Βρυχηθμοί

«Περίμενε…», λαχανιάζει,
η καρδιά του σφυροκοπάει
για ένα μόλις δευτερόλεπτο είναι ικανός να πάρει
μια βαθιά αναπνοή.
«Όχι…»,
η απάντησή μου,
απόλυτη και αυστηρή
καίει τις ελπίδες του.
«Θα σε γαμήσω…»
Φθάνοντας πίσω του,
αρπάζω
τους βοστρύχους του,
τους τραβώ δυνατά
φέρνοντας το κεφάλι του προς το μέρος μου,
εκθέτοντας τον
λαιμός του στην
επιθυμία του στόματος μου.
Κοιτάζοντας χαμηλά, προς τα κάτω,
τα μάτια του με κερδίζουν
τη σάρκα του
κάμπτοντας τη γλώσσα μου,
τρυφερά γλείφω
λίγο προτού
τη δαγκώνει, καλύπτοντάς την με πόνο
λίγο προτού αργά,
κάνω μια εντυπωσιακή είσοδο μέσα του.
Κάθε δάγκωμα φέρνει
μια νέα διείσδυση
αργή και βαθιά,
παράγοντας αγάπη
και πάθος.
Ρυμουλκώ ξανά τις μπούκλες του ,
μια άλλη κραυγή εκρήγνυται από το στόμα του
και ένα βογγητό αμέσως μετά.
Δαγκώνω.
Σπρώχνω.
Γλείφω.
Σπρώχνω.
Ενστικτωδώς το κορμί του ανταποκρίνεται
έτσι όπως
ξέρει.
Τον αρπάζω
τον κρατώ σφικτά
κυλώ μέσα του
σπρώχνω βαθιά
τον τραβώ στην αγκαλιά μου.
Βρυχάται,
λικνίζοντας το κορμί του,
δαγκώνω το στήθος του
όπως αυτός φωνάζει,
η απελευθέρωσή του πάθους είναι πάρα πολύ έντονη
ικανή να μας πνίξει.
Κινούμαι προς τα μπρος,
βρυχηθμοί
αναμιγνύονται με τα βογγητά
αναμιγνύονται με τα μουρμουρίσματα.
Αργά,
ξεμπερδεύω το χέρι μου
από τις μπούκλες του,
φιλώ τα χείλια του.
Πέφτω πάνω του,
εξαντλημένος και χορτασμένος,
χαμογελώντας.
«Υπενθύμισέ μου
να σε γαμάω πιο
συχνά», λέω

~ από Αλέξανδρος στο Ιουνίου 19, 2008.