Σαν σταρ του σινεμά

Με κοίταξε με το βλέμμα του… μ’ ΕΚΕΙΝΟ το βλέμμα που θα κόλαζε ακόμα και τον ίδιο τον Θεό… Μ’ εκείνο βλέμμα, το όλο ερωτισμό βλέμμα που δεν κρύβει τίποτα… που μιλάει για όλα όσα ξέρει… για όλα όσα θέλει και σκοπεύει να πάρει… Ήμασταν και οι δυο γυμνοί… Καθόμουν σ’ έναν από τους καναπέδες του σαλονιού και χάζευα στην τηλεόραση… Ήρθε κατά πάνω μου με τόση ορμή που ο καναπές μετατοπίστηκε σαν να συγκρούστηκε με νταλίκα καταμεσής της εθνικής οδού… Έτσι όπως ξάπλωσε, κυριολεκτικά, πάνω μου… το στήθος του άγγιξε το δικό μου… Με καβαλίκεψε… Η κωλοτρυπίδα μου σαν να είχε κρυμμένο μέσα της έναν μαγνήτη, έπεσε θύμα του πούτσου του καθώς μ’ ένα λάγνο αναστεναγμό τον βύθισε μέσα μου… Έτριψε το στήθος του στο πρόσωπό μου και διακόσμησε το δέρμα μου με μικτά αιχμηρά μικρά τρυπήματα από τα δόντια του… Άρπαξα τον πούτσο του από τη βάση και τον τράβηξα βαθύτερα μέσα μου…

Ο πούτσος μου σηκώθηκε ξανά, τον άρπαξα κι αυτόν από τη βάση οδηγώντας τον στον έβδομο ουρανό… Υπερασπίστηκα με πάθος τη στύση του έως ότου κι έχυσα. Στο μεταξύ το μωρό μου, με θαμμένο το κεφάλι στο μαξιλάρι σήκωσε τα πόδια του ψηλά, διευρύνοντάς τα.  Το κεφάλι του πούτσου του ήταν ήδη πρησμένο  και έλαμπε από μια υγρασία.. πρωτοφανή υγρασία. Δεν κατάλαβα τι ακριβώς ήθελε να κάνουμε μαζί…  όμως για να είμαι ειλικρινής μεταξύ εξόδου στην Αθήνα και σεξ προτιμούσα αναμφισβήτητα το δεύτερο… Στάθηκα με τα ένα πόδι στο πάτωμα και το άλλο το σήκωσα φέροντάς το πάνω του… Έσπρωξα τον πούτσο μου για λίγο μέσα του και αμέσως μετά, σε διάστημα λιγότερο απ’  ότι συνήθως , τον έβγαλα… Είκοσι λεπτά μετά  άφησα μόνη τη βάλανό μου να παίζει με την κωλοτρυπίδα του… Κάθε διάθεση για παιχνίδι χάθηκε όταν ξεκίνησαν οι αναστεναγμοί . Η κωλοτρυπίδα του ήταν ήδη νεκρή, σταμάτησα για λίγο… μόνο και μόνο να την δω… δεν μπορούσα να την αφήσω στο έλεος του θεού… Πίεσα την άκρη του πούτσου μου να αναλάβει δράση… Τον γαργάλισα . Προσπάθησα, αλλά δυστυχώς δεν γινόταν τίποτα… Τον έσπρωξα πιο βαθιά… αργά… ολόκληρο… Σαν να ήμουν ατμομηχανή έτοιμη για να φύγει ανέπτυξα  αργά με τη βοήθειά του τον τρόπο της διείσδυσης μην αφήνοντας οτιδήποτε άλλο ν’ ακουστεί… μήτε λόγια, μήτε λουλούδια και αγάπες…   Ούτε μια ευχή δεν πρόλαβα να ακούσω… Ευτυχώς ο πούτσος μου είχε χωθεί για τα καλά γιατί υπάρχουν φορές που ο γδούπος του όταν μπαινοβγαίνει είναι αρκετά ενοχλητικός…

«Ω, θεέ μου…, αναστέναξε… «… σήμερα είσαι ότι χρειαζόμουν… Πως μπορείς και κάνεις πάντοτε θαύματα με τον πούτσο σου;»…

Κι έτσι συνέχισα…

Συνέχισα σαν το γαμήσι αυτό να γινόταν για πρώτη φορά, σαν να ήταν μια διαδικασία πρωτόγνωρη για μένα. Έχοντας τον πούτσο μου μέσα του… νοιώθοντας ευσυνείδητα την ύπαρξή του μέσα στην κωλοτρυπίδα του, το μωρό μου, άρχισε να φωνάζει δυνατά, όπως τα μικρά παιδιά όταν παίζουν ενθουσιασμένα.   Κατόπιν, στα πρώτα λεπτά μετά την εκσπερμάτισή μου, του είπα πόσο εκτιμώ το ότι εκφράζει με λόγια τις επιθυμίες του, καυλώνοντας με διαρκώς. Στο τέλος, ως κερασάκι στη τούρτα, του εξέφρασα την επιθυμία μου να γαμιόμαστε μ’ αυτό το πάθος… μ’ αυτή την ένταση… πιο συχνά.

Ξέρω… θ’ ακουστεί τόσο τετριμμένο… δεν ξέρω αν είναι μάλιστα υγιές αυτό… λατρεύω να γαμιέμαι σαν να είναι πρωταγωνιστής σε ταινία πορνό δεύτερης διαλογής

(Όπως επίσης, η ιδέα να γαμιέμαι μ’ ένα πρωταγωνιστή πορνό ταινιών)

Δεν ξέρω πότε θα σταματήσω να σκέφτομαι τόσο ανόητα κατά τη διάρκεια του σεξ για όλα αυτά που θα ονειρευόμουν να κάνω σε οποιοδήποτε άλλο χρόνο. Η ουσία είναι οι σκέψεις αυτές να μην παρεμποδίζουν την πράξη, αλλά να με βοηθούν να τη ζω πιο έντονα… να ζω πιο έντονα τη στιγμή.

Πριν την επίσκεψη

Κι ενώ ξεκίνησα να ντύνομαι για την προγραμματισμένη επίσκεψη στους γονείς του, γύρισα το κεφάλι μου και τον κοίταξα… γύρισα το κεφάλι μου και παρατήρησα τον μικρό μου να παραμένει ξαπλωμένος στο κρεβάτι, γυμνός (όπως συνηθίζει). Ήταν ξαπλωμένος ανάσκελα, έχοντας σηκωμένο το αριστερό πόδι του με τέτοιο τρόπο που να εκθέτει στο βλέμμα μου τον πούτσο του…

Ήταν όμορφος…

… και καυλωμένος, επίσης

Σταμάτησα αμέσως να ντύνομαι, έβγαλα όσα ρούχα είχα προλάβει να φορέσω και αφού έμεινα γυμνός, αναρριχήθηκα πάνω του…

«Δεν είναι απαραίτητο να το κάνεις αυτό…», μου είπε σιωπηλά μιας και η Χλόη ήταν στο διπλανό δωμάτιο…

«Πρέπει…», μουρμούρισα… και φρόντισα να του κλείσω το στόμα μ’ ένα φιλί για να μη προλάβει να μου πει τίποτα άλλο… Ταυτόχρονα χρησιμοποίησα τα δάχτυλά μου σαν τσουγκράνες για να τιθασεύσω τις μπούκλες που έπεφταν μπροστά στα μάτια του… Αναστέναξε και μάζεψε τα γόνατά του… Πήρα θέση από πίσω του και έβαλα μέσα στην κωλοτρυπίδα του τον πούτσο μου… με μια μόνο κίνηση… Το κορμί του τραντάχτηκε έτσι όπως μπήκα μέσα του, σκληρά, και οι μπούκλες του επέστρεψαν και πάλι μπροστά στα μάτια του…

Αφού έχυσα, έβγαλα τον πούτσο μου και τον κύλησα ανάμεσα στα κωλομέρια του… Έσκυψα, άνοιξα διάπλατα τα πόδια του με τα χέρια μου… φίλησα την κωλοτρυπίδα του και έχωσα την γλώσσα μου μέσα της φέρνοντάς τον σε οργασμό…

Ανταλλάξαμε ακόμα λίγα φιλιά, κι έπειτα τελείωσε κι αυτός… στο μέτωπό μου…

Ήμασταν πλέον έτοιμοι για την επίσκεψη…

Χωρίς σειρά

Το πρώτο πράγμα που έκανα σήμερα το πρωί, όπως κάθε πρωί όταν σηκώνομαι, ήταν να πάω να κατουρήσω και να ρίξω λίγο δροσερό νερό στο πρόσωπό μου για ν’ ανοίξουν καλύτερα τα μάτια μου… Αν και ο καιρός έχει αλλάξει, οι πατούσες μου ακόμα κρυώνουν στο παγωμένο πάτωμα… Βάζω ένα σλιπ, το ίδιο που εγώ, με τα χεράκι μου, πέταξα στο πάτωμα χθες βράδυ που σερνόμουν από το πάθος και το μεθύσι προτού ξαπλώσω στο κρεβάτι…

Ρίχνοντας λίγο νερό στο πρόσωπο, ξύπνησα καλύτερα… Ήμουν ήδη ικανοποιημένος απ’ όσα συνέβησαν χθες το βράδυ μεταξύ μας… Από τη χαρά μου δεν μπορούσα καν να τσιμπήσω κάτι από το πρωινό… Όταν κάθισα στη καρέκλα, διαπίστωσα πως η ετικέτα του σλιπ με ενοχλούσε…

Είχα αρκετά λεπτά στη διάθεσή μου να διορθώσω τα πράγματα… και ν’ αφήσω στην άκρη οποιοδήποτε λανθασμένο… Το μωρό μου μπαίνει στη κουζίνα και σχεδόν αμέσως παρατηρεί ότι φοράω ανάποδα το σλιπ…

«Γούρι; Γούρι;», με ρωτάει και ο τόνος της φωνής του διατηρεί την αυστηρότητα με την οποία μου έκανε τη πρόταση συνεργασίας μας…

«Όχι», του απαντώ…

«Σ’ αγαπώ τόσο πολύ, είσαι τόσο ευάλωτος, αλλά ορισμένες φορές πιστεύω πως είσαι απλά ένας εκκεντρικός άνθρωπος…, μου λέει

«Είδες πως σε κοιτάζω;», τον ρωτάω…

Είμαι  σίγουρος ότι στη πεντάδα των σκέψεών του η πρώτη που θα υλοποιήσει είναι να μου βγάλει το σλιπ, κι έπειτα… κι έπειτα… Φυσικά, δεν πρόκειται να τηρηθεί καμία σειρά…

«Ναι! Αυτό είναι λογικό!», μου λέει και γέρνει το κορμί του πάνω στο δικό μου παρασύροντάς το σε μια από τις γωνίες της κουζίνας.

