωτάει…
Γονατίζει αμέσως… βιαστικά… Αισθάνομαι την γλώσσα του να προσγειώνεται πάνω στον πούτσο μου και να καταδύεται κάτω από το πετσάκι μου… Ένας αναστεναγμός δραπετεύει από τα χείλια μου καθώς τα χείλια του αγκαλιάζουν στοργικά τον πούτσο μου… Ακουμπάει τα δάχτυλά του πάνω στον πούτσο μου… Ο πούτσος μου τρέμει… Τον ρουφάει, τον δαγκώνει, τον γλείφει με μανία, χαρίζοντάς μου έναν δεύτερο οργασμό μέσα σε ελάχιστο χρονικό διάστημα… Ζαλίζομαι… Η θερμοκρασία του κορμιού μου αυξάνεται ξανά… Σηκώνεται… Το πρόσωπό του που ήταν χαμένο ανάμεσα στα πόδια μου επανεμφανίζεται… Με φιλάει με πάθος στο στόμα, και καλύπτει τα χείλια μου με τους γλυκούς χυμούς του πούτσου μου…
«Δεν τελείωσα ακόμα μαζί σου…», μου λέει… ψιθυρίζει στο αυτί μου και σφίγγει με το χέρι του το πίσω μέρος του κεφαλιού μου…
Γονατίζει ξανά στη πλευρά μου, σπρώχνει τον πούτσο του στα χείλια μου… Η γλώσσα μου χαϊδεύει τον πούτσο του… Για να μη κουραστώ, ακουμπώ το κεφάλι μου στο μαξιλάρι και ξεκινώ να του παίρνω μια πίπα συγκλονιστική… Τον ρουφάω ανυπόμονα… Η γλώσσα μου τυλίγει το κεφάλι του έως ότου μου παραδώσει τα χύσια του… Λαχανιάζει και γαντζώνεται από τα μαλλιά μου… Κατρακυλάει στο κρεβάτι, πάνω μου… Τον κοιτάζω και χαμογελώ… Τα χέρια του οργώνουν το κορμί μου… Τα χύσια του καθυστερούν ακόμα στο στόμα μου…
«Είσαι ευτυχισμένος;», με ρωτάει… Χαμογελάει…
«Ίσως…», του απαντώ… Τον φιλώ απαλά και βαθειά… αφήνω την γλώσσα μου να χορέψει με τη δική του…
«Ίσως;», με ρωτάει… με κοιτάζει με προσήλωση στα μάτια… «… τώρα φταίω εγώ να σου χώσω τον πούτσο μου… να τον γλιστρήσω βαθιά μέσα σου;»
Το φυσιολογικό για έναν πούτσο θα ήταν να χρειαστεί λίγο χρόνο αποκατάστασης μέχρι να σκληρύνει ξανά… Ο πούτσος του μωρού μου όμως δεν ανήκει σ’ αυτή την κατηγορία… δεν είναι ένας φυσιολογικός πούτσος… Με έκπληξη κοιτώ τις φλέβες της γρατσουνισμένης από τα νύχια μου επιφάνειας του πούτσου του να φουσκώνουν με αίμα… Ο πούτσος του είναι και πάλι σκληρός…
Το είπα: Είναι αχόρταγος…
Με γυρίζει μπρούμυτα στο κρεβάτι, αρπάζει τα χέρια μου και τα τραβάει προς τα πίσω… δεσμεύοντάς τα… Τα επιδέξια δάχτυλά του ακολουθούν μια πορεία που γνωρίζουν πολύ καλά…
«Δεν σε πειράζει ν’ ανέβω πάνω σου;», με ρωτάει…
Η φωνή του έχει αλλάξει… Είναι πιο βαθιά… πιο αυστηρή… Διστάζω να απαντήσω, δεν ξέρω αν είναι απαραίτητο να απαντήσω… Αισθάνομαι μια δαγκωματιά στον αυχένα μου…
«Σε ρώτησα κάτι…», μου λέει…
Η φωνή του ακούγεται σαν βρυχηθμός… Προτιμώ να παραμείνω σιωπηλός… Δεν υπάρχει κανένας λόγος να μιλήσω…
«Τι καλό αγόρι που είσαι…», μου λέει…
Χαμογελώ… Ακούω το γέλιο του καθώς ο πούτσος του φτάνει στην κωλοτρυπίδα μου… χωρίς καμία προειδοποίηση… Τον χώνει μια… δεύτερη… τρίτη… τέταρτη φορά… Αργά η ζεστασιά του πηκτού σπέρματός του γίνεται δικιά μου… Βγάζοντας τον πούτσο του αφήνει μια τελευταία σταγόνα σπέρματος να στάξει μέσα μου…
Είμαι γεμάτος σπέρμα… οικειότητα… ασφάλεια… ζεστασιά…
Είναι ωραίο να έχεις έναν ετοιμοπόλεμο εραστή στο σπίτι…

