Αρχείο

Archive for Ιουνίου, 2008

Μόνο αυτό…

Οι ψιθυρισμένες ανάσες του γαργαλούν τα χείλια μου, σύροντάς με έξω από το σεντόνι… «Το δέρμα σου είναι τόσο τριχωτό…», μου λέει. Για να τον ευχαριστήσω, απλώνω το χέρι μου στο πίσω μέρος του κεφαλιού του και παρασύρω τις μπούκλες του με τα δάχτυλά μου… Πιέζω τα χείλια μου πάνω στα δικά του… Τα χείλια του τρεμουλιάζουν… Ανοίγει τα πόδια μου χωρίζοντάς τα… με κάνει να αισθανθώ σαν βάτραχος… Η στάση του κορμιού μου είναι τέτοια, η καλύτερη δυνατή για να ψαρέψει τον πούτσο μου με το στόμα του… ακριβώς έτσι… Φιλάει τη βάλανό μου, με τον τρόπο που ένας εραστής φιλά το στόμα του αγαπημένου του: Τρυφερά, ευγενικά… με επιείκεια… με γνώση…
Μετακινούμαστε πάνω στο κρεβάτι, κάτω από τον δροσερό αέρα του κλιματιστικού… κουρασμένοι από τη παρατεταμένη διάρκεια των στύσεών μας… του υπερβολικού πάθους και των έντονων σημαδιών, των ραβδώσεων από τα δάχτυλά μας πάνω στα κορμιά μας… Το δέρμα μου δροσίζεται και ταυτόχρονα καίγεται από την ανάσα του… τα χείλια του… την γλώσσα του… Οι μυς μου πονάνε…
Τα χείλια μου λυγίζουν, επιστρέφοντας το φιλί του… και τα δάχτυλά μου γίνονται συμπλέκτες στις μπούκλες του καθώς του ψιθυρίζω… με κομμένη την ανάσα…

«Μείνε…

… Μείνε μαζί μου»

Categories: Σκέψεις

Ακατάπαυστα

Θέλω να συναντηθούμε στο κρεβάτι και πάλι
Θέλω να σε χαϊδέψω και να σε φιλήσω
Να καθίσεις οκλαδόν πάνω μου
και να με κοιτάξεις με το φλογερό σου βλέμμα
Θέλω να με γδύσεις με τα χέρια σου… πάλι
Να ελευθερώσεις τον πάντα τόσο αυθάδη πούτσο μου
Θέλω να τον θηλάσεις… πάλι
Να τον ρουφήξεις σκληρά, έως ότου χύσω…
Θέλω να με φωτογραφήσεις… πάλι…
Να τραβήξεις τις πιο αισχρές… προκλητικές φωτογραφίες
Θέλω να σου ανεβάσω τη διάθεση…
Θέλω να με ξαπλώσεις μπρούμυτα
Να τεντώσεις τα κωλομάγουλά μου
Να τρίψεις το δάχτυλό σου μέσα στην κωλοτρυπίδα μου εξετάζοντας το πόσο στενή είναι…
Θέλω να αναστενάξω και να βογκήξω… να λαχανιάσω…
Να με κάνεις να ικετεύσω για περισσότερο
Θέλω να σε παρακαλέσω να χύσεις ακατάπαυστα… πάλι
Βούρτσισε τα τοιχώματα της κωλοτρυπίδας μου
Θέλω να σφίξω την περίμετρο και το μήκος του πούτσου σου
Θέλω να πιάσω τα προσφάτως ξυρισμένα αρχίδια σου και να ζουλήξω τα εμπορεύματα που κουβαλούν
Δες πόσο υγρή και ρόδινη είναι η κωλοτρυπίδα μου
Είναι τόσο ώριμη για γαμήσι… αυτό δεν σκέφτεσαι;

Categories: Ποίηση

Δίπλα σου

Παραμένω άγρυπνος δίπλα σου και σε προσέχω … ήσυχος… ενώ κοιμάσαι…
Το βλέμμα μου μετατοπίζεται στα μαλλιά σου, στις μπούκλες σου και τον τρόπο που πέφτουν απαλά πάνω στο μέτωπό σου…
Με τρυφερότητα απλώνω το χέρι μου για να τις αγγίξω…
Τις ανακατώνω μόνο για λίγο καθώς μετακινείς το κορμί σου στο κρεβάτι…
Εξετάζω το πρόσωπό σου… είσαι πάντα τόσο αθώος όταν κοιμάσαι
σαν μωρό
Στον ύπνο σου, το πρόσωπό σου έχει μια παιδιάστικη ποιότητα, τόσο άθικτη απ’ όλες τις πιέσεις της ενηλικίωσης και των ευθυνών…
… εκείνη τη στιγμή φαίνεσαι ένα παιδί…
Το στήθος σου ανεβοκατεβαίνει και εμπίπτει σ’ έναν υπνωτικό ρυθμό…
Ο μόνος ήχος στο δωμάτιο είναι ο σταθερός ήχος της αναπνοής σου…
Καθώς σε κοιτώ, οι σκέψεις των χρόνων που έχουμε περάσει μαζί γεμίζουν το μυαλό μου…
Χαμογελώ μιας και το μυαλό μου επαναλαμβάνει μια ανάμνηση
Κάποιο ανόητο πράγμα είχες κάνει ή είχες πει
και είχα γελάσει με την καρδιά μου
Ανάβεις την ψυχή μου με την αίσθηση του χιούμορ σου και τη προθυμία σου να με κάνεις ευτυχισμένο…
Δεν μ’ αφήνεις ποτέ να σκεφτώ κάτι άσχημο, κανένα θέμα που να με στενοχωρεί αφού πάντα μου γελάς με το βαθύ, χαρούμενο γέλιο σου
Είσαι ένα άτομο με μοναδικό πάθος για τη ζωή
Γνωρίζεις για μένα πράγματα που άλλοι ποτέ δεν είχαν την ευκαιρία να μάθουν…
Γνωρίζεις τις αδυναμίες μου, τις ρωγμές του χαρακτήρα μου
τις ρωγμές που γεμίζεις με την αγάπη σου
όποτε κοιτώ την όμορφη μορφή σου
όπως τώρα που βρίσκομαι δίπλα σου
Απλώνω ξανά το χέρι μου, και απαλά το φέρνω στο στήθος σου
Ανοίγεις τα μάτια και με κοιτάζεις
«Είναι αργά…», μου λες
Ακουμπώ το κεφάλι μου στο στήθος σου
Τοποθετώ απαλά ένα τρυφερό φιλί στο δέρμα σου
και παρασύρομαι στον ύπνο
δίπλα σου.

