Αρχείο

Archive for Φεβρουαρίου, 2007

Χωρίς παράπονο

Φεβρουαρίου 28, 2007 Αλέξανδρος Γράψτε ένα σχόλιο

Μωράκι μου… Πόσα φιλιά θα μου δώσεις σήμερα; Σε ποια σημεία του σώματος θα μου τα δώσεις;

Σε περιμένω να βγεις από το μπάνιο… να τελειώσεις το μπάνιο σου… Στέκομαι έξω από την πόρτα κρατώντας μια πετσέτα για να σε στεγνώσω… Βγαίνεις… Το κορμί σου μυρίζει τριαντάφυλλο και πατσουλί… Είχα να μυρίσω πατσουλί από τότε που κυκλοφόρησε το «Like a prayer» της Madonna… Σου ζητώ την άδεια να σε τυλίξω με την πετσέτα… να την τρίψω πάνω σου… να σε στεγνώσω… Η μεγάλη, χνουδωτή, απαλή πετσέτα γρήγορα κάνει την δουλειά της… Στεγνό και καθαρό σε παίρνω από το χέρι και σε οδηγώ προς τη κρεβατοκάμαρα…

Στο κρεβάτι έχω στρώσει τα λευκά σεντόνια από την Αίγυπτο που μου έφερε ο Φ. Ανάσκελα σε ξαπλώνω… Χαμογελάς… Απομακρύνω μια μπούκλα που σκεπάζει το αριστερό σου μάτι… Χαμογελώ…

Τρίβω το πρόσωπό μου στα μαλλιά σου… σε φιλώ… Χαϊδεύω με τη μύτη μου τα μάγουλά σου… Χαϊδεύω με τα χείλια μου το μέτωπό σου… τα αυτιά σου… τα χείλια σου… Δαγκώνω τη γλώσσα σου… Σαλιώνω το πηγούνι σου, τον λαιμό σου… του ώμους σου… Τα δάχτυλά μου από μακριά παρακολουθούν το ταξίδι της γλώσσας μου και του στόματός μου… Αμέτοχα παραμένουν τα δάχτυλά μου… Προς το παρόν…

Σηκώνω προς τα πάνω τις μπούκλες σου… αφήνω έκθετο, λαμπερό το πρόσωπό σου… το φιλώ… Τα δάχτυλά μου ξεκινούν τη συμμετοχή τους… Χαϊδεύουν πρώτα εκείνη την τόσο ευαίσθητη περιοχή για σένα… Την περιοχή που ο ώμος και ο λαιμός σου συναντιούνται… Γαργαλιέσαι… χαμογελάς… Τα χείλια μου τρέχουν για να βοηθήσουν το έργο των δαχτύλων μου… Σε ρουφώ… Τους ώμους σου τρυφερά αγγίζω…

Τώρα έχει σειρά η άλλη πλευρά του λαιμού σου και ο αριστερός σου ώμος… Χείλια και δάχτυλα παντρεύονται… δεν χάνουν την επαφή τους με τη γυμνή σου σάρκα… Πάνω στη πλάτη σου κατρακυλούν… κατρακυλούν… θέλω να σιγουρευτώ πως κανένα σημείο του κορμιού σου δεν θα μείνει παραπονεμένο… δεν θα μείνει χωρίς φιλί… δεν θα μείνει χωρίς χάδι…

Categories: Ερωτικό

Τι θα ψηφίσω…

Φεβρουαρίου 28, 2007 Αλέξανδρος Γράψτε ένα σχόλιο

For every heart in this world,

for every soul, there’s only one word.

I have a dream, for anyone’s sin,

it’s just a thought, that i want to sing.

With love

with love and happiness,

you’ll find the tenderness,

you touch the stars above.

With love

with love and happiness,

you fight the loneliness;

you change the world with love.

For everyone in the rain,

for every child who lives in the pain,

there is one cure, known as a thrill;

it’s like a secret that you can feel.

Στείλε αγάπη μακριά

και στης γης κάθε γωνιά.

Με αγάπη στην καρδιά σου,

θα πετάς ψηλά.

With Love – Τάμτα

Categories: Τραγούδια

Ποπ κορν

Φεβρουαρίου 28, 2007 Αλέξανδρος Γράψτε ένα σχόλιο

Έχει αργήσει…
Συνεχίζει να βρέχει… γλιστρώ στις πλάκες του πεζοδρομίου… Το μωρό μου έχει αργήσει… Γαμώτο, τι του έχει συμβεί; Του είπα να με περιμένει έξω από τον κινηματογράφο στις επτά και δέκα. Η ώρα είναι επτά και μισή και η γαμημένη η ταινία σε λίγο θα ξεκινήσει… Του τηλεφωνώ… Το έχει κλειστό… Γαμώτο… Κουμπώνω το παλτό μου, τρέχω προς το αυτοκίνητο… μόλις ακουμπώ τον κώλο μου στο κάθισμα του οδηγού, το μωρό μου εμφανίζεται… αναψοκοκκινισμένο και με βρεγμένες τις μπούκλες του… Μου κάνει νόημα…
«Έλα… θα ξεκινήσει η προβολή…», μου λέει…
«Άντε και γαμήσου… Δεν έρχομαι… Άργησες…», του λέω…
«Έλα ρε Αλέξανδρε… μη κάνεις σαν παιδί… Είχε κίνηση… Θα προλάβουμε…», μου λέει…
«Δεν θα προλάβουμε… Αφού ξέρεις πως θέλω να βλέπω και τα τρέιλερ των νέων ταινιών…», του λέω…
Με ένα βαρύ αναστεναγμό, κλείνω το παράθυρο του αυτοκινήτου… Βγαίνω βαριεστημένα…
«Προτιμώ να πάω στο σπίτι…», του λέω… θυμωμένα…
Μου χαμογελάει… ισορροπεί τη νευρική στάση του σώματός μου… τον κοιτώ σιωπηλά… μου εξηγεί τους λόγους που καθυστέρησε…
«Χάλασε ο σέρβερ από το κατάστημα και ο πατέρας μου, μου τα έπρηξε να τον επισκευάσω σήμερα γιατί αύριο δεν θα μπορούσε να δώσει παραγγελίες…», μου λέει…
Αερολογίες… αερολογίες… αερολογίες… σκέφτομαι… «… δεν υπάρχει δικαιολογία για το στήσιμο που έφαγα, Μιχάλη…», του λέω…
Περπατάμε προς την είσοδο του κινηματογράφου… βγάζουμε εισιτήρια… με κρατάει σφικτά από το χέρι σαν να είμαι καμία παρθένα που για πρώτη φορά ξεμυτίζει από το σπίτι της… Η σκέψη αυτή με κάνει να γελάσω… Η αξιολύπητη εμφάνιση του βρεγμένου μου μωρού με γεμίζει ενοχές που ξέσπασα τόσο άδικα απέναντί του… Του χαμογελώ… Η ταξιθέτρια περιμένει στην είσοδο… Ο θόρυβος της ταινίας και του κόσμου ακούγεται μέχρι έξω…
«Αργήσατε…», μας λέει η ταξιθέτρια…
«Στον κύριο να το πείτε αυτό…», την προτρέπω… Το μωρό μου χτενίζει τα μαλλιά του χρησιμοποιώντας το χέρι του…
«Επειδή η ταινία έχει ξεκινήσει και η αίθουσα είναι σχεδόν γεμάτη θα σας πείραζε να καθίσετε σε διαφορετικές θέσεις;», μας ρωτάει η ταξιθέτρια…
«Να καθίσουμε χωριστά; Με τίποτα…», της απαντώ και συνεχίζω… «… έπρεπε να μας το πουν αυτό όταν βγάζαμε τα εισιτήρια…»,
«Και τώρα;… Τι κάνουμε τώρα;», με ρωτάει το μωρό μου…
«Τίποτα. Απλά θα πάμε σπίτι…», του λέω
«Σπίτι; Με τίποτα… Θα πάμε να δούμε άλλη ταινία… Όλο και κάποια προβολή θα ξεκινάει σε λίγο… Πάμε να ακυρώσουμε τα εισιτήρια και να βγάλουμε άλλα…», προτείνει το μωρό μου…
Έχω ξενερώσει… Δεν έχω όρεξη για κινηματογράφο. Το μωρό μου με τραβάει από το χέρι, ανεβαίνουμε τις κυλιόμενες σκάλες… αγοράζουμε νέα εισιτήρια μιας και τα παλιά δεν μπορούσαν να ακυρωθούν. Παραγγέλνω ένα ποπ-κορν οικογενειακού μεγέθους για να το μοιραστώ με το μωρό μου και ένα Gordon’s Space.
Κοιταχτήκαμε στα μάτια… «Βουρ…», του λέω… Μπαίνουμε… Τα φώτα κλείνουν, οι διαφημίσεις ξεκινούν, ακολουθούν τα τρέιλερ… Καθόμαστε στις επάνω-επάνω θέσεις… κλέβω μια ματιά του και χαμογελώ…
Στρέφω το βλέμμα μου προς την οθόνη, σκέφτομαι, για πρώτη φορά, με πόση αχαριστία φέρομαι στο μωρό μου… Μετανιώνω… Μου αγόρασε ποπ-κόρν, έβγαλε δυο φορές εισιτήρια… έκανε ότι μπορούσε να περάσει από το χέρι του για να μου φτιάξει τη διάθεση… Είμαι τόσο αχάριστος!
Η ταινία είναι επιεικώς ηλίθια… Σχολιάζοντάς την η διάθεση μου βελτιώνεται…
«Χέι… μωρό μου…», ψιθυρίζω στο αυτί του… «Μπορείς να κρατήσεις το ποπ-κορν για λίγο…», του ζητώ…
Ρίχνω μια γρήγορη ματιά γύρω-γύρω… Εκτός από το μωρό μου κι εμένα, παρακολουθούν την προβολή άλλα πέντε άτομα διάσπαρτα στην αίθουσα… Εμπιστεύομαι το αλμυρό με έντονη γεύση βούτυρο ποπ-κορν στα χέρια του μωρού μου… Ούτε ο ίδιος δεν γνωρίζει τι έχω σκαρφιστεί… τι σκέφτομαι να κάνω… Τρίβω με το χέρι μου το μπούτι του… μου επιστρέφει το ποπ-κορν.
«Κράτησέ το…», του ζητώ…
Το χέρι μου γλιστράει από το μπούτι του και καταλήγει να κάνει ισορροπία πάνω στο φερμουάρ του παντελονιού του…
«Άλεξ…», μου λέει σχεδόν φωνακτά…
«Τι;», κάνω τον ανήξερο…
«Κάθισε ήσυχος…», μου ζητάει…
«Μα, είμαστε μόνοι μας… Κανείς δεν μας βλέπει χαζούλη…», του λέω…
Αισθάνομαι τον πούτσο του να αυξάνει το μέγεθός του…. Μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα είχε αποκτήσει την στύση που με τρελαίνει… Το μωρό μου κινείται νευρικά, προσπαθεί να βολευτεί στο κάθισμα…
«Μην αποσπάς τη σκέψη σου από την ταινία…», του λέω πειράζοντάς τον…
«Εύκολο είναι διάολε;», με ρωτάει…
«Πολύ εύκολο… Αν δεν προσέχεις την υπόθεση της ταινίας, θα σταματήσω…», του λέω…
Τον απειλώ και το μωρό μου ξέρει πως κάθε απειλή μου είναι πραγματική. Κοιτάει αμήχανα το ρολόι του… υπολογίζει πότε θα γίνει διάλειμμα… Η παλάμη του χεριού μου γλιστράει πέρα-δώθε πάνω στον πούτσο του… Θεέ μου, ο πούτσος του μωρού μου είναι τόσο σκληρός! Δεν έχω καταστρώσει ολοκληρωμένο σχέδιο… δεν είμαι σίγουρος για το τι θα κάνω μετά… στη συνέχεια…
Συνεχίζω απτόητος να χαϊδεύω τον πούτσο του. Στο μυαλό μου περνάει η σκέψη να του πάρω μια πίπα, έτσι όπως καθόμαστε… Το μετανιώνω… Γλύφω ένα-ένα τα δάχτυλά μου… τα καθαρίζω από το αλάτι του ποπ-κορν…
Δεν μπορώ να πιστέψω πως μου πέρασε η ιδέα να πάρω πίπα το μωρό μου μέσα στον κινηματογράφο… Μήπως είναι πιο εύκολο να του προσφέρω μια μαλακία;
Αργά και όσο πιο αθόρυβα μπορώ ανοίγω το φερμουάρ του παντελονιού του… Το μωρό μου ευτυχώς φοράει μπόξερ και έτσι ο πούτσος του είχε ξεπεταχτεί νωρίς-νωρίς έξω… Άρπαξα τον πούτσο του και ξεκίνησα να του τραβάω μαλακία… να γλιστρώ το χέρι μου κατά μήκος του τεράστιου πούτσου του μωρού μου… Έβαλα το κεφάλι μου στον ώμο του έτσι ώστε αν μας έβλεπε κανείς να πίστευε πως αγκαλιαζόμαστε στοργικά κατά τη διάρκεια της ταινίας…
«Έχεις απίστευτη στύση…», ψιθυρίζω στο αυτί του…
Το μωρό μου δεν μου απαντάει… Κρατάει το στόμα του κλειστό, είμαι σίγουρος πως είναι έτοιμος να αναστενάξει… να μουγκρίσει…
«Μωρό μου… ο πούτσος σου είναι τόσο σκληρός… Θέλω να δοκιμάσω τη γεύση του…», ομολογώ…
Μου απαντάει με ένα αναστεναγμό…
Στοργικά μου χαϊδεύει τα μαλλιά μου, πιστεύω πως έχω χύσει στο σλιπάκι μου… Θέλω να αναρριχηθώ πάνω στα γόνατά του και να με γαμήσει…
Η αναπνοή του μωρού μου ολοένα και αυξάνεται… κρατάει το σαγόνι του κλειστό…
«Έλα μωρό μου… Χύσε το γαμημένο σου σπέρμα για μένα…», του λέω…
«Το θέλεις; Το θέλεις πραγματικά;», με ρωτάει…
«Ναι… ναι… Το ξέρεις αυτό…», του απαντώ…
«Περίμενε… Βρίσκομαι τόσο κοντά ώστε να χύσω…», μου λέει…
Το μωρό μου τεντώνει το σώμα του… αρπάζω το ποπ-κορν από το χέρι του, το λικνίζω μπροστά στα μάτια του, γλιστρώ τον πούτσο του μέσα στη σακούλα με το ποπ-κορν…
«Είσαι τόσο έξυπνος…», με επαινεί…
«Χύσε, μωρό μου…», του ζητώ φιλώντας του το μάγουλο…
Το μωρό μου χύνει μέσα στη σακούλα με το ποπ-κορν… ανακουφίζεται…
Βάζω το χέρι μου στο ποπ-κορν… «Συγχαρητήρια, μωρό μου… τρώμε το πιο νόστιμο ποπ-κορν που υπάρχει…», του λέω…
Το μωρό μου γελάει… χώνει κι αυτός το χέρι του στη σακούλα… δοκιμάζει το ποπ-κορν… στρέφουμε και οι δυο τα βλέμματά μας στην οθόνη… παρακολουθούμε την ταινία.

