Δεν λες κουβέντα

Κλείνω τα μάτια μου

Και μαζί κλείνω την απόσταση μεταξύ μας

Είμαι σίγουρος ότι αν τ’ ανοίξω

Θα φύγεις

Θα εξαφανιστείς

Γι’ αυτό τα κρατάω κλειστά…

Είσαι τόσο κοντά μου τώρα

Αγωνίζομαι να κρατήσω την ανάσα μου σταθερή

Καθώς αισθάνομαι έντονα την θερμότητα που πηγάζει από τα βάθη του σώματός σου

του κορμιού σου

Ξέρω χωρίς να σε κοιτώ ότι εσύ με κοιτάς

Προσπαθώντας να προετοιμάσεις τον εαυτό σου

Για όσα θα γίνουν στη συνέχεια

Το κορμί σου και το σκοτάδι με πιέζουν

Με καλύπτουν… ασφυκτικά…

Κλιμακώνεται η ένταση μ’ ένα μόνο φιλί…

Προσπαθώ να μείνω χαλαρός

Όμως η αναμονή με τρελαίνει…

Περιμένω, σιωπηλός

Τα λεπτά μου φαίνονται σαν ώρες

Δεν μπορώ άλλο

Θαρρώ ότι μπορείς να ξεκινήσεις…

Έχω μια ροπή στον πόνο

Τα κωλομέρια μου ανοίγουν σε δυο μέρη για σένα

Σε δυο μέρη ευτυχίας

Πονώ, αλλά αρνούμαι να το παραδεχτώ

Μια ελάχιστη ποσότητα ζεστού υγρού

Διευκολύνει την εισβολή

Ο πούτσος σου προχωρά σιγά-σιγά…

Αργά…

Πολύ αργά…

Τα μάτια σου πετούν φλόγες

Παγώνω, τρομοκρατούμαι με το βλέμμα σου

Δείχνεις τόσο άγριος

Δεν θέλω όμως να σταματήσεις

Απευθύνω τα χέρια μου στο κορμί σου

Σε φέρνω πιο κοντά

Σε φέρνω πιο βαθιά…

Με κοιτάς με πολλά ερωτηματικά

Αλλά δεν λες κουβέντα

Η ανάσα σου είναι ρηχή και τραχιά

Η δική μου σύντομη και γρήγορη… ομαλή και σίγουρη…

Μπορείς ν’ ασκήσεις εντονότερη πίεση μέσα μου

Αναστενάζοντας εκστασιασμένος

Κάνεις αυτό που περιμένω…

Φτάνεις στα όριά σου

Δεν μπορείς να προχωρήσεις πιο βαθιά

Αποφασίζω ν’ ανοίξω τα μάτια μου

Κοιτάζουμε ο ένας τον άλλο

Η πείνα στα μάτια σου είναι τόσο διαφορετική από τη δική μου

Γεύεσαι τις αισθήσεις μου

Γεύομαι τον ιδρώτα σου

Για μια στιγμή δεν κινείσαι

Έτσι, απλά, παρακολουθείς…

Καθώς ένα μικρό χαμόγελο εμφανίζεται στα χείλια μου

Παρακολουθείς κάθε ανάσα που παίρνω

Και τότε…

Χύνεις

Ευτυχώς, γιατί δεν μπορούσα να περιμένω άλλο

Πολύ σε περίμενα…

Αδειάζεις τ’ αρχίδια σου μέσα μου

Και ξαφνικά… φωνάζεις το όνομά μου

Α-Λ-Ε-Ξ-Α-Ν-Δ-Ρ-Ε

Βουβή απάντηση

Η μυρωδιά του κορμιού σου

Έτσι όπως είναι αλμυρή μ’ έναν υπαινιγμό γλύκας

Συντρίβει τις αισθήσεις μου

Δεν μπορώ να αναπνεύσω χωρίς να εισπνεύσω πρώτα το άρωμά σου

Δένω τους καρπούς σου με τα δάχτυλά μου

Δίνω ένα απαλό, υγιές βούρτσισμα με την άκρη της γλώσσας μου στο μάγουλό σου

Δίνω ένα χάδι, σαν ψίθυρο, στα βλέφαρά σου

Τα πόδια μου δεσμεύουν τις όποιες ενστικτώδεις κινήσεις σου

Σέρνομαι πάνω σου σαν φίδι μαγνητισμένο από την μυρωδιά σου

Ακονίζω τους κυνόδοντές μου για να σε δηλητηριάσω…

Τα δάχτυλά μου εξερευνούν το δέρμα του στήθους σου…

Οξύνουν την ευαισθησία των ρογών σου που όρθιες ικετεύουν το στόμα μου να τις γλείψουν… να τις ρουφήξουν… και τα δάχτυλά μου να τις τσιμπήσουν…

Στο βίαιο σφίξιμο των καρπών σου, τα ευγενικά χείλια σου ανοίγουν

Ψιθυρίζουν άτακτες λέξεις και προσκλήσεις με σκοπό να με εξευγενίσεις…

Σε όσα μου λες η απάντησή μου είναι μια βουβή απάντηση, η μόνη απάντηση που μπορώ να δώσω…

Τα βογγητά σου καλύπτονται ανίσχυρα από τα δάχτυλά μου που βουλώνουν το στόμα σου…

Στη γυμνότητα του κορμιού σου, αγριεύομαι…

Ερημώνω το στόμα σου απ’ όλα τα λόγια…

Ανοίγεις τα πόδια σου, κι αμέσως γλιστρώ ένα δάχτυλο, δύο στη υγρή υποδοχή της κωλοτρυπίδας σου…

Φωνάζεις δυνατά, τινάζοντας το κορμί σου με την ανεκπλήρωτη διέγερση…

Φέρνεις το χέρι σου γύρω από το λαιμό μου και με καλείς πιο κοντά σου…

Στα αυτιά μου φτάνει ο ήχος της βραχνής φωνής σου…

Καλείς το όνομά μου και τυλίγεις τα πόδια σου γύρω από το κορμί μου

Είναι ο τέλειος τρόπος για να μου πεις ότι θέλεις να σε γαμήσω…

Σου χαμογελώ και μ’ ένα φιλί επισφραγίζω την υπόσχεση

Μέχρι να μπω μέσα σου σ’ αφήνω στο παραλήρημα της αναμονής…

Φτυαρίζοντας

Φιλιόμαστε αργά και αισθησιακά… Εισπνέουμε ο ένας την ανάσα του άλλου, μέχρι του σημείου να μη μπορούμε πλέον να ελέγξουμε τις επιθυμίες, τις ανάγκες και τα θέλω μας… Μιμούμαστε… μεταμορφωνόμαστε σε άγρια ζώα… Η στιγμή που ζούμε δεν είναι καθόλου ήρεμη… Αφήνοντας τα στόματά μας να δουλεύουν ακατάπαυστα, εξερευνούμε ο ένας τον άλλο με τα χέρια… Οι γλώσσες μας μπερδεύονται, όπως και τα δάχτυλά μας… στην αγκαλιά σου… Τα δάχτυλά σου παίζουν βιολί πάνω στο χέρι μου εκτός από κάποια διαλείμματα που δίνουν ρεσιτάλ στο φερμουάρ του παντελονιού μου… Αισθάνομαι τον πούτσο σου να μεγαλώνει… και να παχαίνει…

Σε λίγο ο πούτσος σου φτάνει στα χέρια μου… προσγειώνεται με επιτυχία… με θάρρος… Χαϊδεύω την βάλανο… τα αρχίδια σου… Χαϊδεύω αργά απολαμβάνοντας την αίσθηση του πούτσου σου που σπαρταράει στις παλάμες μου… Αμέσως μετά τον πιάνω σφικτά και τον οδηγώ στο στόμα μου… Τον καταπίνω ολόκληρο. Η πείνα μου με σπρώχνει να κάνω κάτι που υπό άλλες συνθήκες δεν θα τολμούσα να κάνω… Ενώ έχω τον πούτσο σου στο στόμα μου, προσπαθώ να χωρέσω κάπου… σε κάποια γωνιά… και τα αρχίδια σου… Πιπιλίζω την άκρη… αργά… κι ύστερα πιο γρήγορα… και πιο γρήγορα… Γλείφω όλη την διαδρομή από την βάση του πούτσου σου μέχρι και την βάλανο όσο πιο γρήγορα μπορώ…

Ταυτόχρονα, ξεκουμπώνω τα κουμπιά του πουκάμισού σου… Εκθέτω το στήθος σου για να μπορέσω να παίξω και να πιπιλίσω τις ρόγες σου… μετά, αφού πρώτα τελειώσω με τον πούτσο σου… Για να μη χάνω χρόνο, ανοίγω τα πόδια μου για να καλωσορίσω τον πούτσο σου μέσα μου… Με τον αντίχειρά σου ανακαλύπτεις πόσο υγρή και έτοιμη είναι η κωλοτρυπίδα μου… και σφικτή, όπως ακριβώς σου αρέσει…

Μπορείς να μπεις… αργά… Διερευνάς τα βάθη της κωλοτρυπίδας μου με τον πούτσο σου… Τον τραβάς έξω… Τον χώνεις μέσα… Τρίβεις με την άκρη του την είσοδο της κωλοτρυπίδας μου… Στη συνέχεις, τον σπρώχνεις ξανά μέσα μου… τον πιέζεις μέχρι να πονέσω… τον κινείς… βαθιά και αργά… Αισθάνομαι σαν να βγαίνουν τα σωθικά μου βόλτα… Κινείσαι πιο γρήγορα, πιο γρήγορα…

Μαζί με τους αναστεναγμούς μου βγαίνουν και λέξεις που σ’ ενημερώνουν για το πόσο καλός πιστεύω πως είσαι… Τραβάς έξω τον πούτσο σου… τον χώνεις βαθιά μέσα μου, χαρίζοντάς μου πόνο και ευχαρίστηση… Σου ζητώ να πας πιο γρήγορα… Εννοείται ότι δεν με ακούς… Βγάζεις έξω τον πούτσο σου και τον πλησιάζεις πολύ κοντά στο στόμα μου… Ζητάς να σου πάρω πίπα… Τον κρατάς πάνω από το στόμα μου… σχεδόν απειλητικά…

Στο πρώτο γλείψιμο και στη δεύτερη ρουφηξιά, χύνεις μέσα στο στόμα μου… το γεμίζεις με το καυτό σπέρμα σου… Φτυαρίζω τον πούτσο σου και τον καθαρίζω από τα νόστιμα χύσια σου… Σπατάλησες πολλά και δεν θέλω να φανώ αγνώμων…

Ξέρεις…

Δαγκώνοντας τα χείλια

Το μωρό μου! Το μωρό μου είναι ταλαντούχο. Ευγενικό. Ερωτευμένο μ’ εμένα, μερικές φορές περισσότερο απ’ όσο είμαι εγώ μαζί του. Είναι πάρα πολύ ωραίο. Όμορφο. Δημιουργικό…

