Love in July

Η επιστροφή του λάφυρου

«Δως το μου…», μου λέει…

Είμαι ξαπλωμένος στο κρεβάτι κι έχω το μποξεράκι του δεμένο γύρω από τον λαιμό μου σαν ζεστό κασκόλ… Κάθεται και σηκώνεται… Κάθεται και σηκώνεται… σαν παγιδευμένο ζώο σε κλουβί… Και μετά μου επιτίθεται… χτυπώντας με… τσιμπώντας με… Δεν αντιδρώ, ούτε υποχωρώ… κρατώ δεμένο το μποξεράκι του στον λαιμό μου… Κάθε τόσο πέφτει πάνω μου και φέρνει κοντά στο πρόσωπό μου το δικό του έτσι ώστε να μπορώ να αισθανθώ την ζεστασιά της ανάσας του… Αναστενάζω και γρυλίζω… διαδοχικά… Σηκώνω το κεφάλι μου, ελπίζοντας να πιάσω τα χείλια του και να του δώσω ένα καυτό και παθιασμένο φιλί…

Συνήθως μου το επιτρέπει…

Αλλά όχι πάντα…

Αυτό είναι ένα μέρος του παιχνιδιού

Μου χουφτώνει τα αρχίδια έως ότου κραυγάσω…

«Δως το μου…», μου λέει ξανά…

«Με τίποτα… είναι λάφυρο…», του λέω…

Κι αυτό είναι μέρος του παιχνιδιού… Να με παρακαλάει κι εγώ να τον αγνοώ…

Οι παλάμες του, αρχικά, και τα δάχτυλά του, στη συνέχεια… γλιστρούν πάνω στο κορμί μου… Αγωνίζομαι να κρατήσω δεμένο το μποξεράκι του γύρω από τον λαιμό μου… Η εναλλακτική λύση είναι τον βάλω σε μια διαδικασία να διεκδικήσει αυτό που θέλει… να τον βάλω σε μια δοκιμασία… Τον κοιτάζω στα μάτια… Μου φαίνεται ότι πρέπει να δείξω επιείκεια στην περίπτωσή του… Η συμφωνία στα βλέμματά μας αναγνωρίζει την πραγματικότητα της κατάστασης… Καταρρέω στον θερμό εναγκαλισμό του…

Του επιστρέφω το μποξεράκι του και μαζί του δίνω την αγάπη μου… και το κάνω έτσι με όλη την καρδιά μου, την αγάπη, την εμπιστοσύνη… Πλησιάζει το στόμα του στο δικό μου και με φιλάει… συναρπαστικά, ασυνήθιστα… αφήνοντάς με απόλυτα έκπληκτο… Αισθάνομαι ένα ρεύμα ευδαιμονίας να με χτυπάει, κατόπιν ένα ρίγος στην πιο ευχάριστη μορφή του… Με κομμένη την ανάσα, ασθμαίνω…

Μου παρουσιάζει μια υγιή και ιδιαίτερα προκλητική στύση, ως απάντηση στην ευγενική χειρονομία μου να του επιστρέψω το μποξεράκι του… Απαιτεί να αναρριχηθώ καβάλα πάνω του και να του δείξω την αφοσίωσή μου… και την προθυμία μου να τον ικανοποιήσω… Δεν θα έπρεπε να το απαιτήσει… Είναι υποχρέωσή μου να το κάνω… Είναι επιθυμία μου… Εντούτοις, πρέπει να πάρω οδηγίες για τις κινήσεις μου… Ευχάριστα, τοποθετούμαι πάνω στον πούτσο του και τον αφήνω να γλιστρήσει μέσα μου… Με πιάνει από τα χέρια και υπαγορεύει την κάθε κίνησή μου… Με κοιτάζει στα μάτια και μου ψιθυρίζει… τα συναισθήματά του…

Χαμογελώ και προσθέτει στο χαμόγελό μου το χαμόγελό του… Τα μάτια μου δεν αφήνουν ούτε μια στιγμή τα δικά του…

«Γιατί μου το έδωσες πίσω τόσο εύκολα;», με ρωτάει

«Εδώ σου δίνω την καρδιά μου, το μυαλό μου, την ψυχή μου… δεν θα σου έδινα κάτι που στο κάτω-κάτω είναι δικό σου;», του απαντώ…

«Σ’ αγαπώ… τρελέ…», μου λέει…

Αυτό το σ’ αγαπώ αντηχεί σε όλο το δωμάτιο… διαψεύδοντας αυτά που φοβάμαι ή έτσι τουλάχιστον μου φαίνεται εμένα…

