Φύρδην – Μύγδιν
Σε ακούω που ανοίγεις την πόρτα. Μόλις τελείωσες το πρόγραμμά σου στο γυμναστήριο και επιστρέφεις στο σπίτι… Έχυσες πολύ ιδρώτα σήμερα… Η εμφάνισή σου θυμίζει πραγματικό στρατιώτη… Δεν θέλω να φανώ προκατειλημμένος στην εικόνα αυτή… Ο ανδρισμός σου τονίζεται έντονα κάτω από την φόρμα που φοράς… Ο ιδρώτας στάζει ακόμα στο δέρμα σου… Πρέπει να ήρθες τρέχοντας, όπως ακριβώς σου ζήτησα… Εννοείται πως δεν μπήκες καν στο κόπο να περάσεις από τα αποδυτήρια. Δεν είμαι από αυτούς που αφήνουν τον εραστή τους να γίνεται αντικείμενο πόθου από κάποιους άλλους… Χαίρομαι που είσαι τόσο υπάκουος. Διεισδύω σε κάθε σημείο του κορμιού σου με το βλέμμα μου… Γνωρίζεις πολύ καλά τι σκέφτομαι… τι έχω στο μυαλό μου… Δηλαδή, ελπίζω να γνωρίζεις, γιατί δεν έχω σκοπό να σου πω… Είσαι ο εραστής μου και το κορμί σου είναι δικό μου… Πρέπει να με αφήσεις να κάνω οτιδήποτε χρειάζεται ώστε να ικανοποιήσω την πείνα μου…
Μ’ αρέσει όταν μ’ αφήνεις να σκέφτομαι μ’ αυτόν τον τρόπο…
Σε φέρνω με φιλιά μέχρι την κουζίνα… Το τραπέζι είναι ένα καλό στήριγμα… Τραβώ το κορδόνι της φόρμας σου… Η χαλάρωση διευκολύνει το έργο μου… Σου την κατεβάζω στο άψε-σβήσε… Τώρα, έχω πρόσβαση στον τεράστιο πούτσο σου που τόσο καιρό ασφυκτιούσε παγιδευμένος στο σλιπ… Πετάγεται έξω σαν ελατήριο… Κατεβάζω το παντελόνι μου και ετοιμάζομαι… Σου ζητώ να μη βγάλεις τα αθλητικά σου παπούτσια… Ανοίγω τα πόδια μου, τα ακουμπώ πάνω σου και τότε εσύ οδηγείς το κτήνος που έχεις μπροστά σου μέσα στη στενή κωλοτρυπίδα μου… Τον σπρώχνεις ενισχύοντας τη θέση σου… τον οδηγείς βαθύτερα… Ξεκινάς να τον τρίβεις αδιάκοπα στα τοιχώματα της κωλοτρυπίδας μου… σαν να είσαι ζώο… Οι αναστεναγμοί της έκστασης μου και τα βογγητά σου είναι ικανά να γκρεμίσουν το σπίτι… Λικνίζομαι μαζί σου, γίνομαι θύμα της κινητήριας δύναμής σου… Αισθάνομαι πως έχεις χώσει μέσα μου έναν πίδακα… Το μήκος του πούτσου σου προχωρά φύρδην – μύγδιν μέσα μου κατακυριεύοντας με… Συμπαρασύρεις ό, τι βρίσκεις μπροστά σου… Σπρώχνεις ξανά και ξανά δοκιμάζοντας, άθελά σου, τις αντοχές του τραπεζιού…
Το κεφάλι του πούτσου του τρίβεται στο θολωτό της κωλοτρυπίδας μου… Ετοιμάζεσαι να εκπυρσοκροτήσεις… αφενός γιατί έτσι επιβάλλεται, αφετέρου γιατί πρέπει να λάβει τέλος αυτό το αμείλικτο βασανιστήριο… Ένας πνιχτός αναστεναγμός δραπετεύει από το λαιμό μου… Τα χύσια σου με γεμίζουν… τελείως… μέχρι επάνω…
Αμέσως μετά σε οδηγώ στο μπάνιο…
Κάνουμε μαζί ντους… Το νερό αναμειγνύεται με τους χυμούς μας και κυλάει στα πόδια μας…
Ενώ μου τρίβεις την πλάτη, αναρωτιέμαι τι θα συμβεί στα αμέσως επόμενα λεπτά…
Γαργαλητό
Με γαργαλάει στην κοιλιά, σ’ ένα σημείο λίγο πιο κάτω από τον αφαλό… Είναι το μόνο σημείο που γαργαλιέμαι, πραγματικά… Και το ξέρει… Χρησιμοποιεί αυτή τη γνώση εναντίον μου… Με τη γλώσσα του σε μια ευθεία γραμμή πειράζει τις τρίχες μου που τον οδηγούν προς τα κάτω… Υπομονετικά τον παρακολουθώ ν’ αφήνει τα σάλια του στους σφιγμένους σαν γροθιά μυς της κοιλιάς μου… Μου αρέσει πολύ αυτό που κάνει… Παρακολουθώ τη κίνηση των χειλιών του, το τρέμουλο των φρυδιών του, καθώς γλιστράει τη γλώσσα του πάνω μου… Και σ’ αυτόν αρέσει αυτό που μου κάνει… Το καταλαβαίνω, στο βλέμμα του… Είναι τόσο τίμιο…
Με καυλώνει κι αυτό γίνεται αμέσως κατανοητό από τις σπασμωδικές κινήσεις των κοιλιακών μου στο άγγιγμά του… Με αναστεναγμούς εκκενώνονται τα πνευμόνια μου… Η ανάσα μου χτυπάει το κεφάλι του… Τα μαλλιά του περιβάλλονται από τη θερμότητα και την απαλότητα… Βγάζω έξω τα δόντια μου και δοκιμάζω να του τα αρπάξω… να του τα τραβήξω… Πάντα υπάρχει κάτι πάνω του που μπορώ να πάρω… κάτι απ’ αυτόν…
Αισθάνομαι το κορμί μου να λιώνει στο χάδι του… Δουλεύω εγκεφαλικά να μην αφήσω στο έλεος του τις άμυνες μου… Τα χέρια του ξεκινούν δοκιμαστικά να εξερευνούν άλλα σημεία του κορμιού μου… Η γλώσσα του εξαπλώνεται με μια πρωτόγνωρη ζεστασιά… Χαλαρώνω, αποδυναμώνομαι, γαληνεύω σε μια ατμόσφαιρα που αυτός ο ίδιος δημιούργησε…
Γνωρίζει πολύ καλά πόσο υπομονετικός είμαι… Αναστενάζω και βυθίζομαι εκατοστά μέσα στο στρώμα… Τρίβω το κεφάλι μου στο μαξιλάρι… Τη στιγμή εκείνη το στόμα του καταπίνει τον πούτσο μου… Το κορμί μου βραχυκυκλώνεται… Γκρεμίζομαι… ξαφνικά… βίαια…
Τον βλέπω να μου χαμογελά έχοντας τον πούτσο μου στο στόμα του… Δεν ξέρω πως το κάνει αυτό… Τα σάλια αναβλύζουν και κυλούν στο λαιμό του… Οι ήχοι του είναι τόσο ερωτικοί που φοβίζουν ακόμα κι εμένα… Το επόμενο λεπτό που μου φαίνεται ότι διαρκεί μια αιωνιότητα αισθάνομαι εντελώς ανήμπορος… Προς το παρόν δε με νοιάζει… Νιώθω ένα κενό, σαν να είμαι άδεια πανοπλία… Η ένταση φεύγει από πάνω μου… Χάνω τα πάντα…
Κλείνω τα μάτια μου… Ο πούτσος μου συσπάται στο στόμα του… κολυμπά μέσα στα σάλια του… ακινητοποιεί κάθε του αναπνοή… Βρίσκω το θάρρος να κοιτάξω προς τα κάτω… Ξέρει πολύ καλά τι κάνει… Αυτό καταλαβαίνω… Παίρνω το κεφάλι του στα χέρια μου και το τραβώ… Πιπιλίζει τόσο αισχρά τον πούτσο μου, από κάτω έως πάνω… Πάντα πονηρός, πάντα σατανικός, μου χαμογελά θριαμβευτικά… Ανατριχιάζω και εκσπερματίζω, δοκιμάζοντας τις δυνάμεις μου… στο μέτρο της ανθρώπινης φύσης… φυσικά!
