Μικρά κόκκινα σημάδια

Ξεκίνησε ως ένα απλό φιλί…

… ως ένα τρυφερό βούρτσισμα των χειλιών

Τύλιξα με τα χέρια μου το κορμί σου

τραβώντας το πιο κοντά σ’ εμένα

Αυτό που αρχικά ήταν απλό, ήρεμο

παίρνει στροφές και γίνεται κάτι εντονότερο

μια σχεδόν βίαια σίτιση…

Τα χείλια μας σπάζουν

σαν να μην άντεξαν στο κρύο

Το μέτωπό μου συγκρούεται με το μέτωπό σου

Τα στόματα απομακρύνονται και επιστρέφουν

με υποσχέσεις για περισσότερο πάθος

Αυτή τη φορά εξερευνούμε ο ένας τον άλλο

Τα δάχτυλα βρίσκουν τα κουμπιά

Θραύσεις ακούγονται

Με βάζεις στο κρεβάτι

γρήγορα απομακρύνοντας το παντελόνι και το μπόξερ μου

Ο πούτσος μου, ο οποίος ήταν μαλακός

τώρα σκληραίνει και σηκώνεται όρθιος

Φτάνοντας στο πρόσωπό σου

Τον κρατάς σε απόσταση

Γλιστράς τα δάχτυλά σου πάνω-κάτω κατά μήκος του

Τα μάτια μου σχολιάζουν κάθε σου κίνηση

Ω! Ήθελα τόσο πολύ αυτό το άγγιγμα

Το ονειρευόμουν εδώ και πολλές ώρες

έχοντας το μυαλό μου μόνο σ’ εσένα

Πληρώνω τώρα αυτές τις σκέψεις μου λοιπόν

Κατεβάζεις το σλιπ σου και τοποθετείς τον πούτσο μου μέσα σου

αφήνοντας αναστεναγμούς για κάθε βήμα που κάνει

Τώρα είναι η σειρά σου να αναποδογυρίσουν τα μάτια σου, από την καύλα

Μου αρέσει όταν αποσπώ αυτή την απάντηση από εσένα

Σηκώνω τα χέρια μου και αφαιρώ τη μπλούζα σου

Κινώ αργά τα δάχτυλά μου ζωγραφίζοντας στο στήθος σου

Σε τραβάω πάνω μου

ενώ τα χείλια σου συναντούν τα δικά μου

Αναστενάζεις και ασθμαίνεις στο πρόσωπό μου

Σ’ ακούω να λες: «Σκληρά… σκληρότερα…»

Ευτυχώς είμαι υποχρεωμένος να υπακούσω

Σηκώνω τα χέρια σου ψηλά

Ο ήχος του δέρματός σου στο δέρμα μου είναι συντριπτικός

Βλέπω τον πούτσο σου να μεγαλώνει γρήγορα

Μέχρι την πρώτη κραυγή, μόνο στεναγμοί και βογγητά δραπετεύουν από τα στόματά μας

Τα δάχτυλά μου σκαρφαλώνουν στο στήθος σου

κυριεύοντάς το

Πιάνω τις ρόγες σου

κυλώντας τις μεταξύ των δάχτυλών μου

Σχηματίζεις μια αψίδα με τη πλάτη σου

Φιλιόμαστε… φιλιόμαστε πάλι

Ακόμα βρίσκομαι μέσα σου

βάζω τον πούτσο μου πιο βαθιά

Φτάνοντας στη κορυφή, τυλίγω τα χέρια μου γύρω σου

Σκάβω τα νύχια μου στη πλάτη σου…

… στους ώμους σου…

Κι όταν αυτά αναχωρούν αφήνουν πίσω τους μικρά κόκκινα σημάδια

τα οποία συμπληρώνονται από δαγκωματιές στα σαρκώδη αναχώματα του κορμιού σου

Αφήνεις να βγει ακόμη ένας αναστεναγμός… ένας τελικός αναστεναγμός

όμοιο μ’ αυτόν όταν ξεκίνησαν το απλό φιλί μας

πολύ πριν τα κορμιά μας μουσκευτούν με τον ιδρώτα της ευχαρίστησης

~ από Αλέξανδρος στο Ιουνίου 6, 2008.