Categories: Ποίηση

Λαζάνια

Έχω βγάλει από τη πρίζα το τηλέφωνο του σπιτιού
Έχω απενεργοποιήσει το κινητό τηλέφωνο
Όποιος προσπαθήσει να επικοινωνήσει μαζί μας θα μείνει στη προσπάθεια
Θα πρέπει να περιμένει να ξημερώσει για να μας βρει
Κι αυτό επειδή…
απόψε θέλω να μείνουμε μόνοι, εσύ κι εγώ
απόψε θέλω να δοκιμάσουμε τον πειρασμό ανενόχλητοι
να γλεντήσουμε όπως όλοι οι πραγματικοί άντρες γλεντούν
αγνοώντας τα πάντα
αγνοώντας όλες τις αγχωτικές καταστάσεις της εργάσιμης εβδομάδας που ολοκληρώθηκε…
Απόψε θα απολαύσουμε τα πάντα
Θα εξαπολύσουμε όλα τα συναισθήματα που στα καλά παιδιά διδάσκουν ν’ αρνούνται…
Θα πνιγούμε στην πιο έξοχη αμαρτία
Ξανά και ξανά…
Πρώτα θα καθίσουμε και θα φάμε το φαγητό που μαγείρεψες με τα χεράκια σου
Λαζάνια με τυρί
Η λάμψη στα μάτια σου θα μου πει
να σε προσέχω όσο θα τρως
Μα, όταν τελειώσεις το φαγητό
θα τραβήξω την καρέκλα σου πιο κοντά στη δική μου
θα σκύψω
και θα οδηγήσω τον πούτσο σου στο στόμα μου
Προσεκτικά θα τυλίξω τα χείλια μου γύρω του
και θα γευθώ το κάθε δάγκωμα
διεγείροντάς σε
λερώνοντας τα αρχίδια και τα μπούτια σου με λάδια από τα λαζάνια
Είμαι αποφασισμένος να το κάνω αυτό
Έχω το δικαίωμα
Βρίσκοντας τη φωνή σου θα ρωτήσεις
«Θα πλύνεις εσύ ή εγώ τα πιάτα;»
Θα ξεγλιστρήσω από την ερώτησή σου αφήνοντάς την αναπάντητη…
Θα βγάλω τις κάλτσες σου
και αργά θα πλύνω τα πόδια σου με τα σάλια μου
Θα γλείψω κάθε δάχτυλο ξεχωριστά
με προσεκτικές κινήσεις
Μόνο όταν αρχίσεις να αναστενάζεις
θα σου βγάλω τα υπόλοιπα ρούχα
και θ’ ακουμπήσω τη γλώσσα μου στο στομάχι σου
Δεν το είχα σκεφτεί αυτό από πριν
Θα αυτοσχεδιάσω
Άλλωστε όσο σε βλέπω, εμπνέομαι…
Όσο σε βλέπω, φαντάζομαι διάφορα πράγματα
Ο ιδρώτας θα κυλάει πάνω στο στήθος σου κι εγώ θα τον κυνηγώ με φιλιά…
… με συνεχόμενα φιλιά
ικανά να σε οδηγήσουν στην τρέλα
Κι όταν τελειώσουμε…
μαζί θα δοκιμάσουμε κρέμα για επιδόρπιο
φέρνοντας τα χείλια μας δίπλα-δίπλα

Categories: Σκέψεις

Διάλεκτος

Από το στόμα σου πηγάζουν
ήχοι χαμηλόφωνοι, οι οποίοι σιγά-σιγά δυναμώνουν…
Από το στόμα σου γεννιούνται
φωνήεντα, σε μια διάλεκτο
που μόνο εγώ καταλαβαίνω…
Το στόμα σου χύνει
συλλαβές
που χαϊδεύουν την απλωμένη προς τα έξω γλώσσα σου…
Ακόμα κι όταν κάνουμε έρωτα
η γλώσσα σου λειώνει μαζί με τη δική μου
κι έτσι αναγκαζόμαστε να μιλήσουμε μια νέα διάλεκτο
μια διάλεκτο που μόνο εμείς οι δυο γνωρίζουμε
Ξέχασε τα λεξικά
Όσες προσπάθειες κι αν κάνεις
τα γλωσσικά κενά στο τέλος θα σε διαψεύσουν…
Δώσε μου τα χείλια σου
κι ας χαθούμε σ’ ένα κόσμο
όπου καμία προφορική λέξη δεν απαιτείται…

Categories: Ποίηση

Ερωτοαπαντήσεις

Η συνέντευξη σιγά-σιγά ολοκληρώνεται… οι ερωτήσεις στις οποίες πρέπει ν’ απαντήσω είναι έτοιμες… Πιθανές και σίγουρες απαντήσεις ταλαντεύονται προκλητικά μέσα στο μυαλό μου… φιλοδοξούν να διαβαστούν από ένα ακροατήριο δεκάδων, εκατοντάδων, χιλιάδων ανθρώπων…

Τι θα έκανες;

Τι θα έκανες;

Με ρωτάει. Θέλει πραγματικά να μάθει…
… τι θα έκανα…
Τι θα έκανα; Θα απαιτούσα να έχω τα περιθώρια του χρόνου που μου χρειάζονται για να απολαύσω κάθε δευτερόλεπτο… Θα καταδυόμουν στις στιγμές, θα κρατούσα την αναπνοή μου και θα με άφηνα να πνιγώ παρασυρόμενος από το θερμό, γλυκό κύμα που τυλίγει τις αισθήσεις μου, τυλίγοντας και μένα…

Δεν μπορώ να σε καταλάβω…

Συγνώμη, αλλά μόνο μ’ αυτό τον τρόπο ξέρω να μιλώ…

Αισθάνεται τα χέρια μου, τα δάχτυλά μου στις εξωτερικές όψεις των μπουτιών του… Αισθάνεται τη ζεστασιά τους, τη καλυμμένη δύναμή τους ενάντια στο τριχωτό δέρμα του, γλιστρώντας τις τρίχες προς τα πάνω… Προσέχει την έκφραση του προσώπου μου καθώς η επιθυμία στενεύει το βλέμμα μου όταν κάνει, βαθμιαία, την εμφάνισή της η γοητεία της στύσης του πούτσου του… Αναστενάζει τη στιγμή που χαϊδεύω τη βάλανό του και γλιστράει τη γλώσσα του στο εσωτερικό των μάγουλών του… Σκύβω και σταθερά πιέζω το πρόσωπό μου στη σκληρότητα των γυμνασμένων κοιλιακών του, αρχικά, και λίγο αργότερα στη θερμότητα που έχει συγκεντρωθεί στον πούτσο του… Λαχανιάζει καθώς τρίβω το πρόσωπό μου πάνω του και με κάνει να λυπάμαι επειδή έχω μόνο το στόμα για να τον φιλοξενήσω…
Πνίγομαι στη μυρωδιά του… Σύρω τον πούτσο του μέσα μου, κρατώντας το άρωμα του πάθους του στο πρόσωπό μου, μέχρι που η επιθυμία του εμποτίζει τη δική μου… Πιέζω τα χείλια μου στα αναχώματα των φλεβών του πούτσου του που συσπάται… Το πρώτο δοκιμαστικό τρεμούλιασμα της γλώσσας μου αφήνει σάλια που τρέχουν να προλάβουν να υγράνουν τον ήδη αστραφτερό πούτσο του… Γλείφω, καταβροχθίζω, πίνω κάθε σταγόνα σπέρματος που αναβλύζει…
Ακούω τους στεναγμούς της ευχαρίστησης που δραπετεύουν από το στόμα του ενώ υπηρετώ τη στύση του πούτσου του… Βλέπω τον πούτσο του σαν να είμαι προσκυνητής, θιασώτης, φανατικός έως ότου ανατριχιάσει και κραυγάσει καταρρέοντας στο πάτωμα… τραβώντας και μένα, αναγκάζοντάς με να βυθιστώ κατ’ ευθείαν στην καυτή υγρή καρδιά της πείνας του…

Να, και οι υπόλοιπες ερωτήσεις μου…

Εδώ σου έχω τις απαντήσεις…

Τώρα ξέρεις…

Categories: Σκέψεις

For What It’s Worth

Hey baby come round
keep holding me down
and I’ll be keeping you up tonight.
The four letter word got stuck in my head
the dirtiest word that I’ve ever said
it’s making me feel alright.
For what it’s worth I love you
and what is worse I really do
oh what is worse I’m gonna run run run
’till the sweetness gets to you
and what is worse I love you!

