Τελευταίες σκέψεις

Από μικρός, θυμάμαι, την τελευταία ημέρα του χρόνου μελαγχολούσα… χωρίς να έχω κάποιο συγκεκριμένο λόγο… πόσο μάλλον φέτος. Έχοντας πάντοτε δίπλα μου τον Μιχάλη και ταλαιπωρώντας τα μαλλιά του, περιμένω με αγωνία την έλευση του νέου χρόνου. Σε λιγότερο από δέκα λεπτά όλα θα έχουν τελειώσει… σε λιγότερο από δέκα λεπτά κάτι καινούργιο θ’ αρχίσει.

Που πηγαίνουν τα χρόνια όταν φεύγουν άραγε;

Ποια είναι η κατάληξη όλων των καλών στιγμών, όλων τον προκλήσεων, όλων των απογοητεύσεων; Ποια είναι η κατάληξη όλων αυτών που συμβαίνουν στους ανθρώπους κατά τη διάρκεια ενός έτους; Τι θα συμβεί την καινούργια χρονιά; Σίγουρα κάποιοι θα πετύχουν και θα καταφέρουν να επιβιώσουν. Κάποιοι θα αποτύχουν και θα δοκιμάσουν τη γεύση της απογοήτευσης. Κάποιοι θα περιοριστούν στο να παρακολουθούν απλώς τις εξελίξεις… του μήνες, τις ημέρες να περνούν, αμέτοχοι θα παραμείνουν ζώντας την προσωπική αμετάβλητη ιστορία τους.

Για μένα ο χρόνος που φεύγει έφερε περισσότερα καλά απ’ ότι κακά. Ήταν μια χρονιά σημαντική αν και έχασα πρόσωπα που αγαπούσα, πρόσωπα που μου έδωσαν ζωή, πρόσωπα που επένδυσαν πάρα πολλά σ’ εμένα και κρυφά με καμάρωναν. Τι κατάφερα; Να βελτιώσω τις σχέσεις μου με την οικογένειά μου, να διατηρήσω σε ικανοποιητικά επίπεδα την υγεία μου, να αλλάξω καθημερινές συνήθειές μου… να ασκήσω το σώμα μου και το μυαλό μου. Τι άλλο κατάφερα; Να συνεχίσω τη σχέση μου με τον εραστή μου, με το λατρεμένο μου μωρό. Πιστεύω πως η σχέση μου αυτή άνθισε περισσότερο το δεύτερο εξάμηνο του 2006 και είμαι σίγουρος πως θα τον απολαύσω για πολλά… πολλά… πολλά χρόνια ακόμα, αν καταφέρω να σοβαρευτώ και να μην είμαι τόσο επιπόλαιος.

Από τον Ιούνιο του 2006 ξεκίνησα, μετά από πολλούς μήνες επεξεργασίας, να γράφω αυτό το ηλεκτρονικό ημερολόγιο και να μοιράζομαι τη καθημερινότητά μου, τις σκέψεις μου και τον τρόπο που εκφράζω την αγάπη μου με τον εραστή μου. Μετά από μια μέτρια εκκίνηση, σήμερα το blog διαβάζεται σχεδόν από 3.200 άτομα κάθε μήνα. Είμαι ευγνώμων…Είμαι ευγνώμων γιατί συνειδητοποίησα ότι υπάρχουν πολλά άτομα με κοινές πεποιθήσεις για την αγάπη, για τον έρωτα… για τις σχέσεις. Η επικοινωνία μου μαζί τους είναι ανώτερη και πιο σημαντική από το οποιοδήποτε κακοήθες και πικρόχολο σχόλιο. Στηρίζουμε ο ένας τον άλλο… είμαστε έτοιμοι να μάθουμε ο ένας από τον άλλο… να ακούσουμε ο ένας τον άλλο… να μάθουμε… να παρηγορήσουμε ο ένας τον άλλο. Πόσο σημαντικό είναι αυτό; Πάρα πολύ σημαντικό… σημαντικότερο από οτιδήποτε άλλο… τουλάχιστον για μένα. Γιατί; Γιατί είμαστε ξένοι… γιατί δεν γνωρίζει ο ένας τον άλλο… γιατί απουσιάζει ο φυσικός δεσμός… το μόνο που μας ενώνει είναι η αναγνώριση της ανάγκης, της εσωτερικής ανάγκης που έχουμε να υποστηριχτούμε και να βοηθηθούμε από αυτή την επικοινωνία… έχουμε ανάγκη αυτή την επικοινωνία. Έχω ανάγκη αυτή την επικοινωνία χωρίς να ξέρω ούτε καν πως είναι… δεν ξέρω τα πρόσωπά τους… μπορώ με τη φαντασία μου όμως να τα ζωγραφίσω… και να τα δω. Ορισμένους τους θεωρώ ήδη φίλους… όταν χαίρονται, μοιράζομαι τη χαρά τους… όταν λυπούνται… κάνω τον κλόουν για να γελάσουν και τους συμβουλεύω… τους ενθαρρύνω… διώχνω μακριά τη λύπη τους. Όταν μου αποκαλύπτουν ένα μυστικό, δεσμεύομαι με λόγο τιμής να μην το αποκαλύψω ποτέ… ενισχύοντας με αυτό τον τρόπο τη φιλία μας… Όταν εξαφανίζονται, γιατί στο διαδίκτυο το πιο εύκολο είναι να κρυφτείς, αναρωτιέμαι που πήγαν και εύχομαι να είναι πάντα καλά.

Τι άλλο έκανα το 2006; Συνέχισα να είμαι ρομαντικός, απέφυγα τους περιστασιακούς εραστές… ο μόνος άνδρας με τον οποίο έκανα έρωτα τους τελευταίους μήνες του χρόνου ήταν ο Μιχάλης. Είμαι τυχερός που είναι το άλλο μου μισό… Είμαι τυχερός που τον έχω δίπλα μου… που μπορώ να μοιραστώ μαζί του τις ελπίδες μου, τα όνειρά μου… τη ζωή μου. Δεν ξέρω αν πιάνουν οι ευχές… αν πιάνουν, εύχομαι να μπορέστε να γιορτάσετε όλοι το νέο έτος, το νέο και πολλά υποσχόμενο έτος, με έναν άνθρωπο όπως είναι ο Μιχάλης. Πραγματικά, αν δεν ήμουν τόσο εγωιστής, θα ήθελα να τον μοιραστώ με όλους σας!

Αυτές είναι οι τελευταίες σκέψεις μου για τη χρονιά που φεύγει. Αφήνομαι στο χάδι του μωρού μου, συλλέγω ζωή από την αναπνοή του, παίρνω κουράγιο και δύναμη από το χαμόγελό του και αποχαιρετώ το 2006.

Το 2007 θα μας βρει αγκαλιασμένους… οι καρδιές μας θα χτυπούν δυνατά… με αγωνία θα περιμένω να τον αποδεχθεί η γιαγιά μου ως εραστή μου γιατί αποφάσισα πως τα ψέματα πρέπει να τελειώσουν… ούτε σ’ εμένα, ούτε σ’ αυτή ταιριάζει η υποκρισία… Κυρίως δεν ταιριάζει αυτό το θέατρο στον Μιχάλη… σ’ αυτό τον τόσο μοναδικό άνθρωπο. Από εμάς θα εξαρτηθεί το πόσο καλύτερος θα είναι ο νέος χρόνος.

Καλή Χρονιά… σε όλους.

Σοφίτα

Με θέλεις. Σε θέλω. Περιμένουμε όλη την ημέρα να φύγουν οι συγγενείς για να βρεθούμε έστω και για λίγο μόνοι… δεν θέλεις να αποκαλύψουμε σε κανέναν τη σχέση μας… κρύβουμε τον έρωτά μας πίσω από χαμόγελα όλο νόημα και πεταχτά φιλιά όταν δεν μας κοιτούν. Όλο αυτό που περνάμε είναι τόσο βασανιστικό, αλλά και απαραίτητο, όσο η επιθυμία μεγαλώνει οι καταστάσεις γίνονται ανεξέλεγκτες. Μου στέλνεις φιλιά στον αέρα… τα πιάνω… Σου στέλνω φιλιά… Μας κοιτάει η γιαγιά… Φτού…
Οι ώρες περνούν, ξέρω πως μέχρι να βραδιάσει θα μπορέσουμε να μείνουμε μόνοι. Μόνοι, κρυμμένοι ξανά πίσω από κλειστές πόρτες… απομονωμένοι. Μόνοι, αλλά γνωρίζοντας ότι στο ίδιο σπίτι κυκλοφορούν άλλο δυο άνθρωποι εκτός από εμάς… η μητέρα μου και η γιαγιά μου. Μόνοι, αλλά γνωρίζοντας πως πρέπει να κάνουμε ησυχία όταν κάνουμε έρωτα… να μην ακούγονται τα γρυλίσματά μας, οι φωνές μας, οι στεναγμοί μας, οι ανάσες μας. Μόνοι, αλλά γνωρίζοντας πως πρέπει να βάλουμε ένα όριο στις επιθυμίες μας, στις ακρότητές μας και κυρίως να μην γαμηθούμε στο πάτωμα γιατί τρίζουν τα σανίδια.
«Πότε θα επιστρέψουμε στην Ελλάδα;», με ρωτάς… ψιθυρίζεις στο αυτί μου…
«Υπομονή…», σου λέω… χαμογελώ.
Οι συγγενείς φεύγουν. Ανταλλάσουμε ευχές για τον καινούργιο χρόνο. Μου εύχονται να βρω ένα καλό κορίτσι από την Ιταλία για να αποκατασταθώ… Σφίγγω το χέρι σου, είσαι έτοιμος να σκάσεις στα γέλια.
Ανεβαίνουμε στη σοφίτα, μπαίνουμε στο δωμάτιό μας, κλείνουμε την πόρτα πίσω μας. Αγκαλιαζόμαστε και φιλιόμαστε παθιασμένα. Όλο το πάθος που κρατούσαμε κρυμμένο τόση ώρα ξεχειλίζει. Φιλώ τα χείλια σου… τον λαιμό σου… Έχεις τον πιο σέξι αντρικό λαιμό που έχω φιλήσει ποτέ. Βουρτσίζουμε τα πρόσωπά μας με τις γλώσσες μας… αναπνέουμε βαριά… θέλουμε ο ένας τον άλλο… τόσο πολύ… τόσο έντονα… Το πάθος μου… το πάθος σου… αυξάνονται… Όταν δεν μπορούμε να σταθούμε πλέον όρθιοι από την καύλα, όταν η θερμοκρασία από τις ανάσες μας μεγαλώνει και το δωμάτιο γίνεται τόσο ζεστό που μόνο με φούρνο μπορεί να συγκριθεί… βγάζουμε τα ρούχα μας. Τα βγάζουμε ήσυχα… με ένταση… με συγκίνηση αγγίζουμε ο ένας το σώμα του άλλου. Τα χέρια σου είναι κρύα… μου ψιθυρίζεις μια συγγνώμη… μια αχρείαστη συγγνώμη. Παρά την αρχική, ακούσια αντίδρασή μου, στην αίσθηση των παγωμένων σου χεριών, το άγγιγμά σου με ηρεμεί… με σκλαβώνει…
Σε σπρώχνω προς τα πίσω… στον τοίχο, δίπλα από τη φωτογραφία του παππού μου με το καμαρωτό μουστάκι… συνεχίζω να φιλώ με πάθος το σώμα σου… ολόκληρο το σώμα σου… τον λαιμό σου… τα γενναιόδωρα χείλια σου, τις περήφανες ρόγες σου. Απασχολώ τις ρόγες σου με τη γλώσσα μου, την τινάζω πάνω τους απαλά σαν να είναι βρέφη που δεν πρέπει να τα ξυπνήσω. Φιλώ στοργικά το προκλητικό ανάχωμα του στέρνου σου… με ένα πάθος που όμοιό του δεν έχεις δει ποτέ. Αναστενάζεις… αναστενάζω… ταυτόχρονα παίζω με τις τρίχες της κοιλιάς σου… ο πούτσος μου βρίσκεται σε παροξυσμό. Ο δικός σου; Ο δικός σου πούτσος όρθιος, περήφανος όπως ο Σαντάμ Χουσέιν λίγο πριν τον απαγχονίσουν, έχει βάλει αγγελία αναζητώντας δάχτυλα για μερική απασχόληση με πολύ καλή αμοιβή. Τρέχουν χωρίς δεύτερη σκέψη τα δικά μου δάχτυλα για να τον περιποιηθούν… είναι έτοιμα να σε οδηγήσουν σε άγρια ερωτικά μονοπάτια. Ο πούτσος σου είναι ήδη υγρός…σκύβω, γονατίζω για να μπορέσω να μυρίσω τους γλυκούς χυμούς σου που στάζουν πάνω στα δάχτυλά μου… Θέλω τόσο πολύ να τους δοκιμάσω… Να σε δοκιμάσω… Φιλώ με τον δικό μου, αγαπημένο τρόπο το στομάχι σου… βουτώ τη γλώσσα μου μέσα στον αφαλό σου. Ρουφώ την ευαίσθητη βάλανο του πούτσου σου, την ερεθίζω με την γλώσσα μου… Χύνεις. Δεν αντέχεις άλλο τα παιχνίδια της γλώσσας μου. Με σηκώνεις και φυτεύεις ένα τρυφερό φιλί στο στόμα μου… Δοκιμάζεις τη γεύση από τα χύσια σου… Ξέρω πόσο σου αρέσει η γεύση του σπέρματός σου. Μου ψιθυρίζεις στο αυτί πως τώρα ξεκινάει το δεύτερο ημίχρονο… πως τώρα είναι η σειρά σου. Ο πούτσος μου αναπηδά από τη χαρά του. Είναι μια συγκρατημένη περιγραφή για να σου πω πόσο καυλωμένος είμαι αν και ο πούτσος μου δεν είναι απολύτως σκληρός… Γλείφεις πάνω-κάτω… πάνω-κάτω… τον πούτσο μου… γύρω-γύρω… το κεφάλι του πούτσου μου… το στόμα σου βγάζει αχνούς από το κρύο… η εικόνα είναι αρκετή για να καυλώσω περισσότερο… ο πούτσος μου γίνεται πύραυλος… σταθεροποιείται μέσα στο στόμα σου… το μόνο που ακούω είναι οι ήχοι της γλώσσας σου που τον γλύφουν… Θέλω να φωνάξω… προσπαθώ να συγκρατηθώ… μπορεί η πόρτα να είναι κλειστοί αλλά οι τοίχοι έχουν αυτιά.
Ο στοματικός έρωτας είναι το υπέρτατη απόλαυση για μένα… μπορώ να δέχομαι και να κάνω στοματικό έρωτα όλη την ημέρα χωρίς να κουραστώ ούτε στιγμή. Ούτε κι εσύ φαντάζομαι… Μπορώ να το δω στα μάτια σου, όπως κι εσύ μπορείς να το δεις στα μάτια μου… Τα βλέμματά μας ενώνονται. Σε σηκώνω όρθιο και σε φιλώ…Το κάδρο με τη φωτογραφία του παππού πέφτει… γελάμε… Η επιθυμία μου να τον γαμήσω είναι τόσο έντονη που δεν σκέφτομαι ούτε τον παππού, ούτε την πιθανότητα να μπει κάποιος στο δωμάτιο για να εξακριβώσει τη πηγή του θορύβου. Απλώνω το χέρι μου… χουφτώνω τα σφικτά του κωλομέρια… η κωλοτρυπίδα του είναι υγρή, έτοιμη για τον σκληρό μου πούτσο. Γλιστρώ το κεφάλι του πούτσου μου πάνω-κάτω… ανάμεσα στα κωλομέρια του… πειράζω την είσοδο της κωλοτρυπίδας του. Ψιθυρίζω… «Θα σε γαμήσω… τώρα, εδώ… θα σε γαμήσω… ε; Να σε γαμήσω σε παρακαλώ;»… Συμφωνείς… αισθάνομαι τόσο υποχρεωμένος… Εισβάλλω αργά… προσεκτικά… αριθμώ φωναχτά τις προσπάθειές μου να εισχωρήσω μέσα σου… Με το ένα… με το δύο… με το τρία… Χωρίζω τα κωλομέρια σου με τον πούτσο μου, μου έρχεται στο μυαλό η εικόνα της διαφήμισης με την καρδιά του μαρουλιού που χωρίζει στα δυο τον τόνο «Ρίο Μάρε». Η βύθιση του πούτσου μου μέσα σου ολοκληρώνεται με συνοπτικές διαδικασίες… αναγκάζοντάς σε να αναστενάξεις μεγαλοφώνως. Καλύπτω το στόμα σου με το χέρι μου… δεν ξέρω αν είναι αργά… προσέχω όμως να μη μας ανακαλύψουν.
Συνεχίζω να σε γαμάω… στην αρχή αργά… στη συνέχεια επιταχύνω… αλλάζω θέσεις, γωνίες… επιβραδύνω… πάντοτε επιβραδύνω όταν είμαι έτοιμος να χύσω… Τα αρχίδια μου σφυροκοπάνε ανελέητα τα κωλομάγουλά σου. Το σπέρμα μου κυλάει από την κωλοτρυπίδα σου πάνω στα αρχίδια σου… στάζει στα πόδια σου… στο πάτωμα… Καθαρίζουμε ο ένας τον άλλο με τις γλώσσες μας… φιλιόμαστε… κοιταζόμαστε στα μάτια. Δεν μιλάμε… δεν είναι απαραίτητο να μιλήσουμε… δεν υπάρχουν λέξεις… ό, τι έχουμε να πούμε το λέμε με τα κορμιά μας. Δεν λέω πως δεν μου αρέσουν οι συζητήσεις που κάνουμε… Είσαι τόσο έξυπνος, τόσο πνευματώδης… Απλά, αυτή, τη συγκεκριμένη στιγμή δεν θέλω να μιλήσουμε… Θέλω να με φλερτάρεις… να με φλερτάρεις με το χαμόγελό σου και αν καταφέρουν να δραπετεύσουν οι λέξεις… είναι ευπρόσδεκτες… ότι προέρχεται από εσένα είναι ευπρόσδεκτο. Είσαι απίστευτα ερωτικός… Καταπληκτικός εραστής… θαυμάσιος άντρας. Σε θέλω πάλι… Σε χρειάζομαι πάλι… Πάρε με…

