Κάτι άλλο;

Γδύνομαι. Μου δίνει ένα φιλί στο στήθος, στο σημείο της καρδιάς.

«Θέλεις κάτι, μωρό μου;»

«Να μ’ αγαπάς…»

«Εύκολο! Κάτι άλλο;»

«Γλύψε τον πούτσο μου σαν να είναι παγωτό χωνάκι, κάνε με να χύσω»

«Πες το ξανά…»

«Γλύψε τον πούτσο μου, κάνε με να χύσω… Ρούφηξε τα αρχίδια μου. Γάμησε με τη γλώσσα σου την κωλοτρυπίδα μου. Κάνε με να χύσω όπως μόνο εσύ ξέρεις…»

«Ωραία! Αυτό ήθελα ν’ ακούσω από εσένα, μωρό μου…».

Παράδειγμα προς μίμηση

… άλλο ένα ζευγάρι στο διπλανό δωμάτιο μας μιμείται… κάνουν έρωτα με τόσο θόρυβο που αισθάνομαι ότι βρίσκονται στο ίδιο δωμάτιο με το μωρό μου κι εμένα… Κι όμως… τους ακούμε καθαρά, αλλά δεν μπορούμε να τους δούμε… ακούμε ήχους από φερμουάρ που ανοίγουν… θορύβους, χτυπήματα στους τοίχους, κι έπειτα βογγητά, γυναικεία βογγητά, άπληστα βογγητά, ανδρικά βογγητά, πάθη, επιθυμίες… ήχους, υγρούς ήχους, λαχανιάσματα, χτυπήματα στον τοίχο, χτυπήματα, χτυπήματα… Θεέ μου… πως χτυπιούνται έτσι στον τοίχο;
Στηνόμαστε κι εμείς στον τοίχο κι έτσι όπως ακούμε προσεκτικά, χώνω στην κωλοτρυπίδα του μωρού μου τον πούτσο μου που είναι ήδη υγρός και καυλωμένος και… ωωω… μμμ… όσο κι αν τον βυθίζω δεν μπορεί να χωρέσει ολόκληρος… Κάνω άλλη μια προσπάθεια, θαρρώ πιο πετυχημένη, ο πούτσος μου είναι υγρός και γλιστράει με ευκολία τόσο προς τα μέσα όσο και προς τα έξω… Ζητώ από το μωρό μου να σφίξει λίγο την κωλοτρυπίδα του ώστε να φυλακίσει τον πούτσο μου μέσα του… οι ήχοι από το ζευγάρι ακούγονται πιο δυνατά… δεν είμαι σίγουρος για το πόσο θα μπορέσω να αντέξω χωρίς να εκσπερματίσω… οι κοιλιά μου τρίβεται πάνω στα κωλομέρια του μωρού μου καθώς σπρώχνω, σπρώχνω, σπρώχνω βαθιά τον πούτσο μου… βαθιά… τόσο βαθιά… τόσο άγρια… η κωλοτρυπίδα του μωρού μου είναι τόσο βαθιά που απορροφά εντελώς τον πούτσο μου και με βοηθά να τον σφυροκοπώ με μανία και να χύνω μικρές σταγόνες διάφανου σπέρματος… τελικά ίσως καθυστερήσω λίγο ακόμα την εκσπερμάτισή μου… θέλω ο πούτσος μου να χύσει σαν να είναι μάνικα πυροσβέστη…
Τώρα ακούγονται τα δικά μας βογγητά… τα βογκητά του μωρού μου που αισθάνεται τον πούτσο μου να πάλλεται μέσα στην κωλοτρυπίδα του καθώς τον γαμάω σκληρά… πιο σκληρά… σκληρότερα… Βρίσκομαι πολύ κοντά στο να χύσω… Ακούμε την γυναίκα από το διπλανό δωμάτιο που βογκάει, που φωνάζει δυνατά σαν να την σκοτώνουν: «ohhh jeesus… ohhh fuckk …», το μωρό μου καυλώνει και ξεκινάει να τραβάει μαλακία τον πούτσο του, ίσως από το μυαλό του να περνάει η σκέψη πως την γαμάει αυτός, δεν με πειράζει, πραγματικά δεν με πειράζει… Σκουπίζω το πρόσωπό μου… είναι ακόμα καλυμμένο από τα χύσια του μωρού μου… στάλες σπέρματος κυλούν πάνω στο στήθος μου… το τρίβω με τα δάχτυλά μου… με την παλάμη μου… το σκουπίζω από το σπέρμα. Το βλέμμα μου συναντιέται μ’ αυτό του μωρού μου καθώς γυρνάει το κεφάλι του προς τα πίσω… και… μμμ… μμμ… είμαι έτοιμος να χύσω… Το μωρό μου βογκάει από ευχαρίστηση… Χύνω… Η κωλοτρυπίδα του μωρού μου δεν είναι ικανή να κρατήσει όλα τα χύσια μου… Το σπέρμα μου κυλάει προς τα έξω, αναβλύζει από την κωλοτρυπίδα του μωρού μου… απομακρύνω τον πούτσο μου από μέσα του, όπως ο πρωθυπουργός απομάκρυνε τον υπουργό απασχόλησης και κοινωνικής προστασίας, προσπαθώ να σταματήσω τη ροή του σπέρματός μου βουλώνοντας το άνοιγμα της κωλοτρυπίδας του μωρού μου με το δάχτυλό μου… Μάταια… Το δάχτυλό μου γεμίζει πηχτό σπέρμα, το βάζω στο στόμα και το καθαρίζω… το σπέρμα μου συνεχίζει να κυλάει σαν ορμητικός χείμαρρος … δεν μπορώ να το σταματήσω… ΓΑΜΩΤΟ… ναι… φωνάζω δυνατά… ναι, ναι, ναι, ναι… Χύνω… Χύνω… Χύνωωωωω… Χύνωωωωωωωω…. Αν και φωνάζω όσο πιο δυνατά μπορώ ακούω τον παφλασμό του πούτσου μου που χώνεται ξανά μέσα στην κωλοτρυπίδα του μωρού μου… που εκρήγνυται σαν πύραυλος μέσα στο σώμα του μωρού μου… πάλι… πάλι… πάλι… ΠΑΛΙ…
Βογκώ από ευχαρίστηση… ο πούτσος μου παραμένει σκληρός, πρησμένος… Το μωρό μου βογκάει επίσης, σχεδόν κραυγάζει επικροτώντας το αποτέλεσμα του έντονου οργασμού μου… χύνω για τελευταία φορά φωνάζοντας δυνατά το όνομα του μωρού μου… χύνω και το σπέρμα μου εκτοξεύεται πάνω στη πλάτη του μωρού μου και λίγες σταγόνες καταβρέχουν τα αρχίδια μου…
Καταρρέουμε μαζί… από τον τοίχο στο πάτωμα… ικανοποιημένοι, ιδρωμένοι… ο πούτσος μου πάλλεται ακόμα… η μοκέτα λερώνεται από το σπέρμα μου… η καρδιά του μωρού μου χτυπάει δυνατά… η δική μου καρδιά τρέμει όπως του φοβισμένου πουλιού… Περιμένουμε να επανακτήσουμε τις δυνάμεις μας…

Ποια είναι η αγαπημένη σου ταινία;

O Στέφανος μου είχε ζητήσει πριν πολύ καιρό να γράψω κάτι για τις αγαπημένες μου ταινίες. Από τις 12 Μαρτίου που δέχθηκα την πρόσκληση προσπαθούσα καθημερινά να βάλω κάτω τις σκέψεις μου και να βάλω σε μια σειρά τις ταινίες που μ’ άγγιξαν. Ακόμα και σήμερα δεν έχω καταλήξει, τα κριτήρια μου αλλάζουν κάθε φορά… κάθε φορά που παρακολουθώ μια ταινία προσέχω κάτι διαφορετικό, μουσική, φωτογραφία, σενάριο, ηθοποιούς… Επειδή, όμως ο καιρός περνάει και σε καμία περίπτωση δεν θέλω να στενοχωρήσω τον Στέφανο, ξεκινώ από σήμερα μια αναφορά στις αγαπημένες μου ταινίες με κριτήριο το σενάριο τους και μόνο. Λοιπόν… ξεκινώ…

1. Μια ιστορία για την αγάπη… Moulin Rouge (2001). Σκηνοθέτης: Baz Luhrmann, Σενάριο: Baz Luhrmann & Craig Pearce, Πρωταγωνιστές: Nicole Kidman, Ewan McGregor, John Leguizamo, Jim Broadbent και Richard Roxburgh.

- Τι κάνεις;
- Δε σε χρειάζομαι πια! Πάντα μ’ έπειθες ότι αξίζω μόνο ό, τι πληρώνει κάποιος για μένα! Αλλά ο Κρίστιαν μ’ αγαπάει. Μ’ αγαπάει. Μ’ αγαπάει! Κι αυτό αξίζει τα πάντα. Θα φύγουμε μακριά σου, μακριά από τον Δούκα, μακριά απ’ το Μουλέν Ρουζ! Αντίο, Χάρολντ.
- Πεθαίνεις, Σατίν. Πεθαίνεις.
- Κι άλλο κόλπο;
- Όχι, αγάπη μου. Μας το είπε ο γιατρός.
-Μαρί;… Πεθαίνω. Ήμουν ανόητη …που…πίστεψα. Ανόητη…που πίστεψα. Όλα … τελειώνουν σήμερα. Ναι, όλα… τελειώνουν… σήμερα.
- Διώξε τον Κρίστιαν. Μόνο εσύ μπορείς να τον σώσεις.
- Θα δώσει μάχη για μένα.
- Εκτός αν πιστέψει ότι δεν τον αγαπάς. Είσαι μεγάλη ηθοποιός, Σατίν. Πείσε τον ότι δεν τον αγαπάς. Σώσε τον. Πλήγωσέ τον. Πλήγωσέ τον για να τον σώσεις. Δεν υπάρχει άλλος τρόπος. Η παράσταση πρέπει να συνεχιστεί…

2. Μια ιστορία για την αφοσίωση… Hable con Ella (2002). Σκηνοθέτης & Σεναριογράφος: Pedro Almodovar, Πρωταγωνιστές: Javier Camara, Dario Grandinetti, Leonor Watling και Rosario Flores.

- Μίλα της. Πες της το αυτό.
- Θα το ήθελα, αλλά δε μ’ ακούει.
- Πώς είσαι τόσο σίγουρος γι’ αυτό;
- Ο εγκέφαλός της είναι νεκρός, Μπενίνο.
- Μυστήριο το γυναικείο μυαλό, ιδίως σε τέτοιες παθήσεις.
- Πρέπει να προσέχεις τη γυναίκα, να της μιλάς…να μην ξεχνάς ότι είναι ζωντανή κι ότι την αγαπάς. Είναι η μόνη θεραπεία. Το ξέρω από πείρα.
- Και τι πείρα έχεις εσύ από γυναίκες;
- Μπενίνο, τι πείρα έχεις εσύ από γυναίκες; Τι πείρα έχεις εσύ από γυναίκες;
- Μεγάλη. Είκοσι χρόνια δίπλα σε μια, τέσσερα με μια άλλη.
- Μ’ αρέσει ο γκόμενος της ταυρομάχου. Φαίνεται βαρβάτος.
- Πώς το ξέρεις; Τον είδες;
- Φυσικά όχι, αλλά το δείχνει το πρόσωπό του.
- Και το φούσκωμα στο παντελόνι του.
- Είναι πολύ φίλος με τον Μπενίνο, ε;
- Είναι κι αυτός αδερφή;
- Αποκλείεται. Τι λες τώρα;
- Ο Μπενίνο τον παίρνει, λες;
- Όλος ο κόσμος το λέει!
- Κάνεις λάθος.
- Μου το είπε κι ο Δρ Βέγκα.
- Και πού το έμαθε αυτό;
- Απ’ τον πατέρα της Αλίσια.
- Δε μ’ αρέσει η οικειότητα που έχει με την ασθενή…
- …αλλά ο Βέγκα είπε να μην ανησυχώ, γιατί είναι αδερφή.
- Φεύγω και σ’ αφήνω να συνεχίσεις να τον θάβεις.
- Γουστάρει τον Μπενίνο.
- Δεν είναι με τα καλά της.