Η παράνομη φύση της περίστασης
Περνάμε μια ήσυχη βραδιά στο σπίτι βλέποντας τηλεόραση στον υπολογιστή και απολαμβάνοντας την άνεση της έντονης οικειότητας που έχει αναπτυχθεί μεταξύ μας… Κάνω τα πάντα για να τραβήξω την προσοχή σου, δίνοντας κάθε τόσο παιχνιδιάρικα, διαβολικά νεύματα… Μου χαμογελάς με τα μάτια… Σηκώνομαι για να κάνω ένα τσιγάρο στη βεράντα… Περιμένεις λίγα λεπτά και μ’ ακολουθείς… Στεκόμαστε στην άκρη της βεράντας, έρμαια στο βραδινό έντονο άνεμο… Τελειώνοντας το τσιγάρο, παραμένω στη θέση μου και περιμένω να δω ποια θα είναι η αντίδρασή σου… Άραγε θα μείνεις μαζί μου; Άραγε θέλεις να κρυώσουμε μαζί και μαζί να μοιραστούμε τον πυρετό;
Ο Λουκάς χτυπάει το τζάμι. Μόλις έχει αντιληφθεί την παρατεταμένη απουσία μου… Μας κοιτάζει τηλεσκοπικά… Σε παίρνω από το χέρι και σου δίνω ένα φιλί… Μόνο αν μας δει σε τρυφερές στιγμές θα συνειδητοποιήσει ότι έχουμε βγει έξω για να κάνουμε τα δικά μας… Για καλό και για κακό βάζω το πόδι στο κάτω μέρος της μπαλκονόπορτας για να τον κρατήσω μακριά μας… Δεν είναι ώρα για εκπλήξεις…
Σε ρίχνω στην αγκαλιά μου και σου δίνω ένα ακόμα φιλί… ένα φιλί έγκλειστης επιθυμίας που τροφοδοτεί τη παράνομη φύση της περίστασης… Κυκλοφορώ τα χέρια μου κάτω από το πουκάμισό σου και τα φέρνω μέχρι τους ώμους σου… Στη κάτω βόλτα της διαδρομής συμπιέζω με τα δάχτυλά μου τα κωλομάγουλά σου… Η εξειδικευμένη κατάρτισή μου επιτρέπει να αισθανθώ αμέσως την σκληρότητα του πούτσου σου και την έκρηξή του… Αναστενάζεις μέσα στο στόμα μου καθώς φιλιόμαστε… Τα χέρια μου ταξιδεύουν πάνω στο κορμί σου… Σε σφίγγω στην αγκαλιά μου…
Σταματάμε τα φιλιά και κοιτάζω τα μάτια σου στο φως του φεγγαριού… Η επιθυμία σου γίνεται καύσιμο για τη ψυχή μου… Μια πυρκαγιά ανάβει μέσα μου. Μου φαίνεται ότι θα χρειαστεί τρυπάνι για να φτάσω σε τόσο βάθος μέσα μου για να την σβήσω… Χτενίζω τα μαλλιά σου πίσω από το μέτωπό σου και πέφτω πάνω στα σαρκώδη χείλια σου για να τα φιλήσω… Οι γλώσσες μας μονομαχούν… Τα χέρια σου περιπλανούνται εδώ κι εκεί… Με αγγίζεις… Με ερεθίζεις… Η πρώτη συνειδητή σκέψη είναι να απαλλαγούμε από τα ρούχα μας… να γυμνωθούμε… Η ομορφιά σου στο φως του φεγγαριού είναι μαγευτική… Σε σπρώχνω στον τοίχο και γονατίζω… Σε φιλώ με τρόπο κάτω από το στήθος… Σε φιλώ χαμηλότερα… μια… δυο φορές… Μια σταγόνα σάλιου υψώνεται στην άκρη των δαχτύλων σου που λάμπει στο φως του φεγγαριού… Σε βλέπω να γλείφεις τα χείλια… Γλείφεσαι σαν να είσαι γάτα… Γλείφεσαι ξανά και ξανά… πάλι και πάλι ανταμείβοντάς με μια πτώση από τα δικά σου σάλια…
Σηκώνομαι και προσκολλώμαι στα χείλια σου… Η αίσθηση του στόματός σου και η γλώσσα σου με καυλώνει… Αναζητάς στο πρόσωπό μου ένα χαμόγελο κι επειδή δεν το βλέπεις τόσο γρήγορα όσο ήθελες παίρνεις μια αστεία πόζα… αστεία, αλλά σέξι… Φέρνω τα χέρια μου στο πίσω μέρος του κεφαλιού σου… Σε φιλώ στη μύτη. Κάνω τη γλώσσα μου βελάκι και καρφώνω τα χείλια σου… Μου δίνει μεγάλη χαρά να βλέπω τη ροή των σάλιων σου που στάζουν από τις άκρες των χειλιών σου…
Ξοδεύω κι εγώ πολύ σάλιο για να υγράνω το πρόσωπό σου… Τελειώνοντας, καταπίνω τη γλώσσα σου. Την τραβάω μέσα στο στόμα μου και την δαγκώνω σαν να θέλω να την κόψω από την ρίζα… Είμαι έτοιμος να την δαγκώσω για τρίτη φορά… αλλά με σταματάς… Τραβάς το κεφάλι σου πίσω… Η αλμυρή γεύση από τα τσιπς που έφαγες λίγο πριν καθυστερεί στη γλώσσα σου… Για άλλη μια φορά οι γλώσσες μας χορεύουν… Μοιράζομαι τις ουσίες μου μαζί σου…
Είναι η σειρά σου να φιλήσεις το κορμί μου… το λαιμό, το στήθος, την κοιλιά… και πιο χαμηλά… Αναστεναγμοί βγαίνουν χαμηλά από τον λαιμό μου… Θάβεις τη γλώσσα σου βαθιά στο κέντρο του λάρυγγά μου… Αναπνέεις τις γεύσεις μου… Οι μύτες μας χτυπιούνται σαν να είναι κουπιά… Σε κάθε επαφή μας σε κάνω να βογκάς… Ορκίζομαι πως ακούω λυγμούς στην αναπνοή σου. Ξέρω ότι ο οργασμός που κρύβεται μέσα σου είναι ισχυρός…
Σέρνω τα χέρια μου πάνω-κάτω στο κορμί σου… φιλώντας σε και γλείφοντάς σε… Οι γλώσσες μας συναντιούνται και πάλι… Με φιλάς με πολύ γούστο… Σπάω το φιλί τόσο όσο χρειάζεται για να σου ψιθυρίσω: «Σε παρακαλώ, σε χρειάζομαι… Σε χρειάζομαι τώρα…»
Μπαίνουμε μέσα βιαστικά χαλώντας την έκπληξη του Λουκά που μας περίμενε κρυμμένος πίσω από την κουρτίνα. Αισθάνομαι ενοχές, πραγματικά, όμως όταν είμαι καυλωμένος δεν μπορώ να συγκρατηθώ… Καταλήγουμε στο δωμάτιό μας. Η είσοδος μας βρίσκει να καταβροχθίζω τα χείλια σου δαγκώνοντάς τα με τα δικά μου… Χουφτώνω τα γεννητικά σου όργανα και απολαμβάνω την δυσκαμψία του πούτσου σου… Οι αναστεναγμοί σου είναι βουβοί, καθώς συνεχίζουμε τα φιλιά… Τυλίγω τα πόδια μου γύρω από τη μέση σου και σε αφήνω να επιλέξεις εσύ τον ρυθμό… Ροκανίζω τον λοβό του αυτιού σου… Γκρινιάζω και ξεχνιέμαι στον ήχο του γδούπου του πούτσου σου μέσα μου έτσι όμορφα που τον τοποθετείς μέσα μου…
Η εικόνα του προσώπου σου δεν σταματά να με συγκινεί ούτε λεπτό… Ο πούτσος σου γίνεται ακόμα σκληρότερος… Ταυτόχρονα απολαμβάνω τη θέα σου στο φως του φεγγαριού που εισβάλλει από το παράθυρο… Δεν είμαι σε θέση να αντισταθώ σε τίποτα… Η γλώσσα μου κινείται σαν φίδι, στο δέρμα σου… στο μυαλό σου… Εντοπίζει ένα μονοπάτι χιλιοπερπατημένο ανάμεσα στο λαιμό και στο αυτί σου… Η αναπνοή σου σταματά… έστω και για λίγο…
Η ταχύτητά σου είναι απίστευτη… Με αφήνεις να χαλαρώσω για να σπρώξεις τον πούτσο σου πιο βαθιά μέσα μου… Το μόνο που μπορώ να κάνω είναι να γεμίσω τον κώλο σου με μώλωπες, τσιμπώντας τον…
Βάζεις και βγάζεις τον πούτσο σου… πάλι και πάλι… Θάβεις ακόμα πιο βαθιά τον πούτσο σου μέσα μου ώστε να μην εκσπερματίσεις τόσο σύντομα… Σε αρπάζω από τα μαλλιά. Τραβάω το κεφάλι σου προς τα πίσω. Αδειάζεις το σπέρμα σου… μοιραία… στην άπληστη κωλοτρυπίδα μου… Μετρώ τους σπασμούς του πούτσου σου έως ότου αυτοί σταματήσουν… Τυλίγω το κορμί σου με τα χέρια μου και σου δίνω φιλιά… τρυφερά…
«Θέλω κι άλλο…», σου λέω… «… ελπίζω να είσαι έτοιμος για δεύτερο γύρο λίγο αργότερα…»
«Όταν είμαι μαζί σου είμαι πάντα έτοιμος…», μου λες…
«Ωραία… γιατί τώρα πρέπει να πάμε στον Λουκά… Έχουμε κι ένα παιδί, μη το ξεχνάς…», σου λέω…
«Κρίνοντας από το πόσο απορροφημένος είσαι εσύ, δεν νομίζω ότι είμαι εγώ αυτός που ξεχνάει…», μου λες…
Απρόθυμα ξεμπερδεύω τα χέρια μου από πάνω σου… Μοιραζόμαστε ένα ακόμα φιλί… Σε σέρνω έξω από το δωμάτιο δίνοντάς σου συνεχόμενα φιλιά… Ο Λουκάς περιπλανιέται στο σπίτι και δεν φαίνεται να έχει αντιληφθεί την ολιγόλεπτη απουσία μας… Χαμογελάμε ο ένας τον άλλο, στήνουμε καρτέρι και παρακολουθούμε τις κινήσεις του… Σύντομα καταλήγει, διαδοχικά, στις αγκαλιές μας… Θα μείνει εκεί μέχρι να βαρεθεί… μέχρι να κοιμηθεί…