Μια ευχή

Γαμιόμαστε.

Τα κορμιά μας λιώνουν.

Τα κορμιά μας ενώνονται.

Οι χυμοί μας αναμιγνύονται.

Γινόμαστε ένα… ΕΝΑ… ένα μυαλό, ένα σώμα, μια ψυχή.

Το μωρό μου χύνει.

Με καταβρέχει.

Με μουσκεύει.

Με λερώνει.

Ο πούτσος του αυξομειώνεται…

Τον δαγκώνω, δυνατά, έως ότου με ικετεύει να σταματήσω.

Τον αγκαλιάζω, τον σφίγγω σαν να είναι χνουδωτό, παιδικό αρκουδάκι.

Τον δαγκώνω.

Τον τιμωρώ.

Τον αγαπώ.

Γεμίζω το στόμα του με το δάχτυλό μου.

Αναστενάζει… Οι λαρυγγικοί στεναγμοί του με καυλώνουν.

Τον θέλω.

Τον χρειάζομαι.

Σφόδρα τον επιθυμώ.

Θέλω να είμαι μαζί του, να περάσω μια αιωνιότητα στο πλευρό του, δίπλα του, σαν αφοσιωμένος εραστής.

Εύχομαι ποτέ να μη σταματήσεις να με γαμάς…

… να με γαμάς σκληρά…

… να με γαμάς άγρια…

… να με γαμάς ευγενικά…

… να με γαμάς γρήγορα…

Να με αλέθεις…

… να με αλέθεις με τον καυτό διογκωμένο πούτσο σου.

Εύχομαι να με γαμάς μέχρι που το σπέρμα σου κυλήσει ανακατεμένο με δάκρυα από τα μάτια μου…

… να με γαμάς μέχρι που το μυαλό μου λιώσει από την ηδονή.

Μια ευχή…

Γάμησέ με…

Σανταλόξυλο και ιδρώτας

Λατρεύω τη μυρωδιά του μωρού μου. Θάβω το πρόσωπό μου στη βουβωνική του περιοχή, οι κοντές σγουρές τρίχες του εφηβαίου του με γαργαλάνε… κι όμως το δέρμα του είναι τόσο απαλό… παράξενα μαλακό. Η μυρωδιά του σανταλόξυλου με κάνει να ξεκινήσω μια οσφρητική αναδρομή στο παρελθόν… οι εικόνες και τα χρώματα αναβλύζουν από το μυαλό μου. Γλύφω με την άκρη της γλώσσας μου τ’ αρχίδια του… υγρά φωτοστέφανα σχηματίζω πάνω τους με την γλώσσα μου λίγο πριν αυτή αναχωρήσει για το μακρύ της ταξίδι πάνω στο μακρύ του πούτσο. Αισθάνομαι απίστευτα δυνατός, βλέποντας τη σύσπαση του πούτσου του και το τράνταγμα των αρχιδιών του.
Το μωρό μου είναι τόσο ανυπόμονο… δεν με αφήνει να ολοκληρώσω το προσκύνημά μου και να εκδηλώσω την λατρεία μου στον πούτσο του. Αρπάζει με τα δυο του χέρια το κεφάλι μου και βάζει το στόμα μου εκεί όπου αυτός πιστεύει ότι πρέπει να βρίσκεται… Στον πούτσο του… Στον νόστιμο πούτσο του… Γλύφω το σκληρό ροδοκόκκινο κεφάλι του πούτσου του, την αλμύρα κάτω από το πετσάκι του… Η γλώσσα μου σκοντάφτει στις άκαμπτες φλέβες που τον τυλίγουν κατά μήκος. Ως Έλληνας και απόγονος του Ξένιου Δία, φιλοξενώ ολόκληρο τον πούτσο του στο στόμα μου… Ο λαιμός μου φτάνει στα όριά του από την πίεση… αισθάνομαι πως δεν μπορώ να καταπιώ τίποτα… αισθάνομαι πως δεν μπορώ να αναπνεύσω… μόνο να μυρίσω μπορώ… Η μύτη μου θάβεται στο τρίχωμά του… Μυρίζω σανταλόξυλο και ιδρώτα… Το μωρό μου ακουμπάει τα χέρια του στους ώμους μου… ακουμπάει με εμπιστοσύνη πάνω μου… με γαμάει από το στόμα… Η λεκάνη του λικνίζεται πάνω στο πρόσωπό μου… μπαινοβγαίνει μέσα μου… με ταχύτητα… με τη δύναμη που γαμιούνται τα γουρούνια… ο πούτσος του μπερδεύεται με τη γλώσσα μου… τραβιέται… και τότε βρίσκω ευκαιρία να πάρω μια ανάσα… να τον αιφνιδιάσω… να τον ρουφήξω… να καταπιώ… να τον ρουφήξω.. να καταπιώ… να τον ρουφήξω… Αυτή είναι η αποθέωση του στοματικού έρωτα… Η ολοκληρωμένη εκδοχή της πίπας σ’ ένα εορταστικό πακέτο. Ανάμεσα στα βογκητά και τους αναστεναγμούς του ακούω να μου λέει πως σύντομα θα χύσει… Παίρνω θέση άμυνας και επίθεσης ταυτόχρονα…Τα χείλια μου αγκαλιάζουν τη βάση του πούτσου του, τα μάγουλά μου στρογγυλεύουν όπως τότε που ήμουν καλοταϊσμένο βρέφος… Η ανάσα μου κόβεται ξανά… Μετρώ τα δευτερόλεπτα, σκέφτομαι πόσο εντυπωσιακή θα είναι αυτή τη φορά η εκσπερμάτιση του μωρού μου… την ένταση… την διάρκεια… την ποσότητα. Είμαι σίγουρος, σχεδόν βέβαιος, πως κι αυτή τη φορά δεν θα μείνω παραπονεμένος. Θα τρέχω έξω… στους δρόμους της Μπολόνια να διαλαλήσω τη χαρά μου. Ελπίζω μόνο να μην είναι αρκετή η ποσότητα του σπέρματος και μου φύγουν και πάλι από τη μύτη όπως την προηγούμενη φορά… τότε που με έπιασαν ξαφνικά τα γέλια και κόντεψα να πνιγώ από την αναρρόφηση του σπέρματός του. Αν είμαι τυχερός… Μυρίζω το σανταλόξυλο του εφηβαίου του, τον ιδρώτα… η γεύση του πούτσου του είναι σαν πικρό αμύγδαλο πασπαλισμένο με ζάχαρη. Κρατώ όση περισσότερη ώρα μπορώ τον πούτσο του στο στόμα… τον δοκιμάζω… όλες οι αισθήσεις μου συμμετέχουν σ’ αυτή τη γιορτή… τον δοκιμάζω, όπως ένας γευσιγνώστης δοκιμάζει το καλό κρασί.

Ευγνώμων…

Τρώει το γεύμα του στο κρεβάτι γιατί βαριέται να καθίσει στο τραπέζι… ζηλεύω κι εγώ… ξαπλώνω δίπλα του, αγκαλιάζω το κεφάλι του… αισθάνομαι πως κρατώ στα χέρια μου όλη τη γη… Βγάζω το πουκάμισό μου… Πειράζει με τις άκρες των δαχτύλων του τις ρόγες μου καθώς τρώει… Χαϊδεύω τον πούτσο και τα αρχίδια του πάνω από το ύφασμα του παντελονιού του…
«Πες μου…», ζητώ…
«Τι;», με ρωτάει με απορία…
«Πως θα είμαστε για πάντα μαζί…», απαιτώ…
«Είσαι πολύ καυτός σήμερα…», μου λέει… «… Πολύ ερωτικός… πάρα πολύ ερωτικός…», λέει…
Η ανασφάλειά μου κλείνει συνθηματικά το μάτι… Νίκησε… Προσπαθώ ξανά…
«Δεν θέλεις να κάνουμε τίποτα… σήμερα που είμαστε μόνοι μας;», ρωτώ… προκαλώ…
«Θέλω… Θα σε πυροβολήσω στο στήθος… Θέλεις να δεις;», απαντάει…
«Μα δεν έχεις όπλο…», του λέω… χαμογελώ… τρίβομαι στο χέρι του με τόσο νάζι που θα ζήλευε και η Νεφέλη.
«Έχω…», μου λέει… πιάνει το χέρι μου και το ακουμπάει πάνω στον πούτσο του… Γελάμε… Έπιασα τον πρώτο αριθμό του λαχείου… Παίρνω ένα μακαρόνι από το πιάτο και του το κάνω μουστάκι… Φιλιόμαστε…
«Θέλεις να χύσεις πάνω μου… αν κατάλαβα καλά…», τον ρωτάω… Είπε ναι… Κάναμε προγραμματισμό… Θα του πάρω μια πίπα… θα με γαμήσει… θα χύσει πάνω μου…
Μόλις τελείωσε το γεύμα του, πήγα το πιάτο στη κουζίνα και επιστρέφοντας έβαλα βιαστικά τον πούτσο του στο στόμα μου… ήμουν πεινασμένος… πεινασμένος για τον καθαρό, σκληρό, τεράστιο πούτσο του μωρού μου… Τον έγλυψα με τη γλώσσα μου, τον άγγιξα με τα χείλη μου… τον κατέβασα στα βάθη του λαιμού μου… Μπούκωσα… άρπαξα και με τα δυο μου χέρια τον πούτσο του προσπαθώντας να τον χώσω όσο πιο βαθιά γίνεται μέσα μου… μέχρις ότου το κεφάλι του πούτσου του αγγίξει τις αμυγδαλές μου… Τον ρούφηξα… τον ρούφηξα… τον ρούφηξα σαν άπληστη πουτάνα… σαν φανατικός οπαδός του τσιμπουκιού…
«Πάρε ένα προφυλακτικό…», του είπα… Ανοίγει το κάτω συρτάρι του κομοδίνου… δίνει σ’ εμένα το προφυλακτικό γιατί είμαι μάστορας στο ν’ ανοίγω τη συσκευασία του προφυλακτικού… Τον άφησα να ξαπλώσει ανάσκελα, αναπαυτικά… γεφυρώθηκα πάνω του… άρπαξα τον ήδη στητό πούτσο του… Το μωρό μου λαχάνιαζε και ήταν ευτυχισμένο, πολύ ευτυχισμένο… Εφάρμοσα το προφυλακτικό στον πούτσο του και κάθισα με δόξα και τιμή πάνω του…
Ξεκινάει να με γαμάει με τον ρυθμό που μου αρέσει… γρήγορα, άγρια, βαθιά… Ο πούτσος του μπαινόβγαινε με ταχύτητα… Ακολουθούσα τον ρυθμό του… ακολουθούσε τον ρυθμό μου… Έσκυψα πάνω του επιτρέποντάς τον να γλύψει το τριχωτό μου στήθος και να βυζάξει τις ρόγες μου… Αναστενάζαμε και οι δυο… κάναμε διαγωνισμό για το ποιος από τους δυο μας θα κάνει τον περισσότερο θόρυβο… ποιος από τους δυο μας θα φωνάξει περισσότερο…
Αλλάξαμε στάση… Κάθισα οκλαδόν στο κρεβάτι και το μωρό μου με γαμούσε… Είχα τοποθετήσει τα χέρια μου στους ώμους του, στηριζόμουν με όλη μου την δύναμη πάνω του καθώς συνέχιζε να με καρφώνει με τον πούτσο του… Κοιταχτήκαμε στα μάτια… Το βλέμμα του μου έδωσε να καταλάβω ότι πολύ σύντομα θα απολάμβανα την υπέροχη γεύση του σπέρματός του… Σταματήσαμε να κινούμαστε… μείναμε ακίνητοι… σιωπηλοί… προετοιμαστήκαμε για τη μεγάλη στιγμή… Αισθανόμουν τόσο ευγνώμων… από τον πούτσο μου είχε αρχίσει να κυλάει ήδη μια απομίμηση σπέρματος…Το μωρό μου ήταν έτοιμο να χύσει… τραβήχτηκε από μέσα μου… του αφαίρεσα το προφυλακτικό από τον πούτσο… Σάλιωσα τη χούφτα μου και αγκάλιασα τον πούτσο του… Τον σήκωσα ψηλά… Ξεκίνησα να του τραβάω μαλακία… Γρήγορα… Στη συνέχεια επιβράδυνα τον ρυθμό μου… Έτριψα τα αρχίδια του ανάμεσα στα δάχτυλά μου… τα πίεσα… αισθάνθηκα τη ροή του σπέρματος μέσα τους… Χωρίς να το καταλάβω το λευκό, πηχτό, αρωματισμένο σπέρμα του πετάχτηκε με ορμή… Η εκσπερμάτισή του μωρού μου συνοδεύτηκε από βογκητά υπερπροσπάθειας από μέρους του και αναστεναγμούς ικανοποίησης από εμένα… Έχυσε πολύ… Οι τρίχες του στήθους μου καλύφτηκαν από τα χύσια του… Συνέχισε να χύνει για ένα σεβαστό χρονικό διάστημα καθώς πρόσεχα το πρόσωπό του. Φυλάκισα τον υγρό του πούτσο με τα δυο μου χέρια… το κεφάλι μου συναντήθηκε με το κεφάλι του πούτσου του… ξάπλωσα το μάγουλό μου πάνω στον πούτσο του σα να ήταν μαξιλάρι… τον στέγνωσα από τα υπολείμματα του σπέρματος με την ανάσα μου.

