Ας Γνωριστούμε Καλύτερα…
Με λένε Αλέξανδρο και κάποτε εργαζόμουν ως ναύτης, την πρώτη μου γυναίκα την γνώρισα και την ερωτεύτηκα στη Μύκονο. Εργαζόταν στο τοπικό λούνα – πάρκ υποδυόμενη την γοργόνα. Με την πάροδο του χρόνου ανακάλυψα πως η γυναίκα μου ήταν πράγματι γοργόνα και όσοι άντρες σχετιζόντουσαν και με μένα και με την γυναίκα μου κατά το παρελθόν έχασαν μυστηριωδώς την ζωή τους. Ο ιδιοκτήτης του λούνα – πάρκ και πρώην καπετάνιος μου, αφού γεύτηκε τους χυμούς του νεανικού μου κορμιού με παράτησε στο κατάστρωμα και πήγε να ζήσει στη Μύκονο για να βρει νέα θύματα. Περιμάζεψε την γυναίκα μου όταν ήταν ακόμη μικρή και για να μη τη χάσει από κοντά του και να εξασφαλίσει τη φροντίδα της μέχρι τα γεράματά του, την εμφύσησε τον μύθο των Σειρήνων. Την έπεισε δηλαδή, ότι ήταν καταραμένη και έμμελε να προξενεί το θάνατο των αντρών που την προσέγγιζαν ερωτικά, ενώ ο ίδιος ήταν αυτός που φρόντιζε ώστε να χάνουν μυστηριωδώς τη ζωή τους, όλοι οι επίδοξοι εραστές της. Για να μην γίνω το επόμενο θύμα της, την χώρισα. Ταπεινωμένος και δακτυλοδεικτούμενος τα έφτιαξα με ένα ορειβάτη και τον ακολούθησα στους περιπάτους του κάπου στα ελληνικά βουνά. Περάσαμε μαζί δύο χρόνια και δύο μήνες, κάναμε έρωτα στις κορφές κάτω από τα άγρυπνα μάτια των αετών, ήμουν ευτυχισμένος. Επειδή ο ορειβάτης ήταν όμορφος σαν θεός, αποφασίσαμε να στεγάσουμε τον έρωτά μας σε μια σπηλιά στην κορυφή του Ολύμπου. Οι ντόπιοι μας προειδοποίησαν ότι η σπηλιά θα γίνει καταραμένη (αμάν πια αυτοί οι Έλληνες, με τις προκαταλήψεις τους !). Εμείς όμως συνεχίσαμε να συζούμε ακάθεκτοι, ώσπου βρήκαμε μιά φωλιά γεμάτη προϊστορικά αυγά. Μιά έκρηξη που προκαλέσαμε, είχε ως αποτέλεσμα να σπάσει ένα αυγό, απελευθερώνοντας έναν… αόρατο δεινόσαυρο, που έσπειρε τον θάνατο στο διάβα του σκοτώνοντας τον εραστή μου. Η συνέχεια είναι συγκλονιστική. Μετά από δύο αποτυχημένους δεσμούς αποφασίζω να κηρύξω τον εαυτό μου ως μάρτυρα της αγαμίας και ξεκινώ ταξίδια στην Ελλάδα για να είμαι συνεχώς κουρασμένος ώστε να μην σκέφτομαι το σεξ και έχω καύλες. Μια ημέρα εξαφανίζομαι μυστηριωδώς κατά τη διάρκεια ενός περιπάτου και πέφτω στα δίχτυα μιας σατανιστικής οργάνωσης, της οποίας ηγείται η «Χρυσηίς Κωνσταντίνου». Στην πραγματικότητα βέβαια, η οργάνωση είναι περισσότερο νεοπαγανιστική, παρά σατανιστική και αποφασίζω να στραφώ στις συγκεκριμένες τελετές, γιά να αναβιώσω τη χαμένη σεξουαλικότητά μου. Τότε, γνωρίσω τον Ασημάκη, τον ερωτεύομαι και κάνω τα πάντα για να τον αποκτήσω. Αναλαμβάνω να φέρω στην οργάνωση μας έναν πλούσιο επιχειρηματία με σκοπό να τον θυσιάσουμε στον Σατανά και αφού κάνουμε μπάνιο μέσα στο ζεστό αίμα του, να κάνουμε έναν έρωτα όλο τρέλα. Ο θάνατος του πλούσιου επιχειρηματία, έχει σαν αποτέλεσμα να δικαιούται να εισπράξει η γυναίκα του, ένα ασφαλιστήριο συμβόλαιο, αξίας ενός εκατομμυρίου δολλαρίων. Η γυναίκα του λοιπόν καταφτάνει στην Αθήνα, για να εισπράξει το ποσό (ποιός είπε ότι οι ελληνικές ασφαλιστικές εταιρίες, δεν πληρώνουν αμέσως . Εκεί όμως παραμονεύει ένα μωσαϊκό εχθρών: Ο πρώην αρραβωνιατικός της που την εκβιάζει, ένας ντέτεκτιβ σταλμένος από την ασφαλιστική εταιρία, η ερωμένη του συζύγου της με τον σωματοφύλακά της και τέλος (το χειρότερο) ένας μαυροντυμένος φονιάς με ξυράφι! Ο Ασημάκης μου πλήρωσε την νύφη. Κοιλιές, λαιμοί, μάτια, όλα μετατράπηκαν σε λωρίδες, από το ξυράφι του μανιακού. Έμεινα πάλι μπουκάλα, με βαριά την καρδιά πήγα μέχρι την ασφάλεια για να πω όσα γνωρίζω για τον φόνο:
Εγώ: «Κατά τη γνώμη μου, ο δολοφόνος είναι σεξομανής !»
