Αρχείο

Archive for Ιουλίου, 2008

Τα ανοικτά κουμπιά

Κάθεται εκεί… ξεχνώντας επίτηδες ανοικτά τα κουμπιά του μπόξερ του… Καυλώνω πάντα όταν τον κοιτώ, και τώρα είμαι καυλωμένος, αλλά η αίσθηση είναι διαφορετική… Ο πούτσος μου είναι υγρός, επικίνδυνα υγρός… Δεν έχω ιδέα για ποιο λόγο είμαι τόσο καυλωμένος… απλά είμαι… Κινώ την καρέκλα με τις ρόδες κοντά, δίπλα στη δική του καρέκλα έτσι ώστε να μπορώ να απολαύσω από πιο κοντά αυτό το εξαίσιο θέαμα… Δεν φορώ εσώρουχο κι αυτό καθόλου τυχαία… Τίποτα δεν αφήνω να κυλήσει στη τύχη… Οι ερωτικές φαντασιώσεις μου νεκρώνονται, Το χέρι μου εξομαλύνει το δέρμα του πούτσου μου έτσι ώστε να γλιστράει με περισσότερη ευκολία πάνω στο κορμί μου…
Τρίβω τον πούτσο στη χούφτα μου, κινώντας τα δάχτυλά μου με τρόπο πάντα διακριτικό… Αυτό που θέλω δεν είναι μόνο το μέγεθος, αλλά και το πάχος… Τι να τον κάνω έναν σκληρό πούτσο, όταν δεν είναι ικανός να με γεμίσει… Ακόμα κι αν δεν το θέλει, αν δεν το αποδεχθεί… σ’ ένα μήνα αυτή η αχαΐρευτη τρύπα θα αναζητάει έναν πούτσο για να κλείσει… Τρίβω με τους αντίχειρές μου τον πούτσο μου πιέζοντάς τον… είμαι σχεδόν έτοιμος να τον χρησιμοποιήσω αγνοώντας τη κακή χρήση σύμφωνα με τις οδηγίες που μου έστειλε…
Το πρωί όλα είναι διαφορετικά… Η κερκόπορτά μου θ’ ανοίξει μόνο με το κατσαβίδι του… Αυτή τη στιγμή δεν είμαι ο μοναδικός που περιμένω μια εξέταση στη σειρά… Τα μάτια του λάμπουν, το στόμα του παραμένει ανοικτό… Όλες οι πόρτες θ’ ανοίξουν μόνο όταν εφευρεθεί ένα κατσαβίδι… που θα βάζει τέλος στο πόνο… και θα προσφέρει περισσότερη ικανοποίηση… Μέχρι να γαμηθούμε κανονικά, θα τον γαμήσω εγκεφαλικά… και σε 2 ώρες θα είμαι ξανά εδώ…

Categories: Σκέψεις

Όχι πια κενό

Γέμισέ με, έως ότου ξεχειλίσω, και διώξε με τρόπο βροντερό αυτό το κενό… Σε περίμενα όλη τη μέρα… Περίμενα με ανυπομονησία τον σκληρό πούτσο σου και την υγρή σταλαγματιά του σπέρματός σου που τον κάνει λαμπερό και ομορφότερο… Τον θέλω… τον θέλω απεγνωσμένα… Θέλω να τον αγγίξω, να τον πειράξω… να παίξω μαζί του… Θέλω να με κάνει δικό του… Θέλω να αισθανθώ αυτό το κάψιμο όταν με πυροβολεί με τα χύσια του… Μόνο όταν χύνεις ξεχνώ τον πόνο… Θέλω να βλέπω τα χύσια σου να εκτοξεύονται… να στάζουν… Θέλω να αρπάξω τον πούτσο σου και να τον ψηλαφίσω… Αχ! Αγαπημένε μου… Θέλω όταν σου μιλώ να με προσέχεις… Έτσι όπως είμαι μεθυσμένος από την αγάπη, είναι πιθανό να σου πω πράγματα που ποτέ δεν θα μπορούσα να σου πω σε διαφορετική περίπτωση… Για πες μου, σε παρακαλώ; Γιατί είσαι σκεπασμένος; Που θα βρω… που μπορώ να βρω το κομμάτι που θα συμπληρώσει το πάζλ… το κομμάτι που θα με γεμίσει; Το κομμάτι που θα με σώσει από την καταδίκη; Με ποιο τρόπο θα ικανοποιήσεις αυτή τη πείνα; Δεν μπορώ να περιμένω… Χώσε μέσα μου τον πούτσο σου, θεραπεύοντας τη σκέψη μου και προφυλάγοντας τη καρδιά μου… Γέμισε την κωλοτρυπίδα μου έως πάνω και όταν με το καλό τον βγάλεις, φρόντισε να ξεχειλίσουν τα χύσια σου από την κωλοτρυπίδα μου… Μόνο τότε… μόνο σ’ αυτή τη περίπτωση θα μείνω ικανοποιημένος!

Categories: Σκέψεις

Μονάκριβε εραστή

Ω, μονάκριβέ μου εραστή!
Η αγάπη σου είναι μια γλυκιά αμαρτία
σαν τη μυρωδιά του ιδρώτα σου που γίνεται εντονότερη τις καυτές θερινές νύχτες
Όταν στρέφω το βλέμμα μου πάνω σου
ξεχνιέμαι… και πιστεύω ότι είσαι Θεός
κι εγώ απελπισμένος προσκυνητής
ανάξιος της αγάπης σου…
Το πρόσωπό σου μοιάζει
σαν να σμιλεύτηκε από τους αγγέλους
σαν να κατασκευάστηκε από πρώτης ποιότητας εύθραυστο υλικό
επίτηδες, ώστε να αναδειχθεί κάθε γραμμή, κάθε καμπύλη
μη τυχόν και γίνει κάποιο λάθος στην ανεκτίμητη ομορφιά σου…
στην ομορφιά σου που παγιδεύει και εμποδίζει να εξελιχθούν όλες οι σκέψεις μου
κάθε λεπτό
κάθε δευτερόλεπτο που σε κοιτάζω…
Τα δάχτυλά μας ενώνονται
αγκαλιάζονται σφικτά
και παντρεύονται
Ο δεσμός μας ισχυροποιείται…
κι αν διέθετα τη δύναμη
θα τον καθιστούσα πιο ισχυρό…
Το γεγονός πως μου αρέσει να γαμιόμαστε
δεν σημαίνει ότι πρέπει να συμμετέχεις σ’ αυτή τη χυδαιότητα των σκέψεων και των ενεργειών μου…
Ένα γαμήσι δεν αλλάζει όλα αυτά τα αγνά συναισθήματα που τρέφω για σένα
Ο ερωτισμός σου με παρασύρει σαν να είμαι μέλισσα που έλκεται από το γλυκό νέκταρ ενός λουλουδιού…
Τα μάτια μου σε βλέπουν σαν περιστέρι
που τρύπωσε κατά λάθος σ’ ένα χώρο που ζουν μόνο κοράκια σαν εμένα
Και μόνο που σε κοιτώ, ο κόσμος γύρω μου γίνεται πιο φωτεινός
Ω, μωρό μου! Πόσο σ’ αγαπώ!
Ποτέ άλλος άντρας δεν έχει κερδίσει τόση αγάπη, όσο εσύ από εμένα…
Δεν μπορώ να ζήσω χωρίς εσένα ούτε λεπτό χωρίς την παρουσία σου
Έχω γίνει… εσύ…

