ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ
«Μωρό μου, είσαι τόσο όμορφος… όμορφος σαν την ελπίδα», του λέω και ξαπλώνω δίπλα του χωρίς να τον αγγίζω… Απλά, κοιτώ τα υπέροχα μάτια του που κοιτάζουν τα δικά μου… Αυτή είναι η στιγμή που ψάχνουμε ο ένας τις σκέψεις του άλλου… ψάχνουμε εκείνο τον σπινθήρα της αναγνώρισης που λέει: «Ααα… αυτό ακριβώς σκεφτόμουν κι εγώ»… Δεν μας παίρνει πολύ ώρα… Το να καταλαβαίνουμε ο ένας τον άλλο είναι μια υπόθεση εύκολη… μια υπόθεση λίγων λεπτών της ώρας… Βλέπω τα μάτια του να λάμπουν και ακούω τον ήχο του γέλιου του… Φιλιόμαστε… Είναι το πρώτο μας φιλί για τη καινούργια χρονιά…
ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ
«Θέλω να σε φιλήσω…», του λέω με δυσκολία, με βαριά ανάσα… λαχανιάζοντας σαν έφηβος… σαν πρωτάρης που πρώτη φορά θα φιλήσει ανδρικά χείλια… Αισθάνομαι πεταλούδες στο στομάχι μου… Τα μάτια μας παραμένουν σε επαφή…
«Δεν αρκεί να το θέλεις… πρέπει και να το κάνεις…», μου λέει χαμογελώντας…
Αργά προσεγγίζω τα χείλια του… Υπάρχει μια μικρή απόσταση ανάμεσα στα χείλια του και τα χείλια μου… μια μικρή απόσταση που πρέπει να διασχίζει η γλώσσα μου… Αισθάνομαι πως έχω ξεχάσει να φιλώ… Η δροσερή αναπνοή του συγκρούεται με το πρόσωπό μου… Φιλιόμαστε την ημέρα του Αγίου Βαλεντίνου… Φιλιόμαστε με το μωρό μου, με την ελπίδα μου, με τη μόνη αγάπη μου…
ΜΑΡΤΙΟΣ
Το φιλί διαρκεί τρία λεπτά και τριάντα δευτερόλεπτα αν και ο χρόνος δεν έχει καμία σημασία όταν φιλιέμαι με το μωρό μου… Συνεχίζει να φιλάει τα μάτια μου… Η μύτη του ακουμπάει τη μύτη μου… Μπορώ να αισθανθώ τη γεύση του ακόμα στα χείλια μου…
«Απόψε ήσουν εξαιρετικός…», μου είπε… Η φωνή του ήρεμη, χαμηλή και τρυφερή… Αργά το χέρι του σηκώθηκε και άγγιξε το πρόσωπό μου… Αφήνω τη γλώσσα του σώματός του να μου πει όσα αισθάνεται… Δεν θέλω να δαπανήσει τις λέξεις του…
«… μου αρέσει να προσφέρω, σαν τον αρχιεπίσκοπο…», του απαντώ και ξεσπάμε στα γέλια… τον θυμόμαστε να χτυπάει παλαμάκια στα παπαδάκια που χόρευαν τσιφτετέλι… τότε… στις δόξες του…
Γελάει και η ανάσα του είναι τόσο καυτή που αισθάνομαι σαν παγάκι που λειώνει… Η καρδιά μου αναπηδά από το ένα σημείο στο άλλο… Το χέρι μου χαϊδεύει το πρόσωπό του, τον λαιμό του, τα αυτιά του… τα δάχτυλά μου μπλέκονται στις μπούκλες του…
Τα μάτια του λάμπουν πιο πολύ από τον ήλιο…
ΑΠΡΙΛΙΟΣ
Η στύση του πούτσου μου είναι εντυπωσιακά σκληρή, αποτέλεσμα της σκληρής εργασίας των χεριών του… αποτέλεσμα της συζήτησής μας… αποτέλεσμα της επαφής των ματιών μας… Αισθάνεται τον πούτσο μου να βουρτσίζει το μπούτι του και να το διασχίζει απαλά… Τρυφερά απλώνει το χέρι του και το χρησιμοποιεί για να με τραβήξει κοντά του… Υποκύπτω τόσο εύκολα…
Οι βλεφαρίδες του κυματίζουν… ναζιάρικα…
«Ουάου…», κραυγάζει σφίγγοντας τον πούτσο μου μέσα στη χούφτα του…
Τον κοιτώ έκπληκτος… συνήθως δεν ενθουσιάζεται τόσο εύκολα… Χρειάζεται να τον μάθω πιο καλά… έτσι μου φαίνεται… Κρύβει πολλά που δεν έχω ανακαλύψει ακόμα… Ένα μόνο είναι σαφές… Η κωλοτρυπίδα του δεν είναι μόνο υγρή, είναι κάτι περισσότερο από έτοιμη… Πριν σουβλίσουμε το αρνί, τον σουβλίσω με τον πούτσο μου…
