Εμπνέομαι

Θέλω να σε γδύσω… να πετάξω από πάνω σου οτιδήποτε περιττό, οτιδήποτε σε σκεπάζει
κι έπειτα θα παραδοθώ στο θεϊκό κορμί σου
Στην απαλή, βελουδένια σάρκα σου
Θα τη ζυμώσω με τα χέρια μου, θα την χτυπήσω απαλά με τις άκρες των δακτύλων μου
Θα γλιστρήσω τη γλώσσα μου στους λόφους και τις κοιλάδες του κορμιού σου
Με βία θα διαρρήξω τα κωλομέρια σου
Τον αντίχειρά μου θα χώσω μέσα
Μέσα στην υγρή, σφικτή κωλοτρυπίδα σου
Τους χυμούς σου θα προσκαλέσω στο στόμα μου
Τη γλώσσα μου θα βαφτίσω στο νέκταρ σου
Ξινό και γλυκό σαν κινέζικη λιχουδιά
Σταλαγματιές θα κυλήσουν στο πηγούνι μου
Λερώθηκα…
Κολλάω…
Κυρίαρχος θα γίνω του κορμιού σου
Θα πολιορκήσω την κωλοτρυπίδα σου με τον πούτσο μου
Με το στόμα μου
Απόλαυσέ το
Ξοδεύω ανεξέλεγκτα το σπέρμα μου για σένα
Είμαι ο εραστής σου

Απόψε

Απόψε θα καθίσω μόνος μου στη βεράντα. Ο δροσερός αέρας θα τυλίξει το γυμνό μου κορμί καθώς θα κοιτάζω τον έναστρο ουρανό. Απόψε θα δώσω ένα τέλος στις εμμονές μου, στο παρελθόν που με πληγώνει. Απόψε θα στρέψω το βλέμμα μου στο μέλλον, στο μέλλον που προσπαθώ εδώ και ενάμιση χρόνο να δημιουργήσω για σένα… για μένα… για εμάς. Ένα κοινό μέλλον για τους δυο μας. Σε βλέπω που κινείσαι μέσα στο δωμάτιο, η κίνησή σου είναι σαν ομιλία, αισθάνομαι πως μου μιλάς, πως συμφωνείς με όλα αυτά που σκέφτομαι, που σχεδιάζω για εμάς. Είχες σκεφτεί ποτέ την πιθανότητα να μείνουμε αγαπημένοι, μαζί, για ένα τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα; Θυμάσαι που μου είχες πει πως ο έρωτας μεταξύ δυο ανδρών μπορεί να είναι έντονος αλλά δεν μπορεί να κρατήσει πολύ; Θυμάσαι πως τον είχες χαρακτηρίσει; Σαν καλοκαιρινή ξαφνική μπόρα. Πόσο έντονος μπορεί να είναι ο έρωτας; Να είναι άραγε μόνο ένας πόθος, ένα απλό ξεσήκωμα της σάρκας που μόλις ξεδιψάσει τα σβήνει όλα; Πόσο έντονος μπορεί να είναι ο έρωτας; Δυο ανδρικές σκιές που χορεύουν στο λυκόφως, σκιές που ξέρουν πως το τέλος θα έρθει με το φως της ημέρας, σκιές που θα δέσουν τις γραβάτες τους και θα γυρίσουν στις δουλειές τους περιμένοντας απεγνωσμένα να έρθει η επόμενη νύχτα. Πόσο έντονος μπορεί να είναι ο έρωτας; Ο έρωτας είναι μια φωτιά, μωρό μου… μια φωτιά που αν ανάψει δεν σβήνει ποτέ, μια πυρκαγιά με εμπρηστή τα βλέμματα και καύσιμα την καρδιά… την αγάπη. Θα δυναμώσουμε τη φωτιά, μωρό μου; Αυτή είναι η επιθυμία μου, η απραγματοποίητη επιθυμία μου. Να μην αφήσω… να μην επιτρέψω να σβήσει αυτή η φωτιά… η φωτιά του έρωτά μας.
Απόψε θα καθίσουμε μαζί στη βεράντα και θα δούμε το φεγγάρι να αναρριχάται στον ουρανό. Θα ανεβαίνει ψηλά… θα μας φωτίζει… θα μας ζηλεύει… θα ζηλεύει που θα αισθάνομαι τη ζεστασιά του κορμιού σου… θα ζηλεύει που με κρατάς αγκαλιά… θα ζηλεύει που θα σε ακούει να λαχανιάζεις καθώς να νιώθεις τα δόντια μου και την υγρή γλώσσα μου πάνω στα δάχτυλά σου… θα ζηλέψει που θα αισθάνομαι σιγουριά βυθισμένος στην αγκαλιά σου… θα ζηλέψει που είμαστε ένα ξεπερασμένο είδος εραστών που το μόνο που θέλει ο ένας από τον άλλο είναι η ΑΓΑΠΗ. Θα μείνουμε αγκαλιασμένοι, έτσι, μέχρι το πρωί. Κανένα ρολόι δεν θα μας απειλήσει με αποχώρηση, κανένα βλέμμα δεν θα αντικρύσει τον σπαρακτικό χωρισμό μας… ποτέ… όσο θα είμαι δούλος του αγγίγματός σου.

Πέντε λεπτά μόνο

Δεν υπάρχει τίποτα καλύτερο από αυτό το ευχάριστο συναίσθημα που νιώθω μετά από κάθε γαμήσι… με το τέλος της φιλοξενίας του τεράστιου πούτσου του μωρού μου από την κωλοτρυπίδα μου. Ώρες αργότερα κάθομαι σχεδόν με δυσκολία, ο προστάτης μου είναι ερεθισμένος από την τριβή, αισθάνομαι ένα φούσκωμα στο εφηβαίο μου και νιώθω σαν κάποιος να μου τραβάει τον κώλο, να μου τον τεντώνει με ένεση bottox. Παρ’ όλα αυτά δεν μπορούσα να αρνηθώ μια έξοδο σε δυο φιλαράκια που μας επισκέφτηκαν για την γιορτή μου και καταλήξαμε μετά από πολύ καιρό στο Γκάζι. Είχαμε να πάμε εκεί πολύ καιρό με το μωρό μου… αν θυμάμαι καλά την τελευταία φορά είχα έρθει μόνος μου. Μου φάνηκε σαν ένα τεράστιο ζωντανό gaydar με εκατοντάδες άτομα χωρίς κανένα φραγμό, κρατούσα από το χέρι το μωρό μου για να τον σιγουρέψω… να μην μου το πάρει κανείς. Είναι απίστευτο το πόσο πολύ έχει ομορφύνει η σημερινή γενιά των Ελλήνων. Έχει ομορφύνει πάρα πολύ… σωστός πειρασμός. Άρχισα να καυλώνω. Μπήκαμε σε ένα μπαράκι… προχώρησα πρώτος, το μωρό μου με ακολουθούσε, αισθάνθηκα στον κώλο μου τον κεράτινο πούτσο του να με πιέζει κάτω από το ύφασμα του παντελονιού του. Δεν κρατήθηκα… συρθήκαμε μέχρι τις τουαλέτες, του πήρα μια γρήγορη πίπα, το μάτι μου έπεσε στη γωνία με τα προφυλακτικά, άρπαξα ένα, του το φόρεσα… κατέβασα το παντελόνι μου, σαν γενναίος στρατιώτης του ιππικού καβάλησα τον πούτσο του, τον πίεσα ανάμεσα στα αρχίδια μου, καύλωσα περισσότερο κοιτώντας το αγχωμένο, φοβισμένο πρόσωπο του μωρού μου… γύρισα προς τον τοίχο για να τον βοηθήσω να μπει μέσα μου… οι κινήσεις του αργές στην αρχή, μετά γρήγορες… ακανόνιστες… έχυσε σχεδόν αμέσως… το κατάλαβα από την υγρασία του καλυμμένου από το προφυλακτικό πούτσου του, τράβηξα μια πρόχειρη μαλακία, έχυσα στον τοίχο και στο πάτωμα… τελειώσαμε μέσα σε πέντε λεπτά, επιστρέψαμε χωρίς να καταλάβει κανείς τίποτα… παραγγείλαμε… ήπιαμε στην υγειά μου… γέλια… χαρά… ιδρωμένα πρόσωπα… τσιγάρα… γέλια… σχόλια… αποκτώ το χαμόγελο του πιο ευτυχισμένου ανθρώπου, αισθάνομαι σαν να με γαμάει ένας αόρατος πούτσος.

Δημόσια παραδοχή

Πόσο καιρό θα είμαστε αναγκασμένοι να κρυβόμαστε; Σήμερα έκανα το πρώτο βήμα. Φώναξα πως σ’ αγαπώ πολύ… πολύ… πολύ στο λιμάνι. Φώναξα δυνατά, η φωνή βγήκε από τα βάθη της καρδιάς μου… δυνατά για να με ακούσουν όλοι. Μετά ντράπηκα… ντράπηκα πολύ, τόσο πολύ όσο πολύ σ’ αγαπώ… ντράπηκα γιατί σ’ έφερα αντιμέτωπο με την κακία, με την σκληρότητα του κόσμου που μ’ άκουσε… ντράπηκα, αισθάνθηκα σαν μυρμήγκι, σαν να ξεγυμνώθηκα μπροστά σε τριάντα πέντε χιλιάδες ανθρώπους.
Δεν έχω την δύναμη να ομολογήσω την αγάπη μου για σένα. Και όμως… φώναξα… Φώναξα, μωρό μου και αυτό είναι η αρχή. Τώρα, περισσότερο από ποτέ σε χρειάζομαι δίπλα μου… σε χρειάζομαι γιατί έστω και ένας από όσους μ’ άκουσαν πρέπει να βεβαιώθηκε για το πόσο σ’ αγαπώ… έστω και ένας πρέπει να πίστεψε στην αγάπη μας. Έχουμε κι εμείς δικαίωμα στην αγάπη μωρό μου… μην αναρωτιέσαι αν έχω κάνει λάθος… όχι… μπορείς να αναρωτηθείς… αν έχω κάνει λάθος τότε φτύσε με, χτύπησέ με, φύγε από κοντά μου… δεν θα σταματήσω να σ’ αγαπώ.
Όλα όσα θέλω είσαι εσύ.
Σε θέλω δίπλα μου… μέσα μου.
Εγώ δεν είμαι σαν την Αναίς που παράτησε τον Χένρυ και κατάφερε να επιζήσει χωρίς αυτόν.
Εγώ παίρνω δύναμη από την δύναμή σου…
… παίρνω έμπνευση από την ύπαρξή σου.
Δεν μπορώ να ζήσω ούτε μέρα χωρίς να σε δοκιμάσω… γνωρίζεις καλά πόσο ποθώ το γλυκό σπέρμα σου… το ποθώ σαν το γάλα της μητέρας μου όταν ήμουν κι εγώ μωρό. Ο πόθος μου αυτός παγιοποιεί το σώμα μου και το μυαλό μου. Θέλω να αρμέξω όλο το σπέρμα σου, να το χρησιμοποιήσω για να λουστώ… για να πλυθώ. Να αλείψω μ’ αυτό τον πούτσο μου… τον κώλο μου… να το αισθανθώ σαν πολύτιμο αγαθό… σαν πανάκριβη ενυδατική κρέμα. Θέλω τη γλυκιά σου ουσία κάθε φορά που βρίσκομαι δίπλα σου… θέλω να την εναποθέτεις στο χέρι μου και να υγραίνω την κωλοτρυπίδα μου πριν εισέλθεις δυναμικά μέσα της… θέλω να γλιστρά ο πούτσος σου πάνω στο σπέρμα σου καθώς θα βυθίζεται στην κωλοτρυπίδα μου. Αυτό θέλω… Πως σου ακούγεται; Αν μου τα έλεγες εσύ όλα αυτά πρόθυμα θα κατέθετα το σπέρμα μου βαθιά μέσα σου. Θα το κατέθετα γιατί θα καταλάβαινα αυτή τη μεγάλη σπουδαιότητας ανάγκη σου και θα ήθελα να σου την εκπληρώσω. Θα έχυνα μέσα σου πολύ, αλύπητα… θα σου επέτρεπα να αποταμιεύσεις και όσο σπέρμα θα κυλούσε στα αρχίδια μου και μετά… θα σε γαμούσα… θα σε γαμούσα χρησιμοποιώντας το σπέρμα μου ως το καταλληλότερο λιπαντικό για να γλιστρήσω μέσα στην κωλοτρυπίδα σου… θα σε γαμούσα… και θα έχυνα ξανά… ξανά… ξανά… μέχρι που δεν θα μπορούσες να κρατήσεις άλλα χύσια.
Πόσες αποδείξεις αγάπης χρειάζεσαι;

