Αιώνιος μαθητευόμενος
Γλιστράει σαν αιλουροειδές πάνω στο κρεβάτι… κατευθύνεται ακριβώς προς την αγκαλιά μου… κλείνοντάς μου πονηρά το μάτι…
«Θα μπορούσες να μου πεις τι κάνεις και ομορφαίνεις περισσότερο;», του λέω…
Με κοιτάζει ντροπαλά… Σκουπίζει το μάγουλό του με τον ώμο του κοκκινίζοντάς το…
Το πάθος με ντοπάρει… Προτού προλάβει να φθάσει στην αγκαλιά μου βρίσκομαι ήδη στη δική του αγκαλιά… Το πρώτο φιλί προσγειώνεται τρυφερά στο λαιμό του… Τα δάχτυλά μου χορεύουν στους ώμους του και -πως τα καταφέρνουν πάντα;- μπερδεύονται στις μπούκλες του… Παίρνω μια βαθιά αναπνοή και εισπνέω τη γλυκιά μυρωδιά του βουτώντας τη γλώσσα μου στο στόμα του… Με ικανοποιεί να κυνηγώ με την άκρη της γλώσσας μου τις σταγόνες του ιδρώτα που κυλούν στο δέρμα του λαιμού του προερχόμενες από τους ώμους του και στη συνέχεια να συναντιούνται τα χείλια μας…
Υπερνικώ την επιθυμία να εξερευνήσω περισσότερο τη γεύση του στόματός του και τα γλυκά από τη βότκα χείλια του και οδηγώ τη γλώσσα μου χαμηλότερα… Είναι τόσο συναρπαστική η αίσθηση να γλιστρώ πάνω στο δέρμα του… σε κάθε μυ του αισθάνομαι πόσο συγκινημένος είναι από το άγγιγμά μου… Ο πούτσος του σκληραίνει… Θέλω να τον ηρεμήσω, να τον ζεστάνω μέσα στις παλάμες μου… να τον καλωσορίσω μέσα στο στόμα μου χτυπώντας τον κατευναστικά με την γλώσσα μου…
Διαστρεβλώνουμε τα κορμιά μας έτσι ώστε να χείλια μου να παραμένουν πάνω του καθώς ξαπλώνουμε στο κρεβάτι… Ο τρόπος που με κοιτάζει μου θυμίζει τη πρώτη φορά που είδα το βλέμμα του… κάτι λιγότερο από τρία χρόνια πριν… Οι μπούκλες του είναι δεμένες προς τα πίσω… Τα γυαλιά που φοράει ακόμα του χαρίζουν τον τίτλο του πιο όμορφου αγοριού που περνάει τις ώρες του διαβάζοντας στη βιβλιοθήκη… Στο μυαλό μου συναγωνίζονται διάφορες σκέψεις… άλλες εξαφανίζονται τόσο γρήγορα όσο εμφανίστηκαν… άλλες παραμένουν… με νευρικότητα τον χαϊδεύω… μου είναι εξαιρετικά δύσκολο να επικεντρωθώ σε κάτι μπροστά σ’ αυτή τη συνεδρίαση της ομορφιάς, την οποία μπορώ να τη δω και να τη μυρίσω… να μυρίσω το άρωμα του αφρόλουτρου που είναι ισχυρό στη διαδρομή από το μπάνιο μέχρι και το δωμάτιο που βρισκόμαστε, στη κρεβατοκάμαρά μας…
Παίρνω τα γυαλιά του και τα ακουμπώ στο κομοδίνο… αφήνω τα μάτια μας να συναντηθούν ξανά και του τα κλείνω μ’ ένα φιλί… Παίρνω τα χέρια του και τον αναγκάζω να συρθεί πάνω μου… Εξετάζω το κορμί του σαν να μη το έχω κοιτάξει ποτέ στο παρελθόν…
Οι μπούκλες του είναι κάτω τώρα… πυκνές… αερώδεις… Τα ρούχα του έχουν αντικατασταθεί από τη γυμνότητα του δέρματός του, που από όποια θέση και να το κοιτάξω μου φαίνεται όμορφο… και είναι όμορφο…
Τα φιλιά όλο και διακόπτονται… Ρυμουλκεί τα χείλια μου και τα συμπιέζει μεταξύ των δοντιών του… Τα ελευθερώνω και στρέφω το βλέμμα μου προς το στήθος του… Οι τρίχες μεγαλώνουν με επιείκεια και γλιστρώ το χέρι μου πάνω στο στήθος του βοηθώντας τον να χαλαρώσει…
Το πέρασμα ενός από τα δάχτυλά μου πάνω από τις ρόγες του αποκαλύπτουν ένα ροζ χρώμα που γίνεται πιο σκοτεινό γύρω από το ανάχωμα… Τα χείλια μου βρίσκουν το πηγούνι του κι έπειτα τον λαιμό του… Σύρομαι πάνω στο κορμί του… πάνω στο νόστιμο δέρμα του… ραθυμώ στο λαιμό του φιλώντας τον… δαγκώνοντάς τον…
Οι αναστεναγμοί που απελευθερώνει ηχούν στα αυτιά μου… Τους χρησιμοποιώ αναλόγως για να συνεχίσω… για να τον καυλώσω πιο πολύ…
Υποβολή απάντησης