Μου αρέσει να βρίσκομαι πάντα δίπλα του. Κάθεται στο γραφείο και γράφει τις ευχετήριες κάρτες που ξέχασε να στείλει… Του τραβώ από το χέρι την πένα και την ακουμπώ κάτω για να τον φιλήσω…

«Αυτό ήταν πολύ σέξι…», μου λέει…

«Τι έγινε; Ποιο;», τον ρωτώ όσο πιο αθώα μπορώ…

«Ήταν το πιο σέξι πράγμα που μπορούσες να κάνεις…», απαντά…

«Τι έκανα;», ρωτώ, πρόθυμος να το κάνω ξανά…

«Δαγκώνεις τόσο προκλητικά το κάτω χείλος σου όταν ετοιμάζεσαι να με φιλήσεις…», απαντά… και τα μάγουλά του κοκκινίζουν… λίγο…

Δαγκώνω απαλά το κάτω χείλος μου μ’ ένα χαζό χαμόγελο…

«Κάπως έτσι;», τον ρωτώ…

«Όχι…», μου λέει σέρνοντας τα χέρια του πάνω-κάτω στη πλάτη μου… «… όταν το κάνεις ποζάροντας δεν σου βγαίνει… φαίνεται διαφορετικό…

Τον αγκαλιάζω και τον φιλώ, βάζοντας τα χέρια μου στα πυκνά καστανά μαλλιά του και πιέζοντας το σώμα μου με δύναμη πάνω στο δικό του… Κρατάμε τα χείλια μας κολλημένα. Δεν χρειάζεται να αναπνέουμε… Τραβιόμαστε απρόθυμα από αναγκαιότητα και μόνο…

«Να! Το έκανες πάλι…», μου λέει…

«Ποιο;», ρωτώ…

«Δάγκωσες το κάτω χείλος σου…», απαντά…

«Υποσυνείδητα…», του λέω…

«… τώρα το δαγκώνεις ξανά… από την άλλη πλευρά… Θεέ μου! Είσαι τόσο σέξι…», μου λέει…

Το μωρό μου συνηθίζει να φωτογραφίσει όσα πράγματα του φαίνονται ενδιαφέροντα… Επειδή δεν βρίσκει κάπου εκεί κοντά την φωτογραφική του μηχανή, χρησιμοποιεί τη συσκευή του κινητού του τηλεφώνου… Ποζάρει κι αυτός μαζί μου. Στεκόμαστε μπροστά στον καθρέφτη και χαμογελάμε… Κυλώ τα δάχτυλά μου αργά στη καμπύλη του κώλου του, τρίβω το ύφασμα του τζιν του και ακουμπώ το κεφάλι μου στον ώμο του… σε μια θέση φανταστική… Ποτέ άλλοτε δεν έχω αισθανθεί τόσο σέξι και μάλιστα χωρίς να επιστρατεύσω τίποτα από το πλούσιο ερωτικό ρεπερτόριό μου…

Τον γοητεύω με μια απλή, μικρή χειρονομία… Με μια πράξη που μπορώ να αναπαραγάγω ασύμμετρα με τα δόντια και τα χείλια μου… Μια ανεξέλεγκτη επιθυμία βγαίνει από μέσα μου, μια ευχάριστη λεπτομέρεια που κανείς δεν μπορεί να αγνοήσει… Αυτό είναι που με κάνει να αισθάνομαι σέξι…

Και μόνο γι’ αυτό μπορώ να κάνω πολλά για να τον ικανοποιήσω…

Αναρωτιέμαι αν πρέπει να του αποκαλύψω ότι όταν τον σκέφτομαι πιάνω τον εαυτό μου να δαγκώνει τα χείλια μου…

A silent night with you

The radio plays my holiday faves

It takes me back to when our love was new

Young lovers pass me by with their glow

That used to be us not so long ago

You said then

“I just want to spend a silent night with you”

With you

A silent night with you

Joy to the world, your arms kept me warm

Night after night, in such a cold world

Hear the bell strike, old pictures instead

Tell me the past is filling my head

You said then

“I just want to spend a silent night with you”

With you

A silent night with you

The radio plays my holiday faves

It takes me back to when our love was new

Lost in my daze, you slip past and say

“Take my hand, see, nothing has changed

Now or then

I just want to spend a silent night with you”

With you

A silent night with you

All is calm

All is bright.

A silent night with you – Toris Amos

Τα δώρα των Χριστουγέννων

Τα κάστανα ψήνονται στη φωτιά…

Χριστουγεννιάτικα τραγούδια ακούγονται από τα ηχεία που έχουμε τοποθετήσει σε όλες τις γωνίες του σαλονιού

Ο Λουκάς κάθεται στην αγκαλιά μου και χτυπάει παλαμάκια

«Μπαμπά…», φωνάζει…

Η μύτη του Μιχάλη είναι παγωμένη… Την χώνει στο πουλόβερ μου και την σκουπίζει… Του την αρπάζω και την τρίβω τρυφερά… Σηκώνει το χέρι του και χτυπάει τα πλήκτρα του πιάνου… του παλιού πιάνου με τα πλήκτρα από ελεφαντόδοντο που αν δεν τα πιέσει κάποιος απαλά θα φύγουν από τη θέση τους…

«Θα σας πω τα κάλαντα που τραγουδούσα μικρός στη χορωδία…», ανακοινώνει…

«Λυπήσου μας…», λέω τρομοκρατημένος και βάζω τα χέρια στα αυτιά μου… Έχω μάθει στον Λουκά να κάνει το ίδιο πράγμα ακριβώς…

Η μύτη του Μιχάλη εξακολουθεί να είναι κρύα…

«Ο μπαμπάς δεν θα τραγουδήσει…», λέω στον Λουκά… «… ευτυχώς…», συμπληρώνω…

Χαμογελώ και του χτενίζω τα μαλλιά…

Η μητέρα μου, στο βάθος της κουζίνας, πλένει τα πιάτα… Χαμογελάει ζεστά ρίχνοντας κλεφτές ματιές και στους τρεις μας…

«Η γαλοπούλα, σε λίγο θα είναι έτοιμη…», ανακοινώνει…

«Θα με βοηθήσεις να στρώσουμε το τραπέζι;», ρωτώ τον Μιχάλη…

«Ίσως… ναι…», απαντά…

«Ωραία… φέρε και γκι για τα φιλιά…», λέω…

«Λύσσαξες με τα γκι και τα φιλιά… από χθες…», λέει…

«Καλά… Άναψε τουλάχιστον τα φώτα του Χριστουγεννιάτικου δέντρου…», λέω…

«Φώτα, Λουκά…», λέει και δείχνει το στολισμένο Χριστουγεννιάτικο δέντρο…

Ο Λουκάς γελάει… Ανοίγει διάπλατα τα μάτια του…

«Θα είναι δύσκολο να κοιμηθείς απόψε με τόσα παραμύθια που έχω να σου πω…», απειλώ…

«Δεν θα χαλάσεις εσύ του παιδιού τον ύπνο…», μου λέει ο Μιχάλης…

«Πρέπει να δει τον Άγιο Βασίλη… είναι στο δρόμο και έχει φορτώσει πολλά παιχνίδια και λιχουδιές στο έλκηθρό του…», λέω όσο πιο σοβαρά γίνεται…

«Τι ακούω; Έρχονται τα παιχνίδια του Λουκά;», ρωτάει και γέρνει το κεφάλι του…

«Ναιναιναιναιναι…», λέει ο Λουκάς…

Του παραδίδω τον Λουκά και σηκώνομαι…

«Ωραίος πατέρας είσαι… Γιατί παρατάς έτσι το παιδί;», ρωτάει…

«Πάω να φέρω την κάμερα…», απαντώ…

Κατασκοπεύω έξω από το παράθυρο…

«Για να δούμε… πόσοι, άραγε, τάρανδοι θα έρθουν μαζί του…», λέω…

«Για να δούμε ποιος θα ντυθεί Άγιος Βασίλης…», μουρμουρίζει ο Μιχάλης…

Η μητέρα μου μοιράζει τα κάστανα…

«Από ένα, παιδιά… καθένας από ένα…», λέει με τη σοφία του Σολομώντα…

«Ένα…», λέει ο Λουκάς…

Τοποθετώ ένα αγνό φιλί στο κεφάλι του…

«Εγώ;», ρωτάει ο Μιχάλης…

«Για σένα ενενήντα δύο… πετσί και κόκαλο μου ήρθες…», του λέω…

Αλιεύω με το βλέμμα μου τις τυχόν αντιδράσεις της μητέρας μου…

Μου χαμογελά. Του χαμογελώ κι εγώ με αγάπη…

Αφήνω το βλέμμα μου στον Λουκά, ο οποίος περιμένει με ανυπομονησία να του καθαρίσουμε και να του προσφέρουμε ένα κάστανο για να το φάει…

Τα μάτια του Μιχάλη γέρνουν από τη νύστα. Έχει κουραστεί από το ταξίδι…

«Καλά Χριστούγεννα…», λέω και αφήνω τη ζεστασιά της ανάσας μου στο πρόσωπό του… Συναντώ τα μάτια του. Γνωρίζω ότι θα λάβω ένα φιλί στη συνέχεια…

«Καλά Χριστούγεννα… Να…», λέει…

Παύση

Ο αέρας χτυπάει απαλά τα παράθυρα του σπιτιού…

«Να κι εσύ…», λέω και του δίνω ένα φιλί με τη σειρά μου…

Κλείνει τα μάτια του…

Ο Λουκάς μιμείται την έκφρασή μου όταν δίνω φιλιά…

Σκύβω… Τον φιλώ κι αυτόν…

«Κι αυτό για τον όμορφο…», λέω…

«Νομίζω ότι ήρθε η ώρα για κάποιον να πάει για ύπνο…», διαπιστώνει η μητέρα μου κοιτάζοντας τον Μιχάλη να χασμουριέται…

Γελώ και του παίρνω πίσω τον Λουκά που κλαψουρίζει συνειδητοποιώντας πόσο γρήγορα φεύγει από αγκαλιά σε αγκαλιά…

«Έλα Λουκά ο μπαμπάς νυστάζει…», λέω…

«Δεν θα κοιμηθώ ακόμη…», λέει ο Μιχάλης

«Πήγαινε στο κρεβάτι γιατί θα σε δει ο Άγιος Βασίλης μ’ αυτή την φάτσα και θα φύγει χωρίς ν’ αφήσει τα δώρα…», προειδοποιώ…