Hey please baby come back
there’ll be no more loving attack
and I’ll be keeping it cool tonight.
The four letter word is out of my head
come on around get back in my bed
keep making me feel alright.
For what it’s worth I like you
and what is worse I really do
things have been worse
and we had fun fun fun
’til I said I love you
and what is worse I really do!

For what it’s worth I love you
and what is worse I really do

For What it’s Worth – The Cardigans

Categories: Τραγούδια

Ανείπωτες λέξεις

Είμαι κουρασμένος, αλλά το κορμί μου αντιστέκεται σθεναρά στον ύπνο.. εξαιτίας σου… Ξέρεις πάντα τι πρέπει να κάνεις… Ξαπλώνω μπρούμυτα και αισθάνομαι τα χέρια σου να καίνε το δέρμα μου καθώς με αγγίζεις… Ενδίδω στο χάδι σου… Καθώς μου κάνεις μασάζ στη πλάτη, το μυαλό μου περιπλανιέται… προχωρά τόσο πολύ οργανώνοντας τις σκέψεις μου… Το μυαλό μου μπορεί να επεξεργαστεί δεκάδες σκέψεις μέσα σ’ ένα δευτερόλεπτο… Κάποιες σκέψεις γίνονται λέξεις τις οποίες πρέπει να σου πω, αλλά διστάζω… Προτιμώ να σου τις πω αύριο που θα έχω περισσότερο ελεύθερο χρόνο ν’ ασχοληθώ μαζί σου…
Μου ζητάς να γυρίσω ανάσκελα και να κρατήσω τα μάτια μου κλειστά… Τα χέρια σου κινούνται προς το πρόσωπό μου… Τρέχεις τα ακροδάχτυλά σου στις γραμμές του προσώπου μου… επισημαίνεις το σχήμα των φρυδιών μου… το περίγραμμα του σαγονιού μου… Οι σκέψεις συνεχίζουν να με κυριεύουν…
Θέλω να σου πω κάτι, να σου μιλήσω… αλλά κάτι με κρατάει πίσω… Τι είναι αυτό; Φόβος… Φόβος για τη προστυχιά των λέξεών μου; Φόβος μήπως και χάσω λεπτά ύπνου ερωτοτροπώντας μαζί σου ασύστολα; Είναι ίσως το ότι ντρέπομαι να ομολογήσω πόσο κουρασμένος αισθάνομαι… Ψάχνω τρόπους να ξεφύγω, τον υποδυθώ έναν τύπο άντρα που δεν είμαι και δεν ξέρω πώς να τα καταφέρω…

«Φαίνεσαι κουρασμένος…», μου λες

Κρατώ την αναπνοή μου μέσα στο στήθος μου… Το συμπέρασμά σου με πιάνει απροετοίμαστο… Πως με κατάλαβες; Είσαι πάντα τόσο εύστοχος, πολύ καλός στο να με ψυχολογείς… Άραγε, έχω μια πιθανότητα να κοιμηθώ; Πες μου… Ή θα επωφεληθείς αυτής της ευκαιρίας; Πες μου… Μη με κρατάς σε αγωνία… Παραμένω ακόμα στη σιωπή ενώ χαϊδεύεις το πρόσωπό μου… Πες μου… Πες μου πως το να καταλαβαίνεις τι μου γίνεται είναι μέρος των ικανοτήτων σου… Πες μου να σε χαρώ… ΠΕΣ ΜΟΥ…
Αποσύρω τη σιωπή… Ξαπλώνεις ανάσκελα, ακριβώς δίπλα μου… Παίρνεις το χέρι μου και το τοποθετείς στο στήθος σου. Είναι μια πράξη αγάπης… της αγάπης μας… Τα βλέφαρά μου βαραίνουν από τη νύστα… Θαρρώ ότι ο ύπνος με ζήλεψε και με παίρνει μακριά από σένα… Το παλεύω… Όχι, δεν θα κοιμηθώ… Περιμένω να μου πεις όλα αυτά που επιθυμώ, τις σκέψεις σου…
Πες μου…
Καλά, μη μου λες… Έτσι κι αλλιώς είμαι κουρασμένος…
Τι περιμένεις να μου μιλήσεις;
Δεν ξέρω…

Τίποτα…

Ο ύπνος με παίρνει… Ίσα-ίσα που μπορώ να θυμηθώ τις λέξεις που άφησες πίσω σου… στα αυτιά μου… Θα σε ρωτήσω ξανά μόλις ξυπνήσω…

Categories: Ρομαντικό

Μώλωπες

Καβαλικεύω τα τριχωτά πόδια του μωρού μου ενώ είναι ξαπλωμένος τέλεια… ανάσκελα… αναπαυτικά… έχοντας τα χέρια του πίσω από το κεφάλι του… Ο πούτσος του, σκληρός ακόμα, ξεκουράζεται πάνω στη κοιλιά του… Αποσπώμαι από τις σκέψεις μου, απ’ όλες εκείνες τις λεπτομέρειες που είναι ανεξήγητα καυτές μετά από ένα γαμήσι, και καρφώνω το βλέμμα μου στους κοιλιακούς του… στους μυς που μπερδεύονται με τις φλέβες… στο τριχωτό δελτοειδές γύρω από τη βάση του πούτσου του… Θέλω να τρέξω την γλώσσα μου πάνω στον πούτσο του… σ’ αυτή την ευθεία γραμμή της φλέβας του…

Ο καιρός είναι ξανά υγρός και καυτός… Έχω μεγαλώσει και έχω συνηθίσει να ζω σε υψηλές θερμοκρασίες -είναι ένας καλός λόγος, άλλωστε, να κυκλοφορώ γυμνός- αλλά η ατμόσφαιρα εδώ στη Νέα Υόρκη είναι τόσο βαριά, υγρή… όλη η ρύπανση κολλάει στο δέρμα μου… Από την άλλη είναι συχνές οι καλοκαιρινές θύελλες και τα πράγματα εξισορροπούνται… Την τελευταία εβδομάδα κοιμόμασταν ιδρωμένοι και ξυπνούσαμε με βροχή…

Κρατώ τον πούτσο του στα χέρια μου και τον τραβάω μαλακία μ’ ένα αργό, οκνηρό τρόπο καθώς μιλάμε… Σε κάποια ανυποψίαστη στιγμή, ανασηκώνεται, βάζει τα χέρια του στη μέση μου και με τραβάει κατά πάνω του, έτσι ώστε να μπορέσει να δαγκώσει κάποιες από τις τρίχες του στήθους μου… Πέφτω πάνω του, Πιέζω τη λεκάνη μου στο στομάχι του… Κινούμαστε νυσταλέα με μια κίνηση αργή… Τα χέρια του έρχονται στη πλάτη μου… Το στόμα του ακουμπά στον ώμο μου… Γλιστρώ πάνω στο στομάχι του και ανοίγω τα πόδια μου για να στηριχτώ πάνω στο κρεβάτι… Για να σιγουρευτώ πιάνομαι από τις κάτω γωνίες του στρώματος…

Τα περισσότερα έπιπλα τα έχουμε μεταφέρει στο νέο μας σπίτι… Στο αριστερό μπούτι μου εξασθενίζει ένας μώλωπας από την άκρη του καναπέ που κουβάλησα για να δείξω τη δύναμή μου σ’ έναν από τους υπαλλήλους του γραφείου στο οποίο απευθυνθήκαμε για τη μετακόμιση… Στις φωτογραφίες που με τράβηξε το μωρό μου για την έκθεσή του, παρατήρησα κι άλλους μώλωπες στα εσωτερικά των μπουτιών μου… για την ακρίβεια δεν είναι μώλωπες, αλλά δαχτυλιές… μικρές δαχτυλιές, πάθους… Γαμώτο! Είμαι σημαδεμένος αυτές τις μέρες… τις ημέρες αυτές της μετακόμισης που έχει τόση ζέστη και είμαι υποχρεωμένος να φοράω σορτς για να δροσίζομαι… Πρέπει να θυμηθώ να ρωτήσω μια φίλη μου αν υπάρχει κάποιο είδος μακιγιάζ που να καλύπτει τους μώλωπες…