3. Μια ιστορία για την αγάπη που δεν πεθαίνει ποτέ… Bram Stoker’s Dracula (1992). Σκηνοθέτης: Francis Ford Coppola, Σενάριο: Bram Stoker, James V. Hart, Πρωταγωνιστές: Gary Oldman, Winona Ryder, Anthony Hopkins και Keanu Reeves.

- Ναι, αγάπη μου. Με βρήκες.
- Φως της ζωής μου.
- Το ήθελα από καιρό. Τώρα το ξέρω. Θέλω να είμαι μαζί σου για πάντα.
- Δεν ξέρεις τι λες.
- Ναι, ξέρω.
- Φοβήθηκα ότι δε θα ξανανιώσω τ’ άγγιγμά σου. Νόμισα πως είχες πεθάνει.
- Δεν υπάρχει ζωή σ’ αυτό το κορμί.
- Μα αφού ζεις. Ζεις. Τι είσαι; Πρέπει να ξέρω. Πρέπει να μου το πεις.
- Είμαι … τίποτα. Νεκρός. Άψυχος. Με μισούν και με φοβούνται. Στα μάτια του κόσμου είμαι νεκρός. Άκουσέ με. Εγώ είμαι το τέρας που κυνηγάνε οι ζωντανοί. Είμαι ο Δράκουλας.
- Εσύ σκότωσες τη Λούσι!
- Σ’ αγαπάω.
- Ο Θεός να με συγχωρέσει, σ’ αγαπάω. Θέλω να γίνω σαν εσένα. Να βλέπω ό, τι βλέπεις. Ν’ αγαπάω ό, τι αγαπάς.
- Για να περπατάς μαζί μου, πρέπει να πεθάνεις απ’ τη ζωή σου και να ξαναγεννηθείς στη δική μου.
- Θα είσαι για πάντα η αγάπη μου και η ζωή μου.
- Τότε σου δίνω αιώνια ζωή. Αιώνια αγάπη. Τη δύναμη της καταιγίδας και των θεριών της γης. Περπάτα μαζί μου, για να γίνεις η τρυφερή μου γυναίκα για πάντα.
- Ναι … ναι!

4. Μια ιστορία για την αμφισβήτηση του έρωτα… Lola Rennt (1998). Σκηνοθέτης & Σεναριογράφος: Tom Tykver, Πρωταγωνιστές: Franka Potente, Moritz Bleibtreu, Herbert Knaup και Nina Petri

- Μάννι; Μ’ αγαπάς;
- Βεβαίως και σ’ αγαπώ.
- Πώς μπορείς να είσαι τόσο σίγουρος;
- Δεν ξέρω, απλά είμαι. Θα μπορούσα να είμαι κάποια άλλη.
- Γιατί όχι;
- Γιατί είσαι το καλύτερο.
- Το καλύτερο τι;
- Το καλύτερο κορίτσι.
- Απ’ όλα τα κορίτσια του κόσμου;
- Ασφαλώς.
- Πώς το ξέρεις;
- Απλά το ξέρω.
- Έτσι νομίζεις.
- Οκ, έτσι νομίζω.
- Το βλέπεις;
- Ποιο;
- Δεν είσαι σίγουρος.
- Είσαι τρελή ή μου φαίνεται;
- Και αν δεν είχες γνωρίσει εμένα;
- Τι εννοείς;
- Θα έλεγες το ίδιο πράγμα και σε κάποιαν άλλη;
- Εντάξει, αφού δεν θες να τ’ ακούσεις.
- Δε θέλω ν’ ακούσω τίποτα. Θέλω να ξέρω πως νιώθεις.
- Εντάξει, τα αισθήματά μου λένε… ότι είσαι η καλύτερη.
- Ποιά είναι «τα αισθήματά σου» τέλος πάντων;
- Εγώ είμαι. Η καρδιά μου.
- Η καρδιά σου λέει: «Γεια σου Μάννι. Είναι μοναδική»
- Ακριβώς.
- Κι εσύ λες…
- «Ευχαριστώ για την πληροφορία. Τα λέμε».
- Ακριβώς.
- Και κάνεις οτιδήποτε σου λέει η καρδιά σου;
- Καλά, δε μιλάει ακριβώς … Δεν ξέρω… Απλά νιώθει.
- Λοιπόν πώς νιώθει τώρα;
- Ότι κάποιος ρωτάει σχετικά ηλίθιες ερωτήσεις.
- Μαν, δε μου μιλάς σοβαρά.
- Λόλα, τι συμβαίνει;
- Θες να μ’ αφήσεις;
- Δεν ξέρω. Νομίζω ότι πρέπει να πάρω μιαν απόφαση. Αλλά δεν το θέλω. Δε θέλω να φύγω.

5. Μια ιστορία για τo σεξ… Closer (2004). Σκηνοθέτης: Mike Nichols, Σενάριο: Patrick Marber, Πρωταγωνιστές: Natalie Portman, Jude Law, Julia Roberts και Clive Owen.

- Απάντησε στην ερώτησή μου. Είναι καλός;
- Ναι.
- Καλύτερος από μένα;
- Διαφορετικός.
- Καλύτερος;
- Πιο ευγενικός.
- Τι σημαίνει αυτό;
- Ξέρεις τι σημαίνει.
- Πες μου.
- Όχι.
- Σου φέρομαι σαν να ‘σαι πουτάνα;
- Καμιά φορά.
- Αναρωτιέμαι γιατί.
- Συγγνώμη, παραείσαι…
- Μην το πεις! Μην πεις: «Παραείσαι καλός για μένα». Είμαι, αλλά μην το πεις.
- Κάνεις το λάθος της ζωής σου.
- Με αφήνεις, επειδή δεν νομίζεις ότι σ’ αξίζει η ευτυχία.
- Την αξίζεις.
- Έκανες μπάνιο, επειδή έκανες σεξ μαζί του; Για να μην έχεις τη μυρωδιά του; Για να νιώσεις λιγότερο ένοχη; Πώς αισθάνεσαι;
- Ένοχη.
- Με αγάπησες ποτέ;
- Ναι.
- Το κάνατε εδώ μέσα;
- Όχι.
- Γιατί;
- Θα ήθελες να το κάναμε;
- Πες μου την αλήθεια.
- Ναι, το κάναμε εδώ μέσα.
- Πού;
- Εκεί.
- Πάνω εδώ;
- Εδώ γαμηθήκαμε πρώτη φορά.
- Σκεφτόσουν εμένα;
- Πότε;
- Πότε το κάνατε εδώ; Απάντησέ μου!
- Σήμερα το απόγευμα.
- Τελείωσες;
- Γιατί το κάνεις αυτό;
- Επειδή θέλω να μάθω.
- Ναι, τελείωσα.
- Πόσες φορές;
- Δύο.
- Πώς;
- Με έγλειψε και μετά γαμηθήκαμε.
- Ποιος ήταν πού;
- Εγώ πάνω, μετά με γάμησε από πίσω.
- Τότε έχυσες δεύτερη φορά;
- Θεέ μου… Γιατί είναι τόσο σημαντικό το σεξ;
- Επειδή είμαι ένας πρωτόγονος!
- Χαϊδευόσουν εκείνη τη στιγμή; Μαλακίστηκες για χάρη του;
- Καμιά φορά.
- Εκείνος;
- Κάνουμε τα πάντα. Ό, τι κάνουν όλοι στο σεξ!
- Σου αρέσει να του παίρνεις πίπα;
- Σου αρέσει ο πούτσος του;
- Τον λατρεύω!
- Θέλεις να χύνει στο πρόσωπό σου;
- Ναι!
- Τι γεύση έχει;
- Τη δική σου, αλλά πιο γλυκιά!
- Έτσι μπράβο. Σ’ ευχαριστώ. Σ’ ευχαριστώ για την ειλικρίνειά σου.