Στα όρια της ασφυξίας
Νιώθω το χέρι του να καλύπτει το στόμα μου. Δεν γνωρίζω τι πρόκειται να συμβεί στη συνέχεια… Παίρνω μια βαθιά ανάσα από τη μύτη… γρήγορα συλλέγω οξυγόνο. Παίρνω τα μέτρα μου στην περίπτωση που θελήσει να μου κλείσει και τη μύτη… Ρίχνω το βλέμμα μου πάνω του και συνειδητοποιώ την ευχαρίστησή του για την δεσπόζουσα θέση στην οποία βρίσκεται… Κρατώ ακίνητα τα χέρια μου στα πλευρά μου και γαντζώνομαι από τα σκεπάσματα… Προσπαθώ να κρατήσω την ισορροπία μου πάνω στο κρεβάτι, τη στιγμή μάλιστα που με συνεχείς κινήσεις και δίχως καμία παύση ο πούτσος του μπαινοβγαίνει στην κωλοτρυπίδα μου… Ανοίγω περισσότερο τα πόδια μου και τα λυγίζω γύρω από τη μέση του…
Κλείνω τα μάτια μου και αφήνομαι να με αγκαλιάσουν τα συναισθήματά του… Η πίεση που ασκεί με τον πούτσο του στη σάρκα μου, καθώς βυθίζεται αργά περαιτέρω μέσα μου, μου θυμίζει το πόσο καλά χρησιμοποιεί τις ικανότητές του για να με ικανοποιήσει… Το χέρι του συνεχίζει να καλύπτει το στόμα μου, ενώ τα δάχτυλά του εκμεταλλεύονται τη μικρή απόσταση μέχρι τη μύτη μου… Παίζει με τα ρουθούνια μου, ελέγχει την είσοδο και την έξοδο του αέρα… του οξυγόνου… σαν να είναι ο καλύτερος τελωνιακός υπάλληλος… Νιώθω το κεφάλι μου να μεταμορφώνεται σ’ έναν αναπτήρα… Τα πνευμόνια μου σιγά-σιγά στεγνώνουν, στραγγίζονται… Η έλλειψη οξυγόνου δείχνει τα πρώτα συμπτώματα…
Ανοίγω τα μάτια μου ξανά για να τον κοιτάξω… Υποκλέπτω κάποια από τα βλέμματά του. Αυτό που θέλω να του δείξω είναι ότι αντέχω σ’ αυτό το βασανιστήριο που με υποβάλλει… όμως παράλληλα του ζητώ να μ’ αφήσει να πάρω μια ανάσα… έστω και για λίγα δευτερόλεπτα… Θέλω να μου δώσει πίσω τις ανάσες που μου έχει κλέψει…
Νιώθω τα πνευμόνια μου να σφίγγονται… να τεντώνονται… πιο έντονα τώρα… Αισθάνομαι μια ζάλη. Οι σκέψεις μου θολώνουν. Οι κινήσεις μου, οι όποιες κινήσεις μου εξασθενούν… Ολόκληρο το κορμί μου ουρλιάζει… για λίγο οξυγόνο… Δεν μπορώ να καταπολεμήσω αυτή την ανάγκη… Με το βλέμμα του προσπαθεί να με ηρεμήσει…
Τα αμέσως επόμενα λεπτά αποσύρεται αργά-αργά… Κατανοεί την ανάγκη μου και απαλλάσσει το στόμα μου από το χέρι του…
Επιτέλους…
Αναπνέω…
Τα πνευμόνια μου γεμίζουν και πάλι… Μια ανάσα είναι αρκετή για να ξεθολώσει το μυαλό μου… Τα σύννεφα απομακρύνονται… Κυλώ το κεφάλι μου προς τα πίσω ώστε να κερδίσω περισσότερο οξυγόνο… όσο περισσότερο μπορώ… Με επαναλαμβανόμενες κινήσεις, ο πούτσος του, σκληρός και δυναμικός πιέζει τα τοιχώματα της κωλοτρυπίδας μου… Οι αστράγαλοι μου, δεν ξέρω πως, καταλήγουν στους ώμους του…
Αναστεναγμοί και ψίθυροι δραπετεύουν από το στόμα μου… Δεν υπάρχει άλλος τρόπος να απαντήσω… Αντλεί κάθε απάντηση καταναγκαστικά από εμένα με τις κινήσεις του… Φέρνει τα χέρια του στο στήθος μου. Παίζει και τραβά τις ρόγες μου και λίγες από τις τρίχες… επιλεκτικά…
Στο μυαλό μου επικρατεί ένα κενό… Το πρόσωπό μου καίει σαν να έχω φάει ένα εκατομμύριο χαστούκια… Είμαι σίγουρος πως τα μάγουλά μου έχουν κοκκινίσει… Αναγνωρίζει την απόλαυση στο πρόσωπό μου και προσπαθεί να καλύψει ξανά το στόμα μου… Παίρνω ξανά μια βαθιά ανάσα από τη μύτη… προτού προλάβει να μου την κλείσει κι αυτή…
Ένα υπόμνημα αναστεναγμού
Έτσι όπως βρίσκομαι εντελώς γυμνός κάτω από το κορμί του, νιώθω φοβερά ευάλωτος… Χαϊδεύω το μάγουλό του κι αυτός φιλάει τον λαιμό μου… Με τα δάχτυλά του τσιμπάει την αριστερή ρόγα του στήθους μου, σαν να είναι έντομο… Συνεχίζει την πορεία του με κατεύθυνση την κοιλιά μου… Τον κοιτώ στα μάτια… Κοιτώ το χαμόγελο στο πρόσωπό του και στα μάτια του… Χρησιμοποιεί τα χέρια του για να καλύψει τα μάτια μου… Θέλει να με προστατεύσει από την ομορφιά του … Ανασηκώνω το κορμί μου, το κεφάλι μου… μεταφέροντας μ’ αυτόν τον τρόπο τα σάλια μου στα χείλια του… Νιώθω τον ζεστό αέρα της αναπνοής του… Ριγώ… Τα χέρια του, πάντα προσεκτικά στην μετακόμισή τους, κυριαρχούν σε όλο το κορμί μου…
Φυσάει ξανά την αναπνοή του στο πρόσωπό μου… Ένα υπόμνημα αναστεναγμού βγαίνει από το στόμα μου, καθώς τα χέρια του καλύπτουν ξανά τα μάτια μου… Πατάει την γλώσσα του στα χείλια μου και γελάει…
Ρουφώ την γλώσσα του μέσα στο στόμα μου… Την γλείφω και την πιπιλίζω… Τα δάχτυλά του, σαν καρφιά, σέρνονται στο κορμί μου, ταλαιπωρώντας το δέρμα μου… Η γλώσσα του κυκλοφορεί στο πρόσωπό μου… Στο χείλος του οργασμού, πετάω το κεφάλι προς τα πίσω… Γνωρίζοντας τις αντοχές μου, συνεχίζει να σκάβει το δέρμα μου με τα δάχτυλά του… Δεν ξέρω πώς να τον ανταμείψω… Επιτίθεται στα χείλια μου με τα δόντια του… Συνεχίζει να με γλείφει… Είναι τόσο παιχνιδιάρης… Η γλώσσα του βιδώνεται μέσα στο στόμα μου…
Δεν του παίρνει πολύ χρόνο μέχρι να οδηγήσει τον σκληρό του πούτσο του μέσα μου… Με γρήγορες κινήσεις καλύπτει το κενό της κωλοτρυπίδας μου… Οι αναστεναγμοί χαράς που βγαίνουν από το στόμα μου δεν είναι έκπληξη… Τον ήθελα τόσο πολύ μέσα μου… Κρατιέται από τα πόδια μου και σπρώχνει τον πούτσο του, ο οποίος και εξαπλώνεται περαιτέρω μέσα μου… Νιώθω τόσο πλήρης, βρίσκοντας στην δική του ευχαρίστηση, την δική μου…
Μετά την εκσπερμάτωση, καταρρέει πάνω μου… η μυρωδιά του σπέρματός του σφραγίζει το δέρμα μου… Του λέω λόγια αγάπης και πολλούς-πολλούς επαίνους… Γλιστρώ στον ονειρικό κόσμο της αγκαλιάς του μέχρις ότου κοιμηθούμε…
I want you to want me
I want you to want me.
I need you to need me.
I’d love you to love me.
I’m beggin’ you to beg me.
I want you to want me.
I need you to need me.
I’d love you to love me.
I’ll shine up the old brown shoes, put on a brand-new shirt.
I’ll get home early from work if you say that you love me.
Didn’t I, didn’t I, didn’t I see you cryin’?
Oh, didn’t I, didn’t I, didn’t I see you cryin’?
Feelin’ all alone without a friend, you know you feel like dyin’.
Oh, didn’t I, didn’t I, didn’t I see you cryin’?
I want you to want me.
I need you to need me.
I’d love you to love me.
I’m beggin’ you to beg me.
I’ll shine up the old brown shoes, put on a brand-new shirt.
I’ll get home early from work if you say that you love me.
Didn’t I, didn’t I, didn’t I see you cryin’?
Oh, didn’t I, didn’t I, didn’t I see you cryin’?
Feelin’ all alone without a friend, you know you feel like dyin’.
Oh, didn’t I, didn’t I, didn’t I see you cryin’?
Feelin’ all alone without a friend, you know you feel like dyin’.
Oh, didn’t I, didn’t I, didn’t I see you cryin’?
I want you to want me.
I need you to need me.
I’d love you to love me.
I’m beggin’ you to beg me.
I want you to want me.
I want you to want me.
I want you to want me.
I want you to want me.