Categories: Σκέψεις

Παράξενη εκσπερμάτωση

Γονατισμένος, εκεί, ανάμεσα στα πόδια μου, χύνει το σπέρμα του στο στήθος μου… Φαίνεται μπερδεμένος…
«Έχυσα», μου λέει… «… αλλά, να ξέρεις, δεν το ήθελα…»
Ήμουν αρκετά ζαλισμένος από την καύλα για να καταλάβω τι ακριβώς ήθελε να μου πει… Συχνά, τις μεσημεριανές ώρες, μετά τη δουλειά συγχέω τις δηλώσεις του, δεν μπορώ να τις επεξεργαστώ έτσι όπως πρέπει ώστε να τον απαντήσω…
«Τι εννοείς;», τον ρωτώ…
«Εννοώ ότι έχυσα, αλλά δεν είχα οργασμό…»
Και οι δυο εξετάζουμε τον πούτσο του… Είχα ακούσει κάποτε το αντίθετο, δηλαδή για μια περίπτωση κάποιου που είχε οργασμό χωρίς να καταφέρει να εκσπερματώσει, αλλά ποτέ δεν άκουσα για κάποιον που χύνει χωρίς να έχει οργασμό… Ήχησε στα αυτιά μου σαν κάτι ανησυχητικό, πραγματικά ανησύχησα…
«Αυτό δεν είναι καλό», του λέω…
Συνεχίσαμε να κοιτάζουμε επίμονα τον πούτσο του…
«Εεε, α… μάλιστα… Θα μπορούσα να τον βάλω ξανά στην κωλοτρυπίδα σου;», μου ζητάει
Ποτέ δεν αρνούμαι να επαναλαμβάνεται κάτι που με ευχαριστεί… Ποτέ δεν αρνούμαι να επαναλαμβάνεται κάτι όταν το απολαμβάνω με όλο μου το είναι…
«Χώσε τον…», του λέω…
Τον έχωσε… Μετά από λίγα λεπτά έχυσε ξανά…
Θα μπορούσε να είχε συμβεί κάτι παρεμφερές και σ’ εμένα… Όσο ζεις μαθαίνεις, τελικά, τα μυστικά και τα έργα του αντρικού κορμιού…

Categories: Σκέψεις

Ζητώντας το σωστό πράγμα, τη σωστή στιγμή

«Έχουμε πολύ καιρό να παλέψουμε…», μου λέει και τυλίγει το χέρι του σφικτά γύρω από τον λαιμό μου… Είμαι τόσο κουρασμένος και μάλλον απογοητευμένος από κάποιες ανακατατάξεις στη δουλειά που δεν έχω καθόλου όρεξη για να παλέψω… Δεν θέλω να του χαλάσω όμως το χατίρι… Ούτε του λέω, ούτε του δείχνω ό, τι δεν μπορώ…
«Στάσου…», του λέω μ’ ένα τόνο φωνής που τον κάνει να αφαιρέσει λίγη από τη δύναμή του και να χαλαρώσει το σφίξιμό του… «… έχω ανάγκη να σου πάρω προτού ξεκινήσουμε μια πίπα…»…
Τυλίγει τα δάχτυλά του γύρω από τον αυχένα μου και σηκώνει ψηλά το κεφάλι μου… Με πονάει… Τραβάει το κεφάλι μου προς τα κάτω… προς τον πούτσο του…
«Γιατί είσαι τόσο βίαιος;», τον ρωτώ… παραπονιέμαι ακριβώς για να δείξω την ευχαρίστησή μου… παραπονιέμαι για να τον ενημερώσω πόσο μου αρέσει η διαφορά, η αλλαγή στη συμπεριφορά του…
«Δοκιμάζω…», μου λέει… «… βλέπω τι σου αρέσει και τι όχι…»
«Και σε ποιο συμπέρασμα κατάληξες;», τον ρωτώ λαχανιάζοντας καθώς αναγκαστικά ο πούτσος του πλησιάζει απειλητικά το στόμα μου…
«Δεν κατέληξα πουθενά, ή μάλλον κατέληξα… σου αρέσουν οι εναλλαγές…», μου λέει κρατώντας το κεφάλι μου σταθερό… Χαλαρώνω στο πιάσιμό του και αφήνω τον πούτσο του να γεμίσει το στόμα μου…
«Πάρε τον ολόκληρο, αγάπη…», μου ζητά… Αλλάζει γωνία… πιέζει το κεφάλι μου προς τα κάτω… Αισθάνομαι το κεφάλι του πούτσου του να χώνεται στον λάρυγγά μου… βαθιά… λίγο περισσότερο αν προχωρούσε θα έφτανε στο διάφραγμα μου… «Καλό αγόρι…», μου λέει… Από πού το άκουσε αυτό; Από εμένα! Μου κλέβει ατάκες… Σίγουρα δεν τον έχω αφήσει ποτέ να γλιστρήσει τον πούτσο του τόσο βαθιά μέσα στο στόμα μου…
«Θέλεις να παλέψουμε;», επιμένει…
«Θέλω να με γαμήσεις… και όταν χύσεις, να χύσεις στο πρόσωπό μου…», του λέω…
… και δέχεται.

Categories: Ερωτικό

Αναπνοή

A blue, black shade of love.
Sent from above.
My hands are tied to worlds unknown,
And this I know.
Your breath’s like wine,
And just like clouds, my skin crawls.
It’s so divine, the sky it glows with fields of light.

Did you know that I love you?
Come and lay with me.
I love you.
And all this day, I will love you.
You make me feel alive,
and I’ll love you
Until the end of time.

My hands shake clasped with fear as you come near
To say goodnight, just like a dove.
A peaceful sign.
To help us by as you come in.
Let this begin.
Stars fall like dust, our lips will touch.
We speak too much.

Did you know that I love you?
Come and lay with me.
I love you.
And all this day, I will love you.
You make me feel alive,
and I’ll love you
Until the end of time.

Did you know that I love you?
Come and lay with me.
I love you.
And all this day, I will love you.
You make me feel alive,
and I’ll love you
Until the end of time.