Ζωντανό βιβλίο

«Πες μου άλλη μια ιστορία… βρες έναν τρόπο να με αποπλανήσεις…», μου λέει
Τα μάτια μου κλείνουν από τη νύστα, δεν έχω προσαρμοστεί με την αλλαγή της ώρας και ίσως δεν προσαρμοστώ ποτέ…
«Προσπαθώ, μωρό μου… Θα σου πω μια ιστορία που θα σου αρέσει πολύ… μια ιστορία καλύτερη από την προηγούμενη…», του λέω…
«Τι σκέφτεσαι;», με ρωτάει κοιτώντας με στα μάτια…
«Τίποτα… Απλά, σε γδύνω με το βλέμμα μου…», του απαντώ… προσπαθώ να κρύψω την αλήθεια. Πιστεύω πως δεν θα μπορέσω να μείνω μαζί του στη Νέα Υόρκη όσο πολύ κι αν τον αγαπώ…
«Α, ναι; Αλήθεια;», μου λέει και μου χαμογελά όχι όπως συνήθως… Μου χαμογελά σαν να διαφωνεί με την απάντησή μου… Με κοιτάει με το αλάνθαστο βλέμμα του…
«Τώρα σου σκουπίζω τα πόδια και σε ξαπλώνω στο κρεβάτι…», ξεκινώ να του λέω μια νέα ιστορία, ρίχνοντας κλεφτές ματιές ολόγυρα στο δωμάτιο που είναι γεμάτο από καπνό τσιγάρου…
Και μου λες… με την βαθιά, ερωτική φωνή σου… θυμάσαι πως αυτή την ιστορία σου την έχω πει ξανά… πολλές φορές…
«Αυτή είναι μια ιστορία που την επαναλαμβάνεις συνέχεια… Θέλω να μου πεις μια άλλη… χωρίς κρεβάτι… χρησιμοποίησε το τραπέζι καλύτερα…», μου λέει…
«Το τραπέζι θες;», τον ρωτώ…
«Ναι…», μου απαντάει…
«Πες μου πως θέλεις ν’ αρχίσω…», του ζητώ…
«… Μμμ… καθόμαστε γύρω από το τραπέζι… πίνουμε καφέ… το τραπέζι είναι τόσο μεγάλο που πρέπει να τεντώσουμε τα κορμιά μας για να φιληθούμε… Έτσι θέλω να ξεκινήσει η ιστορία… Συνέχισε…», μου λέει…
«Βρίσκεσαι απέναντί μου, τεντώνεις το κορμί σου για να με φιλήσεις… Έτσι όπως τεντώνεσαι, το κουμπί από το πουκάμισό σου ανοίγει και το βλέμμα μου καρφώνεται στο στήθος σου… Η έκθεση της γυμνής σου σάρκας είναι το καλύτερο δώρο που θα μπορούσες να μου κάνεις… Απλώνω το χέρι μου πάνω σου… τσαλακώνω το ύφασμα του πουκάμισού σου… γλιστρώ τον δείκτη μου στο στήθος σου, γράφω με την άκρη του δάχτυλού μου «Σ’ αγαπώ»… ξεκουμπώνω τα κουμπιά του πουκάμισού σου… όλα… μέχρι τον αφαλό… Εκεί σταματώ…», του λέω…
«Γιατί σταματάς; Τι γίνεται παρακάτω;», με ρωτάς βάζοντας το τσιγάρο μου στο στόμα σου…
Εκμεταλλεύομαι τη διακοπή, προσέχω την αναπνοή του, είναι τόσο ήρεμη όπως τα μικρά κύματα της θάλασσας το καλοκαίρι… Αγγίζω τον καρπό του… Το μπλουζάκι που του αγόρασα το πρωί του έρχεται τόσο μεγάλο που το αριστερό μανίκι χαλαρώνει πάνω του και γλιστράει από τον ώμο… περπατώ με τα δάχτυλά μου από τη παλάμη μου μέχρι ψηλά… μέχρι τον ώμο του… Συνεχίζω να του διηγούμαι την ιστορία… οι λέξεις μου τυλίγουν τα αυτιά του… η παλάμη μου τυλίγει τον βραχίονά του… Σέρνω τον δείκτη μου πάνω στο χέρι του… κινούμαι σαν πειρασμός, σαν ένα φίδι στον παράδεισο… Το μωρό μου προσέχει τη κίνηση του δάχτυλού μου… κοιτάζει εμένα… κοιτάζει το δάχτυλο… κοιτάζει ξανά εμένα… Του γράφω ξανά «Σ’ αγαπώ»… δεν μπορεί να δει τι του γράφω, μπορεί όμως να αισθανθεί… μπορεί να αισθανθεί ένα-ένα τα γράμματα… Έτσι όπως κοιταζόμαστε στα μάτια είμαι σίγουρος πως έχει καταλάβει το υπονοούμενο…
Σταματώ ξανά την ιστορία… Τον κοιτώ…
«Γιατί δεν συνεχίζεις;», μου λέει…
«Καταλαβαίνεις τι σου γράφω στο χέρι;», τον ρωτώ…
«Αισθάνομαι τις φράσεις που γράφεις πάνω μου σαν να μου τις λες… Θα μείνεις μόνο στο χέρι ή θα συνεχίσεις να γράφεις και στο υπόλοιπο κορμί μου;», με ρωτάει κι αυτός…
Δεν απαντώ αμέσως… ρουφάω μια τζούρα από το τσιγάρο που μοιραζόμαστε…
Συνεχίζω…
«… σηκωνόμαστε, απομακρυνόμαστε από το τραπέζι… ξαπλώνουμε στο κρεβάτι… Σε κρατώ από το χέρι, σαν να είσαι το μικρό παιδί κι εγώ η μαμά σου… Σε φιλώ στο στόμα… τα χείλια μου τσούζουν από το προηγούμενο γεμάτο πάθος φιλί μας… Πιάνω το πουκάμισό σου από τον γιακά και σου το τραβάω προς τα πάνω, σηκώνεις τα χέρια σου ψηλά χωρίς να σου το ζητήσω… σου το βγάζω ανακατεύοντας τις μπούκλες σου… Σε λίγο το πουκάμισο περνάει στη σφαίρα της λήθης, είναι ένα ρούχο που δεν σε αφορά… Τώρα είμαι έτοιμος να γράψω περισσότερα πάνω σου… Σε γυρίζω μπρούμυτα στο κρεβάτι… Είμαι έτοιμος να γράψω το πρώτο κεφάλαιο της ιστορίας μου στο δέρμα της πλάτης σου…. Όσο γρήγορα μιλώ, άλλο τόσο γρήγορα γράφω πάνω σου… Σύντομα, οι δυο σου ώμοι στολίζονται από τις λέξεις μου… συνεχίζω να γράφω… Το γράψιμό μου θυμίζει παλίρροια που σιγά-σιγά σκεπάζει το κορμί σου… το δέρμα σου, το βελούδινο, ερωτικό δέρμα σου… Σειρά έχουν τα χέρια σου…», του λέω και σταματώ ξανά…
Ρουφάει μια τζούρα από το τσιγάρο… Φυσάει τον καπνό πάνω μου… Ο καπνός με ζαλίζει, προς στιγμή σταματούν οι σκέψεις μου… Η ιστορία όμως δεν έχει τελειώσει… υπάρχει τόση σάρκα έτοιμη να γεμίσει με τη φανταστική ιστορία μου… δεν μπορεί να τελειώσει τόσο εύκολα αυτή η ιστορία… Τι μας έλεγε η φιλόλογος στο μάθημα της έκθεσης; Μια ιστορία πρέπει να έχει ένα πολύ καλό πρόλογο, να έχει ένα εντυπωσιακό αποκορύφωμα και ένα επίλογο που θ’ αφήνει όλους ευχαριστημένους… Αυτές τις συμβουλές θα ακολουθήσω κι εγώ για την ιστορία αποπλάνησης που διηγούμαι στο μωρό μου…
Συνεχίζω…
«… γράφω πιο γρήγορα πάνω στο κορμί σου… θέλω περισσότερο χώρο… Τραβώ προς τα κάτω το παντελόνι σου… δεν θέλω κανένα ύφασμα να σκεπάζει το κορμί σου… Σε γυρνώ ανάσκελα… Γράφω τυχαίες λέξεις στο στήθος σου, στα πέλματα των ποδιών σου, στους μηρούς σου… Χωρίς να το καταλάβω, το κορμί σου γεμίζει λέξεις… Δεν υπάρχει καθόλου χώρος για να ολοκληρώσω την ιστορία μου, δεν υπάρχει χώρος να υλοποιήσω τη φαντασίωσή μου… Προσπαθώ να σβήσω κάποιες από αυτές, αλλά δεν μπορώ… Οι λέξεις αν και μικρές είναι ανεξίτηλες πάνω σου… τις σβήνω σύροντας τη παλάμη μου πάνω τους κι αυτές αντί να σβήνουν γίνονται πιο έντονες… Πρέπει να γράψω όμως έναν επίλογο… θα τελειώσω την ιστορία μου γράφοντας γύρω –γύρω από τον αφαλό σου…», του λέω…
Σταματώ πάλι, τον κοιτώ στα μάτια, σ’ αυτά τα υπέροχα μοναδικά μάτια του… Θέλω να παρατηρήσω μέσα στα μάτια του το πόσο τον επηρέασε η ιστορία μου… αν του άρεσε, πόσο του άρεσε… Κάτι μέσα μου με αποτρέπει να ολοκληρώσω την ιστορία μου…
«Συνέχισε…», μου λέει… ο τόνος της φωνής του κρύβει έναν φόβο… μια περιέργεια… «… συνέχισε, σε παρακαλώ…», μου λέει και φυσάει τον καπνό του τσιγάρου στο πρόσωπό μου…
«Δεν μπορώ να συνεχίσω…», του λέω… Γλιστρώ το δάχτυλό μου από το στήθος του μέχρι το στομάχι του… «… δεν μπορώ, μωρό μου… Θαρρώ πως έχω χάσει την ικανότητά μου να σου διηγούμαι ιστορίες…», του λέω…
«Αυτό είναι το τέλος;», με ρωτάει…
«Αυτό είναι το τέλος της ιστορίας, της ιστορίας που σκέφτηκα για να σε αποπλανήσω… Τελειώνει εδώ και εξασθενίζει σαν τις σκιές όταν ανοίξει το φως…», του λέω και ανοίγω το φως του δωματίου…
«Κατάλαβα…», μου λέει απογοητευμένος και σηκώνεται αφήνοντας το τσιγάρο να πέσει αναμμένο πάνω στα σκεπάσματα του κρεβατιού…

Ο άντρας των ονείρων σου

Αγκάλιασε με,
μα άφησέ με να σ’ αγκαλιάσω κι εγώ.
Αγάπησε με,
όπως σ’ αγαπώ κι εγώ…
το ίδιο έντονα…
Λάτρεψέ με…
γιατί αν και φαίνομαι δυνατός
είμαι τόσο εύθραυστος…
ανίσχυρος
έρμαιο των ορμών μου…
Σεβάσου με
και θα ανταμειφτείς γι’ αυτό…
Μην ξεχνάς…
Κοίτα…
Είμαι γυμνός…
Ένας γυμνός εραστής
ίσως…
… ο άντρας που πάντα ονειρευόσουν να έχεις…
Μια αρσενική πουτάνα στο κρεβάτι σου…
Ένας ντροπαλός σύντροφος στο πλευρό σου…
Μη θεωρείς τίποτα δεδομένο
Είμαι εδώ για να σε εκπλήττω… ευχάριστα
Κάθε στιγμή
Κάθε μέρα.

Αριστουργήματα

Ξέρεις μωρό μου πόσο μου αρέσει να σε βλέπω, ε; Δεν το ξέρεις; Ασφαλώς και το ξέρεις… Με βλέπεις κι εσύ… Είμαι ξαπλωμένος αναπαυτικά στον καναπέ, με τα χέρια μου μαξιλάρι, απολαμβάνω την εικόνα, τους ήχους και τις μυρωδιές της ευχαρίστησής σου… της μαλακίας που τραβάς στον πούτσο σου…
Πιστεύεις πως είναι φυσιολογική η απόλαυση της ηδονοβλεψίας; Γιατί να θέλω να βρίσκομαι απέναντί σου και να σε κοιτώ χαϊδεύοντας τον πούτσο μου, από τη στιγμή που μπορούμε να είμαστε μαζί, πάνω στο ίδιο κρεβάτι και να γαμιόμαστε; Γιατί με καυλώνει τόσο πολύ ο τρόπος που λικνίζονται τα δάχτυλά σου πάνω στον πούτσο σου; Γιατί να είναι τόσο απολαυστική η ευχαρίστηση του να περιπλανιούνται τα μάτια μου πάνω στο θεϊκό κορμί ενός ονειρεμένου πλάσματος όπως είσαι εσύ, μωρό μου;
Μπορείς να μου απαντήσεις; Να δώσεις εξηγήσεις στις απορίες μου;
Αρκετές φορές παρακολουθώ ξανά και ξανά τα βίντεο από τα γαμήσια μας… Σαν να μη πρωταγωνιστώ καθόλου σ’ αυτά, τα κοιτώ με στόμα ανοιχτό και μοιράζομαι την απόλαυση αγγίζοντας προσεκτικά τον πούτσο μου… Απολαμβάνω το τρυφερό πάθος των φιλιών σου, τον αισθησιασμό του αγγίγματός σου… Ακούω τις μικρές, κοφτές κραυγές της αμοιβαίας ικανοποίησής μας… Ζουμάρω και καρέ-καρέ παρακολουθώ τη στιγμή που χύνεις, τη ποσότητα του σπέρματος που αναβλύζει από τον πούτσο σου… το πόσο μακριά εκτοξεύονται τα χύσια σου… Οι εικόνες αυτές κάνουν τον πούτσο μου μεγάλο, σκληρό, πρόθυμο… είναι καλύτερα να μην τον χαρακτηρίσω άπληστο, αλλά απελπισμένο για βύθιση στην κωλοτρυπίδα σου…
Απελπισμένος… αυτή είναι η σωστή λέξη…
Ξέρεις τις ορέξεις μου… την ένταση των ορμών μου… Ξέρεις πολύ καλά ότι καθώς ο χρόνος περνάει, γίνονται πιο ήπιες, αλλά φιλόδοξες…
Να! Κοίτα… Συμβαίνει πάλι…
Έχω παράδοση χρόνων στο να προσφέρω την τέλεια μαλακία στον πούτσο μου… τα χέρια μου είναι εξειδικευμένα στη μαλακία… μωρό μου, μοναδικέ μου εραστή… το μέγεθος του πούτσου μου, για πρώτη φορά, επισκιάζει το δικό σου… και, να!… κοίτα… η εικόνα του θα κυριεύσει το μυαλό σου, το σώμα σου… δεν θα ξέρεις με τι πρέπει να τον τιθασεύσεις… Με τα δάχτυλά σου; Με τα χείλια σου; Με τη γλώσσα σου; Με τι;
Μια απάντηση είναι η σωστή… Χρειάζεται ένας πολύ καλός συνδυασμός και των τριών περιπτώσεων για να μπορέσεις να ικανοποιήσεις τον πούτσο μου… Αυτή τη σωστή απάντηση περιμένω από εσένα…
Φυσικά, μπορείς να αυτοσχεδιάσεις… Το πονηρό μυαλό σου έχει εξελιχθεί αρκετά, τουλάχιστον αυτό διαπιστώνω… το γεμάτο γοητεία βλέμμα σου είναι έτοιμο να εξερευνήσει το κορμί μου… με τον ίδιο τρόπο που εξερεύνησα κι εγώ το δικό σου… Είμαι έτοιμος να σου αποκαλύψω τη ξέφρενη ευχαρίστηση που μπορεί να προσφέρει ένας άντρας στον εραστή του…
Μπορείς να φανταστείς την εικόνα; Ε; Ρίξε μια ματιά στο βίντεο…
Τα στόματά μας ενώνονται, τα χείλια μου ακουμπάνε τα δικά σου και μετά πέφτουν, κυλούν προς τα κάτω… σε κάθε πλευρά του ευαίσθητου λαιμού σου… στους ώμους σου… στο στήθος σου… Κοίτα… Η γλώσσα μου τυλίγει τις ρόγες σου, τις περιβάλλει με διάθεση προστατευτική, το στόμα μου τις θηλάζει έτσι όπως στέκονται περήφανες, αγέρωχες… Τα χέρια μου γλιστρούν πάνω στο κορμί σου, οι τρίχες του στήθους μου κυματίζουν από την ανάσα σου… Τα δάχτυλά σου χαϊδεύουν τον πούτσο μου, τον φλεγόμενο από το πάθος πούτσο μου, ομόφωνα τα δάχτυλά μου βυθίζονται στην κωλοτρυπίδα σου, αποκαλύπτουν το υγρό κέντρο της επιθυμίας σου… της σφοδρής επιθυμίας σου… Τα δάχτυλά μου κάνουν πάρτι μέσα στην κωλοτρυπίδα σου και ο πούτσος μου δέχεται τα αρπακτικά φιλιά σου… αυτή είναι η ευχαρίστηση της αμοιβαίας απόλαυσης… της ταυτόχρονης και για τους δυο μας απόλαυσης…
Λοιπόν, πως σου φανήκαμε;
Σου άρεσε η εικόνα μας όταν γαμιόμαστε;
Θα μου επιτρέψεις ποτέ να κυκλοφορήσω τα βίντεο στο διαδίκτυο;