Αναίσχυντα
Αγκαλιάζοντας τα μπούτια σου και με τα δυο μου χέρια
Προσεγγίζω τον πούτσο σου με το στόμα μου
Η πληρότητα του μεγέθους του με χαιρετά…
Είναι τόσο υγρός…
Τα χείλια μου έρχονται σε επαφή με το ζεστό σου είναι
Η γλυκιά γεύση του κάθεται και ξαπλώνει στη γλώσσα μου
Το άρωμά του ανακατεύει τις αισθήσεις μου…
Δεν υπάρχουν εύκολα και δύσκολα σημεία… μπορώ να γλείψω τα πάντα αυτή τη φορά…
Προχωρώ το στόμα μου σε μια προσεκτική προσέγγιση όλο υποσχέσεις…
Τώρα είναι η ώρα μου για να σε φάω…
Πατάω κατά λάθος τα αρχίδια σου με τα υγρά μου χείλια
Η άκρη της γλώσσας μου εξαπλώνεται σε ολόκληρο τον πούτσο του… αφήνοντας πίσω μου ένα ολισθηρό αυλάκι σάλιων…
Καλωσορίζω την βάλανό σου ξετυλίγοντας το πετσάκι που την καλύπτει με τα δόντια μου…
Σου δείχνω τη δύναμη του πάθους μου μ’ ένα προφορικό χάδι…
Εξερευνώ τον πούτσο σου κινώντας τη γλώσσα μου σαν να είναι ανελκυστήρας…
Μια γκρίνια που βγαίνει από τα χείλια σου σηματοδοτεί την έναρξη του οργασμού σου
Σκληραίνει ακόμα περισσότερο…
Το παιχνίδι συνεχίζεται όπως η γλώσσα μου ορίζει…
Γίνομαι σκληρός και αδυσώπητος…
Επικεντρώνομαι στο να σε κάνω να χύσεις…
Από τους ήχους που βγαίνουν από το στόμα μου για να καταλαβαίνεις πως τίποτα δεν είναι ικανό να με σταματήσει…
Η ροή των ήχων ακούγεται στα αυτιά σου σαν τραγουδάκι…
Προσεγγίζω όλη την έκταση του πούτσου σου…
Μπαινοβγαίνεις γρήγορα και εύκολα μέσα στο στόμα σου
Χρησιμοποιείς το μέγεθός σου τόσο αναίσχυντα…
Μέχρι να χύσεις
Μέχρι να φωνάξω…
Απολαμβάνεις, όμως η δική μου απόλαυση είναι μεγαλύτερη…
Τα καύσιμα
Είμαι ξαπλωμένος στο κρεβάτι, φορώντας ένα t-shirt και το σλιπάκι μου… Βρίσκομαι σε μια κατάσταση… ξέρεις… που βαριέμαι φοβερά στο σπίτι και είμαι εντελώς κουρελιασμένος και ξεθωριασμένος… Γύρω-γύρω μου έχω απλώσει χαρτιά και γραφική ύλη… Υποτίθεται πως πρέπει να τελειώσω μια δουλειά για να την παραδώσω την Δευτέρα, αλλά δεν μπορώ…
Κλείνω τα μάτια μου και ούτε που παίρνω είδηση για την παρουσία σου, εδώ… μέσα στο δωμάτιο…
Στέκεσαι στην άκρη του κρεβατιού και κοιτάζεις έντονα, εντατικά το μισόγυμνο, εκτεθειμένο μου κορμί…
Μου ανακοινώνεις ότι στέκεσαι σχεδόν δίπλα μου… Μέχρι ν’ ανοίξω τα μάτια, με σπρώχνεις με το χέρι σου…
Ανοίγω τα μάτια μου…
Σχεδόν ενοχλημένος σου ρίχνω ένα πλάγιο βλέμμα…
Πατάς το γόνατό σου στο κρεβάτι… Το πρώτο μολύβι που συναντάς μπροστά σου το σπάζεις στα δυο…
Ακούγεται ένα «κρακ»…
Τα δάχτυλά σου σκάβουν το ύφασμα του σλιπ μου… Το τραβάς προς τα κάτω… Μαζί τραβάς και κάποιες από τις τρίχες του εφηβαίου μου…
Αφήνω έναν αναστεναγμό, και σε κοιτάζω ακόμη πιο ενοχλημένος…
Αυτή τη φορά δεν υποκρίνομαι…
Μπορείς να καταλάβεις πότε μ’ εκνευρίζει κάτι και πότε όχι…
Ο πούτσος μου όμως δεν συμφωνεί μαζί μου…
Το αίμα που κυλάει μέσα του τον κάνει να σφύζει από ζωή…
Καθώς ρίχνω το βλέμμα μου στα χέρια σου, παρατηρώ ότι βρίσκεται ένα βήμα προτού συνδεθεί με τον πούτσο μου…
Έχω μεγάλο απόθεμα καυσίμων γι’ αυτό και ανάβω εύκολα…
Θέλεις να βασιλέψεις πάνω στον πούτσο μου…
Δεν μπορείς να κρυφτείς…
Τα μάγουλά σου έχουν κοκκινίσει…
Με καυλώνεις περισσότερο παρασύροντας και πετώντας στο πάτωμα όλα όσα βρίσκονται στο κρεβάτι…
Αν το κάνεις αυτό για να θυμώσω, το έχεις καταφέρει…
Μπορώ να δω τη σφοδρή επιθυμία στα μάτια σου καθώς μου βγάζεις το σλιπ, το πετάς μακριά και αφήνεις τον πούτσο μου να κυκλοφορήσει ελεύθερος…
Τα χαρτιά μου βρίσκονται διάσπαρτα… εδώ κι εκεί…
Κάθεσαι πάνω μου και ξεκινώ να σε γαμάω…
Δεν σ’ αφήνω να πάρεις ούτε μια ανάσα…
Περί ωριμότητας
Τα χέρια του είναι γεμάτα από τα απαλά, αλλά βαριά, γεμάτα αρχίδια του…
Τα γλείφω, τα θηλάζω…
Τα πίνω…
Το σπέρμα του κυλάει σαν όνειρο, γεμίζοντας το στόμα μου και τα χέρια του…
Είναι ζεστό και πηχτό… σαν γάλα…
Έχω αποφασίσει να μην τον αφήσω να με γαμήσει απόψε…
Θέλω να τον γλείφω μέχρι το πρωί… να καθαρίζω από το σπέρμα το αποτριχωμένο δέρμα του…
Τώρα, θηλάζω τον πούτσο του… άγρια…
Κατεδαφίζω το πρόσωπό μου στη λεκάνη του…
Και στη συνέχεια σηκώνομαι και του δίνω ένα φιλί στο στόμα
Στην αναπνοή μου μυρίζει το σπέρμα του… φυσικά…
Χαμογελάει ικανοποιημένος
Με το βλέμμα μου του στέλνω ένα απλό μήνυμα…
Περιμένω μια σύντομη απάντηση
Ας είναι και υπόσχεση…
Έτσι κι αλλιώς το ίδιο θα ενθουσιαστώ…
Στα μάτια μου φαίνεται περισσότερο ώριμος από οποιαδήποτε φορά…
Πέφτω ξανά στα γόνατα και τυλίγω τα χέρια μου γύρω από τη μέση του
Μ’ ευχαριστεί αυτή η θέση
Αισθάνομαι σαν σκλάβος στα πόδια του…
Τον αγγίζω με τα χέρια μου… με τη σκέψη μου
Το μυαλό μου χωρίζεται στις στιγμές του πριν… και στις χαρές του μετά…
Δεν είμαι σίγουρος για το πώς μπορώ να λειτουργήσω καλύτερα…
Με το στόμα;
Με τα χέρια;
Χαϊδεύω απαλά το πρησμένο κεφάλι του πούτσου του με τους αντίχειρές μου
Συμπυκνώνω την ανάσα μου και την εγκαταλείπω στα επενδυμένα με τρίχες αρχίδια του…
Γέρνεις προς τα εμπρός…
Η γλώσσα μου κάνει κύκλους σαν αεροπλάνο που αδυνατεί να προσγειωθεί σ’ ένα αεροδρόμιο…
Προσγειώνομαι, διστακτικά, στον πούτσο του…
Παίρνω ένα μεγάλο μέρος του μέσα στο στόμα μου…
Τον θηλάζω…
Σπέρμα ρέει από την ουρήθρα του…
Η γεύση του είναι πιο νόστιμη από ποτέ…
Είναι ακριβώς αυτή που περίμενα…
Δεν μπορώ παρά να μην ακούω τους αναστεναγμούς του καθώς του παίρνω πίπα…
Δικαιωματικά αδειάζει το περιεχόμενο των αρχιδιών του στο στεγνό λαρύγγι μου
Χαϊδεύει τρυφερά τα μαλλιά μου, τα αυτιά μου…
Μου παίρνει λίγο χρόνο για να τα καταπιώ…
Ο πούτσος του παραμένει σκληρός… όπως πάντα… όπως πρέπει να είναι…
Επίγνωση
Κοιμάμαι.
Απ’ αυτόν τον βαθύ ύπνο όπου επιπλέω σαν φτερό, περιμένω εσένα, τον πρίγκιπα, να με ξυπνήσεις…
Σε περιμένω να έρθεις…
Δεν ξέρω όμως πότε…
Μόνο εσύ γνωρίζεις…
Κάτι μου λέει ότι θα βρεθώ υπό τον έλεγχό σου…
Το δέρμα μου θα γλιστρήσει πάνω στο δικό σου, καθώς τα χέρια σου θα γλιστρούν πάνω στο κορμί μου…
… έχοντας επίγνωση των πάντων…
Ξύπνησέ με…
Τράβηξε τα σκεπάσματα, τράβηξε κι εμένα τον ίδιο… ταρακούνησέ με… ανακίνησε την συνείδησή μου στέλνοντας τα δικά σου, προσωπικά, ηχητικά σήματα…
Αν τυχόν παλέψω να παραμείνω σ’ αυτό το γλυκό, ζεστό σκοτάδι, επέμενε όσο μπορείς και φέρε με στο φως…
Σ’ εσένα…
Εσύ είσαι το φως…
Δεν με πιστεύεις;
Δεν αναρωτήθηκες ποτέ για ποιο λόγο κλείνω τα μάτια μου όταν σε βλέπω;
Για να μην θαμπωθώ από την εικόνα σου… από τα λόγια σου…
Στύψε πάνω μου τη γεύση του ιδρώτα σου
Ρίζωσε τα χέρια σου στο κορμί μου
Βεβαιώσου ότι είσαι έτοιμος για την μεγάλη ώρα…
Απλώσου πάνω μου… συμπλήρωσε υποχρεωτικά κάθε ρωγμή μου…
Σε θέλω μέσα μου…
Δεν μπορώ να σου εξηγήσω για ποιο λόγο…
Μη ρωτάς…
Υπάκουσε μόνο…
Έχω να σου δώσω πολλά…
Τώρα…
Πάρε με από την αγκαλιά του Μορφέα και χώσε με στη δική σου…
Μεταμόρφωσέ με σ’ ένα πλωτό αντικείμενο που θα επιπλέει στο στήθος σου…
Πάρε με… καλά… κι αυτή τη φορά…
Την ονειρευόμουν ώρες αυτή τη στιγμή…
Κάνε το όνειρό μου πραγματικότητα…
Ο στρατηλάτης Αλέξανδρος
Με τραβάει κοντά του…
Ακουμπά τα μεγάλα δάχτυλά του στην πλάτη μου…