Μια σταλαγματιά σπέρμα

Μπορούσα να μυρίσω το σάλιο του στο δέρμα μου… Το αξύριστο δέρμα γύρω από τα χείλια μου ήταν ερεθισμένο, ελαφρώς κόκκινο από τα γεμάτα πάθος φιλιά που μου έδωσε κατά τη διάρκεια της νύχτας… Τα χείλια του συνεχίζουν να με κάνουν τρελό με την απαλότητά τους, το χάδι της αγάπης τους…
Χαμογελούσα καθώς με φιλούσε… συγκλονισμένος… γεμάτος ενοχές για την αδεξιότητα που δείχνω όταν τον φιλώ εγώ… Με την καρδιά μου να αναπηδά, του έδωσα τη μεγαλύτερη αγκαλιά που μπορούσα και έκπληκτος του είπα:

«Δεν το περίμενα ποτέ από εσένα αυτό…»

«Για να είμαι ειλικρινής, ούτε κι εγώ το περίμενα από εμένα αυτό… ούτε καν είχα κάνει πρόβα…», μου είπε…
Χαμογέλασε…
«… έχει και συνέχεια όμως…», μου είπε…
«Α, ναι;», τον ρώτησα…
Έσταξε λίγο σάλιο στις άκρες των δαχτύλων του και τα γλίστρησε στον λαιμό μου… Χαμογελώντας έσκυψε και έγλειψε τα σάλια του πάνω από το δέρμα μου… Χαμογέλασα κι εγώ και ζήτησα να καθυστερήσει λίγο περισσότερο την γλώσσα του πάνω μου έως ότου στεγνώσει το δέρμα μου… Κοίταξα τα μάτια του τα οποία μου φάνηκαν θεόρατα μιας και το πρόσωπό του βρισκόταν τόσο κοντά στο δικό μου… Χωρίς δισταγμό φίλησα για μια φορά ακόμα τα χείλια του τρίβοντάς τα απαλά με τα δικά μου… Τέλεια!
Κατά τη διάρκεια του φιλιού μου έκανε ένα νεύμα, συνεχίζοντας να χαμογελά… Γλίστρησε το χέρι του στο πίσω μέρος του λαιμού μου… έφερε τα δάχτυλά του στα μαλλιά μου κα μου είπε λόγια μαγευτικά… Από εκείνη τη στιγμή οι κινήσεις μας άρχισαν να γίνονται όλο και πιο θερμές οδηγώντας και τους δυο μας στο χείλος του οργασμού… Κρατώντας τα χέρια μου, με κοίταξε… κοίταξε το στήθος μου να ανεβοκατεβαίνει στη προσπάθειά μου να διατηρήσω ζωντανό τον ρυθμό της αναπνοής μου…
Με σήκωσε έτσι ώστε να βρεθώ πάνω του καβαλικεύοντας τα γόνατά του… Οι μπούκλες του κρεμιόντουσαν στο πρόσωπό μου καθώς με φιλούσε… Τύλιξε με το χέρι του τα κωλομέρια μου, και προσπάθησε με τη μια να φτάσει ένα τουλάχιστον από τα δάχτυλά του μέσα στο μπόξερ μου… Πίεσα το γόνατό μου στο στομάχι του ώστε να μπορέσει να γλιστρήσει επιδέξια το δάχτυλό του μέσα στην υγρή είσοδο της κωλοτρυπίδας μου…
«Ω, ναι…», αναφώνησα…
Το δάχτυλό του συνέχισε να προχωρά και να αποσύρεται… μέσα και έξω από την κωλοτρυπίδα μου κάνοντάς με να στενάζω και να ικετεύω όχι να σταματήσει, αλλά εναλλάξ να χώνει και τα υπόλοιπα δάχτυλα των χεριών του δοκιμάζοντας το πόσο σωστά λειτουργούν οι σφικτήρες μου…