Categories: Ποίηση

Αγωνία για τη συνέχεια

Κάθομαι σ’ αυτό το σκοτεινό δωμάτιο
στο ακατάστατο, διαταραγμένο κρεβάτι μας…
Μου λες να κλείσω τα μάτια μου
Χαμογελώ, και υπακούω
κλείνοντάς τα και τα δυο ταυτόχρονα και σκεπάζοντάς τα με τα χέρια μου
Στη συνέχεια
ακουμπάς κι εσύ τα χέρια σου πάνω στα δικά μου
Ανυπόμονος όπως πάντα, ακούω την ανάσα σου και την αισθάνομαι στο λαιμό μου
Τα χέρια σου γλιστρούν πάνω στο κορμί μου προς κάποιο άγνωστο στόχο
Σταματάς…
Φεύγεις από το δωμάτιο, αυτό καταλαβαίνω …
Ακούω τα βήματά σου…
Φωνάζω το όνομά σου, που είσαι; … Που πήγες;
Τα χέρια σου με αγκαλιάζουν, ξαφνικά…
Φιλάς αργά, με τον δικό σου τρόπο, τον αυχένα μου
γύρω-γύρω τον λαιμό μου
Αναστενάζω από την ευχαρίστηση
Μου βγάζεις τη μπλούζα
Ακουμπάς και τα δυο σου χέρια στο στήθος μου
Παίζεις παιχνίδια με τις ρόγες μου και θάβεις το πρόσωπό σου στις τρίχες μου
Βογκάω ευγενικά μ’ αυτή τη κίνησή σου…
Τα ευκίνητα δάχτυλά σου σημαδεύουν τη πλάτη μου
Τα ερωτικά μηνύματα που λαμβάνω από τα χάδια σου είναι απεριόριστα…
Με ξαπλώνεις αργά, πάνω στο μαλακό μαξιλάρι που είναι ντυμένο με μια πράσινη μαξιλαροθήκη
Η πλάτη μου ακουμπά στα τσαλακωμένα σεντόνια
Τα χέρια σου βρίσκουν τον τρόπο να απασχοληθούν στη περιοχή του αφαλού μου
Τα δάχτυλά σου ξεκουμπώνουν τα κουμπιά του τζιν μου
Τα μάτια σου είναι μαγεμένα από την ύπαρξη ενός λινού κλασικού σλιπ… σίγουρα ήταν μια έκπληξη για σένα…
Επιθυμούσες να με δεις ολόγυμνο, να δεις κατευθείαν τον πούτσο μου, να μη χρειαστεί να μου βγάλεις το οποιοδήποτε εσώρουχο…
Σε αιφνιδίασα… είμαι καλός στους αιφνιδιασμούς…
Μετά το αρχικό σοκ -ευχάριστο ή δυσάρεστο, δεν ξέρω- στηρίζεσαι πάνω μου για να συναντήσεις το στόμα μου με το δικό σου…
Φιλάς τα χείλια μου χωρίς βιασύνη… με μεγάλη τρυφερότητα και αρκετό πάθος…
Κι έπειτα… χωρίς προειδοποίηση…
Βυθίζεις τα δόντια σου, βαθιά, στο δέρμα του λαιμού μου
Οι σφυγμοί μου ανεβαίνουν…
Ο οργασμός χτίζεται γρήγορα…
Τα δόντια σου είναι τόσο αιχμηρά που δημιουργούν δυο μικρές τρύπες στον λαιμό μου
Τα σάλια σου κυλάνε ήρεμα… κάτω από τον λαιμό μου και πάνω στο στήθος μου…
Οι ανάγκες μου γίνονται πιο έκτακτες… πιο επείγουσες…
Με καρφώνεις με τα χέρια σου στο κρεβάτι έτσι ώστε να μη μπορώ να κινηθώ…
Ρουφάς τον ιδρώτα μου και τα σάλια σου γύρω από τη πληγή που μου έκανες…
Μπορώ να αισθανθώ τη κίνηση του αίματος σε κάθε φλέβα του κορμιού μου…
Σηκώνεις το κεφάλι σου και με κοιτάς, με βλέμμα χαμένο
Τα σάλια ρέουν… στάζουν από τα χείλια σου…
Είμαι καυλωμένος…
… περισσότερο ικανοποιημένος από κάθε άλλη φορά…
αυτομάτως ξεχνώ όλες εκείνες τις θαυμάσιες ενέργειές σου…
Ο ιδρώτας κυλάει τώρα και στο δικό σου κορμί
Ένα χαμόγελο συναντώ ακριβώς πάνω στα χείλια σου
Τι να ‘ναι άραγε αυτό που σκοπεύεις να κάνεις στη συνέχεια;

Categories: Ποίηση

Παροχή βοήθειας

- Τι σκέφτεσαι;
- Τώρα; Αυτή τη στιγμή; Σκέφτομαι πόσο θα μου άρεσε να γαντζώσω τα δάχτυλά μου στο σλιπ σου… να τα γλιστρήσω στο μπροστινό άνοιγμά του, ώστε να φτιάξω μια πόρτα για την είσοδο της γλώσσας μου στην άκρη του πούτσου σου… Η βάλανός σου πρέπει να μοιάζει σαν τσαλακωμένο μπουμπούκι τριαντάφυλλου, μιας και δεν είσαι καυλωμένος ακόμα… Αν όμως ασχοληθώ για λίγο μαζί του με το μαξιλάρι του αντίχειρά μου, κινώντας το πέρα-δώθε… ξέρεις πόσο σκληρός θα γίνει ο πούτσος σου; Περισσότερο απ’ όσο όταν με γαμάς…
- Ξέρεις πόσο με καυλώνεις λέγοντάς μου τις σκέψεις σου; Έχεις ιδέα;
- Πες μου
- Η σκέψη όλων εκείνων των αισθήσεων… Αναρωτιέμαι αν είναι δυνατό… αν μου επιτρέπεις να σε καυλώσω κι εγώ…
- Αν μπορώ να σου παρέχω την οποιαδήποτε βοήθεια… αν εξαρτάται από εμένα… θα ήταν πολύ απολαυστικό…
- Πραγματικά
- Ξέρεις…
- Για συνέχισε…
- Σκέφτομαι τον πούτσο σου όταν καυλώνω… όταν ξυπνώ το πρωί καυλωμένος… Ξέρεις πόσες φορές την ημέρα τον σκέφτομαι; Ξέρεις πόσο πολύ τον θέλω; Όταν τον φέρνω στο μυαλό μου… το σχήμα του… το μέγεθός του… θέλω σαν απελπισμένος να τον χώσω μέσα μου… παντού… Αυτή τη στιγμή, για παράδειγμα, σκέφτομαι τον πούτσο σου, και συγκεκριμένα η βάλανός σου να γλιστρά ανάμεσα στα χείλια μου… αργά, πάντα αργά… να προχωρά σκόπιμα μέσα στο στόμα μου… Αν και έχω τόσες έγνοιες στο μυαλό μου, μπορώ να συγκεντρωθώ και να μετρήσω σκόπιμα, για αρχή, όλα τα εκατοστά του ύψους του πούτσου σου… Φαντάζομαι τη χαρά σου… Είσαι έτοιμος να μου πεις: «Ευχαριστώ» στηρίζεσαι από τον ώμο μου… Χαμηλώνω το βλέμμα μου στον πούτσο σου… Το πρησμένο κεφάλι του είναι σημάδι ετοιμότητας… αστράφτει από τα χύσια…
- Αν σκέφτηκες όλα αυτά για να μου πουλήσεις μούρη, είσαι γελασμένος… Έτσι κι αλλιώς θα σε γαμήσω… αυτή είναι η απάντηση

Categories: Διάλογοι

Αναμμένο τσιγάρο

Σ’ αυτή τη πόλη, σ’ αυτό το δωμάτιο… αυτή τη στιγμή της ημέρας… τα κτήρια ψήνονται από τον ήλιο που τα αγκαλιάζει καθ’ όλη τη διάρκεια της ημέρας… Ο ήχος των αυτοκινήτων που κυκλοφορούν είναι τόσο έντονος που μ’ εμποδίζουν να χαλαρώσω και να διώξω από πάνω μου τη πίεση της ημέρας μετά από ένα κουραστικό οκτάωρο στη δουλειά… Μόλις έχουμε τελειώσει ένα δροσιστικό ντους, το οποίο μοιραστήκαμε και βγαίνουμε στο μπαλκόνι για να μοιραστούμε κι ένα τσιγάρο… Τακτοποιώ τις μπούκλες του, χτενίζοντάς τις καθώς στηριζόμαστε στα κάγκελα του μπαλκονιού… Η θέα είναι υπέροχη… μπορούμε να κοιτάξουμε το μεγαλύτερο μέρος της πόλης… Παρατηρούμε τα πάντα γύρω μας χωρίς να μιλάμε… Παρατηρούμε τα πάντα γύρω μας μέσα στη σιωπή… Αν και είμαστε καινούργιοι στη γειτονιά, οι προσόψεις των κτηρίων μας φαίνονται τόσο, μα τόσο οικείες…
«Τι όμορφη θέα…», μουρμουρίζει και γυρίζει το κεφάλι προς το μέρος μου για να λάβει ένα ζουμερό… τρυφερό φιλί… Καπνίζουμε εναλλάξ το τσιγάρο… το ίδιο τσιγάρο… Στρέφω στο βλέμμα μου στον ορίζοντα, συλλογίζομαι πόση αλήθεια έχει η άποψή του…
«Ναι, έχεις δίκιο…», του λέω και του αφήνω να αισθανθεί το χέρι μου που σέρνεται πάνω-κάτω στο απαλό, κοντό μπουρνούζι του… Τρέχω τον δείκτη μου κατά μήκος της πτυχής μεταξύ του γλουτού και του μηρού του, αγνοώντας την αδύναμη διαμαρτυρία του να σταματήσω την ανοδική πορεία μου… Μελετώ τη ζημιά που του κάνω στο κόκκινο χρώμα… πάνω στα αυθάδη μάγουλά του…
«Μπορεί να μας δει κάποιος…», μου λέει…
«Ποιος να μας δει; Κοίταξε κάτω… Ο δρόμος είναι αδειανός… Κι αυτοί οι λίγοι που κυκλοφορούν, πίστεψέ με, έχουν να κάνουν σπουδαιότερα πράγματα από το να κοιτούν εμάς…», του λέω…
Στέκεται ελαφρώς στα δάχτυλα των ποδιών του προκειμένου να κοιτάξει αδιάκριτα προς τα κάτω… Εκμεταλλεύομαι την ευκαιρία να γλιστρήσω το χέρι μου μεταξύ των μπουτιών του, ψάχνοντας τη θερμότητά του…
«Είσαι ιδρωμένος ή η υγρασία αυτή είναι ακόμα από το ντους;», με ρωτάει…
«Είμαι υγρός από την καύλα… όλη την ημέρα…», του απαντώ…
«Καλά… Κάθισε ήσυχος και απόλαυσε τη θέα…», μου λέει…
Κατσαρώνω το χέρι μου πάνω στο μπουρνούζι του… Το μέσο δάχτυλό μου βρίσκει ένα άνοιγμα… μικρό… στενό… Χρησιμοποιώ τη γνώση μου… τη γνώση που έχω αποκτήσει μέσα από την πρακτική και χώνω το δάχτυλό μου μέσα στο άνοιγμα… γοργά… γνωρίζοντας ότι θα τον κάνω πολύ εύκολα να καυλώσει κι αυτός… Στηρίζει όλο το βάρος του κορμιού του στα κάγκελα του μπαλκονιού… Οι μυς του τεντώνονται και τρέμουν… αυτά είναι σήματα πως πλησιάζει η στιγμή της αιχμής του οργασμού του… Σταματώ για μια στιγμή χωρίς να κάνω τίποτα απολύτως… λούζομαι από τη θερμότητα των ακτινών του ήλιου κι αν και είμαι όρθιος, καταφέρνω να χαλαρώσω…
«Εϊ, που είναι το τσιγάρο;», μου λέει…
Κοιτάζω χαμηλά… κάτω από το μπαλκόνι… στο πεζοδρόμιο, εκεί που έχω πετάξει το αναμμένο τσιγάρο, ευτυχώς χωρίς να πετύχω κανέναν οδοιπόρο στο κεφάλι…
«Θα κατέβεις να το πάρεις ή θ’ ανάψω άλλο;», τον ρωτώ…