Categories: Ερωτικό

Μετά την απονομή

Φεβρουαρίου 27, 2007 Αλέξανδρος Γράψτε ένα σχόλιο

Δευτέρα πρωί… τρεις ώρες μετά την απονομή των βραβείων Όσκαρ. Ξυπνώ… ανοίγω τα μάτια μου και αισθάνομαι το σώμα του μωρού μου να γλιστράει και να τρίβεται πάνω στο δικό μου… Αισθάνομαι τα χέρια του μωρού μου να χτενίζουν τις τρίχες του στήθους μου… Τον αγκαλιάζω, αφήνω τα δαχτυλικά μου αποτυπώματα πάνω στο δέρμα του… Γυρίζω προς το κομοδίνο για να βάλω τα γυαλιά μου, αισθάνομαι το στήθος του μωρού μου… αισθάνομαι το βελούδινο στήθος του να μου χαϊδεύει την πλάτη… Τα χείλια του γλιστράνε πάνω στους ώμους μου… Σκέφτομαι ότι προσπαθεί να με ξυπνήσει… Δεν φαντάζεται τι τον περιμένει… όταν ξυπνήσει!

Τα φιλιά του είναι υγρά… ξεκινούν από τους ώμους μου και συνεχίζουν μέχρι χαμηλά στην πλάτη μου… Τα δάχτυλά του λατρεμένου μου εραστή ανεξαρτητοποιούνται, γλιστράνε πάνω στο στήθος μου… πάνω στο στομάχι μου… Ξαπλώνω ανάσκελα, φορώντας τα γυαλιά μου… Το μωρό μου κυλάει το κορμί του επάνω στο δικό μου… τα δάχτυλά του συνεχίζουν να χλευάζουν τη πεινασμένη μου σάρκα… συνεχίζουν να κινούνται προς το στομάχι μου… προς τα χέρια μου… προς τα πόδια μου… Αισθάνομαι όλο το βάρος του κορμιού του… Αισθάνομαι σαν να τον φοράω… Σαν να είναι ρούχο που με ντύνει.

Τα χέρια του μωρού μου τρίβουν τα πόδια μου… τα μπούτια μου… οι τρίχες μου σηκώνονται όρθιες από τον ηλεκτρισμό που παράγει το άγγιγμά του… Τα δάχτυλά του κάνουν βόλτες γύρω από τη βάση του πούτσου μου… πάνω στις παλάμες μου… Το φιλιά του στολίζουν την κοιλιά μου… τα χέρια του μετρούν εκατοστό-εκατοστό το μέγεθος του πούτσου μου… Προσπαθώ να προσποιηθώ τον αδιάφορο, η διέγερση όμως του πούτσου μου με προδίδει… τα γυαλιά μου έχουν θολώσει από την θερμοκρασία του κορμιού μου…

Το μωρό μου βγάζει την τρυφερή του γλωσσίτσα και ανασηκώνει το πετσάκι του πούτσου μου… Αυτό ήταν… Ο πούτσος μου γίνεται σαν πέτρα… Του χαμογελώ και του λέω: «Σ’ αγαπώ…». Μου χαμογελά υπερήφανος για το έργο του… κρατάει τον πούτσο μου με καμάρι σαν να είναι το χρυσό αγαλματίδιο που πήρε ο Scorsese.

Τεντώνω το κορμί μου… χασμουριέμαι… αισθάνομαι το αγαλμάτινο κορμί του να πιέζει με δύναμη το δικό μου… Τυλίγω τα χέρια μου γύρω από τους ώμους του… Έρχομαι πιο κοντά του… πιο κοντά… Το μωρό μου ξεφεύγει από το αγκάλιασμά μου και ξεκινά τρυφερά να φιλάει τον σηκωμένο μου πούτσο. Μόλις τα χείλια του ήρθαν σε επαφή με το κεφάλι του πούτσου μου, ακούμπησα αναπαυτικά το πάνω μου κεφάλι στο μαξιλάρι ώστε να απολαμβάνω το θέαμα της πίπας που μου χαρίζει το μωρό μου… Το μέγεθος του πούτσου μου ολοένα και αυξανόταν δεχόμενος τα παθιασμένα φιλιά του μωρού μου… Το σάλιο του μου χάριζε ένα υπέροχο τσούξιμο στον πούτσο…

Τα χείλια του είναι τόσο παχιά που στραγγαλίζουν τον πούτσο μου… Τα χείλια του ανοίγουν με τόση ευκολία διευκολύνοντας την διείσδυση του πούτσου μου μέσα στο στόμα του… Κοίταξε επίμονα τα μάτια μου και έχωσε ολόκληρο τον πούτσο μου μέσα του… Εκείνη τη συγκεκριμένη στιγμή δεν υπήρχε τίποτα άλλο για μένα, παρά μόνο ο πούτσος μου και το στόμα του μωρού μου… Ανέπνευσα βαθιά και του είπα πόσο όμορφα αισθάνομαι… Η γλώσσα του μωρού μου είχε αγκαλιάσει το κεφάλι του πούτσου μου και έκανε θαύματα… όπως πάντα… Αισθάνθηκα το κεφάλι του πούτσου μου να συγκρούεται με τις αμυγδαλές στον λαιμό του μωρού μου… Αισθάνθηκα τα δόντια του να μου τον γρατζουνίζουν… να σημαδεύουν το ευαίσθητο κεφάλι του πούτσου μου…

Το στόμα του μωρού μου απελευθερώνει τον πούτσο μου και με παρακαλάει: «Χύσε για μένα Αλέξανδρε… χύσε για μένα…». Γλιστρώ και πάλι τον πούτσο μου στο ορθάνοικτο στόμα του… τον γλιστρώ τόσο βαθιά που αν ήταν δυνατό θα μπορούσαν να είχαν μπει και τα αρχίδια μου μέσα… Το μωρό μου συνέχισε να με ικετεύει με το βλέμμα του, αν δεν ήταν μπουκωμένος με τον πούτσο μου είμαι σίγουρος πως θα φώναζε… πως θα κραύγαζε… Είμαι τόσο ευτυχισμένος που βρίσκομαι στην ευχάριστη θέση να τον πυροβολήσω με το σπέρμα μου… Έχω κρατήσει μπόλικο… Χύνω τόσο πολύ… τόσο πηχτό σπέρμα που ξεχειλίζει από το στόμα του μωρού μου… Τραβώ έξω τον πούτσο μου και χύνω το υπόλοιπο του σπέρματός μου στο πρόσωπό του…

Ο πούτσος μου χαλαρώνει σιγά-σιγά… τον τινάζω πάνω στο πρόσωπό του… Το μωρό μου χαμογελάει και το πρόσωπό του γυαλίζει από τα χύσια μου… Γλύφει τα χείλια του, γλιστράει το δάχτυλό του στο πηγούνι του και συλλέγει το σπέρμα μου που κυλάει… Βάζει το δάχτυλό του στο στόμα του… το γλύφει… το ρουφάει… Ξαναβάζει τον πούτσο μου στο στόμα του και του χαρίζει ένα πρωινό μπάνιο με τη γλώσσα και τα χείλια του.

Categories: Ερωτικό

Κάνε με ό,τι θες… σ’ αφήνω

Φεβρουαρίου 27, 2007 Αλέξανδρος Γράψτε ένα σχόλιο

“…Κάνε με ό,τι θες

Σ’ αφήνω

Κι ό,τι πεις θα γίνομαι

Κάνε με ό,τι θες

Σ’ αφήνω

Και σου παραδίνομαι

Κάνε με ό,τι θες

Σ’ αφήνω

Είσαι ό,τι χρειάζομαι

Κάνε με ό,τι θες

Σ’ αφήνω

Να σε νιώσω βιάζομαι

Σου ανήκει το κορμί

Η γη ο ουρανός

Εσύ είσαι η αφορμή

Κι ο έρωτας θεός

Η τύχη μου βουνό

Που βρέθηκες μπροστά μου

Δικά σου είναι πια τα φιλιά μου…”

Κάνε με ό,τι θες – Ειρήνη Μερκούρη

Categories: Τραγούδια

Απελευθέρωση από την ηδονή

Φεβρουαρίου 27, 2007 Αλέξανδρος Γράψτε ένα σχόλιο

Με το μυαλό μου παίζω ένα παιχνίδι
Εσύ είσαι ένα αστέρι… ένα γυμνό αστέρι που τρέχεις στον ουρανό και κάνεις κωλοτούμπες.
Εγώ είμαι ένα σύννεφο που σε αγκαλιάζει και σε προστατεύει…
Δεν με ξέρεις…

Τα μάτια σου είναι καθρέφτες…
Κοιτάζω μέσα τους βαθιά
προσπαθώντας να δω τη ψυχή σου και το μόνο που βλέπω είναι η αντανάκλασή μου.

