Μικροί Θεοί
… και θα σε ανοίξω απόψε σαν πολυφορεμένο πουκάμισο
Τα δόντια μου θα σκίσουν τη σάρκα που προστατεύει την καρδιά σου
Ο ιδρώτας μου, σταγόνα-σταγόνα, θα πέσει στα μάτια σου
λεκιάζοντάς τα…
δίνοντάς τα ένα χρώμα αιώνια ροδοκόκκινο…
Θα κολυμπήσεις στο σπέρμα μου διατηρώντας το κεφάλι απ’ έξω για να μπορείς να αναπνέεις… ήρεμα σαν νεογέννητο μωρό
Θα σ’ αγαπήσω…
θα σπάσω τη πλάτη σου με το βάρος μου
θα ιδρώσουμε μαζί
σαν να είναι κρασί Θείας Κοινωνίας θ’ αφήσουμε τον ιδρώτα να περιλούσει τα κορμιά μας
κάνοντάς μας μικρούς Θεούς.
Υποβολή απάντησης