Προνοητικότητα

Κατεβάζω το σλιπ και καθώς ο πούτσος του ξεπροβάλλει η μυρωδιά του γεμίζει τη μύτη και το στόμα μου… Για μια ακόμη φορά καυλώνω μπροστά στη μοσχοβολιστή μυρωδιά του… Μια χάντρα σπέρματος κυλάει από τη σχισμή της ουρήθρας του ακριβώς τη στιγμή που τη συλλογίστηκα… Γονατίζω, παίρνω τη θέση ενός καλού ικέτη και παίρνω τον πούτσο του στο χέρι μου σαν να είναι παγωτό που πρέπει να το γλείψω γρήγορα προτού λιώσει… Ένα χαμόγελο ευτυχίας εγκαθίσταται στο πρόσωπό μου… Με το ένα χέρι χαϊδεύω τον πούτσο του και με τις άκρες των δαχτύλων του άλλου μου χεριού χαϊδεύω τις τραγανές τρίχες των μπουτιών του… Νοιώθω πως αγγίζω τη φωτιά…

Ανοίγω το στόμα μου, ετοιμάζοντάς το να δοκιμάσει… να ποτιστεί από τα υγρά του πούτσου του… Τα δάχτυλά μου βρίσκουν τις τρίχες του εφηβαίου του τρίβοντάς τις… Με λαχτάρα ζυμώνω τους μυς του… αγγίζω την κοιλιά του, τα αρχίδια του… Ξυπνώ τον πούτσο του πειράζοντάς τον με τυχαία χάδια… Τα δάχτυλά μου γραπώνουν τα αρχίδια του και απολαμβάνουν το βάρος τους, τη σύστασή τους έστω και μ’ αυτές τις λιγοστές τρίχες που γλύτωσαν το ξυράφι… Κατόπιν βρίσκω τον πούτσο του και ανακαλύπτω ξανά το μέγεθός του, τη μορφή του… περνώντας κατά μήκος του τις ευαίσθητες άκρες των δάχτυλών μου…

Δεν μπορώ να περιμένω άλλο… Φιλώ τη βάση του… Στο τέλος του κάθε φιλιού προσθέτω μικρές ρουφηξιές… Φιλώ μ’ αυτόν τον πρωτότυπο τρόπο ολόκληρο τον πούτσο του, από τη βάση έως το κεφάλι… Φτάνοντας στη βάλανό του… στην άκρη, γλείφω το πιο πρόσφατο κόσμημα που ρέει σαν μαργαριτάρι… Η γλώσσα μου αντικαθιστά τις άκρες των δαχτύλων μου, συγκινημένη… Γλείφω απαλά τη βάλανό του και αλλού σύροντας τα χείλια μου… Τον θηλάζω και τον φιλώ…

Τεντώνει το κορμί του σχηματίζοντας μια αψίδα με τη πλάτη του πάνω στο κρεβάτι… Μου προβάλλει την επιθυμία του να του πάρω πίπα… Τα δάχτυλά του μπερδεύονται στα μαλλιά μου… Με ενθαρρύνει, αλλά δεν με αναγκάζει να του πάρω πίπα… γι’ αυτό και ανενόχλητος συνεχίζω, χρησιμοποιώντας πάντα τα χείλια μου, το ταξίδι μου στα αρχίδια του… Χρησιμοποιώ τα δόντια μου για να ξεριζώσω τις λιγοστές τρίχες του ώστε όλη η περιοχή που γλείφω να μην έχει ούτε ένα ίχνος τρίχας… Ρουφώ αργά ένα από τα δυο του αρχίδια… τον τραβώ αργά μέσα στο στόμα μου θέλοντας να διαπιστώσω πόσο του αρέσει αυτό που του κάνω…

Χαμογελάει…

Γαντζώνω ένα δάχτυλο γύρω από τη βάση του πούτσου του και το σφίγγω μόνο και μόνο για στραγγίξω τις σταγόνες του σπέρματος που ξεπετάγονται η μια μετά την άλλη… Εξερευνώ τη γεύση του τυλίγοντας με τα χείλια μου τη βάλανο του πούτσου του… Κλείνω τα χείλια μου και τον παγιδεύω μέσα μου… Η θερμότητα του στόματός μου αναγκάζει τον πούτσο του να μεγαλώσει πιο πολύ… Ανατριχιάζω… Πιάνει το κεφάλι μου αναγκάζοντάς με να επαναλάβω τη κίνηση που του άρεσε… Θα την επαναλάμβανα έτσι κι αλλιώς. Χαμογελώ και είμαι έτοιμος να τον ρουφήξω ξανά… Κλείνω τον πούτσο του μέσα στο στόμα μου σφίγγοντάς τον με τα χείλια μου, έντονα… Αγνοώ τα χέρια του και το σιωπηλό αίτημά του  να τον ρουφήξω εντελώς μέσα… Ξεκινώ από κάτω και κοιτάζοντάς τον στα μάτια, ανοίγω ορθάνοικτα το στόμα μου… ισορροπώ τα χείλια μου έως ότου περικυκλώσουν τον πούτσο του…

Αστραπές βγαίνουν από τα μάτια του… Μπορώ να τα δω που γεμίζουν από επιθυμία να χύσει μέσα στο στόμα μου… Κοιτώντας τον συνεχώς στα μάτια, κυλώ τη γλώσσα μου κατά μήκος του και περιμένω, έχοντάς του εμπιστοσύνη, να με γεμίσει…

Έντονος οργασμός

Το ζεστό νερό με σκεπάζει… αναδύομαι και επιπλέω ελεύθερα, με την αίσθηση να χαϊδεύει ολόκληρο το κορμί μου… Τώρα, σκεπάζει τον πούτσο μου… τον πνίγει… Γαργαλάει τα δάχτυλά μου… Σκεπάζει το στήθος μου… Δεν αισθάνομαι κανένα βάρος… Φιλάει τις ρόγες μου καλύτερα και από άντρα… Δεν ακούγεται κανένας ήχος, παρά μόνο ο ήχος του νερού όταν αποφασίζει να μπει μαζί μου στη μπανιέρα…

Αναρωτιέμαι πως αντιλαμβάνεται την αίσθηση του νερού στο δέρμα του… Άραγε είναι αυτό που κάνει σκληρό τον πούτσο του; Ή εγώ; Του αρέσει η αίσθηση να του φιλάει την κοιλιά του; Του αρέσει ο ήχος του νερού που καλύπτει τα αυτιά του;

Απλώνω το χέρι μου γιατί πιστεύω ότι βρίσκεται μακριά μου και δεν το θέλω… τον θέλω κοντά μου… πολύ κοντά μου… Η στάθμη του νερού ανεβαίνει καθώς το κορμί του μετατοπίζεται φτάνοντας πάνω στο δικό μου… Με καβαλικεύει… Βυθίζομαι κάτω από τα πόδια του… Η ηχώ της κραυγής της άμεσης ευχαρίστησής μου επιπλέει κατά μήκος της επιφάνειας του νερού… Η κίνηση των κορμιών μας δημιουργεί κύματα που μας σπρώχνει… Γελάμε καθώς το νερό ορμά στις μύτες μας…

Χαμογελώ… Βγάζω τα χέρια από το νερό, κρατιέμαι από τον λαιμό του για ισορροπία και τον φιλώ παθιασμένα… Το νερό διευκολύνει τις κινήσεις μας… Χαμογελάμε ο ένας πάνω στα χείλια του άλλου… Το νερό φιλά τους ώμους μας… Τα πόδια μου τυλίγονται γύρω από τη μέση του… Τα χέρια μου πιάνουν τα χέρια του… Φιλιόμαστε ξανά και ξανά… παθιασμένα, περισσότερο παθιασμένα από πριν… όσο περισσότερο φιλιόμαστε τόσο πιο πολύ βυθιζόμαστε στο νερό…

Αισθάνομαι τα πόδια μου να καταψύχονται από την αλλαγή της θερμοκρασίας του νερού… την ίδια αλλαγή αισθάνομαι και στον κώλο μου… Οι ήχοι του νερού αναμιγνύονται με τον ήχο της φωνής μου και τον ήχο της αναπνοής του…

Βγαίνοντας από τη μπανιέρα, τραβάει μια πετσέτα και την ρίχνει κάτω καλύπτοντας το πάτωμα… Αφήνω τα κύματα της ευχαρίστησης να με παρασύρουν… Πέφτουμε κι εμείς κάτω… Κοιταζόμαστε με προσήλωση… Μικρά χαμόγελα ικανοποίησης δείχνουν την αγάπη στα πρόσωπα και των δυο μας… Οι οργασμοί γίνονται περισσότερο φυσικοί έξω από το νερό… Είμαι έτοιμος να κλάψω από τη χαρά μου… Όλα γύρω μου γίνονται χρώμα και φως… χωρίς συγκεκριμένη μορφή εκτός από το πρόσωπό του… και τη σκληρότητα του πούτσου του… την αίσθηση του δέρματός του πάνω μου και του πατώματος στο οποίο ακουμπάμε…

Αισθάνομαι τον πούτσο του να σκληραίνει μέσα μου… Όσο πιο βαθιά προχωρά τόσο πιο σκληρός γίνεται… πρόθυμα… ενώνοντας τα κορμιά μας…

«Ναι… Ωωω… ναι, σε παρακαλώ… χύσε μέσα μου… σε παρακαλώ… Σ’ αγαπώ…», του λέω…

Αισθάνομαι τον πούτσο του να εκρήγνυται μέσα μου και τη ζεστασιά του σπέρματός του να γεμίζει την κωλοτρυπίδα μου… Όσο γεμίζει με σπέρμα η κωλοτρυπίδα μου, άλλο τόσο γεμίζει με χαρά και αγάπη η καρδιά μου…

Βρώμικοι, βουτάμε ξανά στη μπανιέρα σαν ένα σώμα αυτή τη φορά… Κρατιόμαστε από τα χέρια και παραμένουμε στο νερό για πολύ ώρα… χαλαρώνοντας και καθαρίζοντας ταυτόχρονα τις συνέπειες του έντονου οργασμού που μας κυρίευσε…

Αυτή τη στιγμή

Αυτή τη στιγμή…

Τώρα αμέσως …

…είναι ντυμένος μ’ ένα γκρι σλιπάκι…

Είμαι γυμνός

… κι ένα άσπρο στενό φανελάκι…

Τραβάω μαλακία τον πούτσο μου…

… χώνει το χέρι του μέσα στο σλιπ αρχειοθετώντας τα αρχίδια και τον πούτσο του…

Έχω καυλώσει…

… κάθεται στο γραφείο, μέσα στο δωμάτιο…

Είμαι ενθουσιασμένος

προσπαθεί να διαβάσει ψάχνοντας βιβλιογραφίες στο διαδίκτυο

Χαϊδεύω τη στύση μου

σκέφτεται ξανά τον πούτσο του, τον καλό του φίλο, γλιστρώντας το χέρι του μέσα στο σλιπ

Ακούω τον αναστεναγμό του

Έχει ιδρώσει

Είμαι έτοιμος να χύσω…

Έχει καυλώσει

Ο πούτσος μου στάζει…

Λαχανιάζει…

Έχω χύσει

Αναστενάζει

Είμαι γεμάτος σπέρμα και αγάπη.