Κωλοδάχτυλο

Αφού φιλάμε τη μητέρα μου στο μάγουλο και τη γιαγιά μου στο χέρι… σαν καλά και υπάκουα παιδιά ανεβαίνουμε στη σοφίτα, αποσυρόμαστε στο δωμάτιο… η νύχτα είναι μεγάλη και δεν θ’ αφήσουμε ούτε ένα δευτερόλεπτό της ανεκμετάλλευτο. Αγκαλιαζόμαστε στοργικά… σπρώχνουμε ο ένας τον άλλον με τις μουσούδες μας… κουνάμε χαριτωμένα τους πούτσους μας.
Η προοπτική να βρεθώ γυμνός στο κρεβάτι μαζί με το γυμνό μου μωρό δεν μου αφήνει άλλα περιθώρια στο μυαλό εκτός από ένα φαντασμαγορικό άγριο γαμήσι… Κουρνιάζω στο στήθος του… αγκαλιάζω τον κώλο του. Ο πούτσος μου όταν συναντάει έναν άλλο πούτσο… έναν άλλο σκληρό και περήφανο πούτσο… από ζήλια γίνεται κι αυτός σκληρός και περήφανος… δεν υπάρχει περίπτωση να μη ζηλέψει…
Αγκαλιαζόμαστε… τριβόμαστε… αγκαλιαζόμαστε… πειραζόμαστε… Το μωρό μου κλείνει τα μάτια του… νυστάζει…
«Λυπάμαι…», μου λέει… Ξέρει πόσο πολύ θέλω να κάνουμε έρωτα απόψε… απόψε που αγόρασα καινούργιες ωτοασπίδες για τη μητέρα μου και τη γιαγιά… Ξέρει… αλλά του είναι αδύνατο να μη λυγίζει στο κάλεσμα του Μορφέα… «Λυπάμαι… νυστάζω…», μου λέει…
«Ε, τότε θα σε αφήσω να κοιμηθείς…θα βγω μια βόλτα έξω μόνος μου…», του λέω… με παράπονο.
«Μόνος σου;… Αποκλείεται…», μου λέει… συνεχίζει «… σε θέλω, για ένα γρήγορο…», μου προτείνει…
«Άσε καλύτερα, κοιμήσου… Δεν βρίσκομαι στο στρατό για να γαμιέμαι στα γρήγορα…», του λέω…
«Ρε Αλέξανδρε, νυστάζω… δεν είναι φυσιολογικό; Δεν έχω κλείσει μάτι από το πρωί…», λέει το μωρό μου… διαφωνεί… «Άσε με να κοιμηθώ…», με αγνοεί…
Κοιμάται…
Κοιμάται; Ε, αυτό δεν μπορώ να το πιστέψω… στο μυαλό μου τριγυρνάνε εικόνες συνηθισμένων ζευγαριών μέσης ηλικίας που έχουν βαρεθεί το σεξ… ή καλύτερα έχουν βαρεθεί ο ένας τον άλλο και κοιμούνται απλά στο ίδιο κρεβάτι ψεκάζοντας τακτικά το δωμάτιο με τις πορδές τους. Ο διαβολάκος που κουβαλώ συνέχεια μέσα μου, μου προβάλει με την βοήθεια ενός εικονικού διαφανοσκόπιου σκηνές αντρών που αγνοούν την απροθυμία των γυναικών τους και τις επιτίθενται ξαφνικά για να μπορέσουν να εκτελέσουν τα συζυγικά του καθήκοντα. Το μωρό μου με έχει εξουσιοδοτήσει να τον γαμάω ακόμη κι όταν κοιμάται… με δυο προϋποθέσεις… Πρώτη προϋπόθεση: Να φορώ πάντα προφυλακτικό… Δεύτερη προϋπόθεση: Να χρησιμοποιώ βαζελίνη ή κάποιου άλλου είδους λιπαντικό. Δεν το είχα επιχειρήσει ποτέ στο παρελθόν… ποτέ… μέχρι σήμερα.
Κοιτώ το μωρό μου… τα μάτια του ανοιγοκλείνουν… είμαι σίγουρος πως λαγοκοιμάται… είμαι σίγουρος πως θα απολαύσει αυτό που σχεδιάζω να του κάνω… θα το απολαύσει οπωσδήποτε πριν κοιμηθεί βαριά…
Ακολουθώ προσεκτικά… βήμα-βήμα… μια από τις συμπάθειες του μωρού μου… Στέκομαι γονατισμένος πίσω του… περπατάω με τα δάχτυλά μου στην κοιλιά του… επιζητώ το χαμόγελό του… επιζητώ τις συσπάσεις των μυών της κοιλιάς του… Γαργαλάω με τις τρίχες του στήθους μου την πλάτη του… τους ώμους του… τα μαλλιά του… Ο πούτσος μου δεν μπορεί να αντισταθεί… σηκώνεται σαν άτακτος μαθητής… σκληραίνει… αισθάνεται έντονα την ανάγκη να τριφτεί ανάμεσα στα κωλομέρια του μωρού μου… να γλιστρήσει μέσα στην κωλοτρυπίδα του μωρού μου… να βρεθεί φιλοξενούμενος… υπό την υψηλή προστασία των δυο κωλομάγουλων του μωρού μου.
Το μωρό μου, παραμένει μισο-κοιμισμένο, ενυδατώνω τα χείλια του με τη γλώσσα μου, ένα ερωτικό τιτίβισμα δραπετεύει από το στόμα του… ένα τιτίβισμα – ευχαρίστησης ή κούρασης;- δραπετεύει… Το αγαπημένο μου μωρό είναι κουρασμένο… αλλά η κωλοτρυπίδα του γίνεται ολοένα και πιο υγρή… είναι αμαρτία να την αγνοήσω… γλιστρώ απαλά το πιο άξιο δάχτυλο του χεριού μου… τον δείκτη μου…
Του δίνω μια τελευταία ευκαιρία… «Σ’ αφήνω να κοιμηθείς…», ψιθυρίζω ερωτικά στο αυτί του…
«Όχι, όλα είναι εντάξει…», μουρμουρίζει το μωρό μου… «… Μου αρέσει το κωλοδάχτυλο που μου κάνεις…», ομολογεί…
Απλώνω το χέρι στο τελευταίο συρτάρι του κομοδίνου… βρίσκω ένα τελευταίο προφυλακτικό… ανοίγω βιαστικά την προστατευτική συσκευασία με τα δόντια… το φοράω στο δάχτυλό μου… το εισάγω αργά-αργά στην κωλοτρυπίδα του μωρού μου… Του προσφέρω ένα ευγενικό, εναλλακτικό τρόπο για γαμήσι… απολαυστικό… σεβόμενος την επιθυμία του να κοιμηθεί. Μετά από δέκα λεπτά το βγάζω… γλείφω σαν πεινασμένος γάτος την κωλοτρυπίδα του μωρού μου, ρουφάω σαν διψασμένος οδοιπόρος στην έρημο τους χυμούς του…
Το μωρό μου κρατάει την αναπνοή του… «Σ’ ευχαριστώ…», μου λέει…
«Σ’ αγαπάω, μωρό μου…», του λέω… Τον αφήνω να κοιμηθεί…
Καληνύχτα.

Σ’ έχω κάνει Θεό

Κλείσε τα μάτια σου… βρες μόνος σου, ανακάλυψε τη σημαία του ανδρισμού μου… τον καλομαθημένο μου πούτσο. Ανοίγω το φερμουάρ μου για σένα… άνοιξε τώρα τα μάτια σου… άφησε το βλέμμα σου να συναντηθεί με το δικό μου… Πιάσε τον πούτσο μου, κάνε την πρακτική σου άσκηση.

Με δύναμη… σε φυλακίζω στην αγκαλιά μου… Με την αναπνοή μου γαργαλάω το πίσω μέρος του λαιμού σου. Τα χέρια μου ακολουθούν τις γραμμές του κορμιού σου, ξεπερνούν γρήγορα το εμπόδιο της ζώνης σου, εισχωρούν μέσα στο παντελόνι σου… βιαστικά αγγίζουν το βελούδινο δέρμα σου.
Πες μου, πως αισθάνεσαι; Πως αισθάνεσαι καθώς τα χέρια μου γλιστρούν στα κωλομέρια σου;
Εκτεθειμένος, τρωτός… πιέζεις το κορμί μου με το κορμί σου… μου επιτρέπεις να στηριχτώ πάνω σου, όπως πάντα… Τα γόνατά μου στηρίζω στα πόδια σου, τα χέρια μου φωνάζουν με δύναμη, σαν διαδηλωτές μπροστά από τη Βουλή, θέλουν να σε εξερευνήσουν… Η παλάμη μου κολυμπάει στο στέρνο σου… τα δάχτυλά μου αισθάνονται τους χτύπους της καρδιάς σου. Το άλλο μου χέρι, θαρραλέο, θρασύ, εισβάλει μέσα στο εσώρουχό σου… τα δάχτυλά μου βρίσκουν τον πούτσο και τ’ αρχίδια σου… απολαμβάνουν το βάρος τους… την υπόσχεση που δέχονται…
Τα δάχτυλά μου περικυκλώνουν τον πούτσο σου… τον αγκαλιάζουν… σε υπενθυμίζουν πως είσαι άντρας και είσαι υποχρεωμένος να δείξεις μια τέλεια στύση… μαδάνε απαλά τις τρίχες του εφηβαίου σου…
Πες μου, πως αισθάνεσαι; Τα χέρια μου πάνω σου… ξέρουν πώς να σε αγγίξουν… ξέρω τις ανάγκες σου…
Το δάχτυλο μου γλιστράει μεταξύ του σλιπ σου και της απογυμνωμένης κωλοτρυπίδας σου… Χώνεται μέσα σου… ακολουθεί και δεύτερο δάχτυλο για βοήθεια… και τα δυο γλιστράνε μέσα και έξω… μέσα και έξω… δάχτυλα υγρά… ευωδιαστά… κοιταζόμαστε… χαμογελάμε… αποσύρω τα δάχτυλά μου… τα αφήνω να κυλήσουν στην περιοχή μεταξύ της κοιλιάς σου και του στήθους σου… Τα ερωτόλογα που σου λέω κάνουν πατινάζ στο γυαλιστερό… ξυρισμένο στήθος σου…Σε κάνω Θεό μ’ αυτά τα λόγια…