Πρόβα

Επιστρέφω στο ξενοδοχείο νωρίτερα από το μωρό μου… Τον έχω αφήσει με τον Μάνο σ’ ένα Starbucks. Ο Μάνος είναι ένας φίλος μου, ελληνοαμερικανικής καταγωγής, που θα μας βοηθήσει σημαντικά ώστε να βρούμε μια άκρη για την αναζήτηση σπιτιού. Τον Μάνο τον γνώρισα πριν τέσσερα χρόνια, μια περίοδο της ζωής μου που ήμουν μόνος και το cyber sex ήταν ένα μέρος της καθημερινότητάς μου.

Πριν βγούμε έξω είχα παρακαλέσει τον υπάλληλο στη ρεσεψιόν να κλείσει τον κλιματισμό για να μπορέσω, επιτέλους, να καπνίσω και να το ετοιμάσει έτσι ώστε να δειπνήσουμε ρομαντικά στο δωμάτιο. Επέστρεψα νωρίτερα μόνο και μόνο γι’ αυτό το λόγο… για να σιγουρευτώ πως όλα είχαν ετοιμαστεί σωστά και να απολαύσω τη γεύση του καφέ από τα Starbucks με ένα τσιγάρο… Πραγματικά, το δωμάτιο έγινε πολύ συμπαθητικό… χωρίς κλιματισμό, με πολλά κεριά, και τραβηγμένες τις κουρτίνες… Η θέα από τόσο ψηλά είναι υπέροχη αλλά να που έχω φόβο με το ύψος… Τελειώνοντας τον καφέ και τραβώντας μια τελευταία τζούρα από το τσιγάρο, αισθάνομαι επιτέλους άνθρωπος… Τηλεφωνώ στο μωρό μου… μου λέει πως θα τον φέρει ο Μάνος με το αυτοκίνητο, δηλαδή σε είκοσι λεπτά θα βρίσκεται στο ξενοδοχείο… Καταπιάνομαι με το να μεταμορφώσω το δωμάτιο σ’ ένα χώρο έτοιμο για γαμήσι… Για να μη λερώσουμε για δεύτερη φορά τα σκεπάσματα, απλώνω ένα σεντόνι που κουβαλάει πάνω του όλη τη «Φρουτοπία». Ανάβω από δυο αρωματικά κεριά σε κάθε κομοδίνο, αριστερά και δεξιά του κρεβατιού, και ένα κερί πάνω στη συσκευή της τηλεόρασης… Τα κεριά δημιουργούν μια υπέροχη ατμόσφαιρα που κάνει περιττή κάθε ανάγκη για τεχνητό φωτισμό… Ολοκληρώνοντας την παρέμβασή μου μ’ αυτές τις μικρές, αλλά τόσο σημαντικές λεπτομέρειες, κατευθύνομαι προς το μπάνιο για ένα ντους… Καλύπτω το κουρασμένο από το περπάτημα κορμί μου με φυσαλίδες αφρόλουτρου και απολαμβάνω το συναίσθημα της κίνησης των χεριών μου πάνω μου… προσεκτικά, δεν αφήνω ούτε ένα σημείο του κορμιού μου που να μη το πλύνω σχολαστικά… Σκουπίζομαι με μια χνουδωτή πετσέτα που έχει κεντημένα πάνω της τα αρχικά του ξενοδοχείου και στεγνώνω τα μαλλιά μου βάζοντας το κεφάλι κάτω από το ζεστό αέρα σεσουάρ… Επιστρέφω προς το κρεβάτι φορώντας γύρω από τη μέση μου την πετσέτα… Στο πόμολο της ντουλάπας βρίσκω κρεμασμένη τη μια και μοναδική γραβάτα του μωρού μου… Τη φοράω και αισθάνομαι πως φορώ το μωρό μου… Στέκομαι μπροστά στον μεγάλο καθρέφτη, αφήνω την πετσέτα να κυλήσει από πάνω μου… Η άκρη της γραβάτας ακουμπάει απαλά στη βάση του πούτσου μου… Βγάζω από το συρτάρι ένα μποξεράκι, λευκό, κλασικό… και το φορώ…

Είμαι έτοιμος…

Κάθομαι στο κρεβάτι και περιμένω… Ανάβω άλλο ένα τσιγάρο… Είμαι σχεδόν γυμνός, φορώντας μόνο το μπόξερ και τη γραβάτα του μωρού μου που κρέμεται πάνω στο στήθος μου σαν παράσημο… Μου αρέσει πολύ η γραβάτα, θα την εντάξω στη σημερινή ερωτική μου φαντασίωση. Κρατώντας με από τη γραβάτα, το μωρό μου, θα είναι το αφεντικό μου κι εγώ το πιστό, υπάκουο κατοικίδιο ζώο… Αυτή θα είναι η φαντασίωσή μου, η οποία θα γίνει πραγματικότητα σήμερα… Πάντα ήθελα να ανοίξω την πόρτα στο μωρό μου φορώντας μόνο το εσώρουχο και την γραβάτα του… Ο πούτσος μου είναι ήδη σκληρός και περιμένει κρυμμένος μέσα στο ύφασμα του μπόξερ… Δεν τον αγγίζω γιατί ξέρω πως και χωρίς να τον τραβήξω μαλακία, είναι ικανός να εκσπερματίσει χωρίς τη θέλησή μου και να λερώσει το εσώρουχό μου…

Το τηλέφωνο του δωματίου χτυπάει, με ειδοποιούν από τη ρεσεψιόν πως το μωρό μου ανεβαίνει… Η καρδιά μου χτυπάει δυνατά, συναγωνίζεται τον ήχο των χτυπημάτων του μωρού μου πάνω στη πόρτα… Σβήνω το τσιγάρο μέσα σ’ ένα αυτοσχέδιο σταχτοδοχείο και προχωρώ προς την είσοδο του δωματίου… Κοιτώντας το πρόσωπό του στη βιντεοκάμερα ο πούτσος μου αναστατώνεται… Ανοίγω τη πόρτα και στέκομαι προσοχή σαν στρατιωτάκι… Το μωρό μου χαμογελάει σαν μικρό παιδί… το βλέμμα του ταξιδεύει πάνω μου… στα μάτια μου, στο πρόσωπό μου… στη γραβάτα του… στο στήθος μου… στο προκλητικό φούσκωμα του σκληρού πούτσου μου… Χαμογελάει και μένει ακίνητος…

«Δεν θα μπεις;», τον ρωτώ και κλείνω με νόημα το μάτι μου οδηγώντας τον στα ενδότερα του δωματίου…

Do not disturb…

… Βιαστικά μπαίνουμε στο δωμάτιο, λυγίζοντας την κάρτα με την οποία ανοίγουμε τη πόρτα… Σκουπίζεις τον ιδρώτα από το μέτωπό μου με τη παλάμη σου… Πρέπει οπωσδήποτε να καπνίσω… Είναι σχεδόν φασιστικός ο τρόπος που αντιμετωπίζουν τους καπνιστές στη Νέα Υόρκη… όσους καπνιστές έχουν απομείνει δηλαδή… Στο δρόμο μου έλεγες πως όταν έρθουμε να μείνουμε εδώ, θα αναγκαστώ να σταματήσω το κάπνισμα… Σου έκλεισα το στόμα μ’ ένα φιλί και για πρώτη φορά από τη στιγμή που φτάσαμε κατάλαβα πως θα μπορώ με περισσότερη ελευθερία να σου εκφράζω την αγάπη μου ακόμα κι όταν περπατάμε στο δρόμο…

Κλείνοντας τη πόρτα πίσω μας αγκαλιαζόμαστε, τα χείλια μας συντονίζονται, ενστικτωδώς, σε αντίθεση με μας που είμαστε μπερδεμένοι με τη διαφορά της ώρας, κολλάνε από τη δύναμη του πάθους και η επείγουσα ανάγκη μου να καπνίσω εξανεμίζεται… Σε ρίχνω στο κρεβάτι ανάσκελα και όρθιος όπως είμαι στέκομαι σε κοιτώ… Τα πόδια σου τα κρατάς ενωμένα, σφικτά… Τα παπούτσια σου λερώνουν τα σκεπάσματα του κρεβατιού… Σκύβω από πάνω σου… Ο γιακάς της μπλούζας μου ακουμπά τα χείλια σου…

«Μιχάλη, είσαι τόσο όμορφος…», σου ψιθυρίζω στο αυτί…

Σηκώνομαι ξανά… σε κοιτώ από ψηλά, βγάζω τη μπλούζα μου κι εσύ ξεκουμπώνεις αργά τα κουμπιά του πουκάμισού σου… Αφού έχω ξεχάσει το τσιγάρο, θέλω απελπισμένα να σε γαμήσω… Σε θέλω τόσο έντονα, που δεν μπορώ να ελέγξω τίποτα… ούτε την ίδια την ύπαρξή μου… Βγάζω το παντελόνι, γλιστρώ το χέρι μέσα στο εσώρουχό μου… αγγίζω τον πούτσο μου, τον τραβώ έξω…