«Σ’ αγαπώ», ψιθυρίζει, τρώγοντας τα μαλλιά μου…
Γέρνω το κεφάλι, χαριτωμένα, κι αμέσως μετά το ισορροπώ για να τον κοιτάξω στα μάτια…
«Σ’ αγαπώ, πάρα πολύ…», μου λέει χωρίς καν να τον πιέσω…
Μου το επαναλαμβάνει μέχρι να τον φιλήσω… Τα χείλια του είναι σαρκώδη και απαλά στην αρχή, τόσο απαλά που φοβάμαι μήπως του τα ματώσω… Ακουμπώ τα χέρια μου στους ώμους του για να του δώσω το φιλί που θέλω… ένα παθιασμένο φιλί… Γλιστρώ την γλώσσα μου πάνω-κάτω στα χείλια του αναζητώντας την είσοδο… Θέλω τόσο πολύ να χορέψουν οι γλώσσες μας μαζί…
Τα χέρια μου περιπλανώνται από τους ώμους του έως κάτω στη μέση του… Με τα νύχια μου ξηλώνω το στρίφωμα του πουκάμισου του, κι αυτό φέρνει μια γκρίνια στο στόμα του… Τον πιάνω από τη μέση, λειαίνω τις παλάμες μου στους γοφούς του και τότε… σκάει ένα χαμόγελο στο πρόσωπό του… Του χαμογελώ κι εγώ… και του χαρίζω ένα ακόμα φιλί… Οι γλώσσες μας συγκρούονται… Χαϊδεύοντας τον κώλο του παρατηρώ και λίγο αργότερα αισθάνομαι την ανέγερση του πούτσου του, σαν ψηλό κτίριο στην περιοχή του Ντουμπάι…
«Σ’ έχω καυλώσει για τα καλά…», ψιθυρίζω στο αυτί του, καθώς φιλά κατά μήκος την γραμμή του σαγονιού μου… Κλείνω τα μάτια μου και παίρνω μια βαθιά ανάσα για εκείνον και για τον εαυτό μου… Τα χέρια μου ταξιδεύουν μέχρι τα πλευρά του… Τα δάχτυλά μου χώνονται κάτω από το πουκάμισό του… Είμαι έτοιμος να το τραβήξω πάνω από το κεφάλι και να του το βγάλω…
Τα κουμπιά όμως με εμποδίζουν να προχωρήσω… Όσο τα φιλιά μας συνεχίζονται, προσπαθώ να ξεκουμπώσω τα πάνω-πάνω… Τα δάχτυλά του μπερδεύονται στα μαλλιά μου… Συμβαδίζουν με τα δικά μου που έχουν επίσης μπερδευτεί και δεν ξέρουν τι να κάνουν… Ξεκινούν να ξεκουμπώνουν κουμπιά, αλλά είναι τόσα πολλά που με κάνουν να βαριέμαι… Προσπαθώ ξανά να του τραβήξω το πουκάμισο… Σκοντάφτω στους καρπούς του… Εκεί βρίσκονται άλλα κουμπιά, ραμμένα πολύ καλά… σφικτά…
«Άλλη φορά δεν θα σε αφήσω να φορέσεις πουκάμισο…», του λέω…
«Δεν φταίω εγώ που δεν μπορείς να χρησιμοποιήσεις τα χέρια σου…», μου λέει… κοροϊδευτικά…
«Φταις… με αποσυντονίζεις…», του λέω…
Επιμένω με το αριστερό μου χέρι στο πουκάμισό του, ενώ με το δεξί αλλάζω στόχο και με τρόπο προσπαθώ να κερδίσω την μάχη στο παντελόνι του… Πειράζω το φερμουάρ, εισβάλλω στο μπόξερ του… Ταυτόχρονα φιλώ το στήθος του και συχνά-πυκνά γλείφω και δαγκώνω τις ρόγες του… Η επίθεσή μου γίνεται από πολλά μέτωπα… Δεν είναι τυχαίο το όνομά μου! Τον κάνω να χάσει το έδαφος κάτω από τα πόδια του… Ξεκουμπώνω ένα κουμπί και τραβώ το φερμουάρ κάτω… Ο πελώριος πούτσος του απελευθερώνεται από το άνοιγμα του μπόξερ και ξεπετιέται προς τα έξω… Δαγκώνω τον λαιμό του… Το πουκάμισό του έχει μείνει χωρίς κουμπιά… Του το βγάζω… Καρφώνω τα δάχτυλά μου στη σάρκα του…
«Είσαι άδικος…», μου λέει…
«Είμαι επίμονος…», του λέω, διορθώνοντάς τον…
Αφήνω ένα σημάδι από τα χείλια μου στο λαιμό του… Του δίνω ένα τραχύ φιλί, προκαλώντας τα δόντια μου να συγκρουστούν με το δέρμα του… Τρέχω τα δάχτυλά μου πάνω στο στήθος του… οριζοντίως και καθέτως, σαν να λύνω σταυρόλεξο ή καλύτερα σαν να ψάχνω την χαμένη λέξη… Την πρώτη μάχη την έχω ήδη κερδίσει… Επιστρέφω τα χέρια μου στο παντελόνι του… Του το τραβώ προς τα κάτω παρασέρνοντας το μπόξερ του… Παρατηρώ ότι τα μάγουλά του κοκκινίζουν τη στιγμή που ο πούτσος του μετακομίζει στη χούφτα μου…
«Είσαι δικός μου…», του λέω με χαμηλή φωνή… συγκινημένος…
Κινώ το άλλο χέρι μου ανάμεσα στα πόδια του… Χουφτώνω τα αρχίδια του… τα παρατάω σχεδόν αμέσως και σέρνω το δάχτυλό μου προς την είσοδο της κωλοτρυπίδας του… Γλιστρώ ένα δάχτυλο μέσα… Είναι σφικτή και ζεστή… Το μέγεθος του πούτσου του ολοένα και αυξάνεται…
Είμαι έτοιμος να τον αντιμετωπίσω…
Διακαής επιθυμία
Ψιθυρίζω το όνομά σου στο σκοτάδι
Αμαρτωλά μυστικά σου λέω…
και είναι βράδυ…
Σε νοσταλγώ…
Σ’ έχω επιθυμήσει…
Εσένα…
το άγγιγμά σου…
Η θερμοκρασία μου ανεβαίνει…
Γλιστρώ το χέρι μου πάνω στο στήθος μου
Σιγά-σιγά τεντώνω το δέρμα μου
Κρατώ κλειστά τα μάτια μου
Βλέπω το πρόσωπό σου στο μυαλό μου
Ακούω τη φωνή σου… να μου ψιθυρίζει…
Να μου επαναλαμβάνει τις βρώμικες λέξεις που λίγο πριν σου είπα εγώ…
Οι ψίθυροί σου είναι πιο αμαρτωλοί από τους δικούς μου…
Ακούγονται με τόση σαφήνεια από τα χείλια σου
Μου λες μόνο αυτό που χρειάζεται
Ρίχνοντάς με σε μια σεξουαλική άβυσσο
Σέρνω τα δάχτυλά μου κατά μήκος του στήθους μου…
Το χαμόγελό σου μεγαλώνει στο ευρύ πλαίσιο του μυαλού μου
Γλείφω από τα δάχτυλά μου τους δικούς μου χυμούς…
Τα διατηρώ σε ασφαλή απόσταση από τον πούτσο μου
Η διακαής επιθυμία ανάβει μέσα μου
Μέσα στο κορμί μου, στο μυαλό και στη ψυχή μου
Είναι η καύλα εθιστική… και μεθυστική…
Όπως ένα γλυκό σοκολάτας
Τα δάχτυλά μου χορεύουν στο σκληρό της σάρκας του πούτσου μου
Τον παίζω ξανά και ξανά…
Μια βρώμικη λέξη
Ένας αμαρτωλός ψίθυρος…
Κι όλα γίνονται πιο συναρπαστικά…
Η πρώτη αλλαγή γίνεται στην αναπνοή
Λαχανιάζω…
Ο οργασμός μου προσεγγίζει ένα οριακό σημείο…
Ο ιδρώτας πλένει το κορμί μου
Τα δάχτυλά μου συνεχίζουν τον χορό…
Αισθάνομαι μια χαρά…
Δεν χρειάζομαι κανέναν άλλο
Η εικόνα του προσώπου σου δεν είναι πλέον τόσο σαφής…
Όπως ήταν πριν λίγο στο κεφάλι μου
Τα δάχτυλά μου κολλούν από τους γλυκούς χυμούς μου
Αποτρέποντάς με να ανιχνεύσω οτιδήποτε άλλο…
Επιστρέφω το κορμί μου στο σκοτάδι της κουβέρτας…
Αναδιπλώνομαι μέσα σ’ αυτή…
Φαντάζομαι ότι βρίσκομαι μέσα στην αγκαλιά σου…
Αφήνω τον ύπνο να με πάρει άλλη μια φορά στα βάθη του
Οι αμαρτωλοί σου ψίθυροι συνεχίζουν να διασχίζουν τη νύχτα…
Ο Ρομπέν των Δασών
Η ζεστασιά της αναπνοής σου συνθλίβεται σκουντουφλώντας στο υγρό δέρμα μου
Το παντελόνι σου φουσκώνει από τον φορτωμένο πόθο του πούτσου σου
Δαγκώνεις ελεύθερα τον λοβό του αριστερού μου αυτιού…
Η ηδονή κατακλύζει το κορμί μου
Η φωνή σου ακούγεται σαν ένας απλός ψίθυρος…
Τα σώματά μας… τα μυαλά μας… ενώνονται…
Σαν χάλυβας που λιώνει, έρχεσαι κατά πάνω μου σε κύματα… σε κύματα…
Η ανάσα μου κόβεται…
Η απόδοσή σου είναι άριστη…
Μπορείς να παρεισφρήσεις στο δέρμα μου
Να κολυμπήσεις μέσα στις φλέβες μου…
Τα χέρια σου ψαχουλεύουν τα μονοπάτια του κορμιού μου
Εισπνέεις την ερωτική ευωδία της καταιγίδας στο δέρμα μου…
Έρχεσαι σε μένα από πάνω
Η μορφή σου είναι θαμπή, σαν φως στην ομίχλη…
Υγραίνεις πιο πολύ το δέρμα μου… το γεμίζεις με μικρά κόκκινα σπιθουράκια…
Ο διακαής πόθος μου είναι να σκαλώσεις μέσα μου για ν’ αναγκαστείς να ζητήσεις την βοήθειά μου…
Με σαγηνεύεις…
Τσιμπάς σαν καρφίτσα την σάρκα μου
Σε παρακαλώ… σε ικετεύω… να χύσεις…
Κινείσαι απολαυστικά πάνω μου
Σαν πουλί με απλωμένα τα φτερά…
Κάνεις περάσματα κραυγάζοντας σαν λόχος
Παίζεις άψογα μαζί μου
Χάνομαι μέσα σου
Κι εσύ μέσα μου
Κλέβεις ό, τι πολύτιμο έχω
Σαν να ‘σαι ο Ρομπέν των Δασών…
Με το βλέμμα μου σε εκλιπαρώ…
Ζητώ αβίαστα να σε αποστειρώσω από το σπέρμα σου
Απ’ αυτό το ανεκτίμητο, ουσιαστικό υγρό…
Μη ξεχάσεις να μου δώσεις ένα τελευταίο φιλί στα χείλια πριν χύσεις…
Σε θέλω ρομαντικό!