Πέρυσι στη γιορτή μου

Ανοίγω την πόρτα, ο στενός διάδρομος μετά το χωλ είναι σκοτεινός, ανάβω τα φώτα απ’ όπου περνώ, φοβάμαι το σκοτάδι, είναι ένα παιδικό τραύμα που θα μ’ ακολουθεί σε όλη μου τη ζωή. Προχωρώ, στο καθιστικό σκοτάδι, αχνός φωτισμός από τηλεόραση, ο ήχος χαμηλωμένος. Αφήνω πορτοφόλι, κλειδιά και κινητό στο τραπέζι της κουζίνας, κρατώ στα χέρια μου την ανθοδέσμη που μου έστειλαν για τη γιορτή μου. Δεν έχω ούτε ένα βάζο στο σπίτι για να τα βάλω, τ’ αφήνω στο τραπεζάκι της βεράντας. Βράδυ του περσινού Αυγούστου, με κράτησαν μέχρι την τελευταία στιγμή στη δουλειά ενώ γνώριζαν πως ήθελα να γιορτάσω με το μωρό μου. Άραγε θα με περιμένει το μωρό μου τέτοια ώρα; Παίρνω ένα ποτήρι, το γεμίζω με παγωμένο νερό από το ψυγείο. Είμαι ιδρωμένος, αφήνω την πόρτα του ψυγείου ανοικτή για να δροσιστώ, πρέπει να περάσω οπωσδήποτε κλιματιστικό και στην κουζίνα. Έτσι όπως στέκομαι και δροσίζομαι από τον δροσερό αέρα του ψυγείου, αισθάνομαι τα χέρια του μωρού μου στη μέση μου και τα χείλη του στο αυτί μου. Ανταποδίδω το φιλί του με ένα φιλί στην κορυφή του κεφαλιού του. Το μωρό μου, το μικρό μου μωρό με περίμενε… Ξέρει πως όταν το φιλώ στο κεφάλι, είναι απόδειξη ευγνωμοσύνης. Αγκαλιασμένοι περπατάμε μέχρι τον καναπέ στο καθιστικό, πετώ τα παπούτσια μου, γίνομαι ένα με τον καναπέ, αναστενάζω βαθιά από την κούραση, στηρίζω το κεφάλι μου σ’ ένα μαξιλάρι. Αγγίζει το χέρι μου, με κρατάει σφικτά, μου λέει πόσο χαρούμενος είναι που έστω και αργά θα γιορτάσουμε την επέτειο της ονομαστικής μου εορτής. Του χαμογελώ, είναι τόσο τρυφερός, είναι η πρώτη φορά που θα γιορτάσω μαζί του, είχα σχεδιάσει πολλά πράγματα για σήμερα, αλλά… Ξαπλώνουμε σιωπηλοί. Δεν έχω να πω τίποτα, τον κοιτάζω επίμονα, το μυαλό μου είναι άδειο από εικόνες, λόγια, ήχους. Ένας πόνος με χτυπά από την καρδιά μέχρι πίσω χαμηλά στην πλάτη. Το πρόσωπό μου παραμορφώνεται από τον ξαφνικό πόνο, το μωρό μου καταλαβαίνει, πέφτει επάνω μου, με αγκαλιάζει. Προσπαθώ με όλη μου τη δύναμη να συγκρατήσω τα δάκρυα να μη φύγουν από τα μάτια μου και κυλήσουν στα μάγουλά μου. Αγγίζει το κεφάλι μου, τα μαλλιά μου, είναι ένα άγγιγμα που το αναζητούσα όλη την ημέρα. Αισθάνομαι σαν μικρό παιδί. Το άγγιγμά του διώχνει μακριά τον πόνο μου, το μωράκι μου είναι ο δικός μου Χριστός. Το τηλέφωνο χτυπά, φίλοι που ξέχασαν να μου ευχηθούν νωρίτερα, γνωστοί που δεν ξέρουν τον αριθμό του κινητού μου, το μωρό μου σηκώνεται για να απαντήσει, με αφήνει μόνο μου στον καναπέ. Τεντώνομαι, τακτοποιώ το μαξιλάρι κάτω από το κεφάλι μου, κλείνω τα μάτια, εικόνες, οράματα, εισβάλλουν στη σκέψη μου. Δεν μπορώ να παλέψω, είμαι ανίκανος για οτιδήποτε. Ακούω το βηματισμό του μωρού μου, στέκεται πίσω μου, ανοίγω τα μάτια μου για να το κοιτάξω. Με κοιτάει, το πρόσωπο του λαμπερό, το πρόσωπό μου ανέκφραστο. Κάθεται δίπλα μου, δίνει ένα παρατεταμένο φιλί στα χείλια μου, βάζει το χέρι του κάτω από το λαιμό μου και με χαϊδεύει σαν να είμαι ένα μικρό γατάκι. Πετάει στο πάτωμα τα υπόλοιπα μαξιλάρια, κάθεται πάνω μου, με φιλά, τον φιλώ, τα γνωστά αλμυρά από τον ιδρώτα παθιασμένα φιλιά. Τα χείλια μας γίνονται πιό απαιτητικά, δεν ευχαριστιούνται με κάτι συνηθισμένο. Τον απομακρύνω, θέλω να τον βλέπω καλά, τον ρωτώ να μου πει τι σκέφτεται, έχω ανάγκη να ακούσω τις σκέψεις του, θέλω να μου πει πως είμαι όμορφος, πως είμαι προκλητικός, πως είμαι επιθυμητός, δεν θέλω να μου πει την αλήθεια, απλά θέλω ν’ ακούσω αυτές τις λέξεις από το στόμα του. Του ψιθυρίζω πως έχω ανάγκη ν’ ακούσω γλυκόλογα από από το στόμα του σήμερα. Μου απαντά πως θέλει να εκπληρώσει όλες τις επιθυμίες μου απόψε. Χαμηλώνει το κεφάλι του στο λαιμό μου και με φιλά, φιλά τη σάρκα μου, ψιθυρίζει τις λέξεις που ικέτευσα να ακούσω. Το χέρι του γλιστρά κάτω από το t-shirt μου, το ανεβάζει, σηκώνω τα χέρια, μου το βγάζει.Τα φιλιά του ταξιδεύουν αργά κάτω από το λαιμό μου, το στήθος μου, τις θηλές μου. Αφήνομαι στα χέρια του , είμαι ένα άβουλο πλάσμα που θέλει να το ικανοποιήσει ο εραστής του. Το χέρι του γλιστρά στα πόδια μου, στους γοφούς μου, ξεκουμπώνει τη ζώνη μου, τραβά με τα δόντια του το φερμουάρ του παντελονιού μου, το τραβά, σηκώνω τα πόδια, μου το βγάζει. Βάζει τα χέρια του κάτω από το μπεξεράκι μου, το κατεβάζει, ο πούτσος μου πετάγεται, ακουμπά στην κοιλιά μου, γέρνει προς τον μηρό μου, κάθεται πάνω στα αρχίδια μου, είναι χαλαρός, το πετσάκι κρύβει το κεφάλι του πούτσου μου. Γονατίζει πάνω μου, βγάζει το πουκάμισό του, μυρίσω το άρωμά του, μυρίσω τον ιδρώτα του, ανοίγει τα κουμπιά του τζιν του. Έτσι όπως είναι γονατισμένος, πιάνω το παντελόνι, το τραβάω προς τα κάτω, σηκώνω το κεφάλι μου, προσπαθώ να πλησιάσω το μωρό μου, φιλώ την κοιλιά του, ο πούτσος του αγγίζει το σαγόνι μου, θέλει να κερδίσει την προσοχή μου, δεν θέλω να χαλάω χατήρια. Τον βάζω απαλά στο στόμα μου, τον βγάζω, τον μυρίζω, τρίβω την γλώσσα μου κατά μήκος του, δίνω ιδιαίτερη προσοχή στο κεφάλι του πούτσου, το βάζω στο στόμα μου, το πιπιλώ με την γλώσσα. Ο πούτσος του πρήζεται, μεγαλώνει, σταλαγματιές σπέρματος κάθονται στην γλώσσα μου, διαδίδω το σπέρμα σε όλο το μήκος του πούτσου του, τον χώνω βαθιά στο στόμα μου, κρατώ τα χείλη μου σφικτά είναι φυλακισμένος στο στόμα μου. Τα χέρια του είναι στο κεφάλι μου, καθοδηγεί τις κινήσεις μου, χύνει. Σηκώνομαι, κάθομαι στο μπράτσο του καναπέ, ανοίγω τα πόδι μου, τα αρχίδια μου κρεμασμένα ακουμπούν στο ύφασμα του καναπέ, ο πούτσος μου σηκωμένος, αναστενάζω, κλείνω τα μάτια μου, η θερμή γλώσσα του γλύφει τον πούτσο μου, εξερευνά το κεφάλι του, το εσωτερικό από το πετσάκι μου, τα αρχίδια μου. Αγγίζω το κεφάλι του, απολαμβάνω το περιποιημένο τσιμπούκι, τον τραβώ, του ανακατεύω τα μαλλιά, του πληγώνω τους ώμους, βρίσκομαι στον ουρανό, θέλω να τον αισθανθώ μέσα μου, γυρίζω, τεντώνω τον κώλο μου προς το μέρος του, κρατιέμαι από τον καναπέ, τον αισθάνομαι που σηκώνεται, αισθάνομαι τα πόδια του που ακουμπάνε τα δικά μου, ενωνόμαστε… Η καύλα διαπερνά όλο το σώμα μου, ο πούτσος μου πιέζεται πάνω στον καναπέ, ένα συναίσθημα απερίγραπτο, λικνίζομαι στον ρυθμό του, ο ήχος της καρδιάς του διαπερνά την πλάτη μου και στέλνει μηνύματα στη δική μου την καρδιά. Είμαστε ένα. Θέλω να τον φιλήσω, να δοκιμάσω τη γεύση της γλώσσας του, να πιέσω τα χείλια του με τα δικά μου. Επιβραδύνει… τον αισθάνομαι έντονα, με τραβάει, τρέμω από ηδονή, βλέπω τον πούτσο του να γυαλίζει, να πάλλεται, ξέρω πως είναι έτοιμος να χύσει, δεν αργεί, χύνει πάνω μου το καυτό του σπέρμα, καίγομαι. Βρίσκεται από πάνω μου, παίζει τον πούτσο του πάνω από τον δικό μου, σταγόνες σπέρματος χύνονται πάνω μου, η αναπνοή του γρήγορη, τα μάγουλά του κόκκινα. Αγκαλιαζόμαστε, το κορμιά μας κολλάνε, το κεφάλι του ξαπλωμένο στο στήθος μου, ακούω την ανάσα του. Σηκώνει το κεφάλι του, κοιταζόμαστε, μου χαμογελά, τον χαμογελώ και μου λέει: «Χρόνια Πολλά».