Αστυνομικός: «Ένας σεξομανής που σκοτώνει εξίσου, άντρες και γυναίκες και έχει βάλει στο μάτι ένα εκατομμύριο δολλάρια;»
Εγώ: «Ακόμα και ένας σεξομανής, έχει λογαριασμούς να εξοφλήσει!».
Ο αστυνομικός παρεξήγησε το χιούμορ μου και πίστεψε πως εγώ σκότωσα τον Ασημάκη. Με παρουσίασαν ο ίδιο βράδυ στα δελτία ειδήσεων ως ερωμένο του νεκρού επιχειρηματία, έναν αμείλικτο φιλοχρήματο άντρα, που δε διστάζει σε τίποτα, προκειμένου να κορέσει το πάθος για χρήμα. Με οδήγησαν στη φυλακή. Γαμήθηκα άγρια με όλους τους φυλακισμένους, τους αστυνομικούς, τους φύλακες, τους συνοριοφύλακες, τους επιστάτες, τον μάγειρα, τον γιατρό, σε όλους τους χώρους από το κελί και το μπάνιο μέχρι το προαύλιο και την αίθουσα των επισκεπτηρίων. Μια ημέρα όμως συνειδητοποίησα πως όσα είχα να προσφέρω στη φυλακή τα πρόσφερα με το παραπάνω και αποφάσισα να αποδράσω. Χρησιμοποιώντας τα χέρια μου και ότι άλλο αιχμηρό είχα πάνω μου καταφέρνω να σκάψω ένα τεράστιο λαγούμι και να το σκάσω. Για καλή μου τύχη με βρίσκει γυμνό και αδύναμο ένας αρχαιολόγος, ο οποίος είχε προβεί στην εκσκαφή ενός ετρουσκικού τάφου. Για να τον ευχαριστήσω τον βοηθώ στις προσπάθειες του για επανένωση με την πρώην ερωμένη του χωρίς να ξέρω πως το γεγονός έχει υποπέσει στην αντίληψη του άντρα της, γνωστού μουσικοσυνθέτη, ο οποίος δε φαίνεται να χαίρεται ιδιαίτερα. Τους σκοτώνει και αφού τα πτώματα βρίσκονται φρικτά δολοφονημένα, μέσα στον αρχαίο τάφο, με παίρνει μαζί του και φεύγουμε για κρουαζιέρα στο Αιγαίο πέλαγος. Ένα βράδυ αποφασίζουμε να αράξουμε στη Μύκονο και να περάσουμε ορισμένες ημέρες χαλάρωσης συνδιασμένες με άφθονο κρασί και σεξ. Πατώντας το πόδι μου στο νησί, θυμάμαι το κακό που μου προκάλεσε ο πρώην καπετάνιος μου και νυν ιδιοκτήτης λούνα – παρκ και σκαρφίζομαι ένα σχέδιο για να τον εκδικηθώ. Αιμομιξίες, ουρολαγνεία, ομοφυλοφυλία, κτηνοβασία, δολοφονίες, είναι μερικά από τα κομμάτια που συμπληρώνουν τις εικόνες για τις ενιάμιση εβδομάδες που ζήσαμε εκεί. Οι δε θάνατοι, ήταν κάτι περισσότερο