Ο Λουκάς με κοιτάζει τρομαγμένος

«Όχι…», λέει…

Ο Μιχάλης αποκρυπτογραφεί την στενοχώρια του και επιταχύνοντας τον όποιο ρυθμό του σηκώνεται και πηγαίνει στο δωμάτιό μας… Περνώντας από μπροστά μας, μοιράζει φιλιά και μας λέει καληνύχτα…

***

Μια ώρα αργότερα κάθομαι στο προσκεφάλι του, πίνοντας ζεστό κακάο…

«Πιστεύεις ότι θα είσαι πειστικός Άγιος Βασίλης;», με ρωτάει…

«Νομίζω ότι θα τα καταφέρω…», του απαντώ…

Ρίχνω ένα βλέμμα στις χρωματιστές, τεράστιες κάλτσες που έχουμε καρφώσει στον τοίχο…

«Είχα αφήσει το γάλα στο φούρνο μικροκυμάτων… Το πήρες;», ρωτάει…

«Αν περίμενα από σένα…», απαντώ…

Απλώνει τα χέρια του και με αγκαλιάζει…

«Εσύ, δεν ήσουν που νύσταζες;», τον ρωτώ…

«Μου πέρασε…», απαντάει…

«Είσαι σίγουρος;», ρωτώ…

Σε μια πλαστική τσάντα βρίσκεται το παιχνίδι του Λουκά… Ένα πλήρες αγρόκτημα με πάνινα ζωάκια που άνετα χωράει σε μια από τις κάλτσες…

«Είμαι σίγουρος ότι θα τρελαθεί από την χαρά του με το δώρο αυτό…», του λέω…

«Σου αγόρασα κι εγώ κάτι…», μου λέει…

«Θα μου το φέρει ο Άγιος Βασίλης;», ρωτώ…

«Είναι πολύ γέρος για να σου το φέρει. Θα φροντίσω εγώ…», μου απαντά… χαμογελώντας πάνω στον ώμο μου…

«Σ’ αγαπώ…», λέω…

«Κι εγώ σ’ αγαπώ… πάρα πολύ…», ψιθυρίζει…

«Καλά Χριστούγεννα…», λέω…

Καλά Χριστούγεννα, αγάπη μου

Σε

Λαχταρώ

Απόψε

Ω

Θεέ μου!

Πως

Θέλεις

Να το κάνουμε;

Πες μου

Ξεκάθαρα

Δίχως υπεκφυγές

Πες μου

Μόνο αν μπορείς να μιλήσεις

Πες μου

Αυτά που θέλω

Όλα όσα ονειρεύομαι

Όλα όσα επιθυμεί η καρδιά μου

Εφόσον το θέλεις κι εσύ

Θα μπορέσω να σε αγκαλιάσω

Και να σε κρατήσω στα χέρια μου

Για ώρες

Μέχρι να αισθανθείς την ανάσα μου

Στο δέρμα σου

Μέχρι η καρδιά σου ν’ αρχίσει να χτυπάει

Σαν τη δική μου

Θέλω να

Κρατήσω το χέρι σου

Και να περπατήσω μαζί σου

Μέχρι τ’ αστέρια

Κι ύστερα να γυρίσουμε πίσω ξανά

Θέλω να περπατήσω μαζί σου

Μέχρι να δύσει ο ήλιος

Μέχρι ο αέρας να ανακατέψει τα μαλλιά σου

Θέλω να δω

Το χαμόγελό σου

Θέλω να σε κάνω

Να γελάς

Θέλω να σε φιλήσω μπροστά στο

Χριστουγεννιάτικο δέντρο

Θέλω να σε κοιτάζω στα μάτια

Κι εσύ να χαμογελάς

Κι εγώ να παγώσω αυτή τη στιγμή

Και να χαθώ στο βλέμμα σου

Θέλω αυτά τα Χριστούγεννα

Να ξυπνήσουμε όλες τις αναμνήσεις

Από την πρώτη μέχρι την τελευταία

Αγάπη μου!

Μου είσαι τόσο πολύτιμος

Είσαι το φως στην καρδιά μου

Αγάπη μου!

Είσαι ο πιο όμορφος άντρας

Αξίζεις τόσα πολλά και πολύ περισσότερα

Έχεις κερδίσει την καρδιά μου

Χρόνια πριν

Και θα την κρατήσεις για πολλά χρόνια ακόμα

Σ’ αγαπώ, μωρό

Και πάντα

Θα σ’ αγαπώ

Θα έχω μια θέση στην καρδιά μου μόνιμα για σένα

Δεν έχει σημασία η απόσταση

Τίποτα δεν έχει σημασία

Μόνο η αγάπη μας

Που θα είναι πάντα εδώ

Και θα μας συντροφεύει και τους δυο

Στις μοναχικές μας νύχτες

Μέχρι ν’ απολυθείς

Πάρε την αγάπη μου

Μαζί σου

Όπου κι αν είσαι

Όπου κι αν πας

Και να ξέρεις ότι εγώ

Θα είμαι πάντα εδώ

Να σου δώσω

Μια ζεστή αγκαλιά

Και ένα τρυφερό φιλί

Όταν θα έρχεσαι σπίτι

Γκι

«Τι θέλεις για τα Χριστούγεννα;», ρωτάς…

«Το μόνο που θέλω για τα Χριστούγεννα είναι… εσύ…», ανακοινώνω…

Στέκομαι και περιμένω κάτω από το γκι για να μου δώσεις ένα φιλί… Αναζητώ ένα σου βλέμμα, χαμένος σαν άγγελος που μόλις κατέβηκε στη γη…

«Μετά…», λες…

Με παίρνεις από το χέρι και βγαίνουμε έξω… Το χιονόνερο πέφτει στους ώμους μου, αφήνοντας στο μαύρο παλτό ίχνη παγωμένου λευκού… Οι μπότες μου γρήγορα γεμίζουν λάσπες… Βγάζουμε και οι δυο έξω τις γλώσσες μας και κυνηγάμε σταγόνες…

«Όποιος μαζέψει τις πιο πολλές, θα φιλήσει πρώτος τον άλλο…», προτείνω…

«Το μυαλό σου στα φιλιά το έχεις…», παρατηρείς…

Συνεχίζουμε την βόλτα… περιπλανιόμαστε… πηγαίνοντας στο πουθενά…

«Γιατί δεν με φίλησες κάτω από το γκι;», ρωτώ…

«Γιατί… έτσι…», απαντάς…

«Γιατί πιστεύω ότι σοβάρεψες και θέλεις να με φιλήσεις καθόλου;», ρωτώ…

«Γιατί είσαι ανόητος…», απαντάς…

Παραλείπεις μια από τις λακκούβες, ενώ εγώ τσαλαβουτάω και σ’ αυτή… Το χιονόνερο επιπλέει στον αέρα παρέα με νιφάδες χιονιού που πέφτουν από τον ουρανό…

«Τι θέλεις για τα Χριστούγεννα;», ρωτάς ξανά…

«Τίποτα… Εσύ είσαι ο ορισμός του καλύτερου Χριστουγεννιάτικου δώρου…», απαντώ…

Ξεδιπλώνεσαι με χαμόγελα και γέλια που βλέπω και ακούω… Αναρωτιέμαι αν θα σου αρέσει το δώρο που σου έχω πάρει… Θα σου αρέσει; Θα το βρεις μέτριο;… Καλό; Ή θα σου αρέσει τόσο πολύ που θα θέλεις να πηδήξεις στην αγκαλιά μου; Αυτά και άλλα ερωτήματα αναπηδούν στο μυαλό μου, αλλά κανένα δεν μπορεί ακόμα να απαντηθεί… Προς το παρόν με ρωτάς ξανά τι θέλω για τα Χριστούγεννα…

«… δεν έχει σημασία, μου αρκείς εσύ…», απαντώ…

Μου αρκεί να φτιάξουμε χιονάνθρωπους, τους πιο τέλειους χιονάνθρωπους στολισμένους με χαμόγελα και σκούφους και μετά να τους χαλάσουμε και να παίξουμε χιονοπόλεμο… Μου αρκεί να καθίσουμε σ’ ένα χιονισμένο παγκάκι και να φωνάξουμε από ευτυχία επειδή το χιόνι είναι τόσο μα τόσο παγωμένο… Μου αρκεί…

«Ξέρεις, δεν είμαστε στη Νέα Υόρκη που χιόνιζε μέρα παρά μέρα…», λες…

«Ξέρω… Κι αν χιονίσει;», ρωτώ…

Ηδονοβλεπτική δραστηριότητα

Ξενυχτάω τα βράδια, μόνο και μόνο για να σε βλέπω να κοιμάσαι… Συχνά, ξεχνιέμαι και σου ψιθυρίζω… Απόψε, σ’ έχει πάρει ο ύπνος ενώ διάβαζες… Έχεις αφήσει το περιοδικό με τις σελίδες ανοικτές να χαϊδεύουν το στήθος του… κι έχεις κουλουριαστεί σκεπασμένος κατά το ήμισυ με το ζεστό πάπλωμα… Ο σφριγηλός κώλος σου είναι εκτεθειμένος σ’ εμένα… Η στάση του σώματός σου είναι από τη μια ακουσίως παιδιάστικη και από την άλλη άκρως αισθησιακή… Πρέπει να την είχες σχεδιάσει πολύ καλά στο μυαλό σου αυτή τη στάση, γι’ αυτό και βγήκε τόσο πετυχημένη… Χαμογελώ κρυφά με την εξυπνάδα σου…

Βλέποντάς σε να φοράς τις κάλτσες ακόμη, αντιλαμβάνομαι κατά κάποιο τρόπο πόσο κρυώνεις όταν δεν έχεις εμένα στο πλάι σου να σε ζεσταίνω… Φυσικά, θα μπορούσα να ξαπλώσω και να σε απογειώσω (Θα απογειωθείς; Τολμάς;), αλλά μου αρέσει τόσο πολύ να σε κοιτώ… Εύχομαι να μπορούσα να ήμουν τόσο διακριτικός στις πράξεις μου έτσι ώστε να μη καταλαβαίνεις τίποτα και να μη ξυπνάς όταν σε πειράζω… Δυστυχώς δεν μπορώ να συγκρατηθώ…

Το δέρμα σου είναι χλωμό, απαλό και ανέγγιχτο… σχεδόν παρθενικό… και… Ω!… από το στόμα σου βγαίνει ένας ήχος απαλού ροχαλητού που με ξετρελαίνει… Σπρώχνεις τον κώλο σου προς το μέρος μου… προκλητικά… Δεν μπορώ να δω το πρόσωπό σου γιατί το έχεις κρυμμένο μέσα στο πάπλωμα… Αναρωτιέμαι αν έχεις ξυπνήσει και θέλεις να παίξουμε… Σου ψιθυρίζω…

«Είσαι εντάξει, μωρό μου;»