Μην αγγίζεις…

Σε κοιτώ… ξαπλωμένος… κι εσύ δίπλα μου, κουλουριασμένος στα γόνατά μου. Το κορμί σου φωτίζεται από τις ακτίνες του ήλιου… λάμπεις. Φοράς το μποξεράκι, το λευκό μεταξένιο μποξεράκι που σου αγόρασα. Σε πλησιάζω… χώνω τη μύτη μου στο άνοιγμα του εσωρούχου σου, αγγίζω τις τρίχες του εφηβαίου σου, μυρίζω το σανταλόξυλο του αφρόλουτρου με το οποίο πλύθηκες. Τα δάχτυλά σου κάνουν κύκλους γύρω από τις ρώγες σου… κάνουν περίπατο στο στήθος σου, σκαρφαλώνουν από τον λαιμό σου στο πηγούνι σου και από ‘κει στο πρόσωπό σου. Θέλω να σ’ αγγίξω, αλλά δεν με αφήνεις, έχω χάσει το στοίχημα που είχαμε βάλει το πρωί και πρέπει να σε κοιτώ χωρίς να σε αγγίζω… τι τιμωρία Θεέ μου! Σηκώνεσαι… Αγγίζεις τα αρχίδια σου, τα ζουλάς μέσα στη παλάμη σου… η βαρύτητα τα κάνει να κρέμονται, το σχήμα και το μέγεθός τους με αναστατώνουν… με ζαλίζουν. Τα αγγίζεις… είναι μαλακά… σχεδόν τα αισθάνομαι βλέποντας να τα παίζεις με τα δάχτυλά σου. Μου είναι δύσκολο να κρατηθώ, πιστεύω πως επίτηδες με προκαλείς, περιμένω να μου δώσεις την άδεια για να σε αγγίξω, περιμένω να μου δώσεις την άδεια που θα δώσει τέλος στο βασανιστήριο αυτό. Παρατηρώ τις κινήσεις των χεριών σου, τον τρόπο που εξερευνούν το κορμί σου, πως χάνονται πίσω από το ύφασμα του εσώρουχου που κρύβει το πολύτιμο σημείο σου. Τα δάχτυλά σου χορεύουν πάνω στο λόφο που δημιουργεί η στύση σου… ζηλεύω… αισθάνομαι τη σκληρότητά σου, τη θερμότητά σου… Σκύβεις το κεφάλι σου, γλύφεις τη ρώγα σου… γλύφεις… γλύφεις με την άκρη της γλώσσας σου τη ρώγα σου… σηκώνεις το κεφάλι… με κοιτάς, χαμογελάς για το κατόρθωμά σου, χαμογελάς για την ευλυγισία σου…Με κοιτάς… σε κοιτώ… διακρίνεις την επιθυμία μου να σ’ αγγίξω, διακρίνεις το παράπονό μου… κουνάς ρυθμικά το κορμί σου… οι κινήσεις σου προκαλούν στο δικό μου κορμί μια ερωτική συναυλία. Καυλώνω… καυλώνω… Μου δείχνεις τον τρόπο που αγγίζεσαι, τον τρόπο που θέλεις να σε αγγίζω… βάζεις τα θεμέλια ενός έντονου οργασμού… ιδρώνω… το ηλιοκαμένο κορμί σου ιδρώνει κι αυτό. Στέκεσαι όρθιος… ανοίγεις τα πόδια σου, από το άνοιγμα του εσωρούχου σου διακρίνω ένα μέρος του πούτσου σου, από κάτω δραπετεύει το ένα σου αρχίδι… οι σφυγμοί μου ανεβαίνουν… το κορμί μου τρέμει… το βλέμμα μου μένει καρφωμένο πάνω σου. Βάζεις το χέρι σου πίσω… γλιστράς πρώτα το ένα δάχτυλο… έπειτα το δεύτερο… μέσα στη γλυκιά, τρυφερή κωλοτρυπίδα σου… Δεν μπορώ να δω… καταλαβαίνω από το πρόσωπό σου τι κάνεις, πόσο βαθιά τα χώνεις μέσα σου, την ευχαρίστησή σου την μαρτυρούν οι στεναγμοί που βγαίνουν από το στόμα σου… ο πούτσος μου σκληραίνει… βρίσκομαι σε έκσταση, τα μάτια μου καίνε… καίνε από την έντασή σου… δεν μπορώ να κάνω τίποτα άλλο παρά να στηρίζομαι στο πρόσωπό σου για να καταλαβαίνω τι κάνεις… Κρατάς τα μάτια σου κλειστά… κατεβάζεις το εσώρουχό σου… ο πούτσος σου στητός, τα αρχίδια σου αναπηδούν καθώς κινείσαι… γρηγορότερα… γρηγορότερα… αισθάνομαι την διαδικασία παραγωγής σπέρματος που έχει ξεκινήσει μέσα τους… τουλάχιστον αυτό το θέαμα δεν μπορείς να μου το στερήσεις… το περιμένω… Πλησιάζεις… Στηρίζεσαι στα δυνατά πόδια σου… με πυροβολείς ακαριαία… πλένεις το πρόσωπό μου με τα χύσια σου… αισθάνομαι την απόλυτη ευχαρίστηση. Σε κοιτώ… μου χαμογελάς… πέφτεις… καταρρέεις δίπλα μου… σου φιλώ το μέτωπο, σου χαμογελώ, μου χαμογελάς… «Χρόνια Πολλά», μου λες.

Τελευταίο βράδυ

Στον υφασμάτινο κόσμο, στον κόσμο του λευκού βαμβακερού σεντονιού.. τυλιγμένος μαζί σου. Το καυτό κορμί σου ζεσταίνει το δικό μου από τη ψύχρα του αέρα… από η ψύχρα του λιμανιού. Αυτό είναι το τελευταίο μας βράδυ μωρό μου, το τελευταίο βράδυ μας στο νησί… το τελευταίο βράδυ ενός ατελείωτου ερωτικού καλοκαιριού. Η ανάσα σου πυρκαγιά, χτίζει ένα τείχος και με προστατεύει… με ζεσταίνει, τα κορμιά μας ενώνονται μέσω των θερμών εναγκαλισμών μας… δύο εραστές αγκαλιασμένοι με τα δάχτυλά των χεριών τους τυλιγμένα σαν γαϊτανάκι. Γνωρίζω κάθε αναπνοή σου, η αίσθηση του κορμιού σου πάνω στο δικό μου με κάνει να ανατριχιάζω… η γλώσσα σου χαζεύει πάνω στο στήθος μου, το δάχτυλο του δεξιού μου ποδιού εξερευνά το άνοιγμα της κωλοτρυπίδας σου. Εάν μπορούσα… Εάν μπορούσα θα σε έπαιρνα και θα φεύγαμε μακριά… μακριά από την Αθήνα, μακριά από φίλους, μακριά από τις οικογένειές μας… μακριά… σε μια χώρα με απέραντες εκτάσεις για να περπατάμε, με άφθονο γρασίδι για να κυλιόμαστε, με γαλάζιο ουρανό για να χάνεται το βλέμμα μας. Μόνοι μας, γυμνοί, σαν τους πρωτόπλαστους. Έναν τέτοιο κόσμο θέλω να μοιραστώ μ’ εσένα μωρό μου… έναν κόσμο τον οποίο θα στολίζεις εσύ με την ομορφιά σου, έναν κόσμο για σένα και για μένα… μόνο. Οι ανάγκες μου είναι τόσο λίγες από τη στιγμή που έχω εσένα δίπλα μου… τροφή μου είναι το κορμί σου, επιδόρπιο το φιλί σου, ποτό το σπέρμα σου. Θα με ακολουθήσεις;

Περιμένω.

Είσαι η χαρά μου…

…Η ευλογία μου.

Το μοναδικό δώρο μου.

Σ’ αγαπώ.

Πρώτο ραντεβού

Θυμάσαι το πρώτο μας φιλί; Τη πρώτη φορά που δοκίμασες τα χείλια μου; Τη πρώτη φορά που σφράγισα με τα χείλια μου το στόμα σου; Ήταν καλά;

Θυμάσαι το πρώτο μας ραντεβού; Γιατί ήσουν ντροπαλός; Ήμουν κι εγώ; Εγώ ντροπαλός; Δεν το πιστεύω! Ήμουν έτοιμος να σε κάψω με το πάθος μου, ενώ εσύ ήσουν τόσο προσεκτικός και ευγενικός. Το ξενοδοχείο το είχες επιλέξει εσύ; Εσύ το επέλεξες… εγώ ήθελα να πάμε σπίτι μου… σε ένα οικείο περιβάλλον. Θυμάσαι σε ποιο πήγαμε; Πες μου… έχεις τρεις ευκαιρίες… Όχι… Όχι… Όχι… Έχασες. Στο «Ξενοφών» είχαμε πάει… Μας ρώτησαν αν θέλουμε δωμάτιο για λίγες ώρες… και απάντησες: «… μέχρι το πρωί». Όχι… δεν είπες μέχρι το πρωί. Είπες: «Θέλουμε ένα δίκλινο… αναχώρηση το πρωί». Αναχώρηση; Μέχρι και η γλάστρα είχε καταλάβει πως πήγαμε εκεί για να γαμηθούμε… Πόσο ντροπαλός ήσουν μωρό μου; Πλησίασε να σου δώσω ένα φιλάκι. Έλα… Θυμάσαι πόσες ώρες μείναμε; Οι πρώτες μας ώρες μαζί… βιαζόσουν, ότι έκανες το έκανες γρήγορα σαν να ήθελες να γίνουν όλα εσπευσμένα. Κι εγώ ήθελα ώρες… ώρες… ώρες. Ώρες γεμάτες αγγίγματα, έρωτα και γλυκές μυρωδιές. Ήθελα να σε δοκιμάσω… να σε αγαπήσω… να εκτιμήσω κάθε παρατεταμένη ματιά. Τα δευτερόλεπτα, τα λεπτά, οι ώρες κυλούσαν…Κυλούσαν κι εγώ βρισκόμουν μέσα σου, στηριζόμουν στην πλάτη σου, ψιθύριζα στο αυτί σου, εξερευνούσα το κορμί σου, κάθε εκατοστό του κορμιού σου, έχωνα τη γλώσσα μου στο αυτί σου, το ρουφούσα… ρουφούσα τις σκέψεις σου, τα συναισθήματά σου. Κυλούσα πάνω σου… με ταξίδευες… με ταξίδευες σαν να βρισκόμουν στα βαγόνια του ηλεκτρικού που περνούσαν κάθε λίγο και λιγάκι από εκεί. Θυμάσαι; Έβαλες χαρτί υγείας στα αυτιά σου γιατί σε ενοχλούσε ο θόρυβος των βαγονιών που κυλούσαν στις ράγες κι εγώ έλιωνα με κάθε άγγιγμα σου… το συναίσθημα των χεριών σου στο σώμα μου έχει ενσωματωθεί για πάντα στη μνήμη μου. Πόσες φορές με άγγιξες από τότε μέχρι σήμερα; Δεν θέλω να μου πεις αριθμό. Είναι αμέτρητες οι φορές που με άγγιξες… κι όμως το πρώτο σου άγγιγμα, η πρώτη περιπλάνηση των χεριών σου στο σώμα μου είναι αυτή που θυμάμαι και θα θυμάμαι πάντα. Το πιο πολύτιμο, το αναγνωριστικό άγγιγμα… Με είχες αγγίξει και τα αποτυπώματα των δαχτύλων σου είχαν χαραχθεί στο δέρμα μου… Αλήθεια… έτσι αισθάνθηκα… αλήθεια… Και όταν φύγαμε το πρωί… θυμάσαι που σε αγκάλιασα και σε φίλησα μέσα στο ασανσέρ; Από τότε κατάλαβα πως είσαι πολυτιμότερος και από τον αέρα που αναπνέω. Θυμάσαι που σου το είπα; Θυμάσαι;