από ευρηματικοί: Σπρέυ που μετατράπηκαν σε φλογοβόλα, σταύρωση, θάνατος από ασβέστη, σφαγή με σπαθί, πυροβολισμός στο κεφάλι με καραμπίνα, καμάκωμα με ψαροντούφεκο, πνίξιμο, έως και αποκεφαλισμός με μπουλντόζα! Ομοφυλόφυλοι αντίζηλοι και ανταγωνιστές και πάσης φύσης φύσης αμαρτωλοί που ανήκαν στο κύκλο του ιδιοκτήτη του λούνα – πάρκ, βρήκαν το θάνατο που τους αξίζει. Αρχές φθινοπώρου ανεβήκαμε ξανά στο κότερο και φύγαμε. Για κακή μας τύχη, τα μποφώρ της θάλασσας αποφάσισαν να μας τιμωρήσουν για τις πράξεις μας με αποτέλεσμα να παγιδευτούμε μεσοπέλαγα, μαζί με τον μουσικοσυνθέτη. Όντας πολλές μέρες νηστικός, αποδεικνύω περίτρανα ότι «ο έρωτας περνάει από το στομάχι» καταβροχθίζοντας τον μουσικοσυνθέτη. Για να μη τα πολυλογώ μετά από δυσκολίες και τη βοήθεια ενός ηλιοκαμένου και αθώου σφουγγαρά καταφέρνω να βρεθώ στην Ύδρα, με αποτέλεσμα ατελείωτα γαμήσια, τόσο με τους κατοίκους του νησιού, όσο και με κάθε άτυχο τουρίστα που αποφάσισε να κάνει το μπανάκι του εκεί. Το καμπανάκι του έρωτα ξανακτυπά την πόρτα μου στο πρόσωπο ενός αμερικάνου ψαροντουφεκά που όμως ξυπνάει κατα λάθος με το ντουφέκι του ένα αρχαίο θαλάσσιο τέρας, με τα αναμενόμενα αποτελέσματα. Όλοι οι Υδραίοι ανέλαβαν να αντιμετωπίσουν από κοινού την τρομερή απειλή, υπό την δική μου καθοδήγηση, που γνωρίζω περισσότερο από κάθε άλλον έναν παλιό μύθο. Μόνο η θυσία μιάς παρθένας, θα σταθεί ικανή να κατευνάσει την οργή του θαλάσσιου τέρατος. Η σκέψη μου πηγαίνει αμέσως στην πρώτη μου γυναίκα, η οποία επιβεβαιωμένα είχε μείνει παρθένα, χάρη των δικών μου ερωτικών προτιμήσεων. Για να μου δείξουν την ευγνωμοσύνη τους, οι κάτοικοι της Ύδρας, με προσκαλούν κάθε χρόνο με σκοπό να περνώ εκεί τις καλοκαιρινές μου διακοπές.
Ζω και δουλεύω στην Αθήνα.
Εγώ: «Κατά τη γνώμη μου, ο δολοφόνος είναι σεξομανής !»
Αστυνομικός: «Ένας σεξομανής που σκοτώνει εξίσου, άντρες και γυναίκες και έχει βάλει στο μάτι ένα εκατομμύριο δολλάρια;»
Εγώ: «Ακόμα και ένας σεξομανής, έχει λογαριασμούς να εξοφλήσει!».