Categories: Αγάπη

Πορφυρά σημάδια

Θυμάσαι το πρώτο καιρό της γνωριμίας μας; Τότε που ακόμα μαθαίναμε τι μας αρέσει και τι δεν μας αρέσει; Θυμάσαι που φροντίζαμε να μη βλάψουμε ο ένας τον άλλο με ριψοκίνδυνες κινήσεις; Τι αθώες ημέρες! Ενώ τώρα; Τώρα θέλω να σε κάνω να πονέσεις χωρίς δεύτερη σκέψη… Πραγματικά θέλω να σε κάνω να πονέσεις… τόσο άσχημα… τόσο καλά… Θέλω να χαϊδέψω το κορμί σου χωρίς όρια… Θέλω να αισθανθώ τον πόνο σου και να πονέσω κι εγώ… θέλω να νοιώσω τον ίδιο τον πόνο που περιπλέκει τα νεύρα που συνδέονται με τα αρχίδια σου όταν σου τα σφίγγω… Θέλω να δω τον πούτσο μου να συντρίβεται μέσα στο βαθύ, σκοτεινό φαράγγι της κωλοτρυπίδας σου… Θέλω να σε χτυπήσω, σκληρά, ενώ θα σε γαμάω ή καλύτερα ενώ θα βυθίζω τον πούτσο μου πίσω σου κοιτώντας τα σημάδια της καύλας να αντανακλώνται στα μάγουλά σου δίνοντάς τους το απαραίτητο χρώμα… Μπορώ να πάρω εκείνο το μαστίγιο… αυτό με τις παχιές, χνουδωτές ουρές που κάνουν το κορμί σου να αναπηδά όποτε χτυπώ το δέρμα σου… Το φοβερός είναι η γδούπος που ακούγεται! Τι όμορφα είναι τα σημάδια που σου χαρίζω! Κόκκινα… πορφυρά… σαν ανθισμένα λουλούδια… Επίσης, θέλω να σε δαγκώσω… Εκεί που δεν πρόλαβα ν’ αφήσω σημάδια με το μαστίγιο, θ’ αφήσω χρησιμοποιώντας τα δόντια μου… θ’ αφήσω ίχνη στη σάρκα σου… στο στήθος σου… στον κώλο σου… στα μπούτια σου… λίγο πριν χωρίσω τα κωλομάγουλά σου με τη γλώσσα μου κρατώντας την στην είσοδο της κωλοτρυπίδας σου… εγκαταλείποντάς την βαθειά μέσα σου τυλιγμένη με το σύννεφο της αγωνίας… Θέλω να σε σημαδέψω… να σου φορέσω διακριτικά χαραγμένα πάνω σου… διακριτικά που θα διαρκέσουν πολλές-πολλές ημέρες… διακριτικά που θα βλέπουν οι άλλοι και θα τα ψηφίσουν ως τα καλύτερα που μπορεί να κουβαλά ένας εραστής πάνω του… Γιατί αν δεν συμβεί αυτό, τότε θα αισθανθώ την ανάγκη να τα ξεριζώσω, να τα αντικαταστήσω, να τα επικαλύψω…
Θέλω να σε κάνω να πονέσεις, επειδή το ξέρω πόσο σου αρέσει… επειδή ο πόνος κάνει καλό…

Categories: Σκέψεις

Δικαιωματικά

Του λέω «γεια…» φιλώντας τον και αμέσως ξεκινώ να ξεκουμπώνω τα κουμπιά του πουκάμισού του… Τον τραβώ από το ύφασμα του πουκάμισου και τον παρασύρω προς μια καρέκλα… Η επόμενη κίνησή μου είναι να ξεσφίξω τη ζώνη του και να την βγάλω… να την απομακρύνω από τα στηρίγματα του μαύρου τζιν παντελονιού του… Γονατίζω και ξελύνω τα σκονισμένα κορδόνια των αθλητικών του παπουτσιών… Μαζί… ταυτόχρονα, σηκώνω τα πόδια του και του βγάλω τα παπούτσια… Η δυσοσμία των ιδρωμένων καλτσών του προσθέτουν αυτό το κάτι που θέλω για να καυλώσω… Τις βγάλω και τις πετώ στο πάτωμα… Ανοίγω το φερμουάρ του παντελονιού του και του το κατεβάζω… Το μόνο που φοράει τώρα είναι το μπόξερ του…
Αφήνω το νερό να κυλήσει από τη βρύση… Μέχρι να γεμίσει η μπανιέρα πετάγομαι μέχρι το μπαρ για να πάρω ένα ποτό… Το αφρόλουτρο προστίθεται στο καυτό νερό καθώς η μπανιέρα γεμίζει σιγά-σιγά… Βγάζω το t-shirt και το σορτς που φορώ και μπαίνω στη μπανιέρα… ακολουθώντας τον… Καθόμαστε αντίκρυ, αντιμετωπίζοντας ο ένας τον άλλο… Απλώνω τα χέρια μου στο στήθος του… Πλένω τα μπράτσα του και όλο τον αφρό τον συγκεντρώνω στο στήθος του… Το σαμπουάν δημιουργεί αφρούς στο κεφάλι και ιδιαίτερα στις μπούκλες του… Κλείνει τα μάτια του από την ευχαρίστηση, ενώ το καυτό νερό πλένει ολόκληρο το κορμί του… από το κεφάλι έως τα πόδια… Τρίβω τις πατούσες και τις γάμπες του και μετά αρπάζω παιχνιδιάρικα τον τεράστιο πούτσο του…
Το πλύσιμο είναι η επόμενη κίνησή μου… γλιστρώ προς τα πίσω… επεκτείνω τα πόδια μου προς το στήθος του και με τα δάχτυλα των ποδιών μου αγγίζω τα αυτιά του…
«Χαίρομαι που με βοηθάς να χαλαρώσω…», μου λέει…
Το νερό αρχίζει σιγά-σιγά να δροσίζει… Θα μου άρεσε να μπορούσαμε να γαμηθούμε εκεί… μέσα στη μπανιέρα… έτσι κι αλλιώς δεν θα έπρεπε να ανησυχούμε για την απουσία προφυλακτικών… θα μπορούσαμε να προχωρήσουμε και χωρίς αυτά βουτηγμένοι στο νερό…
Βγαίνει πρώτος από τη μπανιέρα, αρπάζει την αγαπημένη μου χνουδωτή πετσέτα και ξεκινά να σκουπίζεται από την κορυφή μέχρι τα νύχια… Σκουπίζει τον κώλο του και τα αρχίδια του… Ο πούτσος του σηκώνεται ψηλά σαν να θέλει να με σημαδέψει… Μου έρχεται να χιμήξω και να τον βάλω στο στόμα μου… Άλλωστε ποιος μπορεί ν’ αντισταθεί σ’ ένα υπέροχο, υγρό, καθαρό πούτσο και να μη τον βάλει στο στόμα του… Ένας συμπαθητικός, υγρός και καθαρός πούτσος, έχει όλα τα δικαιώματα του κόσμου μετά από ένα μπάνιο…
Πέφτουμε με ορμή στο κρεβάτι και από το βάρος μας δημιουργούμε πιέτες στα σεντόνια… Τα σεντόνια γίνονται ολοένα και πιο υγρά… Αυτό που αισθάνομαι είναι η υγρασία και όχι μόνο… Η αίσθηση αυτή είναι περισσότερο δυνατή, έντονη από αυτή του γαμησιού που ξέρω τι ακριβώς γίνεται…
Βρίσκομαι αντιμέτωπος με τον κόσμο για τον τρόπο που ζούμε… Κάθε σκέψη όμως μου περνάει ευτυχισμένες, μοναδικές μέρες … Οι σκέψεις αυτές συνδυάζονται με μπόλικο τραγούδι και ατελείωτες αγκαλιές… Ο πούτσος του είναι σκληρός σαν βράχος και περιμένει με ανυπομονησία την επόμενη κίνησή μου… Τι δίνω λίγο χρόνο και ξαπλώνω πάνω του… Κάθομαι πάνω στον πούτσο του… Θέλει να με βοηθήσει να τον καβαλήσω… το κάνω αμέσως… Κάθομαι αναπαυτικά πάνω στον πούτσο του… λαχανιάζω κάθε φορά που ο πούτσος του προχωρά μέσα μου…
Αν και δεν πρέπει έχω χύσει ήδη τρεις φορές… Καταρρέω στο κρεβάτι… πέφτω πάνω του…
Ο μακρύς, σκληρός πούτσος του εργάζεται εντατικά μέσα μου… Εισέρχεται μέσα μου… βγαίνει και έρχεται ξανά… Μου αναγγέλλει ότι είναι έτοιμος να χύσει… Αρπάζω τον πούτσο του και τον ζώνω όσο πιο βαθιά γίνεται μέσα μου…
Κατσαρώνουμε σε μια αγκαλιά… Και μετά, παραμένει στο κρεβάτι, ενώ εγώ σηκώνομαι για να ετοιμάσω το γεύμα μας… Ρίχνω ένα μπλουζάκι πάνω μου, αλλά από τη μέση και κάτω παραμένω γυμνός… έτσι γυμνός περιπλανιέμαι… Επιστρέφοντας, είμαι έτοιμος να ξαναζήσω όσα έζησα και στη σκέψη αυτή ο πούτσος μου γίνεται κεράτινος ξανά…