Διαπραγμάτευση

Οι γλώσσες μας κλειδωμένες… η μια στο στόμα του άλλου, φιλιόμαστε παθιασμένα ώσπου σκοντάφτουμε στο σκαλοπάτι λίγο πριν φτάσουμε στη πόρτα. Με σπρώχνεις, μου κλείνεις το μάτι συνωμοτικά, οδηγείς με το δάχτυλο σου το βλέμμα μου προς τ’ επάνω. Ο ιδιοκτήτης κάθεται στη βεράντα και μας κοιτάει. Του χαρίζουμε από ένα χαμόγελο, ξεκλειδώνουμε, μπαίνουμε μέσα. Γελάμε, γελάμε δυνατά… περπατώ ακριβώς από πίσω σου, εξετάζω με το βλέμμα μου το σφικτό σου κωλαράκι… χαμογελώ. Γυρίσαμε σπίτι μετά από το συνηθισμένο μας γεύμα στο λιμάνι, ένα γεύμα γεμάτο πειράγματα, σεξουαλικούς υπαινιγμούς από τον σερβιτόρο και τους αρμονικούς ήχους της θάλασσας. Κάθομαι χαλαρωμένος σε μια καρέκλα, ξεκινάς να με γδύνεις… αργά… ξέρεις πόσο μου αρέσει να μου βγάζεις τα ρούχα… ξέρεις πως δεν με ενδιαφέρει όμως να μου βγάζεις μόνο τα ρούχα, αλλά να προχωράς ένα βήμα παραπέρα… Βγάζεις κι εσύ το πουκάμισο σου, αγγίζεις το στήθος σου, τσιμπάς τις ρώγες σου, τις σκληρές ρώγες σου, με πειράζει που αγγίζεσαι μόνος σου και δεν με αφήνεις να σ’ αγγίξω εγώ, αλλά ταυτόχρονα με ευχαριστεί το θέαμα, προσπαθώ να σηκωθώ για να σ’ αγγίξω, με σπρώχνεις… μου χαμογελάς. Είμαι μεθυσμένος από το κρασί, είμαι μεθυσμένος από το ηλιοκαμένο σου κορμί και από την ομορφιά σου… σιωπηλά λέω ένα μεγάλο ευχαριστώ στον Θεό επειδή σ’ έστειλε δίπλα μου. Κάθομαι σαν πεταμένο ρούχο στην καρέκλα… σε κοιτάζω επίμονα… με κοιτάς κι εσύ, γλύφεις τα χείλια σου, γλύφεις την άκρη από τον δείκτη σου, το χέρι σου γλιστράει μέσα στο παντελόνι σου, γλιστράει αργά… καυλώνω… συνεχίζω να σε κοιτάζω… το βλέμμα μου ακολουθεί τη πορεία του χεριού σου, το βλέμμα σου παρακολουθεί την ολοένα και αυξανόμενη διόγκωση του πούτσου μου κάτω από το εσώρουχό μου. Γλύφεις τα χείλια σου, μια κηλίδα υγρασίας στιγματίζει την βερμούδα σου, δεν μπορώ να κρατηθώ… σηκώνομαι…είναι η στιγμή που πρέπει κάτι να κάνω κι εγώ, να μη μείνω αμέτοχος, γδύνομαι, αφήνω το μποξεράκι μου να κυλήσει στο πάτωμα… τα μάτια μας… τα χαμόγελά μας συναντιούνται… και οι δυο ξέρουμε πόσο καλά περνάμε, πόσο διασκεδάζουμε όταν κάνουμε έρωτα. Ένας μικρός αναστεναγμός δραπετεύει από το στόμα σου, διαδίδεις τους προκαταρκτικούς χυμούς του πούτσου σου με την άκρη του δαχτύλου σου πάνω στο στομάχι σου… πάνω στο στήθος σου… Δεύτερος αναστεναγμός, αυτή τη φορά από το δικό μου στόμα καθώς με πλησιάζεις, με αγγίζεις, ξεκινάς να τραβάς μαλακία στον πούτσο μου. Με το ένα χέρι σκουπίζω τα σταγονίδια του ιδρώτα που σχηματίστηκαν στο μέτωπό σου και με το άλλο χέρι αγγίζω το στήθος σου. Το άγγιγμα αυτό με διεγείρει, ο πούτσος μου γίνεται ολοένα και πιο σκληρός…μόνο για σένα. Κάνουμε μια μικρή διαπραγμάτευση, μια διαπραγμάτευση που θα ζήλευε ακόμη και ο Φερεντίνος. Υγραίνω μια από τις ρώγες σου με λίγο σπέρμα που κυλάει από την άκρη του πούτσου σου και μετά την γλύφω… την καθαρίζω σχολαστικά. Σε αντάλλαγμα, παίρνεις τον πούτσο μου στο χέρι σου, τον τρίβεις ανάμεσα στα χείλη σου, τον γλύφεις, δοκιμάζεις την γεύση του. Ξαφνικά, χωρίς να πούμε τίποτα, φιλιόμαστε, φιλιόμαστε έντονα, φιλιόμαστε με πάθος… η γλώσσα μου ενσωματώνεται στο στόμα σου… η γλώσσα σου ενσωματώνεται στο δικό μου στόμα… στο μυαλό μου. Τα φιλιά μας εξαπλώνονται… σε φιλώ στον λαιμό, με φιλάς στο στήθος… σε σηκώνω στην αγκαλιά μου, σε οδηγώ στο κρεβάτι… Μ’ ένα ντροπαλό βλέμμα, μ’ ένα βλέμμα μωρού με κοιτάς και ανοίγεις σιγά-σιγά τα πόδια σου κι εγώ βυθίζομαι γονατισμένος ανάμεσά σου. Στηρίζεις το αριστερό σου πόδι πάνω στον ώμο μου, σκύβω, γλύφω με την άκρη της γλώσσας μου το κεφάλι του περήφανου, στητού πούτσου σου, τον γλύφω ολόκληρο, γλύφω απαλά τα αρχίδια σου για να μην αισθάνονται παραμελημένα… ένα δάχτυλό μου γλιστράει, πέφτει κατά λάθος στην πεινασμένη κωλοτρυπίδα σου. Φωνάζω, φωνάζω για βοήθεια… καθώς το βλέπω να χάνεται μέσα σου κι εσύ γελάς… το πρόσωπό σου παραμορφώνεται από την ευχαρίστηση κι εγώ συνεχίζω να σε γλύφω, να γλύφω τον πούτσο σου, να δοκιμάζω την πικάντικη γεύση του, να διαδίδω τους χυμούς του πάνω-κάτω με τα χείλια μου, να σε γαμάω με το δάχτυλό μου. Γλύφω, γλύφω, γλύφω… σποραδικά χαρίζω και μερικά φιλιά στον πούτσο σου, η γλώσσα μου τρέχει την απόσταση μεταξύ των αρχιδιών σου και του σκληρού πούτσου σου. Μιλάμε… μου λες πως αισθάνεσαι, σου λέω πως αισθάνομαι… κοιταζόμαστε… μου ζητάς να σηκωθώ και να τραβήξω μαλακία στον πούτσο μου… υπακούω, σηκώνομαι… τρίβω το χέρι μου πάνω-κάτω στον πούτσο μου… γρήγορα… γρήγορα… γρήγορα… το σπέρμα πετάγεται με ορμή, προσγειώνεται πάνω σου, κυλάει στο πάτωμα. Ανοίγεις την αγκαλιά σου, χώνομαι μέσα της… οι αναπνοές μας βαθιές… στεναγμοί… καρδιοχτυπήματα. Μένουμε έτσι… σιωπηλοί… για λίγο… βυθίζεις το δάχτυλό το ενός χεριού σου στην κωλοτρυπίδα μου, με το άλλο σου χέρι χαϊδεύεις το στήθος μου, την κοιλιά μου… σκουπίζεις με μητρική στοργή τα σάλια από τα χείλια μου… γλύφω τα δάχτυλά σου ένα-ένα, τα ρουφώ σαν να ρουφώ πέντε διαφορετικούς πούτσους, πέντε πούτσους διαφορετικού μεγέθους… καυλώνω… καυλώνω πολύ… και ο πούτσος μου γίνεται και πάλι σκληρός… και τινάζεις παιχνιδιάρικα ξανά την γλώσσα σου επάνω του… και η σκέψη μου βρίσκεται κολλημένη στον σκληρό, τεράστιο πούτσο σου… Σηκώνεσαι, σκύβεις από πάνω του, τον γλύφεις γρήγορα, τον πληγώνεις με τα δόντια σου… γυρνώ στα μπρούμυτα για νε με γαμήσεις, με πιέζεις με τον πούτσο σου, τον αισθάνομαι που εισβάλει αργά-αργά μέσα μου, αισθάνομαι την σκληρότητά του… χάνεις τον έλεγχο, η κωλοτρυπίδα μου ξεχειλίζει από το σπέρμα σου, γυρνώ, σηκώνομαι, αφήνω να κυλήσει το στόμα μου κάθε σταλαγματιά σπέρματος που κυλάει από τον πούτσο σου, σε ρίχνω κάτω, πέφτω με δύναμη πάνω σου, τα κορμιά μας γλιστράνε, καίνε, τραβάω το πρόσωπό σου, το φιλώ… το γλύφω… θέλω απεγνωσμένα να γαμηθούμε ξανά. Χαμογελάς, μένουμε ξαπλωμένοι, τα μάτια σου λάμπουνε… δυο λαμπερά αστέρια που έχασαν τον δρόμο τους στον ουρανό προσγειώθηκαν στο πρόσωπό σου. Σε λατρεύω…

Αναζήτηση παραλίας

Θέλω να κάνουμε έρωτα στην παραλία. Ξέρεις γιατί; Γιατί λατρεύω τον κατευναστικό ήχο του νερού… Γιατί μας χτυπάει ανελέητα ο ήλιος με τις ακτίνες του… Γιατί η άμμος εισχωρεί μέσα στα σώματά μας… γιατί η άμμος καλύπτει τα σώματά μας και μας μεταμορφώνει σε μικρά παιδιά που παίζουν και διασκεδάζουν.. Μετά βίας μπορώ να κάνω ηλιοθεραπεία σε παραλία, σε οποιαδήποτε παραλία χωρίς να έχω έστω και την παραμικρή στύση. Ο πούτσος μου σκληραίνει, μακραίνει… μακραίνει… πρέπει οπωσδήποτε να φοράω βερμούδα ή κάτι μακρύ για να μην αισθάνομαι αμηχανία, για να κρύβω ένα αποτέλεσμα τόσο φυσικό όπως είναι μια στύση. Πραγματικά, μωρό μου, θέλω να κάνουμε έρωτα στην παραλία, σε μια εγκαταλειμμένη παραλία, σε μια παραλία που δεν θα υπάρχει κανένας… κανένας εκτός από εσένα κι εμένα… υπάρχει τέτοια παραλία; Μπορούμε να βρούμε μία; Τα χέρια μου θα περιπλανηθούν στο κορμί σου, θα γλιστράνε από το αντηλιακό που θα σ’ έχω αλείψει προηγουμένως για να προστατέψω το δέρμα σου από την επίθεση του ήλιου. Το αντηλιακό θα κυλάει στο σώμα σου, στα πόδια σου, στα δάχτυλά σου… θα κυλάει στη πλάτη σου… θα κυλάει από την πλάτη σου στη σχισμή του κώλου σου κι εγώ θα προσπαθώ να στήσω ένα φράγμα με τη παλάμη μου για να διακόψω τη ροή αυτή. Τα μαύρα γυαλιά θα κρύβουν το βλέμμα σου, δεν θα μπορεί να συναντηθεί με το δικό μου, το κορμί σου θα είναι ο μόνος μάρτυρας, αυτό θα μου ομολογήσει, θα ανταποκριθεί στο άγγιγμά μου μ’ έναν ασυγκράτητο ζήλο. Θα κάνουμε τον ήλιο να ζηλέψει… να αναρωτηθεί: «Τι κάνουν αυτοί οι δυο άντρες, μόνοι, εκεί κάτω;». Τι κάνουμε μωρό μου; Παίζουμε… παίζουμε στην άμμο, παίζουμε με τα κύματα, χορεύουμε στο νερό… είμαστε δυο μπαλαρίνες του νερού. Κυλιόμαστε στην άμμο, μου κάνεις ένα νεύμα να σε πλησιάσω… τα κύματα σκάνε πάνω μας σαν πυροτεχνήματα… η γιορτή ξεκινά… πολίτες του κόσμου είσαστε όλοι καλεσμένοι… γιορτάστε μαζί μας, με το μωρό μου κι εμένα… Φιλιόμαστε, οι καρδιές μας χτυπάνε δυνατά, δυνατά… δεν μπορούμε να τις ελέγξουμε, δεν μπορούμε να αντέξουμε τόσο καρδιοχτύπι…δραπετεύουν σαν περιστέρια, φεύγουν μακριά… μας αφήνουν μόνους μας, μας αφήνουν να κάνουμε έρωτα, να εξερευνήσουμε κάθε κομμάτι των κορμιών μας. Δεν μας ενδιαφέρει αν θα γυρίσουν πίσω ξανά… θα γυρίσουν, αυτό που μ’ ενδιαφέρει είναι να σου βγάλω τα μαύρα γυαλιά, να δω στα μάτια σου τις επιθυμίες σου, να ανυψώσω τον πούτσο σου με την γλώσσα μου, να τον ρουφήξω, να τον κρύψω μέσα στο στόμα μου. Τα χέρια μου θα παίζουν στην παιδική χαρά που έχεις στήσει στο κορμί σου, θα με βοηθήσεις να διασκεδάσω… θα σε βοηθήσω να διασκεδάσεις… είμαι ανοικτός σε όλα, δεν μπορώ… δεν θέλω να σου αρνηθώ… σε τίποτα.
Θα χαϊδεύω με αφοσίωση, με επιμονή το ηλιοκαμένο σου κορμί, θα ρουφώ τον πούτσο σου… θα τον κουνώ θριαμβευτικά με το χέρι μου, θα σπαρταράει σαν το ψάρι, θα τον χώνω μέσα στο στόμα μου… Και στη συνέχεια; Στη συνέχεια θα τον κρατήσω, θα τον καθοδηγήσω μέχρι την είσοδο της κωλοτρυπίδας μου για να μη χαθεί… θα τον βυθίσω μέσα μου.. βαθιά μέσα μου, η θερμότητα του κορμιού μου θα τον κάνει τεράστιο, ολοένα και πιο τεράστιο. Θα λαχανιάζεις… θα κινείσαι ρυθμικά μέσα μου, θα αναστενάζω… λατρεύω τους ήχους που βγάζουμε όταν κάνουμε έρωτα… τους ήχους που βγάζω όταν με αγγίζεις, όταν με βοηθάς να τραβήξω μαλακία τον πούτσο μου. Οι οργασμοί μας είναι έντονοι, τα κορμιά μας λάμπουν… αστράφτουν κάτω από τον ήλιο από το αντηλιακό που στοργικά αλείψαμε ο ένας τον άλλο. Κυλιόμαστε… ο πούτσος σου έχει γίνει αυτοκόλλητος με την κωλοτρυπίδα μου, ο ιδρώτας μας μαγνητίζει την άμμο πάνω στα σώματά μας, τα σάλια μου αναμιγνύονται με τους χυμούς σου… τραβιέσαι… γλύφω με όρεξη τον υγρό σου πούτσο, συλλαμβάνω κάθε σταγόνα σπέρματος που αναβλύζει από την σχισμή του, γλύφω τα αρχίδια σου, το κεφάλι του πούτσου σου… σε φιλώ για να δοκιμάσεις κι εσύ τα χύσια σου. Το κορμιά μας φλέγονται, το σπέρμα δεν είναι ικανό να μας δροσίσει αν και έχυσες πολύ, άγρια, βίαια πάνω μου… σαν λιωμένη λάβα με καίει… θέλω κι άλλο… είμαι άπληστος για το μαγικό ζωμό που παράγουν τα αρχίδια σου. Κυλιόμαστε… κυλιόμαστε στην άμμο, πέφτουμε στο νερό, σε φιλώ… με φιλάς… φιλιόμαστε… το πηγούνι μου στάζει σπέρμα… μας ξεπλένει η θάλασσα.