Επίμονα κοιταζόμαστε… όσο η ανάγκη μας προστάζει…
… όσο η σφοδρή επιθυμία μας επιτάσσει…
Οι ανάσες μας ασθμαίνουσες γίνονται…
Τα αγγίγματα δεν αργούν να έρθουν.

Τα χείλια μας ικετεύουν να αγκαλιαστούν
Οι γλώσσες μας ένα γίνονται
Τα στόματά μας ρουφούν το ένα το άλλο σαν πεινασμένα.

Οι καρδιές γρήγορα χτυπούν
Τα μάγουλα κοκκινίζουν
Οι οργανισμοί μας λουσμένοι από ηδονή θέλουν να απελευθερωθούν.

Με τρυφερότητα εξερευνούμε ο ένας τον άλλο με τα δάχτυλα.
Με σάλια γεμίζω τη ρωγμή του αφαλού σου
Με υγρασία από τον πούτσο μου γεμίζω την κοιλάδα του στήθους σου.

Τα χέρια μας μπερδεύονται, αγκαλιάζονται…
Ο ιδρώτας κάνει τις γυμνές μας σάρκες να αστράφτουν
Κυλάει πάνω μας σαν πλημμύρα
Τα χέρια σου… τα χέρια μου… πηγαινοέρχονται…
Ψάχνουμε ο ένας τον άλλο σαν απελπισμένοι
… απελπισμένοι ψάχνουμε τις ράβδους της ευχαρίστησής μας
… τους πούτσους μας.

Τα κύματα της καύλας μας σκεπάζουνε
Δεν υπάρχει πιθανότητα να ξεφύγουμε
Η ηδονή σαν τσουνάμι θα μας πνίξει όπως τους παιδεραστές της Ταϊλάνδης

Τα γρατσουνίσματα θα μας φέρουν πιο κοντά
Τα χείλια μας μισάνοιχτα… οι λέξεις μας κομμένες, μπερδεμένες με κραυγές και βογγητά θα βγαίνουνε.
… θα βγαίνουνε μέχρι τα πρόσωπά μας με συνοδεία φιλιών θα συναντηθούν.

Ένα τελικό σπρώξιμο… μια ώθηση…
Τα κορμιά μας σαν γέφυρες σχεδιασμένες από τον Καλατράβα υψώνονται…
Ανατριχιάζουμε.

Χαμόγελα εμφανίζονται στο αγγελικό πρόσωπό σου… στο πρόσωπό μου…
Ξέρεις γιατί…
Με τη σκέψη με γαμάς…

Categories: Ποίηση

Ο μικρός πρίγκιπας και η αλεπού

Φεβρουαρίου 26, 2007 Αλέξανδρος Γράψτε ένα σχόλιο

Σε παρατηρώ που διασχίζεις το δωμάτιο
Το βλέμμα σου όλο φωτιά…
Μου μιλάς, η φωνή σου είναι τόσο αισθησιακή…
Σαν αλεπού περπατώ προς το μέρος σου
Γονατίζω, μπροστά στα πόδια σου στέκομαι…

Μου συστήνεσαι… είσαι ο μικρός πρίγκιπας
κι εγώ η αλεπού που θα εξημερώσεις.
Τρυφερά αγγίζεις τα χέρια μου
Με σηκώνεις
Με πάθος ξεκινάμε να χορεύουμε.
Μικρέ πρίγκιπα, μέχρι να έρθει το βράδυ
Θα έχω κερδίσει την εμπιστοσύνη σου.

Σαν καλός οικοδεσπότης με κρατάς στην αγκαλιά σου
Μια φρυγανιά χώνεις στο πεινασμένο μου στόμα…
Προσέχω τα χείλια σου με προσήλωση
Με κρατάς έτσι ώστε να μη βλέπω τίποτα άλλο παρά εσένα…

Η Έλλη Στάη μας λέει γεια από το παράθυρο του δελτίου ειδήσεων του Mega.
Τη χάντρα από το σκουλαρίκι σου δαγκώνω
Το σφικτό σου κωλαράκι με συγκίνηση αγγίζω…
Η διέγερση του πούτσου σου αρχίζει να παρουσιάζεται.

Ο πούτσος σου νευρικά χορεύει εγκλωβισμένος μέσα στο παντελόνι σου…
Αντί να με εξημερώσεις εσύ, θα σε εξημερώσω εγώ, πρίγκιπα…
Το χέρι σου μέσα στο παντελόνι μου τοποθετώ…
Δεν φοράω εσώρουχα…
Το φερμουάρ ανοίγω και σε αφήνω να δεις μια άποψη της γύμνιας μου…

Χαμογελάς… εγκρίνεις το μέγεθός μου…
Εκλιπαρώ για το άγγιγμά σου…
Τη χειραγώγηση του πούτσου μου θέλω να αναλάβεις…
Το θέλω τόσο πολύ… πάρα πολύ…

Κοιτάζω ολόγυρά μου… μια θέση καλή θέλω να βρω…
Ένα μέρος που ποτέ δεν έχουμε γαμηθεί…
Ο πούτσος μου κυματίζει σαν περήφανη σημαία…
Κάνε μου λιγάκι «μμμμ…»…

Οι καρδιές μας χτυπούν τόσο γρήγορα…
Οι σάρκες μας εκτίθενται… τα κορμιά μας γυμνώνονται…
Οι ψίθυροι με τις επιθυμίες σου σαν χειμωνιάτικος αέρας αντηχούν στα αυτιά μου…
Θέλω αυτή η μέρα να διαρκέσει για πάντα.

Σπρώχνουμε ο ένας τον άλλο…
Στο αυτί σου…
…η αναπνοή μου είναι καυτή όσο η πυρκαγιά…
Με ξυλοφορτώνεις για να ηρεμήσω.

Το γαμήσι μας ολοκληρώνεται… ήταν μια ευχαρίστηση…
Αδέξια σιωπή επικρατεί στον αέρα
Την άδεια σου παίρνω και γλύφω το μάγουλό σου
Μια ήρεμη αλεπού στα πόδια σου μικρέ πρίγκιπα… είμαι.
Συλλέγω τις εμπειρίες που μου χάρισες και τυλίγω τα χέρια μου στα πόδια σου.

Categories: Ποίηση

Ντύνοντας το μωρό μου

Φεβρουαρίου 25, 2007 Αλέξανδρος Γράψτε ένα σχόλιο

Από την πρώτη ημέρα που μένουμε μαζί με το μωρό μου δεν έχω σταματήσει να παρατηρώ, να θαυμάζω, να καταγράφω οτιδήποτε κάνει, σημαντικό ή ασήμαντο… τα πάντα. Τον θαυμάζω όταν είναι στο μπάνιο και κάνει γκριμάτσες μπροστά στον καθρέφτη ενώ ξυρίζεται… Παρατηρώ τον τρόπο που ανοίγει το μπουκάλι της μπύρας με τα δόντια και το στόμα του γεμίζει αφρό… Αναζωογονούμαι βλέποντάς τον να πίνει γουλιά-γουλιά το νερό… Καταγράφω με βιντεοκάμερα ή με φωτογραφική μηχανή τον τρόπο που ντύνεται και ξεντύνεται… Καταγράφω τα πάντα… Την αγάπη που μου δείχνει, την άνεση με την οποία κάθεται στον καναπέ όταν του παίρνω πίπα, την διέγερση του πούτσου του…

Σήμερα, από νωρίς το απόγευμα το μωρό μου ετοιμάζει τις κάρτες ψηφοφορίας που δίνουμε σε όσους συγκεντρώνονται στο σπίτι για να δούμε την απονομή των βραβείων Oscar. Δηλαδή, εγώ τις έχω ετοιμάσει στον υπολογιστή και το μωρό μου έχοντας έξω την γλωσσίτσα του τις κόβει μια-μια με το κοπίδι… Κάθομαι απέναντί του, κάνω πως γράφω στον υπολογιστή και τον κοιτώ πίσω από τα γυαλιά της μυωπίας… Επειδή ξέρω ότι τον εκνευρίζω δίνοντάς του οδηγίες, συχνά παρεμβαίνω και του λέω: «Μωρό μου, δεν κόβεις καλά την κάρτα… Αφού σου έχω το σημάδι, πάνω στην γραμμή να κόβεις μωρό μου… πάνω στην γραμμή…».

Το μωρό μου εκνευρίζεται και το ξέρω, με κοιτάει με ένα δολοφονικό βλέμμα που με καυλώνει. Είναι τόσο ερωτικό το βλέμμα του… είναι τόσο προκλητικός ο ίδιος… Σηκώνομαι, τον πλησιάζω… τον φιλώ στα μαλλιά αφού πρώτα του τα ανακατέψω: «Μωρό μου, άσε… θα τελειώσω εγώ τις κάρτες. Πήγαινε να κάνεις ένα ντους… να είσαι δροσερός… η σημερινή νύχτα θα είναι μεγάλη…», του λέω και παραδόξως με ακούει… μάλλον θα βαρέθηκε να κόβει τις κάρτες ψηφοφορίας… Συνεχίζω εγώ… Το κοπίδι έχει κλέψει τη ζεστασιά του χεριού του μωρού μου, αισθάνομαι πως αγγίζω το χέρι του…

Δέκα λεπτά αργότερα, βγαίνει από το μπάνιο, στεγνώνει με μια πετσέτα τα μαλλιά του, δεν φοράει τίποτα… Αν και μου αρέσει η εικόνα του γυμνού του κορμιού και του πούτσου του να στάζει νερό, τον μαλώνω: «Θα μου κρυώσεις, μωράκι μου…», του λέω και κάθομαι εκεί, μπροστά στο γραφείο, κοιτώντας τον επίμονα να στέκεται σε μια σκοτεινή γωνία του δωματίου… Το μωρό μου χαμογελάει, τα δόντια του αστράφτουν στο σκοτάδι, περπατάει προς το μέρος μου, σκύβει από πάνω μου… φυτεύει ένα φιλί στο μέτωπό μου. Έμεινα να τον κοιτώ κρατώντας το κοπίδι και τις κάρτες στα χέρια μου… σε λίγο θα αρχίσουν να καταφτάνουν οι καλεσμένοι μας… Καρφώνω το βλέμμα μου στον πούτσο του… είναι τεράστιος και υγρός, πιστεύω πως αν δεν τον αγγίξω… πως αν δεν του βάλω ένα «stop» με το χέρι μου, ο πούτσος του θα συνεχίσει να μεγαλώνει σαν τη μύτη του Πινόκιο. Αν τον πιάσω όμως, ξέρω, πως δεν θα σταματήσω στο άγγιγμα… Το άγγιγμα θα φέρει την μαλακία, η μαλακία την πίπα, η πίπα το γαμήσι… Δεν έχουμε χρόνο… Αντιστέκομαι, αλλά δεν σταματώ να τον κοιτάζω… με συγκίνηση…

«Δεν περίμενα πως θα τελείωνες τόσο γρήγορα τις κάρτες…», μου λέει…

«Στις χειρονακτικές δουλειές είμαι πρώτος…», του λέω και βλέποντας τον να κινεί με το χέρι του σκόπιμα τον πούτσο του, κάνω πως συνεχίζω να κόβω κάρτες… Ο πούτσος του ακουμπάει στον ώμο μου…

«Μωράκι μου πρέπει να ντυθείς, από ώρα σε ώρα θα αρχίσουν να έρχονται τα παιδιά…», τον προτρέπω…

«Δεν μπορώ να ντυθώ μόνος μου… Είμαι ένα μωρό… έτσι δεν λες; Μπορεί να ντυθεί ένα μωρό μόνο του; Πρέπει να με βοηθήσεις να ντυθώ…», μου λέει…

«Είσαι νινί ακόμα…», του λέω… χαμογελάει… χαμογελάω… Σηκώνω το βλέμμα μου, κοιταζόμαστε στα μάτια, έχω καυλώσει, έχω κοκκινήσει… Το μωρό μου έχει ένα σπάνιο ταλέντο να με κάνει να κοκκινίζω… Δεν χρειάζεται να μου λέει κάτι… αρκεί να με κοιτάζει… να με κοιτάζει στα μάτια…

Καυλώνω με τη σκέψη πως η γλώσσα μου συγκεντρώνει κάθε σταγόνα του νερού που κυλάει πάνω στο φρεσκοπλυμένο δέρμα του… Καυλώνω με τη σκέψη πως στεγνώνω με τα χείλια μου κάθε εκατοστό του κορμιού του. Καυλώνω με τη σκέψη πως θα έκανα όλα αυτά αν δεν είχα προσκαλέσει απόψε φίλους για να παρακολουθήσουμε την απονομή των βραβείων.