Απλώνοντας το χέρι μου πάνω του αισθάνθηκα τη σημασία της διόγκωσης του πούτσου του αν και παρέμενε κρυμμένος στην ασφάλεια του εσώρουχού του… Η πρώτη μου σκέψη ήταν να του το τραβήξω προς τα κάτω και να βγάλω έξω… να φέρω στον κόσμο τον πούτσο του… Αντί για μένα το έκανε ο ίδιος… Βγάζοντας έξω τον πούτσο του μια σταλαγματιά σπέρματος έπεσε πάνω μου… Τα βλέφαρά του ανοιγόκλεισαν σαν να ζητούσαν να τον σκουπίσω χαϊδεύοντάς τον…

Επιστρατεύοντας όλη την ανιδιοτέλεια μου τον σκούπισα, με την γλώσσα μου… αόριστα συγχωνεύοντας τα σάλια μου με το σπέρμα του… και αμαυρώνοντας την υπόσχεση μου δώσαμε να μείνουμε ήσυχοι… τουλάχιστον γι’ αυτή την ημέρα…

Η αλλαγή του εσωτερικού μου κόσμου

Το πρόσωπό του είναι χαρούμενο ενώ κοιτάζει το πρόσωπό μου… τα χέρια μου… τα πόδια μου… ολόκληρο το κορμί μου… Γονατίζω στην άκρη του κρεβατιού προσδοκώντας ό, τι το καλύτερο…

Του ρίχνω ένα βλέμμα όλο ρομαντισμό… αυτοθαυμάζομαι για το πώς καταφέρνω να μη δείχνω την πείνα μου… Μπορεί από στιγμή σε στιγμή να γίνω πατέρας, αλλά δεν θα σταματήσω να δείχνω τα δόντια μου… Θα μπορούσε να ήταν μια οποιαδήποτε ημέρα, αν δεν ήταν η ημέρα που θα γεννηθεί το παιδί μας… Κι αφού καθυστερούσε η στιγμή αυτή αποφασίσαμε να κατασπαταλήσουμε την ενέργειά μας στο κρεβάτι… ο ένας πάνω στον άλλο… Βάζω το χέρι μου κάτω από το παντελόνι του και βυθίζω το δάχτυλό μου κατά προσέγγιση μέσα στο σλιπ του… Είναι μια τελετουργία που επαναλαμβάνεται μ’ αυτή τη σειρά και δεν επιτρέπεται καμία αλλαγή… Μου αρέσει να ξυπνώ την τίγρη που κρύβει μέσα του προκαλώντας κύματα ρίγους στο κορμί του… Τον φιλώ τρυφερά, μα ταυτόχρονα τον κρατώ σφικτά, με όλη μου τη δύναμη… Το στόμα μου είναι έτοιμο να επιτεθεί… Τον πανικοβάλω με τις έντονα ερωτικές διαθέσεις μου μια τέτοια ημέρα… Η προσπάθειά μου να δαγκώσω τον πούτσο του γίνεται ανεπιτυχής αφού τα δάχτυλά του προλαβαίνουν και εισβάλουν στο στόμα μου κρατώντας χαμηλά το σαγόνι μου… Μετά από κάποια δευτερόλεπτα αναγκαστικής αιχμαλωσίας, το αίμα κυλάει ορμητικά μέσα στις φλέβες μου βλέποντας τον πούτσο του να σαλεύει και να αυξάνει ανεξέλεγκτα το μέγεθός του… Γλιστράει τον πούτσο του πάνω στον λαιμό μου… κατά μήκος του στήθους μου… υγραίνοντας το δέρμα μου… Απερίσκεπτα ξεντύνω την βάλανό του από το πετσάκι που την καλύπτει… Τον παίρνω στο στόμα μου αμέσως μήπως και μου κρυώσει… Τα αρχίδια του είναι βαριά από το σπέρμα που έχει συσσωρευτεί μέσα τους… από το σπέρμα μου είναι έτοιμο να καταλήξει πάνω μου… πάνω στο φαινομενικά αχόρταγο από το πάθος κορμί μου…