Categories: Ερωτικό

Σεξουαλική απόλαυση

Ψιθυρίζεις στο αυτί μου
βρώμικες λέξεις που με καυλώνουν
Και μετά, κοιτάζεις τα μάτια μου
με το μυστήριο, προκλητικό βλέμμα σου
Αγγίζεις το δέρμα μου, καθόλου αναγκαστικά
αισθάνομαι το κάψιμο της φλόγας σου
Με χαϊδεύεις με μια αγάπη που είναι πραγματική
Κατόπιν με φιλάς…
Τα χείλια μου γλιστρούν πάνω στα υγρά, πρόθυμα χείλια σου
Οι πεινασμένες γλώσσες μας προδίδουν τον πόθο μας
Το σάλιο σου είναι σαν δηλητήριο
Πεθαίνω στην αγκαλιά σου
Από το καυτό αίμα σου βράζει η ψυχή σου
Τα δάχτυλά σου έχουν ως αποστολή τους να ηλεκτρίσουν τις τρίχες του κορμιού μου
γλιστρούν πάνω μου… σε κάθε σημείο…
Κινώ τα πόδια μου και αυτοβούλως τα ανοίγω…
τα ανυψώνω κάνοντας έναν μυστικό γύρο
Ξέρω πως μέσα μου θα καθοδηγήσεις τον πούτσο σου
Ξέρω πως θα γαμηθούμε όλη τη νύχτα
Ξέρω πως θα καούμε από τις φλόγες του πάθους, της επιθυμίας και της αγάπης
Της αγάπης που μας παίρνει τον έλεγχο
και αρνείται να μας τον επιστρέψει προτού τελειώσουν όλα…
Βάζεις τα χέρια σου στο στήθος μου
Διεγείρομαι… κάθε φορά που το κάνεις αυτό…
Αισθάνομαι τον πούτσο σου να προχωρά μέσα μου
εκπληρώνοντας την αποστολή του…
Είναι τόσο ευχάριστη η διείσδυση που αρνούμαι να αντιδράσω, να αντισταθώ…
Βυθίζεις τον πούτσο σου μέσα μου στρίβοντάς τον σαν να είναι βίδα
σταματάς κάπου βαθειά…
κι έπειτα τον τραβάς προς την έξοδο… τον βγάζεις…
Αναστενάζω από την απόλαυση και την έκσταση…
Γίνομαι θρύψαλα…
Το κορμί μου είναι ιδρωμένο… παντού…
όπου κι αν ακουμπήσεις τα δάχτυλά σου θα γλιστρήσουν…
Φωνάζω… κραυγάζω…
Παρακαλώ, σκληρότερα και σκληρότερα…
Απαιτώ συλλαβίζοντας το όνομά σου…
Η πυρκαγιά που μου έβαλες είναι τόσο καταστροφική…
Ούτε όλο το νερό της γης δεν μπορεί να την αποσβήσει…
γιατί την φωτιά αυτή την άναψε η αγάπη σου
και θα παραμείνει πάνω μου
καίγοντάς με ατελείωτα…
Τελικά, χωρίς εσένα δεν θα υπήρχε σεξουαλική απόλαυση…

Categories: Ποίηση

Το επόμενο πρωί

Θα πάρουμε πρωινό στο κρεβάτι
πάνω στα καθαρά σεντόνια και στις καινούργιες μαξιλαροθήκες
Σου τραγουδώ μια μελωδική καντάδα
Αγκαλιαζόμαστε συλλέγοντας φιλιά, ο ένας από το στόμα του άλλου
Τα χέρια μπλέκονται σε περιπέτειες
Η ανάσα μου συγκρούεται με τη δική σου
Πρωινό Κυριακής, και τα σημάδια από το πρόσφατο γαμήσι είναι ορατά πάνω στα κορμιά μας…
«Θα κοιμηθώ μόνο αν με φιλήσεις…», μου είχες πει… απειλώντας με…
Στα ράφια η συλλογή σου με τα μεταλλικά αυτοκινητάκια
και η δική μου με τους κλόουν
Στη βιβλιοθήκη έχουμε μόνο τα απαραίτητα βιβλία
και στο γραφείο ένα σημειωματάριο χαραγμένο με λέξεις για σένα…
CD και DVD παρατημένα σε σωρούς…
Μια θερμή αγκαλιά
Φυσαλίδες από αφρόλουτρο μυρίζουν τα μαλλιά σου
δυο κόκκινα τριαντάφυλλα γίνονται τα μάγουλά σου
Μια μισοτελειωμένη επιστολή με στίχους αγάπης στερεωμένη με μαγνήτη στη πόρτα της ντουλάπας…
η πόρτα της μισάνοιχτη
η μανσέτα από το πουκάμισό σου ξεπροβάλει και με χαιρετά…

«Θα κοιμηθώ μόνο αν με φιλήσεις…», μου είχες πει…
Σπέρμα στον τοίχο…
Δονητές σε σχήμα τεράστιας, κυρτής μπανάνας…
Φιλιόμαστε…

Άδεια ποτήρια στο κομοδίνο
Φρούτα που δεν προλάβαμε να φάμε σ’ ένα κύπελλο
Τα φωτάκια αναβοσβήνουν στη γωνία, θαρρείς πως ξέφυγαν από το Χριστουγεννιάτικο δέντρο
«Θα κοιμηθώ μόνο αν με φιλήσεις…», μου είχες πει…

Κοιτάξαμε το ηλιοβασίλεμα μαζί
Τρίψαμε τα χέρια μας πάνω στα γυμνά πόδια μας
Ομολογήσαμε αλήθειες…
περιμένοντας με ενδιαφέρον το μέλλον
τη ζωή που θα μοιραστούμε στο σπίτι που διακοσμήσαμε μαζί
κρατώντας ζωντανή, αναμμένη τη φλόγα της επιθυμίας.