Η δύναμη της πίπας

Η διαδικασία της πίπας είναι ένα γλυκό βασανιστήριο, μια αναμονή γλυκιά, μια προετοιμασία για την θριαμβευτική είσοδο του πούτσου μου στην κωλοτρυπίδα σου. Με γλύφεις… το στόμα σου μαγνητίζει όλο το αίμα μου και το κάνει να κυλάει προς τις φλέβες του πούτσου μου. Η αίσθηση της τρυφερής σου γλώσσας που κυλάει κατά μήκος του σκληρού πούτσου μου, η ιδιαίτερη περιποίηση που μου προσφέρεις γλύφοντας ξεχωριστά κάθε φλέβα του, με καυλώνει όλο και περισσότερο, με στέλνει σε ταξίδια ηδονικά, χωρίς επιστροφή… χαρίζεις στο κορμί μου μικρές δονήσεις… κλονισμούς ευχαρίστησης. Αισθάνομαι τη ζεστασιά του στόματός σου καθώς η γλώσσα σου τυλίγει την περιφέρεια του πούτσου μου που γίνεται σκληρός… πιο σκληρός… σκληρότερος… έρχεται σε επαφή με το πίσω μέρος του λαιμού σου… τα αρχίδια μου με συγκίνηση ακουμπάνε το πηγούνι σου… τρελαίνομαι. Κλείνω τα μάτια και αφήνομαι στο στόμα σου, στα περίτεχνα ρουφήγματα που μου προσφέρεις… ρουφάς τον πούτσο μου σαν εξαγριωμένο ζώο, δυνατά… δυνατά… δυνατά… το σάλιο σου ντύνει το φουσκωμένο κεφάλι του πούτσου μου, διασκεδάζω με τους ήχους που κάνεις όσο με ρουφάς… διασκεδάζω… διασκεδάζεις. Όταν ανοίγω τα μάτια μου, αντικρίζω αυτό που λατρεύω… οι μπούκλες σου χορεύουν καθώς το κεφάλι σου κινείται πάνω-κάτω σε όλο το μήκος του πούτσου μου, συγκρατώ με το χέρι μου ένα μέρος τους που με εμποδίζει να κοιτώ τον πούτσο μου να μπαινοβγαίνει στο στόμα σου, ο πούτσος μου λάμπει από τα σάλια σου… τα σάλια σου στάζουν από το κεφάλι του πούτσου μου μέχρι και τα αρχίδια μου. Τον παίρνεις ολόκληρο μέσα στο στόμα σου, η γλώσσα σου στριφογυρνά γύρω-γύρω, τα σάλια σου χρωματίζουν τα χείλια σου, τα κάνουν να φαίνονται πιο κόκκινα… καυλώνω με τα χείλια σου… καυλώνω με τον σκληρό σαν βράχο πούτσο μου που αστράφτει από το σάλι σου… λερώνω με σπέρμα τα χείλια σου… πάντοτε είχα τάση να καταστρέφω οτιδήποτε μου αρέσει. Τα κόκκινα χείλια σου γίνονται λευκά από τα χύσια μου κι εσύ συνεχίζεις… γλύφεις το σπέρμα που έχει κυλάει στα αρχίδια μου, ρουφάς πρώτα το ένα αρχίδι… μετά το άλλο, η πίεση του στόματός σου είναι έντονη, με πονάς, με πονάς πολύ, αλλά δεν μπορώ να κάνω τίποτα, δέχομαι σιωπηλά ότι μου προσφέρεις γιατί εσύ ξέρεις… με φιλάς, γεμίζεις το στόμα μου με το σπέρμα που έχυσα πριν από λίγο μέσα στο στόμα σου, το αφήνω να κυλήσει στο πίσω μέρος του λαιμού σου και μετά το γλύφω… το γλύφω σαν υπάκουη γάτα.. γλύφω το στήθος σου, το στομάχι σου, την κοιλιά σου, γλύφω γρήγορα… γρήγορα… γρήγορα μέχρι να φιμώσω με το στόμα μου το κεφάλι του πούτσου σου, τον καταβροχθίζω, ανανεώνω με τη γλώσσα μου τη δύναμη και την σκληρότητα του πούτσου σου. Ευχαρίστηση… υπερφορτώνεις το στόμα μου με το εύγεστο σπέρμα σου, το απελευθερώνω, το αφήνω να κυλήσει από το στόμα μου για να το δεις… για να δεις το αποτέλεσμα του οργασμού σου, γλύφω με μανία τον πούτσο σου από την γλυκιά λευκή κρέμα που τον καλύπτει, τα βογκητά σου γίνονται δυνατότερα, τραβάς τον πούτσο σου από το στόμα μου και με χτυπάς με αυτόν στο πρόσωπο… οι σταγόνες σπέρματος πέφτουν πάνω μου σαν φθινοπωρινή ψιχάλα, το βλέμμα μου θολώνει, αισθάνομαι το πρόσωπό μου να καίει από πηχτό σπέρμα φορτίο που έχυσες, η γλώσσα σου γλιστρά στο πρόσωπό μου, το καθαρίζεις με την γλώσσα σου, το ξεντύνεις από το σπέρμα με το οποίο το έντυσες πριν από λίγο. Μένουμε ξαπλωμένοι… οι πούτσοι μας σαν ενεργά ηφαίστεια έχυσαν ικανοποιητική ποσότητα καυτής λάβας σπέρματος, τα υπολείμματά του χαράχτηκαν πάνω μας, το δωμάτιο μυρίζει σπέρμα, χαμογελώ… χαμογελάς… σε κοιτώ… με κοιτάς… σου κρατώ το χέρι, είμαι τόσο ευτυχισμένος που έχω εραστή εσένα… ποτέ δεν θα βρω κάποιον σαν εσένα.

Mέσα στην αγκαλιά σου

Μέσα στην αγκαλιά σου έπεσα, τη στιγμή που δεν περίμενα πως θα μπορέσω να βρω ικανά, δυνατά χέρια για να με κρατήσουν. Θυμάσαι; Είχα πιστέψει πως τελείωσε και η δική μου ζωή… πως χάθηκα. Δεν εμπιστευόμουν κανέναν, ούτε τον ίδιο μου τον εαυτό. Μέχρι που ήρθες… και σε απέρριψα… Θυμάσαι; Ήσουν πολύ μικρός, πολύ γλυκός για να μου δώσεις δύναμη, αυτό σκέφτηκα μόλις σε είδα. Σκέφτηκα… ήμουν σίγουρος πως δεν θα τα κατάφερνες να γίνεις ο εραστής μου, αλλά ήθελα να σε δοκιμάσω… να πέσω στις ράγες του μετρό για να δω τι θα κάνεις, πως θα αντιδράσεις, πως θα δεχθείς την πρόκληση μου. Χαμογέλασες και σκέφτηκα: «Αυτός εδώ είναι τόσο γλυκός, τόσο εύθραυστος…». Σε λυπήθηκα και άφησα κατά μέρος τις δοκιμασίες. Το χαμόγελό σου, το βλέμμα σου ήταν αρκετά για να σε αποδεχθώ…
Και έτρεξα… στην αγκαλιά σου… και αισθάνθηκα την τεράστια δύναμη που κρύβεις μέσα σου, την δύναμη που συνυπάρχει με τους ευγενικούς τρόπους σου, την δύναμη που κανείς δεν μπορεί να αντισταθεί… εγώ θα ήμουν ο πρώτος που θα έφερνα αντίσταση; Έτρεξα… με τύλιξες με τα χέρια σου στη ζεστή σου αγκαλιά… με δύναμη, σαν να ήθελες να με πνίξεις, να με τιμωρήσεις που είχα αμφιβολίες για τις δυνατότητές σου. Έτρεξα… κοντοστάθηκα, έδιωξα την εικόνα του Γ. από τη σκέψη μου, σε κοίταξα… μέσα στην αγκαλιά σου χάθηκα.

Ανταγωνισμός

Ο ήχος της φωνής του διαπερνά τον αέρα… είναι ξαπλωμένος μπρούμυτα στο κρεβάτι κι εγώ γονατισμένος ανάμεσα στα πόδια του, του χαρίζω απαλά χαστούκια στα κωλομέρια… το χέρι μου προσγειώνεται επανειλημμένα στο σφικτό ηλιοκαμένο κωλαράκι του… πρώτα το ένα… μετά το άλλο… οι παλάμες μου αποτυπώνονται πάνω στο δέρμα του… η μεγαλύτερη ανακάλυψη μετά από αυτή της τυπογραφίας. Η πρώτη ανάσα, ο πρώτος αναστεναγμός… ένδειξη του πόνου, ένα μακρόσυρτο βογκητό, ο δεύτερος αναστεναγμός… αναστεναγμός ευχαρίστησης. Αναστεναγμός που προκαλεί το χέρι μου πάνω στο σώμα του, δηλαδή δέρμα πάνω στο δέρμα, αναστεναγμός εξοικείωσης, αναστεναγμός εισόδου στη χώρα της ζωώδους σαρκικής απόλαυσης. Λαχανιάζω και γλιστρώ τον πούτσο μου στην υγρή από βαζελίνη κωλοτρυπίδα του, ανοίγω με τα χέρια μου τα κωλομέρια του για να πετύχω καλύτερη
διείσδυση. Οι στεναγμοί γίνονται δυνατοί… δυνατότεροι… πιο δυνατοί… όλο και πιο δυνατοί… ανεξέλεγκτοι καθώς η ροδοκόκκινη πεινασμένη του κωλοτρυπίδα απορροφά τον πούτσο μου μέσα της. Η φωνή του τρυπάει τα τύμπανα των αυτιών μου όσο συνεχίζω να σφυροκοπώ την κωλοτρυπίδα του με δύναμη… γρήγορα… βαθιά… βαθύτερα…ξέρω πως οι κραυγές του είναι απόδειξη αληθινής αγάπης… ξέρει πως μέσα σε ελάχιστα λεπτά θα τον ανταμείψω με το καυτό σπέρμα μου.
Τυλιγμένοι στο σκοτάδι… τον ενθαρρύνω να φωνάζει πιο δυνατά… πιο δυνατά… πιο δυνατά από αυτό το παλιοθήλυκο την Ισπανίδα που γαμιέται συνέχεια με τον γκόμενο της από τη στιγμή που νοίκιασαν το διπλανό δωμάτιο… πιο δυνατά από την γαμημένη Ισπανίδα που ήρθε στην Ελλάδα για να γαμηθεί και πιστεύει πως ξέρει να γαμιέται… Πιο δυνατά, μωρό μου… πιο γρήγορα… Άιντε, και τους φτάσαμε, όπως έλεγε και η Βουγιουκλάκη στην «Μανταλένα». Ακούω το «σλουρπ», τον ήχο του πούτσου μου που κάνει μακροβούτια στην κωλοτρυπίδα του μωρού μου, οι αναστεναγμοί μου μετατρέπονται σε δυνατά, μοναδικής για τη στιγμή σπουδαιότητας βογκητά, η φωνή του μωρού μου αναμιγνύεται με τη δική μου, τα βογκητά δίνουν την θέση τους στα γρυλίσματα… σε ήχους που πηγάζουν από τα βάθη του σώματός μου και ακολουθεί η έκρηξη του πούτσου μου… ξεδιψώ την διψασμένη κωλοτρυπίδα του μωρού μου με τα χύσια μου.