Τινάζω την γλώσσα μου μ’ ένα προκαθορισμένο σκοπό… να τον κατακτήσω… Το χέρι του γλιστράει στους ώμους μου… περιπλανιέται χωρίς κανένα σχέδιο, κλέβοντας κάθε αξιοπρέπεια που τυχόν μου έχει μείνει… Κλαψουρίζω ζητώντας το πιο μεγάλο και παχύ δάχτυλό του να μπει στη στενή κωλοτρυπίδα μου για να αλλάξει τον εσωτερικό μου κόσμο… Γέρνω το κεφάλι μου από τη μια πλευρά στην άλλη… ρυθμικά… Τεντώνοντας τα αυτιά μου μπορώ ν’ ακούσω τους υγρούς ήχους που δημιουργούνται από την υγρασία των τοιχωμάτων της κωλοτρυπίδας μου καθώς αντιμετωπίζουν σθεναρά τον πούτσο του… Ο πούτσος του γίνεται σκληρός και γίνεται σκληρότερος με τη βοήθεια των δαχτύλων του που δεν σταματούν να του προσφέρουν τις υπηρεσίες τους… Σηκώνω το βλέμμα μου και κοιτάζω τα κλειστά μάτια του και την έκφρασή του… την έκφραση της πλήρους απόλαυσης… Τον κοιτάζω σαν ηδονοβλεψίας και σταματώ μόνο μια φορά… ίσα-ίσα να τον ακούσω να εκφράζει… να δηλώνει την πρώτη του φιλοφρόνηση…

«Κάτι διαφορετικό κάνεις σήμερα… Είσαι ασυναγώνιστος στη πίπα…», μου λέει…

Αν και καυλωμένος τον ακούω πολύ καλά… Αισθάνομαι σαν να μου έχει δώσει χρυσό μετάλλιο… Αναστενάζει δυνατά καθώς χρησιμοποιεί όλη την ανδρεία του, ασθμαίνοντας, για να μου δείξει πως μπορεί να αλλάξει την θερμοκρασία του στόματός μου χύνοντας μέσα μου… Πραγματικά… Αισθάνομαι μια απίστευτη θερμοκρασία… Σπρώχνει το κορμί του πάνω μου παίρνοντας το πλεονέκτημα… Με αναγκάζει να πάρω το πλήρες μήκος του πούτσου του… Το στόμα μου ανοίγει σ’ ένα σχήμα σιωπηλού «Ο»… Φιλώντας τα αρχίδια του που δεν σταματούν να εργάζονται, ξέρω ότι το αποκορύφωμα του οργασμού του δεν απέχει πολύ… Γίνομαι ένα μηρυκαστικό που με πάθος, ευγλωττία και ασφάλεια ρουφάει όλο του το είναι…

Δεν φοβήθηκα ούτε μια στιγμή μήπως η πατρότητα αλλοιώσει τον τρόπο που χρησιμοποιώ το κορμί μου ή το πνεύμα μου… Ό, τι είναι να γίνει θα γίνει…