Categories: Ποίηση

Τα τραγούδια στα μάτια σου

Όταν βρίσκομαι αιχμάλωτος στον αισθησιασμό του βλέμματός σου
βλέπω τραγούδια στα μάτια σου
τραγούδια χωρίς στίχους
γιατί οι λέξεις είναι φτωχές, δεν μπορούν ποτέ να περιγράψουν… να μεταβιβάσουν την ένταση , το βάθος της συγκίνησης που κρύβεται μέσα τους…
Όταν λικνίζομαι άνετα στην άνεση της αγκαλιάς σου
αισθάνομαι τη ζεστασιά σου, σαν αυτή του ήλιου
ζεστασιά χωρίς τέλος
μόνο που ο ήλιος δεν θα μπορούσε ποτέ να με κάψει όπως με καις εσύ…
Όταν συμμετέχω, χαϊδεύοντάς σε, στη πνιγηρότητα της φωνής σου
ακούω την κραυγή σου, σαν τον αέρα
Όταν κλειδώνω με πάθος τα χείλια μου πάνω στα δικά σου
δοκιμάζω την αναπνοή του παραδείσου
γλυκιά… πέρα από τη πραγματικότητα…
Ό, τι κι αν δοκιμάζω πάνω σου δεν είναι ποτέ αρκετό
Βλέπω τα τραγούδια στα μάτια σου
και πέφτω πάνω σου
Ξέρεις για ποιο λόγο…

Categories: Ποίηση

Έως την επανάκτηση

Παραμένουμε ξαπλωμένοι… σιωπηλοί…
Τα χέρια μου επανασχεδιάζουν αργά το περίγραμμα του κορμιού σου
Στον θερμό εναγκαλισμό μου… αναστενάζεις…
Μ’ ένα ψίθυρο, το δέρμα μου χαϊδεύει το δέρμα σου
Τα δάχτυλά μου βρίσκουν τις καταθέσεις των υγρών του πούτσου μου πάνω στα μπούτια σου…
Η καρδιά σου χτυπάει με ακανόνιστο ρυθμό…
Ένα δάχτυλο μου γλιστράει στο εσωτερικό της κωλοτρυπίδας σου κι εγώ σε προσέχω ενώ ανατριχιάζεις…
Περιβάλλω με τα δάχτυλά μου τον πούτσο σου και τον ξυπνώ
Με την άκρη της γλώσσας μου αισθάνομαι τον σφυγμό στον λαιμό σου
Η αναπνοή σου μιλάει στο αυτί μου:
«Θα χύσω…!»
Η παλάμη μου γίνεται φλιτζάνι για να χύσεις μέσα της
Το σπέρμα σου ρουφώ γουλιά-γουλιά…
Το χέρι μου υψώνεται μόνο για ν’ αγγίξει τις μπούκλες σου…
Εξοργίζομαι γιατί μετά την εκσπερμάτισή σου δεν θα γαμηθούμε
ή καλύτερα το γαμήσι μας θα αναβληθεί έως ότου να επανακτήσεις τη στύση σου
Σηκωνόμαστε…

Categories: Ποίηση

Ο έρωτας είναι ποίηση

Όλα αυτά πράγματα που κάνουμε δεν μπορούν να χαρακτηριστούν σωστά ή λανθασμένα… Η αγάπη είναι αγάπη. Μπορεί το κορμί σου να είναι ακριβώς όπως το δικό μου – και όμως μόνο όταν το κορμί σου αγγίζει το δικό μου κορμί, αισθάνομαι ολοκληρωμένος… Το χέρι σου χαϊδεύει το μάγουλό μου, κρατά το πρόσωπό μου… Σκουπίζεις τον ιδρώτα από το μέτωπό μου, με κρατάς σφικτά στην αγκαλιά σου και με κάνεις να αισθάνομαι ασφαλής… Όταν με φιλάς, δεν φοβάμαι τίποτα… δεν φοβάμαι για όλα αυτά που θα έπρεπε να φοβάμαι… δεν φοβάμαι για αυτό που είμαι… για αυτά που κάνουμε… για αυτά που θέλω να σου κάνω… Τα θεωρώ όλα τόσο φυσιολογικά… Σε κοιτάζω στα μάτια – ακόμα και τα μάτια σου τα βλέπω σαν χέρια που με κρατάνε… μέσα τους βλέπω σαν τον καθρέφτη που έψαχνα σε όλη μου τη ζωή να βρω για να δω το είδωλό μου. Ξαπλωμένος, εδώ… ολόγυμνος… δίπλα σου, νοιώθω σαν να μην έχω φύλο… Οι ακτίνες του ήλιου νικάνε τα σύννεφα που πριν λίγο έφεραν τη βροχή και συντρίβονται πάνω στα κορμιά μας… Οι κουρτίνες κυματίζουν από το αεράκι… Πέρα από αυτούς τους τοίχους ζει ένας ολόκληρος κόσμος που δεν έχει καμία απολύτως σχέση μ’ εμάς… Ξοδεύουμε τις στιγμές μας με παθιασμένα φιλιά και τρυφερά χάδια μιλώντας σε μια μυστική γλώσσα που μόνο εμείς οι δυο καταλαβαίνουμε – τη γλώσσα των αντρών… τη γλώσσα των αντρών που αγαπιούνται… Κρατιόμαστε από τα χέρια καθώς ξαπλώνουμε στο κρεβάτι… Κοιτώ την αναπνοή που βγαίνει από το στόμα σου… Το στήθος σου ανυψώνεται ελαφρώς κάθε φορά που εισπνέεις, η κοιλιά σου τρέμει κάθε φορά που εκπνέεις… Το μαλακό μουρμούρισμα των χτύπων της καρδιάς σου αυξάνεται κάθε φορά που τα δάχτυλά μου περιπλανιούνται κατά μήκος των ποδιών σου… κάθε φορά που χωρίζουν δελεαστικά τις μπούκλες σου καθώς το χέρι μου γλιστράει πάνω τους… κάθε φορά που τρέχει πάνω στο γυμνό δέρμα σου βρίσκοντας τις υγρές υποσχέσεις του…
Τα μάτια σου είναι κλειστά, ένας ήρεμος αναστεναγμός δραπετεύει από το λαιμό σου, ενώ το χέρι σου προσχωρεί στο κορμί μου – βρίσκοντας την ευχαρίστηση όπως κάθε φορά που χορεύουμε αυτό το τραγούδι… Φιλιόμαστε αργά, παθιασμένα… λατρεύουμε ο ένας τον άλλο… για μια στιγμή… για πάντα… Η ρόδινη γλώσσας σου τινάζεται πάνω στη μύτη μου καθώς με πειράζεις με τρόπο παιχνιδιάρικο… Μοιραζόμαστε χαμόγελα… Ονειρευόμαστε… κρατάμε υποσχέσεις… για το μέλλον
Γυρίζω το κορμί μου και το τεντώνω… κουρνιάζω δίπλα σου… οχυρώνομαι δίπλα στο δικό σου κορμί… Οι γλώσσες μας εξερευνούν τις εξοικειωμένες σάρκες… Τα χέρια ανοίγουν και γίνονται τεράστιες αγκαλιές… Τα δάχτυλα εξερευνούν τις πιο σκοτεινές θέσεις των κορμιών μας… Χέρια κι πόδια περιπλέκονται… κινούνται μαζί… σαν ένα…
Φιλιόμαστε… Γλείφουμε ο ένας τον άλλο… Ρουφάμε ο ένας τον άλλο… Δίνουμε ο ένας στον άλλο όσα πρέπει να δώσουμε…
Οι μυρωδιές μας αναμιγνύονται… ανακατεύονται με τον καυτό κολλώδη ιδρώτα του ενθουσιασμού… Αρνούμαστε να σταματήσουμε από αμετανόητη επιθυμία… Τα κορμιά μας γίνονται καθρέφτες καθώς παραδινόμαστε ο ένας στον άλλο… σ’ αυτόν τον συνεχή κύκλο… Οι ήρεμοι αναστεναγμοί γίνονται κραυγές… καθώς η μια ψυχή περνάει στην άλλη… Θα μπορούσα να περάσω μια αιωνιότητα σ’ αυτό το δωμάτιο… σ’ αυτό το κρεβάτι… δίπλα σου… για σένα… το ξέρεις, ε;