Μακεδονική σάρισα

Με τράβηξε στην αγκαλιά του… μασήσαμε ο ένας τα χείλια του άλλου, ρουφήξαμε ο ένας τα χείλια του άλλου. Οι πούτσοι μας συγκρούστηκαν.
«Πάρε μου μια πίπα», μου ψιθύρισε… «Μου αρέσει η αγάπη που δείχνει το στόμα σου στον πούτσο μου», μου είπα… Γονάτισα… άνοιξα τα φερμουάρ του παντελονιού του, κατέβασα το εσώρουχό του… έβγαλα έξω τον τεράστιο πούτσο του. Το άρωμα του πούτσου του τσίμπησε τα ρουθούνια μου… καθαρός πούτσος… αλμυρός πούτσος… σαν μόλις να αναδύθηκε από το νερό της θάλασσας. Έγλειψα περιπαικτικά το ερεθισμένο κεφάλι του πούτσου του και τον υποδέχτηκα ολόκληρο μέσα στο στόμα μου.
Το μωρό μου κράτησε με δύναμη το κεφάλι μου και το πίεσε προς το μέρος του, καθοδηγώντας με… δίνοντας μου τον ρυθμό που χρειαζόταν για να καυλώσει. Τον τρέλανα γλείφοντας διαρκώς τον πούτσο του με την τραχιά μου γλώσσα.
«Ω, θα χύσω… θα χύσω…», αναστενάζει… «… Θα σε πυροβολήσω κατευθείαν μέσα στο στόμα σου…», απειλεί…
Κράτησα με δύναμη τον πούτσο του… σφικτά… με τα δυο μου χέρια… «Όχι… σε παρακαλώ… κράτησε τα χύσια σου για τον κώλο μου…», παραπονιέμαι… «Θέλω να χύσεις στην κωλοτρυπίδα μου», ζητώ…
«Ναι…», τον έπεισα…
Ξάπλωσα ανάσκελα και σήκωσα τα πόδια μου ψηλά… καμαρωτά… Το μωρό μου άρχισε να γλύφει δειλά την κωλοτρυπίδα μου… Αργά… ευγενικά, στην αρχή… στη συνέχεια έχωσε ολόκληρη τη γλώσσα του ως υποκατάστατο του πούτσου του… την έχωσε και ταυτόχρονα την χτυπούσε μέσα στην κωλοτρυπίδα μου σαν να ήταν γλώσσα φιδιού… Η κωλοτρυπίδα μου είχε ήδη υγρανθεί από τα σάλια του… ήταν έτοιμη να φιλοξενήσει τον σκληρό πούτσο του…
«Μα το νεογέννητο Χριστό, έχεις τον πιο καυτό κώλο που έχω δει…», λέει και φτύνει τον πούτσο του… τον προετοιμάζει για μια εντυπωσιακή βουτιά μέσα στην κωλοτρυπίδα μου… Ο πούτσος του με διαπερνά σαν να είναι μακεδονική σάρισα… με διαπερνά ξαφνικά… γρήγορα… η κωλοτρυπίδα μου μπουκώνει από τον τεράστιο πούτσο του… Μου αρέσει να κουβαλώ μέσα μου τον πούτσο του μωρού μου, όχι επειδή είναι τεράστιος και αισθάνομαι πλήρης, μου αρέσει γιατί αισθάνομαι σιγουριά έχοντας ένα σημαντικό κομμάτι του μωρού μου μέσα μου… Μου αρέσει… δεν έχω κανένα πρόβλημα να χαλαρώσω και να απολαύσω τη στιγμή… τη στιγμή της διείσδυσης του πούτσο του μέσα μου.
Άρχισε να με σπρώχνει με δύναμη… να μπαινοβγαίνει με μανία μέσα στην κωλοτρυπίδα μου… με σπρώχνει και αισθάνομαι πως είμαι πύραυλος και εκτοξεύομαι στο διάστημα… σπρώχνει τον πούτσο του… ξανά και ξανά και ξανά… Τα μάτια μου τρεμοπαίζουν… ανοιγοκλείνουν, μεθυσμένα από την ηδονή…
«Θέλω να χύσω μέσα στην κωλοτρυπίδα σου…», λέει… Επιβραδύνει… αναστενάζω… λαχανιάζει… αισθάνομαι ξανά αυτή τη γαμημένη πληρότητα που με τρελαίνει… αισθάνομαι να καίγεται το κορμί μου… ακούω τα αρχίδια του που συγκρούονται πάνω μου… συγκρούονται και ακούγονται σαν ήχος από καστανιέτες… Περιμένω το καυτό σπέρμα του μωρού μου να κυλήσει μέσα μου… περιμένω… περιμένω… τον αγαπώ όσο τίποτα άλλο στον κόσμο… περιμένω… συγχρόνως χτυπώ μαλακία τον πούτσο μου… πυροβολώ την κοιλιά μου με το πηχτό, λευκό μου σπέρμα… λευκό, σαν τα φτερά των αγγέλων… Την ίδια στιγμή… σχεδόν ταυτόχρονα δέχομαι με ικανοποίηση τα χύσια του μωρού μου… είναι τόσα πολλά που δεν μπορώ να τα συγκρατήσω μέσα μου… ξεχειλίζουν… κυλάνε στο πάτωμα… κυλάνε πάνω στο πανάκριβο χαλί της γιαγιάς…
Ήταν τόσο καλό… το καλύτερο γαμήσι που κάναμε από την ημέρα που ήρθαμε εδώ… Τα φιλιά του χαϊδεύουν τα χείλια μου… ξαπλώνουμε ανάσκελα, στο πάτωμα… κοιτάμε το ταβάνι… χαμογελάμε.

Θα σ’ αγαπώ

Ώσπου η γη να μη γυρίζει πια
Ώσπου το φως να γίνει σκοτεινιά
Ώσπου κι αυτός ο ήλιος να σβηστεί
Ώσπου ο χρόνος πια να ξεχαστεί

Θα σ’αγαπώ

Ώσπου στα μάτια σου να δω φωτιές
Ώσπου κι εσύ σαν κεραυνός θα καις
Ώσπου να πάψει η ανατολή
Θα σ’αγαπώ και πάλι πιο πολύ

Θα σ’αγαπώ

Θα σ’αγαπώ όσο κανείς δεν αγαπάει

Θα σ’αγαπώ

Με μιαν αγάπη που ο νους σου δεν χωράει

Θα σ’αγαπώ

Ώσπου η γη να μη γυρίζει πια
Ώσπου το φως να γίνει σκοτεινιά
Ώσπου κι αυτός ο ήλιος να σβηστεί
Ώσπου ο χρόνος πια να ξεχαστεί

Θα σ’αγαπώ

Ώσπου στα μάτια σου να δω φωτιές
Ώσπου κι εσύ σαν κεραυνός θα καις
Ώσπου να πάψει η ανατολή
Θα σ’αγαπώ και πάλι πιο πολύ

Θα σ’αγαπώ

Θα σ’αγαπώ όσο κανείς δεν αγαπάει

Θα σ’αγαπώ

Με μιαν αγάπη που ο νους σου δεν χωράει

Θα σ’αγαπώ

Πέρα από κει που φτάνει η αντοχή
Θα σ’αγαπώ και πάλι πιο πολύ
Μέχρι το θάνατο και πιο μακριά
Μέχρι να πεις πεθαίνω τώρα πια

Θα σ’αγαπώ

Θα σ’ αγαπώ – Δήμητρα Γαλάνη

Κάποιες στιγμές αισθάνομαι…

Αντισεξουαλικός. Καθόλου εκλεπτυσμένος. Ανεπιθύμητος. Αγάμητος.

Κλειδωμένος. Φυλακισμένος. Παγιδευμένος. Κολλημένος.

Νεοδημοκράτης. Αγνοημένος. Γελοιοποιημένος.

Νευρικός. Πιεσμένος. Κουρασμένος.

Το στομάχι μου πονάει. Γροθιές πολτοποιούν την καρδιά μου.

Άπειρος… Χωρίς προσωπικές και ερωτικές εμπειρίες.

Δεν έχω όρεξη για σεξ. Προτιμώ να διαβάζω και να δουλεύω την ώρα που γύρω μου όλοι γαμιούνται.

Ανεπαρκής. Κακός.

Άσχημος.

Κρύος.

Αδύναμος. Ανίσχυρος. Ταπεινωμένος.

Φοβισμένος… Από τους άλλους… Από εμένα…

Αναρμόδιος. Ανασφαλής.

Μόνος. Περιθωριακός. Ερημίτης.

Έτοιμος να χύσω όλο τον κόσμο με χύσια… αποτέλεσμα μιας περιποιημένης μαλακίας.

Φυσιολογικός έρωτας

Δίνω τον καλύτερό μου εαυτό όταν κάνω έρωτα το πρωί. Τα επίπεδα τεστοστερόνης στον άντρα βρίσκονται στο ανώτερό τους επίπεδο τις πρωινές ώρες, λένε οι έρευνες και είμαι σίγουρος πως όλοι μας το διαπιστώνουμε καθημερινά. Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία γι’ αυτό… Έτσι λοιπόν, σήμερα το πρωί ξύπνησα έχοντας έναν εξοργιστικά σκληρό πούτσο και την ανάγκη να τον χώσω κάπου για να ανακουφιστώ.
Ευτυχώς… δίπλα μου βρισκόταν το μωρό μου.
Γύρισα προς το μέρος του και αντίκρισα το πανέμορφο πρόσωπό του… Φιληθήκαμε φυσιολογικά σαν δυο ερωτευμένοι άντρες και στη συνέχεια άγρια σαν δυο πεινασμένα ζώα. Ο Μιχάλης μου δείχνει την αγάπη του δίνοντάς μου ζωή με την αναπνοή του. Σπρώχνω το μωρό μου στο στρώμα και στέκομαι πίσω του… παίρνω την αγαπημένη μου θέση.
Το μωρό μου, όπως συνηθίζει… γελάει και αναστενάζει βγάζοντας προς τα έξω όλο τον ερωτισμό του… με πειράζει «Ω! Είμαι τόσο ευτυχισμένος που θα με γαμήσεις», μου λέει… με πειράζει… το ξέρω πως με πειράζει… τα πειράγματά του με καυλώνουν πιο πολύ… Γελάει… αναστενάζει… Τα χείλια μου γλιστράνε πάνω στον αυχένα του, πίσω από τα αυτιά του… Στοχεύω με τη γλώσσα μου όλα τα ερωτικά σημεία του μωρού μου ενώ αλέθω με τον πούτσο μου την υγρή του κωλοτρυπίδα.
Τα χέρια μου βρίσκουν τις σκληρές του ρόγες και τις τσιμπούν. Στη συνέχεια βρίσκουν τον στητό του πούτσο… πόσο θα ήθελα να τον είχα στο στόμα μου! Τα βογκητά γεμίζουν το δωμάτιο… η σιωπή εξαφανίζεται από τη ντροπή της… Λατρεύω τον πούτσο του και δεν υπάρχει στιγμή που να μη αποδεικνύω τη λατρεία που του έχω. Στηρίζομαι με όλη μου την δύναμη πάνω στο κορμί του μωρού μου… Το στήθος μου χαϊδεύει τη πλάτη του… η στάση αυτή με βοηθάει να έχω τον πλήρη έλεγχο της διέγερσης του πούτσου του… η στάση αυτή με βοηθάει να αισθάνομαι τον τρόπο που πάλλεται… η στάση αυτή με βοηθάει να νιώθω το αποθηκευμένο αίμα που βράζει μέσα στις φλέβες του πούτσου του. Έτσι όπως είμαι σκυμμένος οι σκληρές μου ρόγες χαράσσουν τη πλάτη του μωρού μου… πόσο θα ήθελα να μου τις θηλάσει, να μου τις γλείψει, να μου τις ρουφήξει!
Και τώρα για πρώτη φορά θα δοκιμάσω να κάνω ένα κόλπο που το είδα σε μια πορνοταινία… Τραβώ τον μακρύ πούτσο του μωρού μου προς τα πίσω και προσπαθώ να του τον χώσω στην κωλοτρυπίδα του για να μην αισθάνεται μόνος του ο πούτσος μου.
Το μωρό μου μουγκρίζει… δεν ξέρω αν του άρεσε το κόλπο μου, καταλαβαίνω όμως ότι πόνεσε… πόνεσε πολύ… Μα πως κάνουν όλα αυτά τα καυτά κόλπα στις πορνοταινίες και το ευχαριστιούνται; Τα αρχίδια του μωρού μου έχουν συνθλιβεί από την πίεση… Αχ! Το μωρό μου…Τι τραβάει για χάρη μου! Βάζω τα χέρια μου στο πρόσωπό του… αισθάνομαι ένα δάκρυ να κυλάει στο πρόσωπό του… Τον πόνεσα… Ναι, δεν υπάρχει αμφιβολία…
Βγάζω τον πούτσο μου έξω από την κωλοτρυπίδα του… σκύβω… φιλώ στοργικά τα αρχίδια του… Φιλάκια δίνω στα αρχίδια του μωρού μου για να του περάσει ο πόνος… Τι πήγα να κάνω ο μαλάκας! Πόνεσα τα αρχίδια του μωρού μου… Τα αρχίδια του… την πηγή της ζωής… την πηγή της απόλαυσης… την μάνα του σπέρματός του…
Τραβώ το κεφάλι του προς το μέρος μου… Τον φιλώ… Τον αγκαλιάζω… Κάνουμε ένα μικρό διάλειμμα με ερωτόλογα και πειράγματα… «Συγνώμη που σε πόνεσα…», του λέω… «Μου άρεσε…», μου λέει… Μου δίνει θάρρος… Του άρεσε του μωρού μου αυτό το κόλπο… Η φράση «Μου άρεσε» γίνεται το σύνθημά μου…
Τον φιλώ ξανά… με πάθος… χώνω τον δείκτη του αριστερού μου χεριού μέσα στην κωλοτρυπίδα του… βαθιά… Άλλο ένα δάχτυλο ζηλεύει και υποσυνείδητα χώνεται κι αυτό… βαθιά μέσα στην κωλοτρυπίδα του… πιέζει… με δύναμη προχωράει… προχωράει δημιουργώντας μια υπέροχη μουσική που συνήθως ο πούτσος μου συνθέτει… σλάπ… σλάπ… σλάπ… σλάπ… αυτή είναι η μουσική που προέρχεται από τη διείσδυση των δαχτύλων μου μέσα στην υγρή κωλοτρυπίδα του μωρού μου.
Ο Μιχάλης φωνάζει… Φωνάζει το όνομά μου… Το ξέρω πως είναι κλισέ, αλλά το μωρό μου πάντα στη κορύφωση του οργασμού του φωνάζει το όνομα μου… «Ω, Αλέξανδρε! Αλέξανδρε! Αλέξανδρε! Αλέξανδρε! Αλέξανδρε! Αλέξανδρε! Αλέξανδρέέέέέ…», φωνάζει…
Το κορμί του τρέμει… τρέμει όπως τρέμουν τα γόνατά μου… Αισθάνομαι πως είμαι μια βάρκα που ταξιδεύει σε κύματα… σε κύματα πάθους… έντονου πάθους… Τα δάχτυλά μου φεύγουν από την κωλοτρυπίδα του… ήρθε η μεγάλη ώρα… η ώρα της εισόδου του πούτσου μου… Λικνίζω με δεξιοτεχνία την λεκάνη μου… κι αρχίζω… αρχίζω να τον γαμάω…Βάζω τα χέρια μου στο στόμα του απαγορεύοντάς τον να φωνάξει και ακούσει τίποτα η γιαγιά μου… Ωραία… Αυτό είναι… Αυτό το τέχνασμα θα χρησιμοποιώ όλες τις ημέρες που θα μείνουμε στη Μπολόνια. Πολύ χρήσιμο τέχνασμα…
«Είσαι εντάξει τώρα μωρό μου;», τον ρωτάω…
«Ναι… ναι…», μου απαντάει και συνεχίζει: «Μερικές φορές ο φυσιολογικός έρωτας είναι προτιμότερος»

Μ’ έχεις

Ένα άγγιγμα από το χέρι σου
Ένα φιλί από τα χείλια σου
Ένα βλέμμα από τα μάτια σου
Μου λένε…

Το χαμόγελό στο πρόσωπό σου
Η ζεστασιά της αγκαλιάς σου
Η καυτή αναπνοή σου
Μου λένε…

Η αγάπη σου είναι τόση αληθινή
Η επιθυμία σου τόσο έντονη
Οι λέξεις που δραπετεύουν από τα χείλια σου
Μου λένε…

Μ’ αγαπάς
Μ’ επιθυμείς
Με θέλεις
Με χρειάζεσαι

Μ’ έχεις

Εξύμνηση

Η μυρωδιά της αγάπης σου…
Η αφή του χεριού σου…
Η αναπνοή σου στο μάγουλό μου…
… με βοηθούν να καταλάβω.