Αγριόγατα

Η μέρα είναι φωτεινή και ηλιόλουστη… Είμαι στο ντους και κάνω πολλές, πολλές άτακτες σκέψεις τραβώντας μαλακία τον πούτσο μου… Αισθάνομαι την καρδιά μου να χτυπάει δυνατά και το αίμα μου να τρέχει με ταχύτητα μέσα στις φλέβες … Βρίσκομαι πολύ κοντά στο να χύσω όταν ξαφνικά ακούω το κουδούνισμα του κινητού τηλεφώνου… Αφήνω με παράπονο τον πούτσο μου να εκτοξεύσει προς τον τοίχο μια ποσότητα σπέρματος αφρίζοντας και βγαίνω με ορμή από το ντους  για να απαντήσω…

«Ναι;», ρωτώ…

«Τι κάνεις;», με ρωτάει με την βραχνή, ήρεμη, προκλητικά κυρίαρχη φωνή του στην άλλη γραμμή…

«Σπίτι είμαι. Αποφάσισα να δουλέψω από εδώ…», του απαντώ…

«Θα έρθω σε είκοσι λεπτά… Σου έχω μια έκπληξη…», μου λέει…

«Σε περιμένω…», του λέω

Τρέχω προς τη κρεβατοκάμαρα… Κοιτάζομαι στον καθρέφτη και φορώ ένα συμπαθητικό ριγωτό πόλο μπλουζάκι κι ένα μαύρο τζιν παντελόνι… Ανεβάζοντας το φερμουάρ αγγίζω τον πούτσο μου και διαπιστώνω πως παραμένει σκληρός ίσως από την αναμονή της έκπληξης που μου υποσχέθηκε το μωρό μου… Η καρδιά μου συναγωνίζεται τους σφυγμούς μου…  Σε είκοσι λεπτά ακριβώς τον βλέπω ν’ ανοίγει την μπροστινή πόρτα… Φοράει ένα μαύρο αμάνικο μεταξωτό πουκάμισο του οποίου τα κουμπιά είναι εξ ολοκλήρου ανοιχτά προβάλλοντας το στήθος του μ’ ένα υπέροχο τρόπο… Οι μικροσκοπικές ρόγες του στήθους του φαίνονται απίστευτα προκλητικές…

Με πλησιάζει… Σηκώνω το χέρι…

«Στάσου εκεί…», του λέω… Θέλω να τον θαυμάσω από μακριά…

«Όπως θέλεις…», μου λέει και μου χαμογελάει…

Το βλέμμα μου ταξιδεύει παντού πάνω του… Αισθάνομαι τον πούτσο μου να σηκώνεται ψηλά… Ακόμη μια στύση ιδρύεται…  Η κρεβατοκάμαρα είναι το δωμάτιο που βρίσκεται πιο κοντά μας… Βαδίζουμε μαζί βγάζοντας στο δρόμο τα ρούχα μας… Ο πούτσος μου είναι βέβαιος ότι δεν θα χρειαστεί να παρακαλέσει για να γίνει αντικείμενο παιχνιδιού… Προσγειωνόμαστε  στο κρεβάτι… Αυτός στην μια άκρη… Εγώ ακριβώς στη μέση… Γονατίζει και περπατάει στα τέσσερα γύρω από εμένα… Με κοιτάει σαν θηρίο που είναι έτοιμο να χιμήξει στο θήραμά του… Σηκώνω το χέρι μου και τον απειλώ σαν να είμαι αγριόγατα…

«Νιάρρρ…»

«Ηρέμησε…», μου λέει…

Τοποθετεί τα χέρια του στους ώμους και ξεκινάει να εξερευνά το κορμί μου από το κεφάλι μέχρι τα νύχια των ποδιών μου… Απολαμβάνω το συναίσθημα των χεριών του να περιπλανώνται πάνω στο κορμί μου… Τα χέρια του σύρονται σαν φίδια πάνω στο στήθος μου, γύρω από τις ρόγες μου… πλησιάζουν επικίνδυνα τον πούτσο μου έως ότου τον αρπάξουν φέρνοντάς τον προς το μέρος του κατόχου τους… Αναστενάζω, κρύβοντας το ότι έχυσα μισή ώρα προτού έρθει… Το κορμί του ελίσσεται για να κερδίσει το βλέμμα του μια καλύτερη θέα προς τον πούτσο μου… Μπορώ να ακούσω τη βιασύνη του αίματός μου ώστε να προλάβει να συγκεντρωθεί στις φλέβες του πούτσου μου… Αναπνέω βαριά και γρήγορα… Αισθάνομαι ότι πρόκειται να λιποθυμήσω… παραμένω όμως στητός, αφήνοντάς τον να παίξει μαζί μου… αφήνοντας το στόμα του να παίξει με τον πούτσο μου παίρνοντάς τον μέσα του έως ότου χύσω…

Η άνοδος της θερμοκρασίας

Κοντό σορτς… τζιν,  πολυφορεμένο… μπλε εξασθενημένου χρώματος …

Ραβδωτό ασπρόμαυρο βαμβακερό πουκάμισο… Πράσινο t-shirt στο χρώμα της μέντας με στάμπα το νησί της Κρήτης…

Στέκα στα μαλλιά κρατά στέρεες τις μπούκλες μήπως και πέσουν απότομα…

Η θερμοκρασία έχει φτάσει τους 24 βαθμούς Κελσίου. Η υγρασία στην ατμόσφαιρα έχει φτάσει στο 55%.

Καυτή ημέρα… Είναι ιδρωμένος… Το πρόσωπό του λάμπει καθώς επιστρέφει στο σπίτι… Του είχα προγραμματίσει μια ολόκληρη λίστα από θελήματα. Ο κλιματισμός δροσίζει το σπίτι, αλλά όχι αρκετά… γίνεται αισθητή μια διαφορά στη θερμοκρασία, αλλά με τίποτα δεν μπορεί να νικήσει τη ζέστη… Ρίχνει τις τσάντες στο πάτωμα και ακουμπάει στο μέτωπό του το ποτήρι με το δροσερό νερό που του προσφέρω… Το παγωμένο γυαλί συναντάει με τη σειρά… μέτωπο, μάγουλα, χείλια.. Το «γκουλπ, γκουλπ» ακούγεται έντονα στα αυτιά μου από την προσπάθειά του να ξεδιψάσει…

Φέρνει το ποτήρι από τα χείλια του πάνω στο στήθος του και το δροσίζει καθώς τα χείλια μου φθάνουν για να συναντήσουν τα δικά του… Ζεσταίνουν την πρόσφατα δροσισμένη σάρκα… Στολίζω με γλυκά και αλμυρά φιλιά τα μάγουλά του… τον λαιμό του… καίω το δέρμα του με την ανάσα μου που βγαίνει από τα στρογγυλεμένα χείλια μου…

Πρέπει να πιει περισσότερο κρύο νερό για να κρατήσει μακριά την υψηλή θερμοκρασία… Ενώ προσπαθεί να επικεντρωθεί στη κατάποση του νερού φέρνω ξανά τα χείλια μου πάνω του… Σηκώνω τη μπλούζα και το πουκάμισό του και του χαρίζω πουπουλένια φιλιά στη κοιλιά… Η αναπνοή του σταματάει τη στιγμή που η άκρη της γλώσσας μου βυθίζεται κάτω από τη ζώνη του παντελονιού του… Σκάω το κορυφαίο κουμπί και φιλώ το κατάλευκο σαν ασβέστη σλιπ του…

Στην ιδρωμένη σάρκα του τα χείλια μου κολλάνε… θαρρώ πως έχουν λιώσει

«Φίλα με…», μου λέει…

Καπνός

Για ποιο λόγο ένας άντρας μ’ ένα τσιγάρο στο στόμα είναι καταδικασμένος να δείχνει για μια ζωή κολασμένα ερωτικός;

Είναι μια σκέψη που πάντα είχα την τάση να την επεξεργάζομαι στο μυαλό μου κάθε μέρα… συχνά… ακόμα και για μια στιγμή… Κάποτε είχα ορκιστεί στο αγαπημένο μου αρκουδάκι πως ο άντρας που θα γινόταν εραστής μου θα έπρεπε απαραίτητα να ήταν καπνιστής… ώστε να πνίγομαι στον καπνό του όταν σύρομαι στα χείλια του… Από μικρός του έβρισκα ακαταμάχητους… Όχι μόνο δεν ενοχλούμαι από τη μυρωδιά του τσιγάρου, αντιθέτως όταν συνδυάζεται κατάλληλα με τις υπόλοιπες μυρωδιές ενός άντρα, τότε το αποτέλεσμα είναι… ερωτικό να το πω; Προκλητικό να το πω;  Ο καπνός ενός τσιγάρου με γεμίζει με σφοδρή επιθυμία γι’ αυτόν που το έχει στο στόμα του…

Ξεκίνησα να καπνίζω από τα πρώτα χρόνια της εφηβείας μου… στην αρχή περιστασιακά… αργότερα συχνότερα μέχρι που το κάπνισμα έγινε η καθημερινή μου συνήθεια… Αν βάλω κάτω τα χρόνια που έχουν περάσει, δεν μπορώ να υπολογίσω πόσα πακέτα έχω αγοράσει… ούτε τους αναπτήρες που έχω χρησιμοποιήσει και έχω χάσει… Συνηθίζω να λέω σε όλους ότι το ποσοστό νικοτίνης που έχω μέσα μου θυμίζει ποσοστό εκλογών καθεστώτων που συχνά μπερδεύουν τη δημοκρατία με τη διδακτορία… Αν όλος ο καπνός που έχει βγει από τα πνευμόνια μου σχηματίσει ένα σύννεφο μπορώ να καθίσω πάνω του και να μετακινηθώ παντού… Το κάπνισμα είναι μια αγαπημένη συνήθεια για μένα…

Ένα από τα πιο οικεία πράγματα που μπορεί να κάνει ένας άντρας είναι να μοιραστεί ένα τσιγάρο μ’ έναν άλλο… Να τοποθετήσει τα χείλια του εκεί που πριν υπήρχαν άλλα χείλια… Να αγγίξει τα χέρια αυτού που του έδωσε το τσιγάρο… Να μιλήσει μαζί του… Πολλές σχέσεις έχουν ξεκινήσει από ένα απλό: «Μου δίνεις τη φωτιά σου;»

Η διαδικασία του καπνίσματος είναι απίστευτα καυτή και ερωτική… για μένα… Όταν κοιτώ έναν τύπο να παίρνει μια τζούρα, να κλείνει τα μάτια του και να αναδίδει εκείνο το νεφελώδες σύννεφο καπνού, καυλώνω… Θέλω να εισπνεύσω τη νικοτίνη που έχει αποβάλλει… να κυλήσω τη γλώσσα μου πάνω στα χείλια του… να αισθανθώ το στόμα του… Είμαι εθισμένος στο καπνό… θέλω πάντα περισσότερο… Πολλές φορές σκέφτομαι ότι θα ήθελα να ήμουν τσιγάρο, κλεισμένο σ’ ένα πακέτο… και να βρίσκομαι για πάντα στη τσέπη του… στη τσέπη του μωρού μου…

Believe

Even when the thunder and storm begins
I’ll be standing stong like a tree in the wind
Nothing is gonna move this mountain or change my direction
I’m falling off the sky and I’m all alone
The courage that’s inside is gonna break my fall
Nothing is gonna dim my light within
But if I keep going on it will never be impossible
Not today.