«Αγάπη, κοίτα πόσο μ’ έχεις καυλώσει…», σου λέω…

Η εικόνα του χεριού μου που εξαφανίζεται και επανεμφανίζεται… μέσα και έξω από το εσώρουχο μου και η υγρή, από το σπέρμα, παλάμη μου κεντρίζει το ενδιαφέρον σου και σε καυλώνει κι εσένα… Ξεκινάς δράση μιμούμενος τις κινήσεις μου… Βγάζεις το πουκάμισό σου, το παντελόνι σου, το σλιπ σου… σηκώνεσαι, ο πούτσος σου έχει ήδη σηκωθεί, γονατίζεις πάνω στο κρεβάτι και απλώνεις τα χέρια σου πάνω στον πούτσο μου… Θέλω μόνος μου να ολοκληρώσω τη τόσο σημαντική διαδικασία της μαλακίας χωρίς τη βοήθειά σου… γι’ αυτό σε σπρώχνω με δύναμη και σε ξαπλώνω όπως και πριν, ανάσκελα, στο κρεβάτι, κάνοντας μια επίδειξη της δύναμής μου… Αβίαστα τα πόδια σου καταλήγουν πάνω στους ώμους μου και μπορώ να δω το λατρεμένο σου αξιοθέατο, τη σφικτή σου κωλοτρυπίδα…

«Αφού δεν μπόρεσα να καπνίσω τόσες ώρες, μπορώ τουλάχιστον να σε γαμήσω;», σε ρωτάω…

«Είναι το μόνο που μπορείς να κάνεις…», μου λες και χαμογελάς…

«Μπορώ να δοκιμάσω πρώτα τη γεύση σου;…», σε ρωτάω ξανά…

«Αμέ…», μου απαντάς…

Χώνω το μικρό μου δαχτυλάκι στην κωλοτρυπίδα σου και στη συνέχεια το βάζω στο στόμα μου…

«Μμμμ… παραμένει η ίδια αγαπημένη γεύση που ξέρω από την Ελλάδα…», σου λέω και χαμογελώ…

«Τι περίμενες; Αλλάζει η γεύση της κωλοτρυπίδας μ’ ένα ταξίδι;», με ρωτάς…

«Όχι… αλλά της λείπει κάτι για να γίνει πιο νόστιμη…», σου λέω…

«Τι;», με ρωτάς με απορία και χαμογελάς…

«Της λείπει η γεύση του σπέρματος…», σου λέω με ύφος εμπειρογνώμονα…

«Γι’ αυτό πρέπει να φροντίσεις εσύ…», μου λες…

Έχοντας την άδεια σου, καθοδηγώ τον πούτσο μου κατευθείαν μέσα στην κωλοτρυπίδα σου… Τινάζω τον πούτσο μου μέσα σου… γρήγορα… γρηγορότερα… αργά… πιο αργά… βαθύτερα… βαθιά… σκληρά… απαλά… ο πούτσος μου θριαμβευτικά γαμάει την κωλοτρυπίδα σου με τις γνωστές τεχνικές και επιδόσεις για πρώτη φορά στη Νέα Υόρκη… Ο πούτσος μου παραμένει θαμμένος μέσα σου για αρκετή ώρα… Ρίγος διαπερνά την σπονδυλική μου στήλη… Τα συναισθήματά μου είναι τόσο έντονα, τεράστια… τεράστια σαν τα κτίρια της πόλης… τεράστια σαν τον πούτσο σου που καμαρώνει στητός και ταρακουνιέται μέσα στη παλάμη σου…

Με το ένα…. με το δυο… με το τρία… χύνουμε και οι δυο τη στιγμή που χτυπάει η πόρτα…

«Don’t disturb… please», φωνάζω ασθμαίνοντας… κουρασμένος μετά την εκσπερμάτιση…

Wake up in Νew Υork

Wake up in New York

Put a comb through your hair

Don’t you ever want to lie down

When there’s no-one else around

I want to say this to you

I know I hurt you

You know you hurt me too

Don’t you ever want to lie down

Close your eyes and leave the ground

I want to get hold of you

I’ll meet you in New York

By the drugstore on First Avenue

And then we will lie down

With the buildings all around

I want to say this to you

I want to say this to you

Wake Up in New York – Craig Armstrong feat. Evan Dando

Νέα Αρχή

Κοιμηθήκαμε τόσο ήρεμα μετά το ταξίδι μας… κοιμηθήκαμε για πολλές ώρες, δεν ξέρω πόσες ώρες κοιμηθήκαμε… άνοιξα τα μάτια και αισθάνθηκα σαν αρκούδα που ξυπνάει μετά από χειμερία νάρκη… Μόλις φτάσαμε στο ξενοδοχείο πήρα το μωρό μου μια πίπα μέσα στην τουαλέτα… Μια πίπα για να γιορτάσουμε την άφιξή μας στη Νέα Υόρκη. Ξέρω πως το σπέρμα είναι υγιεινό, αλλά δεν ήξερα πως είναι και τόσο μεθυστικό… Ξυπνώ και νιώθω πως ξυπνώ μετά από ένα όμορφο όνειρο… ένα αίσθημα τόσο όμορφο… Το μωρό μου έχει ξυπνήσει κι αυτό… Με το ένα του χέρι τρίβει τον ώμο μου και το μπράτσο μου… Με το άλλο του χέρι πιάνει το δικό μου… Θέλω να τσιμπηθώ, να τον τσιμπήσω… θέλω να διαπιστώσω ποιος από τους δυο μας κοιμάται… ποιος από τους δυο μας ονειρεύεται… Θέλω να διαπιστώσω αν το ταξίδι μας αυτό είναι ένα όνειρο μου ή είναι, όπως υποψιάζομαι, πραγματικότητα…
Ναι, είναι μια πραγματικότητα… Μια πραγματικότητα συναρπαστική… Μια πραγματικότητα ευτυχισμένη… Το μωρό μου δεν βλέπει που έχω τα μάτια μου ανοιχτά… πιστεύει πως κοιμάμαι… Μου μιλάει και ακούω προσεκτικά κάθε του λέξη… κάθε λέξη του τη περνάω από το φίλτρο της αγάπης μου γιατί ξέρω πως προέρχεται από τα βάθη της καρδιάς του…
Από τη πρώτη στιγμή που πατήσαμε το πόδι μας στο αεροδρόμιο της Νέας Υόρκης και του έπιασα με καμάρι το χέρι μέχρι να περάσουμε από τον έλεγχο, κατάλαβα πως το ταξίδι αυτό μπορεί να σταθεί αφορμή για μια νέα αρχή… Μπορεί να ακούγεται γελοίο και απίστευτο, μα πιστεύω ακράδαντα πως η απόφασή μου να ακολουθήσω το μωρό μου, έστω και διερευνητικά, στη Νέα Υόρκη, είναι μια απόφαση που δείχνει… που προδίδει την αφοσίωσή μου και την αγάπη μου στον Μιχάλη. Είναι μια απόφαση πραγματικής αφοσίωσης… Πολλές φορές κατά τη διάρκεια του πολύωρου ταξιδιού μας αναρωτήθηκα αν θα μπορούσα για έναν άλλο, οποιοδήποτε άντρα, να κάνω μια τέτοιου μεγέθους «θυσία». Δεν θα μπορούσα… Ειλικρινά δεν θα μπορούσα… Μόνο για το μωρό μου θα μπορούσα να το κάνω, όπως κι έγινε…
Εδώ και πολύ καιρό περίμενα την ευκαιρία να ξεκινήσω μια νέα ζωή με το μωρό μου… Μια νέα ζωή… που δεν θα αργήσει … Αν όλα πάνε καλά, από τον Σεπτέμβριο θα ζούμε με το μωρό μου στη Νέα Υόρκη…
Κι έτσι όπως σκέφτομαι όλα αυτά περί νέας ζωής, ακούω το μωρό μου να μου λέει: «Δεν μπορώ να περιμένω άλλο την έναρξη της νέας μας ζωής, Αλέξανδρε… δεν μπορώ…»…
Τρομοκρατούμαι… ανασηκώνομαι…
«Μωρό μου, μου είπες το ίδιο πράγμα που σκεφτόμουν κι εγώ…», του λέω…
«Αλήθεια μου λες γλυκέ μου;», με ρωτάει…
«Αλήθεια…», του απαντώ…
«Ε, τότε… τι περιμένουμε;… Ας ξεκινήσουμε….», μου προτείνει…

Ιππότης

Ετοιμάζω τις βαλίτσες για το ταξίδι μας, από το ανοιχτό παράθυρο ακούγεται αμυδρά η ηχορύπανση από το γιορτή μιας εταιρείας κινητής τηλεφωνίας που συνέδεσε το όνομά της μ’ ένα από τα μεγαλύτερα σκάνδαλα που έγιναν ποτέ στη χώρα… Το μωρό μου με κοιτάζει με το συνηθισμένο παράξενο μα ερωτικό βλέμμα του… Ξέρω τι έκανε… αλλά δεν ξέρω αν πρέπει να το συζητήσουμε αυτή τη στιγμή ή αργότερα… Χαμογελώ…
«Γιατί;», με ρωτάει…
«Γιατί… τι;», απαντώ με σοβαρότητα…
«Γιατί ετοιμάζεις τις βαλίτσες χωρίς να μου μιλάς;», με ρωτάει ξανά…
«Νόμιζες πως δεν θα το πρόσεχα;», τον ρωτώ με τη σειρά μου…
«Ποιο;», με ρωτάει με απορία… «… δεν καταλαβαίνω για ποιο πράγμα με ρωτάς…»
Δεν μπορώ να κρατηθώ… δεν είμαι άνθρωπος που του ταιριάζει η σιωπή…
«Ήταν τόσο απαραίτητο να κοιτάξεις τα μηνύματα που έχω αποθηκευμένα στο τηλέφωνο;», τον ρωτώ…
Γελάει…
«Αστειεύεσαι… σίγουρα αστειεύεσαι… Για ποιο λόγο να κοιτάξω τα μηνύματά σου; Μου κρύβεις κάτι;», μου λέει…
Χαμογελώ…
Του απαντώ πως δεν έχω να του κρύψω τίποτα… άλλωστε του αναφέρω με κάθε λεπτομέρεια τα πάντα… Με αγκαλιάζει και με φιλάει… με απειλεί κουνώντας μου το δάχτυλο μπροστά στα μάτια… Μου λέει πως δεν θα ήθελε να μάθει ποτέ πως του κρατώ μυστικά… Δεν θα μπορούσα να κρατήσω μυστικά από το μωρό μου… του λέω τα πάντα… καταστάσεις που δεν ξέρω αν τον κάνουν να με συμπαθήσει ή να με αντιπαθήσει… του αναφέρω τις μικρές καθημερινές τρέλες μου… τις σκέψεις και τα σχέδια μου… όσο συναρπαστικά ή βαρετά κι αν είναι…
Τα χέρια του κινούνται πάνω μου… κοιτώ το ρολόι του… έχουν περάσει λίγες ώρες χωρίς καμία σεξουαλική δραστηριότητα…
Οι πονηρές σκέψεις στο μυαλό μου συναγωνίζονται τις δικές του…
«Υπάρχει κάτι που πρέπει να κάνουμε πριν φύγουμε;», με ρωτάει…
«Να κλείσουμε το ρεύμα, το νερό… να πάμε την Νεφέλη στη μαμά…», του απαντώ…
«Δεν εννοώ αυτό…», μου λέει…
«Και τι εννοείς μωρό μου;», τον ρωτώ…
Μου πιάνει τα χέρια…
«Θα σου δείξω…», μου απαντάει…
Οδηγώντας με προς το κρεβάτι δεν έχω καμία περιέργεια για το τι έχει σκεφτεί το μωρό μου… τον ακολουθώ… κρέμομαι πάνω του σαν βρέφος που κάνει τα πρώτα του βήματα… σφίγγω δυνατά το χέρι του… τον ακολουθώ… ανυπόμονος είμαι…
Λίγο πριν φτάσουμε στο κρεβάτι τον βλέπω που χαμογελάει… Τον ρωτώ να μου εξηγήσει για ποιο λόγο χαμογελάει…
«Εσένα γιατί σου αρέσει να ετοιμάζεις βαλίτσες;», με ρωτάει…
«Κάποιος δεν πρέπει να τις ετοιμάσει;», του απαντώ με ερώτηση…
«… και αν σου πω ότι μετάνιωσα και δεν θέλω να φύγουμε;», μου λέει…
«Θα αστειεύεσαι…», του λέω…
Μου βάζει τρικλοποδιά και με ρίχνει πάνω στο κρεβάτι… πάνω στα σιδερωμένα, τακτοποιημένα σε στοίβες ρούχα που περιμένουν τη σειρά τους για να χωρέσουν στις βαλίτσες που θα πάρουμε μαζί μας… Το μωρό μου λέει πως θέλει να γαμηθούμε… δεν μου διευκρινίζει αν θέλει να με γαμήσει ή να τον γαμήσω… Θέλω κι εγώ τόσο πολύ να κάνουμε κάτι που δεν με ενδιαφέρει τι από τα δυο θα γίνει… έτσι κι αλλιώς είμαι δικός του και αυτός είναι δικός μου… Το μωρό μου κάθεται στην άκρη του κρεβατιού, δοκιμάζει την καταλληλότητα του στρώματος… Ανόητη κίνηση μετά από τόσα γαμήσια, αλλά χαμογελώ… Το μωρό μου συμπεριφέρεται σαν μικρό κακομαθημένο παιδί, πολλές φορές… συχνά… Τον πλησιάζω, κάθομαι πολύ κοντά στην αγκαλιά του… Τον φιλώ… με κρατάει τόσο σφικτά κοντά του που μου είναι δύσκολο να αναπνεύσω με ευκολία… Με φιλάει… κλίνει το κορμί του προς τα εμπρός, κάθεται πάνω μου σαν ιππότης, σαν στρατιώτης της αρχαιότητας… σαν στρατιώτης πάνω σε άλογο…
«Ξέρεις… δεν μπορούμε να κάνουμε κάτι αν δεν βγάλουμε πρώτα τα ρούχα μας…», μου λέει και συνεχίζει… «… πρέπει να γδυθούμε πρώτα…».
Δεν έχω την παραμικρή αντίρρηση… το μωρό μου έχει απόλυτο δίκαιο… Πρέπει να ξεντυθούμε… να γυμνωθούμε…
Το μωρό μου πιάνει το πουκάμισό μου, από το κάτω μέρος, και ξεκινά να μου ξεκουμπώνει ένα-ένα τα κουμπιά… Μόλις το τριχωτό στήθος μου εκτέθηκε στα μάτια του, άρχισε να μου λέει φιλοφρονήσεις για το σώμα μου, για το δέρμα μου… για τις τρίχες του στήθους μου, το πρόσωπό μου, τα μάτια μου…
«Είσαι μεγάλος πούστης; Το ξέρεις;», του λέω, τρίβοντάς του τη μύτη…
«Μεγαλύτερος από εσένα;… Δεν το πιστεύω…», μου απαντάει με θράσος που με καυλώνει…