Ο ήχος της φωνής σου…
Η ζεστασιά του κορμιού σου…
Τα συναισθήματά σου για μένα…
… με κάνουν να αισθάνομαι δυνατός, ασφαλής.

Η αγάπη στα μάτια σου…
Η αλήθεια στο χαμόγελό σου…
Η δύναμή σου με κρατάει σφικτά…
…το μέλλον μου είναι μαζί σου.

Αληθινά συναισθήματα

Όταν χαμογελάς και το πρόσωπό σου λάμπει,
η κρύα, σκοτεινή ημέρα γίνεται πιο φωτεινή.
Τα υγρά, σοκολατένια σου μάτια
προκλητικά και γλυκά σαν την «Λάκτα»
εξετάζουν το πρόσωπό μου…
εξερευνούν τα αληθινά μου συναισθήματα.

Την ίδια στιγμή, το πιο γοητευτικό χαμόγελό σου
χορεύει πάνω στο πρόσωπό μου.
Το βλέμμα μου χαμηλώνω αναζητώντας το βλέμμα σου
προσμένοντας το άγγιγμα της αγάπης που μου δείχνεις.
Εξετάζω το πρόσωπό σου…
Εξερευνώ τα αληθινά σου συναισθήματα.

Το χέρι σου αγγίζει το αξύριστο πρόσωπό μου…
Εμπρηστή…
Η φωτιά απλώνεται πάνω μου…
Το βλέμμα μου βυθίζεται στο δικό σου.
Και τότε…
… βλέπω την αγάπη
… βλέπω τα αληθινά σου συναισθήματα.

Απληστία

«Θέλεις κι άλλο;», τον ρωτώ…

Το μωρό μου γονατίζει… στέκεται στα τέσσερα… μου δείχνει την κωλοτρυπίδα του…

«Όχι, έτσι… Θέλω να μου το πεις… να το ακούσω…», τον μαλώνω…

«Ναι», μου λέει…

«Ναι, τι;», λέω… «Ναι, αγάπη μου… θα μου πεις… Ναι, αγάπη μου… θέλω κι άλλο, θα μου πεις…», τον συμβουλεύω…

«Ναι, αγάπη μου…», μου λέει…

Ωραία… Με θέλει τόσο πολύ όσο τον θέλω κι εγώ… Έχουμε να κάνουμε έρωτα από το πρωί… ο παιχνιδιάρικος κώλος του μωρού μου είναι τόσο προκλητικός που δεν μπορώ να κρατώ άλλο τα προσχήματα… Θέλω να τον γαμήσω… Όσο περνάει η ώρα η επιθυμία μου για άγριο γαμήσι μεγαλώνει, όπως μεγαλώνει και ο πούτσος μου. Είναι αρκετά σκληρός, χοντρός, έτοιμος να γεμίσει την κωλοτρυπίδα του μωρού μου… Κρατώ τα πόδια του ενωμένα στο πάτωμα, πιέζω τον πούτσο μου βαθιά μέσα στην κωλοτρυπίδα του… τον βγάζω έξω… τον χώνω… τον ξαναβγάζω… τον χώνω ξανά… βαθιά. Δεν με ενδιαφέρει αν μας ακούνε… Πάντοτε μιλώ όταν γαμάω το μωρό μου…

«Σου αρέσει που βολτάρει ο πούτσος μου μέσα σου;», τον ρωτώ

«Ναι», μου λέει.

«Ναι τι;», τον ρωτώ… θέλω το ναι να συνοδεύεται από την αγαπημένη μου λέξη…

«Ναι, αγάπη…». Το μωρό μου λαχανιάζει, ανασαίνει αργά, αναστενάζει κάθε φορά που σπρώχνω τον πούτσο μου πιο βαθιά μέσα του.

«Είσαι ο εραστής μου… μου ανήκεις…», του λέω… «Πέσ’ το…», διατάζω…

«Ανήκω σ’ εσένα…»

«Ο πούτσος σου είναι δικός μου…», του λέω

«Ο πούτσος μου σου ανήκει…», μου λέει

«Η κωλοτρυπίδα σου είναι δική μου…», του λέω

«Η κωλοτρυπίδα μου σου ανήκει», μου λέει

«Το κορμί σου είναι δικό μου…», του λέω… άπληστος γίνομαι…

«Το κορμί μου σου ανήκει…», μου λέει το μωρό μου και συνεχίζει: «…Όλα σου ανήκουν… ό, τι έχω και δεν έχω…»

Χίλια φιλιά… χίλιες λέξεις

Όπως σου υποσχέθηκα χθες βράδυ, θα σου γράψω ένα παραμύθι με χίλιες λέξεις. Μια λέξη για κάθε φιλί που σου χρωστώ. Ένα φιλί για κάθε λέξη που θα διαβάσεις. Το πρώτο φιλί θα είναι απαλό, το είδος του φιλιού που είναι οικείο, ευγενικό, το είδος του φιλιού που επιτρέπεται να δώσουν δυο άντρες. Είναι το είδος του φιλιού που δεν το χορταίνεις… το ένα φιλί οδηγεί στο άλλο, το άλλο στο επόμενο… έως ότου χάνεις τον λογαριασμό. Το επόμενο φιλί θα είναι μουσικό, από ήχο ορειχάλκινου οργάνου… ένα φιλί που θα το απολαύσεις, ένα φιλί χωρίς εμπόδια, ένα φιλί που θα το θυμάσαι, που θα αντηχεί για πάντα μέσα σου… Ένα φιλί που πάντα ήθελες, όπως μια συζήτηση που θα σταματάει με συνεχόμενα φιλιά και δαγκωματιές στα χείλια. Κουράστηκες; Δεν πρέπει… Εσύ το ζήτησες… Τα φιλιά μου είναι σαγηνευτικά, ερωτικά… είναι ένα αφροδισιακό για τη ζωή. Δεν μοιάζουν καθόλου με τα δικά σου… Με τα φιλιά που δίνεις από ανάγκη και κάποια στιγμή ολοκληρώνονται. Τα φιλιά αυτά δεν σημαίνουν τίποτα για κανέναν, ούτε καν για σένα… είναι τα φιλιά της απόδειξης, της κοινωνικότητας. Ενώ το δικό μου… Είναι το είδος του φιλιού που πάντα ονειρευόσουνα, ένα φιλί που πάντα προσευχόσουν να δεχθείς… Ε, λοιπόν, ήρθε η ώρα όλα αυτά που βρισκόταν στο μυαλό σου να γίνουν πραγματικότητα… μ’ ένα φιλί. Τι κάθομαι και γράφω Χριστουγεννιάτικα… Γράφω για τα πεινασμένα… τα παθιασμένα, για τα φιλιά που δεν τελειώνουν ποτέ. Εδώ, τώρα… ένα φιλί που σου δίνω μεταμορφώνεται σε ψίθυρο που κυλάει πάνω στο κορμί σου… που σε γαργαλάει… που σε προκαλεί… που σου αποκαλύπτει την αλήθεια ανάμεσα στα ψέματα… που σου μουρμουρίζει τα πράγματα που ήδη ξέρεις αλλά φοβάσαι να παραδεχθείς. Δεν ξέρω αν καταλαβαίνεις αυτά που γράφω… Να σε βοηθήσω; Για να τα καταλάβεις πρέπει να έχεις την ανάμνηση ενός φιλιού, ενός σωστού φιλιού… του φιλιού που δίνεται την κατάλληλη στιγμή… που κόβει τη καρδιά σου σε χίλια κομμάτια. Δεν σου κρύβω πως εγώ φιλώ όπου βρω… Τα φιλιά μου είναι η απόδειξη της φιλοδοξίας μου να είμαι σωστός εραστής… μιας φιλοδοξίας μου που δεν απέχει πολύ από τη πραγματικότητα. Θέλεις να σε φιλήσω; Να τοποθετήσω ένα φιλί πάνω σου σαν σφραγίδα… να καλύψω τα χείλια σου με τα δικά μου… να κλέψω την κίνησή σου, να την κάνω δική μου… να την οικειοποιηθώ… να γίνουμε ένα…

… για πάντα…

… μ’ ένα φιλί.

Να σε πιάσω με το φιλί μου, να σε πετάξω ψηλά… στα ουράνια. Αυτό το φιλί που θα σου δώσω θα είναι σαν ένα τραγούδι… σαν ένα τραγούδι που θα τραγουδιέται από όλους και θα κάνει τις καρδιές να χτυπούν δυνατά. Ένα φιλί σωτήριο… απαλλαγμένο από ταμπού… από σχόλια. Και ξέρεις γιατί; Γιατί θα είναι αγνό… αγνό σαν το Άγιο Πνεύμα… Δεν σου αρέσει; Ωραία… Θα προσπαθήσω ξανά… Θα σου μιλήσω για ένα άλλο είδος φιλιού… Το φιλί κατά τη διάρκεια του σεξ… το φιλί που μιλάει μια γλώσσα φυσική, ενστικτώδη… Είναι το είδος του φιλιού που συνοδεύει αγκαλιές, διεισδύσεις, ενώσεις κορμιών, ενώσεις γλωσσών, μια γιορτή γυμνών σωμάτων και έντονων συναισθημάτων. Είναι το φιλί που αξιώνει να μαρκάρει το στήθος σου, τη κοιλιά σου, τα πόδια σου, τον πούτσο σου… Το φιλί που σου υπενθυμίζει αυτό που είσαι… ΑΝΘΡΩΠΟΣ. Δεν ξέρω αν με καταλαβαίνεις… με καταλαβαίνεις; Ε; Θα σου μιλήσω για το κατά λάθος φιλί, που δίνεται πάντα ασυναίσθητα και όμως είναι το πιο γλυκό από όλα… Αυτό το φιλί σου λέει μια ιστορία… Σου λέει ότι υπάρχει αγάπη, εδώ, ναι… αγάπη… άφθονη αγάπη και σφοδρή επιθυμία… Αγάπη και επιθυμία που περιμένουν να δοκιμαστούν… από εσένα… Το φιλί αυτό ξεκινάει απλά… όπως τα απλά φιλιά, στη συνέχεια μεταμορφώνεται… και αιφνιδιαστικά στο τέλος αποκαλύπτεται και αισθάνεσαι πως δεν είναι ένα συνηθισμένο φιλί… αλλά ένα ποίημα… ένα ακατέργαστο διαμάντι. Το φιλί αυτό τελειώνει ξαφνικά, απότομα… όπως όλα τα ωραία στη ζωή… όπως όλα τα παραμύθια. Τελειώνει και σε αφήνει με την αίσθηση του ανικανοποίητου… θέλεις περισσότερο… Θέλεις ένα φιλί που δεν το δίνουν οι φίλοι μεταξύ τους… δεν θέλεις ένα φιλικό φιλί… έτσι δεν είναι; Θέλεις ένα φιλί που δίνουν οι εραστές. Σιωπηλό φιλί… φιλί που πνίγει τις κραυγές… φιλί που κόβει την ανάσα και όμως αν το καλοσκεφτείς, δεν είναι τίποτα άλλο παρά αέρας… σαν το φιλί που δίνεις βιαστικά μέσα στο αυτοκίνητο… σαν το φιλί που δίνεις πριν κλείσεις την πόρτα… σαν το φιλί που δίνεις πριν κοιμηθείς… στο κρεβάτι, στον καναπέ, στο πάτωμα… Υπάρχουν κι άλλα είδη φιλιών… θέλεις να τα μάθεις;

Ασημένια φιλία ζωγραφίζουν το κορμί σου.

Φιλιά σαν καραμέλα λειώνουν στη γλώσσα σου.

Ένα φιλί για καλημέρα… ένα φιλί για καληνύχτα… Ένα φιλί που λέει αντίο… ένα άλλο που λέει γεια σου… Το φιλί της ανάμνησης, το φιλί της λησμονιάς… Το φιλί του όρκου, το φιλί της υπόσχεσης… Το φιλί της προδοσίας, το φιλί της συγχώρησης. Το φιλί της βροχής που γλιστράει στα χείλια σου… Το φιλί που ξεκινάει από τον καρπό σου, σαν ένα παιχνίδι των υγρών μου χειλιών που δροσίζουν το δέρμα σου και μετράει τους σφυγμούς σου. Το φιλί αυτό περπατάει πάνω στο απαλό δέρμα του βραχίονά σου, διαβαίνει τον αγκώνα σου… σκαρφαλώνει στον ώμο σου… Το φιλί αυτό συνοδεύεται από μικρές δαγκωματιές που αφήνονται με τρόπο στον λαιμό σου… Ξέρεις… αυτό το φιλί είναι επικίνδυνο… πρέπει να το ξέρεις καλά, να ξέρεις να το δίνεις και να το δέχεσαι… Είναι ένα φανταχτερό φιλί σαν τη χρυσόσκονη που ρίχνουμε στο Χριστουγεννιάτικο δέντρο. Είναι ένα φιλί που θυμίζει τέλεια χορογραφία… ένα φιλί-δήλωση.