Categories: Σκέψεις

Άμεση Δράση

Δεν ακούς που σου λέω ότι πεινώ για σένα; Δεν ακούς καλά; Θέλω να δοκιμάσω τον πούτσο σου… Να τον ροκανίσω… Θέλω τα κομμάτια της σάρκας του πούτσου σου να καταλήξουν στο στομάχι μου… Θέλω… Δεν θες; Κι όμως άλλα μου λέει το βλέμμα σου… Φοβάσαι μήπως με πονέσεις; Δεν θα κάνεις τίποτα για να γεμίσεις το στομάχι σου; Μη νοιάζεσαι για μένα… Αφού σου λέω πως είμαι έτοιμος να πονέσω για σένα… Και το εννοώ… Καταλαβαίνεις πραγματικά τι θέλω να πω; Το κορμί μου πονά κυριολεκτικά και καμία δαγκωματιά… κανένα παιχνίδι με τη γλώσσα ή με το στόμα σου δεν πρόκειται να με ανακουφίσει… Ξέχασε αυτά που ήξερες μωρό μου… Πρέπει να αναλάβεις δράση… Άμεση δράση… Το μόνο που θέλω, το μόνο που χρειάζομαι είναι ένα γαμήσι… Ένα γαμήσι από εσένα… ΤΩΡΑ…
Καταλαβαίνεις τη σημασία των λέξεων που σου λέω; Ήσουν καλός στη γραμματική όταν πήγαινες στο σχολείο; Αμφιβάλλω… Δηλαδή πρέπει να κρατήσω με τα δάχτυλά μου ανοικτή την είσοδο της κωλοτρυπίδας μου για να καταλάβεις τι πρέπει να κάνεις; Δεν βλέπεις το κενό μέσα μου; Θεέ μου… Ένα κενό, καταδικασμένο να γεμίσει από τον πούτσο του… Κι εσύ; Χαζεύεις στην τηλεόραση… Πρέπει να σε φέρω στο σωστό δρόμο… δεν πάει άλλο…
Φυσιολογικά, ακούγοντας πόσο πεινασμένος είμαι έπρεπε να είχες ήδη ανταποκριθεί χαμογελώντας… Να αισθανθείς περήφανος… Λοιπόν… επίτρεψέ μου να σου τραβήξω μια μαλακία να πάρει μπροστά ο πούτσος σου… Τι άλλο να κάνω; Δεν μπορώ… Ξέρεις τι είναι να ποθείς κάτι και να αισθάνεσαι την απουσία του;… Ποιος θα με απαλλάξει από αυτό το γλυκό βασανιστήριο της αδιαφορίας;

Categories: Σκέψεις

Γυναίκες

Εγώ: Σου είπα για έναν τύπο στη δουλειά που μίλησα για πρώτη φορά μαζί του πριν δυο εβδομάδες και μου είπε πως μπορεί να πάρει πίπα στον πούτσο του;
Αυτός: Τι είδους πίπα; Πίπα κανονική;
Εγώ: Ε, όχι. Από έφηβος ακόμα μπορούσε να αγγίξει με την άκρη της γλώσσας του τη βάλανό του… Με τον καιρό, με λίγη εξάσκηση, τέντωνε τον πούτσο του, ξάπλωνε ανάσκελα, σήκωνε τα πόδια ψηλά, τα έφερνε προς τα κάτω και σ’ αυτή τη θέση μπορούσε πλέον να πάρει τον μισό τουλάχιστον πούτσο μέσα στο στόμα του…
Αυτός: Καταπληκτικό! Πολύ καλό συνάδερφο έχεις… Να τον χαίρεσαι!
Εγώ: Δεν περίμενα διαφορετική αντίδραση… ζηλιάρη. Ξέρεις τι δράμα ζει ο καημένος; Έχει μια γυναίκα που δεν της αρέσει να του παίρνει πίπα… Κι όσο αρνείται αυτή, άλλο τόσο ελπίζει αυτός… ώσπου η ανάγκη τον έσπρωξε να πάρει την κατάσταση στα χέρια του…
Αυτός: Είναι μαλάκας!
Εγώ: Δεν μπορείς να τον νιώσεις… ε, βέβαια… αφού έχεις εμένα που σου παίρνω κάθε μέρα μια πίπα… Αν ήσουν με γυναίκα, θα σου έλεγα εγώ… Αχάριστε!
Αυτός: Γυναίκες! Παράξενα πλάσματα…
Εγώ: Ναι. Πραγματικά… πραγματικά είναι… ευτυχώς για μας!

Categories: Διάλογοι

Δίχως συστολή

Η νύχτα έχει έρθει και έχουμε γαμηθεί ήδη δυο φορές με το μωρό μου… Στηρίζω το κεφάλι μου στο στομάχι του… Το πρόσωπό μου παραμένει καλυμμένο από τα χύσια του… Έχω μια έντονη επιθυμία για πίπα, αλλά πρώτα πρέπει να πλυθώ…
«Μη σηκωθείς…», του λέω… «… επιστρέφω σε λίγα λεπτά…»
Επιστρέφοντας, πέφτω στο κρεβάτι και τον φιλώ… Το λάγνο χαμόγελό μου αντανακλάται πάνω στα χείλια του… Τον φιλώ ξανά… Τον τραβάω στην αγκαλιά του και τον γυρίζω ανάσκελα… Η πλάτη του ακουμπάει στο στρώμα… Γεμίζω με φιλιά ολόκληρο το κορμί του και παίρνω τον πούτσο του στο χέρι μου… Συλλογίζομαι για πέντε-έξι δευτερόλεπτα και τυλίγω τα χείλια μου γύρω από τον πούτσο του… Η κίνηση του κεφαλιού μου ταιριάζει μ’ αυτή των δαχτύλων μου στη βάση του πούτσου του… Το μωρό μου κάθεται αναπαυτικά στο κρεβάτι και σηκώνει το κεφάλι του για να με βλέπει να εργάζομαι… Τα χέρια του αρχίζουν να αποκρίνονται στο ρυθμό μου… Αναστενάζει ήσυχα… χαμηλόφωνα…
Πολύ σύντομα, το χέρι μου αφήνει τον πούτσο του και γλιστρά προς τα κάτω αγγίζοντας την είσοδο της κωλοτρυπίδας του… Ο πούτσος του στέκεται όρθιος… Είναι πρησμένος και σκληρός από την επιθυμία που έχει συσσωρευτεί από τη πίπα που του έκανα… Το μωρό μου αναπνέει βαθειά, θέλει όλο και περισσότερα δάχτυλα μέσα του… Συνδέω τις φυσικές αντιδράσεις του με μια εντυπωσιακή διείσδυση… Δεν ξέρει από πού του έρχεται… Πιάνω ξανά τον πούτσο του σαν να είμαι τραγουδιστής που θέλει να τραγουδήσει με το μικρόφωνο στο χέρι… Εισάγω τον πούτσο του αργά στο στόμα μου, όχι επειδή έτσι πρέπει, αλλά επειδή μια πίπα πρέπει να είναι χορταστική και απολαυστική σε κάθε στάδιο… Σταματώ έχοντας μέσα στο στόμα μου τα περισσότερα από τα εκατοστά του… Οι λαρυγγικοί θόρυβοι που βγαίνουν από τα χείλια μου είναι θόρυβοι αγάπης… είναι θόρυβοι που προέρχονται από τα βάθη του λαιμού μου… Ζω ένα συναίσθημα μοναδικό… Ο πούτσος του είναι τόσο τέλειος και σε γεύση και σε μέγεθος… Παίρνω όρκο πως δεν υπάρχουν λέξεις να τον περιγράψω… Η μόνη μου επιθυμία είναι να εκραγεί και να νοιώσω την αγνή ευφορία της στιγμής, όσο κι αν διαρκέσει… Η χαρά και η ευχαρίστηση κάνουν το πρόσωπό μου να ακτινοβολεί…
Αρχίζει να κινεί τον πούτσο του μέσα στο στόμα μου… Μπορώ να αισθανθώ τον σφυγμό του… Τα χείλια μου χαϊδεύουν τον πούτσο του, με στοργή και τρυφερότητα… τα γλιστρώ από τη βάση έως το κεφάλι του… τα πιέζω με δύναμη και αμέσως μετά τον ρουφώ ολόκληρο… Ο πούτσος του πρήζεται όλο και περισσότερο… οι φλέβες που τον διασχίζουν είναι έτοιμες να σπάζουν από τη ποσότητα του αίματος που μένει στάσιμο μέσα τους…
«Πιο βαθειά… σε παρακαλώ… Χώσε τον πιο βαθειά…», μου ζητάει με μια φωνή όλο σπαραγμό…
Βγάζω για λίγο τον πούτσο του από το στόμα μου για να του μιλήσω…
«Σου αρέσει η πίπα που σου παίρνω;», τον ρωτώ…
«Φυσικά… Αισθάνομαι τόσο άνετα μέσα στο στόμα σου…», μου απαντά…
Οι μπούκλες του… κάποιες από τις μπούκλες του είναι βρεγμένες από τον ιδρώτα… Τις απομακρύνει μπροστά από τα μάτια μου με μια κίνηση και βυθίζει τον πούτσο του στο στόμα μου, σαν να θέλει να με πνίξει… Το χρώμα των ματιών του γίνεται σκοτεινό από την καύλα και τη δύναμη… Η πυγμή του με κάνει να τον θέλω περισσότερο από ποτέ… Και τι δεν θα έδινα για να ζήσω το αποκορύφωμα του οργασμού του… Τα δάχτυλά μου κάνουν την καλύτερη δουλειά, παγιδεύουν την οποιαδήποτε αντίδραση ή αταξία του πούτσου του… Κοιτώντας το μωρό μου στο πρόσωπο, μου φαίνεται πως είναι λιγάκι εξασθενημένος… ίσως να είναι η αίσθηση της στιγμής… ίσως να φταίει το γεγονός πως τον κοιτάζω από μακριά… από απόσταση…
Βάζω τα δυνατά μου μήπως και χάσει τη στύση του… Τον ανατροφοδοτώ με τη δική μου δύναμη… Ψαρεύω τα αρχίδια του και τα σφίγγω… Τα αφήνω και τα σφίγγω ξανά… Η σειρά αυτή επαναλαμβάνεται αρκετές φορές… Έχοντας τον πούτσο του στο στόμα μου αισθάνομαι τις συσπάσεις του… τις μετρώ μια-μια… Η καύλα ραγίζει το πρόσωπό του παραμορφώνοντάς το… Βγάζω τον πούτσο του και τον ακουμπώ στα χείλια μου… Το χρώμα τους καλύπτεται από χύσια… Τρέχω τον πούτσο του στο πρόσωπό μου, βογκώντας…
Σκύβει πάνω μου… πλησιάζει το στόμα του στο αυτί μου και μου ψιθυρίζει:
«Θα μου τον καθαρίσεις με την γλώσσα σου;»