Το μωρό μου στέκεται ακίνητο, μπροστά μου… ξέρω τι σκέφτεται…, ξέρω το σχέδιο του… με δοκιμάζει, έτσι όπως με δοκιμάζει πάντα. Τον παίρνω από το χέρι, σηκώνομαι και τον οδηγώ στη κρεβατοκάμαρα για να τον ντύσω… Το μωρό μου είχε επιλέξει από πριν τα ρούχα που θα φορέσει… Ένα τζιν παντελόνι και ένα μαύρο πουκάμισο, το αγαπημένο του πουκάμισο… Το μωρό μου σκύβει για να φορέσει το μπόξερ του, προσέχω τον σφικτό του κώλο, είναι τόσο λαχταριστός, τόσο προκλητικός… Το μωρό μου φοράει το μπόξερ, γυαλίζεται στον καθρέφτη, τακτοποιεί τον πούτσο του και τα αρχίδια του μέσα στο ύφασμα, γυρίζει προς το μέρος μου… χαμογελάει… του επιστρέφω το χαμόγελο…

Με πλησιάζει, κάθομαι στην άκρη του κρεβατιού… τον περιμένω… περιμένω να τον ντύσω… Του δίνω το πουκάμισο…

«Εσύ θα μου το φορέσεις…», με διατάζει… χαμογελάει…

Το φορώ το ένα μανίκι, μετά το άλλο… Του κουμπώνω το πουκάμισο ξεκινώντας από πάνω… από τον λαιμό… Λίγο πριν κουμπώσω το τελευταίο κουμπί, σηκώνω το πουκάμισό του και του δίνω ένα τρυφερό φιλί στο στομάχι… Χώνω τη μύτη μου μέσα στον αφαλό του, αναπνέω την μυρωδιά του… Κουμπώνω το τελευταίο κουμπί…

Το μωρό μου απομακρύνεται κουμπώνοντας τις μανσέτες του πουκάμισου… παίρνει το τζιν, το φοράει… κάθεται απέναντί μου και χαρίζοντάς μου ένα από τα πιο γλυκά του χαμόγελα φοράει τις κάλτσες του… Δεν μπορώ να ξεκολλήσω το βλέμμα μου από τον λόφο που σχηματίζει ο πούτσος του κάτω από το τζιν… Είναι τόσο προκλητικός ο πούτσος του μωρού μου κρυμμένος πίσω από το ύφασμα του παντελονιού… Σηκώνομαι, τον πλησιάζω… τυλίγω με τα χέρια μου το κορμί του… κουμπώνω ένα-ένα τα κουμπιά του τζιν του… Ένα… δυο… τρία… τέσσερα… το τελευταίο κουμπί… Όταν τελειώνω, αφήνω τα χέρια μου να γλιστρήσουν αθώα πάνω στον πούτσο του και στη συνέχεια του καρφώνω ένα φιλί πάνω στη ζώνη…

Το μωρό μου με αγκαλιάζει… αφήνει το κεφάλι μου να ακουμπήσει πάνω στο στήθος του… Μετρώ τους χτύπους της καρδιάς του… ξεχνιέμαι… η ώρα περνάει… Για μια στιγμή μετανιώνω για την απόφασή μου να καλέσω κόσμο στο σπίτι σήμερα… Θα προτιμούσα να δω την απονομή μόνος μου με το μωρό μου… Τώρα όμως είναι αργά… Το μωρό μου φοράει τα παπούτσια του, σκύβω και του δένω τα κορδόνια… Προτού σηκωθεί, δέχομαι το άγγιγμα των δυνατών του χεριών στο κεφάλι μου… προτού σηκωθεί, δέχεται το τρίψιμο του κεφαλιού μου πάνω στα γεννητικά του όργανα…

Είμαστε έτοιμοι…

Categories: Ερωτικό

Take My Hand

Φεβρουαρίου 25, 2007 Αλέξανδρος Γράψτε ένα σχόλιο
Touch my skin and tell me what your thinking,
take my hand and show me where we’re going
Lie down next to me,
look into my eyes
and tell me,
oh tell me
what you’re seeing

So sit on top of the world and tell me how you’re feeling,
what you feel is what I feel for you
Take my hand and if I’m lying to you,
I’ll always be alone, if I’m lying to you

See my eyes, they carry your reflection,
watch my lips and hear the words I’m telling you
Give your trust to me and look into my heart and show me,
show me what you’re doing

So sit on top of the world and tell me how you’re feeling,
what you feel is what I feel for you
Take my hand and if I’m lying to you,
I’ll always be alone, if I’m lying to you

Take your time, and if I’m lying to you,
I know you’ll find that you believe me, you believe me, you believe me
Feel the sun on your face and tell me what you’re thinking
Catch the snow on your tongue and show me how it tastes
Take your time
Take my hand and if I’m lying to you, I’ll always be alone,
if I’m lying to you
Take your time and if I’m lying to you,
I know you’ll find that you believe me,
you believe me

Take My Hand – Dido

Categories: Τραγούδια

Περικυκλωμένοι

Φεβρουαρίου 25, 2007 Αλέξανδρος Γράψτε ένα σχόλιο

Το μωρό μου κι εγώ βρισκόμαστε στη μέση ενός κύκλου… περικυκλωμένοι είμαστε. Είναι μια φαντασίωσή μου, αλλά θα μπορούσε να είχε συμβεί στην πραγματικότητα… Ίσως στο μέλλον να συμβεί…

Αισθάνομαι το βλέμμα τους… είναι τόσο έντονο… τόσο έντονο που κάνει τρύπες στα κορμιά μας… Είμαστε περικυκλωμένοι από πολλούς άντρες, τουλάχιστον είκοσι δύο, τους ξέρω όλους έναν προς ένα… είναι οι χορευτές από το 2. Κάθονται στο πάτωμα και μας παρακολουθούν…

Είμαι καβάλα στο μωρό μου… Ο πούτσος του, τεράστιος και λαμπρός, θάβεται μέσα στην κωλοτρυπίδα μου… Τα κορμιά μας αρμονικά ενώνονται…

- Σου αρέσει που μας κοιτούν… Δεν σου αρέσει;

Το βλέμμα μου χαμηλώνω και παρατηρώ τις τρίχες του στήθους του που μεγαλώνουν… Τα μάγουλά του κόκκινα… καίνε… Είμαι σίγουρος πως ντρέπεται…

- Σου έκανα μια ερώτηση… Περιμένω μια απάντηση…

Ο σφικτήρας της κωλοτρυπίδας μου στραγγαλίζει τον πούτσο του μωρού μου… Τον σφίγγω πιο πολύ… τον πιέζω να παραδεχθεί πως του αρέσει να μας κοιτάζουν… Θέλω να επιβεβαιωθώ…

*****

Είχαμε ξεκινήσει διαφορετικά… άλλοι ήταν οι στόχοι μου, τώρα άλλοι μου τους ορίζουν… Είχαμε δώσει τα χέρια… συμφωνήσαμε πως θα κάνουμε ότι μας ζητήσουν, αλλά τίποτα που να περιλαμβάνει σεξ… εκτός αν χρειαστεί… Ήμουν ο πρώτος που με κατέγραψαν στο βίντεο. Δεν θα κρατούσε πολύ, η βιντεοκάμερα δεν είχε αρκετά μεγάλη κάρτα μνήμης. Στη συνέχεια μπήκε μέσα στο δωμάτιο το μωρό μου… Φορούσε μια μπλε φόρμα γυμναστικής… Μόλις τον είδα ο πούτσος μου άρχισε να βασανίζεται μέσα στο σλιπ. Με πλησίασε… Κόλλησα τα χείλια μου πάνω στα δικά του… Το μωρό μου με προσήλωση με κοιτούσε, δεν κατάλαβε πως είκοσι δυο ζευγάρια ματιών μας κοιτούσαν… Του έδωσα την κάμερα… Θάμπωσα τον φακό με τον καπνό του τσιγάρου… του είπα να πλησιάσει… πιο κοντά… πιο κοντά… πιο κοντά…

Οι άντρες μας πλησίασαν…

Πρώτα ο ένας…

Κοίταξα ολόγυρά μου… δεν βρισκόμασταν στο δωμάτιό μας… ούτε σε κανένα άλλο δωμάτιο του σπιτιού μας… Βρισκόμασταν στη σκηνή του «Παλλάς»

Ακολούθησε ένας άλλος…

Και μετά… κι άλλος…

… κι άλλος…

… κι άλλος…

… κι άλλος…

Κύκλο κάνουν γύρω μας και με παρακολουθούν να τραβάω μαλακία τον πούτσο μου…

Και… η φαντασίωσή μου κλιμακώνεται… Δεν είμαι σίγουρος πόσοι βρίσκονται ολόγυρά μας… Μετρώ τα κεφάλια τους… Είκοσι δύο… Βρισκόμαστε εκεί, ανάμεσά τους επειδή εμείς το ζητήσαμε…

Κατεβάζω τη φόρμα του μωρού μου… Του παίρνω πίπα…

Μας χειροκροτούν…

Τον ρίχνω ανάσκελα στο πάτωμα… Τον καβαλικεύω… Οι άντρες μας πλησιάζουν ενώ το μωρό μου με γαμάει… Θέλω να μιλήσω… να φωνάξω… Δεν μπορώ… Ένας-ένας περνάνε από μπροστά μου και διαδοχικά μου χώνουν τον πούτσο τους στο στόμα… Μετρώ… ένα… δυο… τρία… τέσσερα… πέντε… ζαλίζομαι… αισθάνομαι πως βρίσκομαι καβάλα σε ένα σώμα χωρίς πρόσωπο… έξι… εφτά… δεν έχουν τελειωμό οι πούτσοι… αγανακτώ… οκτώ… εννιά… μερικές φορές είμαι και τυχερός… ορισμένοι πούτσοι είναι τόσο τεράστιοι που γαργαλάνε τις αμυγδαλές μου… δέκα… έντεκα… δώδεκα…

Χάνω το μέτρημα… Καυλώνω συνειδητοποιώντας πως όλα αυτά τα βλέπουν τόσοι πολλοί… Τα μάτια τους είναι καρφωμένα πάνω μας… πάνω μου… Τα μάτια μου είναι καρφωμένα πάνω στο μωρό μου… Οι κουβέντες του με απογειώνουν… Ο πούτσος του με ταξιδεύει… Οι υπόλοιποι πούτσοι είναι απλά ένα ορεκτικό…

- Σου αρέσει που μας κοιτούν… Ε;

Ανοίγω τα μάτια μου, στο inbox μου έρχεται η επιβεβαίωση για την αγορά των εισιτηρίων που κλείσαμε ηλεκτρονικά για την προτελευταία παράσταση του 2 το επόμενο Σάββατο.