… για να δω αν θα μου μιλήσεις, αλλά παραμένεις σιωπηλός… Βρίσκεσαι σε λήθαργο…

Είμαι ενθουσιασμένος από την παρούσα, αθώα, αδικαιολόγητα τυχαία, ηδονοβλεπτική μου δραστηριότητα… Ανησυχώ που δεν μου δείχνεις περισσότερα… Τρίβεις τα πόδια σου, τα πιέζεις μαζί… με τυπικότητα… Κλωτσάς το πάπλωμα, ο κώλος σου εμφανίζεται πλήρης… Στο ύφασμα της πυτζάμας σου αποτυπώνεται η χάραξη της ρωγμής ανάμεσα στα κωλομέρια σου… Οδηγώ το βλέμμα μου στις κορυφές των μπουτιών σου… Υγραίνω τα χείλια μου με τη γλώσσα… Σιωπηλά παρακολουθώ και ανατριχιάζω σαν κυνηγός που θέλει να εξοντώσει, να σκοτώσει το θήραμα που έχει βάλει στο μάτι… Σε κοιτώ με πονηρές, βρώμικες, λαθραίες σκέψεις… Θέλω όσο τίποτα να αμαυρώσω την αθωότητά σου… Θέλω να παίξω τον πούτσο μου και να χύσω στο δέρμα σου… Θέλω να σου κάνω μια ένεση με αναισθητικό, να σε ακινητοποιήσω και να σε αγγίξω χωρίς να φοβάμαι μήπως και σε ξυπνήσω… να σε αγγίξω χωρίς να το γνωρίζεις… Θέλω να γεμίσω το στόμα σου με τον πούτσο μου και να σταματήσω την ανάσα σου μέχρι να καταλάβεις πως πρέπει να πατήσεις το κουμπί του πανικού και του εφιάλτη για να σωθείς…

Σαν βλάκας, συνεχίζω να σε κοιτώ… όμως εσύ κρύβεσαι σαν το ποντίκι από την γάτα… Σκεπάζεσαι ακόμα πιο πολύ με το πάπλωμα…

Σταματώ απρόθυμα αυτή τη παρακολούθηση… με την ελπίδα να τη συνεχίσω λίγο αργότερα…

Χαρά

Σκέψεις κολυμπούν μέσα στο κεφάλι μου…

Ένα χαμόγελο ανθίζει στο πρόσωπό σου τη στιγμή που σε πλησιάζω με σκοπό να σε φιλήσω…

Ένα «Σ’ αγαπώ» διακόπτει την αναπνοή μου… Αναπνέεις τώρα εσύ για μένα…

Η έκφρασή σου είναι απίστευτη όταν η μύτη μου τρίβει την μύτη σου…

Οι κόρες των ματιών σου διαστέλλονται στον αγώνα τους να εστιάσουν στα μάτια μου…

Το χαμόγελο της χαράς σου φέρνει ένα χαμόγελο κι από μένα για σένα…

Ο τρόπος που με κοιτάς με κάνει να θέλω να σου κάνω κακό και στη συνέχεια να σε βλάψω λίγο περισσότερο…

Αυτοσυγκεντρώνομαι, αλλά όσο κι αν προσπαθώ… δεν μπορώ…

Γλιστρώ τα χέρια μου κάτω από τα ρούχα σου…

Γίνεται αντιληπτό το πάθος μου;

Πρόθυμα αποδέχεσαι τα χάδια μου

Γλείφω το πρόσωπό σου και δεν μου κάνεις ούτε ένα παράπονο…

Χαράσσω ρυτίδες στο μέτωπό σου…

Με κοιτάς… ντροπαλά…

Οι κόρες των ματιών σου διευρύνονται ξανά βλέποντας να σε φιλώ επιθετικά…

Ενισχύω τη θέση μου στα γόνατά σου…

Ισχυροποιώ την επαφή του κορμιού μου με το δικό σου

Δεν δειλιάζω ούτε ένα λεπτό…

Χαρίζω ευγενικές πινελιές με τα δάχτυλά μου στα χέρια σου… στα πόδια σου… στα χέρια σου ξανά…

Σου σιδερώνω τον γιακά και σε φιλώ στον λαιμό λίγο προτού σου βγάλω το πουκάμισο…

Στέκεσαι γυμνός και καμαρωτός… ντροπαλός και αμήχανος…

Το χαμόγελό σου είναι απίστευτα ερωτικό…

Σου δίνω φιλιά… παντού…

Παντού;

Το κορμί σου τρέμει τη στιγμή που τα δόντια μου βυθίζονται στη σάρκα σου…

Χαμογελάς τόσο πλατιά που με κάνεις να ξεχάσω μέχρι ποιο σημείο μπορώ να φτάσω…

Ανταλλάσουμε φιλιά…

«Είμαι τόσο χαρούμενος…», μου λες…

«Το ξέρω…», σου λέω…

Εγγυημένο σεξ

Όταν κοιτώ το κορμί και το πρόσωπό σου

Συνειδητοποιώ ποιος από τους δυο μας πρέπει να καθορίσει το ρυθμό

Απλώνω το χέρι μου κάτω από τα ρούχα σου

Συνειδητοποιώ ότι έχω στην κατοχή μου τον πιο ερωτικό άντρα

Θέλω να σε ρωτήσω αν είσαι έτοιμος

Όμως εσύ δαγκώνεις ηδονικά το χνουδωτό καφετί αρκουδάκι σου

Μπορείς, αν θέλεις, να δαγκώσεις κι εμένα… όπου θέλεις… στα σίγουρα

Μπορείς ν’ αρχίσεις και τώρα…

Ρύθμισε όμως πρώτα τη ροή των σάλιων σου…

Θα πρέπει να κρατήσεις καλά τον κώλο μου

Θα πρέπει να κάνεις τις παλάμες σου καπέλα για το στήθος μου

Αν δεν κάνεις αυτά που πρέπει

Θ’ αρχίσω να παραπονιέμαι… δεν το ‘χω πολύ…

Άσε τα δάχτυλά σου να βοσκήσουν γύρω από τις ρόγες μου

Μέχρι να αισθανθείς το σώμα μου να κυματίζει

Κάνε τον πούτσο μου ένα ρολό και πιπίλισέ τον

Όπως πάντα λίγο προτού γαμηθούμε…

Σύρε το δάχτυλό σου στο ηβικό τρίχωμά μου

Δώσε μου τον οργασμό που είσαι υποχρεωμένος να μου δώσεις

Σπρώξε τον αντίχειρά σου στη μικρή κωλοτρυπίδα μου

Αν δεν το κάνεις, θα σε βγάλω στην αναφορά…

Μετακίνησε τα χέρια σου πάνω στο στήθος μου

Ξεκούρασε τον πούτσο σου στη χούφτα μου

Αργότερα δεν θα έχει καιρό για ανάπαυση

Αργότερα θα ξεκινήσει να σκάβει σε βάθος την κωλοτρυπίδα μου

Κι εγώ θα τρέμω

Και θα λέω πόσο έτοιμος είσαι

Και θα λέω πόσο πολύ σε χρειάζομαι

Σπρώξε μεθοδικά τον πούτσο σου

Και μετά χύσε

Πρέπει…

Στο μυχό της ψυχής

Καθώς μου μιλάς

Τυλίγω τα χέρια μου γύρω από το κορμί σου

Η γλυκιά, μελωδική φωνή σου φτάνει βαθιά μου

Στο μυχό της ψυχής μου της άπορης

Σε ακούω μαγεμένος, εξαπατημένος

Βρίσκοντας προφάσεις να σου δίνω φιλιά

Ω, πόσο μου αρέσει η αίσθηση του δέρματός σου πάνω στο δικό μου

Η θερμότητα του κορμιού σου

Η ζεστασιά της επιτάχυνσης της αναπνοής σου

Η απαλότητα των αναστεναγμών σου

Η επίπτωση της συγκλονιστικής εισαγωγής της γλώσσας σου στο στόμα μου

Η καρδιά μου λιώνει στο άγγιγμα των χειλιών σου

Θεέ μου! Το μυαλό μου γεμίζει αβοήθητες κραυγές

Αδυνατώ να αντισταθώ στην αποπλάνηση των ματιών σου

Ανησυχίες

Ευπρέπεια

Ήθος

Όλα χάνονται με τη βοήθεια του διαλύτη της ηδονής

Αραιώνονται στη λήθη του ποταμού της διέγερσής μας

Οι ρόγες σου σκληραίνουν…

Η κωλοτρυπίδα μου ακουμπισμένη στο όρθιο του πούτσου σου, υγραίνεται…

Ο πούτσος μου καρδιοχτυπά

Από την ανυπομονησία

Από την επιθυμία

Στα κορμιά μας μαίνεται η κόλαση του κοινού πόθου μας

Στα δροσερά, βιαστικά φιλιά σκοντάφτουν κάποιες δαγκωματιές

Από τον ιδρώτα τα ρούχα κολλάνε στις πλάτες μας

Τα τραβάμε και στη συνέχεια τα βγάζουμε

Ω! Είμαστε τρελοί!

Φωνάζουμε

Αναστενάζουμε

Κλαίμε

Υγρά ρέουν… σαν τα ποτάμια

Ιδρώτας, δάκρυα, χυμοί

Οι κραυγές μας σπάζουν το φράγμα του ήχου

Ζυμώνω και ρουφώ τον πούτσο σου

Μέχρι την τελευταία σταγόνα

Το ελιξίριο του έρωτα απελευθερώνεται

Και στη συνέχεια δίνουμε αγκαλιές ο ένας στον άλλο

Αναπνέοντας σκληρά… χαμογελώντας

Ω, πόσο καυτοί ήμασταν!