Εύκολη λεία
Εντάξει… δεν είσαι τριχωτός, αλλά είσαι το ζώο μου… το μικρό μου αγρίμι…
Πάντα υπάκουος και κουλουριασμένος δίπλα μου… στο κρεβάτι
Είσαι ξαπλωμένος εκεί…
Κάθε χάδι μου είναι καλοδεχούμενο…
Σε κάνω να γκρινιάζεις σαν κουτάβι όταν σου χαϊδεύω τα μαλλιά…
… όταν σου χαϊδεύω την πλάτη…
… όταν σου γαργαλάω τις πατούσες…
Πιέζεις τα χείλια σου με τα δικά μου…
Μου δίνεις ένα γενναιόδωρο γλείψιμο…
Στη συνέχεια γονατίζεις, και πιέζεις χαριτωμένα τον κώλο σου στο στρώμα…
Είναι μεσάνυχτα και σκοτάδι…
Το γεμάτο φεγγάρι λάμπει πάνω σου
Είναι περίεργο το πώς καταφέρνεις να μαγνητίζεις το φως
Αποκαλύπτεις το κτήνος που κρύβεις μέσα σου
Τα φωτεινά, καφετιά μάτια σου βγάζουν φωτιές…
Μεταμορφώνεσαι…
Γίνεσαι θορυβώδης… με λαχτάρα…
Θέλεις να με καταβροχθίσεις… με φιλάς άσεμνα…
Γουργουρίζεις και νιαουρίζεις ταυτόχρονα…
Η λίμπιντό σου φτάνει στα άκρα… άγριο, βίαιο πλάσμα…
Κάνεις άλματα πάνω στο κορμί μου
Ο πούτσος σου μεγαλώνει… γίνεται τεράστιος… ζεστός, δυνατός…
Σχίζεις την εκτεθειμένη και γυμνή κωλοτρυπίδα μου… σαν να είναι καρδιά μαρουλιού
Στη συνέχεια το φεγγαρόφωτο λάμπει και για μένα…
Κι εσύ δείχνεις, αφύσικα βίαιος…
Είναι από τις λίγες φορές που σε βλέπω έτσι…
Σε βλέπω σαν ένα άντρα κτήνος
που πιστεύει ότι είμαι εύκολη λεία…
Εξαπολύεις την αδάμαστη αγριότητά σου
Σαν γάτα με καλά ακονισμένα νύχια
Και δόντια κρυμμένα πίσω από τα μουστάκια της…
Δεν ξέρεις πόσο πολύ μ’ αρέσεις!
Επιβράδυνση
«Τώρα…», μου λέει… «… θα πρέπει να αλλάξεις ρυθμό, να επιβραδύνεις…»
Τα στόματά μας συναντιούνται… Τα χείλια με τα χείλια… τα δόντια με τα δόντια… Αλλάζουμε θέσεις… Ανταλλάσουμε αναπνοές… Τα χέρια αναζητούν, ψαχουλεύουν… Τα δόντια καρφώνονται στη σάρκα… Τα δάχτυλα μπλέκονται στα μαλλιά… Τα γόνατα λυγίζουν… Τα χέρια πρωταγωνιστούν, τα στόματα ακολουθούν… Η παλιά, καλή πείνα βγαίνει στην επιφάνεια…
Πάντα προσπαθούμε να κάνουμε νέα πράγματα όταν φτάνουμε στο κρεβάτι… ό, τι ακριβώς κάνουμε τώρα… Αυτός βρίσκεται ανάσκελα ξαπλωμένος με τα πόδια του σκαρφαλωμένα στους ώμους μου… Μου αρέσει το θέαμα αυτό… Κρατώ τον κώλο του στα χέρια μου και τον τρυπάω με τον πούτσο μου… Η κωλοτρυπίδα του είναι υγρή… υγρή από τους χυμούς του, τη γλώσσα μου, τα σάλια μου… Όλα τα υγρά είναι αναμειγμένα μέσα στην κωλοτρυπίδα του… Προσθέτοντας λίγο σάλιο ακόμα, η υγρασία γιορτάζει πραγματικά…
«Πιο αργά…», μου ζητά ξανά…
«Πιο αργά;», ρωτώ…
«Αχά!», μου απαντάει…
Επιβραδύνω… Κινούμαι τόσο αργά, όσο πιο αργά μπορώ… Νιώθω τον πούτσο μου να φυλακίζεται μέσα του, αλλά συνεχίζω να κινούμαι αργά… πιο αργά… και ακόμα πιο αργά…
Τα μάτια μου έρχονται στα μάτια του… τα χέρια του πάνω στο δικό μου κώλο… Μπαίνω λίγο πιο βαθιά μέσα του κι εκείνος αναστενάζει… Τα γόνατά μου τρίβονται στα σκεπάσματα, ενώ την ίδια ώρα μπαίνω ακόμα πιο βαθιά…
«Ναι, ναι, ναι…», λέει…
Αγαπώ τη φωνή του, την πείνα του, την κωλοτρυπίδα του… Κάνω μια μεγάλη βουτιά…
Δεν είναι αρκετό…
Προσπαθώ λίγο πιο πολύ… λίγο περισσότερο…
Συναντιόμαστε στόμα με στόμα… Τα χέρια μου κυκλοφορούν στα πόδια του που πλέον βρίσκονται στη πλάτη μου… Από το στόμα του βγαίνει ο πιο απαλός, θερμός αναστεναγμός που έχω ακούσει ποτέ… Ένα ακόμα εκατοστό του πούτσου μου μετακομίζει μέσα στην κωλοτρυπίδα του…
Βλέμμα το βλέμμα, τα χαμόγελα ανθίζουν στις γωνίες των στομάτων μας…
«Μμμμ… αυτό είναι ακριβώς που ήθελα… όπως το είχα προγραμματίσει…», μου λέει…
«Το είχες προγραμματίσει;», τον ρωτώ…
«Ναι…», μου απαντά… ωμά…
Σπρώχνω τον πούτσο μου λίγο ακόμα… λίγο πιο βαθιά…
«Ωωωωωχχχ…», φωνάζει…
Τα μάτια του έχουν πλέον κλείσει… Το χαμόγελο είναι πιο πλατύ… Το κεφάλι γερμένο πίσω…
Προσπαθώ να κρατηθώ, όμως δεν τα καταφέρνω… Ίσως τα καταφέρω αργότερα, στην επόμενη προσπάθεια…
Αν και δεν έχει καμία σημασία…
Πότε φταις εσύ
Λατρεύω το πρόσωπό σου, και τους μορφασμούς που κάνεις όταν γλιστράς ανάμεσα στα πόδια μου, τα οποία είναι πάντα πρόθυμα να σε φιλοξενήσουν… με αγάπη… Λατρεύω τον τρόπο που τα μάτια σου ανοιγοκλείνουν και το χαμόγελο που ανθίζει στα χείλια σου όταν έρχεσαι αντιμέτωπος με τον πούτσο μου… Λατρεύω το ένα βήμα πίσω που κάνεις για να αποφύγεις το φιλί μου τη στιγμή που είσαι έτοιμος να μου πάρεις μια πίπα… Παραδέχομαι ότι συχνά αν όχι πάντα χάνω τον έλεγχο…
Αλλά φταις εσύ…
Όταν ανεβαίνεις στο κρεβάτι, ή γονατίζεις στο πάτωμα ή καρφώνεσαι με τα χέρια ανοιχτά στον τοίχο…
Φταις εσύ…
Όταν βάζεις τα χέρια σου πάνω μου και με κοιτάζεις πονηρά…
Νομίζω ότι τρελαίνομαι… σιγά-σιγά… και δεν είμαι διατεθειμένος να κλειστώ στο τρελοκομείο…
Είναι πρωταρχικής σπουδαιότητας για μένα να προηγείται η αγάπη, πριν τον έρωτα… Και την αισθάνομαι αυτή την αγάπη στη λάμψη των ματιών σου όταν βρίσκεσαι φυλακισμένος ανάμεσα στα πόδια μου… Νιώθω εντελώς αβοήθητος και εννοείται πως χάνω ξανά τον έλεγχο… Για μια ακόμη φορά με αγγίζεις… Μόλις το χέρι σου βρει τον πούτσο μου τίποτα δεν μπορεί να σε σταματήσει… Ένα άγγιγμα και όλα είναι αναπόφευκτα… Και οι δυο το γνωρίζουμε αυτό… Ακούς τους αναστεναγμούς μου και αισθάνεσαι το ρίγος μου καθώς τα δυο σου χέρια παίρνουν στρατηγικές θέσεις πάνω μου… Το μόνο που μπορώ να κάνω είναι να βογκήξω… Δεν χρειάζεται τίποτα άλλο όταν ο πούτσος μου βυθίζεται στη θερμότητα του χεριού σου…
Είναι στερεότυπο να εκφράσω πως αισθάνομαι… Διασκεδάζω βυθιζόμενος στην εξουσία σου… στην κατοχή σου… Εξαφανίζομαι, όμως δεν με νοιάζει… Αντιθέτως… Χαίρομαι πολύ… Από το σημείο που βρίσκομαι βλέπω την ομορφιά σου και αισθάνομαι τα δάχτυλα σου γύρω από τον πούτσο μου… Εισπνέεις και εκπνέεις πάνω του… Οι τρίχες στο εφηβαίο μου κυματίζουν σαν να έχει προηγηθεί ένα ράπισμα… Βλέπω τις κόρες των ματιών σου να έχουν διασταλεί, έτσι όπως είναι καρφωμένες πάνω μου… Σαφώς βρίσκεσαι μπροστά σε κάτι που δεν μπορείς να κρατήσεις τα μάτια σου κλειστά… Και να ήθελες, δεν θα σε άφηνα… Δεν μπορώ να σου το κάνω… Δεν μπορώ…
Αφήνω ένα ή μάλλον και τα δυο μου χέρια να περιπλανηθούν, σηματοδοτώντας το περίγραμμα της σπονδυλικής σου στήλης… τα πλευρά σου… το χνούδι του δέρματός σου… Πατώ στις ωμοπλάτες σου και με τα δυο χέρια… Ανεμίζω με τα δάχτυλά μου τα μαλλιά σου και γυρίζω το κεφάλι σου έτσι ώστε να κοιτάς εμένα και όχι τον πούτσο μου… Φέρνω τα χέρια μου μπροστά και πρεσάρω τις σκληρές ρόγες του στήθους σου… Πιο χαμηλά, δίνω τσιμπήματα στην κοιλιά σου… Αν θέλω, ένα και μόνο δάχτυλό μου μπορεί να βρει την κωλοτρυπίδα σου και να την πειράξει… Μπορώ να σου επιτεθώ αδιαφορώντας για τις αντιδράσεις σου…