Categories: Ερωτικό

Eκσφενδονίζοντας

Φεβρουαρίου 25, 2007 Αλέξανδρος Γράψτε ένα σχόλιο

Τον φιλώ με πάθος, τραβώντας συστηματικά μαλακία τον πούτσο του με τα δυο μου χέρια… Γλύφω και δαγκώνω τον λαιμό του… τα αυτιά του… τις ρόγες του… όλα αυτά που θα μπορούσα να αγγίξω αν δεν είχα απασχολημένα τα χέρια μου… Χαϊδεύω τα κρεμαστά αρχίδια του… τα φιλώ… τα γλύφω… Τον φιλώ ξανά στο στόμα, καταβρέχω τα χείλια του με τα σάλια μου… τα δαγκώνω… Σταματώ την μαλακία… Σαλιώνω ένα από τα δάχτυλά μου και το βυθίζω στην κωλοτρυπίδα του… αργά το γλιστρώ μέσα-έξω… μέσα-έξω… ενώ ταυτόχρονα γλείφω, δαγκώνω και φιλώ μία-μία τις ρόγες του… Τον φιλώ ξανά στο στόμα συνεχίζοντας να εξερευνώ το βάθος της κωλοτρυπίδας του με το δάχτυλό μου… Μου ψιθυρίζει στο αυτί… πόσο πολύ μ’ αγαπάει, μου λέει… πόσο θέλει να με γαμήσει, μου λέει… τον λοβό του αυτιού μου δαγκώνει…

Το μεσαίο δάχτυλο του αριστερού μου χεριού είναι αυτό που χρησιμοποιώ συνήθως για να χώνω στην κωλοτρυπίδα του μωρού μου… δεν ξέρω γιατί… διευκολύνει καλύτερα τις κινήσεις μου… Σκύβω, γονατίζω ανάμεσα στα ορθάνοιχτα πόδια του, πειράζω παιχνιδιάρικα το κεφάλι του πούτσου του με την άκρη της γλώσσας μου… την αφήνω να τρέξει πάνω-κάτω… σαλιώνω όλο το μάκρος του πούτσου του… γλύφω με λατρεία τη σταγόνα του διάφανου σπέρματος που εμφανίζεται στην κορυφή του πούτσου του… την καταπίνω… αρχίζω να ρουφώ τον πούτσο του… ολόκληρο… Τοποθετώ και άλλο ένα δάχτυλο στην κωλοτρυπίδα του… γαμάω την κωλοτρυπίδα του χρησιμοποιώντας τα δάχτυλά μου… σιγά-σιγά… Το στόμα του σκεπάζω με το δικό μου στόμα… τον φιλώ… Ο πούτσος του εκσφενδονίζοντας το πηχτό σπέρμα του πάνω στο στήθος του και στην κοιλιά του κάνοντάς τον να φωνάξει από ικανοποίηση… από ευχαρίστηση. Χύνω κι εγώ βλέποντας την εικόνα αυτή…

Categories: Ερωτικό

Πολύτιμα σακίδια

Φεβρουαρίου 24, 2007 Αλέξανδρος Γράψτε ένα σχόλιο

Τρυφερά… δοκιμαστικά, φιλώ τα δάχτυλα των ποδιών σου… φιλώ τις πατούσες σου… τις γαργαλώ με την άκρη της γλώσσας μου… δαγκώνω τα πόδια σου… Γονατίζω… Τρίβω τις παλάμες μου πάνω στα πόδια σου, στα μπούτια σου… Οι παλάμες μου μουδιάζουν από το τρίχωμά σου… Καυλώνω… Τα δάχτυλά μου ανεβαίνουν ψηλά, τρέχουν πάνω στην κοιλιά σου, στο επίπεδο στομάχι σου… Ένα ντροπαλό φιλί σου δίνω στο ευαίσθητο κεφάλι του πούτσου σου… Τα χέρια μου ακουμπώ στα μπούτια σου, τη γλώσσα μου γλιστρώ κατά μήκος του πούτσου σου και με τα χείλια μου τον αγκαλιάζω σφικτά… τον τυλίγω. Ανασηκώνομαι έτσι ώστε τα αρχίδια σου ακουμπήσουν πάνω στις ρόγες του στήθος μου… Χαμογελάς… σου αρέσει η αίσθηση αυτή… Χουφτώνω τα αρχίδια σου… τα δυο πολύτιμα σακίδιά σου αρπάζω με τα χέρια μου και τα φιλώ… ολόγυρα τα φιλώ… σπρώχνω τη μύτη μου στα αρχίδια σου… τα μυρίζω… αναπνέω τη μυρωδιά τους… Συνεχίζοντας να τα κρατώ στα χέρια μου, ξεκινώ να σου τραβάω μαλακία… Ρουφώ το ένα από τα δυο σου αρχίδια σαν να είναι καραμέλα… το θηλάζω… Γλύφω τον πούτσο σου… ρουφώ το άλλο σου αρχίδι… γλύφω και φιλώ τον πούτσο σου από τη βάση έως την κορυφή…
Φιλώ τον πούτσο σου με τον δικό μου, ξεχωριστό τρόπο… Η γλώσσα μου τρέχει κατά μήκος του πούτσου σου με ταχύτητα που θα ζήλευε και ο καλύτερος δρομέας μεγάλων αποστάσεων. Με τα δάχτυλά μου πειράζω τα αρχίδια σου… Τη βάλανο του πούτσου σου φυλακίζω στο στόμα μου… την ρουφώ απαλά… για αρχή… σταθερά… τρίβοντας συνεχώς τα αρχίδια σου μέσα στις παλάμες μου… πειράζοντάς τα με τις άκρες των δαχτύλων μου… Καταφέρνω να ανυψώσω τον πούτσο σου… να τον σκληρύνω με τη γλώσσα μου… Λίγα ακόμη εκατοστά του πούτσου σου γλιστρώ μέσα στο στόμα μου, κρατώ τη βάση του σφικτά με το ένα μου χέρι… Με το άλλο χαϊδεύω τα πόδια σου… Με όση δύναμη έχω ρουφώ τον πούτσο σου… τον βγάζω έξω από το στόμα μου και τον θαυμάζω… τον ξαναβάζω στο στόμα… ολόκληρο… βαθιά… στροβιλίζω πάνω του τη γλώσσα μου… Κάνω το κεφάλι του πούτσου σου να αστράφτει με τα σάλια μου… Το χέρι μου κάνει την διαδρομή μπούτι – αρχίδια χωρίς να κουράζεται… ρουφώ τον πούτσο σου… χτυπώ τα αρχίδια σου με τα δάχτυλά μου… τα κάνω να χορεύουν…
Το στόμα μου συνεχίζει να απασχολείται με τον πούτσο σου, ενώ με το ένα μου χέρι σου τον τραβώ μαλακία… Με το άλλο ρυμουλκώ προς τα πάνω τα αρχίδια σου… Αναστενάζεις… Εστιάζω τη προσοχή μου στον πούτσο σου… Ρουφώ σχολαστικά το κεφάλι του πούτσου σου επιθυμώντας να σε κάνω να χύσεις… Κρατώ σφικτά τον πούτσο σου ενώ τον ρουφώ… Τον γαργαλώ με την γλώσσα μου… κρατώ σταθερά το κεφάλι του πούτσου σου μέσα στο στόμα μου… τα αρχίδια σου τραντάζονται… τα μάγουλά σου και το στήθος σου κοκκινίζουν… τα βογγητά σου συνοδεύουν την πρώτη εκτόξευση του σπέρματός σου στον λαιμό μου… Αρμέγω τον πούτσο σου… καταπίνω τα χύσια σου… απολαμβάνω τη γεύση τους… Σ’ ευχαριστώ!

Categories: Ερωτικό

Μαζί στο ντους

Φεβρουαρίου 24, 2007 Αλέξανδρος Γράψτε ένα σχόλιο

Πιέζει τον σκληρό πούτσο του πάνω μου… πάνω στο κορμί μου
Χαμογελάει…
Μικρά βήματα κάνει προς τα πίσω… ο πούτσος του χοροπηδάει…

- Μετάνιωσες μωρό μου;
- Όχι, απλά θέλω να τον παίξω για να σκληρύνει κι άλλο… περισσότερο…
Σαν βόμβα εκσφενδονίζομαι πάνω του… στον τοίχο τον κολλώ…

Χαμογελάω…

- Με θέλεις;

Με δαγκωματιές στολίζω τον λαιμό του…
Με βογγητά και γρατσουνιές μου απαντάει…
Ανταλλαγή…
Αγκαλιαζόμαστε… Τα χέρια του με σφίγγουν στην αγκαλιά του…
Φιλιόμαστε…
Δαγκώνω το κάτω χείλος σου, το τραβώ προς το μέρος μου…
Σαν να με φοράς χειροπέδες κρατάς φυλακισμένα τα χέρια μου…

- Θέλεις να με γαμήσεις, ε;
- Δεν θα σου απαντήσω…
- Κι αν δεν θέλω;
- Όσο δεν θέλεις, τόσο πιο άγρια θα σε γαμάω…
- Πόσο άγρια;

Μου δείχνεις τον πούτσο σου, τον αφήνεις να δραπετεύσει από τη χούφτα σου…
Πλησιάζω και τον αγγίζω…
Συνεχίζεις να κρατάς όμηρο το χέρι μου, θα μου το αφήσεις μόνο αν σου πάρω πίπα
Κλείνουμε συμφωνία.
Σκύβω
Παγιδεύω τον πούτσο σου ανάμεσα στα δυο μου χείλια…
Ήξερες πως θα σου έπαιρνα πίπα… Μου αρέσει να σε καυλώνω με τη γλώσσα μου προτού με γαμήσεις…
Κατεβάζω αργά-αργά το εσώρουχό μου.
Ο πούτσος μου ώρες ατελείωτες παγιδευμένος μέσα στο ύφασμα επαναστατεί…
Σαν λάβαρο σηκώνεται…
Απελευθερώνεται…
Με το ένα σου χέρι κρατάς το χέρι μου… με το άλλο καθοδηγείς τον πούτσο σου… τον σπρώχνεις…

- Θα με γαμήσεις ή θα σε γαμήσω;
- Θα με γαμήσεις… Το υποσχέθηκες…

Γυρνώ με το πρόσωπό στον τοίχο… Ο πούτσος μου σαν να είναι καρφί τον χαράσσει.
Οι ρόγες μου τρίβονται στον κρύο τοίχο…
Φωνάζω δυνατά καθώς ο τεράστιος πούτσος σου εισβάλλει στην σφικτή μου κωλοτρυπίδα.
Με διατάζεις να σταματήσω…
Με γαμάς σκληρά… από τον κώλο… βαθιά…
Μου αρέσει να με γαμάς άγρια από τον κώλο σαν να είμαι ένα βρωμερό παλιοθήλυκο του δρόμου…
Φωνάζω…