Στιλπνότητα

Είμαστε ξαπλωμένοι στο κρεβάτι και αγγίζουμε ο ένας τον άλλο… Δίχως ούτε μια ερωτική σκέψη, απροκάλυπτα αθώοι, απλώς απολαμβάνουμε ο ένας την αίσθηση του δέρματος του άλλου με τη σημαντική βοήθεια των δάχτυλών μας… Ξαφνικά, κλωτσάει το πάπλωμα, το διώχνει μακριά από το γυμνό κορμί του… Το μέτωπό του αποκτά μια μεταξένια γυαλάδα από χιλιάδες μικροσκοπικά σφαιρίδια ιδρώτα… Η θερμοκρασία του κορμιού του έχει φτάσει σε σημείο βρασμού, όπως συμβαίνει αρκετά συχνά τα τελευταία χρόνια… Σκύβω πάνω του και φυτεύω τα χείλια μου στο μέτωπό του… Με την άκρη της γλώσσας μου λαμβάνω μια δειγματοληψία από την αλμύρα που βρίσκω εκεί…

Εκθέτει το γυμνό κορμί του στο δροσερό αέρα και ακουμπάει το πρόσωπό του στο σβέρκο μου… Τρέμει, αλλά όχι από το κρύο… Τρέμει επειδή σέρνω αργά την γλώσσα μου πάνω στο δέρμα του και ταυτόχρονα μυρίζω το άρωμα της θερμότητάς του, κυρίως αυτό που προέρχεται από την κοιλάδα ανάμεσα στις ωμοπλάτες του… Στο κάτω δεξιά σημείο της σπονδυλικής του στήλης δοκιμάζω άλλη μια δόση αλμύρας… διακριτικής αλμύρας… Αλλάζω σημείο, λίγο πιο πάνω και δοκιμάζω άλλη γεύση, και τέλος τη στιγμή που σαλιώνω πίσω από το αυτί του, αφήνει να βγει από το στόμα του ένας χαμηλός αναστεναγμός. Δουλεύω με επαγγελματισμό τα δάχτυλά μου πάνω και κάτω στη σπονδυλική του στήλη, στις διακλαδώσεις των πλευρών του και μαζεύω την υγρασία που δίνει μια ξεχωριστή στιλπνότητα στο χλωμό του δέρμα…

Ενεργοποιώ ξανά τη γλώσσα μου και γλείφω το στήθος του, το δέρμα του στήθους του που είναι ιδιαίτερα αλμυρό και αρωματικό, ενώ τρέχω τα δάχτυλά μου μεταξύ των ποδιών του βρίσκοντας κάτι άλλο… βρίσκοντας μια παχύρρευστη αρωματική υγρασία… Σέρνω τα δάχτυλά μου σ’ αυτή τη νέα υγρασία και κάνω ένα διακριτικό μασάζ γύρω από την είσοδο της κωλοτρυπίδας του… Ακουμπάει τα χείλια του πάνω μου, αφήνοντας με γούστο και αξιοπρέπεια έναν θόρυβο που μοιάζει με κραυγή… Την ίδια στιγμή πιέζει τα χέρια του στο στήθος μου και αρχίζει να το τρίβει σκληρά…

Τα αποτελέσματα του οργασμού του είναι εμφανή. Το κορμί του τρέμει καθώς η υγρασία εξατμίζεται από το δέρμα του… Τον τυλίγω στην αγκαλιά του, καλύπτω σιγά-σιγά το κορμί του με το δικό μου και αυξάνω περισσότερο την θερμοκρασία του… Το κεφάλι του συνθλίβεται στο στήθος μου κι εγώ ηθελημένα διεισδύω κάποια από τα δάχτυλά μου μέσα στην κωλοτρυπίδα του… Τεντώνει το κορμί του και διπλώνει τα γόνατά του… Δίνει στον εαυτό του μια στάση σώματος που θυμίζει αυτή του νεογέννητου… Παράλληλα, μου δίνει το πιο υπέροχο πράγμα που έχει να μου δώσει: Το κορμί του

Δίνω μια τελευταία ευκαιρία στα δάχτυλά μου να βρεθούν μέσα του… Η βύθισή τους είναι πιο δύσκολη από ποτέ… Ακουμπώ ολόκληρος πάνω του… Το κεφάλι του κρέμεται εκτός του κρεβατιού… Με κοιτάζει βαθιά στα μάτια…

«Γάμησέ με…», ψιθυρίζει…

«Αυτό κάνω…», του λέω…

Ξεψυχισμένοι αναστεναγμοί και υψίφωνα βογγητά

Στέκεται στη σιωπή ενώ εγώ γδύνομαι

Το βλέμμα του ακολουθεί τη καθοδική πτήση των ρούχων μου

Καθώς μ’ ευκολία σωριάζονται στο πάτωμα, ένα-ένα…

Τη στιγμή που το σλιπ μου πέφτει κάτω, το σορτς του χαλαρώνει ήσυχα γύρω από τη μέση του και γλιστράει λίγο πιο πάνω από τα γόνατά του…

Περπατώντας προς το κρεβάτι, αισθάνομαι την αύρα του…

Τυλίγει τα χέρια του γύρω από το κορμί μου σε μια σφικτή, λάγνα αγκαλιά…

Η σκληρότητα του πούτσου του ανάμεσα στα πόδια μου γίνεται αισθητή για τους γλουτούς μου…

Με μια βιασύνη ζωώδη με ρίχνει στην άκρη του κρεβατιού…

Με τη δύναμη των χεριών του σπρώχνει το κορμί μου…

Καθώς με κρατάει καλά, προσπαθεί να στοχεύσει στο κέντρο της κωλοτρυπίδας μου…

Προτού προλάβω να αντιδράσω, ο πόνος της ωμής, βίαιης διείσδυσης κυριεύει το μυαλό μου…

Οι πνεύμονές μου αναστενάζουν…

Η φωνή μου βγαίνει βαθιά…

Πολλαπλά εγκεφαλικά επεισόδια καταστρέφουν διαδοχικά τα εγκεφαλικά μου κύτταρα…

Το νέκταρ του σπέρματός σου αρχίζει να ρέει…

Με τον τρόπο που κινείται ο πούτσος του αναγκάζει να τοιχώματα της κωλοτρυπίδας μου να παραμερίσουν… ν’ ανοίξουν…

Το συνήθη ροζ χρώμα τους γίνεται σκούρο ερυθρό…

Με γεμίζει σιγά-σιγά… μπαίνοντας όλο και πιο βαθιά μέσα μου…

Επιστρατεύει όλη του τη δύναμη…

Οι αναστεναγμοί του φτάνουν στα αυτιά μου…

Με παίρνει μια σφικτή αγκαλιά και με βοηθά νε βρεθώ στο πάτωμα…

Η νέα θέση τον βολεύει περισσότερο…

Μια μαζική επίθεση γίνεται αισθητή στον ολισθηρό διάδρομο της κωλοτρυπίδας μου…

Στην πορεία του ο πούτσος του αφήνει απερίσκεπτα σταγόνες σπέρματος…

Είναι τόσο παχύς!

Είναι τόσο σκληρός!

Είναι ένα θηρίο!

Αργά βυθίζεται στο σκοτάδι της κωλοτρυπίδας μου…

Κάθε σκληρή διείσδυση κάνει τα πνευμόνια μου να αναστενάζουν…

Φωνάζω το όνομά του…

Σηκώνω τον κώλο μου και διαβιβάζει όλο το μήκος του πούτσου του μέσα μου…

Με γεμίζει μ’ ένα σαφές ολισθηρό υγρό…

Ένα υγρό που ρέει κάτω στα πόδια μου με μια γρήγορη κίνηση σαν ποταμού…

Ο ρυθμός του αυξάνεται…

Σπρώχνει τον πούτσο του στα βάθη του κορμιού μου… όσο πιο βαθιά γίνεται… όσο πιο βαθιά μπορεί… βαθύτερα από ποτέ…

Το κορμί μου σταδιακά αλλάζει θέσεις…

Αμφιταλαντεύομαι μεταξύ μιας οριζόντιας και μιας κάθετης θέσης…

Στη συνέχεια φωνάζω ξανά το όνομά του…

Αναπνέω με δυσκολία…

Τον παρακαλώ να σταματήσει την επίθεση

Ικετεύω για έλεος…

Οι κραυγές μου γίνονται όλο και πιο δύσκολες, όλο και πιο βραχνές…

Φωνάζω: «Έλα μωρό μου, δώσε μου όσα έχεις…»

Αρχικά διστάζει…

Αποσύρει τον πούτσο του από την άνεση της κωλοτρυπίδας μου…

Το πρήξιμο της βαλάνου του αγγίζει την υγρή

…κόκκινη

… ερεθισμένη…

είσοδο της κωλοτρυπίδας μου…

Αμέσως μετά, με ταχύτητα τυφώνα

Χώνεται ξανά μέσα μου…

Πάντα σκληρός

Πάντα τεράστιος

Πάντα σαρκώδης…

Τα αρχίδια του συνταράσσουν το κάτω μέρος των γλουτών μου…

Γίνομαι ένα με το δάπεδο… ένα με το χαλί…

Η απαλότητα των τοιχωμάτων της κωλοτρυπίδας μου αγκαλιάζει την περίμετρο του πούτσου του… σφικτά…

Καίγομαι σαν φιλέτο στα κάρβουνα…

Ένα αρρενωπό άρωμα γεμίζει τον αέρα που είναι ήδη γεμάτος με ήχους ξεψυχισμένων αναστεναγμών και υψίφωνων βογγητών…

Παίζουμε εναλλάσσοντας ήχους υγρασίας και αναρρόφησης…

Το κορμί μου αισθάνεται το κορμί του…

Με μια ξαφνική κίνηση με τραβάει από τα μαλλιά

Γέρνει το κεφάλι μου προς τα πίσω…

Το πλήρες μήκος του πούτσου του, στο μεταξύ, χτυπάει την άβυσσο της κωλοτρυπίδας μου…

Ξανά και ξανά γίνεται θηρίο ανήμερο…

Σε κάθε κίνησή του τα πνευμόνια μου προδίδονται…

Η αίσθηση του παλμού του πούτσου του προκαλεί έναν τεράστιο ηφαιστειακό τρόμο…

Η κωλοτρυπίδα μου γεμίζει από τους κραδασμούς των παλμών του…

Στη συνέχεια μια ζεστή λάβα κυλάει μέσα μου…

Λευκή

Πηχτή…

Με έξαψη αναστενάζω…

Ο ιδρώτας έχει κολλήσει για τα καλά τα κορμιά μας

Είναι δύσκολο για τους μυς να χαλαρώσουν…

Με το τέλος της εκσπερμάτωσης του η κωλοτρυπίδα μου βρίσκεται σε κατάσταση υπερχείλισης…

Ένα βαρύ λαχάνιασμα βγαίνει από το στόμα του…

Το μυαλό μου αρχίζει να γεμίζει από ευτυχία…

Αισθάνομαι την είσοδο της κωλοτρυπίδας μου εντελώς διευρυμένη…

Κάνω ένα ζουμ με το βλέμμα μου στον πούτσο του και τότε καταλαβαίνω γιατί αισθάνομαι έτσι…

Αβοήθητα

Αβοήθητα…

αφήνω τον πούτσο μου να κολλήσει στον προσχεδιασμένο προορισμό του…

Βυθίζομαι ανάμεσα στα κωλομάγουλά του και στηρίζομαι στα πόδια του για να μπορώ ν’ ασκήσω την απαραίτητη πίεση…

Η εφίδρωση επιδεινώνει την κατάσταση…

Σταγόνες ιδρώτα στάζουν στο στήθος του… Σταγόνες ιδρώτα στάζουν στα μάγουλά του… στάζουν σαν δάκρυα πάνω στο γυμνό στήθος του…

Κινούμαι μέσα του με ταχύτητα.