«Καλό Πάσχα, μωρό μου…», του λέω…
ΜΑΪΟΣ
Είναι πραγματικά σπάνιο, ασυνήθιστο αυτό που συμβαίνει με το μωρό μου κι εμένα… Κανένας από τους δυο μας δεν επιθυμεί την άμεση, στεγνή, ασυναίσθητη ερωτική επαφή… Επιθυμούμε να αγγιχτούμε, να κοιταχτούμε, να μιλήσουμε προτού φέρουμε τα κορμιά μας στο χείλος του γκρεμού… Το εγκεφαλικό σεξ είναι μοναδικό και απαραίτητη προϋπόθεση προτού γαμηθούμε… Σιγά-σιγά ανακαλύπτουμε τα μυστικά δώρα που κρύβει το σώμα του ενός για τον άλλο… Διατηρούμε έναν σταθερό ρυθμό… Πιάνουμε ο ένας τον πούτσο του άλλου και κοιταζόμαστε επίμονα στα μάτια… Το χέρι μου επισημαίνει το περίγραμμα του κορμιού του… ακολουθεί τους μυς του και γλιστράει μέσα στη πυτζάμα του… Το δέρμα του είναι ζεστό και ο πούτσος του ήδη σκληρός… Παίζω μαζί του και από τη σχισμή της ουρήθρας του διαρρέει μια σταγόνα διάφανου σπέρματος… μια σταγόνα προμήνυμα της επιθυμητής εκσπερμάτωσης του πούτσου του… μια σταγόνα που λούζει τις φλέβες που διαπερνούν τον πούτσο του σαν βλαστοί ανθισμένων λουλουδιών…
Ναι… είναι ο μήνας που όλα τα λουλούδια ανθίσουν και θαρρώ πως και ο πούτσος του… αυτό το σπάνιο είδος λουλουδιού… δεν θα αργήσει να ανθίσει…
Η πυτζάμα πέφτει στα γόνατά του και η βάλανός του ξεπροβάλει σαν λουλούδι…
ΙΟΥΝΙΟΣ
Δεν θέλω να σταματήσω να τον κοιτώ. Ο ήλιος όμως με εμποδίζει και αν φορέσω τα μαύρα γυαλιά δεν θα μπορώ να βλέπω τις λεπτομέρειες των χρωματισμών των κορών των ματιών του… Η καλύτερή μου στιγμή είναι όταν μέσα στα μάτια του μπορώ να δω να καθρεπτίζεται η ψυχή του… Κοιτάζοντάς τον δίνω και λαμβάνω συναισθήματα μοναδικά, συναισθήματα που μόνο δυο εραστές μπορούν να ανταλλάξουν… Ο κόσμος στην παραλία… γύρω μας… είναι πολύς… αλλά θέλω να τον φιλήσω…
Δοκιμαστικά τα χείλια μας πλησιάζουν και ακουμπούν απαλά το ένα το άλλο… Στη συνέχεια συγχωνεύονται… Πεινασμένος για γαμήσι κάτω από τον καυτό ήλιο, ανοίγω το στόμα μου πρώτος και επιτρέπω την γλώσσα του να μπει μέσα μου… Οι γλώσσες μας χορεύουν μαζί σαν δυο αγαπημένοι, εξοικειωμένοι συνεργάτες… Τα χέρι του που χάιδευε το πρόσωπό μου γλίστρησε προς τα κάτω και έπιασε τον πούτσο μου πάνω από το μαγιό… Το πιάσιμό του ήταν τρυφερό αλλά αλάνθαστο…
«Αυτό είναι δικό μου… Θα το κρατήσω…», μου είπε χαμογελώντας… Το χαμόγελό του συναγωνίστηκε την λάμψη των ακτινών του ηλίου… Έκλεισα τα μάτια μου…
Τα χέρια μου συνέλλεξαν τις μπούκλες του και τις κράτησαν χτενισμένες πίσω από τα αυτιά του για να μπορώ να αγγίζω το πρόσωπό του ενώ τον φιλώ…
Η θερμοκρασία ανέβηκε περισσότερο…
ΙΟΥΛΙΟΣ
Το κεφάλι μου ακούμπησε στον ώμο του και τον ξάπλωσα στην αμμουδιά… Το κορμί του ήταν καυτό… η καρδιά του σφυροκοπούσε… το αίμα κυλούσε με τρομερή ταχύτητα μέσα στις φλέβες του… Το σκοτάδι μας κάλυπτε τέλεια… Μόνο ο ήχος των άτακτων κυμάτων της θάλασσας ακούγονταν… Επιτρέπει το σορτσάκι του να φιλοξενήσει το ένα μου χέρι… Τα μαλλιά του, σκέφτομαι, έχουν το χρώμα του σκοτεινού ουρανού και τα μάτια του αστράφτουν όπως τα αστέρια… Δεν του το λέω όμως προσπαθώντας να αποφύγω την επανάληψη…