Ένα φιλί που θα δοκιμάσει τη γεύση από το δάκρυ σου…

Ένα ονειρεμένο φιλί, πουπουλένιο, ελαφρύ φιλί… που πετάει μακριά σαν περιστέρι… σαν ήσυχη συνείδηση.

Ένα φιλί που θα σε σημαδέψει για όλη σου τη ζωή… ένα φιλί που θα σε δοκιμάσει… ένα φιλί που θα σε τρομάξει… που θα σε δονήσει… Ένα φιλί διαπραγμάτευση της αγάπης, της πίστης… του έρωτα.

Ένα στοργικό φιλί… μεγάλο… που προσφέρεται σε οικογενειακό μέγεθος.

Ένα βρώμικο φιλί…

Ένα άτακτο φιλί… όπως είσαι εσύ…

Ένα φιλί με μια φρενιτιώδης ταχύτητα. Γυμνοί και οι δυο, διαστρεμμένοι, τυφλοί από έρωτα… φιλιόμαστε μετά από ένα πολύωρο σκληρό γαμήσι στα όρθια, στον παγωμένο τοίχο…

Σε φιλώ με τα δάχτυλά μου υγρά από τα υγρά μας, από τα χύσια μας.

Σε φιλώ… σου χαρίζω φιλιά… φιλιά σαν ερωτήσεις… σε ρωτώ… πάντα η ίδια ερώτηση, πάντα την ίδια απάντηση περιμένω… δυνατά, πιο δυνατά, ΔΥΝΑΤΟΤΕΡΑ. Πριν τελειώσω θέλω να σου πω τι είναι το φιλί… Το φιλί είναι συνέχεια των χειλιών σου, πηγάζει από τα χωρισμένα στα δυο χείλια σου, δραπετεύει μέσα από τα δόντια σου… το αισθάνεσαι που πετάει, που φεύγει από μέσα σου… που σε κάνει να γονατίσεις από την κούραση.

Για το τέλος άφησα το καλύτερο φιλί…

Το φιλί – πρόκληση… Το φιλί που σου αρέσει.

Η ημέρα των Χριστουγέννων

Χριστούγεννα. Ο Μιχάλης κι εγώ κοιμηθήκαμε στο σπίτι της γιαγιάς μου, στη Μπολόνια. Είναι το σπίτι που πέρασα τα πρώτα χρόνια της ζωής μου, όταν ο μπαμπάς και η μαμά αντάλλαζαν καθημερινά μέσω δικηγόρων τις βέρες του γάμου. Είναι το σπίτι που θα μου δωρίσει η γιαγιά όταν παντρευτώ και κάνω πολλά παιδιά. Δηλαδή… ποτέ. Η γιαγιά στην αρχή κοίταξε με μισό μάτι το μωρό μου, στη συνέχεια τον συμπάθησε… Τον είχα δασκαλέψει από το ξενοδοχείο πως έπρεπε να συμπεριφερθεί, τι να πει, πότε θα γελάσει… Αν ήμουν στη θέση του θα είχα φύγει με το πρώτο αεροπλάνο. Γι’ αυτό τον αγαπώ… Επειδή για χάρη μου μπορεί να υπομείνει τα πάντα. Η γιαγιά μου έχει αραδιάσει φωτογραφίες από τότε που ήμουν μικρός, φωτογραφίες που δεν γνώριζα την ύπαρξή τους… Κρατάει ακόμη τη φωτογραφία που της είχα στείλει με τον Γ. όταν σπούδαζα, για τον οποίο πιστεύει πως ήμασταν απλοί συγκάτοικοι. Και φυσικά διατηρεί στο άλμπουμ τη φωτογραφία πρόκληση που ποζάρω στη τρυφερή ηλικία των έντεκα χωρίς ίχνος τρίχας στο στήθος… Διακριτικά την αποσύρω και την κρύβω μέσα στη χούφτα μου…
Η μέρα των Χριστουγέννων είναι η μέρα που επιστρέφουμε από την εκκλησία και καθόμαστε όλοι μαζί για φαγητό. Παραδοσιακές καταστάσεις για παραδοσιακές οικογένειες… όχι για εμάς… Ο Μιχάλης κι εγώ μείναμε άγρυπνοι κάνοντας έρωτα και περιμένοντας να χιονίσει, δεν ξέρω γιατί, τα Χριστούγεννα τα έχω συνδέσει με την πτώση των πρώτων νιφάδων του χιονιού… Ίσως να φταίνε τα πολλά παραμύθια που έχω διαβάσει… ίσως να φταίνε τα πολλά κινούμενα σχέδια που έχω παρακολουθήσει. Το δωμάτιο μας είναι στον επάνω όροφο… Κατεβήκαμε… Κρατούσα το μωρό μου από το χέρι και γελούσαμε… Ο Μιχάλης μου είπε πως αν τον ρωτούσε η γιαγιά για το τι κάναμε χθες βράδυ θα της απαντούσε πως παίξαμε κονταρομαχίες κι εγώ του έκανα μάθημα πώς να της το πει στα Ιταλικά: «Παίξαμε κονταρομαχίες με τους πούτσους μας». Η μητέρα μου και η γιαγιά είχαν μοιράσει τον καναπέ στη μέση και κοιμόντουσαν. Τα φαγητά για το γιορτινό τραπέζι ήταν ήδη έτοιμα. Ανάψαμε τα λαμπάκια στο δέντρο, έκοψα ένα Αλεξανδριανό και το έβαλα στο αυτί του μωρού μου… Πήγαμε στο κουζίνα. Πασπαλίζω με ζάχαρη άχνη τα χείλια του μωρού μου… φιλιόμαστε… γελάμε… Κλείνω την πόρτα. Αυτή η ζεστασιά της κουζίνας με έχει καυλώσει αφάνταστα. Είμαι έτοιμος για ένα ερωτικό παιχνίδι… για μια σύγκρουση πάθους… για ένα ντέρμπι… όπως αυτό μεταξύ Ολυμπιακού και Παναθηναϊκού. Ο πάπας Βενέδικτος από το ραδιόφωνο μας εύχεται «Καλά Χριστούγεννα»… Ξαπλώνουμε στον καναπέ δίπλα στο τραπέζι. Είναι ο ίδιος καναπές που ο πατέρας μου έλεγε πως είχε ξεμείνει από τα Ρωμαϊκά όργια και η γιαγιά μούτρωνε.
«Έχω κάτι για σένα…», λέω στο μωρό μου…
«Τι;», με ρωτά…
Σκύβω πάνω του και τον φιλώ… Τον φιλώ… Τον φιλώ… Ξανά και ξανά… Το μωρό μου χαμογελάει, τα χείλια του είναι γλυκά από τη ζάχαρη… ρίχνει κλεφτές ματιές στην πόρτα.
Κάθομαι πάνω του… Γλιστρώ το χέρι μου στο φούσκωμα του πούτσου του… πάνω στο τζιν του… Το μωρό μου αντικαθιστά το χέρι μου με το δικό του… τρίβει τον πούτσο του κάτω από το ύφασμα του παντελονιού του.
Χαμογελώ… Με κοιτάει μ’ ένα αινιγματικό χαμόγελο…
«Τι;», τον ρωτώ…
«Είμαι καυλωμένος…», μου λέει… μιλάει σιγά… χαμηλόφωνα… Γελάει… είναι τόσο χαρούμενος σαν να έχει ολοκληρώσει μόνος του ένα σταυρόλεξο… Είναι τόσο χαρούμενος σαν να έχει ανακαλύψει το φάρμακο για τη θεραπεία του AIDS. Απλώνω το χέρι μου πάνω στον πούτσο του…
«Το νιώθω…», του λέω… Σιωπώ… Ξέρω τι πρέπει να κάνω… Είμαστε σαν δυο μικρά παιδιά που ανακαλύπτουν για πρώτη φορά τον έρωτα… Τον ανακαλύπτουν σε μια κουζίνα που μυρίζει Χριστουγεννιάτικες λιχουδιές… Χαμογελάμε… Πονηρά… Σκανδαλιάρικα… Χαμογελώ σαν παρθένα που πρώτη φορά αγγίζει καυλωμένο πούτσο…
Ο πούτσος του μωρού μου χρειάζεται αέρα… Δεν μπορεί να κρυφτεί… Του ανοίγω το φερμουάρ και τον τραβώ βιαστικά έξω… θαυμάζω τη στύση του… το αποτέλεσμα του αγγίγματός μου… Τον θαυμάζω σαν να είμαι ζωγράφος και ο πούτσος του το αριστούργημά μου.
Σκύβω και παίρνω τον πούτσο του στο στόμα μου… τον ρουφώ… τον βάζω και τον βγάζω στο στόμα μου… αργά… ηδονιστικά… απολαυστικά… Όσο καλή κι αν είναι η πίπα που παίρνω στο μωρό μου, μένω κατάπληκτος από την ηρεμία του γνωρίζοντας πως το μυαλό του βρίσκεται στη μητέρα μου και στην γιαγιά μου που κοιμούνται στο διπλανό δωμάτιο. Ήρωας είναι…
Ακούω το πάτωμα να τρίζει… καθίσματα μετακινούνται… είμαι σίγουρος πως κάποια από τις δυο ξύπνησε και ετοιμάζει το τραπέζι… Το τραπέζι; Δηλαδή υπάρχει μεγάλη πιθανότητα να ανοίξει διάπλατα η πόρτα και να μας πιάσουν στα πράσα; Σταματώ την πίπα… κοιτώ λυπημένα τον πούτσο του μωρού μου που δεν κατάφερα να ανακουφίσω… Σηκώνομαι… Το μωρό μου μαζεύει τα ρούχα του… Πέντε δευτερόλεπτα μετά η γιαγιά μου κάνει την εμφάνισή της στην κουζίνα… Μου χτυπάει το χέρι επειδή το έχω βουτηγμένο στην μαρμελάδα σύκο. Χαμογελώ… Αν ήξερε τι κρατούσα πριν λίγο με το χέρι μου… αν ερχόταν μέσα στη κουζίνα ένα λεπτό νωρίτερα…
Το μωρό μου κάθεται σαν τιμωρημένος μαθητής… Όλα καλά… του γνέφω με νόημα… Αισθάνομαι σαν τότε που κρυβόμουνα κάτω από το τραπέζι του σαλονιού, και χτυπούσα μαλακία κοιτώντας φωτογραφίες γυμνών αντρών από την ιατρική εγκυκλοπαίδεια του παππού μου… Η καρδιά μου χτυπούσε δυνατά από τον φόβο… κι όμως έκανα τη καλύτερη και απολαυστικότερη μαλακία της ζωής μου… Η αγχωμένη μαλακία είναι το καλύτερο είδος μαλακίας που υπάρχει… Κι ας πέρασαν πολλά χρόνια μέχρι να ξεπεράσω αυτό το φόβο… Το φόβο πως κατά τη διάρκεια της μαλακίας κάποιος θα σήκωνε το τραπεζομάντηλο και θα με έβλεπε…
Φιλιόμαστε, λέμε ευχές και καθόμαστε στο τραπέζι… Κάτω από το τραπέζι χαϊδεύω στοργικά τον ανικανοποίητο πούτσο του μωρού μου…
Το μωρό μου χαμογελάει… πονηρά.

… ότι θέλεις!

«Είσαι σίγουρος;», σε ρωτώ

«Ναι, πάρε με και κάνε με ότι θέλεις…», μου απαντάς…

Είναι μια προσφορά που δεν μπορώ να αρνηθώ. Συνήθως εγώ είμαι αυτός που παίρνω πρωτοβουλία για ερωτικές συνευρέσεις και όχι εσύ μωρό μου. Σε κοιτάζω με απορία στα μάτια, δεν με κοιτάς… χαζεύεις με τα φωτάκια που αναβοσβήνουν στο Χριστουγεννιάτικο δέντρο. Μήπως οι λέξεις δραπέτευσαν από το στόμα σου τόσο γρήγορα που δεν πρόλαβες να το σκεφτείς; Ή όχι; Το θέλεις… μα, γιατί είσαι τόσο αβέβαιος;

Ξαπλώνουμε και οι δυο, γυμνοί στο κρεβάτι. Πνίγουμε ο ένας τον άλλο με φιλιά και αγκαλιές. Η θερμοκρασία ανεβαίνει… Τα κορμιά μας αρπάζουν φωτιά. Σπάζεις τη σιωπή… το φιλί μας… μου ψιθυρίζεις λόγια αγάπης, λόγια αφοσίωσης… λόγια που βάζουν λάδι στη φωτιά… λόγια πάθους… λόγια έντονης επιθυμίας… λόγια που μου αρέσουν ν’ ακούω… Σ’ αγαπώ, Μιχάλη… μωρό μου…

Σταυρώνω τα χέρια σου στο κρεβάτι… Διαπιστώνω πώς είσαι αδικαιολόγητα νευρικός. Τι θα κάνω μ’ εσένα; Σου εξήγησα πολλές φορές πως η γιαγιά μου δεν ακούει καλά… Μπορούμε να γαμηθούμε με την ησυχία μας χωρίς να μας πάρει κανείς μυρωδιά… Ηρέμησες τώρα; Κοίτα, μωρό μου… Δεν μπορούσα να προσβάλω τη γιαγιά μου και να μη δεχθώ τη πρόσκλησή της να μας φιλοξενήσει… Δηλαδή προτιμούσες να μείνουμε όλες τις ημέρες στο ξενοδοχείο; Έλα… μην είσαι τόσο νευρικός και αμήχανος… Σήμερα είναι η ευκαιρία να γίνω ο σκλάβος που πάντα ονειρευόσουνα. Θα σε ικανοποιήσω επιστρατεύοντας όλες τις δυνάμεις μου… Ναι, τώρα, εδώ…τώρα αμέσως… Ηρέμησε…. Ξέχασε όλα αυτά που η κοινωνία λέει ή σκέφτεται… Είναι τόσο κακό που είμαι ερωτευμένος μαζί σου; Κοίταξέ με στα μάτια… Απόψε είμαστε εδώ εσύ κι εγώ… Κανένας άλλος… Είσαι ασφαλής μαζί μου απόψε… τη νύχτα που γεννιέται ο Χριστός.