Αν θέλω, μπορώ να κάνω πολλά… αλλά δεν μπορώ… γαμώτο… τώρα…
Μετά, στη συνέχεια… δεν ξέρω…
Σ’ αφήνω να παίξεις με τον πούτσο μου… Δεν μπορώ να ξεφύγω, δεν έχω καμία πρόθεση… Μ’ ένα χάδι, επαναβεβαιώνεις τους ισχυρισμούς σου σχετικά με το μέγεθος του πούτσου μου… Με το να τον δαγκώνεις, όμως, δεν είναι τόσο ευγενική υπενθύμιση… Έτσι κι αλλιώς είναι όλος δικός σου… Το μέγεθός του αυξάνεται τόσο που δεν μπορώ πλέον να δω το πρόσωπό σου… Σε ακούω, απλά, να ανακοινώνεις τις ιδέες σου… τις προθέσεις σου για μένα… όλα όσα θέλεις να κάνεις… Η λάμψη του δέρματος του πούτσου μου, έτσι όπως είναι υγρός με περισσότερο σάλιο, φέρνει γρυλίσματα στο στόμα μου. Μπορώ να προσπαθήσω να σου μιλήσω, να σου πω πώς αισθάνομαι, αλλά καμία λέξη δεν βγαίνει από το στόμα μου… Βρίσκομαι ξανά εκτός εαυτού, ξέρεις… Γνωρίζεις πολύ καλά…
Και τότε έρχεται το σημείο εκείνο… η στιγμή… που θέλω να χύσω… Με σπρώχνεις να το κάνω με τα χέρια σου, τα δάχτυλά σου και τη φωνή σου… Και μετά, καταρρέω στο κρεβάτι, κενός από σπέρμα… Ανήκει πλέον σ’ εσένα… για πάντα… Φέρνεις το κεφάλι σου κοντά στο δικό μου και μου δίνεις ένα φιλί, το πιο γλυκό που μου έχεις δώσεις ποτέ…
Πυρηνική σχάση
Μπαίνοντας στο σπίτι, ακούω τον Φρανκ Σινάτρα να τραγουδάει… Είναι πολύ άντρας στις μουσικές του επιλογές ο εραστής μου! Διασχίζοντας τον διάδρομο μου φαίνεται πως ακούω τα δάχτυλά του να πατούν στα πλήκτρα του υπολογιστή… Γεμίζω ένα ποτήρι με νερό και κατευθύνομαι προς την κρεβατοκάμαρα… Στέκομαι στην πόρτα και τον κοιτώ… Κάθεται ήσυχα στο κρεβάτι και ακούει μουσική γράφοντας κάποιες σημειώσεις… Φοράει μόνο το κάτω μέρος της πυτζάμας του…
«Δεν κρυώνει το μωρό μου;», τον ρωτώ…
«Ορισμένα σημεία του κορμιού μου είναι πολύ καυτά!», μου απαντά…
«Έντονη ηφαιστειακή δράση;», τον ρωτώ…
«Μάλλον πυρηνική σχάση…», μου απαντά…
«Αν σε πλησιάσω θα κάνεις… ΜΠΟΥΜ;», τον ρωτώ…
«Για έλα!», μου απαντά… προσκαλώντας με κοντά του…
Δρασκελίζω την απόσταση που μας χωρίζει και μ’ ένα πήδημα κάθομαι στο γόνατά του αποκαθηλώνοντας στιγμιαία τον υπολογιστή… Κοιταζόμαστε απευθείας στα μάτια… Τα χέρια του επικαλύπτουν το κορμί μου, τοξωτά, και ετοιμάζεται να με φιλήσει… Φιλιόμαστε με πάθος και ευαισθησία… Χαϊδεύω τα μαλλιά του και τα απαλά μάγουλά του… Η γλώσσα μου εξερευνά κάθε γωνιά του στόματός του… Φιλιόμαστε ξανά με ενθουσιασμό… με τέχνη… με χιούμορ… με ασέβεια… Η δίψα μου γι’ αυτόν είναι άσβεστη… Τα χέρια μου γλιστρούν αργά στην πλάτη του… στο στήθος του… Τον αισθάνομαι να τρέμει…
«Είσαι τόσο ενθουσιασμένος;», τον ρωτώ…
«Όχι… τα χέρια σου είναι κρύα…», μου λέει… σχεδόν ψιθυριστά…
«Θα ζεσταθούν σύντομα…», του λέω και τρίβω τις ρόγες του… «… γιατί δεν αφήνεις τις τρίχες στο στήθος σου να μεγαλώσουν;», τον ρωτώ… «… θα είναι τόσο όμορφο…», του λέω…
«Όχι… δεν θα είναι…», μου λέει…
«Θα είναι… και το ξέρεις…», του λέω…
«Με φέρνεις σε δύσκολη θέση…», μου λέει…
«Θα σου κάνω κάποια μαγικά για να φύγεις απ’ αυτή την θέση…», του λέω…
«Δώσαμε… δώσαμε… Είμαι sold out… δεν μπορούμε να σας βολέψουμε κύριε…», μου λέει… και χαμογελάει…
Η φωνή του σταδιακά γίνεται πιο βραχνή… Τρίβω τις ρόγες του με αφόρητη ένταση και νιώθω τον πούτσο του να σηκώνεται και να ακουμπά το μπούτι μου… Με βλέμμα εμπειρογνώμονα τον κοιτώ… Κάθε νεύμα του από δω και πέρα μπορεί να αποδειχθεί ιδιαιτέρως χρήσιμο…
«Τις πλάκες σου θα τις κάνεις αλλού… όχι σ’ εμένα…», του λέω…
Φιλώ και δαγκώνω απαλά τις ρόγες, ενώ το αριστερό μου χέρι εισβάλλει στην πυτζάμα του και ξεκινά να παίζει με τον πούτσο του… Γνωρίζω ότι βρίσκεται ελάχιστα δευτερόλεπτα πριν την κορύφωση…
«Αγάπη μου;», μου λέει…
«Ναι μωρό μου…», του λέω…
«Μη με κάνεις να λερώσω την πυτζάμα…», μου λέει… μου δίνει εντολή…
Με το δεξί χέρι αρπάζω τα μαλλιά του… Τον υποχρεώνω να γείρει το κεφάλι του… Τον φιλώ στο λαιμό… Η θερμοκρασία του πούτσου του αυξάνεται… Του τον παίζω με τον γνωστό ρυθμό… Τεντώνω το λάστιχο της πυτζάμας του… Αμέσως μετά, βιώνω το απόλυτο σκοτάδι… Το σπέρμα του, με μια ανεξέλεγκτη ορμή καταλήγει στα μάτια μου… Ξεπερνώντας το σοκ, αισθάνομαι ένα φωτεινό νέφος από περλέ αστέρια μπροστά μου…
«Βρωμιάρη…», του λέω και σκουπίζω τα μάτια μου που τσούζουν… έντονα…
Κρύο ντους
Η φωτογραφία του στην οθόνη του κινητού μου, χαρίζει μια στύση στον πούτσο μου… Είναι τόσο εύκολο να καυλώνω μαζί του και μισώ τον εαυτό μου που το παραδέχεται… Όσα χρόνια κι αν περάσουν, μια ματιά μου και μόνο, σε οποιαδήποτε φωτογραφία του σπρώχνει τον πούτσο μου να αντιδράσει… τόσο γρήγορα… Μ’ ένα όμορφο χαμόγελό του ανάβει το πάθος μου… Βρώμικες σκέψεις έρχονται στο μυαλό μου, σκέψεις για τις οποίες δεν ντρέπομαι καθόλου… Ο πούτσος μου βρίσκεται σε κατάσταση πλήρους στύσης… Με τα μάτια της φαντασίας μου προβάλλω την φωτογραφία στους τέσσερις τοίχους του δωματίου… στο δάπεδο, ακόμα και στο ταβάνι… Η προβολή συνεχίζεται στις μαξιλαροθήκες, στα σεντόνια και στην κουβέρτα…
Μου φαίνεται ότι τα μαλλιά του κινούνται καθώς χαϊδεύω την οθόνη αφής… Ζουμάρω με τα δυο μου δάχτυλα στα καστανά μάτια του… Με την φαντασία μου, πάντα, τον χαιρετώ… Το μήκος και ο όγκος των μαλλιών του αλλάζει από φωτογραφία σε φωτογραφία… σε κάθε φωτογραφία που έχω συλλέξει με προσοχή τα τελευταία χρόνια… Η πιο αγαπημένη μου είναι αυτή με τις πυκνές μπούκλες που κάθε τράβηγμά τους από τα δάχτυλά μου, συνοδεύεται από ένα αόρατο μήκος…
Γλείφω τα χείλια μου και αφήνω την φαντασία μου να οργιάσει… να σκηνοθετήσει τι θα μπορούσα να κάνω αν άγγιζα αυτή τη στιγμή το τέλειο κορμί του… Χαϊδεύομαι μόνος μου… Φαντάζομαι τα δάχτυλά μου στο απαλό στήθος του κι ας αγγίζω το δικό μου τριχωτό στήθος… Φιλώ την οθόνη… γλιστρώ την γλώσσα μου πάνω στο στόμα του… Απορώ πως η τεχνολογία δεν έχει προβλέψει ένα πρόγραμμα χάρη στο οποίο μπορείς να αισθάνεσαι τον άλλο από την φωτογραφία του και μόνο…