I’ve got a lot to say, if you will let me
It’s always hard, when you’re around me
But here right now, there’s interest in your eyes
So hear me out, and hear this the first time

That I… love you (come and lay with me)
I… love you (and all this day)
I… love you (you make me feel alive)
I… love you
Till the end of time

Breathe – Angels & Airwaves

Categories: Τραγούδια

Κανόνες

Καταρχήν, πρέπει να καταλάβεις ότι είσαι αναγκασμένος ν’ ακολουθήσεις τις οδηγίες μου… Θέλω να ξέρεις, όμως, ότι τίποτα από αυτά που θα σου ζητήσω να κάνεις δεν θα σε βλάψει… Το ζητούμενο είναι η ευχαρίστησή σου… μόνο η ευχαρίστησή σου…
Λοιπόν… Θ’ ανοίξεις την πόρτα μόλις τη χτυπήσω και θα φοράς μόνο το σλιπ σου… Όλα όσα χρειάζομαι θα τα έχω εγώ… μαζί μου σε μια τσάντα… Θα μπω μέσα, θα σε αρπάξω με δύναμη και θα σε φιλήσω με πάθος, βαθειά, στο στόμα και στη συνέχεια στο λαιμό όπου θα σου αφήσω κι ένα σημάδι… Μετά θα σου τραβήξω προς τα κάτω το σλιπ, θα σου το βγάλω και θα το πετάξω μακριά… για να μη μας ενοχλεί… Θα σου πω να ενώσεις τα χέρια σου και να τα απλώσεις προς το μέρος μου… Τότε, αμέσως, θα σου τα δέσω… Θα έχω στη τσάντα μου ένα σχοινί που θα κρατήσει ενωμένους τους αστράγαλους σου μέχρι να τελειώσω… Σχεδόν ταυτόχρονα θα σου δέσω τα μάτια…
Θα στέκεσαι απέναντί μου, αλλά ουσιαστικά δεν θα μπορείς να κάνεις τίποτα… Ήρεμος θα παραμείνεις μέχρι νε ξεκινήσει το πρακτικό μέρος… Δεν θα ξέρεις τι πρόκειται να κάνω… Θα γονατίσω, θα σηκώσω τα χέρια μου πάνω σου… θα τα ακουμπήσω στα μπούτια σου και θα αρχίσω να ερεθίζω τον πούτσο σου με το στόμα και τη γλώσσα μου…

* * *

Είμαι σίγουρος ότι θα το απολαμβάνεις, αλλά… σε παρακαλώ δείξε μου συγχρόνως ότι είσαι φοβισμένος… δείξε μου, σε τελευταία ανάλυση πόσο ανίσχυρος είσαι… Μόλις σηκωθεί ο πούτσος σου θα σταματήσω… Θα με ικετεύσεις να σταματήσω, αλλά… είμαι αγύριστο κεφάλι…
Θα σου λύσω τα δεσμά των χεριών σου και θα περπατήσουμε μαζί ως το κρεβάτι… Θα γδυθώ προτού ξαπλώσω μαζί σου… Το επόμενο πράγμα που θα αισθανθείς, θα είναι ο πούτσος μου στο ανοικτό σου στόμα, τον οποίο απολαυστικά θα πάρεις μια πίπα… Μετά από λίγα λεπτά θα τον βγάλω. Θα με ικετεύσεις να σου τον αφήσω περισσότερο μέσα στο στόμα, αλλά δεν θα σε ακούσω… Θα είσαι φοβισμένος… Όσο πιο φοβισμένος θα δείχνεις, τόσο καυλωμένος θα γίνομαι εγώ… Άσε που θα βλέπω τον πούτσο σου, θηρίο κυριολεκτικά και η εικόνα αυτή θα κάνει σκληρότερο και τον δικό μου πούτσο…
Προτού σε γαμήσω… θα πρέπει να απολαύσω το στήθος σου… Θα τυλίξω κάθε ρόγα σου μέσα στη γλώσσα μου και θα τις ρουφήξω… ή καλύτερα θα ρουφάω την μια και την άλλη θα την συμπιέζω ανάμεσα στα δάχτυλά μου… Θα αναστενάζεις και θα ικετεύεις να σου ανοίξω τα μάτια ώστε να βλέπεις… Καθώς θα υποκινώ τις ρόγες σου να σκληρύνουν, το ελεύθερο χέρι μου θα είναι στον πούτσο σου κρατώντας τον σφικτά…
Ο αντίχειράς μου θα χωρίζει τα αρχίδια σου και ο δείκτης μου θα χαϊδεύει τη βάλανό σου… γρήγορα… γρηγορότερα… σκληρά… σκληρότερα… λίγο προτού τον πάρω στο στόμα μου… Θα σκύψω και θα ρουφήξω το κεφάλι του πούτσου σου σαν να είναι αβγό… Εννοείται, ότι ο πούτσος σου θα είναι σκληρός σαν βράχος…
Τότε θα σε ξεγελάσω… εκεί που θα περίμενες ότι θα σου έπαιρνα πίπα, θα σε αναποδογυρίσω και θα χώσω τον πούτσο μου στην κωλοτρυπίδα σου… Θα αναστενάξεις… Θα τον χώσω πιο βαθιά και θα αναστενάξεις πάλι… Θα περιμένω ένα λεπτό περίπου να πάρεις μια ανάσα και θα σου τον χώσω βαθύτερα… ολόκληρο… Θ’ αρχίσω αργά, πολύ αργά και ρυθμικά να σε γαμάω… Θα έχω σαλιώσει προηγουμένως την κωλοτρυπίδα σου ώστε ο πούτσος μου να γλιστράει κυριολεκτικά σαν πέδιλα του σκι στο χιόνι… Θα τον κινώ μέσα και έξω… μέσα-έξω… Γρήγορα… γρηγορότερα… Θα αναστενάζεις και θα φωνάζεις δυνατά… δυνατότερα… Θα χάνεις τον έλεγχο κραυγάζοντας και κλαψουρίζοντας όσο πιο βαθιά θα έρχομαι μέσα σου… Όσο υγρά κι αν είναι τα τοιχώματα της κωλοτρυπίδας σου θα μπορώ να αισθανθώ τις συστολές τους γύρω από τον πούτσο μου… Θ’ αφήσω να βγει ένας βρυχηθμός που θα σε τρομάξει…
Θα σου λύσω τα μάτια και θα σε κοιτάξω φιλώντας σε παθιασμένα… ντύνοντάς σε με τα σάλια μου…
Έχω την άδειά σου να προχωρήσω;

Categories: Σκέψεις

Εύκολα ηττημένος

Η ευχαρίστηση και η επιθυμία τον εξουδετερώνουν πάντα, τόσο εύκολα…
Μου αρέσει να βρίσκομαι ανάσκελα ξαπλωμένος στο κρεβάτι, με τα πόδια ορθάνοικτα ή καλύτερα σηκωμένα ψηλά πάνω από τους ώμους του, καθώς ο πούτσος του σφυροκοπά… τα βάθη της κωλοτρυπίδας μου… Κάνοντας διαγωνισμό για το ποιος από τους δυο μας θα βγάλει τον πιο άγριο ζωώδη βρυχηθμό, τσαλακώνω τα σεντόνια και δαγκώνω τα δάχτυλα των χεριών του παίρνοντας εκδίκηση για τον βασανισμό των ρογών του στήθους μου λίγο πριν… Τα δόντια του στη σάρκα του ώμου μου φέρνουν μια ώρα νωρίτερα το δραματικό αποκορύφωμα…
Ελπίζω, εν τούτοις, ότι μετά την εκσπερμάτιση θα ξαπλώσει αυτός ανάσκελα και θα με τραβήξει πάνω του… Πιθανώς… Ούτε που θα το ζητήσω… ούτε που θα τον ρωτήσω… Θα παίξω τον ρόλο του ντροπαλού που τον ξετρελαίνει έτσι κι αλλιώς… Το να βρίσκομαι από πάνω του είναι μια θέση υπεύθυνη… Θα τον δώσω ένα φιλί και θα τον λειώσω με τις μετακινήσεις μου… ασυνείδητα, θολωμένος από τους αναστεναγμούς και τα βογγητά… Έτσι όπως θα είναι ξαπλωμένος θα του πω πόσο όμορφος είναι και θα τον κρατήσω σφικτά προτού χαθώ μέσα του… Υπάρχει η πιθανότητα να μη κάνει τίποτα για να με αποτρέψει… Υπάρχει η πιθανότητα να αντιδράσει… Οποιαδήποτε από τις δυο πιθανότητες θα λειτουργήσουν εξίσου ευεργετικά πάνω μου… Το μόνο κέρδος θα είναι η ευχαρίστηση… Θα οδηγήσω τον πούτσο μου μέσα του και θα χύσω αδιάκοπα… συνεχόμενα… μ’ ένα ρυθμό απελπισμένο, εκφοβίζοντας τους υποψιασμένους γείτονες με τις κραυγές μου…
Με τις κραυγές του νικητή…