Ξαπλώνω πάνω σου… Η αναπνοή σου μαρτυράει πως δεν έχεις χαλαρώσει… Πιέζω το κορμί σου με το κορμί μου… Στέκομαι πάνω σου… Φυλακίζω τα πόδια σου με τα πόδια μου… Θαυμάζω την υπέροχη θέα του πούτσου σου…Τόσο υγρός… τόσο τεράστιος… Τα δάχτυλά σου τρέχουν πάνω στους αστραγάλους μου… στα γόνατά μου…

«Μμμμ…», μουγγρίζω μέσα στο αυτί σου… «Απόψε είμαι τόσο καυλωμένος… αισθάνομαι τόσο δυνατός…τόσο έτοιμος… Είμαι δικός σου…», σου λέω…

Γλιστρώ το κορμί μου πάνω στο δικό σου… Ο πούτσος μου υγραίνει την κοιλιά σου… Κάνω βουτιά σαν δεινός κολυμβητής και φιλώ τα μάγουλά σου… στοργικά… Κρατώ τα χέρια σου με τα χέρια μου πάνω από το κεφάλι σου… Σηκώνομαι όρθιος… Σκύβω από πάνω σου… Ο πούτσος μου και τ’ αρχίδια μου χορεύουν μπροστά στο πρόσωπό σου…

«Φίλησέ τον…», σου λέω… «Ρούφηξε τ’ αρχίδια μου…», σε διατάζω…

Είσαι ανυπάκουος… Κανονικά έπρεπε να κάνεις ότι σου λέω… Να κάνεις ότι λέω και να αναστενάζω από την απόλαυση… Κι όμως… εσύ δεν κάνεις τίποτα, μου χαμογελάς… μόνο μου χαμογελάς… Το χαμόγελο και η ανυπακοή σου με διεγείρουν… Τρίβω τον πούτσο μου και τ’ αρχίδια μου στο πρόσωπό σου… Βογκάς… Ο πούτσος μου δονείται… Η γλώσσα σου δραπετεύει από το στόμα σου… ξεκινάς να με γλύφεις… Σηκώνομαι όρθιος…

«Μην μ’ αγγίζεις…», σου λέω…

«Γιατί;», με ρωτάς με απορία…

Αρπάζω το μπουκάλι με το baby lotion και γονατίζω δίπλα σου… Γονατίζω και ξεκινώ να αλείφω το κορμί σου με τη λοσιόν… Κατ’ αρχάς ασχολούμαι με το σκληρό, μυώδες στήθος σου… Δίνω μεγάλη προσοχή στις ρόγες σου… Τις τσιμπάω μία-μία… απαλά… Αναστενάζεις… Βογκάς… Ναι, μωρό μου… ναι… Συνέχισε να φωνάζεις… να εκφράζεσαι… Είναι σαν να βρισκόμαστε στο σπίτι μας… Παραδώσου στην ευχαρίστηση… Μην ανησυχείς… Είμαστε μόνοι στο δωμάτιο… Εσύ κι εγώ… Ό, τι κάνουμε το ξέρουμε μόνο εσύ κι εγώ… Ό, τι κάνουμε θα μείνει μεταξύ μας… εδώ μέσα… Κανείς άλλος δεν θα το μάθει…

Συνεχίζω το μασάζ… Χύνω… απλώνω τη λοσιόν παντού πάνω στο κορμί σου… στα πόδια σου… ανάμεσα στα πόδια σου… στη κοιλιά σου… Βοσκώ το ευαίσθητο κεφάλι του πούτσου σου… Συλλαμβάνεις την αναπνοή μου… καθώς τα αξύριστα μάγουλά μου χαϊδεύουν τον σκληρό πούτσο σου…

Αισθάνομαι δέος… Τι όμορφη εικόνα! Ο πούτσος σου είναι τόσο μεγάλος… τόσο σκληρός… Και είναι όλος δικός μου… δικός μου… Δεν μπορώ να αντισταθώ άλλο…Χύνω την υπόλοιπη λοσιόν πάνω στον πούτσο σου… το ταξίδι ξεκινάει…

Πρώτα τ’ αρχίδια σου.

Παίζω μαζί τους σαν να είμαι μικρό παιδί… σαν να είμαι εγώ μικρό παιδί και αυτά βόλοι. Τα σαλιώνω… Τα ρουφώ…Τα πιέζω ανάμεσα στα δάχτυλά μου… Απολαμβάνεις την περιποίηση που τους δείχνω… Το βλέπω…

Ρισκάρω… αφήνω τ’ αρχίδια σου να κρέμονται και προχωρώ προς την κωλοτρυπίδα σου… Το κορμί σου τρέμει σαν το ψάρι… Μην ανησυχείς γατούλη μου… γλυκό μου μωρό… Χαλάρωσε και απόλαυσε… Μόνο εσύ κι εγώ είμαστε εδώ…

Οδηγώ τα υγρά από τη λοσιόν δάχτυλά μου κατά μήκος της σχισμής του κώλου σου… Τα βυθίζω μέσα στην κωλοτρυπίδα σου… όλα μαζί…σαν γροθιά… Σκύβω, βγάζω την γλώσσα μου και με την άκρη της συγκεντρώνω δείγμα της γεύσης σου… Μεγάλη νοστιμιά! Αρχίζεις και χαλαρώνεις… Καιρός ήταν… Ο έρωτάς μου σε κερδίζει… Είδες πόσο σε προσέχω; Είδες πόσο ευαίσθητος είμαι;

Τώρα… το χέρι μου κολυμπάει μέσα στην κωλοτρυπίδα σου… αργό, προσεκτικό κολύμπι… λαχανιάζεις… σφίγγεσαι… ακινητοποιείς το χέρι μου… Ένας στεναγμός δραπετεύει από τα μισάνοιχτα χείλια σου… το άνοιγμα της κωλοτρυπίδας σου περιβάλλει το χέρι μου… Αργά… ευγενικά… Γαμάω την κωλοτρυπίδα σου με το χέρι μου… αναστεναγμοί, βογκητά… τι ωραία επιβράβευση είναι αυτή! «Γαμώτο… μωρό μου, δεν μπορείς να καταλάβεις πως αισθάνομαι… Θα χύσω…», σου λέω…

Αφήνω το αριστερό μου χέρι μέσα στην κωλοτρυπίδα σου και με το άλλο ξεκινώ να τραβάω μαλακία τον πούτσο σου… Έχω κάθε δικαίωμα να το κάνω αυτό μιας και είμαι ο επίσημος, αποκλειστικός εραστής σου…Είναι πολύ σκληρός ο πούτσος σου μωρό μου… πολύ σκληρός… σαν βράχος που τον χτυπάει το κύμα είναι… Πιστεύω πως πολύ σύντομα θα εκραγεί… Ξεκινώ να σου προσφέρω την μαλακία… Αργά… Σταθερά… Το χέρι μου ανεβοκατεβαίνει κατά μήκος του πούτσο σου… τα δάχτυλά μου σφίγγουν δυνατά τον πούτσο σου… σαν φρένο λειτουργούν…

Έχεις ενδώσει στις επιθυμίες μου, στις φαντασιώσεις μου, μωρό μου… Οι μυς του κορμιού σου συσπώνται… Σηκώνεις το κορμί σου… ο πούτσος σου στητός, πελώριος… πρόκληση για οποιοδήποτε τρομοκρατικό χτύπημα… Οι αναστεναγμοί σου γίνονται πιο έντονοι… πιο συχνοί… Συνεχίζω, βάζοντας όλη τη τεχνική μου, την μαλακία του πούτσου σου… Τ’ αρχίδια σου έχουν μπλεχτεί ανάμεσα στα δάχτυλά μου… Γαμάω την κωλοτρυπίδα σου με το χέρι μου και με το άλλο σου τραβάω μαλακία…

Βιαστικά… Γρήγορα… Το χέρι μου ανεβοκατεβαίνει στον πούτσο σου με ταχύτητες που θα ζήλευε και η OTEnet… Ο πούτσος μου είναι τόσο υγρός μετά την εκσπερμάτιση… Τραβάω μαλακία τον πούτσο σου, έτσι όπως θα μαλακιζόσουν κι εσύ. Οι ανστεναγμοί σου μετατρέπονται σε κραυγές… «Γάμησέ με, Αλέξανδρε… Είμαι έτοιμος να χύσω…», μου λες…

«Ναι μωρό μου! Χύσε για μένα… Χύσε πάνω μου… παντού… Θέλω να δοκιμάσω τα χύσια σου… Θέλω να κάνω ντους με το σπέρμα σου…», σε ενθαρρύνω…

Πιο γρήγορα τώρα… Μωρό μου, τι μαλακία είναι αυτή; Πιο συναρπαστική και από το αγριότερο γαμήσι…

«Ω, ναι… ναι… ναι… ΓΑΜΩΤΟ… ΧΥΝΩΩΩΩΩΩ… ΧΥΥΥΝΝΩΩΩΩΩΩ», φωνάζεις…

Χύνεις… Χύνεις άγρια… Χύνεις ποτάμια σπέρματος… Ο πούτσος σου εκρήγνυται… σαν ηφαίστειο εκρήγνυται… Χύνεις και συνεχίζω ακάθεκτος την μαλακία… Το σπέρμα σου προσγειώνεται πάνω στο στήθος μου… ανοίγω το στόμα μου ώστε να συλλάβω τα χύσια σου… Σταγόνες σπέρματος κάθονται στη γλώσσα μου… Καταπίνω… Καταπίνω τα χύσια σου…

Ο οργασμός σου ολοκληρώνεται βιαστικά… Ο πούτσος σου χάνει ύψος… υποχωρεί… χαλαρώνει… Η καρδιά σου χτυπάει δυνατά… Φιλώ τα χείλια σου… Κοιταζόμαστε στα μάτια… Με κοιτάς κατευθείαν στα μάτια… δεν ξεκολλάς το βλέμμα σου από τα μάτια μου…

Ξέρω μωρό μου… δεν πέρασες θαυμάσια; Δεν έζησες το καλύτερο ρεβεγιόν της ζωής σου; Δεν το απόλαυσες; Σε φιλώ πάλι… Για να δώσουμε μια συνέχεια… Να σου πω την αλήθεια; Η γιαγιά μου ακούει τα πάντα!