Γαμώτο… είναι σχεδόν τέλειος… σχεδόν; Έ, όχι και σχεδόν… Είναι απόλυτα τέλειος… Μαγεύομαι από τον τρόπο που με κοιτάει… Είναι τόσο τρυφερός κι όμως ο τρόπος που με κοιτάει είναι τόσο ισχυρός… απόλυτα αρρενωπός… Είναι ο ομορφότερος άνδρας του κόσμου… Με βεβαιότητα…

«Μ’ αγαπάς… δεν μ’ αγαπάς;», τον ρωτώ για να σιγουρευτώ…
Μου βγάζει το πουκάμισο, με φιλάει στο στήθος… τρίβει τις ρόγες μου και τις σκληραίνει… περήφανος παρουσιάζει το έργο του… αμήχανα καταστρέφω την τελειότητα των μπουκλών του ανακατεύοντάς τις… Είμαι τόσο ευτυχισμένος που βρίσκομαι στην αγκαλιά του καλύτερου εραστή που θα μπορούσα να έχω… Είμαι τόσο ευτυχισμένος, επειδή δίπλα του γίνομαι κι εγώ καλύτερος άνθρωπος…
Ξεκουμπώνει το παντελόνι μου… βγάζει το δικό του… Τραβώ προς τα κάτω το παντελόνι μου… τραβάει προς τα κάτω το σλιπ του… Προσπαθώ να αναπνεύσω το άρωμα του φυλακισμένου τόση ώρα πούτσου του… Τραβάει το λάστιχο του μπόξερ μου… το τραβάει με νάζι… μου λέει να βάλω το χέρι μου μέσα στο εσώρουχό μου και να πιάσω τον πούτσο μου… Του προτείνω να μου τον πιάσει ο ίδιος… αν τολμάει…
«Μολών λαβέ…», του προτείνω, σαν άλλος Λεωνίδας…
Με φιλάει και μου πιάνει τον πούτσο… τον γραπώνει κυριολεκτικά… Για να του αποσπάσω τη προσοχή, του βγάζω τη μπλούζα… γλιστρώ το σλιπάκι του μέχρι τους αστράγαλούς του… Ήθελα να του το βγάλω πιο αργά, αλλά έπρεπε να τελειώσω σήμερα με τις βαλίτσες… του το βγάζω όσο πιο γρήγορα μπορώ… Χαμογελάει και χαμογελώ… Ο τεράστιος, σκληρός πούτσος του ακουμπάει το πηγούνι μου… Φιλώ το κορμί του… το στομάχι του, την κοιλιά του, τη βάση του πούτσου του, τα μπούτια του…
Και οι δυο ολόγυμνοι μένουμε… βάζω το σώμα μου πάνω στο δικό του… Γκριμάτσες του κάνω… γελάει… αστειεύεται χουφτώνοντας τα αρχίδια μου… γελάει βλέποντάς τα να κρέμονται… Γελώ κι εγώ… Γελάμε… κυλιόμαστε σαν μικρά παιδιά πάνω στο κρεβάτι… φιλιόμαστε… γελάμε… κυλιόμαστε… γελάμε δυνατά… Συνεχίζουμε να γελάμε… να κυλιόμαστε… να παίζουμε στο κρεβάτι, τσαλακώνουμε τα ρούχα και τα πετάμε στο πάτωμα… καταλήγουμε κι εμείς στο πάτωμα… γαμιόμαστε…

Σαδιστικό βασανιστήριο

Κοιτώ με λατρεία τα μάτια σου… Είναι τόσο λαμπερά που μου θυμίζουν αστέρια που τρεμοσβήνουν στον ουρανό… Σε καταβροχθίζω με το βλέμμα μου καθώς τερματίζεις τη λειτουργία του υπολογιστή σου και έρχεσαι προς το μέρος μου… Κάνω κι εγώ το ίδιο… κλείνω τον υπολογιστή τη στιγμή που τα χείλια σου ακουμπάνε πάνω στα δικά μου και δοκιμάζεις τη γεύση τους με τη γλώσσα σου… Δαγκώνεις το κάτω χείλος μου και μου τραβάς το μπλουζάκι για να φυσήξεις την ανάσα σου μέσα στο στήθος μου… Μαγεύομαι από τη τόση τρυφερή κίνησή σου… βγάζω μόνος μου τη μπλούζα και σε βλέπω να ρυμουλκείς τις ρόγες μου με την άκρη της γλώσσας σου και να τις δαγκώνεις με τα κατάλευκα δόντια σου… τις δαγκώνεις σαν να είναι μικρά κομμάτια κρέατος… τις δαγκώνεις τόσο αδέξια ξετρελαίνοντάς με… Σιγά-σιγά μου σηκώνεις ψηλά τα χέρια και ακουμπάς το τραχύ, αξύριστο πηγούνι σου στη κοιλιά μου… στο στομάχι μου…

Φωνάζω δυνατά… από καύλα… από ηδονή, φωνάζω… δεν παρατηρώ καμία αντίδραση από μέρους σου… σαν να είσαι κουφός συνεχίζεις… τραβάς προς τα κάτω το παντελόνι μου… το μπόξερ μου… με αναγκάζεις να σηκώσω τα πόδια ψηλά ώστε να μπορέσεις να με απαλλάξεις από τα ρούχα μου… Με γδύνεις δηλώνοντας ξεκάθαρα τη προτίμησή σου… Με προτιμάς γυμνό, παρά ντυμένο… Τυλίγεις το χέρι σου γύρω από τον πούτσο μου και τον παίζεις μέχρις ότου αποκτήσει το μέγεθος που σου αρέσει… Μ’ αρέσει ο τρόπος που φιλοξενείς μέσα στη παλάμη σου τον πούτσο μου… μ’ αρέσει ο τρόπος που τσιμπάς τα αρχίδια μου κάνοντας τον πούτσο μου να συσπάται σαν το ψάρι έξω από το νερό… Προετοιμάζεις τον πούτσο μου για να μπορέσω στη συνέχεια να σε σουβλίσω… να σουβλίσω την λατρεμένη, σφικτή κωλοτρυπίδα σου… να σε σουβλίσω χωρίς καμία τύψη…

Σε σπρώχνω πάνω στο κρεβάτι… προσπαθώ να ανακουφίσω τη στύση που χάρισες στον πούτσο μου διαπερνώντας την είσοδο της κωλοτρυπίδας σου… μπαίνοντας βαθιά μέσα σου… Την ίδια στιγμή κλείνω το στόμα σου με το χέρι μου… το πρόσωπό σου μέσα στα επόμενα πέντε λεπτά κοκκινίζει… έχω καταφέρει να σε κάνω να λιμοκτονήσεις από την έλλειψη οξυγόνου… Σε φιλώ… Σε φιλώ συνεχίζοντας να χώνω τον πούτσο μου μέσα σου και δαγκώνοντας την άτακτη γλώσσα σου… Οι φλέβες του πούτσου μου τεντώνονται και πρήζονται… εκμεταλλεύονται τη βελούδινη υφή των τοιχωμάτων της κωλοτρυπίδας σου για να γλιστρήσει μέσα της ο πούτσος μου…

Βυθίζομαι… βυθίζομαι… μπαίνω βαθιά… βαθιά… και στη συνέχεια τραβιέμαι… δεν ξέρω πόσο βαθιά είναι η κωλοτρυπίδα του μωρού μου… θαρρώ πως το μέγεθος του πούτσου μου δεν είναι αρκετό για να σε ικανοποιήσω… θαρρώ πως το μέγεθος του πούτσου μου δεν είναι αρκετό για να γεμίσω την κωλοτρυπίδα σου… γεμάτος τύψεις δαγκώνω τον λαιμό σου, αφήνω τα σημάδια των δοντιών μου πάνω σου… θάβω το πρόσωπό σου πάνω στο στρώμα ενώ το σπέρμα μου αναβλύζει από την άκρη του πούτσου μου και καλύπτει την κωλοτρυπίδα σου… Ακουμπώντας τα χέρια μου πάνω στα κωλομέρια σου, τα χωρίζω στα δυο… τα χωρίζω με τόση δύναμη σαν να θέλω να τα σχίσω… τρίβω με τους αντίχειρές μου την υγρή είσοδο της κωλοτρυπίδας σου, χώνω τη γλώσσα μου μέσα της αναμιγνύοντας την ευχαρίστησή μου με τον πόνο που σου προσφέρω… Μ’ έναν πόνο που με ενθαρρύνεις να συνεχίσω να σου προσφέρω… είναι ένα σαδιστικό βασανιστήριο που με καυλώνει το ίδιο μ’ εσένα… Αντικρίζω ξεκάθαρα το εσωτερικό της κωλοτρυπίδας σου, φτύνω μέσα της… σφίγγεσαι… τα σάλια μου βγαίνουν έξω από την κωλοτρυπίδα σου… φτύνω ξανά… βυθίζω μέσα στην κωλοτρυπίδα σου τη γλώσσα μου… το δάχτυλό μου… ξανά τη γλώσσα μου… δυο δάχτυλα… αισθάνομαι ένα σφίξιμο στο κεφάλι… βλέπω λάμψεις, χρώματα… φώτα… ρουφώ το σπέρμα που λίγο πριν έχυσα μέσα στην κωλοτρυπίδα σου… ασθμαίνοντας, σαν διψασμένο αγρίμι… μαρινάρω το άνοιγμα της κωλοτρυπίδας σου με το σάλιο μου… Η γλώσσα μου σήμερα γιορτάζει.