Categories: Σκέψεις

Χρονόμετρο

Το δωμάτιο είναι ζεστό, όχι εξαιτίας του καιρού… Η αιτία της ζέστης είναι το πάθος… το πάθος μας που ενισχύεται όσο συνεχίζουμε να ασκούμαστε πάνω στο κρεβάτι ενώνοντας τα κορμιά μας… Κρατώ τα πόδια του… ψηλά… ανοιχτά… σπρώχνω τον πούτσο μου μέσα του… τον αφήνω να γλιστρήσει… τον παρατάω… ορμώ ξανά… τον σπρώχνω βαθύτερα… τον φιλώ… Τα κορμιά μας καίγονται από την σφοδρή επιθυμία…

Δύο λεπτά νωρίτερα, σκοντάψαμε μέσα στο δωμάτιο… αρχικά επειδή ήταν κλειστό το φως… στη συνέχεια γιατί μπερδεύτηκαν τα πόδια μου στα πόδια του… Εκεί, κάτω στο πάτωμα του αποκάλυψα τι είχα στο μυαλό μου κατά το ήμισυ… για τα υπόλοιπα θ’ άφηνα τις πράξεις μου να μιλήσουν… Δίνοντάς μου τόπο, τράβηξα προς τα πάνω τη μπλούζα του και έτριψα το πρόσωπό μου στο στήθος του… στο στομάχι του… Χάιδεψα το εξόγκωμα του πούτσου του, τα μπούτια του… Φίλησα τα σαρκώδη, καλοσχηματισμένα χείλια του… Τον λάτρεψα σαν σταρ των πορνό… Το σλιπ μου ήταν ήδη βρεγμένο με τη μυρωδιά της διέγερσης του πούτσου μου… Τον ακινητοποίησα στο πάτωμα, ήμουν ο μόνος αρμόδιος να το κάνω αυτό, σχεδόν τον πέταξα και με λύσσα απομάκρυνα από πάνω του αυτά τα λίγα ρούχα που του είχαν μείνει… Ο πούτσος του ήταν σηκωμένος… για μένα…

Τρία λεπτά πριν από αυτό… τρέχαμε στους δρόμους, μόλις είχαμε κατεβεί στη στάση που βρίσκεται πιο κοντά στο σπίτι μας… Καλύψαμε την διαδρομή σαν να θέλαμε να σπάσουμε κάποιο ρεκόρ ταχύτητας έχοντας την καύλα μας για αναβολικό… Στην πρώτη ευκαιρία για μια δόση νικοτίνης σταματήσαμε… ακριβώς έξω από το σπίτι… Τον χάιδεψα τρυφερά στη πλάτη και αναρωτήθηκα αν το κακό μάτι των γειτόνων θα επηρέαζε τις επιδόσεις του όταν θα φτάναμε πάνω… Με τόσα έντονα βλέμματα τι άλλο θα μπορούσα υποθέσω;

Δύο λεπτά πριν από αυτό, έκανε την εμφάνισή του κάτω από το γραφείο μου… Ένα sms ήταν αρκετό να τον κινητοποιήσει και να έρθει να με πάρει… Δεν μπήκα καν στον κόπο να του τηλεφωνήσω… Με περίμενε κρυμμένος στο διπλανό κτίριο και όταν κατέβηκα, ως απάντηση σε μια αστεία γκριμάτσα που του έκανα, μου έδωσε ένα φιλί ορόσημο… Προτού συνέλθω από τη πρώτη αναλαμπή, ακολούθησε άλλο ένα φιλί και μια αγκαλιά τόσο σφικτή που μ’ έκανε να κρατήσω την ανάσα μου… Εισπνέοντας ένα μέρος της μυρωδιάς του, παρέμεινα αγκαλιασμένος εκεί… μέσα σ’ ένα πλήθος ανθρώπων που επίσης τελείωναν από τις δουλειές τους…

Επτά λεπτά πριν, περίμενα να έρθει… Επτά διαολεμένα… ατελείωτα λεπτά…
Πάρα πολύς χρόνος για έναν ερωτευμένο…
Πάρα πάρα πολύς.

Categories: Ερωτικό

Πριν τη βροχή

Μια βροντή ακούγεται από μακριά, από απόσταση… Ανοίγοντας το παράθυρο μπορώ να μυρίσω τον ερχομό της βροχής… Το καλοκαίρι κάνει ένα βήμα πίσω και μπαίνει στην αναμονή… Όχι, δεν έχει τρελαθεί ο καιρός, η αλλαγή αυτή είναι ένα φυσιολογικό καιρικό φαινόμενο… Το κορμί μου ανταποκρίνεται και γίνεται ένα με την ηλεκτρική ενέργεια που υπάρχει στον αέρα… Κλείνω το παράθυρο προτού ν’ αρχίσουν να πέφτουν οι πρώτες σταγόνες της βροχής…
Το μωρό μου στέκεται στο μπαλκόνι και καπνίζει ένα τσιγάρο
(Το κόκκινο χρώμα του ουρανού, ανταγωνίζεται το γκρίζο των σύννεφων)
Οι μπούκλες του ανεμίζουν και σκεπάζουν το πλαίσιο των μάγουλών του… Άλλη μια αστραπή γίνεται ορατή… μίλια μακριά… Μετρώ τα δευτερόλεπτα μέχρι ν’ ακούσω τη βροντή… Κινούμαι προς τη μπαλκονόπορτα… Η ανάγκη μου να βραχώ είναι έντονη… το απαιτεί το κορμί μου…
Στέκομαι σε απόσταση, απέναντί του… Τον κοιτάζω… Η μύτη του δείχνει τον ουρανό καθώς φυσάει προς τα έξω τον καπνό του τσιγάρου… Βαδίζω προς το μέρος του με επιφύλαξη… αργά… υπομονετικά… σιωπηλά… Μια βροντή σπάει τη σιωπή…
«Μάλλον θα βρέξει… Θα έρθεις μέσα;», του προτείνω…
Περπατάει με ελαφρύ βηματισμό και με ακολουθεί κλείνοντας τη μπαλκονόπορτα πίσω του… Κάθομαι σε μια καρέκλα και τον κοιτάζω… Με πλησιάζει… καθυστερώντας… κάνοντας συνεχείς στάσεις έως ότου φτάσει κοντά μου…
Η ζώνη γλιστράει από κάθε στήριγμα του παντελονιού του… Κατεβάζει το φερμουάρ του παντελονιού του με το άλλο χέρι… Με μια μικρή αλλαγή του αέρα, κάποιες ψιχάλες βροχής μαστιγώνουν τα τζάμια… Χαμηλώνω το κεφάλι μου και χαϊδεύω την άκρη του πούτσου του με την άκρη της γλώσσας μου… Αισθάνομαι ένα ρίγος, σαν να με χτύπησε ηλεκτρικό ρεύμα…
Ταξιδεύουμε μαζί στον δρόμο της ηδονής…
Η βροχή καλύπτει τα τζάμια, καλύπτοντάς μας… κρύβοντάς μας…
Ξαφνικά, από το πουθενά (καθώς φυτεύομαι σταθερά στην αγκαλιά του) ακούμε ένα τραγούδι από αυτά που χρησιμοποιώ για να του δηλώνω την αγάπη μου… Ακούγεται μόνο η μουσική ενώ οι στίχοι εξασθενημένα… Τους τραγουδώ εγώ βάζοντάς τους στα αυτιά του… στο μυαλό του… στο κορμί του…
(Μιχάλη, Μιχάλη, θύελλες παρασκευάζουν τα μάτια σου…)
«Σ’ αγαπώ…», του λέω…
«Σ’ αγαπώ…», επαναλαμβάνω άλλη μια φορά και με τα δυο μου χέρια τον κρατώ σφικτά…
Μια βροντή ακούγεται… μίλια, μίλια μακριά…