Ερωτικό μονόπρακτο

Αλέξανδρος: Οι αντίχειρες και οι δείκτες μου υποβάλλουν τα σέβη στις ρόγες σου… τις περικυκλώνουν και τις συμπιέζουν παιχνιδιάρικα. Αναστενάζεις… αναστενάζεις και κλαψουρίζεις μικρό μου μωρό.

Μωρό: Ω, ναι…!!!

Αλέξανδρος: Σου αρέσει; Ε; Σου αρέσει; Για περίμενε… δεν πιστεύω πως το παντελόνι σου είναι απαραίτητο… Ε; Μήπως πρέπει να το στείλουμε ένα ταξιδάκι; Να το βγάλω;

Μωρό: Ναι… Δεν το θέλω… βγάλε το…

Αλέξανδρος: Ωραία… Ξεκουμπώνω το παντελόνι σου και το κατεβάζω μέχρι τους αστραγάλους σου… κλώτσησε με τα ποδαράκια σου για να το βγάλεις… έλα μωρό μου… και το εσώρουχο… ναι, ναι, ναι… το χέρι μου τρέχει προς τα αρχίδια σου και τον πούτσο σου.

Μωρό: Ναι. Ναι. Ναι. Ξέρεις πόσο μου αρέσει όταν με αγγίζεις.

Αλέξανδρος: Είναι σκληρός, πολύ σκληρός ο πούτσος σου. Γιατί είναι τόσο σκληρός ο πούτσος σου, μωράκι μου;

Μωρό: Επειδή ξέρεις να με αγγίζεις τόσο καλά… τόσο όμορφα.

Αλέξανδρος: Ναι… Σε αγγίζω και… δεν μπορώ να περιγράψω τι αισθάνομαι…

Μωρό: Σε πιστεύω… Σε πιστεύω γιατί συνήθως είσαι λαλίστατος όταν κάνουμε έρωτα… Σε πιστεύω…

Αλέξανδρος: Είναι τόσο θαυμάσια η αίσθηση να αγγίζω, να βιώνω το άγγιγμα του σκληρού, υγρού πούτσου σου… να χώνω το δάχτυλό μου στην κωλοτρυπίδα σου, στη σφικτή κωλοτρυπίδα σου… και ξέρεις μωρό μου; Είναι ντροπή να απολαμβάνει την απερίγραπτη αυτή αίσθηση μόνο ένα δάχτυλο. Να βάλω και δεύτερο;… και τρίτο;… να γίνουν ένα με την κωλοτρυπίδα σου; Όχι… σκέφτηκα κάτι άλλο… Ξάπλωσε ανάσκελα στο κρεβάτι και επέτρεψε μου να χώσω την γλώσσα μου στην κωλοτρυπίδα σου… να την γλύψω σχολαστικά να στροβιλιστεί η γλώσσα μου γύρω από την κωλοτρυπίδα σου.

Μωρό: Ναι…ναι…ναι.

Αλέξανδρος: Θέλω να σε πιστεύω πως σε καυλώνω, ε;

Μωρό: Ναι… ναι.

Αλέξανδρος: Φώναξε δυνατά… ούρλιαξε με την ψυχή σου, μωρό μου. Δεν υπάρχει κανείς… κανένας δεν θα σε εμποδίσει να εκφραστείς. Άνοιξε διάπλατα τα πόδια σου αν θέλεις να συνεχίσω… Θα συνεχίσω μόνο αν έχω πλήρη πρόσβαση και ελευθερία να κινηθώ μέσα στην κωλοτρυπίδα σου. Πίστεψέ με, είναι ανεπανάληπτη αίσθηση να βρίσκομαι γονατισμένος, εδώ, μπροστά σου και να σε τρώω, να σε γλύφω, να σε δαγκώνω… με το στόμα μου… με την γλώσσα μου.

Μωρό: Σκέφτεσαι όπως σκέφτομαι κι εγώ όταν σε γαμάω με την γλώσσα μου…

Αλέξανδρος: Ναι… ναι, μωρό μου…

Μωρό: Το κορμί μου καίγεται… Καίγεται σαν τα δάση της Χαλκιδικής…

Αλέξανδρος: Σαν της Χαλκιδικής; Δηλαδή εγώ είμαι ο εμπρηστής σου;… Μωρό μου, έχεις αρχίσει να ξεπερνάς κι εμένα που είμαι μάστορας στις παρομοιώσεις… Πραγματικά… καίγεται το κορμί σου, το αισθάνομαι… θαρρώ πως είναι ώρα να βγάλω την μάνικα και να σβήσω τη φωτιά που σε καίει… Ε; Τι λες;

Μωρό: Ωωωω, ναι…

Αλέξανδρος: Ξέρεις πόσο πολύ μου αρέσει όταν σε γαμάω;. Είναι αλήθεια… Τρελαίνομαι…

Μωρό: Είσαι τρελός…

Αλέξανδρος: Δεν είμαι τρελός, μωρό μου… Είμαι καυλωμένος… τόσο καυλωμένος που ο πούτσος μου έχει σκληρύνει σαν πέτρα και πονάει.

Μωρό: Καλά… αν είναι έτσι… Γάμησέ με…

Αλέξανδρος: Αυτό ήθελα ν’ ακούσω μωράκι μου… Έλα… βάλε το χέρι σου μέσα στο εσώρουχό μου και χάιδεψε τον πούτσο μου.

Μωρό: Λατρεύω τον πούτσο σου.

Αλέξανδρος: Ξέρω πως τον λατρεύεις γιατί κι εγώ λατρεύω τον δικό σου. Είμαι σφόδρα ερωτευμένος με τον πούτσο σου. Όπως κι εσύ…

Μωρό: Ναι.

Αλέξανδρος: Θέλω να μου πάρεις μια πίπα.

Μωρό: Φυσικά….

Αλέξανδρος: Είσαι πρώτος στα τσιμπούκια, ο βασιλιάς των τσιμπουκιών. Πως ν’ αντέξω χωρίς να μου προσφέρεις κάθε μέρα μια δόση από το ταλέντο σου; Σε ρωτώ… Πως;

Μωρό: Δεν μπορείς… Είμαι δεξιοτέχνης στις πίπες και έχεις εθιστεί τόσο πολύ που δεν μπορείς ν’ αντέξεις ούτε μια μέρα χωρίς τα τσιμπούκια μου.

Αλέξανδρος: Το κάνεις τόσο επιδέξια… Εφαρμόζεις τα χείλια σου γύρω από το κεφάλι του πούτσου μου… πνίγομαι… πνίγομαι… αισθάνομαι σαν να με καταπίνει βάλτος.

Μωρό: Μμμμ…Μμμμ… Μμμμ.

Αλέξανδρος: Πιστεύω πως σε βοηθά και το μέγεθος του πούτσου μου, ε; Είναι το ιδανικό μέγεθος για να κάνεις πίπες… Το ιδανικό για το χαριτωμένο στοματάκι σου. Κοίτα… τον χώνεις ολόκληρο στο στόμα σου… απίστευτο!!!

Μωρό: Μμμμμ… Μπορώ να χώσω στο στόμα μου και τα αρχίδια σου….

Αλέξανδρος: Όχι… όχι… Όχι τα αρχίδια. Θέλω τα αρχίδια μου να χαϊδεύουν τα χείλια σου…

Μωρό: Μμμμ… είσαι πουτσαράς… ένας γευστικός καυλιάρης πουτσαράς…

Αλέξανδρος: Εσύ φταις…. Γίνεται τεράστιος όταν δέχεται αυτή την περιποίηση από το στόμα σου. Τον καταβροχθίζεις πραγματικά, αχόρταγο μωρό… Καλά το είπες πριν. Είμαι εθισμένος… εθισμένος… από το στόμα σου… από την αισθησιακή σου γλώσσα…

Μωρό: Μμμμ…Μμμμ… Μμμμ… Ναι.

Αλέξανδρος: Ξέρεις… δεν μου είναι τόσο εύκολο να κρατηθώ…

Μωρό: Τι εννοείς;

Αλέξανδρος: Εννοώ πως θα επιτρέψω τον τεράστιο και άκαμπτο πούτσο μου, αν δεν σταματήσεις να με γλύφεις, να με απαλλάξει από το γλυκό αυτό βασανιστήριο χύνοντας το καυτό σπέρμα μου στο στόμα σου… στα χείλια σου… στο λαιμό σου… Μα, πρέπει πρώτα να σε γαμήσω…

Μωρό: Ναι…

Αλέξανδρος: Πρέπει… Πρέπει… Πρέπει… Βγάλε τον πούτσο μου από το στόμα σου, ειδάλλως θα τον βγάλω με τη βία…

Μωρό: Δεν μπορώ…

Αλέξανδρος: Πρέπει να τον χώσω στην κωλοτρυπίδα σου…

Μωρό: Το ξέρω… αλλά δεν μπορώ… δεν θέλω…

Αλέξανδρος: Μέσα στην υγρή, σφικτή κωλοτρυπίδα σου…

Μωρό: …

Αλέξανδρος: Θέλω να σε γαμήσω με κάθε πιθανό και απίθανο τρόπο. Θέλω να σε γαμήσω… Γύρισε στα τέσσερα σαν σκύλος… θέλω να έχω την καλύτερη πρόσβαση στην κωλοτρυπίδα σου… να το ευχαριστηθώ… να το απολαύσεις… Σε αγαπώ… Σε λατρεύω… λατρεύω το χοροπηδητό του πούτσου σου και των αρχιδιών σου όταν σε γαμάω… λατρεύω να τα βλέπω να χορεύουν στον ρυθμό που σε γαμάω… λατρεύω να τα βλέπω να κουνιούνται με απίστευτο ενθουσιασμό καθώς σε σφυροκοπώ με τον πούτσο μου. Είμαι τρελός για σένα…

Μωρό: Ναιιιιιιιι… Ναιιιιιιιιιιιιιιιιιιιι… Ναιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιι.

Αλέξανδρος: Δεν υπάρχει κανένας σαν εσένα, κανένας δεν με έχει ικανοποιήσει όπως εσύ. Σε καμία κωλοτρυπίδα δεν έχει εφαρμόσει τόσο τέλεια ο πούτσος μου… σε καμία… μόνο στη δική σου μωρό μου… σαν ο Θεός να σε έφτιαξε μόνο για μένα.

Μωρό: Είμαι δικός σου…

Αλέξανδρος: Ξέρεις τι θέλω; Όσο σε γαμάω θέλω να έχεις χωμένο το δάχτυλό σου στην κωλοτρυπίδα μου… έστω ένα δάχτυλο…

Μωρό: Δεν μπορώ… είναι αδύνατο. Δεν σε φτάνω… Δεν μπορώ.

Αλέξανδρος: Δεν υπάρχει δεν μπορώ… αλλά δεν θέλω…

Μωρό: Δεν ταιριάζει αυτό το γνωμικό στην περίσταση…

Αλέξανδρος: Δόξα τω Θεώ, έχεις δύο χέρια που αυτή τη στιγμή δεν κάνουν τίποτα…

Μωρό: Ωωωωωωω… κάνουν…

Αλέξανδρος: Μαλακίζεσαι μωρό μου;

Μωρό: Ναι….

Αλέξανδρος: Θέλω να με γαμήσεις!!!

Μωρό: Μην σταματάς…

Αλέξανδρος: Εάν ένας οργασμός είναι καλός, και δύο είναι καλύτεροι, οι τρεις δεν είναι θεϊκοί;

Μωρό: Ναι… ναι…

Αλέξανδρος: Ε, λοιπόν πρέπει να με γαμήσεις εσύ μωρό μου… Θέλω να με γαμήσεις… τώρα… Να με σουβλίσεις με τον πούτσο σου… να με κάνεις να κινηθώ πάνω-κάτω στον πούτσο σου.