Στην απελπισία μου, δεν μπορώ να αντιδράσω στην επίθεση που δέχομαι από τις ορμόνες μου… Έχω εμπλακεί σ’ έναν πόλεμο που πιθανότατα δεν θα έχει ποτέ τέλος… Χαμογελώ, συνεχίζοντας να χαϊδεύω την φωτογραφία του… Μια σταγόνα σπέρματος διαπερνά το μπλε ξεθωριασμένο ύφασμα του τζιν μου… Νιώθω τον ενθουσιασμό του πούτσο μου μέσα στο λεπτό ύφασμα του φθηνού σλιπ μου… Γλιστρώ το δάχτυλό μου μέσα και ο πούτσος μου ξεπετάγεται σαν μικρό παιδί που είναι έτοιμο να προσφέρει μια ανθοδέσμη… Οι ορμές μου λαμβάνουν την εκδίκησή τους αφήνοντάς με να αναστενάζω… ήσυχα… Δείχνω ανυπακοή στην εντολή του εγκέφαλού μου να τραβήξω μια γρήγορη μαλακία για να λάβω δικαιωματικά στη χούφτα μου ό, τι μου ανήκει…
Εισπνέω… Εκπνέω… Η αναπνοή μου βγαίνει βιαστικά καθώς νιώθω όλο το βάρος του πούτσου μου στο χέρι… Τον τυλίγω στην χούφτα μου… Τα δάχτυλά μου πιέζονται στο ζεστό του δέρμα… Κάθομαι σε μια γνωστή θέση εργασίας, στην άκρη του κρεβατιού… Θα μπορούσα να μυρίσω το άρωμά του… ένα άρωμα που με οδηγεί στην τρέλα… Πως μπορεί να βρίσκεται τόσο μακριά και να αισθάνομαι ότι βρίσκεται δίπλα μου; Δεν καταλαβαίνω πως μπορώ να του αρνηθώ το δικαίωμα να συμμετάσχει σε μια τόσο συνειδητή πράξη μέχρι και το αποκορύφωμα… Ακουμπώ τα κινητό πάνω σ’ ένα μαξιλάρι και το τοποθετώ ακριβώς απέναντί μου…
«Θεέ μου…», σκέφτομαι…
Τι ταπεινωτικό που είναι να τον υποχρεώνω να με παρακολουθεί ως φωτογραφία μέσα από την οθόνη ενός κινητού! Αισθάνομαι τους σπασμούς του πούτσου μου λίγο πριν την εκσπερμάτωση… Στη συνέχεια πηγαίνω στο μπάνιο για να απαλλαγώ από τα χύσια μου κάνοντας ένα ντους… Στο μυαλό μου έχω καταγράψει όλο αυτό το μέσα – έξω… όλη αυτή τη κίνηση του πούτσου μου στη χούφτα μου… με κάθε λεπτομέρεια… Καμία από τις φαντασιώσεις μου δεν θα μπορούσε να είναι περισσότερο επιτυχής… Ανοίγω την βρύση του κρύου νερού για να αποφευχθεί άλλη μια διέγερση… Σκουπίζομαι και επιστρέφω στο κρεβάτι…
Κύματα ευφορίας
Τα χέρια του εραστή μου γλιστρούν στις πλαγιές του κορμιού μου… φρενάροντας στις στροφές και προσπερνώντας τις αστραφτερές χάντρες του ιδρώτα που κυλούν στο δέρμα μου… Κινούμαστε μαζί, ταυτόχρονα, επιμένοντας σ’ ένα αργό ρυθμό… Τα χέρια μου έχουν κολλήσει στους ώμους του… Γλείφω κατά μήκος τη γραμμή του σαγονιού του… Ένα βογγητό από το στόμα του χτυπάει και τα δυο μου αυτιά… Φέρνω τα πόδια μου γύρω από τη μέση του με αποτέλεσμα ο πούτσος του να βρεθεί πιο βαθιά μέσα μου… Οι αντιδράσεις μου και η γενικότερη συμπεριφορά μου είναι σαφώς επηρεασμένη από την έκσταση που βιώνω… Το ένα του χέρι τρυφερά χαϊδεύει το στομάχι μου και το άλλο χτενίζει στοργικά τις τρίχες του στήθους μου… Τα, πάντα, πονηρά δάχτυλά του ακουμπάνε πάνω στις ρόγες μου… Επιταχύνει τον ρυθμό του… Μοιραία τον ακολουθώ… Η κλεισούρα του δωματίου τον κάνει να λαχανιάζει… Υπάρχει αισθητή έλλειψη οξυγόνου… Τα κορμιά μας συγκρούονται αθόρυβα… Το στόμα μου ακινητοποιείται κάτω από τον λαιμό του… Περνάω μια δόση σάλιου με τα χείλια μου, βρέχω το δέρμα του με μια οικεία μορφή υγρού… Πεινασμένος για σάρκα, δαγκώνω τα χείλια του… Τα αρχίδια του αιωρούνται και κινούνται δεξιά-αριστερά γρηγορότερα, εξαιτίας της κίνησης του πούτσου του… Καθώς τον οδηγεί μέσα μου, τα αρχίδια του σφίγγονται γύρω του… Καταπίνω μια γουλιά σάλιου που έχει καθίσει εδώ και ώρα στο λαιμό μου… Ο πούτσος του πάλλεται. Βράζει το αίμα μέσα του… Η ευχαρίστηση αναμιγνύεται με τον πόνο. Αναστεναγμοί και βογγητά δραπετεύουν και κυκλοφορούν στο δωμάτιο… Ρίχνει το κεφάλι του προς τα πίσω και αναγκάζει το σπέρμα του να εκτοξευτεί… Το κορμί μου τρέμει… Τον βλέπω που συνεχίζει την σκοποβολή του στο κουρασμένο άνοιγμα της κωλοτρυπίδας μου… Μετά από λίγο καταρρέει στο πλάι μου, απολαμβάνοντας μαζί μου τα κύματα της ευφορίας…
«Ήσουν αστέρι, μωρό μου…», του ψιθυρίζω…
Μια απλή συνουσία
Κάθομαι πάνω σου…
Ο πούτσος σου συνεδριάζει μέσα στην κωλοτρυπίδα μου…
Το δέρμα μου αγγίζει το δέρμα σου…
Ο ιδρώτας μου κάνει την επαφή πολύ-πολύ γλυκιά…
Βλέποντας το βλέμμα στο πρόσωπό σου, διαπιστώνω ότι βρίσκεσαι σε έκσταση… Τα αρχίδια σου είναι παγιδευμένα και ερεθίζονται όσο περισσότερο παίζεις μαζί μου… Και παίζεις πολύ καλά! Ακουμπάς τα δάχτυλά σου στις ρόγες μου… Μου δίνεις χαστούκια στα κωλομάγουλα… Τραβάς τα μαλλιά μου έτσι ώστε να κατεβάσω το κεφάλι για να μπορέσεις να με γεμίσεις με φιλιά…
Και κατά την διάρκεια όλων αυτών, υποστηρίζεις την ακλόνητη κίνηση του πούτσου σου μέσα μου… Αυτό που συμβαίνει, δεν μπορείς να το πεις μια απλή συνουσία… Είναι κάτι άλλο… ανώτερο… Ξεκινώ να κουνιέμαι, να ανεβοκατεβαίνω στον πούτσο σου, χώνοντάς τον πιο βαθιά στην υγρή κωλοτρυπίδα μου… Και έτσι όπως εργάζεσαι με τα μαγικά χέρια σου πάνω στο κορμί μου, υγραίνομαι τόσο όσο χρειάζεται για να μπορείς να προχωράς μέσα μου με ευκολία…
«Ω, ναι… γάμησέ με…», είναι τα λόγια που γλιστρούν από τα χείλια μου…
Προσπαθώ να σκεφτώ λέξεις για να περιγράψω πόσο απολαμβάνω αυτό που γίνεται… Ίσως και να μη χρειάζεται… Μπορείς να δεις, ήδη, στα μάτια μου την ευχαρίστηση… Μπορείς να δεις τα πάντα στα μάτια μου… Μπορείς να καταλάβεις όλα όσα αισθάνομαι με μια αλλαγή στην αναπνοή μου…
Κάθε ώθηση του πούτσου σου μέσα μου, αποσπά ένα νέο αναστεναγμό από το στόμα μου… Σε βλέπω που αγωνίζεσαι να σπρώξεις πιο βαθιά τον πούτσο σου… Θέλεις να με γαμήσεις πιο σκληρά… Μπορώ να πω ότι προσπαθείς να αλιεύσεις κάποιες λέξεις από μένα… Είσαι περίεργος να μάθεις σε ποιο βαθμό απολαμβάνω αυτό το γλυκό βασανιστήριο που μου προσφέρεις με τον πάντα τεράστιο πούτσο σου…
«Πιο γρήγορα… Γάμησέ με… πιο γρήγορα…», σου λέω…
Μ’ ένα λόγο μου, συμμορφώνεσαι… Δεν θέλεις να χάσεις τον έλεγχο της κατάστασης… Κρατάς το χέρι σου πάνω μου, στη μια μου πλευρά, ενώ με τον πούτσο σου αλέθεις την κωλοτρυπίδα μου… τέλεια… συγχρονισμένα… Είσαι άξιος συγχαρητηρίων…
Ασυνάρτητες λέξεις βγαίνουν από το στόμα σου τη στιγμή που είσαι έτοιμος να εκσπερματίσεις… Τυλίγεις τα δάχτυλά σου γύρω από την βάση του πούτσου σου και συνεχίζεις να με γαμάς… Συγκρατείς την ορμή του σπέρματός σου… για λίγα μόνο δευτερόλεπτα… Δεν μπορείς να κρατηθείς πιο πολύ…
Απελευθερώνεις τα χύσια σου και αφήνεις την ροή τους να ανιχνεύσει την κωλοτρυπίδα μου… Έχοντας ακόμα τον πούτσο σου μέσα μου, παρακολουθείς την κάθοδό τους στο έντερό μου…
Καθώς ο ρυθμός της ανάσας σου επιστρέφει στα φυσιολογικά επίπεδα και ανακτάς την ικανότητα της ομιλίας, με κοιτάς και με τραβάς στην αγκαλιά σου…
«Πως μπορώ να κρατήσω αυτό το χαμόγελο για πάντα στο πρόσωπό σου;», με ρωτάς…
«Ξέρεις εσύ…», σου απαντώ…