Categories: Ρομαντικό

Επίδοση

Αναστενάζω από την ευχαρίστηση καθώς μ’ έχει στην αγκαλιά του και μ’ αφήνει να λικνίζομαι ακολουθώντας τις κινήσεις του απολαμβάνοντας έτσι κάθε λεπτό, κάθε δευτερόλεπτο που περνάει… Χωρίς καμία διάθεση να με αποδεσμεύσει, με ρίχνει ανάσκελα στο κρεβάτι… Γονατίζει ανάμεσα στα ανοικτά πόδια μου και έρχεται αντιμέτωπος μαζί μου… πρόσωπο με πρόσωπο… Παίρνει μερικά μαξιλάρια, τα βάζει κάτω από τη μέση μου και με διατάζει να υπακούσω τους κανόνες του προκαταρκτικού μας παιχνιδιού… Όλο το αίμα που κυλάει μέσα μου συγκεντρώνεται στο κεφάλι μου, το χρώμα του προσώπου μου αλλάζει… Αισθάνομαι τόσο τρωτός… Τον προσέχω καθώς πιάνει τον πούτσο του στο χέρι και ετοιμάζεται να τον οδηγήσει μέσα μου…
«Θέλω να σε δω να χύνεις μέσα μου… Μη μ’ αφήσεις να περιμένω για πολύ…», του λέω…
Ο ιδρώτας του ξεπλένει το αναψοκοκκινισμένο χρώμα του προσώπου μου… Κρατώ κλειστά τα μάτια μου και μεταμορφώνομαι σε πιόνι έτοιμο για το πιο σκληρό παιχνίδι… για ένα παιχνίδι μέχρι τέλους… Χώνει τον πούτσο του μέσα μου χτίζοντας πάνω στο κορμί μου έναν βαθύ οργασμό…
«Τράβα μαλακία τον πούτσο σου…», μου ζητάει…
Κάνω το χέρι μου κουπί και ερεθίσω τη βάλανο του πούτσου μου τρίβοντάς την… Αισθάνομαι τους μικρούς σπασμούς της απόλαυσης να βρέχουν τα μπούτια μου… Όλο το παιχνίδι όμως παίζεται στην κωλοτρυπίδα μου με ήχους μοναδικούς… υπέροχους… Μέσα στα μάτια του φαίνεται η πυγμή του… Παίρνει το χέρι μου από τον πούτσο μου, το χτυπάει και το σηκώνει ψηλά… πάνω από το κεφάλι μου… Σαν να κατάλαβε πως ήμουν έτοιμος να χύσω και θέλησε να με αποτρέψει να ολοκληρώσω…
Ο πούτσος του βυθίζεται στον κωλοτρυπίδα μου… Θέλω επειγόντως το σπέρμα του… Στηρίζω την πλάτη μου στο στρώμα του κρεβατιού… Οι διεισδύσεις του όσο πλησιάζει η στιγμή της εκσπερμάτισης γίνονται έντονα επίπονες… ταιριάζουν με τον παροξυσμό μου… Όσο τρέμω εγώ, τρέμει κι αυτός… Οι αναστεναγμοί προσπερνούν τα βογγητά… Τα βογγητά προσπερνούν τις κραυγές… Οι σπασμοί του πούτσου του διαδίδονται στην κωλοτρυπίδα μου και τα χύσια του ρέουν έξω… Σπασμωδικά τον τραβάει από μέσα μου… Διαμαρτύρομαι… Δεν θέλω να σταματήσει τόσο γρήγορα αυτή η λεηλασία της κωλοτρυπίδας μου από τον πούτσο του… Ασθμαίνοντας και με κομμένη την ανάσα δεν θέλω να απομακρυνθεί από πάνω μου… Θέλω να συνεχίσει τον φρενιτιώδη ρυθμό του… Δεν θέλω να σταματήσει το επίπονο γαμήσι… αυτό το ερωτικό, θαυμάσιο βασανιστήριο… Γεμίζει το κορμί μου με την ενέργειά του… με τα χύσια του… με την κυριαρχία του… Φωνάζω δυνατά καθώς μοιραζόμαστε τους σπασμούς του οργασμού μαζί… Οι μυρωδιές μας γεμίζουν το δωμάτιο… Αισθάνομαι το μπράτσο του γύρω από τον λαιμό μου… Με φιλά και με κρατά στην αγκαλιά του μη επιτρέποντας να φύγω ούτε καν για κατούρημα… Άλλο που δεν θέλω κι εγώ… Είμαι ικανοποιημένος από την κυριαρχία του… Είμαι ικανοποιημένος από τις επιδόσεις του…

Categories: Ερωτικό

Εξιδανίκευση

Περιστρέφομαι, αναποδογυρίζω, αναδύομαι μέσα από την επιθυμία… Έχω τα μάτια μου στο κορμί του, στην καμπύλη του πούτσου του που πρήζεται, στην κοιλάδα του στήθους του… Πονώ από την καύλα… Αγγίζω ό, τι βλέπω… Κατέχω ό, τι αγγίζω… Γίνομαι πρωτόγονος… Ξεχύνομαι σαν κύμα θάλασσας πάνω του… Τον σκεπάζω ολόκληρο… Πιάνομαι από τα πυκνά, ανακατωμένα του μαλλιά… Στηρίζομαι στα τρυφερά χείλια του, στον λαιμό του… Τα δάχτυλά μου τυλίγουν τον λαιμό του σαν να είναι σαύρες… Στο τέλεια ξυρισμένο στήθος του οι ρόγες στέκονται σαν σκοτεινές κορώνες… Ζαλίζομαι από την ηδονή… Σκουπίζω τον ιδρώτα μου στα μούσκουλά του… στους κοιλιακούς του… Το δέρμα του, απαλό, βελούδινα πολυτελές… Αγριεύομαι… Αγριεύομαι πιο πολύ από τον πούτσο του… Εναλλάσσω τη θέση του μεταξύ των χεριών μου και του στόματός μου, τον κάνω πρόσφυγα, και στη συνέχεια τον βυθίζω μέσα μου και τον αφήνω να με βρέξει με ό, τι πολυτιμότερο έχει… με σπέρμα… Μπορώ να αισθανθώ τη θερμοκρασία στο γυαλισμένο δέρμα του… Μπορώ να τον μυρίσω… Η μυρωδιά του είναι ένα είδος φάρμακου για μένα… Όχι το άρωμά του, η φυσική μυρωδιά του, στο δέρμα του, στις μασχάλες του, στα μαλλιά του… στον ιδρώτα του… Η μυρωδιά ενός ιδρωμένου άντρα είναι απίστευτη… Η μυρωδιά του καυλωμένου πούτσου του δεν μπορεί να συγκριθεί με καμία στον κόσμο… Πάντα ποθώ αυτή τη μυρωδιά, δεν χορταίνω να την μυρίζω… Πίνω τους χυμούς του, με ενθουσιασμό… Κυλώ πάνω του όπως ένα σκυλί στη χλόη… Έχω κατηγορηθεί πολλές φορές στη ζωή μου επειδή έχω εξιδανικεύσει το αντρικό φύλο και ίσως να είμαι ένοχος, αλλά τους βρίσκω αιώνια μυστήριους και επιθυμητούς… δεν μπορώ να αλλάξω γνώμη… Κι έτσι, σιωπηλά, κοιτάζω το μωρό μου και τον αφήνω να γεμίσει με πόνο την κωλοτρυπίδα μου…