………..
…

Ο στόχος

Μου ρίχνεις ένα από τα πιο ερωτικά βλέμματά σου, ενώ μου λες μ’ ένα τρόπο επιθετικό, αρπακτικό ότι θέλεις να γαμηθούμε… Δεν μου λες ότι με θέλεις, δεν προσπαθείς να κάνεις καμία περιττή κίνηση… στοχεύεις μόνο σ’ αυτό που θέλεις χωρίς πολλά-πολλά λόγια… Με πιάνεις από το χέρι και ακουμπάς με πάθος τα χείλια σου πάνω στα δικά μου… Δαγκώνεις τα χείλια μου και στη συνέχεια τα φιλάς… Καθώς με φιλάς, αγκαλιάζεις ολόκληρο το κορμί μου και αρπάζεις τον γιακά του πουκάμισού μου… Με μια μαγική κίνηση, σκίζεις το πουκάμισό μου και το κρατάς σαν τρόπαιο στα χέρια σου… Με κοιτάζεις στα μάτια με καθαρή, σφοδρή επιθυμία… Σύρεις τα δόντια σου στον λαιμό μου και τα δάχτυλά σου κατά μήκος της πλάτης μου αφήνοντας στο πέρασμά τους βαθιές κόκκινες γραμμές…
Το δεξί σου χέρι αρπάζει τα μαλλιά μου, τραβάει το κεφάλι μου προς τα πίσω… τρέχεις την γλώσσα σου πάνω στον λαιμό μου και με φιλάς ξανά… Το αριστερό σου χέρι κάνει τσουλήθρα στην πλάτη μου καταλήγοντας στον κώλο μου και από εκεί πολύ κοντά στον πούτσο μου… Πιάνοντας τον πούτσο μου, σταματάς, και ε ξαπλώνεις ανάσκελα στο κρεβάτι…
Γρήγορα και μ’ ένα αρπακτικό χαμόγελο, μου βγάζεις το παντελόνι και το σλιπ… Χάνομαι στην ευχαρίστηση της στιγμής και ούτε που μου περνάει από το μυαλό να σου φέρω αντίσταση… Αν αντιστεκόμουν, ενδεχομένως, θα κέρδιζα άλλη μια δυνατή δαγκωματιά από τα κατάλευκα δόντια σου… δεν πειράζει… Ενώ σκέφτομαι αυτό, βγάζεις τα παπούτσια σου και τα πετάς με ορμή προς την ντουλάπα… Βιαστικά βγάζεις το παντελόνι και την μπλούζα σου… Μένεις μόνο με το σλιπ… Τοποθετείς το κορμί σου ανάμεσα στα ανοικτά μου πόδια σπρώχνοντάς με σκληρά… σκληρότερα από ποτέ… Την ίδια στιγμή κατεβάζεις το σλιπ σου και προτού το βγάλεις, φέρνεις τον πούτσο σου στο στόμα μου… Είναι τόσο τεράστιος με αποτέλεσμα να δυσκολεύομαι να τον κρατήσω… Αρχίζω να τον ρουφάω με ικανοποίηση… Η ικανοποίηση εντείνεται καθώς επίτηδες σου τον δαγκώνω λίγο σκληρότερα από το κανονικό…
Τον βγάζω από το στόμα μου… Σε κοιτάζω μ’ ένα βλέμμα φλογερό… Με χαστουκίζεις για την αυθάδειά μου και πέφτεις πάνω μου σαν να είσαι παλαιστής του σούμο… Από αυτή τη κίνησή σου κρατώ τα άριστα αντανακλαστικά σου και το πεινασμένο βλέμμα σου… Μετά από αυτό… σηκώνεσαι για λίγο και κάθεσαι με ύφος θριαμβευτή στο κεφάλι μου… Με καβαλικεύεις και αλέθεις τα γεννητικά σου όργανα στο πρόσωπό μου… Τα αρχίδια σου ξεχειλίζουν πάνω στα μάτια μου και με αποτρέπουν να βλέπω τον σηκωμένο πούτσο σου και τις συσπάσεις του προσώπου σου καθώς αναστενάζεις και βογκάς…
Σπρώχνεις τον πούτσο σου στο στόμα μου πάλι αφήνοντάς με να συγκεντρώσω όλα τα εκατοστά του… Το κορμί σου αστράφτει από τον ιδρώτα της προσπάθειάς σου καθώς επιστρατεύεις όλες τις ικανότητές σου για να ισορροπήσεις πάνω στο πρόσωπό μου παρ’ όλο που κρατώ τον πούτσο σου με τόση στοργή… Απλώνω τα χέρια μου… σε αγκαλιάζω από τη μέση… παίρνω μια βαθιά αναπνοή και δέχομαι τα χύσια σου σαν διψασμένη γη στην έρημο…