Ο αστυνομικός παρεξήγησε το χιούμορ μου και πίστεψε πως εγώ σκότωσα τον Ασημάκη. Με παρουσίασαν ο ίδιο βράδυ στα δελτία ειδήσεων ως ερωμένο του νεκρού επιχειρηματία, έναν αμείλικτο φιλοχρήματο άντρα, που δε διστάζει σε τίποτα, προκειμένου να κορέσει το πάθος για χρήμα. Με οδήγησαν στη φυλακή. Γαμήθηκα άγρια με όλους τους φυλακισμένους, τους αστυνομικούς, τους φύλακες, τους συνοριοφύλακες, τους επιστάτες, τον μάγειρα, τον γιατρό, σε όλους τους χώρους από το κελί και το μπάνιο μέχρι το προαύλιο και την αίθουσα των επισκεπτηρίων. Μια ημέρα όμως συνειδητοποίησα πως όσα είχα να προσφέρω στη φυλακή τα πρόσφερα με το παραπάνω και αποφάσισα να αποδράσω. Χρησιμοποιώντας τα χέρια μου και ότι άλλο αιχμηρό είχα πάνω μου καταφέρνω να σκάψω ένα τεράστιο λαγούμι και να το σκάσω. Για καλή μου τύχη με βρίσκει γυμνό και αδύναμο ένας αρχαιολόγος, ο οποίος είχε προβεί στην εκσκαφή ενός ετρουσκικού τάφου. Για να τον ευχαριστήσω τον βοηθώ στις προσπάθειες του για επανένωση με την πρώην ερωμένη του χωρίς να ξέρω πως το γεγονός έχει υποπέσει στην αντίληψη του άντρα της, γνωστού μουσικοσυνθέτη, ο οποίος δε φαίνεται να χαίρεται ιδιαίτερα. Τους σκοτώνει και αφού τα πτώματα βρίσκονται φρικτά δολοφονημένα, μέσα στον αρχαίο τάφο, με παίρνει μαζί του και φεύγουμε για κρουαζιέρα στο Αιγαίο πέλαγος. Ένα βράδυ αποφασίζουμε να αράξουμε στη Μύκονο και να περάσουμε ορισμένες ημέρες χαλάρωσης συνδιασμένες με άφθονο κρασί και σεξ. Πατώντας το πόδι μου στο νησί, θυμάμαι το κακό που μου προκάλεσε ο πρώην καπετάνιος μου και νυν ιδιοκτήτης λούνα – παρκ και σκαρφίζομαι ένα σχέδιο για να τον εκδικηθώ. Αιμομιξίες, ουρολαγνεία, ομοφυλοφυλία, κτηνοβασία, δολοφονίες, είναι μερικά από τα κομμάτια που συμπληρώνουν τις εικόνες για τις ενιάμιση εβδομάδες που ζήσαμε εκεί. Οι δε θάνατοι, ήταν κάτι περισσότερο από ευρηματικοί: Σπρέυ που μετατράπηκαν σε φλογοβόλα, σταύρωση, θάνατος από ασβέστη, σφαγή με σπαθί, πυροβολισμός στο κεφάλι με καραμπίνα, καμάκωμα με ψαροντούφεκο, πνίξιμο, έως και αποκεφαλισμός με μπουλντόζα! Ομοφυλόφυλοι αντίζηλοι και ανταγωνιστές και πάσης φύσης φύσης αμαρτωλοί που ανήκαν στο κύκλο του ιδιοκτήτη του λούνα – πάρκ, βρήκαν το θάνατο που τους αξίζει. Αρχές φθινοπώρου ανεβήκαμε ξανά στο κότερο και φύγαμε. Για κακή μας τύχη, τα μποφώρ της θάλασσας αποφάσισαν να μας τιμωρήσουν για τις πράξεις μας με αποτέλεσμα να παγιδευτούμε μεσοπέλαγα, μαζί με τον μουσικοσυνθέτη. Όντας πολλές μέρες νηστικός, αποδεικνύω περίτρανα ότι «ο έρωτας περνάει από το στομάχι» καταβροχθίζοντας τον μουσικοσυνθέτη. Για να μη τα πολυλογώ μετά από δυσκολίες και τη βοήθεια ενός ηλιοκαμένου και αθώου σφουγγαρά καταφέρνω να βρεθώ στην Ύδρα, με αποτέλεσμα ατελείωτα γαμήσια, τόσο με τους κατοίκους του νησιού, όσο και με κάθε άτυχο τουρίστα που αποφάσισε να κάνει το μπανάκι του εκεί. Το καμπανάκι του έρωτα ξανακτυπά την πόρτα μου στο πρόσωπο ενός αμερικάνου ψαροντουφεκά που όμως ξυπνάει κατα λάθος με το ντουφέκι του ένα αρχαίο θαλάσσιο τέρας, με τα αναμενόμενα αποτελέσματα. Όλοι οι Υδραίοι ανέλαβαν να αντιμετωπίσουν από κοινού την τρομερή απειλή, υπό την δική μου καθοδήγηση, που γνωρίζω περισσότερο από κάθε άλλον έναν παλιό μύθο. Μόνο η θυσία μιάς παρθένας, θα σταθεί ικανή να κατευνάσει την οργή του θαλάσσιου τέρατος. Η σκέψη μου πηγαίνει αμέσως στην πρώτη μου γυναίκα, η οποία επιβεβαιωμένα είχε μείνει παρθένα, χάρη των δικών μου ερωτικών προτιμήσεων. Για να μου δείξουν την ευγνωμοσύνη τους, οι κάτοικοι της Ύδρας, με προσκαλούν κάθε χρόνο με σκοπό να περνώ εκεί τις καλοκαιρινές μου διακοπές.
Ζω και δουλεύω στην Αθήνα.
Categories: Προσωπικό