Categories: Σκέψεις

Οι πετσέτες

- Κοίταξέ με, δεν είμαι σαν πετσέτα παραλίας;
- Για ποιο πράγμα μιλάς;
- Για την πετσέτα παραλίας που είναι κρεμασμένη δίπλα στην πετσέτα του μπάνιου
- Σε πείραξε η ζέστη…
- Δεν καταλαβαίνεις βρε χαζούλη; Μεταφορικά μιλάω για τη σχέση μας…
- Και είσαι πετσέτα παραλίας;
- Ναι…
- Κι εγώ τι είμαι;
- Εσύ; Εσύ είσαι η πετσέτα του μπάνιου…
- Α!
- Κατάλαβες τι θέλω να πω; Σκέψου λίγο περισσότερο… Ποιες είναι οι κύριες διαφορές μεταξύ μιας πετσέτας παραλίας και αυτής του μπάνιου; Οι πετσέτες παραλίας είναι…
- ΜΕΓΑΛΕΣ! Οι πετσέτες παραλίας είναι μεγάλες…
- Χμ… σαν τον πούτσο σου;
- ΟΚ, αγάπη… ξέρω ότι ανησυχείς για το μέγεθος του πούτσου σου, αλλά…
- Σκάσε και συνέχισε τη σκέψη σου…
- Οι πετσέτες παραλίας είναι ζωηρόχρωμες… Εσύ δεν λες ότι έχω φέρει χρώμα στη ζωή σου; Μη το αρνηθείς… Συνεχώς αυτό λες… Είμαι διαφορετικός από τους άλλους, έχω κάνει καλύτερη τη ζωή σου… κυρίως την ερωτική σου, παρόλο που θέλω ακόμα δουλειά στο τεχνικό μέρος…
- Θέλεις να πεις πως χρειάζεσαι βελτίωση;
- Ακριβώς! Είμαι καλός εραστής, αλλά μπορώ να γίνω καλύτερος… μέχρι τότε όμως ίσως βρεις κάποιον άλλο…
- Εντάξει, εντάξει… κατάλαβα… Αυτό θέλεις να πεις; Είσαι μια πετσέτα παραλίας που δεν μπορεί να μείνει στο μπάνιο…
- Όχι…
- Βαρέθηκες να είσαι ο μοναδικός άντρας στη ζωή μου… βαρέθηκες τη σιγουριά του φτωχού μπάνιου και θέλεις να τρέξεις στη παραλία, έτσι;
- Ξέχασέ το ρε Άλεξ…
- Χα! Σκούπισέ με τώρα και θα σου πω εγώ κάποιες μεταφορές που θα σου μείνουν αξέχαστες…

Categories: Διάλογοι

Η άνοδος της θερμοκρασίας

Είναι βασανιστικά ζεστές οι μέρες πια εδώ στη Νέα Υόρκη… Η θερμοκρασία έχει ανέβει αναπόφευκτα… Ο ήλιος ακτινοβολεί στους δρόμους, στα κτίρια, στους ανθρώπους… Οι ακτίνες του περνούν μέσα από τα ανοιχτά παράθυρα… μέσα από τις ρωγμές… Οι ώρες που το κλιματιστικό βρίσκεται σε λειτουργία ολοένα και αυξάνονται… προσπαθεί να κρατήσει το κτήνος του καύσωνα μακριά… μερικές φορές τα καταφέρνει, μερικές όμως όχι… Είναι πολύ δύσκολο να επιβιώσεις μ’ έναν εξατμισμένο Ατλαντικό… με την αιθαλομίχλη πάνω από την πόλη που σε πνίγει…
Ακόμα και τώρα που γράφω, αν και μόλις επιστρέψαμε από την παραλία, κάθε αναπνοή βγαίνει με δυσκολία… Η παντελής έλλειψη δροσερού αέρα είναι σχεδόν εξοργιστική… Η ζέστη αυτή έχει όμως και τα καλά της… Είναι ωραίο να περπατάς και να περνάς ανάμεσα από ιδρωμένα ξένα κορμιά κάτω από έναν αβάσταχτα ισχυρό ήλιο να χτυπά τα γυμνά μπράτσα… Είναι ωραίο να περπατάς και να βρίσκεις παρηγοριά κάτω από την ευλογημένη σκιά ενός δέντρου στην άκρη του πεζοδρόμιου… Είναι ωραίο να τρέχεις για να φτάσεις μια ώρα νωρίτερα στο σπίτι όπου σε περιμένει…
… αυτός…
… στη πόρτα, στο μαρμάρινο κατώφλι και να σου δίνει ένα φιλί πάνω στην υγρή, ίδια με σκυλιού, μύτη. Και το καλύτερο… να είναι γυμνός και να κρύβει το γυμνό του κορμί πίσω από την πόρτα… Ε; Ωραίο δεν είναι;
Μυρίζει ιδρώτα… αρρενωπή μυρωδιά ιδρώτα, χωρίς ίχνος αποσμητικού… έτσι ακριβώς όπως μου αρέσει… αγνή, φυσική μυρωδιά… χωρίς καμία τεχνική βοήθεια…
Μεθυστική μυρωδιά…
Ο δρόμος προς το κρεβάτι είναι χωρίς κανένα εμπόδιο… παντελόνια, μπλούζες, εσώρουχα διακοσμούν τον διάδρομο… Η θερμότητα μας περιβάλλει, κινείται μεταξύ μας… πάνω μας… μέσα μας… Όταν έχει ζέστη το μωρό μου γίνεται πιο θερμός εραστής, ένας άλλος, διαφορετικός εραστής… βίαιος, άγριος… Όταν έχει ζέστη δεν χύνεται μόνο σπέρμα, αλλά και ιδρώτας… αρκετός ιδρώτας που ανακατεύεται όταν το κορμί μου συναντιέται με το δικό του… όταν η υγρή θερμότητα ορμάει στο δέρμα μου και στο δέρμα του και τα παχιά, πυκνά σταγονίδια του ιδρώτα ρέουν πάνω μας…
Κάθε σύγκρουση των κορμιών μας στέλνει χάντρες ιδρώτα να γλιστρούν στα στομάχια μας βρέχοντας τα σεντόνια που βρίσκονται από κάτω μας… Ο ιδρώτας του πέφτει από το μέτωπό του πάνω στο κορμί μου… Ο ιδρώτας από τα χείλια μας, στάζει στα πηγούνια μας καθώς τα στόματα συγκρούονται με ρυθμό εξαγριωμένο, φρενιτιώδη… Κάθε ένας από τους δυο μας λιώνει… και ο ιδρώτας μας γίνεται λίμνη… μια λίμνη που μέσα της πνιγόμαστε…
Οι ανάσες κόβονται… Τα δάχτυλα γίνονται αγκράφες… Τα κορμιά τρεμουλιάζουν, ξεγλιστρούν από τις άκρες του κρεβατιού… καταλήγουμε στο πάτωμα… Ανταλλάσσοντας σταγονίδια ιδρώτα με τα χείλια μας, τα κορμιά μας χτυπιούνται κάτω από έναν ανηλεή ψεκασμό ιδρώτα και σπέρματος… ξανά και ξανά…

Categories: Σκέψεις