Το κορμί του γίνεται ακτή και τα χέρια μου κύματα που συντρίβονται πάνω του… Δεν ξέρω πώς να εκδηλώσω το πάθος μου… Τον ρωτώ να μου δώσει μια απάντηση… του ψιθυρίζω την ερώτησή μου στο αυτί και όταν την ολοκληρώνω φιλώ αργά εκτός από το αυτί και το μάγουλό του…
Μου χαμογέλασε όταν τα χείλια μου αποχαιρέτησαν τον λαιμό του…
«Σεξ ή χάδια;», τον ρώτησα…
Μου χαμογέλασε ξανά…
«Χάδια…», μου απάντησε…
«Σ’ αγαπώ…», του είπα…
ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ
Τα χείλια μου παραμένουν στο λαιμό του, αλλά το χέρι μου γλιστράει χαμηλά… στα μπούτια του… Του χαμογελώ…
«Αυτό ήταν;», με ρωτάει…
«Όχι…», του απαντώ…
Ευτυχώς, όχι… Το πρόσωπό του γίνεται τόσο φωτεινό όσο η αυγουστιάτικη πανσέληνος… Ανύψωσα το πόδι του και έγλειψα τις περισσότερες από τις τρίχες που το καλύπτουν… Όταν η γλώσσα μου έφτασε ένα βήμα πριν το ύφασμα του σλιπ του χρησιμοποίησα τα δόντια μου για να το ανασηκώσω… Χωρίς να τον προειδοποιήσω χώνω το χέρι μου μέσα στο σλιπ και εξαφανίζω τον πούτσο του μέσα στη χούφτα μου… Του χαμογελώ και αποδίδω την εξαφάνιση αυτή σ’ ένα μαγικό τέχνασμα που έχω μάθει μετά από τόσα χρόνια εμπειρίας…
«Εσύ…», μου λέει αναπνέοντας βαθιά… «… θα με σκοτώσεις…»
«Αν είσαι τόσο τυχερός να πεθάνεις από έρωτα… τι να πω…», του λέω και ξέρω πως γίνομαι εγωκεντρικός, αλλά τον αγαπώ τόσο πολύ και δεν μπορώ να το κρύψω…
ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ
Χωρίς να προλάβω να κάνω την ευχή, σβήνω τα κεράκι της γενέθλιας τούρτας…
«Σε θέλω, Αλέξανδρε…», μου λέει και ο πούτσος μου στο άκουσμα της λέξης «θέλω» σηκώνεται όρθιος… με υπερηφάνεια… Κατά ασυνήθιστο τρόπο γίνομαι περισσότερο υπομονετικός από ποτέ στις επιθυμίες του… Τον κοιτώ σαν διανοητικώς καθυστερημένος να μου ξεκουμπώνει τα κουμπιά και να μου κατεβάζει το παντελόνι… Το σλιπ μου είναι ήδη ενυδατωμένο από σπέρμα… Δεν δίνει σημασία… Συλλέγει με την γλώσσα του την υγρασία από τη σχισμή της ουρήθρας μου καταβρέχοντας τον πούτσο μου με τα σάλια του… Ένας άντρας μπορεί να έχει πιο σύνθετο μυαλό από μια γυναίκα… Κάθε μέρα που περνάει μου παραδίδει καινούργια μαθήματα… μαθήματα απαραίτητα για να συνεχίσω να είμαι κι εγώ καλός εραστής… Δεν λένε πως το ένα χέρι νίβει το άλλο και τα δυο το πρόσωπο;
Κάθε μέρα είμαι έτοιμος να μάθω κάτι νέο… Η σχολική χρονιά ξεκινάει… Στο χέρι μου κρατώ τα εισιτήρια μας για τη Νέα Υόρκη…
ΟΚΤΩΒΡΙΟΣ
Γλιστρώ τη μια ρόγα του μέσα κι έξω από το στόμα μου… την ρουφώ… την γλείφω… Με το ένα του χέρι χαϊδεύει το πρόσωπό μου και με το άλλο το στήθος μου… Αισθάνομαι το κορμί του να τρέμει σαν ηφαίστειο που είναι έτοιμο να εκραγεί… Ο οργασμός πλησιάζει… Εργάζομαι εντατικά να ενισχύσω την ένταση αυτού του οργασμού επικοινωνώντας μαζί του… ακούγοντάς τον να μου λέει τι θέλει… Η διαδικασία της στύσης είναι αυτοματοποιημένη για τον πούτσο του… Η επίπεδη, καλογυμνασμένη κοιλιά του τρέμει… από την καύλα; Όχι… από το γέλιο…
