Για πάντα

Βρεγμένος από τις σταγόνες της βροχής φαίνεσαι πανέμορφος. Τα τεράστια, εκφραστικά μάτια σου ξεπερνούν την τελειότητα. Σου είπα πόσο πολύ μου έλειψες; Η παρουσία σου στη ζωή μου δεν είναι τίποτα λιγότερο από ένα θαύμα. Όταν μου χαμογελάς επειδή περιστρέφω με τα δάχτυλά μου τις μπούκλες σου θυμάμαι έντονα εκείνη τη πρώτη ημέρα που συναντηθήκαμε στο μαγαζί του πατέρα σου. Οι αναμνήσεις που μοιραζόμαστε είναι απίστευτες, τόμους ολόκληρους μπορώ να γράψω μόνο μ’ αυτές, χωρίς να προσθέσω τίποτα… ούτε λέξη… Αν έπρεπε να γυρίσω το χρόνο πίσω, δεν θα άλλαζα τίποτα… όλες τις καλές και κακές στιγμές θα ήθελα να τις ξαναζήσω έτσι όπως τις έζησα την πρώτη φορά… κοιτώντας σε στα μάτια… κρατώντας σε από το χέρι… Όπως ζω για σένα, έτσι ακριβώς θα πέθαινα για σένα… Δεν είσαι μόνο εραστής, αλλά και φίλος… ο καλύτερος φίλος που θα μπορούσα να έχω… Έχω αφήσει τα πάντα πίσω μου μόνο και μόνο για να είμαι κοντά σου και είμαι έτοιμος ν’ αφήσω κι άλλα… το ξέρεις… Θα σε ακολουθούσα όπου κι αν πήγαινες… οπουδήποτε κι αν με οδηγούσες… Δεν θα σε αφήσω να ταξιδέψεις ποτέ ξανά μόνος σου… δεν θα το επιτρέψω στον εαυτό μου να μη στέκομαι… να μη βαδίζω δίπλα σου… Μα και ακόμα αν θελήσεις να φύγεις, για οποιοδήποτε λόγο, θα περιμένω σαν τη Πηνελόπη να γυρίσεις γιατί ποτέ δεν θα μπορέσεις να βρεις άλλο άντρα να σ’ αγαπήσει τόσο πολύ όσο εγώ… σου το λέω με σιγουριά… δεν υπάρχει πιθανότητα καμία… και θα σου αποδείξω… θα σου αποδείξω πως είμαι ο καλύτερος που θα μπορούσες να έχεις… Ξέρεις, τις ημέρες που έλειπες βρέθηκαν πολλοί που μου ζάλισαν το κεφάλι ενημερώνοντάς με ότι δεν πρέπει να είμαι μαζί σου… ότι μου πέφτεις λίγος…  Αλλά εγώ… ξέρεις πόσο σ’ αγαπώ… έκλεισα τα αυτιά μου μπροστά στις σειρήνες. Είμαι. Για πάντα. Δικός σου. Δεν θα φύγεις ποτέ μακριά από εμένα.

~ από Αλέξανδρος στο Απριλίου 29, 2008.