Cause I got something to believe in
As long as I’m breathing
There is not a limit to what I can dream
Cause I got something to believe in
Mission to keep climbing
Nothing else can stop me if I just believe
And I believe in me.

Even when the world tries to pull me down
Tell me that I can’t… try to turn me around
I wont let them put my fire out
But if I keep going on it will never be impossible
Not today

Cause I got something to believe in
As long as I’m breathing
There is not a limit to what I can dream
Cause I got something to believe in
Mission to keep climbing
Nothing else can stop me if I just believe
And I believe in me

I can do it all, open every door
Turn unthinkable to reality
You see I can do it all and more

Believing as long as I’m breathing
There is no limit to what I can dream
Believing mission to keep climbing
Nothing else can stop me if I just believe
And I believe in me.

 

Believe (Violin version) – Dima Bilan

Αργοπορημένοι έτσι κι αλλιώς

Το μωρό μου κι εγώ ξυπνήσαμε αργά σήμερα το πρωί… Σηκωθήκαμε βιαστικά από το κρεβάτι και ξεκινήσαμε να ντυνόμαστε… Φόρεσε ένα μπόξερ και το παντελόνι του, αλλά φάνηκε να έχει μια μικρή δυσκολία μέχρι να βρει κάτι σιδερωμένο σε πουκάμισο ή σε μπλούζα… σαν να το έκανε επίτηδες για να κοιτάζω τα σημάδια που του άφησα χθες το βράδυ πάνω στη πλάτη… Του πρότεινα να ψάξει στα πάνω-πάνω συρτάρια και στάθηκα πίσω του τρέχοντας απαλά τα δάχτυλά μου από τους ώμους του σε ολόκληρη τη πλάτη του… Έμεινα αρκετά δευτερόλεπτα στη σπονδυλική του στήλη, αγγίζοντας ξεχωριστά κάθε σπόνδυλο… Ο τρόπος που έσκυβε ήταν πολύ προκλητικός για τον οποιονδήποτε, πόσο μάλλον για μένα…

«Μπορούμε ν’ αργήσουμε λιγάκι παραπάνω;», τον ρώτησα…

«Εν πάση περιπτώσει…», μου απάντησε…

Μου ήταν αρκετό… Τον πήρα από τα χέρια και τον οδήγησα προς το κρεβάτι… Του κατέβασα το παντελόνι καθώς επίσης και το εντελώς αχρείαστο εσώρουχό του… Τον έσπρωξα στο στρώμα, ένωσα τα χείλια μου με τα δικά του, τύλιξα τις μπούκλες του γύρω από τα δάχτυλά μου και κατεύθυνα τον πούτσο μου στο στόμα του…

Αργοπορημένος ή όχι, ήταν πολύ καλός για μια ακόμη φορά στη πίπα… Άφησα τον πούτσο μου ν’ ακουμπήσει σε κάθε δόντι του ξεχωριστά και χωρίς καμία διαμαρτυρία τον ταξίδεψα στον λάρυγγά του επιλέγοντας τις λιγότερο επικίνδυνες θέσεις μη τυχόν και τον πνίξω…

Τις τελευταίες ημέρες έχω την αίσθηση όταν τα πράγματα δεν λειτουργούν μεταξύ μας όπως παλιά, αυτή η γαμημένη εξεταστική τον έχει κάνει τόσο διαφορετικό… ο εγωισμός μου δεν μου αφήνει περιθώρια να σκεφτώ έστω και για μια στιγμή ότι ο λόγος που βρισκόμαστε στη Νέα Υόρκη είναι οι σπουδές του και μόνο… Πόσο μαλάκας γίνομαι μερικές φορές… δηλαδή τι μερικές φορές; Σχεδόν πάντα συμπεριφέρομαι σαν μαλάκας… Ήταν απαραίτητη αυτή η πρακτική άσκηση σήμερα το πρωί… Το μωρό μου ήρεμο και σχεδόν ακίνητο, αναστενάζοντας μ’ άφηνε να απολαύσω κάτι που ήταν περισσότερο σημαντικό από την εκσπερμάτωση… μια απάντηση σε όλα τα ερωτήματά που μου είχαν γεννηθεί εδώ και μέρες…

Έχοντας στο χέρι μου  τον τεράστιο πούτσο του χειριζόμουν τη στύση του μ’ ένα τρόπο ωμό, χωρίς καμία έκπληξη… πιθανώς το μόνο πράγμα που θα μπορούσε να με σταματήσει θα ήταν μια πρόωρη εκσπερμάτωση… Το μωρό μου συνεχίζει να ρουφάει, σκληρά, τον πούτσο μου βάζοντάς μου σκέψεις να τον γαμήσω… Αχ! Τι καλά θα ήταν να είχαμε ξυπνήσει νωρίτερα…

Κρατώ τον πούτσο του στο χέρι μου και αισθάνομαι τις μικρές μετασεισμικές δονήσεις να τον κλονίζουν… Το στόμα του είναι μπουκωμένο έτσι ώστε να μη μπορεί να μου μιλήσει… Σκέφτομαι ότι θα περιμένει πότε θα τελειώσω… εντάξει το να χύσω είναι εύκολο… αλλά δεν μπορεί να μου το πει…

Περιμένει υπομονετικά…

Αρμένικη επίσκεψη

Ακόμη και στο μισοσκόταδο το βλέμμα μου ακολουθεί το κορμί του ενώ κάνει ύπτιες κάμψεις στο κρεβάτι… Τα μάτια μου παρασύρονται στην απόλαυση του ημίγυμνου κορμιού του… Το στόμα μου ποτίζεται από τα σάλια της προοπτικής για τη γιορτή που πρόκειται να έρθει…

«Μου υποσχέθηκες ότι θα κάνεις ένα διάλειμμα από το διάβασμα…», του λέω… «… κι εσύ δεν είσαι σαν εμένα, κρατάς τις υποσχέσεις σου…»

Μου χαμογελάει αλλά δεν μου λέει τίποτα…

Προσέχω τα χείλια του… τραγανά… το χαμόγελό του ολοκληρώνεται με τη λάμψη των δοντιών του… Στο στήθος του κάθεται το σουσάμι από το κουλούρι που μόλις έφαγε… Δεν μπορώ να εμποδίσω τη γλώσσα μου να μη γλείψει τα χείλια μου…

«Τι θέλεις να κάνω;», με ρωτάει… Μου μιλάει και η φωνή του μετά βίας ακούγεται… Πλησιάζω και ξεκινώ ένα φλερτ με τη γλώσσα του… λίγο προτού την φυλακίσει μέσα στο στόμα του… Τον κοιτάζω μ’ ένα βλέμμα εντελώς παρακμιακό… Θαρρώ ότι έχω χάσει μια λαμπρή ευκαιρία να του δαγκώσω την γλώσσα, αλλά υπάρχει χρόνος ακόμα να διορθώσω την παράλειψή μου… Τα μάτια μου ακολουθούν την επίπεδη κοιλιά του… Κάνω τα δάχτυλά μου chopsticks και προσπαθώ να τραβήξω κάποιες από τις τρίχες πάνω από τον αφαλό του… Σκύβω και καθοδηγώ αβίαστα τη γλώσσα  μου μέσα στον αφαλό του…

«… παρ’ όλο το διάβασμα δεν έχεις χάσει τίποτα από τη γεύση σου…», του λέω…

Μου χαμογελάει…

«Περίμενα να δω πότε θ’ αρχίσεις…», μου λέει

Κοιτώ το πρόσωπό του… τις σοκολατένιες μπούκλες του που κουλουριάζονται στο μέτωπό του… τα μάτια του, τα γεμάτα αισθησιασμό μάτια του που έχουν κουραστεί από το διάβασμα και τα τρίβει…

Είναι τόσα πολλά τα παιχνίδια που θέλω να παίξω μαζί του… αλλά πάνω απ’ όλα με ενδιαφέρει η πρόοδος του στη σχολή… η απόκτηση περισσότερων γνώσεων πάνω στο αντικείμενο που τον ενδιαφέρει…

«Αφού το ξέρεις πως είσαι ο μόνος άνθρωπος που θέλω…», του λέω και καθαρίσω τον ουρανίσκο μου με την άκρη της γλώσσας μου…

«Μήπως θα έπρεπε να δοκιμάσεις και κανέναν άλλο όσο εγώ θα είμαι απασχολημένος;», με ρωτάει δίνοντας έμφαση σε κάθε λέξη που προφέρει …

«Δεν περίμενα να μου το πεις αυτό…», του λέω…

Σκύβω ξανά προς το μέρος του μαδώντας τα χείλια του με τα δόντια μου, ενώ ακουμπώ τα χέρια μου στο αριστερό πόδι του…

«… και ξέρεις πόσο εύκολο είναι να σε απατήσω…», του λέω συνεχίζοντας αυτό που ήθελα να του πω…

«Πόσο εύκολο είναι;», με ρωτάει…

Τρυπάω τα μάγουλά του με τα δάχτυλά μου… Τα καφετιά μάτια του με κοιτούν με μια κακία…

Χαϊδεύω την κοιλιά του και γίνομαι κυρίαρχος του αφαλού του… ξεφλουδίζω το ξηραμένο σπέρμα και δοκιμάζω τη πικάντικη γεύση του τεμαχισμένου μίγματος…

«Μμμμ… νόστιμο», του λέω…

Πιέζω τα χείλια μου στην κοιλιά του… μια φορά, δυο φορές, τρεις φορές μέχρις ότου αρχίσει να τρέμει…

«Καθόλου εύκολο…», του ψιθυρίζω…

Γλείφω τη σάρκα του και του βγάζω το σλιπ αφήνοντάς τον γυμνό… ολόγυμνο… Ο πούτσος του κρέμεται χαλαρός… Μου έρχεται στο μυαλό ένα γελοίο υποκοριστικό που του είχα δώσει κάποτε, αλλά δεν το επαναλαμβάνω… Ανυψώνω τα χείλια μου στο στήθος του, πειράζω τις ρόγες του, τις ρουφάω σαν μωρό που θηλάζει … συνέχεια, αδιάκοπα… με τα χείλια και την γλώσσα μου… Καθώς με κοιτάει, βγάζω τα ρούχα μου… βγάζω όλα τα ρούχα που φοράω, τα ρίχνω στο πάτωμα και τον αφήνω να δει πόσο σκληρός έχει γίνει ο πούτσος μου εξαιτίας του… Τον τρίβω μέσα στη χούφτα μου σκληραίνοντάς τον περισσότερο και βαδίζω προς το μέρος του…