Μωρό: Μμμμ… είσαι τόσο υγρός που γλιστρώ μέσα σου με ευκολία…

Αλέξανδρος: Η κωλοτρυπίδα μου είναι η πιο φιλόξενη της Ελλάδας. Απορώ που κάποιοι άλλοι πριν από εσένα την παραμέλησαν τόσο πολύ. Πεθαίνω για γαμήσια… καυλώνω με την αίσθηση ενός πούτσου χωμένου μέσα μου…

Μωρό: Σου αρέσει που σε γαμάω;

Αλέξανδρος: Ναι… ναι… πολύ… Αλλά, ξέρεις μωρό μου… Είμαι τόσο αναποφάσιστος σήμερα… Θέλω να σου πάρω πίπα…

Μωρό: Αλέξανδρε…; Αρχίζεις να με εκνευρίζεις… Δεν ξέρεις τι θέλεις…

Αλέξανδρος: Ο πούτσος σου είναι τέλειος για μια πίπα αυτή τη στιγμή…

Μωρό: …

Αλέξανδρος: Σε παρακαλώ… δώσε τον μου… Σε παρακαλώ….

Μωρό: Έχει τη σκληράδα, το σωστό μέγεθος για να γεμίσει όλη τη κοιλότητα του στόματός σου. Το σωστό μέγεθος για να σου χαρίσει την ευχαρίστηση.

Αλέξανδρος: Ναι….ω, ναι… ναι.

Μωρό: Βουλώνω την τρύπα του στόματός σου με τον πούτσο μου.

Αλέξανδρος: Μμμμμ… Μμμμμ…

Μωρό: Τέτοια ευχαρίστηση; Μου γλύφεις τον πούτσο σαν να είσαι πεινασμένος για πίπα. Σαν να μη μου έχεις πάρει πίπα ποτέ στο παρελθόν; Μου αρέσει… μου αρέσει πραγματικά… το πάθος σου… η οικειότητα του στόματός σου με τον πούτσο μου… Σ’ αγαπώ…

Αλέξανδρος: Χύσε….

Μην το πιείτε… λουστείτε…

Επιδέξια η γλώσσα μου τρέχει κατά μήκος του πούτσου του. Τον χώνω στο στόμα μου και αυτός φουσκώνει… σκληραίνει και μεταμορφώνεται σε ένα τεράστιο θηρίο που απλώνει τα πλοκάμια του βαθιά στο λαρύγγι μου. Χρησιμοποιώ μόνο τα χείλια μου για να πάρω πίπα στο μωρό μου. Πάνω-κάτω… πάνω-κάτω… τα χείλια μου γλιστρούν πάνω στον πούτσο του, η γλώσσα μου περιποιείται το υγρό κεφάλι του πούτσου του. Μμμμ… αναστενάζει διαρκώς το μωρό μου όταν περιποιούμαι με την γλώσσα μου τον χαρισματικό πούτσο του. Αλλάζει τη θέση του στο κρεβάτι, τοποθετεί ένα μαξιλάρι κάτω από τον αυχένα μου, ώστε να σπρώχνει πιο βαθιά τον πούτσο του μέσα στο στόμα μου. Τον κοιτάζω… «Μου αρέσει να με γαμάς από το στόμα», του λέω… «Εσένα;», τον ρωτώ. Κουνάει το κεφάλι του… συμφωνεί… αλλά θέλει να με καβαλήσει… να καθίσει με μεγαλοπρέπεια πάνω στον πούτσο μου. Υπομονή… Όλα θα γίνουν έτσι όπως πρέπει… Τον καθησυχάζω. Συνεχίζω να του κάνω πίπα, σιγουρεύομαι πως θα χύσει μέσα στο στόμα μου, πριν του επιτρέψω να καθίσει επάνω μου. Ανοίγει τα πόδια του, τοποθετεί αργά-αργά τον πούτσο μέσα στην κωλοτρυπίδα του. Με ευκολία γλιστρώ κατευθείαν μέσα του, λαχανιάζοντας από ευχαρίστηση. Αισθάνομαι τόσο όμορφα όταν βρίσκομαι μέσα στο μωρό μου, ο σκληρός πούτσος μου ταιριάζει απόλυτα με το άνοιγμα της κωλοτρυπίδας του μωρού μου, ξέρω πως αισθάνεται κάθε εκατοστό του πούτσου μου να τον διαπερνά… να εισχωρεί με καμάρι μέσα του… με καμάρι σαν να κάνει παρέλαση. Αλέθω με τον πούτσο μου την κωλοτρυπίδα του, βογκάει με την ευχαρίστηση που του δίνω, κάθε βογκητό του είναι και μια επιβράβευση για μένα… είναι καταπληκτικό το μωρό μου, καθόλου αχάριστο… εκτιμά οτιδήποτε του προσφέρω. Είναι ο μόνος που μπορεί να με ικανοποιήσει για το υπόλοιπο της ζωής μου. Βρίσκομαι μέσα του, βαθιά μέσα του, αισθάνομαι τους χτύπους της καρδιάς μου να αναμεταδίδονται από τον πούτσο μου… το κεφάλι του πούτσου μου πρήζεται, θαρρώ πως δεν θα τον τραβήξω ποτέ έξω. Χώνομαι πιο βαθιά… ρυθμικά… δυνατά… μέσα του, η αναπνοή μου γίνεται πιο γρήγορη, στηρίζεται με τα χέρια του πάνω στο στήθος μου, ιδρώτας κυλάει από το μέτωπό του πάνω μου, χουφτώνω τα κωλομέρια του, χώνομαι πιο βαθιά… πιο βαθιά… πιο βαθιά… μέσα του, τον κοιτώ… ψυχορραγεί από την ευχαρίστηση που του προσφέρω.
Κάθε ώθηση του κορμιού μου με φέρνει λίγο πιο βαθιά μέσα του. Ο πούτσος μου κάνει μακροβούτια στην κωλοτρυπίδα του, στην υγρή κωλοτρυπίδα του… πάλλεται από την ηδονή… λούζεται από την υγρή κωλοτρυπίδα του μωρού μου. Τραβιέμαι έξω για να μη χύσω… κλείνω τα μάτια μου, βυθίζω ξανά το κεφάλι του πούτσου μου μέσα στην τρύπα του, οι κτύποι της καρδιάς μου δυναμώνουν. Αρπάζω τους καρπούς των χεριών του, τους δαγκώνω… τους δαγκώνω για να καλύψω τους στεναγμούς μου, τα βογκητά μου… αυξάνω τον ρυθμό μου…τον προειδοποιώ… «ΧΥΝΩ, ΧΥΝΩ, ΧΥΝΩΩΩΩΩΩ». Δαγκώνω τα χείλια του για να λογοκρίνω όσα θέλει να εκφράσει την συγκεκριμένη στιγμή, σπαρταράει σαν το ψάρι στη στεριά, τον πλένω με τα χύσια μου. Πλύσιμο ευχαρίστησης… ένα κύμα σπέρματος τον χτυπά δυνατά… δυνατά… σκληρά. Ο πούτσος μου εκρήγνυται και αναβλύζει καυτό πηχτό σπέρμα… καταρρέω πάνω του, ακούω να γελάει… «Τι;», τον ρωτώ… «Γιατί γελάς;»… «Ξέρεις πόσο αστείος είσαι όταν ετοιμάζεσαι να χύσεις;…», μου απαντάει. Χαμογελώ… «Εσύ μου χαρίζεις τους τελειότερους οργασμούς, μωρό μου…», του λέω… τον ευγνωμονώ.

Ξεκινάω ταξίδι

Είμαι ξαπλωμένος δίπλα σου. Το κορμί σου ιδρωμένο, γυαλιστερό, αντανακλά το δικό μου σαν να είναι καθρέφτης. Περπατώ με τα δάχτυλά μου πάνω στη καμπύλη του σφικτού σου κώλου. Και τα δικά σου δάχτυλα φρενάρουν πάνω στις σκληρές ρώγες μου, ο πούτσος μου πρήζεται, θηλάζεις τις ρόγες μου τρυφερά… σαν μωρό… γλύφεις τις τρίχες του στήθους μου. Το βλέμμα σου συλλαμβάνει το δικό μου, η γλώσσα σου χωρίζει τα χείλη μου, χώνεις βιαστικά… πεινασμένα τη γλώσσα σου ανάμεσά τους, αισθάνομαι ότι έχω ένα μουνί στο στόμα και το γαμάς με τη γλώσσα. Εξερευνώ το σώμα μου… το σώμα σου… αγγίσω τον πούτσο μου… αγγίζω τον πούτσο σου… δοκιμάζω μια σταγόνα σπέρματος που κυλάει από την άκρη της ουρήθρας σου… ένα κύμα απόλαυσης με παρασύρει. Φωνάζω δυνατά το όνομά σου… Τυλίγεις με τα χέρια σου τη μέση μου… με τα πόδια σου, τα πόδια μου… ζαλίζομαι από την ευχαρίστηση, το δέρμα μου ξεπλένεται από ευδαιμονία, γλύφω τον ιδρώτα που κυλάει στο στήθος σου… το ταξίδι της γλώσσας μου ξεκινά… τελικός προορισμός της ο λαμπερός πούτσος σου.

Ποιητής

Δεν θα κουραστώ ποτέ να παίζω μέσα στη χούφτα μου τον πούτσο σου
Αν ζηλεύεις μπορείς να παίζεις κι εσύ με τον δικό μου όποτε θέλεις
Δεν θα σου το αρνηθώ
Είμαι πρόθυμος για γαμήσια, πίπες και μαλακίες καθημερινά
Ανοικτός όλο το εικοσιτετράωρο
Σαν άξια πουτάνα
Σαν εργατικός νεκροθάφτης
Ξέρω πόσο καυλώνεις όταν κοιτάς
τον κώλο μου
τον πούτσο μου
τα μάτια μου
βλέπω τον πούτσο σου να μεγαλώνει, να τεντώνεται για να με φτάσει και να με ικετεύσει
να τον απαλλάξω από τα στενά υφάσματα των εσωρούχων σου
από το παντελόνι σου
Στάζει σπέρμα, δακρύζει… με συγκινούν τα δάκρυα
Στάζει σπέρμα στο πόδι μου
Αισθάνομαι μια φαγούρα στα χέρια… στις παλάμες των χεριών μου
Θέλω να τον αγγίξω
να τον τρίψω ανάμεσα στις χούφτες μου
να περιπλανηθεί η γλώσσα μου πάνω του
πάνω στα αρχίδια σου
Πάνω στις τρίχες του εφηβαίου σου
Θέλω τα χείλη σου να αγγίξουν τα δικά μου
η γλώσσα σου να με δοκιμάσει
να με γλύψει
να γλύψει κατά μήκος τον πούτσο μου, να χωθεί κάτω από το πετσάκι μου
Να γλιστρήσει στη σχισμή της ουρήθρας μου.
Ξέρω πως θέλεις να με γαμήσεις
Πως το ξέρω;
Πως μπορώ να το ξέρω για λογαριασμό σου;
Βλέπω το αναψοκοκκινισμένο πρόσωπό σου
Τον καυλωμένο πούτσο σου
Έλα
Χύσε…
Γιατί το καθυστερείς;

Γεννημένος… ξανά

Βυθισμένος στο νερό της θάλασσας αντιστέκομαι στη καυτή θερμοκρασία του καλοκαιρού. Απλώνω πόδια και χέρια, επιπλέω ανάσκελα στην επιφάνεια του νερού… αισθάνομαι πως έχω κι εγώ μια θέση στο φως… στο χρώμα. Ο ήλιος επιτίθεται με τις ακτίνες του ενάντια στη κατάθλιψή μου, στην απαισιοδοξία μου. Αισθάνομαι το νερό να με τραβάει, τα μικρά κύματα με σφυροκοπούν σαν στάλες βροχής, το ελαφρύ αεράκι ουρλιάζει στα αυτιά μου… είμαι ένα δημιούργημα του φωτός, δεν βρίσκω κατάλληλο χαρακτηρισμό γι’ αυτό που αισθάνομαι… πιστεύω πως γεννιέμαι ξανά. Είμαι κακοποιημένος από τους άτσαλους, κακοφτιαγμένους πούτσους που με γάμησαν τόσα χρόνια… που μ’ έσπρωξαν… που τρίφτηκαν μέσα στην κωλοτρυπίδα μου… που με εξάντλησαν. Ευτυχώς που υπάρχει δικαιοσύνη στη ζωή και βρήκα το μωρό μου που με προσέχει. Επιπλέω προς το μέρος του, κλείνω τα μάτια επειδή μ’ ενοχλεί ο ήλιος. Τυλίγω το κορμί του με τα πόδια μου, γίνομαι δυνατός… το μωρό μου παγιοποιεί την ύπαρξή μου στον κόσμο. Τον αγγίζω και γίνομαι δυνατότερος, η απόφασή μου να συνεχίσω να ζω μαζί του δεν εξασθενεί, δεν θα εξασθενίσει ποτέ, τίποτα δεν θα με κάνει να λυγίσω… τίποτα. Απλώνω το χέρι μου για να τον πιάσω, για να χώσω το χέρι μου μέσα στο μαγιό του, η κίνηση του νερού με εμποδίζει κι εγώ το χτυπώ δυνατά με την παλάμη μου, του δίνω ένα μάθημα ότι δεν μπορεί να παρεμβαίνει στις επιθυμίες μου… στα θέλω μου. Όταν η επιθυμία είναι ισχυρή, έντονη, τίποτα δεν μπορεί να την σταματήσει. Η επιθυμία δεν είναι ένας διακόπτης που δεν μπορείς να τον κατεβάζεις όποτε θέλεις. Θα τεντωθώ, θα τεντωθώ όσο μπορώ και θα τον φτάσω… τα μηλίγγια μου θα πρηστούν, αλλά θα τον φτάσω. Γιατί το όμορφο πρέπει να το αγγίζεις, έχει δημιουργηθεί για να το αγγίζεις… και να το θαυμάζεις. Κι αυτό το όμορφο που αυτή τη στιγμή κρύβεται πίσω από το ύφασμα του μαγιό του μωρού μου θέλω να το αγγίξω… θέλω να το αγγίξω για να ξαναγεννηθώ… κανένα κύμα δεν θα με εμποδίσει.