Και δεν φοβάμαι για το πρόστιμο που τυχόν θα πληρώσω στο τέλος…

«Ήθελες γαμήσι, ε; Εγώ θ’ αποφασίσω πόσο άγριο θα είναι ή όχι…», του λέω…

Έχω δεσμευθεί γι’ αυτό…

Αβοήθητα… θα γίνω όσο κακός θέλω…

Του χαρίζω ένα πόνο στο κορμί…

Του ανάβω μια φωτιά στην κωλοτρυπίδα…

Καλλιεργώ τη σάρκα του χωρίς συγγνώμη… χωρίς λυπάμαι πολύ…

Τον γαμάω γρήγορα και λειτουργικά χωρίς να πάρω την άδειά του…

Δεν του αξίζει αυτό… έτσι, δίχως διαμαρτυρία…

Είναι εξαντλημένος…

Αναστενάζει ρυθμικά και μετράει τις διεισδύσεις μου…

Στη θέση του θα είχα χάσει τον λογαριασμό πριν από μια ώρα…

Στέκομαι στα δάχτυλά μου… πιέζω… πατώ στον προστάτη του… σκληρά… ξύνω την βάλανό μου πάνω του…

Η φωνή του έχει χαθεί, δεν μπορεί να μου μιλήσει…

Έτσι κι αλλιώς γνωρίζω τι θα ήθελε να μου πει αυτή τη στιγμή…

Με παρακαλεί με τη γλώσσα του σώματός του…

Η κωλοτρυπίδα του καταπίνει τον πούτσο μου και λίγο πριν το απόλυτο σκοτάδι γλιστράει προς τα έξω…

Κλείνω τα μάτια μου και αισθάνομαι το κορμί μου να δονείται ολόκληρο…

Με βιασύνη σέρνω τα δάχτυλά μου στη γυμνή σάρκα του…

Σαν καλός πλοίαρχος πιάνω τον πούτσο μου και τον οδηγώ στην επανένταξη…

Γρήγορα απελευθερώνω το σπέρμα μου και καταρρέω στην αγκαλιά του…

Αβοήθητα…

Ύπουλος διάβολος

Ψιθυριστές λέξεις χαϊδεύουν το αυτί μου…

Ένα… δυο… Μπάνιο, κρεβάτι, σεξ, ύπνος…

Υπακούω…

Όπως από την πρώτη φορά που άκουσα τη φωνή του…

Ω! Αυτή η φωνή του! Απαλή και επικίνδυνη με τη μια, μ’ ένα αισθησιασμό που τροφοδοτεί τη φαντασία μου με διεφθαρμένες και αμαρτωλές πράξεις…

Το μυαλό μου τυλίγεται στη μαλακή κουβέρτα των λέξεών του και ντοπάρεται το υποσυνείδητο με εικόνες ερωτικές…

Κάτι πετάει, βαθιά μέσα μου… μικρές πεταλουδίτσες που τριγυρνούν στην καρδιά μου…

Νιώθω ότι σπαρταρώ με το μέγεθος της ισχύος του…

Τεντώνω τους μυς μου, με ρηχή αναπνοή, σχεδόν νεκρή…

Οι σκέψεις ξεπετιούνται σ’ ένα παροξυσμό αισθήσεων…

Το κεφάλι μου πετιέται από τη μια άκρη στην άλλη και το βλέμμα μου εστιάζεται μέσα στα μάτια του…

Ακολουθεί μια έκρηξη… από φως και ήχο… από χρώματα και ερωτική συγκίνηση…

Η ενέργεια εξαπλώνεται στο περιβάλλοντα χώρο σαν από πλημμύρα…

Χορτάτοι αναστεναγμοί βγαίνουν από τα χείλια μου…

Σιγά-σιγά… ένα χαμόγελο ικανοποίησης εμφανίζεται στο πρόσωπό μου…

«Ωραία;», ρωτάει

«Όπως πάντα…», απαντώ…

Και πάλι, τα λόγια του γλιστράνε εύκολα στο μυαλό μου… κατρακυλάνε με τα χίλια στο κορμί μου, ψάχνονται στη γλυκιά, σκοτεινή άβυσσο της κωλοτρυπίδας μου…

Νιώθω το λείο δέρμα του να τρίβεται πάνω μου…

Ζεστά τα δάχτυλά του, σωστά τοποθετημένα, συγκλονιστικά με χαϊδεύουν…

Το ολοένα θερμαινόμενο βελούδο του πούτσου του διεγείρει τα πάντα στο πέρασμά του…

Αισθάνομαι να λιώνω σε μια πισίνα γεμάτη επιθυμίες…

Πρόθυμα παραμένω αιχμάλωτος του…

Σπρώχνει, σπρώχνει, σπρώχνει…

Οδηγεί τον πούτσο του μέσα μου ανελέητα…

Συμπληρώνει κάθε γωνιά της κωλοτρυπίδας μου… και του μυαλού μου…

Προχωρά ταχύτερα από ό, τι περίμενα…

«Χύσε…», διατάζω…

Το κορμί μου τρέμει από την συντριπτική έκσταση…

Το κεφάλι μου γέρνει προς το δικό του και οι σκέψεις γίνονται κοινές, ενιαίες… και απελευθερώνονται…

Οι λέξεις, τώρα, βγαίνουν από το στόμα του αργά… σαν κουρασμένες…

Κι όμως το μυαλό μου χορεύει ακόμα στον ρυθμό του…

Ένα προσεκτικό χαμόγελο διασχίζει τα χείλια μου

Τον ευχαριστώ κοιτάζοντάς τον σαν ύπουλος διάβολος…

Ναύτης βγήκε στη στεριά

Ναύτης βγήκε στη στεριά για περιπολία

μάνα μου, αναστέναξε όλη η παραλία

τέλειωσε η περίπολος κι ήρθε το ναυτάκι

κι έριχνε στη θάλασσα μαύρο βοτσαλάκι.

Ναύτης βγήκε στη στεριά και μπροστά μου βγαίνει

Κύριε των δυνάμεων, τι χρωστώ ο καημένος;

Μου ‘πε δυο γλυκόλογα, θέλει να κεράσει

μια βανίλια παγωτό και γλυκό κεράσι.

Ναύτης βγήκε στη στεριά και φοράει τ’ άσπρα

γέμισε το σπίτι μου κι η καρδιά μου μ’ άστρα

βγήκαμε κι ενθύμιο μια φωτογραφία

στο Χατζηκυριάκειο μέσα στην πλατεία.

Ναύτης βγήκε στη στεριά μ’ άδεια τρεις ημέρες

παραγνωριστήκαμε κι άρχισε φοβέρες

μου ‘κανε και μια σκηνή μες στην παραλία

μην κοιτάζω γύρω μου σαν περιπολία.

Ναύτης βγήκε στη στεριά – Μελίνα Κανά

Κάνοντας τα εύκολα, δύσκολα…

Σσςςςςς…

Έτσι σε ξυπνώ… ένας ήχος ίδιος με του φιδιού χύνεται στο αυτί σου…

Αποκτάς πλήρη συνείδηση στα πρώτα λεπτά του ξυπνήματος και τεντώνεις το κορμί σου… Περνάς τα χέρια από το γυμνό σου στήθος, από τους γυμνασμένους μυς του στομαχιού σου… προτάσσεις άτσαλα τα πόδια και με κλωτσάς σαν να είσαι ένα θηρίο πολυτελείας που πρέπει να μείνει μόνο του στο κρεβάτι… Προσπαθώ να σε κάνω να με κοιτάξεις… Ακινητοποιώ τους αστραγάλους σου στο στρώμα…

«Ω!», εισπνέεις με έκπληξη και η υπνηλία φεύγει όπως-όπως από πάνω σου

«Ω!», επαναλαμβάνω, μ’ ένα χαμόγελο…

«Χρειάζομαι καφέ…», λες…

«Ό, τι θες πασά μου…», λέω…

Χτυπάς τα δάχτυλά σου στα κάγκελα σαν να είναι κουδουνίστρες… Σου γαργαλάω τις πατούσες…

«Ε! Σταμάτα! Δεν είναι αστείο…», λες…

«Μου σοβάρεψες στο στρατό και δεν δέχεσαι αστεία…», λέω… χαμογελώντας…

«Τελείωσαν τα αστεία…», λες…

«Ω! Αγάπη μου…», λέω ψάχνοντας το κορμί σου… «… τα αστεία δεν έχουν καν αρχίσει…»

Με κοιτάς μ’ ένα οικείο αυταρχικό ύφος…

«Το εννοώ. Επιτέλους σοβαρέψου!», λες…

Μου δίνεις στο αριστερό μάγουλο του κώλου μου ένα εκπληκτικά δυνατό χαστούκι… Γνωρίζοντας καλά από ήχους, η ποιότητα του χαστουκιού πλησιάζει στην τελειότητα…

«Γαμήσου!», λέω…

«Να γαμηθείς εσύ…», λες…

Προσγειώνω τη παλάμη μου στο δεξί μάγουλό σου. Σχεδίαζα εδώ και πολλά δευτερόλεπτα αυτή την επίθεση… Το δέρμα του μάγουλου αλλάζει από ροζ φωτεινό σε βαθύ κατακόκκινο… Ένα κατηγορητήριο με ύβρεις είναι έτοιμο να αναβλύσει από το στόμα σου, αλλά είσαι έξυπνος άνθρωπος και γνωρίζεις ότι οι αντιδράσεις μου θα είναι απρόβλεπτες… Με κοιτάς σιωπηλός…

«Αφού κι εσύ θα γαμηθείς κι εγώ θα γαμηθώ… δεν γαμιόμαστε παρέα;», προτείνω…

«Τι ήταν αυτό που έκανες;», ρωτάς…

«Ένα χαστούκι στο χαστούκι που μου έδωσες…», απαντώ δίχως κανένα τόνο παραίτησης στη φωνή μου…

Για εγγύηση κρατώ στο χέρι μου το συντηρητικό μπόξερ που φοράς… Το δικό σου μπόξερ από τον στρατό… Ναι, το κρατώ ως προειδοποίηση… Καθόλου φοβισμένα το σέρνω προς το μέρος σου… πάνω στα χέρια και στα γόνατά σου… Αν κατεβάσεις το βλέμμα σου θα δεις μια αφύσικη διόγκωση στο καβάλο μου… Σκύβω και κλείνω το αυτί σου με το στόμα μου…

«Θυμάσαι το μήνυμα που σου έστειλα;», ρωτώ… ψιθυρίζοντας…

«Ποιο απ’ όλα;», ρωτάς…

«Αυτό που σου έγραφα πόσο καυλιάρης είσαι και πόσο θα ήθελα να σπρώξεις στο στόμα μου τον πούτσο σου… Θυμάσαι;», ρωτώ…

«Φυσικά… Το έσβησα!», απαντάς…

«Μμμμ…», λέω… σπρώχνω τα δάχτυλά μου στα μαλλιά σου, τα χωρίζω σε χούφτες… Ρίχνω το στόμα μου στο άλλο σου αυτί… «… Θέλεις να τον σπρώξεις;», ρωτώ…