-Σκάσε…
- Δεν μπορώ…
- Μπορείς…

Μμμμμ… Μμμμμμ…

-Θα χύσω και θα πάμε να κάνουμε μαζί ένα ντους…

Μμμμμ… Μμμμμμ…

-Ναι…

Categories: Ερωτικό

Αναπόφευκτο

Φεβρουαρίου 24, 2007 Αλέξανδρος Γράψτε ένα σχόλιο

Πρωί
Μόνος στο κρεβάτι…
Γυμνός
Ακούω τα βήματά σου… βήματα στο παρκέ… το σύρσιμο από τις παντόφλες σου
Τσουγκρίζεις τα φλιτζάνια με τον ζεστό καφέ…
Το φλιτζάνι κρύβει το μεγαλείο του κορμιού σου…
Κρύβει ένα μέρος του χαλαρού πούτσου σου που χοροπηδάει σε κάθε σου βήμα…
Το βλέμμα μου καρφώνεται στο κορμί σου…
Τα μάτια μου γλεντάνε με τη γύμνια σου…
Ξαπλώνεις στο κρεβάτι…
Το σώμα σου συγκρούεται με το δικό μου…
Τα χέρια σου περιπλανιούνται πάνω μου
Ο καφές από το φλιτζάνι πέφτει,
Λερώνει τα σκεπάσματα…
Λερώνει τα κορμιά μας
Οι σταγόνες του καυτού καφέ σαν μικροσκοπικές χειροβομβίδες
Φυτεύονται στα πόδια μου…
Οτιδήποτε καυτό με διεγείρει…
Καυλώνω…
Ανοίγω τα πόδια μου…
Με τη γλώσσα σου αποθηκεύεις στο στόμα σου τον καφέ που έχει χυθεί πάνω μου…
Δροσίζεις τα αρχίδια μου με τη γλώσσα σου
Ανασηκώνεις με τα χείλια σου τον πούτσο μου
Ανασηκώνεις με τα δάχτυλά σου τον πούτσο μου… όρθιο τον κρατάς
Με τη γλώσσα σου χωρίζεις διακριτικά τα αρχίδια μου…
Απαλά…
Με την άκρη της γλώσσα σου πειράζεις την κωλοτρυπίδα μου
Κύκλους… κύκλους κάνεις γύρω από την είσοδό της…
Κύκλους…
Κύκλους…
Μέσα στην κωλοτρυπίδα μου την βυθίζεις…
Οι μύες της κωλοτρυπίδας μου την σφίγγουν…
Την εμποδίζουν να αναπνεύσει…
Την εγκλωβίζουν…
Τη βοήθεια από τα δάχτυλά σου ζητάς
Στην υγρασία από τα τοιχώματα της κωλοτρυπίδας μου γλιστράνε…
Μέσα βυθίζονται…
Έξω…
Μέσα…
Έξω…
Από πάνω μου έρχεσαι…
Ο πούτσος σου σκληρός και υγρός με το στομάχι μου συγκρούεται…
Το στήθος σου αφήνεις να το βουρτσίσουν οι τρίχες του δικού μου στήθους…
Τι ερεθιστικό!
Τι όμορφη αίσθηση!
Σηκώνεσαι…
Ξαπλώνεις ανάσκελα
Το κεφάλι σου αγγίζει την άκρη του κρεβατιού
Ο πούτσος σου πανέτοιμος
Με τα χείλια μου αγγίζω τον πούτσο σου
Τον οπλίζω ρουφώντας τον…
Και μετά…
Πάνω του κάθομαι…
Η κωλοτρυπίδα μου
Περιμένει
Ανοικτή
Μεθυσμένη από την επιθυμία
Τον πούτσο σου μέσα της περιμένει να γλιστρήσει
Είναι αναπόφευκτο
Μέσα
Έξω
Μέσα
Έξω
Το σπέρμα σου σαν κύμα φουρτουνιασμένης θάλασσας
Ξεχύνεται μέσα μου

Categories: Ποίηση

Πέντε μικρές ιστορίες

Φεβρουαρίου 23, 2007 Αλέξανδρος Γράψτε ένα σχόλιο

Μετά από πρόσκληση του Non Private Life και του Les_Boi και έχοντας κάποιες επιφυλάξεις για τη χρησιμότητα του αν πρέπει ή όχι να αποκαλύψω πέντε πράγματα για μένα, κάθισα και έγραψα αυτές τις πέντε μικρές αυτοβιογραφικές ιστορίες. Επειδή έτσι κι αλλιώς έχω συνηθίσει στο να αποκαλύπτω και να αποκαλύπτομαι καθημερινά, κάποιες από τις ιστορίες αυτές είναι περισσότερο αθώες απ’ ότι περίμενα, σχεδόν παιδιάστικες… Δυστυχώς, δεν μπορώ να σκεφτώ άτομα που θα ήθελα να συμμετάσχουν στη διαδικασία αυτή των αποκαλύψεων. Είμαι σίγουρος όμως πως υπάρχουν κάποιοι πιο κοινωνικοί και καθαρόαιμοι bloggers από εμένα που θα τους δώσουν την ευκαιρία να ξεδιπλώσουν το παρελθόν και τα μυστικά τους. Λοιπόν, ξεκινώ…

1.

Η καριέρα μου ως ντετέκτιβ ξεκίνησε από τα πρώτα, τρυφερά μου χρόνια… Η μητέρα μου με έπαιρνε από το χέρι και στηνόμασταν έξω από διάφορες πολυκατοικίες της Αθήνας όπου είχε νοικιασμένες γκαρσονιέρες ο πατέρας μου και τον περιμέναμε με τις ώρες να εμφανιστεί για να τον ξεφτιλίσει μπροστά στην εκάστοτε ερωμένη του. Θυμάμαι πως έπαιρνα πάντοτε μαζί μου το αγαπημένο μου παιχνίδι που ήταν ένα αυτοκίνητο πλαστικό με επιβάτες δυο πάπιες. Το αυτοκίνητο αυτό το έδενα από τη μπροστινή πλευρά και καθώς το έσερνα και αυτό προχωρούσε στο δρόμο, οι πάπιες κουνούσαν το κεφάλι τους μπρος – πίσω. Όταν η παράσταση μάνας και γιού δεν είχε την αναμενόμενη επιτυχία, τότε έμπαινε σε εφαρμογή το σχέδιο Β που μου άρεσε πιο πολύ. Τον περιμέναμε να γυρίσει στο σπίτι, καθόμασταν στο πάτωμα με τα αδέρφια μου και η μητέρα μου μας έδινε να ξεφυλλίζουμε τα πορνοπεριοδικά και να φουσκώνουμε τα προφυλακτικά που είχε κρυμμένα ο πατέρας μου στα κομοδίνα της κρεβατοκάμαρας και κάτω από το στρώμα του κρεβατιού. Οι εικόνες τόσων γυμνών γυναικών που πόζαραν σε διάφορες στάσεις και γαμιόντουσαν μεταξύ τους γέμισαν το μυαλό μου και με ώθησαν να ξεκινήσω την αναζήτηση αντίστοιχων εικόνων με άντρες ώστε να ικανοποιήσω την περιέργεια μου για το αντρικό γυμνό κορμί.

2.

Το καλοκαίρι του 1979 έκανα εντατικά μαθήματα ώστε να είμαι προετοιμασμένος για τη πρώτη μου χρονιά στο δημοτικό σχολείο. Τον Σεπτέμβριο, στον αγιασμό, φορώντας τα καλά μου ρούχα και περήφανος για την καλοχτενισμένη μου χωρίστρα δεν άφηνα με τίποτα το χέρι της μητέρας μου γιατί φοβόμουν να μη με παρασύρουν και με ρίξουν κάτω τα υπόλοιπα παιδάκια που έτρεχαν σαν διαολεμένα. Όταν με χίλια παρακάλια με έπεισαν να μπω στην τάξη ανακάλυψα πως η Λόλα με το νινί της, η Έλλη με το μήλο, η Άννα με το παπί, ο Μίμης με το τόπι, η γιαγιά με το ζυμάρι, η χήνα με τα χηνάκια της, η Ριρή με το νερό, η μητέρα, ο παπάς, ο Σωτήρης με τα σύκα, ο Ηλίας με τα δώρα, ο Δήμος με το καράβι του, ο Ζήσης ο μανάβης, η Ζωή με το θυμάρι, ο Σταμάτης ο ψαράς, η κυρία Ξένη με τα ξύλα και ο κόκορας με το κοκοράκι που με συντρόφευαν όλο το καλοκαίρι δεν εμφανιζόταν σε καμία από τις σελίδες του αλφαβηταρίου που μας έδωσαν. Θυμωμένος, σηκώθηκα να φύγω αποκαλώντας την δασκάλα «πουτάνα» γιατί κρατούσε με δύναμη την πόρτα ώστε να μη βγω έξω. Από εκείνη τη στιγμή σταμάτησα να προετοιμάζομαι για το οτιδήποτε. Αφήνω τα πράγματα να κυλούν όπως το νερό και συμμετέχω απλά απολαμβάνοντάς τα.

3.

Τα καλοκαίρια τα περνώ πάντοτε στην Ύδρα, στο σπίτι της γιαγιάς μου. Μέχρι και τη πρώτη Γυμνασίου ήμουν αρχηγός μιας συμμορίας γατιών που αναστάτωναν όλο το νησί. Η σύσταση της συμμορίας αυτής ξεκίνησε με την εμφάνιση του Ζωρζ, ενός μεγαλόσωμου γκρί-ποντικί χρώματος γάτου που εγκαταστάθηκε σ’ ένα χάρτινο κουτί της «Σόφτεξ» δίπλα σ’ ένα βαρέλι που είχαμε στην αυλή. Στο ίδιο κουτί γέννησε η σύζυγος του, η Ίνκα. Τέσσερα γατάκια χάρισαν στην αυλή τα έντονα, ενοχλητικά νιαουρίσματά τους μέχρι να ανοίξουν τα μάτια τους και αρχίσουν τις βόλτες. Η πρώτη που έκανε βόλτα στην αυλή και έσπασε ένα ολόκληρο κλαδί από την τριανταφυλλιά με τα παιχνίδια της ήταν η Λόλα. Ακολούθησε ο Φάνης που είχε μαύρο τρίχωμα και μπλε μάτια, μετά η Νταγιάν, η οποία όταν έχασε το μάτι της πάνω στο παιχνίδι την φώναζα Πειρατή. Τελευταία περπάτησε η Άλισον, η πιο μικροκαμωμένη με γούνα στο χρώμα του καρότου. Τις επόμενες χρονιές η συμμορία αυξήθηκε όπως η Ευρωπαϊκή Ένωση, με την είσοδο του Τοτού, του Τζίνο και της Βελνιώς. Η συμμορία ξεκληρίστηκε με συνοπτικές διαδικασίες με φόλα που πέταξε ένας γείτονας Γερμανός. Την επόμενη μέρα οι στενοί δρόμοι του νησιού σε μια ακτίνα τριάντα μέτρων γύρω από το σπίτι μας γέμισαν με πρησμένα, ψόφια γατιά και οι κάδοι των σκουπιδιών με σακούλες μέσα από τις οποίες ξεπετούσαν πολύχρωμες ουρές. Έκανα δυο χρόνια να πατήσω ξανά το πόδι μου στο νησί. Τη πρώτη χρονιά που έκανα διακοπές σε άλλο νησί εκτός της Ύδρας, γνώρισα τον Βασίλη, τον πρώτο μου εφηβικό έρωτα.

4.

«… Σκάσε…»

«Γιατί; Εκείνη τη μέρα… στο πάρτι…»

«Είσαι μεθυσμένος…»

«… γίναμε ζώα και μου είπες…»

«…Σκάσε ρε μαλακισμένο…»

«… μου είπες…»

«… ψέματα…»

«… πως μ’ αγαπάς. Κι εγώ…»

«Αλέξανδρε!»