Καλά Χριστούγεννα

Δεν είμαι σίγουρος αν του άρεσε η έκπληξη που του ετοίμασα… δεν είμαι σίγουρος αν του άρεσε το κόκκινο μποξεράκι και ο σκούφος του Άγιου Βασίλη που φορούσα… τι άλλο μπορούσα να ετοιμάσω ο έρμος ο εραστής για την παραμονή των Χριστουγέννων; Κάθισα κάτω από το Χριστουγεννιάτικο δέντρο που στόλιζε το δωμάτιο του ξενοδοχείου που μένουμε… είμαι το δώρο του, περιμένω να δω το χαμόγελό του… την ευχαρίστησή του… το χαμόγελό του… ναι, το χαμόγελό του… εμφανίζεται ξαφνικά μπροστά μου χωρίς να τον πάρω είδηση… κρατάει μια χάρτινη σακούλα με το δώρο που μου αγόρασε… χαμογελάει… χαμογελάω… σκύβει από πάνω μου… γονατίζει… Τα δάχτυλά του χτενίζουν τα μαλλιά μου καθώς με φιλάει… Πόσο γλυκά, απαλά, γευστικά είναι τα φιλιά του! Πιανόμαστε από τα χέρια… τα φιλιά του μου βάζουν φωτιά… κοιταζόμαστε στα μάτια, φιλιόμαστε… Τα χείλια μας συναντιούνται ξανά και ξανά και ξανά… Αγγίζουμε ο ένας τον άλλο… Το μωρό μου με τραβάει πιο κοντά του… χουφτώνει τον κώλο μου…
«Ντροπή, δεν σέβεσαι τον Άγιο Βασίλη;», του λέω χαμογελώντας… με σφίγγει με όση δύναμη έχει, κολλάω πάνω του… αισθάνομαι τον πούτσο του να σκληραίνει και να επαναστατεί κάτω από το παντελόνι του… Ωραία… Τώρα δεν έχω καμία αμφιβολία… σίγουρα του άρεσε η έκπληξη που του ετοίμασα… Τα απαλά του δάχτυλα τρέχουν πάνω στο στήθος μου, παίζουν με το τρίχωμά μου… η καρδιά μου χτυπάει δυνατά… αισθάνομαι εκατοντάδες πεταλούδες να φτερουγίζουν μέσα μου… Τα επιδέξια δάχτυλα του μωρού μου περπατάνε πάνω στις ρώγες μου σκληραίνοντάς τες… Αναστενάζω… ο αναστεναγμός μου σταματάει από άλλο ένα φιλί του… Τα χείλια του πειράζουν το αξύριστο σαγόνι μου, η γλώσσα του με γλύφει… βουρτσίζει τον λαιμό μου… το στήθος μου… με δοκιμάζει…
«Πως σου φαίνομαι σαν δώρο;», τον ρωτάω…
Δεν μου απαντάει… το στόμα του είναι απασχολημένο πάνω στο κορμί μου… Τελικά όλοι οι άντρες μένουμε πάντα παιδιά… Βάζω στοίχημα πως έτσι όπως συμπεριφέρεται μαζί μου, έτσι έκανε και όταν του χάριζαν δώρα όταν ήταν μικρός… Τα καυτά του φιλιά με αναστατώνουν, με διεγείρουν, με καυλώνουν… Η γλώσσα του είναι τόσο απαλή… την λατρεύω… Το στόμα του είναι τόσο ανελέητο… Με πειράζει… με παραπλανεί σαν να είμαι η Κοκκινοσκουφίτσα και αυτός ο κακός ο λύκος… με ικανοποιεί… Η γλώσσα του περιβάλλει τις ρόγες μου… γίνεται ένα μ’ αυτές αναγκάζοντάς με να ουρλιάξω από χαρά… Τον χρειάζομαι… ούτε ο ίδιος μπορεί να φανταστεί πόσο τον χρειάζομαι…
Τα χέρια του κινούνται πάνω στα δικά μου χέρια, απομακρύνοντας τα από το κορμί του… Διαμαρτύρομαι… παλεύω μαζί του διεκδικώντας το δικαίωμά μου να τον αγγίζω… Τα δάχτυλά του χορεύουν πάνω στο κορμί μου, σκαρφαλώνουν στο κεφάλι μου, τραβάνε τα μαλλιά μου… ο πούτσος μου σκληραίνει… πρήζεται… Η γλώσσα του συνεχίζει την περιοδεία της πάνω στο σώμα μου… βυθίζεται χαριτωμένα μέσα στον αφαλό μου. Σηκώνει το βλέμμα του… συναντάει το δικό μου… χαμογελάμε… Τα δάχτυλά του χτενίζουν τις τρίχες στο στομάχι μου… στην κοιλιά μου… χώνονται κάτω από το κόκκινο μποξεράκι μου… Χαμογελώ… ανακατεύω τα μαλλιά του… χαϊδεύω τα μάγουλά του… Μου κατεβάζει το μποξεράκι… τα χείλια του προσγειώνονται πάνω στον πούτσο μου που στέκεται όρθιος, ψηλός σαν φοίνικας… Χαμογελώ… Λατρεύω τα φιλιά του… Σπρώχνει την μουσούδα του πάνω στα γεννητικά μου όργανα… η επιθυμία μου είναι τόσο έντονη…
έχω ένα κενό μέσα μου… περιμένω να μου το γεμίζει το μωρό μου χώνοντάς μου τον σκληρό του πούτσο μέσα στην κωλοτρυπίδα μου…
Ένα μικρό φιλί… ένα φιλί ακόμα και η γλώσσα του γλιστράει μέσα στην κωλοτρυπίδα μου υγραίνοντάς την και προετοιμάζοντάς την για την μεγάλη είσοδο… Την είσοδο του λατρεμένου πούτσου μου… Μέσα μου… Η υγρή από τα σάλια του κωλοτρυπίδα μου τον αναγκάζει να μουγκρίσει σαν άγριο, πληγωμένο θηρίο… Αναστενάζω βαθιά… ανοίγω τα πόδια μου διάπλατα διευκολύνοντας την διείσδυση του πούτσου του μέσα μου… Ο πούτσος του εξερευνά το βάθος της κωλοτρυπίδας μου… την θερμοκρασία της… Το χέρι μου ξεκινάει να κάνει υπερωρίες τραβώντας βαριεστημένα μαλακία τον πούτσο μου… μόνο αυτό ξέρει πως ν’ αγγίζει με επιτυχία τον πούτσο μου… μόνο το χέρι μου και το αγαπημένο μου μωρό…
Ο πούτσος του βυθίζεται και αναδύεται… μπαινοβγαίνει με την ταχύτητα της Φεράρι μέσα στην κωλοτρυπίδα μου… Η γλώσσα του γλιστράει μέσα στο στόμα μου… γλείφει τα χείλια μου… ρουφάει την γλώσσα μου… Προσπαθώ να συνεχίσω την μαλακία… δεν μπορώ να τα καταφέρω… δεν μπορώ να συγκεντρωθώ…. Το μωρό μου με σφυροκοπάει με τον πούτσο του… τα χέρια του χαϊδεύουν απαλά το στομάχι μου… την κοιλιά μου… το στήθος μου… τσιμπιέμαι μονάχος για να διαπιστώσω ότι όλα όσα ζω είναι πραγματικότητα… Τα δάχτυλά μου κρύβονται μέσα στα μαλλιά του μωρού μου… τον τραβώ πιο κοντά μου, επιτρέποντάς τον να αλέθει με μεγαλύτερη ευκολία την κωλοτρυπίδα μου…
«Χύσε μωρό μου… Χύσε το δώρο σου…», του λέω… Μου χαμογελάει… «Χύσε…», του ζητώ… επαναλαμβάνω…
Κρύβομαι στην αγκαλιά του ενώ με γαμάει… τα χύσια μου στάζουν από τον πούτσο μου πάνω του… «Χύσε, μωρό μου…», του λέω… σφίγγω με δύναμη τ’ αρχίδια του θέλοντας να τον συμμορφώσω και να επισπεύσω την εκσπερμάτισή του… Το σώμα μου τρέμει… Φωνάζω δυνατά το όνομά του δεχόμενος τη πρώτη δόση του σπέρματός του… Δροσίζομαι… Το μωρό μου φιλάει στοργικά την κοιλιά μου… γλύφει το σπέρμα μου… φιλάει το στήθος μου… τον λαιμό μου… η γλώσσα του εισβάλλει μέσα στο στόμα μου, ένα αισθησιακό φιλί είναι το αποκορύφωμα της ερωτικής μας επαφής… Δοκιμάζω στα χείλια του τη γεύση του σπέρματός μου… τα δάχτυλά μου χτενίζουν τα μαλλιά του… του φοράω το σκούφο του Άγιου Βασίλη… είναι τόσο χαριτωμένος… κουρνιάζω μέσα στην αγκαλιά του… αισθάνομαι πως είμαι γράμμα και το μωρό μου ένας φάκελος… απολαμβάνω την αγκαλιά του, τη μυρωδιά του… Φιλιόμαστε… χαμογελάμε… «Καλά Χριστούγεννα, εραστή μου…», ψιθυρίζω…

Πυρετός

Never know how much I love you
Never know how much I care
When you put your arms around me
I get a fever that’s so hard to bear
You give me fever, when you kiss me
Fever when you hold me tight
Fever in the morning
Fever all through the night…..

Πυρετός … Το κορμί μου καίει, αστράφτει από τον ιδρώτα. Είσαι ξαπλωμένος δίπλα μου, στο ίδιο κρεβάτι… είμαστε μολυσμένοι από την ίδια αρρώστια, από την αρρώστια του έρωτα… είμαστε άρρωστοι και δεν υπάρχει καμία θεραπεία. Ο έρωτας είναι εθισμός… η ανάγκη μου για έρωτα αυξάνεται κάθε μέρα και πιο πολύ. Από χθες που ήρθαμε στη Μπολόνια δεν έχουμε κάνει βήμα έξω από το ξενοδοχείο… Πειράζουμε ο ένας τον άλλο και γαμιόμαστε ασταμάτητα… γαμιόμαστε σαν τα παράνομα ζευγάρια που έρχονται από την επαρχία στην Αθήνα και γαμιούνται σε φθηνά ξενοδοχεία. Γαμιόμαστε έως ότου κανένας από τους δυο να μην έχει την δύναμη ή καλύτερα την επιθυμία να σηκωθεί από το κρεβάτια. Τα χέρια του ξεκουράζονται πάνω στο στομάχι μου… ακούω την αναπνοή του… ήσυχη, ελαφριά… ο γνωστός ρυθμός της αναπνοής του μωρού μου όταν κοιμάται… Προσέχω τον θώρακά του που ανεβοκατεβαίνει κάθε φορά που ανασαίνει… κλείνω τα μάτια… προσπαθώ να τον μιμηθώ… να κοιμηθώ…
Και τότε…
… αισθάνομαι τα χέρια του να κινούνται προς τα κάτω… χαμηλά… τα νύχια του σέρνονται πάνω στο δέρμα μου… τα δάχτυλά μου αναζητούν τον πούτσο μου… Τον πούτσο μου… είναι ζεστός και ελαφρά πρησμένος από το γαμήσι που προηγήθηκε… τα δάχτυλά του τρέχουν πάνω στα γεννητικά μου όργανα… στ’ αρχίδια μου… μεγάλα, κόκκινα, βαριά σαν πέταλα λωτού… γαργαλιέμαι… Το άγγιγμά του είναι τόσο ευγενικό, τόσο ανακουφιστικό, είμαι συγκλονισμένος από τον τρόπο που με χαϊδεύει το μωρό μου… πραγματικά… απολαμβάνω το άγγιγμά του… όταν ξαφνικά, χωρίς καμία προειδοποίηση μια αντιπροσωπία τριών από τα πέντε δάχτυλα του ενός χεριού του εισχωρούν στην κωλοτρυπίδα μου… τρίβονται το ένα πάνω στο άλλο, τρίβονται πάνω στα τοιχώματα της κωλοτρυπίδας μου… Πάλι γεννητούρια θα έχουμε… ένας νέος οργασμός γεννιέται χωρίς να το θέλω… ένας νέος οργασμός γεννιέται επειδή το μωρό μου το προκάλεσε.
Υποκρίνομαι τον κοιμισμένο… τα δάχτυλά του συνεχίζουν να περιεργάζονται την κωλοτρυπίδα μου και την όμορη σ’ αυτή περιοχή… Τα δόντια του μωρού μου βυθίζονται στη σάρκα του στήθους μου, οι ρώγες μου αιχμαλωτίζονται από τα δόντια του… τις δαγκώνει και τις ρουφάει το μωρό μου… δεν μπορώ να υποκρίνομαι τον κοιμισμένο… ανοίγω τα μάτια μου… τον κοιτώ… τον ικετεύω να σταματήσει… δεν έχω άλλες δυνάμεις για έρωτα… Το μωρό μου χαμογελάει… είμαστε δυο χρόνια μαζί και δεν καταλαβαίνει πότε μιλώ σοβαρά και πότε αστειεύομαι… Με αγνοεί… χαμογελάει… αιχμαλωτίζει την άλλη ρώγα του στήθους μου, την δαγκώνει, την πιπιλίζει… Οδηγώ το χέρι μου προς τον πούτσο μου… ξεκινώ την μαλακία… όχι για πολύ… σύντομα το χέρι μου ντύνεται με λευκό, πηχτό σπέρμα… ντύνεται με καυτό, μπόλικο, λευκό σπέρμα σαν γάλα… Το μωρό μου σκύβει και γλύφει το χέρι μου, τον πούτσο μου… γλύφει το σπέρμα μου βιαστικά… πεινασμένα… γλύφει το γευστικό σπέρμα μου πριν προλάβει να το εκμεταλλευτεί κι αυτό το καρτέλ του γάλακτος.
Τον ικετεύω να συνεχίζει… λατρεύω την αίσθηση της γλώσσας του πάνω στον πούτσο μου… αισθάνομαι σαν να παγιδεύω την αναπνοή του… αισθάνομαι σαν να είμαι μητέρα και τον γεννώ έτσι όπως χάνεται και ξεπροβάλλει το κεφάλι του ανάμεσα στα πόδια μου… Το μωρό μου στηρίζεται πάνω μου με τους αγκώνες του, η γλώσσα του στροβιλίζεται πάνω στον πούτσο μου, πάνω στ’ αρχίδια μου… ο πόνος από το βάρος του κορμιού του και της δύναμης του είναι αφόρητος… έντονος… χαμηλώνω το βλέμμα μου… παρατηρώ ότι το σπέρμα μου συνεχίζει να ρέει από την άκρη του πούτσου μου… κυλάει πάνω στα πόδια μου… ανακατεύεται με τον ιδρώτα του κορμιού μου… με τα σάλια του μωρού μου…
Σταματάει… ασθμαίνοντας… ξαπλώνει ανάσκελα, χορτασμένος, ικανοποιημένος… σηκώνομαι… γλύφω τα καθαρά του δάχτυλα… τον αρπάζω από τους καρπούς, του καρφώνω τα χέρια στο μαξιλάρι… πάνω από το κεφάλι… Ο πούτσος μου υγρός από την εκσπερμάτιση γλιστράει πάνω στο κορμί του χαράσσοντας υγρές γραμμές… ζωγραφίζω πάνω στο κορμί του με το σπέρμα μου… ζωγραφίζω, δημιουργώ λίγο πριν τον γαμήσω… Το μωρό μου παλεύει… προσπαθεί να απελευθερωθεί… δεν υπάρχει καμία πιθανότητα να τον αφήσω… είμαι ο εραστής του και θα τον γαμήσω… είμαι ο εραστής του και θα του κάνω όλα όσα του αρέσουν. Ανοίγω ελαφρά τα πόδια του, τα στηρίζω πάνω στους ώμους μου, βυθίζω τον πούτσο μου μέσα στην κωλοτρυπίδα του… τον σπρώχνω με δύναμη… σκληρά, γρήγορα… τον κοιτώ στα μάτια… τα μάτια μου θαμπώνουν…
Αφήνω ελεύθερα τα χέρια του, συνεχίζω να τον γαμάω… κινούμαστε μαζί… σαν ένα… αν μας έβλεπε κανείς δεν θα καταλάβαινε ποιος από τους δυο μας γαμάει και ποιος γαμιέται… Συνεχίζω να τον γαμάω… έχω πονοκέφαλο από την ένταση… μετά βίας θυμάμαι το όνομά μου… το όνομά του… κι όμως φωνάζω το όνομά του με δύναμη… βογκάω… δεν μπορώ να σταματήσω… ο πούτσος του μωρού μου εκρήγνυται… χύνουμε μαζί, ταυτόχρονα… γεμίζουμε τα κορμιά μας με σπέρματα…
Ολοκληρώνω… τον κρατώ στην αγκαλιά μου, δεν τον αφήνω να φύγει… δεν επιτρέπω καμία προσπάθεια χωρισμού, αλλά ξέρω ότι πρέπει… διστακτικά, απρόθυμα τον αφήνω… Το μωρό μου φιλάει τη μύτη μου, σηκώνεται… πηγαίνει για κατούρημα… Όταν επιστρέφει, συνεχίζω να ονειρεύομαι, συνεχίζω να επεξεργάζομαι τις εικόνες του γαμησιού που προηγήθηκε… Το μωρό μου κάθεται στην άκρη του κρεβατιού, φοράει το εσώρουχό του… σηκώνομαι… τυλιγμένος στο σεντόνι…
«Μωρό μου, πεινάω…», του λέω…
«Να τηλεφωνήσω στη ρεσεψιόν για φαγητό;», με ρωτάει…
«Φαγητό; Εσύ είσαι το φαγητό μου μπουμπούνα…», του απαντώ γελώντας και τον ακινητοποιώ για μια ακόμη φορά στο κρεβάτι…