«Κι εγώ σ’ αγαπώ…», του λέω… Θα του το έλεγα, έτσι κι αλλιώς…

Εσύ φταις για όλα

Επιτέλους! Μετά από τόσο καιρό, βλέπουμε πλέον τις θερμοκρασίες που κάνουν τον σκοτεινό, θλιβερό χειμώνα μια δυσάρεστη ανάμνηση… Εντελώς ξαφνικά, εδώ και δύο ημέρες, η ζέστη είναι έντονη, ακόμα και στη σκιά. Αν δεν είχα υποσχεθεί να τελειώσω μια εικονογράφηση για τη δουλειά, θα ήθελα αυτό το Σαββατοκύριακο να πηγαίναμε να κάνουμε το πρώτο μας μπάνιο στη θάλασσα. Χθες το βράδυ, βάλαμε τον Λουκά να κοιμηθεί νωρίς-νωρίς, και στρατοπεδεύσαμε στη βεράντα με τις ξαπλώστρες μας, με μπόλικη παγωμένη βότκα και τη μουσική ν’ ακούγεται διακριτικά… Το φεγγάρι είχε κλέψει κάτι από το χρώμα του ήλιου… ένα χρώμα που το διατήρησε μέχρι και λίγα λεπτά μετά τα μεσάνυχτα…

Πιστεύω ότι τώρα το καλοκαίρι που θα βλέπω το μωρό μου να κυκλοφορεί ημίγυμνος, θα καυλώνω μαζί του κάθε στιγμή… Αυτό συνέβη και χθες βράδυ. Καθόμασταν ο καθένας στην ξαπλώστρα του και αγγίζαμε ο ένας τα δάχτυλα του άλλου… Άφησα το ποτήρι με την βότκα στο πάτωμα και προσπάθησα να του αρπάξω τον πούτσο που εξείχε από το σορτσάκι του…

Μου χαμογέλασε…

«Είσαι ασυγκράτητος…», μου ψιθύρισε…

«Εσύ φταις…», του είπα…

Ακούμπησα το χέρι μου στο στήθος του… Τσίμπησα μια-μια τις ρόγες του και τις χάιδεψα έως ότου σκληρύνουν… Οργάνωσα αμέσως έναν διαγωνισμό ως προς ποια από τις δυο θα σκλήρυνε πρώτη… Παράλληλα στο μυαλό μου επεξεργαζόμουν σχέδια για το πώς θα επιτεθώ στον πούτσο του… Ήταν προφανές ότι αυτό ήταν το ζητούμενο… Έτσι όπως ήταν ξαπλωμένος, εκτοξεύτηκα και προσγειώθηκα πάνω του…

«Εκτός από ασυγκράτητος, είσαι και τρελός…», μου είπε…

«Εσύ φταις γι’ αυτό…», του ψιθύρισα…

Εκείνη τη στιγμή αισθάνθηκα την ανάσα του σαν ένα μικρό, γλυκό αεράκι… Πίστεψα ότι ήμουν πάνω σε κατάστρωμα πλοίου και ταξίδευα με προορισμό το νησί μας… Μια γκριμάτσα πόνου που είδα στο πρόσωπό του, μου θύμισε ότι καθόμουν πάνω στον πούτσο του… άτσαλα… Δεν είχα σχεδιάσει την επίθεσή μου έτσι ακριβώς, αλλά δεν με πείραξε και τόσο… Κύλησα τον κώλο μου προς τα πίσω και απελευθέρωσα τον πούτσο του… Τον τέντωσα προς το μέρος μου αν και λόγω στύσης είχε χάσει την ελαστικότητά του…

Την ίδια στιγμή κατάλαβα πως η ξαπλώστρα δεν μπορούσε να κρατήσει το βάρος και των δυο μας… Ήδη τα ένα… το μπροστινό πόδι, είχε γύρει επικίνδυνα… Σκέφτηκα να αδιαφορήσω… Δίνοντας σημασία σε κάποια πράγματα, χάνεις στο τέλος την ουσία των πραγμάτων… Επέστρεψα στην προηγούμενη θέση μου, λικνίζοντας τον κώλο μου ακριβώς πάνω στον πούτσο του… Δεν θα μπορούσα να πω τι πραγματικά συμβαίνει, άλλωστε θα το καταλάβαινε αργά ή γρήγορα… Οι σκέψεις διαλύθηκαν αμέσως μόλις ο πούτσος του διαπέρασε το κορμί μου… μόλις ο πούτσος του εξαφανίστηκε μέσα μου, μέσα στην κωλοτρυπίδα μου…