Μνήμη

Μέχρι να συνέλθεις από την έκπληξη που σου ετοίμασα μωρό μου θα σου διηγηθώ μια ιστορία… μια φαντασίωσή μου… θα σταθώ όρθιος, εδώ, στον τοίχο, θα χώσω το χέρι μου μέσα στο παντελόνι μου και θα τραβήξω μαλακία μόνο για σένα… για ν’ ακούς και να βλέπεις… για ν’ ανοίξουν ευκολότερα τα μάτια σου… για να γίνει πιο ενδιαφέρουσα η ιστορία μου… για να τραβήξεις μαλακία κι εσύ… αν θες. Είσαι έτοιμος;

Τα δάχτυλά σου ζυμώνουν το ιδρωμένο μου κορμί καθώς η γλώσσα σου κυλάει σε όλο το μήκος του πούτσου μου. Θέλεις να τον τραβήξω έξω για να βλέπεις πως μαλακίζομαι; ΟΚ… Ό, τι θέλεις… Λοιπόν… μου γλύφεις τον πούτσο σχολαστικά καθαρίζοντάς τον από τους χυμούς της κωλοτρυπίδας σου και από τα χύσια μου. Τον γλύφεις αργά.. γνωρίζοντας πως η γλώσσα σου σε συνδυασμό με το δάχτυλο που χώνεις στην κωλοτρυπίδα μου είναι η στάνταρ μέθοδος για να καυλώσω… Και κοίτα μωρό μου… κοίτα πως καυλώνω στη σκέψη αυτή… Χώνοντας το δάχτυλό σου στην κωλοτρυπίδα μου είναι σαν να μου χαρίζεις το πρώτο οργασμό… ένα καλό… σκληρό οργασμό… έναν οργασμό που κρατάει πολύ γιατί έχεις την ικανότητα, την άξια γλώσσα, τα επιδέξια χέρια ενός άριστου εραστή που γνωρίζει πολύ καλά το σώμα μου. Αισθάνομαι ότι το χέρι μου είναι το δικό σου χέρι… εσύ είσαι αυτός που τραβάς μαλακία τον πούτσο μου… εσύ είσαι αυτός που τον ρουφάς και με κάνεις να σχηματίζω αψίδα το κορμί μου για να αντέξω την δύναμη του πάθους… με κάνεις να στενάζω, να λαχανιάζω, να βογκώ… επειδή το απολαμβάνω, επειδή το απολαμβάνεις κι εσύ… το απολαμβάνουμε και οι δυο ώσπου χάνουμε τον έλεγχο. Γλιστράς τη γλώσσα σου ανάμεσα στα κωλομέρια μου, ανακαλύπτεις την κωλοτρυπίδα μου, γλύφεις το άνοιγμά της… γύρω-γύρω, την γρατσουνίζεις με το αξύριστο πηγούνι σου, την φιλάς. Ένα φιλί βαθύ… ένα φιλί τρυφερό… την προετοιμάζεις για να υποδεχθεί τον σκληρό, τεράστιο πούτσο σου. Τον αισθάνομαι μέσα μου, αισθάνομαι τις κινήσεις σου μέσα στην υγρή τρύπα μου, ανοίγω διάπλατα τα πόδια μου, καθοδηγώ βαθύτερα τον πούτσο σου μέσα μου κι εσύ… γλιστράς, γλιστράς, γλιστράς… αργά… βασανιστικά… κάθε ώθηση του κορμιού σου κάνει τον πούτσο σου να βυθίζεται μέσα μου… και είναι ο τρόπος σου, οι κινήσεις σου, το λίκνισμά σου που αισθάνομαι σαν να με χτυπά ηλεκτρικό ρεύμα. Στηρίζομαι καλά από τον τοίχο, απλώνω τα χέρια μου πάνω του, με κάθε ώθησή σου χαράζω και ένα εκατοστό από το τεράστιο «Μ» που θα διακοσμεί από σήμερα και για πάντα το δωμάτιο αυτό. Εργάζεσαι σκληρά… χαράζω δυνατά… βρίσκεσαι βαθιά μέσα μου, στο εσωτερικό του κορμιού μου… δεν σταματάς να με γαμάς… ΜΗ ΣΤΑΜΑΤΑΣ!

Ακούω τα βογγητά σου… δυνατά… δυνατά… δεν μπορούν να χωρέσουν στο μικρό δωμάτιο… δραπετεύουν… φεύγουν μακριά, απλώνονται σε όλο το νησί… φτάνουν μέχρι το λιμάνι, ανακατεύονται με τον ήχο των κυμάτων… δυνατά… δυνατά… και τα κύματα θυμώνουν… και ο αέρας θυμώνει επειδή τα βογγητά σου ακούγονται περισσότερο και το αποτέλεσμα θα το μάθουμε στο αποψινό δελτίο καιρού.

Πλημμυρίζει η κωλοτρυπίδα μου από το σπέρμα σου, κυλάει έξω, κυλάει σαν ρυάκι… τίποτα δεν μπορεί να το σταματήσει… στάζει στα πόδια μου… στο πάτωμα. Γυρίζω και σε κοιτώ… και με φιλάς. Πεινασμένος για φιλιά, για χάδια… το σώμα μου γλιστρά πάνω στο ιδρωμένο σου σώμα.

Σου άρεσε μωρό μου η φαντασίωσή μου; Ε; Έχυσες όπως κι εγώ; Πάμε τώρα στο μπάνιο να πλυθούμε. Να πλύνουμε ο ένας τον άλλο… να καθαρίζουμε ο ένας τον άλλο προσεκτικά… σχολαστικά. Να απομνημονεύσουμε κάθε εκατοστό των κορμιών μας, κάθε εκατοστό υγρής σάρκας…

Σκοτεινό σημείο

Σήμερα αισθάνθηκα ένα ρίγος να διαπερνά το κορμί μου. Είχαμε κοιμηθεί με τα παραθυρόφυλλα ανοικτά… το πρωί έχει δροσιά. Σηκώνομαι βαριεστημένα, οι τρίχες του κορμιού μου σηκωμένες, περιμένουν το μωρό μου να ξυπνήσει για να με αγγίξει, να με ζεστάνει. Το σώμα του μωρού μου είναι το κάλυμμα μου για το καλοκαίρι… είναι το παλτό μου για τον χειμώνα. Τα λόγια του ανακουφίζουν την ανήσυχη ψυχή μου… την καθοδηγούν ώστε να μην περιπλανιέται άσκοπα… την κρατούν σαν πολύτιμο δώρο, ένα δώρο που μόνο στο μωρό μου έχω δώσει και… αισθάνομαι αγάπη. Αγάπη. Βαθιά στην καρδιά μου υπάρχει ένα σκοτεινό σημείο. Ένα σημείο που δημιουργήθηκε πολλά χρόνια πριν… που δημιουργήθηκε πριν πεθάνει ο Γ. Σήμερα δεν υπάρχει ίχνος ζωής σ’ αυτό το σημείο. Δεν το πλησιάζει κανείς, είναι κάτι σαν τις απαγορευμένες περιοχές που τις έχουν στοιχειώσει οι αναμνήσεις. Αυτό το σκοτεινό σημείο είναι ότι έχει απομείνει από την καρδιά που είχα όταν ήμουν ακόμη παιδί. Ένα απομεινάρι της παιδικής, ευαίσθητης καρδιάς μου… μιας καρδιάς που χάλασε και δεν υπάρχουν κονδύλια από την Ευρωπαϊκή Ένωση για να επισκευαστεί… θα μείνει για πάντα έτσι, ένα σκοτεινό σημείο που θα περιμένει κάποιο γεγονός που θα το επαναφέρει στη ζωή. Δεν ξέρω ποιο θα είναι αυτό το γεγονός, ξέρω όμως τον πρωταγωνιστή, αυτόν που θα το προκαλέσει. Το μωρό μου… Το μωρό μου κρατάει το κλειδί αυτού του σκοτεινού σημείου, αυτού του πολύτιμου και τρυφερού σημείου που κάποτε με έκανε να πονέσω πολύ, αλλά δεν μπορώ να ζήσω χωρίς αυτό, είναι ένα κομμάτι του εαυτού μου. Είμαι δοσμένος στο μωρό μου, στον φύλακά μου, στον καθοδηγητή μου, σ’ αυτόν που κατάφερε να με τραβήξει από το σκοτάδι. Έχει κάνει τόσα σημαντικά πράγματα στη ζωή μου που η απαίτησή μου να με ζεστάνει σήμερα φαίνεται… ακούγεται τόσο αστεία… τόσο μικρή. Μέχρι να ξυπνήσει… μέχρι να σηκωθεί θα του ετοιμάσω μια έκπληξη… ένα δώρο αφοσίωσης. Θα γράψω το αρχικό του «Μ» σε όλους τους τοίχους του σπιτιού, θα το χαράξω με αίμα σαν τους φυλακισμένους που διακοσμούν τα κελιά τους για να περάσει η ώρα. Είναι το λιγότερο που μπορώ να κάνω για το μωρό μου… για το βάλσαμο που με γιατρεύει. Ξέρω πως στον ιδιοκτήτη του σπιτιού δεν θ’ αρέσει καθόλου η ιδέα μου, αλλά θα του εξηγήσω, θα του πω… θα επιστρέψω μαζί του πίσω στο χρόνο και θα του πω τα πάντα για τη ζωή μου… για το μωρό μου… για την αναγκαιότητα του μωρού μου. Θα επιστρέψω μαζί του πίσω στο χρόνο, μόνο για λίγο, γιατί το παρελθόν με πληγώνει… μόνο για λίγο… μέχρι να καταλάβει τους λόγους για τους οποίους το μωρό μου είναι ο πολυτιμότερος άνθρωπος στη ζωή μου. Θα καταλάβει… πως ότι έκανα, πως ότι κάνω, είναι η δύναμη που μου δίνει το μωρό μου. Και αν δεν καταλάβει τότε δεν θα με πειράξει… θα νιώθω προστατευμένος από την ανεκτίμητη καρδιά του μωρού μου. Γιατί αυτό που μ’ ενδιαφέρει είναι μόνο… το μωρό μου να εκτιμήσει και να λατρέψει αυτά που κάνω, να καταλάβει πόσο άξιος… πόσο αναντικατάστατος είναι. Γράφοντας το αρχικό «Μ» στους τοίχους δεν θα χαθεί ποτέ και ίσως με αγαπήσει πιο πολύ… περισσότερο απ’ όσο μ’ αγαπάει τώρα. Χμ… τώρα που το ξανασκέφτομαι πρέπει να γράψω και τη λέξη αγάπη στους τοίχους, έστω σ’ έναν… Η αγάπη είναι η λέξη που χρειάζομαι για να γίνω για το μωρό μου ο τελειότερος σύντροφος που είχε ποτέ. Η αγάπη είναι η λέξη που χρειάζομαι για να γίνει το μωρό μου ο καλύτερος εραστής της ζωής μου… Ξύπνησες μωρό μου;… Γύρισε να δεις…