Categories: Ερωτικό

Θέμα χρόνου

Θέλω πραγματικά να γαμηθούμε… Δεν θα έλεγα ότι δεν έχεις ιδέα για το τι θέλω, μιας και σ’ εσένα αρέσει να γαμιόμαστε… Άσε που ο πούτσος σου είναι ήδη καυλωμένος και έτοιμος για δράση… Τα μάτια σου λαμπιρίζουν όπως όταν συνηθίζεις να με πειράζεις… Θέλεις να ξεκινήσουμε; Μπορείς να με γαμήσεις πρώτος αν θέλεις, να δοκιμάσεις τις αντοχές σου… να δοκιμάσεις τον έλεγχο σου… Αιφνιδίασέ με, λοιπόν… Κάρφωσέ με χρησιμοποιώντας τη δύναμή σου… Κάρφωσέ με στο κρεβάτι ή στον κοντινότερο τοίχο ή ακόμα καλύτερα στη πόρτα…
Δώσε μου μια δαγκωματιά στον λαιμό σαν να είσαι ζόμπι… Σχίσε μου το πουκάμισο έτσι ώστε τίποτα να μη παρεμβάλλεται ανάμεσα στο στόμα σου και στο τριχωτό μου στήθος… Θέλω να σε ακούσω να αναστενάζεις με ευχαρίστηση και να αισθάνεσαι άνετα στην αγκαλιά μου γλιστρώντας τη γλώσσα σου στο στήθος μου… Μη βλέπεις έτσι τις ρόγες μου και απογοητεύεσαι… Σύντομα θα σκληρύνουν και θα αποκτήσουν θαυμάσιες, ρόδινες αιχμές αφού πρώτα τις ρουφήξεις και τις δαγκώσεις… Σκάψε με τα δάχτυλά σου τη πλάτη μου… χρειάζεται κάτι να κάνεις για να εκτονωθείς, εκτός αν θέλεις να εκτονωθείς μόνο μέσω του πούτσου σου… Θα το σεβαστώ…
Μπορείς να τον χώσεις μέσα μου και να δεις τα μάτια μου να λάμπουν… Μου αρέσει αυτή η στιγμή, τα πρώτα-πρώτα δευτερόλεπτα μιας διείσδυσης… Μου αρέσει αυτή η στιγμή που επιβεβαιώνει αυτό που ξέρω ήδη: Πόσο καλός εραστής είσαι και πόσο όμορφα ξέρεις να γαμάς αφήνοντάς με να τυραννιέμαι μέσα στις παραισθήσεις… τις παραισθήσεις που η ίδια η καύλα γεννάει… Δεν θα σε αφήσω να κάνεις κανένα λάθος… Χρησιμοποίησε τον πούτσο σου σαν να είναι ένας είδος αντλίας που θέλει να ρουφήξει ό, τι υγρό υπάρχει μέσα μου… Ξέρεις πόσο υγρή είναι η κωλοτρυπίδα μου γι’ αυτό καταφέρνεις να τον τακτοποιείς άνετα, τέλεια μέσα μου…
Σε ευγνωμονώ μόνο και μόνο για τη πλήρωση που μου προσφέρεις… Η αίσθηση κρατάει μια μόνο στιγμή, αλλά για το υπόλοιπο της ημέρας αισθάνομαι πως η κωλοτρυπίδα μου παραμένει γεμάτη κι ας έχει φύγει ο πούτσος σου… Ο ρυθμός που έχεις επιλέξει για να με γαμήσεις, ταιριάζει με τα δικά μου γούστα, με τις δικές μου ποιοτικές αρχές… Είμαστε τέλεια συγχρονισμένοι… Πιάσε με από το πίσω μέρος του λαιμού και ανάγκασέ με να θάψω το κεφάλι μου στο στήθος σου… να νοιώσω την ένταση που κρύβει η καρδιά σου… Μη μου ζητάς να μιλήσω άλλο… σε τελευταία ανάλυση μου αρκεί που ο πούτσος σου βρέθηκε μέσα μου και μακάρι να επαναληφθεί όσο το δυνατό συντομότερα… Ξέρω πως σε πονώ, αλλά είναι τόσο απολαυστικά τα σημάδια που σου αφήνω κάνοντας βαθιές, κόκκινες ραβδώσεις στο δέρμα σου…
Λικνίζομαι πάνω σου, πάνω στον πούτσο σου κι αυτό με καλύπτει… δεν θέλω τίποτα άλλο… Τυλίγω τα δάχτυλά μου στις μπούκλες σου και σκουπίζω το στόμα μου πάνω τους σαν να έχω τελειώσει μόλις τώρα τη πρώτη μου πίπα… Ευτυχώς που ξέρεις να ρυθμίζεις την ένταση της εκτόξευσης του σπέρματός σου γιατί θα είχαμε σοβαρό πρόβλημα… Ξέρεις πολύ καλά ότι δεν έχω καμία άλλη επιλογή από το να ρουφήξω τα χύσια σου… ήδη οι χυμοί σου καλύπτουν το εσωτερικό μέρος των μπουτιών μου… Μετά, μπορείς να φορέσεις τα καινούργια ρούχα που σου αγόρασα… ή καλύτερα να το καθυστερήσεις… Το επόμενο γαμήσι είναι θέμα χρόνου… να επαναληφθεί.