«… επειδή μ’ αγάπησες γεννήθηκα… Θυμάσαι;»

«Σκάσε, σκάσε, σκάσε, σκάσε. Δεν ξέρεις τι λες…»

Ο Γ. ήταν καθηγητής μου στη Σχολή. Επέλεξα να παρακολουθήσω κάποια μαθήματα στο εργαστήρι του. Μια ημέρα, μου άφησε ανάμεσα στα χρώματα και στα πινέλα, ένα γράμμα, ένα κομμάτι χαρτί, στο οποίο έγραφε: «Το 1973 πέθανε ο Πικάσο… Ευτυχώς εκείνη τη χρονιά γεννήθηκες εσύ». Μου έγραφε επίσης τον αριθμό του τηλεφώνου του και την διεύθυνση του σπιτιού του. Πήγα το ίδιο βράδυ μη χάνοντας χρόνο. Είχε ένα πάρτι… Όταν έφυγαν όλοι οι καλεσμένοι πόζαρα γυμνός και ζωγράφισε τον πούτσο μου ροδαλό στον καμβά ανακατεύοντας το χρώμα με το σπέρμα που είχα χύσει στη χούφτα του. Με γάμησε και τον γάμησα δεκάδες φορές μέσα σε ένα βράδυ. Την επόμενη μέρα εγώ ήμουν ερωτευμένος κι αυτός έκανε πως δεν θυμόταν τίποτα.

5.

Στην κηδεία του Γιάννη για να μπορέσω να σταθώ στα πόδια μου αποφάσισα να ακολουθήσω το πρότυπο της Τζάκι Κένεντι που ως χήρα τα κατάφερε πολύ καλά. Φόρεσα τα μαύρα μου γυαλιά και παρέμεινα ακίνητος σαν κορμός πεύκου στην άκρη του νεκροταφείου και συμμετείχα στα δρώμενα ως απλός παρατηρητής ακούγοντας τους γείτονες και φίλους να σχολιάζουν την άστατη ζωή του Γιάννη στην πρωτεύουσα και την ύπαρξη ενός εραστή που τον κατάστρεψε. Από μέσα μου ψιθύριζα τους στίχους από ένα τραγούδι του George Michael: «…Αυτόν τον άντρα… αγάπησε αυτόν τον άντρα για όλη του τη ζωή… Μα τώρα συναντηθήκαμε για να του φέρουμε λίγα λουλούδια και μόνο ο Θεός ξέρει το γιατί…». Καθώς η σωρός του Γιάννη κατέβαινε στο χώμα, ανάμεσα σε κραυγές και λυγμούς που συγκλόνιζαν και τον πιο άκαρδο άνθρωπο του κόσμου η φωνή της μητέρας του με έγδυσε από τη στολή της Τζάκι και με έντυσε μ’ αυτή της Ειρήνης Παππά. «Αλέξανδρεεεε… έλα να δεις τον Γιάννη σουυυυυ…», είπε κι εγώ, ο άγνωστος εραστής, που όλοι γνώριζαν και κανένας δεν ήξερε, έτρεξα, στάθηκα πάνω από το ανοιχτό φέρετρο και πότισα με τα δάκρυα μου για τελευταία φορά τα μακιγιαρισμένα μάγουλα του άνδρα που αγάπησα όσο τίποτα άλλο στη ζωή μου. Με την μητέρα του Γιάννη μέχρι και σήμερα διατηρώ τις καλύτερες σχέσεις. Εκτός του ότι μέσα στα μάτια της βλέπω τον Γιάννη, εκτιμώ το γεγονός πως μέσα στον πόνο της, εκείνη την ημέρα της ταφής, αναγνώρισε έστω και αργά το δικαίωμα του παιδιού της ν’ αγαπήσει και να αγαπηθεί από έναν άντρα.

Categories: Προσωπικό

Nature Boy

Φεβρουαρίου 23, 2007 Αλέξανδρος Γράψτε ένα σχόλιο

Ήταν ένα αγόρι

παράξενο

μαγεμένο αγόρι.

Λένε ότι περιπλανήθηκε μακριά

πολύ μακριά

σε στεριές και θάλασσες.

Λίγο ντροπαλός

με θλιμμένο βλέμμα

αλλά πολύ σοφός

ήταν εκείνος.

Και τότε

μια μέρα

μια μαγική μέρα

βρέθηκε στο δρόμο μου.

Κι ενώ μιλούσαμε για πολλά

για τρελούς και βασιλιάδες

μου είπε αυτό:

Το πιο σπουδαίο πράγμα

που θα μάθεις ποτέ

είναι ν’ αγαπάς

και ν’ αγαπιέσαι

κι εσύ

Nature Boy – David Bowie

Categories: Τραγούδια

Θέλω να πιω…

Φεβρουαρίου 22, 2007 Αλέξανδρος Γράψτε ένα σχόλιο

Μπορώ και να τρελαθώ έχοντας συνεχώς στο μυαλό μου τον πούτσο σου… Η βελούδινη υφή του δέρματός του που πάνω του γλιστράνε τα δάχτυλά μου… το ντροπαλό πετσάκι που ξεφλουδίζει την ευαίσθητη και μελανή βάλανο του πούτσου σου… τη βάλανο του πούτσου σου που αστράφτει από το σπέρμα που σταγόνα-σταγόνα κυλάει… λευκό σαν μαργαριτάρι.

Θέλω τον πούτσο σου τόσο πολύ στο στόμα μου… να με πλημμυρίσει με τα χύσια του.

Θέλω τον καταπληκτικό και επιθετικό όγκο του πούτσο σου να σιδερώσει… να ισιώσει τη γλώσσα μου… να τρυπήσει τα μάγουλά μου… να γκρεμίσει κάθε γωνία των χειλιών μου… να ξεκρεμάσει τις αμυγδαλές μου… πόνο να με γεμίσει… πόνο έως ότου τα μάτια μου γεμίσουν με δάκρυα… έως ότου το δωμάτιο γεμίσει με κραυγές και βογκητά.

Θέλω η ανάσα μου να κοπεί, ο πανικός να ζωγραφιστεί στα μάτια μου. Τα χέρια σου να τυλίξεις γύρω από το κεφάλι μου καθώς όλα τα εκατοστά του πούτσου σου θα βρίσκονται μέσα στο στόμα μου… βαθιά στον λαιμό μου… θα με καθοδηγείς με ευγένεια να καταπιώ το σπέρμα σου… θα με καθοδηγείς… τη σωστή γωνία θα ψάχνεις να βρεις για να συνεχίσω να φιλοξενώ τον πούτσο σου στο στόμα μου…