Φιλιόμαστε… φιλιόμαστε πολύ… χωρίς να επιβραδύνουμε… Προσπαθώ να βγάλω το σταυρουδάκι του… δεν μπορώ να τον γαμάω και να βλέπω τον εσταυρωμένο να κουνιέται πέρα-δώθε… Θέλω να βρεθώ μέσα του…

«Θα δοκιμάσεις κάτι στην Ελλάδα;», με ρωτάει…

«Φαίνομαι για τόσο κακός;», τον ρωτάω…

«Όχι, απλά ρωτάω…», μου απαντάει…

Γλιστρώ πάνω στο ιδρωμένο κορμί του, τα άπληστα χείλια μου διαβαίνουνε το στήθος του, την κοιλιά του, τα μπούτια του… Είμαι πεινασμένος, πολύ πεινασμένος… Πιέζω την γλώσσα μου σε κάθε αρωματισμένο σημείο του κορμιού του… πίνω τα καρυκευμένο νέκταρ της σφοδρής επιθυμίας που καλύπτει τη βάλανο του πούτσου του… Η γλώσσα μου τρέμει από τη συγκίνηση πάνω στον πούτσο του… φοβάμαι ότι θα χάσει την ισορροπία της και τα γλιστρήσει… Ταρακουνώ το κεφάλι μου άγρια, αναγκάζοντας τον πούτσο του να βρεθεί ολόκληρος μέσα στο στόμα μου… Ανοίγω τα χείλια μου διευκολύνοντας την είσοδό του και τον καθοδηγώ βαθιά μέσα στον λάρυγγά μου…

Τον βγάζω έξω και τον φιλώ… σαν αγαπημένο παιχνίδι

«Δοκίμασέ τον τώρα γιατί πρέπει να διαβάσω στη συνέχεια…», μου λέει λαχανιάζοντας…

«Τώρα εσύ γίνεσαι κακός…», του λέω…

Τα χείλια μας ενώνονται και οι γλώσσες μας περιπλέκονται ακόμα μια φορά… Ο ιδρώτας τυλίγει τα κορμιά μας…

«Να μπω για λίγο μέσα σου;», τον ρωτάω… «… προλαβαίνω;»

Μάλλον θα ήταν το τελευταίο πράγμα που θα ήθελε ν’ ακούσει… Τα πρόσωπά μας συγκρούονται, ρουφάμε τον υγρό αέρα βαθιά μέσα μας… ανταγωνιζόμαστε για το ποιος θα προλάβει να δαγκώσει την γλώσσα του άλλου… Η επικοινωνία μεταξύ μας μπορεί να συνεχιστεί ακόμα και χωρίς γλώσσες…

Μου χαμογελάει μ’ ένα μεθυστικό μίγμα απειθαρχίας και αισθησιασμού…

«Μπες… αλλά μη κάνεις αρμένικη επίσκεψη», μου λέει…

Σαν σκοτεινά μαστίγια

Ο εραστής μου είναι ένας άντρας με πολλές μπούκλες… με τόσες πολλές μπούκλες που όταν τις ανακατεύω πετάγονται εδώ κι εκεί σαν κλαδιά δέντρου… Οι καλοσχηματισμένες σπείρες των μαλλιών του πιάνονται θύματα του κάθε αέρα, που όσο μικρός κι αν είναι καταφέρνει να τις στρίβει… καταφέρνει να τις κάνει να χορεύουν γύρω από τους ώμους του… Οι μπούκλες του αντηχούν την απαλότητα του δέρματός του… αυτή τη βελούδινη αίσθηση, τη σύσταση που κάθε χέρι απαιτεί… Θα προσπαθήσω να γίνω όσο πιο αντικειμενικός μπορώ στην περιγραφή μου… όταν χαϊδεύω τα μαλλιά του πλημμυρίζω από συναισθήματα ειρήνης, γαλήνης… αξιοποιώ αναίσχυντα κάθε σκέψη μου βυθίζοντας τα δάχτυλά μου ανάμεσα στις μπούκλες του και τις διαλύω όπως τη ζάχαρη στον καφέ…

Κάποιος που γνωρίζει πολλά, ξέρει… ότι οι μπούκλες σ’ έναν άντρα είναι σημαντικός παράγοντας στο κρεβάτι… μπορείς να κρατηθείς από πάνω τους οποιαδήποτε στιγμή αναστενάζοντας με την ίδια ευχαρίστηση σαν να διαβάζεις τις τελευταίες λέξεις ενός όμορφου ποιήματος… Φαντάσου τις, τώρα… σκοτεινά μαστίγια πάνω στα χλωμά μάγουλα… ανάμεσα σε χωρισμένα χείλια… η δόξα της τρίχας να υμνείται από μια ανάσα… από έναν αναστεναγμό πάνω στο μαξιλάρι… να έρχονται στα χέρια σου, κατσαρώνοντας… αγκαλιάζοντας με ευγνωμοσύνη τα δάχτυλά σου… εύκαμπτες, ήρεμες… ρομαντικά ιδανικές…

Αχ!

Η αγάπη μου είναι η προσωποποίηση της δύναμης όταν γαμιόμαστε… μια οργισμένη θύελλα που δημιουργείται από το πρώτο άγριο φιλί αναγκάζοντας τα χείλια μου να δεχθούν να χωρίσουν… κι εγώ ανίσχυρος να κοιτώ κάμπτοντας σαν καλάμι στη δύναμη του πάθους του… Καταβροχθίζομαι, γίνομαι τροφή που συγκρατείται από τα δόντια του… από τα νύχια του… Τα δόντια του πιάνουν τα χείλια μου καθώς πέφτουμε στο κρεβάτι με τα ρούχα που σχίζονται και τα σημάδια της πείνας του μένουν ανεξίτηλα στο δέρμα μου… Γίνομαι λιχουδιά, δεν υπάρχει κανένα έλεος για μένα… Γίνομαι ένα τίποτα… στα μάτια του, στα χέρια του… στην αναπνοή του… Η φωνή του, είναι τόσο χαμηλή και σταθερή, κάθε λέξη του δείχνει σιγουριά υπενθυμίζοντάς μου ποιος είμαι… Καίγομαι πάνω του… λιώνω σαν το βούτυρο στο τηγάνι… σαν την πατάτα που ψήνεται μέσα στον φούρνο… Είναι τιμητικό για μένα να είμαι εραστής του… Του προσφέρομαι πρόθυμα κάθε νύχτα συλλέγοντας σημάδια στο δέρμα μου που όσα ρούχα κι αν φορώ ποτέ δεν κρύβονται…

Μη περιμένετε να γράψω περισσότερα… είμαι πολυάσχολος… κρατώντας τις μπούκλες του στα χέρια μου… σαν μυστικό.

Έλλειψη ενδιαφέροντος

Ήθελα να τον δω τόσο πολύ που για μια ακόμη φορά έφυγα νωρίτερα από τη δουλειά. Όπως λέει και ο προϊστάμενός μου όταν είσαι πραγματικά ερωτευμένος τότε χάνεις το ενδιαφέρον σου για οτιδήποτε άλλο εκτός από εκείνον που αγαπάς… Αυτό είναι που με κάνει να μελαγχολώ… η έλλειψη ενδιαφέροντος για όσα συμβαίνουν γύρω μου… Ποια εταιρία να με εμπιστευτεί; Σε ποιο πλάνο προγραμματισμού μπορώ να λάβω μέρος; Εδώ και μια εβδομάδα, περισσότερο έντονα από ποτέ, η ζωή μου κάνει κύκλους γύρω από το μωρό μου… Κοιτάζομαι στο καθρέφτη το πρωί και αυτό που βλέπω δεν έχει καμία σχέση με τη πραγματικότητα… δεν βλέπω εμένα… βλέπω εκείνον…

Η νέα εβδομάδα δεν ξεκίνησε καλά… μετά το τέλος του project που είχα αναλάβει να φέρω εις πέρας, έχασα εκτός από το ενδιαφέρον και την ιδιοσυγκρασία μου… τριγυρνώ με μια αδιαφορία που γίνεται ορατή σε όλους… περπατώ στους διαδρόμους και εμποδίσω όλους τους άλλους που τρέχουν πανικόβλητοι να παραδώσουν σχέδια… να προλάβουν προθεσμίες…

Φεύγω και πηγαίνουμε μαζί στα καταστήματα για να επιλέξουμε ένα κουστούμι που θα το φορέσει το βράδυ της Κυριακής… Καθώς το δοκιμάζει, βλέποντάς τον, σκέφτομαι ότι πιο όμορφος άντρας από αυτόν δεν υπάρχει πουθενά σε ολόκληρη τη γη… Και ο πούτσος του… τι όμορφος δείχνει φουσκωμένος πίσω από το παντελόνι… Μμμμ… αυτός και μόνο ο λόγος είναι αρκετός για να τον πείσω να το αγοράσει…

Όταν τελειώνουμε με τα ψώνια, πηγαίνουμε για φαγητό… Μέχρι να παραγγείλουμε τον πειράζω ανελέητα σαν σχολιαρόπαιδο που μόλις έκανε κοπάνα από την ώρα του πιο δύσκολου και μισητού μαθήματος… Οι αντιδράσεις μου τον κάνουν να μουτρώσει, με κοιτάζει και είμαι σίγουρος ότι αυτό που σκέφτεται είναι: «Είσαι τόσο θλιβερός». Κι όμως τα περισσότερα από τα ζευγάρια γύρω μας είναι περισσότερο γελοία από εμάς και μάλιστα αγαπιόμαστε πιο πολύ… Ο έρωτας όμως καμιά φορά σε οδηγεί να κάνεις βλακείες ακριβώς γιατί πέρα από τον έρωτά σου δεν βλέπεις κανέναν άλλο… Όχι, δεν κάνω λάθος… αυτή η άποψη πρέπει κάποτε να καταγραφεί στα πρακτικά του έρωτα…

Μετά το φαγητό περπατάμε στο αγαπημένο μου πάρκο… Έχουμε περπατήσει εκεί άπειρες φορές… έχουμε καθίσει στα παγκάκια… έχουμε φιληθεί εκατό φορές, ίσως και περισσότερες… Αισθάνομαι σαν να παίζω στην έδρα μου… κι αυτό είναι τόσο σημαντικό, όπως ακριβώς στο ποδόσφαιρο. Παίζοντας στην έδρα σου μπορείς να πάρεις και το προβάδισμα… Μετά από ένα φιλί… επικίνδυνα παθιασμένο του είπα:

«Θέλω να σχίσω το πουκάμισό σου… τώρα…»

Σκέφτομαι τη δυνατότητα να τον γαμήσω και να τον φιλώ ταυτόχρονα ενώ βλέπω τον κώλο του έτσι όπως σηκώνεται για να πάει να φέρει μια πορτοκαλάδα… Του κάνω σαφές, με το βλέμμα μου, ότι σίγουρα στο σπίτι θα γαμηθούμε… Τρίβω τον πούτσο μου πάνω από το ύφασμα του τζιν παντελονιού μου… Δεν θέλω να φανώ ανεπαρκώς προετοιμασμένος… Κοιτάζω στο πορτοφόλι μου μήπως και βρω κάποιο προφυλακτικό που ξέμεινε… Τα φαρμακεία όλα εδώ κοντά έχουν κλείσει και δεν ξέρω την πόλη τόσο καλά για να βρω… Κατάρα! Γιατί όλες εκείνες οι στιγμές να σπαταλιούνται άδικα…