Αγωνία

«Πες μου…», μου λέει…
Χαμογελώ… Δανείζομαι από τη χροιά της φωνής του την βραχνάδα και τον ερωτισμό που τόσο μ’ αρέσει…
«Τι να σου πω;… Δεν έχω να πω τίποτα…», του λέω…
«Τι θα αλλάξει στη σχέση μας;», με ρωτάει…
Λέξεις… Είναι φίλοι μου όταν γράφω, αλλά γίνονται ο όλεθρος της ύπαρξής μου όταν θέλω να μιλήσω…
«Όταν θα με φιλάς, για παράδειγμα… δεν πρέπει να ακούγεται θόρυβος γιατί θα ξυπνήσει ο Λουκάς…», του απαντώ χαϊδεύοντάς του τις μπούκλες…
Γελάει, αλλά γρήγορα πνίγει το γέλιο του σ’ ένα χαμόγελο…
«Δεν γίνεται αυτό που λες…», μου λέει…
«Αυτό θα μου το πεις σε έξι μέρες από τώρα…», του λέω…
«Ξέρεις;», με ρωτάει…
«Όχι… πες μου…», του απαντώ…
«Πρέπει να βάλουμε ωτοασπίδες στον μικρό για να μην μας ακούει…», μου λέει…
Σκέφτομαι τον τρόπο που εισχωρεί ο πούτσος του μέσα μου και τα βογγητά μου που ξεσηκώνουν όλο το κτίριο…
«Πες μου μια άλλη, καλύτερη ιδέα…», του ζητώ…
Οι μπούκλες του έχουν παραδοθεί πλέον στο χάδι μου με αποτέλεσμα τη δημιουργία μπλεγμένων μαζών μαλλιών γύρω από τα δάχτυλά μου… Αυτό κάνω πάντα όταν θέλω να βλέπει τα χείλια μου προσκολλημένα πάνω στον πούτσο του όταν του παίρνω πίπα… Μου αρέσουν τα χείλια του… είναι τόσο σαρκώδη… Όταν χαμογελά τεντώνονται αργά και λεπταίνουν…
«Θα ενισχύσουμε την ηχομόνωση…», μου λέει…
Δεν απαντώ… με πιάνει πάνω που σκέφτομαι τον πούτσο του φιλοξενούμενο μέσα στο στόμα μου αφού πρώτα του έχω δώσει τα απαραίτητα φιλιά στη βάλανο…
«Τι είπες; Επανέλαβε το…», του ζητώ…
«Πρέπει να μειώσουμε τη συχνότητα των ερωτικών μας συνευρέσεων… εκτός αν καταφέρεις να μην είσαι τόσο θορυβώδης…», μου λέει…
«Όταν με αγγίζεις, δεν μπορώ να πω με σιγουριά πότε θ αρχίζω να φωνάζω και πότε θα σταματήσω… Είναι αδύνατο…», του απαντώ…
Μου χαμογελάει…
«Ναι, έχεις δίκιο…», μου λέει…
Και, αν και ο Λουκάς δεν έχει γεννηθεί ακόμα, οι συζητήσεις για το πόσο θα μας αλλάξει την καθημερινότητά μας η παρουσία του, είναι αρκετά συχνές κυρίως το τελευταίο δεκαήμερο… αλλά πιστεύω ότι δεν έχουμε πει ακόμα αρκετά…
«Άλεξ;», μου λέει…
«Ναι;», τον ρωτώ…
«Θα τα καταφέρουμε;», με ρωτάει…