«Ναι…», απαντάς…

«… θυμάσαι το άλλο την Δευτέρα; Που με ρώτησες αν τραβάω μαλακία τον πούτσο μου όταν μιλάμε στο τηλέφωνο… Θυμάσαι που με παρακάλεσες να σταματήσω;», ρωτώ… γκρινιάζοντας και σέρνω τα χείλια μου μέχρι το λαιμό σου…

«Ναι», απαντάς…

Ακουμπώ τα χείλια μου στο μάγουλό σου, στο μάγουλο που χαστούκισα πριν λίγο… Ως μια γλυκιά ανταμοιβή σου δίνω ένα φιλί… Γλιστρώ τα χέρια μου ανάμεσα στη πλάτη σου και το στρώμα, αναζητώ με τα δάχτυλά μου την απαλότητα του δέρματός σου…

«Ούτε να σε πειράξω δεν μ’ αφήνεις… γαμημένο…», λέω…

«Όχι…», λες…

«Μη μου δικαιολογείσαι…», λέω…

Ρίχνομαι πάνω σου. Πιέζω το στήθος μου στο στήθος σου… Ξέρω ότι αισθάνεσαι τις ρόγες μου σαν μικρές, σκληρές καρφίτσες… Ανεβαίνω στα πόδια σου σαν να ανεβαίνω μια σκάλα…

«Μου είπες να πάω να γαμηθώ. Σου πρότεινα να γαμηθούμε. Θέλεις να το κάνεις, έτσι δεν είναι;», λέω… «… να με γαμήσεις, γρήγορα και ξέφρενα, αργά και αισθησιακά, πιέζοντάς με, σπρώχνοντάς με, κρατώντας με ακίνητο κάτω…»

«Ένα – ένα… δεν μπορώ να τα θυμάμαι όλα…», λες…

Μένω σιωπηλός και σε κοιτώ…

«Μη φοβάσαι, θα σου τα υπενθυμίζω εγώ… Κάθε φορά που θα τελειώνεις ένα, θα σου λέω εγώ το επόμενο…», λέω…

«Είμαι σίγουρος ότι θα το κάνεις…», λες και σηκώνεις το χέρι σου στη πλάτη μου…

Κατεβάζω το χέρι μου με δύναμη στο κώλο σου…

«Γαμιέσαι…», λες… μ’ ένα βρυχηθμό…

«Λάθος λέξη…», λέω…

«Εσύ κάτι έχεις πάθει τώρα που λείπω…», λες…

«Σοβαρά;», ρωτώ… Σε ειρωνεύομαι…

Κάνω μπούκλα τα δάχτυλά μου γύρω από τον πούτσο σου… Τον σφίγγω. Με δύναμη. Σε πονάω. Το ξέρω… Από την πίεση μια πλημμύρα αίματος φτάνει στην βάλανό σου… Ο πούτσος σου πάλλεται…

«Εγώ δεν έχω πάθει τίποτα… Εσύ θα πάθεις… αγάπη», λέω…

Περιμένω να βγει μια λέξη από το στόμα σου… μια συγνώμη… να απολογηθείς για τα χαμένα λεπτά της ώρας που μ’ έχεις δίπλα σου πεινασμένο και δεν με εκμεταλλεύεσαι…

«Ναι;», ρωτάς…

Ξέρεις ότι δεν μπορείς να βοηθήσεις τον εαυτό σου… Ανεξάρτητα από τις ορέξεις σου, ο πούτσος σου συνεχίζει να πάλλεται… Πιέζω πιο πολύ τον πούτσο σου…

«Τι κάνεις;», ρωτάς…

«Ξέρω τι κάνω…», απαντώ…

«Δεν ξέρεις…», λες…

«Ξέρω…», λέω… Είμαι απόλυτος… Αδειάζω το σάλιο μου στη ρωγμή της ουρήθρας σου, σέρνω τα δάχτυλά μου, ζυμώνω τις φλέβες που διασχίζουν τον πούτσο σου που είναι πλέον στητός και άκαμπτος… Σέρνω την άκρη του δείκτη μου κατά μήκος του πούτσου σου… Ο αναστεναγμός σου είναι εμπλουτισμένος με τρόμο… Σου είναι δύσκολο πλέον να μιλήσεις…

«Τώρα μου θυμίζεις πόσο βουτυρόπαιδο είσαι…», λέω…

Θα μπορούσες να κάνεις κάτι… να με παρακαλέσεις; Να με ικετεύσεις; Να με δελεάσεις με κάτι… με κάτι άλλο;

«Λοιπόν… ναι… Θα σε γαμήσω…», λες…

Η πρότασή σου ακούγεται στα αυτιά μου σαν πυροβολισμός… Αναρωτιέμαι αν πρέπει να σε αιφνιδιάσω ή όχι…

«Δεν θέλω…», σου λέω…

«Τι;», ρωτάς…

«Δεν θα μπορούσα να σε κουράσω… Έχεις έρθει με άδεια… πρέπει να ξεκουραστείς… να ηρεμήσεις… Δεν μπορώ να σε αφήσω κατάκοιτο στα πόδια μου…», λέω… «… και το ξέρεις…»

Με κοιτάς σαν θυμωμένος. Ίσως και να είσαι… Απορώ με τον εαυτό μου. Απορώ πως καταφέρνω και καταπολεμώ τις επιθυμίες και τα θέλω μου. Πρέπει να είμαι πολύ καλός ηθοποιός τελικά…

«Και το ξέρεις… με ξέρεις… Ξέρεις ότι δεν μπορώ. Πρέπει να μείνεις ξεκούραστος…», λέω…

Είσαι έτοιμος να με στραγγαλίσεις… να με τιμωρήσεις. Πως άραγε θα με τιμωρήσεις;

«Το θέλεις το γαμήσι σου, φίλε…», λες… και κρατάς τον πούτσο σου σε όρθια, απειλητική θέση…

Δεν μιλώ γιατί δεν θέλω να αρνηθώ… Κάτι με σπρώχνει να καθίσω πάνω στον πούτσο σου… Αργά, αδυσώπητα, εκατοστό-εκατοστό, ο πούτσος σου εισχωρεί μέσα μου… μέχρι τα βάθη της κωλοτρυπίδας μου… Τον αισθάνομαι σαν γροθιά με τεντωμένους μύες…

«Σε προειδοποίησα ότι θα σε γαμήσω…», λες…

Δεν ανησυχώ πια… Κρατώ σφικτά τον πούτσο σου μέσα μου… για όσο διαρκέσει… Σπρώχνεις ξανά και ξανά, ανεξάρτητα από το πόσα εκατοστά του πούτσου σου μπορεί να χωρέσει η κωλοτρυπίδα μου… Ανατριχιάζω… Το σπέρμα σου εκτοξεύεται καυτό. Σχεδόν ταυτόχρονα χύνω κι εγώ… Δεν γελώ, αλλά δεν μπορώ να καταστείλω ένα χαμόγελο…

«Το ξέρω…», λέω…

«Λοιπόν, θα το αφήσουμε να ολοκληρωθεί έτσι;», ρωτάς…

Στηρίζομαι στον αγκώνα μου, ιδρωμένος και με την κωλοτρυπίδα μου μπουκωμένη από τα χύσια σου…

«Θέλεις να σου ετοιμάσω εκείνον τα καφέ που ζήτησες;», ρωτώ…

«Ναι…», απαντάς…

«… και μετά… βλέπουμε…», λέω…

Το θαυμαστικό!

Με προειδοποιεί πως αν δεν σηκωθώ από μόνος μου θα με τραβήξει από τα πόδια…

«Λατρεύω το χορό…», μου λέει…

«Κι εγώ τι σου φταίω;», ρωτώ… χαμογελώντας… «… Μου αρέσει ο τρόπος που κινείς το κορμί σου σαν να σε πυροβολεί η μουσική, αλλά ακόμα περισσότερο απ’ αυτό, μου αρέσει να σε κοιτώ να χορεύεις, ίσως και για όλη τη νύχτα…», συμπληρώνω…

«Αλήθεια μου λες;», με ρωτάει…

«Γιατί; Ψέματα σου λέω;», τον ρωτώ…

Με πλησιάζει… Σκουπίζει με τη γλώσσα του τα χείλια του και το πηγούνι μου…

«Σου αρέσει να με βλέπεις να χορεύω;», με ρωτάει…

«Ναι…», απαντώ… αφοπλιστικά…

«Τότε, να δούμε τι μπορώ να κάνω γι’ αυτό…», μου λέει…

Κάνει ένα βήμα πίσω και αρχίζει να τρέχει τα χέρια του πάνω-κάτω στο κορμί του… Μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα και χωρίς μουσική, κινείται αργά κάνοντας τον πούτσο μου να πάλλεται… Χωρίζει τα χείλια του και τρέχει τη γλώσσα κατά μήκος του κάτω χείλους του… Τα ασήκωτα αρχίδια του ταλαντεύονται το ίδιο αργά ενώ ο ίδιος τα χαϊδεύει… Αναστενάζει σκαρφαλώνοντας το χέρι στο στήθος του, τσιμπάει απαλά τις ρόγες του που θυμίζουν μικροσκοπικά βότσαλα… Φέρνει το άλλο χέρι του ανάμεσα στα πόδια… Πιέζει σκληρά τα γεννητικά του όργανα και κυρίως τον πούτσο του, τον οποία λίγα λεπτά πριν έγλειφα…

Αναστενάζει πιο δυνατά και τινάζει το κεφάλι του προς τα πίσω… Ξαφνικά διακόπτει το χορό του… Κάνω να σηκωθώ, αλλά θυμάμαι τη νουθεσία του «κάτω τα χέρια από μένα», και γρήγορα κάθομαι ξανά στο κρεβάτι… Τα χέρια του φυλάσσουν με ζήλο τον πούτσο του… Αναπνέει σκληρά και ετοιμάζεται για ένα συμπληρωματικό πρόγραμμα… Τα μάτια μου βρίσκονται σε διαφορετικό επίπεδο από τα δικά του… Τα χρησιμοποιώ για να ανακαλύψω για ποιο λόγο το κορμί του είναι τόσο όμορφο, είτε ντυμένο, είτε γυμνό… Το βλέμμα μου γλιστράει στο λείο δέρμα και προσγειώνεται σ’ ένα μικρό διάδρομο πάνω στο τρίχωμα του εφηβαίου του που είναι περιποιημένα τοποθετημένο για να αναδεικνύει το μέγεθος του πούτσου του…

Τα δάχτυλά του δεν λένε να υποχωρήσουν από τον πούτσο του…

«Ωωωωωωχχχ…», αναστενάζει και συνεχίζει με ήχους που συνήθως βγάζει όταν γαμιόμαστε…