Παίρνουμε τον δρόμο της επιστροφής βαδίζοντας μέσα στη βροχή… Ολοένα και σταματάμε για ένα φιλί στις πόρτες των καταστημάτων… Σε κάθε φιλί μπορώ να αισθανθώ τον πούτσο του, σκληρό, να σκάβει εναλλάξ τα μπούτια μου… Ο τρόπος που με κοιτάζει είναι απίστευτα ερωτικός… σχεδόν ακαταμάχητος…

Στο σπίτι μένουμε γυμνοί, καυτοί σαν την κόλαση έχοντας τα χέρια μας διαθέσιμα μονάχα ο ένας για τον πούτσο του άλλου… Σκληρά, αδυσώπητα, σπρωγμένος από τη σφοδρή επιθυμία πέφτω πάνω του, ρουφώντας τον πούτσο του και ικετεύοντάς τον να με γαμήσει όσο το δυνατό πιο γρήγορα αφήνοντας τον πούτσο του να λειώσει μέσα μου προτού πέσω κοιμισμένος πάνω του έχοντας για μαξιλάρι το στομάχι του… και τον πάντα προσιτό πούτσο του φυλακισμένο στη χούφτα μου… Αυτό έκανα…

Είναι προφανές

Είμαστε ξαπλωμένοι στο κρεβάτι μας, εξαντλημένοι… όχι αδικαιολόγητα… μόνο αν έβλεπε κανείς τι προηγήθηκε θα μπορούσε να καταλάβει, να εγκρίνει την εξάντληση αυτή… Είμαι χορτάτος από το σεξ, αλλά νυστάζω… Είναι αργά για μένα (η ώρα είναι πέντε και τέταρτο μετά τα μεσάνυχτα)… Είχα κάνει μια πρόταση στο μωρό μου να ξαπλώσουμε νωρίς, να γαμηθούμε όσο πάρει και να συνεχίσουμε για λίγο το πρωί… Για μια ακόμη φορά η πρότασή μου έπεσε στο βρόντο…

Κουρνιάζω πάνω του… Με κοιτάζει μ’ έναν, ειλικρινά, αστείο τρόπο… αλληθωρίζοντας τα μάτια του… Χτενίζω τις μπούκλες του με τα δάχτυλά μου… Σηκώνει το φρύδι του… το κάνει ένα ερωτηματικό και μου λέει:

«Σ’ αγαπώ, Άλεξ…»

Ένα ρίγος διαπέρασε το κορμί μου… Σκέφτηκα:

«Πες το ξανά…»… «Κι εγώ σ’ αγαπώ…», του είπα…

Αισθάνθηκα να με πλημμυρίζει μια ευχαρίστηση… πλούσια συναισθήματα… μια λυπημένη τρυφερότητα… Σκέφτηκα:

«Μπορείς να το πεις ξανά;»

Κι έτσι μου είπε, πάλι… «Σ’ αγαπώ…»

Έτριψα το μάγουλό μου στον ώμο του και τύλιξα τις μπούκλες του στα δάχτυλά μου… τύλιξα όσες περισσότερες μπούκλες μπορούσα…

«Κι εγώ σ’ αγαπώ… Αλλά το ξέρεις, σωστά;», τον ρώτησα…

Είναι προφανές πόσο ερωτευμένος είμαι μαζί του

«Όχι;», τον ρωτάω…

Μπορείς; Για να δούμε…

Ο πούτσος σου μεγαλώνει από στιγμή σε στιγμή; Από την καύλα; Από το χάδι μου; Φαντάζεσαι πόσο τεράστιος θα γίνει στο τέλος; Όταν θα τον βάλω στο στόμα; Στο στόμα μου;

Θυμάσαι την προηγούμενη φορά; Τι δύναμη! Τι μέγεθος! Τι σκληρότητα! Πόσο ζωτικής σημασίας είναι η στύση για έναν πούτσο; Ε; Δίχως το άλλο είναι… όλες εκείνες τις στιγμές στο δωμάτιο… Υπάρχει τίποτα καλύτερο;

Για να δούμε… Ο πούτσος σου σκληραίνει περισσότερο καθώς παραδίδεται στα χάδια μου… Ας δοκιμάσω και κάτι άλλο… Για παράδειγμα την αναπνοή μου στο αυτί σου… τα δόντια μου στον λαιμό σου… τη γλώσσα μου εδώ… εκεί… εκεί… παντού… Τα χέρια μου να ανιχνεύουν εκ νέου το κορμί σου… λεπτομερώς… με τρόπο, με τον δικό τους τρόπο… παντού…

Στηρίξου στον τοίχο (όπως και πριν) για να θαυμάσω το κορμί σου… για να συνειδητοποιήσω την ευχαρίστηση που μου δίνει… την ευχαρίστηση που του δίνω… Ακούμπησε το χέρι σου ανάμεσα στα πόδια σου και κάνε αισθητή τη θερμοκρασία που αναπτύσσεται… την υγρασία που δημιουργείται… Γλίστρησε τα δάχτυλά σου πάνω στον πούτσο σου… Είναι αρκετά υγρός; Γλιστράς τα δάχτυλά σου με τον ίδιο τρόπο που το κάνω κι εγώ;

Δείξε μου τη στύση σου… τον πούτσο σου… το αποτέλεσμα του οργασμού σου, την χαρά της εκσπερμάτωσης… τα χύσια που περιμένω και προσδοκώ…

Μπορείς;

Για να δούμε…

Ναι

Η λέξη «Ναι» με αναστατώνει…

Για κάποιο ανεξήγητο λόγο η λέξη αυτή είναι αφάνταστα ερωτική, περισσότερο από το «Όχι»…

Είναι μια από τις λέξεις που έχω ανάγκη να ακούω… Αυτή και η λέξη «Αγάπη»… Αντιστρόφως η λέξη «Όχι» μπορεί να στραγγίξει το αίμα από τα πιο καυτά μέρη μου σε χρόνο ρεκόρ με αποτέλεσμα ο πούτσος μου να γύρει σαν τον πύργο της Πίζας…

Ας προχωρήσω στη περιπέτεια…

…

Σήμερα από το πρωί μέχρι και αργά το μεσημέρι είχε ήλιο. Μετά τη χθεσινοβραδινή καταιγίδα κανείς δεν θα μπορούσε να πιστέψει πως αυτό που θα ακολουθούσε θα ήταν μια ηλιόλουστη, σχεδόν καλοκαιρινή ημέρα… Όταν βγήκα από το μπάνιο και μπήκα στο δωμάτιο τον βρήκα να ντύνεται… Το δέρμα του λαιμού του ήταν ακόμα υγρό από το άρωμα που έβαλε… Μου πρότεινε να πάρουμε το αυτοκίνητο και να πάμε κάπου μακριά… Συμφώνησα χωρίς δεύτερη σκέψη… Που αλλού να πηγαίναμε; Κι αυτούς τους λιγοστούς φίλους που έχουμε εδώ έχω αρχίσει να τους βαριέμαι ώρες-ώρες… Ναι, ας πάμε κάπου μακριά… Κάπου που δεν έχουμε πάει ποτέ… και είναι τόσα πολλά αυτά τα μέρη…

Κλείνοντας τα παράθυρα χάζεψα για λίγο έξω… Για πρώτη φορά είδα την άνοιξη στη φύση… τις αλλαγές στα δέντρα… στα φυλλώματα των δέντρων…  Χαμογέλασα… Ο ουρανός ήταν μπλε… Γύρισα το κεφάλι μου και τον κοίταξα… Τα χείλια του ήταν σαρκώδη… προκλητικά… σαν κεράσια έτοιμα να σκάσουν… Τον φίλησα και χάιδεψα τα χέρια του ξεκινώντας από τα μπράτσα…

Διάλεξε να φορέσει κοντομάνικο, αν και τον προτιμούσα χωρίς καθόλου ρούχα… Μ’ ένα φίλο από την Αθήνα που μιλήσαμε, μου είπε ότι φοράει κοντομάνικα εδώ και ένα μήνα περίπου… Για σκέψου… Κι εμείς εδώ χαιρόμαστε ακόμα την άνοιξη…

…

Το μέρος που επιλέγουμε να πάμε είναι σχεδόν άδειο… και αυτό μου αρέσει… Όλη μου η προσοχή είναι στο μωρό μου και είναι αυτό που θέλω… Δεν θέλω τίποτα άλλο παρά μόνο το μωρό μου… Τίποτα δεν είναι ικανό να προκαλέσει το ενδιαφέρον μου… Παρατηρώ προσεκτικά δυο φακίδες που ποτέ δεν είχα προσέξει πάνω στο δεξί μάγουλό του…

Μπαίνοντας στο νερό πιανόμαστε χέρι-χέρι… Περπατάμε δίπλα-δίπλα δημιουργώντας κύματα σε κάθε βήμα μας… προχωράμε μπροστά… δειλά… Το νερό είναι ακόμα κρύο και αισθάνομαι να συρρικνώνομαι ολόκληρος… και αν όχι ολόκληρος… συρρικνώνεται με βεβαιότητα ο πούτσος μου… είμαι απόλυτα βέβαιος…

Μόνο να μην αγγίξει τώρα… αυτή τη στιγμή… Το ξέρει…

Κάνω ένα μακροβούτι, πηδώντας βιαστικά μέσα στο νερό… η αίσθηση είναι μοναδική… όμοια μ’ αυτή του πρώτου γλυκού φιλιού…

Ρουφάω το αλμυρό νερό… εισπνέω το αλάτι… τη σφοδρή επιθυμία… και… έπειτα βγάζω τα χέρια μου έξω και αγγίζω τα μπούτια του κοιτάζοντάς τον στα μάτια… Παίρνει τα χέρια μου και τα βυθίζει μέσα στο νερό… Αισθάνομαι το ρεύμα του νερού να περνάει ξυστά από τον πούτσο μου…

…

«Τα βγάζουμε;», μου προτείνει

«Και το ρωτάς;», του απαντώ…

Ξαπλώνω ανάσκελα στο νερό, δίπλα του… Ο πούτσος μου κυματίζει στο νερό… Γυρίζω το κεφάλι μου και κοιταζόμαστε επίμονα με μια άλλου είδους ματιά… Το χρώμα των ματιών του με ζαλίζει… αισθάνομαι σαν μεθυσμένος… Σηκώνω τα χέρια μου και τον βρέχω… Με βρέχει κι αυτός… Τόσο ο πούτσος του, όσο και ο δικός μου φανερώνονται… στητοί… σαν καλογυαλισμένοι πύραυλοι που μόλις βγήκαν από το στρατόπεδο… από τη βάση τους…