Η μυρωδιά σου… παντού

Στο δωμάτιο…

…έντονη η μυρωδιά σου…

Το μαξιλάρι είναι ποτισμένο από το άρωμα των μαλλιών σου…

Το άρωμά σου είναι παντού…

… παντού… ακόμα και στα τσαλακωμένα σεντόνια…

…στα σεντόνια που κουβαλάνε έντονα τη μυρωδιά του κορμιού σου αμέσως μετά το ντους…

…μυρωδιά αρρενωπή, ανακατεμένη μ’ αυτή του τσιγάρου που κάπνισα.

Η πετσέτα με την οποία σκούπισες τον πούτσο σου μετά την εκσπερμάτιση, είναι πεταμένη στο πάτωμα… το σπέρμα σου βρίσκεται ακόμη πάνω της…

Στις παλάμες μου κυριαρχεί η μυρωδιά του πούτσου σου.

Μεθάω από τη ρομαντικό αυτό άρωμα, εκστασιάζομαι, όπως οι πιστοί όταν τους θυμιατίζει ο παπάς.

Στο μυαλό μου προβάλλονται οι καλύτερες εικόνες του γαμησιού μας που προηγήθηκε…

Εικόνες κορμιών μπερδεμένων… κορμιών υγρών, ιδρωμένων…

Η μυρωδιά του ιδρώτα σου… με καυλώνει…

Τραβάω μαλακία τον πούτσο μου και χύνω

Προσθέτοντας μ’ αυτό το τρόπο τη δική μου μυρωδιά στις δικές σου που κυριαρχούν…

… παντού.

Ερωτική συγκίνηση

Έχεις κάνει ποτέ μπάνιο μαζί μ’ έναν άντρα;

Βράχηκες από το νερό που κυλούσε στο κορμί του;

Σ’ έχει πιτσιλίσει η δροσιά που δραπέτευε από τα λουσμένα του μαλλιά;

Το άρωμα του δέρματός του πότισε ποτέ το δικό σου δέρμα;

Έσκισες κατά λάθος τα κωλομέρια του με τον γεμάτο σαπουνάδες πούτσο σου;

Τον έκανες να νιώσει την αίσθηση να ρέει σπέρμα και νερό ταυτόχρονα μέσα στην κωλοτρυπίδα του;

Του ορκίστηκες αφοσίωση για μια ζωή σκουπίζοντάς του τα δάκρυα από τα μάτια;

Υγρός Θησαυρός

Σε άφησα σήμερα το πρωί με μια υγρή κηλίδα σπέρματος πάνω στο σλιπ…
Δεν σε ξύπνησα…
Ένα φιλί σου έδωσα στο μέτωπο και μια υπόσχεση έδωσα στον εαυτό μου.
Μόλις επιστρέψω θα γαμηθούμε, θα βρέξουμε τα σεντόνια με τον ιδρώτα μου και τον ιδρώτα σου…
… θα ζήσουμε υπέροχες στιγμές…
Το αίμα, από το πάθος μας, θα βράζει καθώς θα κυλάει μέσα στις φλέβες μας…
Και τα σπέρματά μας ποτάμια θα γίνουν και θα μας πνίξουν.
Έκλεισα την πόρτα και άλλη μια υπόσχεση έδωσα στον εαυτό μου.
Μόλις επιστρέψω, θα σε αφήσω να αισθανθείς τόσο έντονα τον πούτσο μου που θα εισβάλλει σαν εχθρός μέσα σου…
Από εσένα θα εξαρτηθεί αν τον κρατήσεις σφικτά … αν θα τον φυλακίσεις…
… αν τα μάτια σου θολώσουν από την ένταση της διείσδυσης…
Οι αναστεναγμοί θα γίνουν κραυγές
Κραυγές και παρακάλια…
Το μικρό μου παιχνίδι θα γίνεις…
Θα σε ρουφήξω
Θα σε δαγκώσω
Τα συναισθήματα θα είναι κοινά και για τους δυο μας
Τον πούτσο μου δεν θα βγάλω από μέσα σου…
Ποτέ… δεν θα σου επιτρέψω να τον απελευθερώσεις…
… από την φυλακή της ερωτικής φωλιάς σου…
Θα τον αφήσω να πνιγεί στον υγρό θησαυρό των αρχιδιών σου
στο σπέρμα σου

I Want Your Sex (Part II)

Oh so much love

that you’ve never seen

let’s make love

Put your trust in me

don’t you listen to what they told you

because I love you

Let me hold you

Oh!

I’m not your brother

I’m not your father

Oh will you ever change your mind

I’m a gentle lover with a heart of gold

But baby you’ve been so unkind, oh!

Come on

I want your sex

Come on, i want your sex

that’s right, all night

Oh, I want your sex

I want your… Sex

Sexy baby’s

Sexy body

keeps me guessing

with a promise

I know we can come together

But the question is

Will we ever?

Sexy baby’s

(sexy baby’s)

Sexy body

(sexy body)

Keeps me guessing

With a promise

I know we can come together

But the question is

Will we ever?

Together

you and me

I Want Your Sex (Part II) – George Michael

Ένας αναστεναγμός δεν είναι ποτέ αρκετός

Κάθε φορά αναστενάζω με διαφορετικό τρόπο και μου αρέσει αυτό επειδή το μωρό μου μπερδεύεται… δεν έχει καταφέρει να τους μάθει… δεν έχει μάθει ν’ αναγνωρίζει τι μηνύματα θέλω να του πω μέσα από έναν αναστεναγμό… Για παράδειγμα, πριν με φιλήσει ή κατά τη διάρκεια του φιλιού, αναστενάζω απαλά… σχεδόν αθόρυβα… βγάζω έναν αναστεναγμό που ούτε κι εγώ ο ίδιος καταλαβαίνω… είναι ένας αναστεναγμός που δραπετεύει μαζί με την ανάσα… είναι ένας αναστεναγμός που πηγάζει από την συνειδητοποίηση του ότι είμαστε μαζί και κάνουμε πράγματα που ενώ για άλλους είναι κοινότυπα, για εμάς είναι μοναδικά… ξεχωριστά… είναι ένας αναστεναγμός που συνδυάζει την χαλάρωση και τη διακοπή της διαδικασίας της αναπνοής ταυτόχρονα…
Στη συνέχεια… ο αναστεναγμός αλλάζει… γίνεται πιο δυνατός, πιο έντονος… ντυμένος από άφθονο πάθος… Είναι το είδος του αναστεναγμού, όπου το φιλί σταματά να είναι πλέον φιλί… είναι ο αναστεναγμός που συνοδεύει την εξερεύνηση των στομάτων μας έχοντας όπλα μας τις γλώσσας… είναι ο αναστεναγμός που συμβολίζει την ικανοποίηση… την ευχαρίστηση… Ένας αναστεναγμός που δυναμώνει καθώς τα χέρια του μωρού μου αγγίζουν το στήθος μου, τραβάνε τις τρίχες μου και τσιμπάνε τις ρόγες μου… Την ίδια στιγμή ένας άλλος αναστεναγμός δραπετεύει καθώς κοιτώ και χουφτώνω το σφικτό του κωλαράκι και τότε καταλαβαίνω πως ο εργένης μέχρι τότε αναστεναγμός παντρεύεται με την κραυγή… με την κραυγή που βγάζει ο μπόμπιρας της διαφήμισης που θέλει να πάει να πάρει παιχνίδια στο Jumbo.
Υπάρχει και άλλο είδος αναστεναγμού… Ο αναστεναγμός που βγάζω όταν μου σημαδεύει την πλάτη και φιλάει μ’ αυτό τον τόσο ξεχωριστό τρόπο του το στήθος μου, τις ρόγες μου… την κοιλιά μου… Είναι ο αναστεναγμός που ακολουθεί του μαγικούς ελιγμούς των χεριών του σε ολόκληρο το κορμί μου… στα πόδια μου… στα χέρια μου…
Μετά απ’ αυτόν τον αναστεναγμό έπεται ένας άλλος… πιο άγριος, πιο εκκωφαντικός… Στο μεταξύ έχω βγάλει όλα τα ρούχα μου και προσπαθώ να απαλλάξω το μωρό μου από τα δικά του ρούχα… Μαζί με τον αναστεναγμό βγαίνει και η γλώσσα μου… η ζεστή, έμπειρη γλώσσα μου που πειράζει, γλύφει, εξερευνά, θαυμάζει, περιτυλίγει τον πούτσο σου… το όγδοο σύγχρονο θαύμα του κόσμου… Όταν τα δάχτυλα του μωρού μου εισβάλλουν μέσα στην κωλοτρυπίδα μου, τότε, χωρίς να δίνω μεγάλη σημασία στον περιβάλλοντα χώρο, εκπέμπω αναστεναγμούς έντονους που κανείς δεν μπορεί να αντέξει, παρά μόνο ο εραστής μου… Είναι ένα είδος λαρυγγικού βρυχηθμού που ανταγωνίζεται αυτούς των άγριων ζώων της ζούγκλας… και δίνει το στίγμα της έντασης σ’ αυτόν που ακολουθεί μιας ρίχνω τα πόδια του πάνω στους ώμους του κι έτσι όπως μπαίνω… μπαίνω… μπαίνω… μέσα στην κωλοτρυπίδα του, ψιθυρίζω το όνομά του και αναστενάζω ζητώντας ως αντάλλαγμα τη δική του αναπνοή…
Ο τελευταίος αναστεναγμός είναι αυτός που βγαίνει κατά τη διάρκεια της προσευχής… της ικεσίας… της παράκλησης του να διατηρηθεί για πάντα αυτός ο μοναδικός έρωτας μεταξύ εμένα και του μωρού μου… Α! Ξέχασα και τον αναστεναγμό όταν χύνει το μωρό μου, τόσο όμορφα, πάνω μου ή μέσα μου… και με κρατάει σφικτά ώστε να κολλήσουμε και γίνουμε ένα… Είναι ο αναστεναγμός που αδημονεί το να ακούσει τον αναστεναγμό του μωρού μου… ν’ ακούσει έναν αναστεναγμό-απάντηση… που θα υποδεικνύει το πόσο καλά με ξέρει το λατρεμένο και αξιολάτρευτο μωρό μου…

