Μονάκριβε εραστή

Ω, μονάκριβέ μου εραστή!
Η αγάπη σου είναι μια γλυκιά αμαρτία
σαν τη μυρωδιά του ιδρώτα σου που γίνεται εντονότερη τις καυτές θερινές νύχτες
Όταν στρέφω το βλέμμα μου πάνω σου
ξεχνιέμαι… και πιστεύω ότι είσαι Θεός
κι εγώ απελπισμένος προσκυνητής
ανάξιος της αγάπης σου…
Το πρόσωπό σου μοιάζει
σαν να σμιλεύτηκε από τους αγγέλους
σαν να κατασκευάστηκε από πρώτης ποιότητας εύθραυστο υλικό
επίτηδες, ώστε να αναδειχθεί κάθε γραμμή, κάθε καμπύλη
μη τυχόν και γίνει κάποιο λάθος στην ανεκτίμητη ομορφιά σου…
στην ομορφιά σου που παγιδεύει και εμποδίζει να εξελιχθούν όλες οι σκέψεις μου
κάθε λεπτό
κάθε δευτερόλεπτο που σε κοιτάζω…
Τα δάχτυλά μας ενώνονται
αγκαλιάζονται σφικτά
και παντρεύονται
Ο δεσμός μας ισχυροποιείται…
κι αν διέθετα τη δύναμη
θα τον καθιστούσα πιο ισχυρό…
Το γεγονός πως μου αρέσει να γαμιόμαστε
δεν σημαίνει ότι πρέπει να συμμετέχεις σ’ αυτή τη χυδαιότητα των σκέψεων και των ενεργειών μου…
Ένα γαμήσι δεν αλλάζει όλα αυτά τα αγνά συναισθήματα που τρέφω για σένα
Ο ερωτισμός σου με παρασύρει σαν να είμαι μέλισσα που έλκεται από το γλυκό νέκταρ ενός λουλουδιού…
Τα μάτια μου σε βλέπουν σαν περιστέρι
που τρύπωσε κατά λάθος σ’ ένα χώρο που ζουν μόνο κοράκια σαν εμένα
Και μόνο που σε κοιτώ, ο κόσμος γύρω μου γίνεται πιο φωτεινός
Ω, μωρό μου! Πόσο σ’ αγαπώ!
Ποτέ άλλος άντρας δεν έχει κερδίσει τόση αγάπη, όσο εσύ από εμένα…
Δεν μπορώ να ζήσω χωρίς εσένα ούτε λεπτό χωρίς την παρουσία σου
Έχω γίνει… εσύ…

~ από Αλέξανδρος στο Ιουλίου 31, 2008.