Categories: Σκέψεις

Ανατριχίλες

Κοιτάζω την ώρα στο πάνω μέρος της οθόνης του υπολογιστή μου… Η ώρα είναι εννέα παρά τέταρτο και διαπιστώνω πως δεν έχω πολύ χρόνο στη διάθεσή μου μέχρι να πάω στη δουλειά… Δεν θέλω να φύγω από το σπίτι χωρίς να δω ανοιχτά τα ματάκια του μωρού μου. Είχαμε πει παλιά να βάζουμε το ξυπνητήρι να χτυπά τουλάχιστον μιάμιση ώρα πριν, έτσι ώστε αν ξυπνάμε και οι δυο με καύλες να ανακουφιζόμαστε μ’ ένα γαμήσι… Όμως ποτέ δεν το τηρήσαμε αυτό… Δεν μου κάνει καρδιά να τον ξυπνάω μιας και τον ξεθεώνω το βράδυ και αρκετές φορές μας παίρνει ο ύπνος τις πρώτες πρωινές ώρες… Κλείνω τον υπολογιστή και σηκώνομαι βαριεστημένα με σκοπό να ντυθώ… Περπατώ στην κρεβατοκάμαρα, αργά και προσεκτικά… βγαίνω κλείνοντας τη πόρτα… Προχωρώντας στον διάδρομο, μετανιώνω και αποφασίζω να επιστρέψω στην κρεβατοκάμαρα… Κάνω προσεκτικά βήματα γύρω από το κρεβάτι σαν άγριο θηρίο που παραφυλάει τη ζωντανή τροφή του, μη ξέροντας πότε είναι η κατάλληλη στιγμή για να επιτεθεί…
Βγάζω το πουκάμισο που πρόλαβα να φορέσω και κάθομαι στην άκρη του κρεβατιού, από την πλευρά του μωρού μου που συνεχίζει να κοιμάται… Αγγίζω τρυφερά τα πόδια του, βουρτσίζοντας τις τρίχες του με τα ακροδάχτυλά μου… Τις ανακατεύω λίγο… Γλιστρώ τα δάχτυλά μου στα γόνατά του… έχοντας την φιλοδοξία ν’ ανέβω πιο ψηλά… ν’ ανέβω στον πούτσο του για παράδειγμα ή στον κώλο του που έχει μείνει ξεσκέπαστος, έρμαιο της πρωινής δροσιάς… Παίρνω θέση χωρίς δεύτερη σκέψη πίσω του και βυθίζω διακριτικά τον πούτσο μου στον κώλο του…
Καθώς λικνίζομαι, σκύβω πάνω του και ψιθυρίζω στο αυτί του:
«Πες μου πόσο καυλιάρης είσαι… Ένα χάδι σου έδωσα, γαμώτο, και αμέσως σήκωσες το κωλαράκι σου για να με προκαλέσεις… ούτε που έλεγξες αν ήμουν εγώ ή κάποιος άλλος…»
Οι λέξεις βγαίνουν από χείλια μου που τρέμουν… Χώνω πιο βαθειά τον πούτσο μου μέσα του και αρχίζω να τον γαμάω ρυθμικότερα… Αναστενάζει αλλά δεν αποφασίζει ακόμα ν’ ανοίξει τα μάτια του… υποκρίνεται τον κοιμισμένο… Τρέχω τα δάχτυλά μου στη πλάτη του και προσθέτω όλη τη δύναμη που έχω για να απελευθερώσω τον πούτσο μου, τον οποίο κρατούν αιχμάλωτο οι μυς της κωλοτρυπίδας του…
«Δεν είσαι σωστός μικρέ… Τουλάχιστον άνοιξε τα μάτια σου για να λογαριαστούμε σαν άντρες…», του λέω…
Αποσύρω τον πούτσο μου για μια στιγμή. Διαπιστώνω τη στύση μου να υποχωρεί… Χρησιμοποιώ το χέρι μου για να ενισχύσω τη σκληρότητα του και για να τον κατευθύνω αναλόγως… Χρησιμοποιώ το χέρι μου για να ανοίξω την στενή κωλοτρυπίδα του και χώνω ξανά τον πούτσο μου μέσα του… Παίρνω μια βαθιά ανάσα και το ίδιο κάνει κι αυτός… Τρέχω τα δάχτυλά μου στο στήθος του, πειράζω για λίγο τις ρόγες του έως ότου γίνουν βράχοι… Αισθάνομαι την κωλοτρυπίδα του να είναι πιο στενή από ποτέ…
«Έλα μικρέ μη με βασανίζεις… βοήθησέ με… δώσε μου ένα χεράκι…», ψιθυρίζω…
Συνεχίζω να υποστηρίζω τον πούτσο μου κρατώντας τον από τη βάση… Η στύση μου όμως δεν έχει επανέλθει στο βαθμό που θα ήθελα… Τον αποσύρω…
«Βάλε τον αμέσως πίσω…», μου λέει…
«Ξύπνησες μικρούλη, ε;», τον ρωτάω…
Η φωνή του ακούγεται γεροδεμένη, ντοπαρισμένη από την καύλα… Τον καρφώνω στο κρεβάτι χρησιμοποιώντας ως μαχαίρι τον πούτσο μου… Τον σημαδεύω σε κάθε σημείο που μπορώ… Τον φιλώ, σκληρά… παθιασμένα… Δαγκώνω τον λαιμό και τους ώμους του… ρουφάω τις ρόγες του στήθους του… Καθώς τον γαμάω, τα κορμιά μας αναπηδάνε στο κρεβάτι… Του τραβάω τις μπούκλες, καθώς αισθάνομαι να πλησιάζει η στιγμή που τα χύσια μου θα εκτοξευτούν…
«Έρχονται, μωρό μου… έρχονται, ΤΩΡΑ, μικρέ μου… έρχονται για σένα…», τον προειδοποιώ…
Τον φιλώ στο στόμα… ανατριχιάζουμε και οι δυο από την ευχαρίστηση… Εκείνη τη στιγμή υπάρχουμε ως ένα μυαλό… ένα σώμα… ένα πνεύμα…
Τον φιλώ ξανά… πιο τρυφερά αυτή τη φορά…
«Σ’ αγαπώ, μικρέ…», του λέω…
«Κι εγώ σ’ αγαπώ…», μου λέει…

Categories: Ερωτικό

Θορυβώδης ρόφηση

Το κορμί του εραστή μου είναι μια υδάτινη πηγή την οποία καθημερινά επισκέπτομαι για να αποσβήσω τη δίψα μου… Σέρνομαι στα γόνατά μου… αργά… τον πλησιάζω και ακουμπώ τα χείλια μου πάνω του εισπνέοντας το άρωμά του… Τα δάχτυλά μου κινούνται κατά τέτοιο τρόπο ώστε να συλλέξουν μέχρι τη τελευταία σταγόνα τα υγρά του… τους χυμούς του… Τυλίγομαι γύρω από το κορμί του, συσσωρεύοντας λαίμαργα όλα όσα έχει να μου δώσει… Το στόμα μου γεμίζει κι έτσι όπως η γλώσσα μου κινείται , τα υγρά του λερώνουν τα χείλια και το πηγούνι μου… Τα χύσια του, μερικές φορές αλμυρά, μερικές φορές χρωματισμένα με γλυκαντικές ουσίες, είναι ευπρόσδεκτα στο στόμα μου… Οι αρμονικοί ήχοι της σφοδρής επιθυμίας, της σωματώδους χαράς και των σύνθετων καρδιοχτυπιών, ανακατεύονται με μια μελλοντική ελπίδα… με την ελπίδα ο τρύγος αυτός που ωφελεί τόσο πολύ τις αισθήσεις μου και κάνει τα μάτια μου να τσούζουν να επαναλαμβάνεται κάθε ώρα και όχι κατά περιόδους!

Categories: Σκέψεις

Ο γδούπος

… ακούγοντας τον ήχο των κλειδιών στη πόρτα, γυρίζει το κεφάλι του… Επέστρεψα… Με χαιρετάει μ’ ένα χαμόγελο… Πετάω με ταχύτητα προς την αγκαλιά του… λαχταρώντας να θερμανθώ από την ανάσα του… από τον ίδιο τον πυρήνα της καρδιάς του…
Μια ώρα και κάτι μετά… βρίσκομαι απέναντί του στο τραπέζι κοιτάζοντας αμήχανα αλλά με επιμονή το άδειο πιάτο… Ο ήλιος παίζει περίεργα παιχνίδια ανάμεσα στα σύννεφα αλλάζοντας χρώματα…
«Σήμερα μου έλειψες περισσότερο από ποτέ…»
Χαϊδεύω τις μπούκλες του και μυρίζω τη μυρωδιά του κορμιού του… τη μυρωδιά που είχα στερηθεί για εννιά ολόκληρες ώρες… Αποκρίνεται μ’ ένα φιλί… μ’ ένα φιλί του οποίου η διάρκεια και το πάθος δεν μπορεί να μετρηθεί… Η γλώσσα του χορεύει μέσα στο στόμα μου, συναντάει τη δική μου και ανταλλάσουν γνώμες για γεύσεις… Την τραβάει αργά προς τα έξω… Θαρρώ πως και η δική μου γλώσσα σύρεται έξω μαζί με τη δική του… σαν να μου την τραβάει…
Πλησιάζω το στόμα μου στο αυτί του… Αφήνω ψιθύρους πάνω στο δέρμα του…
«Δεν σου χρειάζεται πια η μπλούζα που φοράς…»
Σηκώνεται και γελώντας προσγειώνεται στην αγκαλιά μου… Δεν προλαβαίνω να τον αρπάξω… πέφτουμε στο πάτωμα μαζί…
Αγγίζοντάς τον… Αγγίζοντάς με… καταλαβαίνουμε και οι δυο… συνειδητοποιούμε πως είμαστε καυλωμένοι… Τα κορμιά μας είναι ιδρωμένα σαν να πέσαμε σε λίμνη… σε μια λίμνη ιδρώτα… Κοιτάζουμε επίμονα ο ένας τον άλλο δίνοντας πριμ στη σιωπή…
Κάνω τη πρώτη κίνηση… Αρπάζω το πρόσωπό του… το φέρνω κοντά μου και γλιστρώ πάνω του, απαλά, τα χείλια και τη γλώσσα μου… Επίσης, τα χέρια μου γλιστράνε μ’ άλλο τρόπο πάνω στο κορμί του βγάζοντας του σιγά-σιγά τα ρούχα… Λίγο αργότερα όλα τα ρούχα του γίνονται μια σωρός στο πάτωμα… Μάλιστα η προσγείωσή τους ακολουθείται από ένα δυνατό γδούπο… Σύντομα και οι δυο είμαστε γυμνοί αγγίζοντας ο ένας τον άλλο με πάθος…
Ξεκινάμε… γεμίζοντας τη πρώτη ώρα του απογεύματος.

Categories: Αγάπη