Γελώ κι εγώ… Είναι το πρώτο μας γαμήσι επί αμερικανικού εδάφους… Κι αυτό τώρα τι είναι; Τέχνασμα ή εκδήλωση ευχαρίστησης;
ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ
Ο πούτσος μου μεταμορφώνεται σε έναν βράχο, βαρύ και σκληρό, σαν αυτό που κουβαλούσε στις πλάτες του ο Οβελίξ… Γίνεται ένας υγρός βράχος που ολισθαίνει μέσα στην κωλοτρυπίδα του… Τον κοιτώ στα μάτια και βλέπω, όπως πάντα, τις επιθυμίες του, την αγάπη του, την ευτυχία…
«Σου αρέσει;», τον ρωτώ
Αφήνει να βγει από το στόμα του μια δυνατή κραυγή… ένα ουρλιαχτό πραγματικό…
«Με τρόμαξες, μωρό μου… Αν συνεχίσουμε να γαμιόμαστε με τόση φασαρία θα μας διώξουν από το σπίτι… να το ξέρεις… Εδώ δεν είναι Ελλάδα να κάνουμε ό, τι μας καπνίσει…», του λέω
Το κορμί του τρέμει από την καύλα… Είναι απολύτως γυμνός… Το δέρμα του χνουδωτό με λιγοστές τρίχες να καλύπτουν καίρια σημεία. Ανεβασμένος πάνω του τον κοιτώ… ζαλισμένος από τις φωνές του… μεθυσμένος από την ομορφιά του…
«Σε ευχαριστώ…», καταφέρνει να πει…
«Γιατί;», τον ρωτάω…
«Με γαμάς τόσο υπέροχα…», μου απαντάει…
«Εγώ φταίω που ο πούτσος μου είναι τόσο ευπρόσδεκτος μέσα στην κωλοτρυπίδα σου;», τον ρωτώ με τη σειρά μου…
Τον φιλώ τρυφερά, ευγενικά, ιπποτικά, στοργικά…
Η γλώσσα του ταξιδεύει πάνω στο στήθος μου… πάνω στο εύφορο έδαφος του αφαλού μου… Σταθμεύει στη νέα γη του εντυπωσιακά νόστιμου μετά την εκσπερμάτωση πούτσου μου…
«Σ’ ευχαριστώ πολύ…», μου λέει ξανά… τον ακούω που αναπνέει…
Του δίνω ένα γαλλικό φιλί σαλιώνοντας τα σαρκώδη χείλια του…
Μ’ αυτό τον τρόπο γιορτάζουμε την ημέρα των ευχαριστιών…
ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ
Αφού με γάμησε πρώτος, βάζω τα δυνατά μου και γλιστρώ αργά… εκατοστό-εκατοστό τον πούτσο μου μέσα στην κωλοτρυπίδα του μέχρι που τα πρόσωπά μας πλησιάζουν το ένα το άλλο. Οι μύτες μας συγκρούονται…
«Πως αισθάνεσαι;», τον ρωτάω…
«Εγώ; Μια χαρά… Εσύ βολεύτηκες;», μου απαντά και με ρωτάει…
Στηρίζομαι πάνω του… Ο πούτσος μου χώνεται ολόκληρος μέσα του…
«Αφού κατάφερα να τον χωρέσω…», του λέω και χαμογελώ…
Αισθάνομαι πως βράζω στα καζάνια της κόλασης… μαζί του… Ο πούτσος μου κινείται μια μέσα… μια έξω… κινείται ρυθμικά… Τον γαμάω κοιτάζοντας τα μάτια του… Πως μπορεί να είναι τόσο προκλητικός; Γλιστρώ τον πούτσο μου αργά για να παρατηρώ τις συσπάσεις από την καύλα στο πρόσωπό του… Σε κάθε εκατοστό του πούτσου μου οι μορφασμοί στο πρόσωπό του αλλάζουν… Προφανώς του αρέσει… Αναστενάζει…
Επιβραδύνω τον ρυθμό μου… κι έπειτα επιταχύνω, αυξάνω τον ρυθμό μου… ακολουθώ τον ρυθμό που θα με οδηγήσει στην αποκορύφωση…
Ακούω να μου ψιθυρίζει ενώ γλύφει τον λοβό του αυτιού μου…
«Χύσε, αγάπη μου…»
Οι αστράγαλοι του γαργαλάνε τα κωλομέρια μου και με τραβάνε βαθιά μέσα του…
«Καλά Χριστούγεννα, μωρό μου…», του λέω καθώς χύνω…