Ο δάσκαλος

Ήρθε η ώρα να μιλήσω για τη σημασία που έχουν για μένα τα δάχτυλα ενός άντρα… ή καλύτερα να υμνήσω την δεξιοτεχνία του μωρού μου να μου βάζει πετυχημένο κωλοδάχτυλο… Για να είμαι ειλικρινής, αν και είμαι καπαρωμένος, πάντα όταν κοιτώ τα δάχτυλα ενός άντρα, τα φαντάζομαι να χώνονται μέσα στην κωλοτρυπίδα μου… Στα πρώτα χρόνια της εφηβεία μου, ήμουν ερωτευμένος κρυφά με τον αρχηγό της ομάδας μπάσκετ του σχολείου μας, ο οποίος είχε πολύ μακριά δάχτυλα… δάχτυλα που με προκαλούσαν όταν τα έβλεπα κολλημένα πάνω στη μπάλα. Ένα απόγευμα τον ακολούθησα στο δωμάτιο του γυμναστηρίου που ξεντυνόταν και τον παρακάλεσα με θράσος να μου βάλει ένα ή δυο δάχτυλα μέσα στην κωλοτρυπίδα… Μείναμε και οι δυο για ένα λεπτό αμίλητοι, ο ένας απέναντι στον άλλο, μέχρις ότου τράβηξε έξω τον πούτσο του, έναν εντυπωσιακά τεράστιο πούτσο, και μου ζήτησε να του πάρω πίπα… Δεν ήξερα αν έπρεπε να προσβληθώ με την κίνηση αυτή ή να αγγίξω τον πούτσο του… Θυμάμαι, πως του έδωσα μια μεγαλοπρεπέστατη μπουνιά και τον άφησα με κατεβασμένο σορτσάκι… άφωνο…
Το κωλοδάχτυλο είναι μια τέχνη που κάθε άντρας πρέπει να γνωρίζει για να ικανοποιήσει τον σύντροφό του… τουλάχιστον για μένα είναι πολύ σημαντικό να ξέρει πώς να εξερευνά όλο το βάθος της κωλοτρυπίδας μου και αν είναι δυνατό ν’ αγγίζει και το έντερό μου… Είναι ένα συναίσθημα πολύ δυνατό, τόσο έντονο που διαστέλλονται οι κόρες των ματιών μου από την ευχαρίστηση… Σχεδόν μεθώ από την ηδονή… από την καύλα… κι αυτό, πιστεύω, ισχύει για όλους τους άντρες, ανεξάρτητα από τις ερωτικές τους προτιμήσεις… γι’ αυτό το λόγο πολλοί αποφεύγουν να δέχονται κωλοδάχτυλο γιατί φοβούνται μήπως τους αρέσει τόσο πολύ που θα το ζητάνε πάντα…
Το μωρό μου το έχω εκπαιδεύσει πολύ καλά, το έχω εκπαιδεύσει να τρίβει μέσα στην κωλοτρυπίδα μου το δάχτυλό του, να το τινάζει… να το χώνει καλά ώστε να το περιβάλλει η ζεστασιά των τοιχωμάτων της κωλοτρυπίδας μου… και όταν το βγάζει να είναι υγρό από τους χυμούς της κωλοτρυπίδας μου… να είναι υγρό από την διαδικασία που προηγήθηκε…
Σε αντάλλαγμα του χαρίζω ένα βλέμμα όλο υποσχέσεις για ένα ολοκληρωμένο γαμήσι ή έστω ένα τσιμπούκι… ή καλύτερα για ένα κωλοδάχτυλο αντάξιο αν όχι ανώτερο αυτού που μου πρόσφερε εκείνος… γιατί όπως και να το κάνουμε ο μαθητής δύσκολα ξεπερνάει τον δάσκαλο… η γνώση είναι κάτι που μεταδίδεται, αλλά η εμπειρία είναι ανεκτίμητο προσόν… Χώνω, λοιπόν, το δάχτυλό μου μέσα στην κωλοτρυπίδα του και την ρουφώ ταυτόχρονα με τόσο πάθος και επιθυμία, με μια ακατέργαστη ζωώδη τεχνική που οδηγεί το μωρό μου σε βροντερά βογκητά και πολλούς αναστεναγμούς… Τελειώνοντας καθόμαστε ανακούρκουδα στο πάτωμα και συζητάμε… ανταλλάσουμε συναισθήματα, περιγράφουμε ο ένας στον άλλο για το πώς αισθανόμαστε, αν απολαμβάνουμε το κωλοδάχτυλο, γιατί το απολαμβάνουμε, ποιες άλλες τεχνικές μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε… και φυσικά πόσο βοηθάει το κωλοδάχτυλο στα προκαταρκτικά μας παιχνίδια…

Υπάκουος

Πρέπει να περιμένω έως ότου με επιτρέψει να χύσω… είναι τόσο βασανιστική αυτή η αναμονή… οι φλέβες του πούτσου μου έχουν πεταχτεί προς τα έξω… είναι έτοιμες να σπάσουν… Δεν μου επιτρέπει να αγγίξω τον πούτσο μου αν δεν μου το επιτρέψει ο ίδιος… Μια διαταγή του περιμένω… Αλλά, του αρέσει να με βασανίζει…

- Δείξε μου…
- Ναι, μωρό μου…
- Καυλιάρη… ο πούτσος σου είναι ήδη σκληρός… Είσαι έτοιμος να τον βγάλεις έξω και να τον παίξεις μπροστά σε οποιονδήποτε σου το ζητήσει… Σωστά;
- Μόνο αν μου δώσεις εσύ την άδεια, Μιχάλη…
- Μμμμ… τέλεια… Ωραία… Είσαι το πιστό μου σκυλάκι…
- Ναι, μωρό μου… Γαβ, γαβ, γαβ… σου ανήκω…
- Διάολε… σφίξε τα αρχίδια σου… είσαι έτοιμος να χύσεις… γαμώτο… να χύσεις ξανά… τι κακό είναι αυτό μ’ εσένα;
- Γαμώτο… γαμώτο…
- Μα, δεν μπορείς να κρατηθείς;
- Με πονάνε τα αρχίδια μου μωρό μου… πρέπει να χύσω… Πάρε μου τον πόνο…
- Με τίποτα…
- Είσαι κακός!
- Χε… χε…
- Γρρρρρ…
- Μμμμ… κοίτα τον πούτσο σου… Πως είναι έτσι μελανός; Σε πονάει;
- Ναι, μωρό μου…
- Θέλεις να τον πιάσεις;
- Ναι, μωρό μου…
- Θέλεις να τον γραπώσεις και τον τραβήξεις μαλακία…
- Ν… ναι… ναι…, μωρό μου…
- Θέλεις να χύσεις… ΜΗΝ ΤΟΝ ΑΓΓΙΖΕΙΣ, ΓΑΜΩΤΟ…
- Συγγνώμη, μωρό μου…
- Γιατί δεν με ακούς;
- Δείξε λίγη επιείκεια, σκληρό μου αγόρι…
- Πόση επιείκεια;
- Π…παρακαλώ… σε παρακαλώ… μωρό μου… Θέλω να χύσω, να χύσω για σένα…
- Για μένα; Σιγά! Είσαι ένας αλανιάρης σκύλος… Θέλεις να χύσεις για πάρτη σου… για την αυτοϊκανοποίηση σου… βρωμιάρη…
- Συγγνώμη, μωρό μου…
- Α, χα… Παρακάλεσέ με, λοιπόν… εγωιστή…
- ΓΑΜΗΣΟΥ…
- Μμμμ… καλή ιδέα… Πιάσε τον πούτσο σου και ξάπλωσε ανάσκελα στο κρεβάτι…
- Μωρό μου…
- Άσε τα λόγια… Ίσως το μετανιώσω…

Ευτυχισμένο ζευγάρι

Μια τέλεια ημέρα ήταν αυτή που πέρασε… Τι ημέρα!… Όλη μέρα στο κρεβάτι κάνοντας έρωτα με το μωρό μου… Σηκώθηκα από το κρεβάτι μόνο για κατούρημα και για να πάρω γονατιστός πίπα τον πούτσο του μωρού μου… Ποτέ στη ζωή μου δεν απόλαυσα τόσο πολύ το σεξ όσο τις τελευταίες δώδεκα ώρες… Είμαι πλέον σίγουρος…, το μωρό μου είναι ο τελειότερος άντρας που υπάρχει αυτή τη στιγμή πάνω στη γη… Άντρας και εραστής… ένα μοναδικό είδος γαμιά που εδώ και χρόνια είχε εξαφανιστεί μαζί με τις γυναίκες που δεν κερατώνουν τους συζύγους τους… ή καλύτερα μαζί με τους πολιτικούς που δεν έχουν τσίπα… Αυτός ο ιδανικός άντρας, το μωρό μου, ήταν η αιτία που γαμιόμουν ανελέητα όλη την ημέρα χωρίς καμία όρεξη να ενημερώσω το ηλεκτρονικό μου ημερολόγιο…

Την ημέρα που πέρασε έζησα την υπέρτατη ικανοποίηση… Το μωρό μου έκανε μπάνιο στη μπανιέρα κι εγώ ντους… Έτσι όπως έσκυψα να πάρω το σαπούνι που είχε γλιστρήσει από τα χέρια μου, αισθάνθηκα το μωρό μου να στέκεται από πάνω μου, σαν να ήταν γέφυρα… και να κάθεται πάνω στο κεφάλι μου… Τα αρχίδια του αντικατέστησαν τα φρύδια μου και ο πούτσος του συγκρούστηκε με τη μύτη μου… Παρέμεινα σκυμμένος μ’ αυτό το τρόπο, αφήνοντας το νερό να κυλάει πάνω μου και τον πούτσο του να αναπηδάει ανάμεσα στα μάτια μου… Στρέφοντας το βλέμμα μου στον καθρέφτη, κοίταξα το πρόσωπό του μωρού μου… ήταν τόσο αθώο… φαινόταν τόσο ειρηνικό… Η ανάσα του ήρεμη… Σκούπισα τα χέρια μου στις τρίχες των ποδιών του και ακούμπησα πάνω στα πόδια του το αυτί μου… Προσπάθησα ν’ ακούσω την κίνηση του αίματος μέσα στις φλέβες του…

«Θέλεις να κάνουμε ξανά έρωτα μωρό μου;», τον ρώτησα…

«Α-χά», μου απάντησε…

Με βοήθησε να σηκωθώ, έκλεισε το νερό, φορέσαμε ο ένας του άλλου το μπουρνούζι και ενώ σκουπιζόμασταν τον ρωτώ:

«Ελπίζω να θυμάσαι πόσο πολύ σ’ αγαπώ… Σωστά;»

«Φυσικά… Κι εγώ σ’ αγαπώ…», μου απάντησε και επιλέγοντας το σωστό σημείο από το οποίο ένας άντρας πρέπει να πιάνει τον άλλο… δηλαδή από τα αρχίδια, με οδήγησε από το μπάνιο στην κρεβατοκάμαρα… Με έσπρωξε ανάσκελα στο κρεβάτι… Εκείνη τη στιγμή θυμήθηκα τη πρώτη φορά που γαμηθήκαμε, τη πρώτη φορά που τον προσκάλεσα στην κρεβατοκάμαρά μου και περίμενα να γδυθεί για να δω αν είχα μαντέψει σωστά, από τα εξωτερικά του χαρακτηριστικά και το φούσκωμα του παντελονιού του, το μέγεθος του πούτσου του… Κάνοντας ακριβώς την ίδια κίνηση με τότε… του τράβηξα την πετσέτα που είχε στηρίξει γύρω από τους γοφούς του και πλησίασα τη μύτη μου κοντά στον πούτσο του που είχε τη μυρωδιά του φρέσκου σαπουνιού… Τι προκλητική μυρωδιά! Ποιος άντρας θα μπορούσε να αντισταθεί σε μια τέτοια πρόκληση;… Αναρωτιέμαι….

Το μωρό μου ξάπλωσε δίπλα μου… ανάσκελα κι αυτός… Φίλησα το μέτωπό του και τράβηξα με τα δόντια μου μια από τις μπούκλες του που χάζευε πάνω από το αριστερό του μάτι… Άπλωσε τα χέρια του πάνω μου… πάνω στο στήθος μου… ακούμπησε το βρεγμένο του κεφάλι πάνω μου… Με το αριστερό χέρι ξεκίνησα να παίζω ευγενικά με τον πούτσο του ερεθίζοντας τη βάλανό του… Τα πόδια μας είχαν ήδη μπλεχτεί…

Τελικά, κοιμόμαστε για πρώτη φορά από τις 10 και μισή το βράδυ χωρίς να δούμε τους χορευτές στο «So you think you can dance?»… Κοιμόμαστε αγκαλιασμένοι… σαν να είμαστε πρότυπο ευτυχισμένου ζευγαριού…