Θέλω να πιω όλο το σπέρμα σου. Δείξε μου… μάθε μου πως θα καταπίνω… μωρό μου…

Categories: Ερωτικό

Η πίπα της ειρήνης

Φεβρουαρίου 22, 2007 Αλέξανδρος Γράψτε ένα σχόλιο

Πίνουμε καφέ στα Starbucks της Πατριάρχου Ιωακείμ, ο Μιχάλης μου δίνει πεταχτά φιλιά στον αέρα και χαμογελάει… Όταν τελειώνουμε τον καφέ, καλύπτει το χέρι μου με το χέρι του, τραβάει τον λοβό του αυτιού μου με τα δόντια του και μου ψιθυρίζει: «Σ’ αγαπώ…».
Έξω στο δρόμο μια μοτοσικλέτα συγκρούεται μ’ ένα αυτοκίνητο… Την ίδια στιγμή η καρδιά μου συγκρούεται με το μυαλό μου… Καταλαβαίνω πως στο πρόσωπό μου έχω φορέσει την μάσκα της απορίας. Είμαι ταραγμένος. Δεν το πιστεύω… Αρχίζω να θυμώνω… «Σ’ αγαπώ…» Τι; ΤΙ; Άκουσα καλά; «Σ’ αγαπώ». Αν ήμουν ήρωας κινουμένων σχεδίων τα μάτια μου θα πεταγόντουσαν έξω από την έκπληξη και το κεφάλι μου θα χόρευε γύρω-γύρω από τον λαιμό μου… «Σ’ αγαπώ;»
Έξω έχει συγκεντρωθεί κόσμος για να χαζέψει τους οδηγούς που έχουν ξεκινήσει να καυγαδίζουν… Γυρνώ προς το μέρος του… Ακουμπώ τα χέρια μου πάνω στο στήθος του… Έχουν περάσει μέρες από την ημέρα που παραλίγο να καυγαδίζαμε επειδή απέρριψε την πρότασή μου να αγοράσω ένα νέο σπίτι για μας… κι όμως σήμερα που του είπα πως ο ιδιοκτήτης του σπιτιού θα είναι αυτός, το δέχθηκε… Τι μεσολάβησε και δέχθηκε σήμερα την πρότασή μου να μετακομίσουμε ενώ πριν δυο μέρες μ’ έκανε να κλαίω με την στενοκεφαλιά του; «Σ’ αγαπώ;»… Μήπως μου λέει ψέματα; Μήπως η λέξη «αγάπη» είναι γι’ αυτόν τόσο κοινή όσο η λέξη «μαλάκας»; Έβαλε το χέρι του πάνω στο πρόσωπό μου, τα δάχτυλά του περπάτησαν στα μάγουλά μου… στα χείλια μου… Με κοίταξε επίμονα… η καρδιά μου χτύπησε δυνατά… «Σ’ αγαπώ», μου λέει… επαναλαμβάνεται… μάλλον θα σκέφτηκε ότι δεν τον άκουσα την πρώτη φορά… «Σ’ αγαπώ, σου λέω… Ακούς;», με ρωτάει… «Σε άκουσα… Σε άκουσα τη πρώτη φορά που μου το είπες… αλλά… πως… Σ’ αγαπώ», του απαντώ και νιώθω να ζαλίζομαι…
«Ποτέ δεν μου έχεις πει πως μ’ αγαπάς όταν βρισκόμαστε έξω από το σπίτι; Τι σ’ έπιασε;», τον ρωτώ… «Σ’ αγαπώ;»… Αισθάνομαι πεταλούδες να φτερουγίζουν στο στομάχι μου… στην καρδιά μου… όχι στην καρδιά μου… Στην καρδιά μου αισθάνομαι σαν να με χτυπούν μικρά ρόπαλα… Ρόπαλα που με χτυπούν σκληρά… «Σ’ αγαπώ;»
Όσο κι αν μου αρέσει το περιβάλλον των Starbucks, πιστεύω πως δεν μπορώ να συζητήσω σοβαρά με το μωρό μου… Τον αρπάζω από το χέρι και του προτείνω να βγούμε έξω… να περπατήσουμε… να μιλήσουμε… Ήμουν σίγουρος πως δεν θα αρνούνταν να κάνουμε έναν περίπατο… Σηκωνόμαστε, φοράμε τα μπουφάν μας, περνάμε τον δρόμο απέναντι… την ΤΙΜ…
Περπατάμε γρήγορα… κάνει κρύο… Το μωρό μου με πιάνει από τη μέση και δεν απομακρύνεται όπως κάνει συνήθως… Περπατάμε με τον ίδιο ρυθμό και όχι με μεγάλους διασκελισμούς που με κάνουν να κουράζομαι μιας και αναγκάζομαι να βρίσκομαι πάντα ένα βήμα πίσω και να τον ακολουθώ…
Με το άλλο του χέρι πιάνει τον ώμο μου…
«Μωράκι μου, τι έχεις πάθει σήμερα;», ρωτώ με δικαιολογημένη απορία…
«Τι μου λες Αλέξανδρε;… Τι σε φοβίζει στην συμπεριφορά μου; Έτσι δεν περπατάμε κάθε μέρα;», με ρωτάει… Όχι… Σταματώ… Μένω ακίνητος. Τινάζω τα χέρια μου… «Σ’ αγαπώ;»…
Μου χαμογελάει… Σχολιάζει όλους όσους περνάνε δίπλα μας και προσπαθεί να με κάνει να γελάσω…
«Εγώ θα συνεχίσω να περπατάω… Θα με ακολουθήσεις;», μου προτείνει…
«Όχι…», του λέω…
«Γιατί κάνεις μαλακίες;», με ρωτάει…
Απλώνει το χέρι του, αποζητά το δικό μου… Του το δίνω… Συνεχίζουμε τον περίπατό μας… «Σ’ αγαπώ…». Περπατάμε σιωπηλοί… Στο μυαλό μου επεξεργάζομαι ιδέες… προσπαθώ να καταλάβω που οφείλεται αυτή η ξαφνική μεταστροφή του μωρού μου… Άραγε να έχουν δίκιο οι φίλοι μου που τον κακολογούν και υποστηρίζουν πως μόνο από συμφέρον μένει μαζί μου; Ξέρω πως με αγαπάει… Ξέρει πως τον αγαπάω… Ξέρω πως μ’ αγαπάει αλλά κάθε μέρα δίνω μάχες για να κερδίσω την πρώτη θέση στην καρδιά του… Δεν θέλω να είμαι δεύτερος… Ξέρω πως είμαι δεύτερος και προσπαθώ να κατακτήσω αν όχι την πρωτιά τουλάχιστον να μειώσω την διαφορά ανάμεσα στην πρώτη και στην δεύτερη θέση…
Σταματώ… Σταματάει… Γυρίζω το κεφάλι μου και τον κοιτώ… Γυρίζει το κεφάλι του και με κοιτάει… Κοιταζόμαστε και… ξεκινάμε να περπατάμε πάλι. Δεν ήμουν έτοιμος να μιλήσω… Συνεχίσαμε να περπατάμε μέχρι να φτάσουμε στο σπίτι… Περνάμε από έναν καθρέφτη, η εικόνα μας ως ζευγαριού είναι τόσο όμορφη… Είμαι ερωτευμένος με αυτό το τρελό, το όμορφο αγόρι, που του οφείλω πολλά, αλλά πρέπει κάποτε να μιλήσω σοβαρά μαζί του και να του πω τους φόβους μου…
Σταματώ, ακόμη μια φορά… «Θέλω να μιλήσουμε… αν συμφωνείς…»
Καθόμαστε σε ένα παγκάκι, με τραβάει στην αγκαλιά του, κάθομαι στα γόνατά του, τα δάχτυλά μου κάνουν τσουλήθρες στις μπούκλες του… Τον κοιτώ στα μάτια… Η μύτη του είναι κόκκινη από το κρύο… Είναι τόσο χαριτωμένος… Τον κοιτάζω και όλες οι σκέψεις μου δραπετεύουν… Τον κοιτάζω και όλοι οι φόβοι μου εξαφανίζονται… Καθόμαστε, εκεί, στο παγκάκι… Τα χέρια μου βάζω πάνω στους μηρούς του… Τα χέρια του τυλίγει γύρω από τον λαιμό μου… Η καρδιά μου χτυπάει δυνατά… Προσπαθώ να είμαι προσεκτικός…
«Μωρό μου, ειλικρινά, μ’ αγαπάς;», τον ρωτώ… Το μωρό μου δεν απαντάει, με φιλάει στο στόμα… καθυστερεί την απάντησή του…
«Φυσικά…», μου απαντάει…
«Αν μ’ αγαπάς, γιατί προχθές μου είπες πως βιάζομαι; Αν μ’ αγαπάς γιατί δυο μέρες πριν μου είπες πως είναι λανθασμένη η απόφασή μου να επενδύσω σ’ ένα καινούργιο σπίτι που θα στεγάσει τον έρωτά μας;», τον ρωτώ…
Έβαλε το πηγούνι του στον ώμο μου και μου είπε: «Με εγκλωβίζεις με το μέγεθος της αγάπης σου Αλέξανδρε… Κάνεις τόσα πολλά κι εγώ δεν κάνω τίποτα… Σκέφτεσαι τόσα πολλά για μας… για το αύριο… και με κάνεις να αισθάνομαι μικρός… αδύναμος… Με ευνουχίζεις με τις πρωτοβουλίες σου…Ίσως να μη το καταλαβαίνεις… μερικές φορές με ενοχλεί… δεν καταλαβαίνω ποιος είναι ο δικός μου ρόλος σ’ αυτή τη σχέση… Σ’ αγαπώ πολύ… τόσο πολύ όσο κι εσύ…», μου λέει… Προσέχω τον τρόπο που προφέρει τις λέξεις του… Και μόνο που με κοιτάει στα μάτια σημαίνει για μένα πως είναι ειλικρινής… Παίρνω την απόφαση να τα ξεχάσω όλα… Χαμογελάω…
«Θέλεις να ανάψουμε την πίπα της ειρήνης;», του προτείνω…
Χαμογελάει… Η μύτη μου χαράσσει το μάγουλό του… Τυλίγω τα χέρια μου γύρω από τον λαιμό του… ετοιμάζομαι να το φιλήσω…
«Εσύ δεν παραπονιόσουν πως δεν σου εκφράζω συχνά την αγάπη μου;», με ρωτάει…
«Ναι…», ομολογώ…
«Για κάθε φορά που μου λες σ’ αγαπώ… άλλες τόσες θα σου λέω κι εγώ σ’ αγαπώ…», μου λέει…
Το πρόσωπό μου τρίβεται στο πρόσωπό του… Φιλιόμαστε… Μου δαγκώνει τα χείλια… Το να εκφράζει τον έρωτά του για μένα το μωρό μου σε δημόσιο χώρο είναι μια τολμηρή κίνηση που ποτέ δεν θα περίμενα να την πραγματοποιήσει… Με φιλάει και μου ζητάει να του πω: «Σ’ αγαπώ…»
Χαμογελάει και περιμένει…
«Σ’ αγαπώ… Σ’ αγαπώ…», του λέω…
«Σ’ αγαπώ… Σ’ αγαπώ… Σ’ αγαπώ… Σ’ αγαπώ… Σ’ αγαπώ… Σ’ αγαπώ…», μου λέει…

Categories: Αγάπη

Τρία… Δύο… Ένα…

Φεβρουαρίου 22, 2007 Αλέξανδρος Γράψτε ένα σχόλιο

Τέσσερις αναπνοές η απόσταση μεταξύ του λαιμού σου και του στήθους σου

Τρεις αναπνοές… έως στο στομάχι σου

Δύο αναπνοές η απόσταση μεταξύ των ποδιών σου

Μια ανάσα για να σου πάρω πίπα

Καμία ανάσα μέχρι να χύσεις…

Categories: Ποίηση

Μ’ αγαπάς;… Εσύ;…

Φεβρουαρίου 21, 2007 Αλέξανδρος Γράψτε ένα σχόλιο

«Φίλησέ με…»

Ψιθύρισα στο αυτί του και έγλειψα τη σοκολάτα γύρω-γύρω από τα χείλια μου… Το στόμα μου είναι τόσο πρόθυμο… τα χείλια μου τόσο υγρά… είμαι έτοιμος να του δώσω κάτι περισσότερο από ένα φιλί… κάτι περισσότερο από χιλιάδες φιλιά… Θέλω να τον καταβροχθίσω… Φαίνεται τόσο αθώος… τόσο όμορφος φορώντας ένα ροζ σλιπάκι…

«Μωρό μου, φίλησέ με…»

Με αρπάζει και με βυθίζει στην αγκαλιά του… Σκεπάζει το στόμα μου με το δικό του… Τα χείλια του κλέβουν τη γλυκιά γεύση της σοκολάτας από τα δικά μου χείλια… Η γλώσσα του ζεστή… ζωντανή… Το μωρό μου χώνει τη γλώσσα του μέσα στο στόμα μου, ο ρυθμός του φιλιού του γιγαντώνει την επιθυμία μου… Το μωρό μου παίρνει τον έλεγχο στα χέρια του χρησιμοποιώντας την επιδέξια γλώσσα του… Θηλάζει και δαγκώνει την δική μου γλώσσα, δαγκώνει τα χείλια μου… ψιθυρίζει λόγια αγάπης στα αυτιά μου… λόγια αγάπης χωρίς ανάσα.

«Πάρε με…»

Με το στόμα του καταναλώνει τη σάρκα μου… λωρίδες υφάσματος κάνει το πουκάμισό μου, σηκώνει ψηλά τα χέρια μου… εκθέτει το τριχωτό μου στήθος… Με το σάλιο του ξεπλένει το δέρμα μου… το χαϊδεύει με τη γλώσσα του… Τσιμπάει και πιέζει τις ρόγες του στήθους μου με ευχαρίστηση, το κορμί μου ταλαντεύεται στο ρυθμό του.

«Πάρε με…»

Τα χείλια του κινούνται χαμηλά… κάτω από το στήθος μου… τα δόντια του τραβούν τις τρίχες μου… η γλώσσα του τις λούζει… με τα χέρια μου προσπαθώ να τιθασεύσω την κίνηση του άτακτου και ανυπάκουου πούτσου μου… Το μωρό μου τραβάει το λάστιχο του μπόξερ μου, με αδέξιο τρόπο μου το βγάζει… χαμογελάει κάνοντας ένα διάλλειμα και απομακρύνοντας τη γλώσσα του από τον αφαλό μου… Του βγάζω το ροζ σλιπάκι… του το πετώ μακριά σαν να είμαι πρωταθλητής στον ακοντισμό, σκουπίζω από νευρικότητα τη μύτη μου… Το σώμα μου συσπάται… τραντάζεται από την αναμονή…

«Γάμησέ με…»

Με θράσος ξεστομίζω την επιθυμία μου αν και προτιμώ να πάρει στο στόμα μου τον πούτσο μου που στάζει σπέρμα και να τον γλύψει με τη γλώσσα του… Κρατώ τα πόδια μου ανοικτά… Το μωρό μου απασχολεί τη γλώσσα του δοκιμάζοντας τη λάγνα γεύση της κωλοτρυπίδας μου… Πειράζει… χλευάζει την κωλοτρυπίδα μου με τη γλώσσα του… με τα χείλια του… την υγραίνει… την προετοιμάζει… Φωνάζω…

«Γάμησέ με…»

Το μωρό μου συντετριμμένο από τις ικεσίες μου και επιθυμώντας να ικανοποιήσει τις ανάγκες μου, βυθίζει τον τεράστιο, σκληρό πούτσο του βαθιά μέσα στην κωλοτρυπίδα μου… Με γαμάει συγκρούοντας την γλώσσα του με την δική μου και πίνει τα βογγητά και τις μικρές κραυγές μου… Ο πορφυρός πούτσος του είναι τόσο προκλητικός που δεν έχω άλλη επιλογή από το να τον δοκιμάσω… Σιγουρεύομαι πως είναι έτοιμος να εκραγεί… σηκώνομαι… τυλίγω τα χείλια μου γύρω από τον πούτσο του… μόλις που προλαβαίνω το σπέρμα του που αναβλύζει από το κεφάλι του πούτσου του… Τα χύσια του κατεβαίνουν σαν ποτάμι στον λάρυγγά μου…
Καθώς τα κορμιά μας τρέμουν και οι οργασμοί μας αποτελούν παρελθόν, σαν σεντόνι σκεπάζω το κορμί του και του ψιθυρίζω…
«Μ’ αγαπάς;»…
Μου απαντάει…
«Εσύ, μ’ αγαπάς;»

Categories: Ερωτικό