Αργά σέρνω τα χέρια μου στο στήθος του… στο πρόσωπό του… Γλιστρώ μέσα και έξω από το στόμα του ένα μου δάχτυλο… Το ρουφάει αρχικά σαν να προσπαθεί να αποφασίσει αν του αρέσει η γεύση του… Χώνω δοκιμαστικά μέσα στο στόμα του, εναλλάξ, τα υπόλοιπα εννιά δάχτυλά μου…

Όσο κρύο ήταν στην αρχή το νερό, τόσο ζεστό το αισθάνομαι αυτή τη στιγμή… Νοιώθω σαν να βρίσκομαι στα καζάνια της κόλασης και βράζω μέχρι να φύγει από πάνω μου και η πιο μικρή αμαρτία… Ανακτώ τα ζωώδη ένστικτά μου… Του επιτίθεμαι σαν να πέρασε τόσος πολύ καιρός από τη τελευταία φορά που γαμηθήκαμε… σαν να πέρασαν εβδομάδες, ενώ δεν είχαν συμπληρωθεί καλά-καλά ούτε τρεις ώρες…

Οι σκέψεις άρχισαν να βγαίνουν από το στόμα μου με τη μορφή ερωτήσεων…

«Σου αρέσει ο πούτσος μου;»

«Ναι»

«Τον θέλεις μικρό αγόρι, σωστά;»

«Ναι»

Το βλέμμα του αναμμένο είναι καρφωμένο κάτω από το νερό… πάνω στον πούτσο μου… Το βλέμμα του μαρτυρά όλα όσα και χιλιάδες λέξεις δεν μπορούν να πουν… Δεν είναι ανάγκη να ειπωθούν περισσότερες ερωτήσεις… Αυτά τα δυο απανωτά «Ναι» που μου είπε μου αρκούν… Είμαι τόσο καυλωμένος που αισθάνομαι μια μοναδική ευτυχία τυλιγμένος μέσα σ’ αυτό το μπλε, μπλε χρώμα της θάλασσας… Και μόνο αυτά τα δυο «Ναι» είναι αρκετά για να κινητοποιήσουν τα σεξουαλικά ένστικτά μου…

Βυθίζω προσεκτικά το κεφάλι μου στο νερό και το κατεβάζω στο ύψος του πούτσου του που στέκεται ανάμεσα στα πόδια του…

«Ναι… ναι…», αναστενάζει…

…

Το νερό μου φαίνεται πλέον καυτό… Βρίσκομαι στην αρχή του οργασμού μου… στην αρχή της επιβεβαίωσης ότι μπορώ να λειτουργήσω σε οποιοδήποτε μέρος… τεντώνουμε τα κορμιά μας και κάνουμε μακροβούτια… κολυμπάμε προς μια περιοχή όπου το νερό μένει στάσιμο σαν να είναι νερό λίμνης και όχι θάλασσας. Με τα πόδια του κολλημένα γύρω μου γνώρισα ξανά τι σημαίνει πείνα και δίψα… Επιπλέουμε στο νερό… αναστενάζοντας και μετά κάνουμε μακροβούτια…

Το νερό είναι αρκετά ρηχό… Σταματάμε τα παιχνίδια μας και έχοντας βουτηγμένα τα πηγούνια μας στη θάλασσα κοιτάζουμε ο ένας τον άλλο… Κινούμαστε αργά προς την ακτή ή καλύτερα μας παρασύρει το ρεύμα… Τον καρφώνω στο νερό και πέφτω πάνω του… Με όση στύση έχω χώνω τον πούτσο μου μέσα του… Η αναπνοή του παθαίνει μια μεγάλη ήττα από τους χτύπους της καρδιάς του… βγαίνει αργά… τόσο αργά που θα μπορούσα να προσθέσω μεγάλα και μικρά θαυμαστικά ή να βάλω σημεία στίξης μεταξύ των «Ναι… ναι… ναι…» που ξεστομίζει…

Χορεύουμε σαν τα ψάρια όση ώρα αφήνω τον πούτσο μου μέσα του… Αβίαστα, υποστηρίζει ο ένας το βάρος του άλλου με μια μικρή βοήθεια από τα κύματα που ανασηκώνουν χαριτωμένα τα κορμιά μας… από τα κύματα που οι ίδιοι δημιουργούμε με τη κίνηση των κορμιών μας…

Βυθίζοντας το χέρι μου στο νερό, πιάνω τον πούτσο του… Αναστενάζει… «Ναι…». Τον αγαπώ… Πιάνω και τα αρχίδια του… Καθώς τον γαμάω μου έρχεται στο μυαλό μια φαντασίωση που έχω συνήθως όταν βρισκόμαστε για διακοπές στο νησί… Φαντάζομαι να τον γαμάω και να μας πλησιάζει ένας σφουγγαράς έτοιμος να αναλάβει δουλειά…

«Θα σου άρεσε να είχαμε άλλον έναν άντρα στη παρέα μας;», τον ρωτάω…

«Ναι…», αναστενάζει και δεν ξέρω αν το εννοεί, αλλά η κατάφασή του είναι αρκετή για να ανάψω ολόκληρος σπρώχνοντας τον πούτσο μου πιο βαθιά…

«Θα ήθελες να ρουφήξεις τον υγρό πούτσο ενός άλλου άντρα;», τον ρωτάω…

«Ναι…», απαντάει αναστενάζοντας παθιασμένα… «… ναι…»

Μου άρεσε τόσο πολύ αυτή η φάση που ήμουν έτοιμος να χύσω χωρίς να έχω την ανάγκη του βοηθού… Άλλοι άνθρωποι άρχισαν να πλησιάζουν την παραλία…

…

Έχωσα για μια φορά τον πούτσο μου μέσα του με τόση ορμή που αισθάνθηκα να μπαίνω μέσα στη κωλοτρυπίδα του μέχρι τ’ αυτιά… Όση ώρα τον γαμούσα μου ψιθύριζε: «Ναι…», «Ναι… ναι…».

Ένα ζευγάρι ετεροφυλόφιλων μπήκε στη θάλασσα και μου φάνηκε πως κολυμπούσαν προς το μέρος μας… Αλλάξαμε στάση μετατοπίζοντας τα κορμιά μας… Η γυναίκα ήταν σίγουρα ζευγάρι με τον άντρα… Πετούσαν νερά ο ένας στον άλλο, όπως ακριβώς κι εμείς όταν είχαμε μπει μέσα… Τους κοιτάξαμε σαν να βλέπουμε έναν καθρέφτη… Μέσα σ’ αυτόν τον καθρέφτη βλέπαμε τους εαυτούς μας… Όταν υπάρχει αγάπη δεν υπάρχει λόγος να γίνονται διακρίσεις σε ομοφυλόφιλα και ετεροφυλόφιλα ζευγάρια…

Χωρίς να τον ρωτήσω, έχυσα… όπου βρήκα… Το σπέρμα μου ανακατεύτηκε με το νερό της θάλασσας… Όταν ολοκλήρωσα χύνοντας και την τελευταία σταγόνα άρχισα να τρέμω… Μου χαμογέλασε και μου είπε πως η εκσπερμάτωση που προηγήθηκε ήταν άξια βραβείου… Ναι, όπως μου είπε, ήμουν καταπληκτικός…

…

Μαζέψαμε τα μαγιό μας από τους αφρούς των κυμάτων, τα φορέσαμε και βγήκαμε έξω… Καθίσαμε για λίγο έξω όσο για να ανάψουμε και να καπνίσουμε από ένα τσιγάρο… Σε λιγότερο από δέκα λεπτά αποχωρήσαμε αφήνοντας το ζευγάρι να ερωτοτροπεί μέσα στη θάλασσα.

Στο δρόμο της επιστροφής προς το σπίτι, χρεώθηκα ακόμα έναν οργασμό… Ήμουν έτοιμος για περισσότερα όταν θα φτάναμε με το καλό…

Ο άντρας ο σωστός

«Θα επιστρέψω σε δέκα λεπτά… Μη σηκωθείς… είναι καλύτερα να με περιμένεις ξαπλωμένος στο κρεβάτι, έτσι όπως είσαι… γυμνός… αν θέλεις μπορείς να τραβήξεις και καμία μαλακία… μόλις κλείσω την πόρτα φυσικά…», μου είπε… και έφυγε κλείνοντας τη πόρτα βιαστικά, με δύναμη…

Το κορμί μου αντέδρασε αμέσως από την ένταση αυτών που μου είπε… Δεν δίνω καν σημασία στο γεγονός πως για πολλοστή φορά έφυγε χωρίς να μου πει: «Σ’ αγαπώ» ή «Θα τα πούμε αργότερα, αγάπη»… Στην αρχή με ενοχλούσε, τώρα όμως όχι… Δεν θέλω να είναι το μωρό μου ένα αντίγραφο του δικού μου εαυτού… ένα αντίγραφο της δικής μου συμπεριφοράς… Άσε που πιστεύω ότι θα επιστρέψει πιο νωρίς… ίσως και σε πέντε λεπτά…

Σκέφτηκα να γράψω ένα κείμενο για το ημερολόγιό μου, αλλά είμαι σίγουρος ότι δεν θα προλάβω… εκτός αυτού, βαριόμουν πολύ… Κοίταξα το ρολόι… Ήταν αφημένο στο πάτωμα μαζί με το τζιν παντελόνι και το σλιπ μου… Η ώρα ήταν 8:03…

Ξάπλωσα ανάσκελα και κάρφωσα το βλέμμα μου στο ταβάνι… Όταν κοίταξα ξανά το ρολόι η ώρα ήταν 8:09… Άκουσα τα βήματά του στον διάδρομο… Στον ήχο των κλειδιών ενώ άνοιγε την πόρτα, ακούμπησα το χέρι μου στον πούτσο μου… στον ήδη σηκωμένο πούτσο μου, αφήνοντας να βγει ένας αναστεναγμός από το στόμα μου… Αυτή τη κίνηση έπρεπε να την κάνω πιο νωρίς…

Μπήκε μέσα στο δωμάτιο, έβγαλε τα παπούτσια του κλωτσώντας τα και με κοίταξε… όχι στο πρόσωπο, αλλά στο σώμα… Με πλησίασε, γονατισμένος και σκύβοντας πάνω μου, έγλειψε ένα από τα δάχτυλα που χρησιμοποιούσα για να περικυκλώσω αργά τον πούτσο μου ενώ τον τραβούσα μαλακία γλιστρώντας τον μέσα και έξω στη χούφτα μου…

Του χαμογέλασα…

Έσυρε τα χείλια του κατά μήκος του στήθους μου… του στομαχιού μου… της κοιλιάς μου… Έκλεισα τα μάτια μου…