Αποφασίζω να βάλω στην άκρη την ευπρέπειά μου, να την πετάξω από το παράθυρο… Ξύνω το στήθος μου κάτω από το V της μπλούζας μου και με μια ξαφνική κίνηση την βγάζω και την αφήνω να πέσει στα πλακάκια του δαπέδου… Τα χέρια του κινούνται πλέον σε ολόκληρο το κορμί του… Ξεκινούν από τον πούτσο του, κατευθύνονται στο στήθος του και πηγαίνουν πίσω πάλι… Σφίγγουν και στύβουν τα αρχίδια του… Χαρίζουν ένα χρώμα κόκκινο φωτεινό στις ρόγες του και στη συνέχεια χαράσσουν το δέρμα του αφήνοντάς με να τον κοιτώ μ’ ένα εξαγριωμένο βλέμμα καύλας… Ανοιγοκλείνει τα μάτια του και μου χαμογελά… Πλησιάζει και ρίχνει το βλέμμα του μπροστά στο τζιν μου… Γλείφει τα χείλια του και μιμείται με το δάχτυλό του τη θέση του πούτσου μου μέσα στα σλιπ που φορώ…

Το στόμα μου θέλει πότισμα και ο πούτσος μου πονάει από την καύλα… Τζιν και σλιπ κατεδαφίζονται μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα… Ο πούτσος μου ξεχωρίζει σαν ένα θαυμαστικό για να τονίσει την διάθεσή μου μπροστά στο καταπληκτικό θέαμα που μου προσφέρει… Σύντομα βρίσκομαι εγώ στη θέση να χαϊδεύω τον εαυτό μου… Και οι δυο λαχανιάζουμε… Κινούμαι αργά προς την κατεύθυνση του… Ο πούτσος μου απέχει τώρα μόλις λίγα εκατοστά μακριά από την είσοδο της κωλοτρυπίδας του… Κάτι πρέπει να δώσω σύντομα, όσο πιο σύντομα γίνεται… Με μια έκρηξη κραυγής από τα χείλια του, θάβω τον πούτσο μου μέσα του… Ακούω τον ιδρώτα του να πέφτει στο πάτωμα σαν μια αρχέγονη μορφή θυσίας… Με σπασμωδικές κινήσεις προσπαθεί να με σταματήσει, να μου κόψει τον ρυθμό… Δύσκολα σταματά κάτι που έχει ήδη ξεκινήσει… Αφήνω τον πούτσο μου να προχωρήσει βαθιά… Η κωλοτρυπίδα του κάνει μια χαψιά τον πούτσο μου… τον κατασπαράζει… Αισθάνομαι ότι είμαι θύμα μιας δίνης… Ένας βρυχηθμός εκτοξεύεται από τον λαιμό μου, δίχως να εμποδίζει τη θέση του πούτσου μου μέσα του…

Με ομαλές κινήσεις και σκληρή αναπνοή συνεχίζω…

«Μμμμμμμ…», αναστενάζει και μ’ ευχαριστεί που εξακολουθώ να εργάζομαι πυρετωδώς κάνοντας βόλτες μέσα στην κωλοτρυπίδα του…

«Ω… ω… ωωω… ωωωχχχχ… Ναιιιιιιι…», φωνάζει…

Ολόκληρο το κορμί του τρέμει… Το σαρώνω με το βλέμμα μου και ένα χαμόγελο εμφανίζεται στο πρόσωπό μου… Χαμογελώ αυτάρεσκα σαν μια γάτα που μόλις έχωσε τη γλώσσα της στην κρέμα… Και χωρίς άλλη σκέψη ή κουβέντα… χύνω…

«Περίμενε…», μου φωνάζει…

Τίποτα δεν μπορεί να σταματήσει κάτι που έχει ξεκινήσει… Το σπέρμα μου γλιστράει μέσα του και σαν τον καπνό φεύγει από την είσοδο της κωλοτρυπίδας του… Είμαι πεπεισμένος πως θ’ αργήσουμε να πάμε στο μπάνιο μετά…

Δυο σωροί ιδρωμένοι

Καθώς έρχεσαι προς το μέρος μου, κοιτάζω έντονα τον πούτσο σου που κινείται απαλά πέρα δώθε σε κάθε βήμα σου… Χαζεύω σε τέτοιο βαθμό που σχεδόν δεν αισθάνομαι την αυξανόμενη διόγκωση του πούτσου μου μέσα στο παντελόνι μου… Δεν σταματώ να σε σκέφτομαι γυμνό… δεν σταματώ να σκέφτομαι τον πούτσο σου στο χέρι μου… ξανά…

«Εδώ είμαστε…», μου λες…

«Επιτέλους…», σου λέω…

«Περίμενα να μου πεις κάτι περισσότερο…», μου λες…

«Κλείσε πρώτα την πόρτα…», σου λέω…

Χαμογελάς… με αρπάζεις και με τραβάς σφικτά στην αγκαλιά σου… Τα κορμιά μας πιέζονται το ένα στο άλλο… Με φιλάς βαθιά… Το αριστερό σου χέρι παίρνει θέση στη μέση μου, ενώ το δεξί σου τυλίγεται γύρω από τον λαιμό μου… Η γλώσσα σου χορεύει πάνω στα χείλια μου και η δική μου χορεύει στη πίστα της δικής σου γλώσσας… Ο πούτσος σου ασφυκτιά μέσα στο παντελόνι σου και ο δικός μου είναι έτοιμος να σπάσει τα δεσμά των κουμπιών που τον κρατάνε φυλακισμένο… Έτσι όπως με αγκαλιάζεις μπορείς να αισθανθείς τις ρόγες μου να πατάνε στη μπλούζα σου…

Με ακουμπάς στο τραπέζι της κουζίνας και ετοιμάζεσαι να μου κατεβάσεις το παντελόνι, ενώ εγώ ξεκουμπώνω το πουκάμισό μου… γρήγορα…

«Άγγιξέ με, σε παρακαλώ… Το θέλω τόσο πολύ…», σου λέω…

Τα χείλια σου αφήνουν φιλιά στον λαιμό μου, ενώ με βοηθάς να βγάλω το πουκάμισό μου, τελικά… Τα χέρια σου ψαχουλεύουν τη γυμνή σάρκα μου, ψαχουλεύουν στα τυφλά… αργά… και κάθε τόσο εντοπίζουν ενδιαφέροντα πράγματα στη γύρα τους… Σε μια βαθιά ανάσα που παίρνω το παντελόνι μου σωριάζεται στα πόδια μου… Τα χείλια σου δίνουν φιλιά στο στήθος μου… φιλιά και σάλια… Τραβάς τις ρόγες μου ανάμεσα στα δόντια σου… τις δαγκώνεις απαλά…

Συμπιέζω και αποσυμπιέζω το παντελόνι σου… Ανοίγεις το φερμουάρ και περιμένεις να στραγγίξω τον πούτσο σου… Ω! Είναι τόσο σκληρός… Τον χρειάζομαι μέσα μου… εδώ… εκεί που τώρα με αγγίζεις… Γρήγορα φτάνεις ανάμεσα στα πόδια μου… Το σλιπ σου είναι μούσκεμα… η σφοδρή επιθυμία σου είναι εμφανής… Μου προσφέρεις τον πούτσο σου σκληρό, δωρεάν, χωρίς να μπω καν στον κόπο να σου τον χαϊδέψω… Έτσι υγρός όπως είναι μπαίνει και προχωρά εύκολα ανάμεσα στα ολισθηρά τοιχώματα της κωλοτρυπίδας μου… Και οι δυο αναπνέουμε απότομα, λίγο πριν δώσουμε ο ένας στον άλλο αυτά που έχουμε να δώσουμε…

Ανασηκώνεις ελαφρά το κορμί σου και χώνεσαι μέσα μου…

Με πιάνεις από τους ώμους, σκληρά, με τραβάς μέσα σε μια παθιασμένη αγκαλιά…

«Σε θέλω τόσο άσχημα… σε θέλω τώρα…», μου λες…

«Δείξε μου πόσα σημαίνω για σένα…», σου λέω…

Βγάζεις την μπλούζα σου… Αναρωτιέμαι για ποιο λόγο τόση ώρα την είχες ξεχάσει… Το γυμνό δέρμα σου πιέζεται στο δικό μου… Με ενθουσιώδεις κινήσεις… γρήγορες κινήσεις, προχωράς μέσα μου… Ο πούτσος του είναι εμποτισμένος με τους γλυκούς χυμούς της κωλοτρυπίδας μου… χυμούς που αποτελούνται από σάλιο με ανάμειξη λιπαντικού… Παρά τις προσπάθειές μου, δεν μπορώ να ελέγξω τις κραυγές μου… Μου φαίνεται πως βγαίνουν χωρίς την θέλησή μου… Τα γρυλίσματα, οι αναστεναγμοί δυσκολεύουν την αναπνοή μου… Τίποτα δεν είναι πιο σημαντικό για μένα αυτή τη στιγμή από την ένωσή μου μαζί σου…

Γαμώτο! Το έχεις!

Κινείσαι μέσα μου με απίστευτη ταχύτητα… Αισθάνομαι τον πούτσο σου ν’ αφήνει οιδήματα μέσα μου… Η προσπάθειά σου με εξαντλεί… Δεν μπορείς να σταματήσεις με τίποτα… Δέρμα στο δέρμα, γλιστράμε ο ένας στον άλλο… λαχανιάζεις με ενθουσιασμό… ο πούτσος σου είναι έτοιμος να εκραγεί…

Σε κοιτώ στο πρόσωπο… Θυμίζεις ζώο… Μοιάζεις με τον διάολο… Είσαι ζεστός, ιδρωμένος… Λίγο προτού χύσεις χώνεις τον πούτσο σου όσο πιο βαθιά μπορείς μέσα μου… Σχεδόν αμέσως ξεκινά να κυκλοφορεί το σπέρμα σου στο εσωτερικό μου… αναβλύζει … καυτό… Σχεδόν ταυτόχρονα αισθάνομαι το κορμί μου να ανατριχιάζει… Καταρρέεις πάνω μου κι εγώ πάνω στο τραπέζι… Γινόμαστε δυο σωροί ιδρωμένοι που αναπνέουν βαριά κλέβοντας φιλιά ο ένας από τον άλλο… Τα κορμιά μας συγκλονίζονται από κύματα ευχαρίστησης… Σιγά-σιγά ανακτούμε τις αισθήσεις μας και βοηθάμε ο ένας τον άλλο να ντυθεί… Όσο σε ντύνω, φιλώ το γυμνό δέρμα σου…

«Πιστεύω να σου άρεσε…», μου λες…

«Το πάμε πάλι από ένα σημείο που δεν το θυμάμαι καλά;», σε ρωτώ…