Με όλο το βάρος

Η γλώσσα μου πέφτει πάνω του και φέρνει στο επίπεδο του δέρματός του τις λιγοστές τρίχες που συναντά κατά την πτώση της, κυρίως γύρω από τις ρόγες του στήθους του… Βγάλω ολόκληρη την γλώσσα μου έξω τεντώνοντάς την και σέρνοντάς την πάνω στο δέρμα του… πάνω στο ιδρωμένο δέρμα του…

Είναι αλμυρό…

Κρατώ το βάρος του κορμιού μου στηριζόμενος στις παλάμες μου και γέρνω προς το μέρος του θέλοντας να του δείξω πόσο ποθώ (ακόμα) την επαφή με το κορμί του… Προσέχω να μην τον πιέσω, αλλά με έκπληξη διαπιστώνω ότι μοιραζόμαστε ακριβώς τις ίδιες σκέψεις… Αισθάνομαι τα χέρια του χαμηλά στη πλάτη μου… Έρχομαι πιο κοντά του, σχεδόν πάνω στο κορμί του… Στηρίζομαι πλέον πάνω του και είμαι έτοιμος να βυθιστώ ολοκληρωτικά μέσα του… Βάζοντας το κορμί μου πάνω στο δικό του, παρατηρώ μια αναπνοή να δραπετεύει από το στόμα του… Γλείφω το πρόσωπό του… γυρίζει το κεφάλι του και σκουπίζει τα σάλια μου στο μαξιλάρι… Ανοίγοντας το στόμα του για να μου μιλήσει, βρίσκω ευκαιρία και τοποθετώ την γλώσσα μου μέσα… αργά έως ότου κλείσει τα μάτια του… Έχοντας την γλώσσα μου μέσα του, μου είναι δύσκολο να του χαμογελάσω… Επιστρατεύω το βλέμμα μου να χαμογελάσει για λογαριασμό των χειλιών μου…

Δεν μπορώ με σιγουριά να πω πόσα λεπτά μείναμε έτσι… ο ένας πάνω στον άλλο, συνδυάζοντας το βάρος των κορμιών μας… Γλιστρούσα από τον ιδρώτα του … Γλιστρούσε από τον ιδρώτα μου … και φυσικά ανταλλάξαμε πολλά-πολλά φιλιά και  βλέμματα… βλέμματα αγάπης και αφοσίωσης…

~ από Αλέξανδρος στο Ιουνίου 12, 2008.