«Μωρό μου σ’ αγαπώ…», του είπα…

Δεν μου είπε τίποτα… ούτε μια συγνώμη που πρόλαβα να του πω πρώτος «Σ’ αγαπώ»… Για να πω την αλήθεια δεν στενοχωρήθηκα… δεν θα επέτρεπα ποτέ στον εαυτό μου να στενοχωρηθεί για κάτι τόσο ασήμαντο… Μοντέρνοι άνθρωποι είμαστε… Δεν πειράζει… Δεν είναι απαραίτητο να μου λέει αυτό που περιμένω ν’ ακούσω και ούτε είναι υποχρεωμένος επειδή είναι εραστής μου να επιβεβαιώνει με τη συμπεριφορά του αυτά που σκέφτομαι και αισθάνομαι… Ίσως να κάνω λάθος, αλλά αποφάσισα να μην τον καταπιέζω τόσο πολύ και θέλω να πιστεύω πως η αλλαγή μου αυτή θα είναι ένας από τους λόγους που θα μ’ αγαπάει περισσότερο από δω και πέρα…

«Καυλωμένο σε άφησα, καυλωμένο σε βρίσκω…», μου είπε… «… τόσο υγρός, πάντα τόσο υγρός…», ψιθύρισε καθώς τα δάχτυλά του ενώθηκαν με τα δικά μου πάνω στον πρησμένο από την καύλα πούτσο μου… Άφησα έναν μικρό αναστεναγμό να βγει από το στόμα μου και άνοιξα τα μάτια μου κοιτώντας με αφοσίωση το πρόσωπό του… Με κοίταξε στα μάτια και με φίλησε με πάθος στο στόμα συνεχίζοντας το παιχνίδι του με τον πούτσο μου κινώντας τα δάχτυλά του αργά…

«Μπορώ να σε καυλώσω περισσότερο…», μου υποσχέθηκε…

Τράβηξε ένα ζευγάρι χειροπέδες από τη πίσω τσέπη του παντελονιού του, τις οποίες κλείδωσε στους καρπούς μου και χρησιμοποίησε τη ζώνη του για να μου κλείσει το στόμα…

Αντέδρασα…

Απομάκρυνε το χέρι του από τον πούτσο μου και το πλησίασε στο πρόσωπό του… Σταγόνες από το σπέρμα μου έσταξαν στο στήθος μου…

«Με λέρωσες, βρωμιάρη…», μου είπε και έφερε το χέρι του στο στόμα μου… Έγλειψα τη χούφτα του… τα δάχτυλά του… Έγλειψα τα χύσια που είχαν στάξει πάνω του ως αποτέλεσμα της μαλακίας που μου τράβηξε…

«Λυπάμαι μωρό μου…», του είπα… ζητώντας του άμεσα συγνώμη…

«… δεν έχεις να λυπηθείς για τίποτα… ακόμα…», μου απάντησε και άρπαξε με δύναμη ξανά τον πούτσο μου, ο οποίος παρέμενε σκληρός… Το σφίξιμό του ήταν τόσο έντονο που αισθάνθηκα ένα πόνο σαν να με είχε χτυπήσει… Ταυτόχρονα έχωσε μέσα στην ανυπεράσπιστη κωλοτρυπίδα μου ένα από τα δάχτυλά του… σκληρά… μονομιάς…

«Σου αρέσει να χύνεις, ε;…», μου είπε και μου φάνηκε πως μου χαμογέλασε… «… σου αρέσει να χύνεις ανεξέλεγκτα… έτσι δεν είναι;», με ρώτησε…

«Θα χύνω όπου βρω και όπου γουστάρω…», του απάντησα αγνοώντας την αντίδρασή του… Ακούγοντας την απάντησή μου, έσφιξε με περισσότερη δύναμη τον πούτσο μου κάνοντάς μου τα αυτιά να βουίξουν…  Φώναξα τόσο πολύ που ήμουν έτοιμος να σπάσω τα δεσμά από τα χέρια μου…

«Πιο δυνατά… δεν σε ακούω…», μου ζήτησε…

«Είμαι άντρας και το κέφι μου θα κάνω… θα χύνω όπου βρω…», του επανέλαβα με απόλυτο τόνο στη φωνή μου…

«Α, έτσι; Καλά…», μου απάντησε και κατέβασε με μια κίνηση το παντελόνι του… χτύπησε πάνω στο κρεβάτι και στη συνέχεια έπεσε πάνω μου πιάνοντας τις ρόγες μου… τσιμπώντας τις και τραβώντας τις… «… αν χύσω τώρα εγώ θ’ αλλάξεις γνώμη;», με ρώτησε…

Τέντωσα το κορμί μου κάνοντας τα αρχίδια μου να αναπηδήσουν κάτω από τον σηκωμένο πούτσο μου… Σήκωσα τα πόδια μου και τα έφερα πάνω του… προσπάθησα να τα τυλίξω γύρω από τον λαιμό του…

«Χύσε αν μπορείς…», τον προκάλεσα και ως απάντηση μου δάγκωσε το πόδι…

Φώναξα δυνατά, αλλά δυνατότερα φώναξα τη στιγμή που έχωσε μέσα μου τον πούτσο του σπρώχνοντάς τον βίαια… σκληρά…

«Για να μη λες πως δεν σ’ αγαπώ…», είπε… αναστέναξε βαριά από την καύλα… από τον έντονο οργασμό… Ο ρυθμός του επιβραδύνθηκε, αλλά δεν σταμάτησε να κινείται μέσα μου παρά μόνο όταν η κωλοτρυπίδα μου έπιασε φωτιά…

«Σ’ αγαπώ, μωρό…», του είπα…

«Περίμενε… δεν τελείωσα μαζί σου ακόμα…», μου είπε…

Λησμονιά

Η πόλη κοιμάται… Συννεφιασμένη, υγρή και κουρασμένη… Τρέχω τα δάχτυλά μου πάνω στο κρύο ομιχλώδες παράθυρο του αυτοκινήτου γράφοντας ανύπαρκτα ποιήματα όλο λυρισμό… Η μηχανή βουίζει κάθε φορά που σταματάμε στα φανάρια και κάνει τα γόνατά μου να τρέμουν… Ο ήχος της μηχανής συνοδεύει την ψιλο-αδιάφορη μουσική από έναν ραδιοφωνικό σταθμό που μεταδίδει τραγούδια περασμένων δεκαετιών… Η παύση και η έναρξη κάθε τραγουδιού συμβαδίζει με τις γουλιές μπύρας που καταπίνω…

Ακουμπώ στον ώμο του…

Πρόσφατες μνήμες επανέρχονται… φτερουγίζουν σε κάθε σταγόνα βροχής που κάθεται στο τζάμι του παραθύρου… Σε κάθε σταγόνα παίζω και από μια εικόνα… Να, τώρα βλέπω την εικόνα των ποδιών του που έμειναν μπερδεμένα με τα δικά μου την προηγούμενη νύχτα… Τι χαριτωμένη εικόνα… Προσπαθώ να δω καλύτερα την εικόνα κυματίζοντας τις βλεφαρίδες μου και ανοίγοντας τα μάτια ορθάνοικτα…

Ακουμπώ την πλάτη μου στο κάθισμα…

Κάθε σταγόνα βροχής που πέφτει προσκαλεί δεκάδες… εκατοντάδες άλλες… Η πρωινή καταιγίδα έχει πολλές πιθανότητες να επαναληφθεί… Περιμένω υπομονετικά να στάξει ακόμα μια πάνω στο τζάμι… Πάνω της βλέπω άλλη μια εικόνα… εμένα με φίλους να πίνουμε καφέ στο Θησείο… Η άφιξη μιας άλλης σταγόνας διαλύει την εικόνα στη πιο κατάλληλη στιγμή. Από την ημέρα που έχουμε έρθει στη Νέα Υόρκη κάθε μνήμη που κουβαλούσα μαζί μου από την Ελλάδα την έχω σβήσει, επίτηδες… Συγκεντρωμένες αναμνήσεις κάπου πίσω στο υποσυνείδητο εξασθενίζουν σιγά-σιγά… μέρα με τη μέρα… Βραδιές κινηματογράφου, λερωμένα χείλια από καυτές σοκολάτες… και…

… το χέρι του ακουμπάει στον ώμο μου επαναφέροντάς με στο σήμερα…

«Παραμένεις σιωπηλός εδώ και ώρες… σ’ ολόκληρη τη διαδρομή… Είσαι καλά; Όλα εντάξει;», με ρωτάει…

Κλείνω τα μάτια μου και του απαντώ μ’ ένα χαμόγελο. Απρόσεκτα ακουμπώ το κεφάλι μου πάνω του σαν να θέλω να πάρω έναν υπνάκο… εκεί… στο κάθισμα, με τον ήχο της μηχανής να με νανουρίζει… Μ’ ένα μικρό συγκρατημένο γέλιο και ένα χαμόγελο λίγο αργότερα κάνει δεκτή την απάντησή μου… Σίγουρα θα αναρωτιέται πως πέφτω θύμα των αναμνήσεων με τόση ευκολία… πόσο ευάλωτος είμαι…

Η πόλη κοιμάται… Συννεφιασμένη, υγρή…. κουρασμένη… Αυτή την ώρα, αναμφισβήτητα, η Αθήνα ξεφαντώνει… Μου λείπει.

Διάκριση

Υποθέτω πως έτσι ακριβώς ήθελες να τελειώσει το γαμήσι μας…

Κάθε συλλαβή που βγαίνει από το στόμα μου τη μεταμορφώνω σε φιλί στολίζοντας τα γυμνασμένα μπράτσα σου και τους ώμους σου, απομακρύνοντας τα υπολείμματα του ιδρώτα από το δέρμα σου… Και πάλι καλά να λες… Σε γάμησα σ’ αυτή τη φοβερή στάση, την οποία ούτε και εγώ δεν ξέρω αν θα την επαναλάβω ώστε να διορθώσω τα όποια λάθη…  Σε γάμησα… τέσσερεις ώρες… μέχρι την χαραυγή… Σταμάτησα μόνο για να πιεις ένα ποτήρι κρύο νερό και αμέσως μετά επανασύνδεσα τον πούτσο μου μέσα σου βάζοντας όλα τα δυνατά μου… Σε τράβηξα από τους ώμους και έφερα το πρόσωπό σου στο φως συλλέγοντας με προσοχή όλα τα παιδικά χαρακτηριστικά σου… Τα χείλια σου έτρεμαν και τα κρατούσες ανοικτά. Το στόμα σου άδειαζε σιγά-σιγά από τα χύσια μου κάνοντάς με να μετανιώσω που τα απώλεσα μέσα σου… Όμως είσαι ανεξάρτητος και μπορείς να κάνεις οτιδήποτε θελήσεις… έτσι κι αλλιώς είμαι μόνο ο εραστής σου…

Υποθέτω πως έτσι ακριβώς σκέφτεται… και δεν με πειράζει… Είμαι ικανοποιημένος με το να έχω τον τίτλο του εραστή σου και μόνο… Είμαι ικανοποιημένος; Δεν μπορώ να το κρύψω…  Αν πω ότι δεν είμαι ικανοποιημένος με τον τίτλο αυτό θα με περάσεις αναντίρρητα για σκληρό και δεν το θέλω… Έστω… είμαι ικανοποιημένος κερδίζοντας την διάκριση πως είμαι η μοναδική ύπαρξη της ζωής σου…

Έχω μάθει… αυτή τη φορά τα μάτια ο έρωτας κρατάει τα μάτια μου ανοικτά… αυτό είναι όλο…