Κρουστά

Μπορώ να το δω στα μάτια σου που λιώνουν καθώς βγάζω τα ρούχα μου
Πάθος…
Το πουκάμισο στάζει στο στήθος μου
αντιστέκεται στο τσαλάκωμα των δαχτύλων μου
Το βλέμμα σου σέρνεται αργά προς τα κάτω θυμίζοντας μια πράξη ίδια μ’ αυτή που μόνο τα χέρια σου είναι ικανά να φέρουν εις πέρας
Χάδι…
Σε φέρνω πιο κοντά μου και ανοίγω τα κουμπιά του μπόξερ σου
Το κορμί σου το ακούω σαν μουσική
Περιμένω ένα τραγούδι να ξεκινήσει
Περιμένω τους στίχους του να σιγοψιθυρίσεις…
Υπάρχει ρυθμός στη κίνησή σου
Κλίνεις το σώμα σου πάνω στα σεντόνια
Με τον πούτσο μου παίζω κρουστά στο απαλό, ελαφρά κοκκινισμένο μετά το ξύρισμα στήθος σου
Οι αναστεναγμοί σου είναι η αιτία για τη στύση του…
Τον σπρώχνω αργά μέσα σου
μέσα στη ροδαλή, υγρή κωλοτρυπίδα σου
Αισθάνομαι τη θερμοκρασία του κορμιού σου να ανεβαίνει
Τα χέρια μου γλιστρώ κατά μήκος της πλάτης σου και τυλίγω τα δάχτυλά μου γύρω από τις μπούκλες σου
Το στόμα σου ανοίγει, χωρίς ούτε έναν αναστεναγμό, προσπαθείς να δοκιμάσεις μονάχα τον αέρα…
Αισθάνομαι τους χυμούς σου να χύνονται έξω στάζοντας πάνω στα αρχίδια μου
Βγάζω τον πούτσο μου και επιλέγω να σε καρφώσω στο κρεβάτι
Τυλίγεις τα πόδια σου πάνω μου τινάζοντάς τα σαν ετοιμοθάνατος
Μου φαίνεται πως διαβάζεις τις σκέψεις μου
Αισθάνεσαι τον πούτσο μου να μεγαλώνει μέσα σου…
όμορφα… μ’ ένα ποιητικό τρόπο τον τυλίγεις
Χαϊδεύω το στήθος σου
Πιάνω με το χέρι μου το πηγούνι σου
ενώ δοκιμάζω τα χείλια σου
ενώ αισθάνομαι την γλώσσα σου
Σταματώ το φιλί προειδοποιώντας σε για την επικείμενη εκσπερμάτωσή μου
Δαγκώνεις το αυτί μου
Σφίγγεις τον πούτσο μου
Πιέζω με δύναμη τα κωλομέρια σου
Η κωλοτρυπίδα σου στενεύει…
Καιρικά φαινόμενα την απειλούν
Ο πούτσος μου είναι έτοιμος να την βρέξει με σπέρμα
Κοιτάζεις τα μάτια μου
Ξέρω τι κάνω
Η τριβή ελαττώνεται, ο πούτσος μου γλιστράει με ευκολία
Το σπέρμα μου αναβλύζει έξω
Θέλεις να χύσω και στο στόμα σου
Τα χείλια σου χωρίζονται πολύ πιο γρήγορα
Καρφώνω τον πούτσο μου στον λαιμό σου
Καθώς συσπάται σου λέω «Σ’ αγαπώ» με το βλέμμα μου
και φιλώ το μέτωπό σου
Μελοποιώ τις σημειώσεις στα μάτια σου
Κρατώ σφικτά το κορμί σου που τρέμει ακόμα
ηττημένο
Από τη ζέστη λιώνουμε μαζί σαν να είμαστε ένα
Η μουσική θα σταματήσει, αλλά το γαμήσι θα συνεχιστεί…

~ από Αλέξανδρος στο Ιουνίου 19, 2008.