Για μια στιγμή απέσυρε τον πούτσο του και ένιωσα να πιέζει τον σαλιωμένο αντίχειρά του στα τοιχώματα της κωλοτρυπίδας μου… Αμέσως μετά γλίστρησε τον πούτσο του ξανά μέσα μου… Τα γρυλίσματά μου και ο ρυθμικός παλμός του πούτσου του άλλαξαν άρδην την ατμόσφαιρα…

Το να γαμιόμαστε στη βεράντα είναι ένα γεγονός σπάνιο, αλλά μας ικανοποιούσε και τους δυο… αρκετά… Οι κινήσεις του ήταν προσεκτικές, σαν να γνώριζε ότι η ξαπλώστρα μόλις που μας άντεχε… Μόνο όταν εκσπερμάτωσε… πέσαμε φαρδιά-πλατιά στο πάτωμα…

«Εσύ φταις και γι’ αυτό…», του ψιθύρισα… για να τον προλάβω…

Σαν πούπουλο

Το δέρμα του είναι τόσο απαλό… Με βάζει στο κρεβάτι σαν να είμαι πούπουλο και με φιλάει στο πρόσωπο… τρυφερά… Αισθάνομαι τα χέρια του, σε ετοιμότητα, να γλιστράνε πάνω στους ώμους μου… Με φιλάει στο ένα μάγουλο και κάνει το ίδιο πράγμα και με το άλλο… Με σηκώνει και με αφήνει να πέσω ξανά στο κρεβάτι… Με φιλάει στον λαιμό… Αισθάνομαι την ανάσα του, κρύα, σαν τον αέρα του χειμώνα… Ανατριχιάζω… Με φιλάει και με ζεσταίνει… Τον φιλάω και του ανακατεύω τα μαλλιά… Χαμηλώνω το βλέμμα μου και συνειδητοποιώ ότι φορώ μόνο το σλιπ μου… Ούτε που κατάλαβα πότε μου έβγαλε το παντελόνι… Κοκκινίζω… Με πιάνει από το πηγούνι και με φιλάει για μια ακόμη φορά…

«Μη κοκκινίζεις αγάπη, είσαι τόσο όμορφος κι έτσι…», μου λέει… βγάζει το πουκάμισό του και πετάει τα αθλητικά παπούτσια του στη γωνία…

«Εκπλήσσομαι με την ταχύτητα που αναπτύσσεις όταν είναι να με γδύσεις…», του λέω…

Χαμογελάει…

Του δίνω ένα φιλί στο στήθος… στο κέντρο, λίγο πιο χαμηλά από το σημείο της καρδιάς… της καρδιάς του που χτυπάει τόσο δυνατά… Συνεχίζω φιλώντας το στομάχι του… Με κοιτάζει και χαμογελάει… Αρπάζω το παντελόνι του και το κατεβάζω… Αρπάζει το σλιπ από το λάστιχο και μου το κατεβάζει…

Ανατριχιάζω…

Τοποθετεί το στόμα του στο στήθος μου… Τυλίγει τα χέρια του στη μέση μου και με φιλάει… Παίζω με τις μπούκλες του… Παίζω με τις γωνίες του προσώπου του… Απασχολώ τα ακροδάχτυλά μου…

Μετακινούμαι προς το κέντρο του κρεβατιού. Το ίδιο κάνει κι αυτός… Τον κρατώ στην αγκαλιά μου και αναπνέω την μυρωδιά του… Τον φιλώ και με φιλάει ξανά… και ξανά… και ξανά… Τώρα είναι η σειρά μου να του κατεβάσω το μπόξερ. Ο ιδρώτας που φεύγει από το μέτωπό μου χτυπάει τον ώμο του…

Φιλώ τα γλυκά χείλια του και τον ρίχνω στο κρεβάτι αγκαλιάζοντάς τον…

Φιλάει το σημείο πάνω από την καρδιά μου και μου φαίνεται ότι φιλάει την ίδια την καρδιά μου…

Σκαρφαλώνω πάνω του και τον φιλώ στα βλέφαρα… αργά…

Τον φιλώ στα μάγουλα…

Κλείνει τα μάτια του…

Αγκαλιάζω το κεφάλι του…

Δοκιμάζοντας τα πάντα

Γλιστράει το χέρι του κατά μήκος του πούτσου μου, κι εγώ παραμένω ήσυχος… τόσο ήσυχος… απίστευτα ήσυχος… Αναζητά τα πιο ευαίσθητα σημεία του πούτσου μου και βρίσκοντάς τα, τα σημειώνει στο μυαλό του μήπως και τα ξεχάσει την επόμενη φορά… Σε κάθε κίνησή του είναι προσεκτικός… Μ’ ευχαριστεί με κάθε δάχτυλό του… Πλησιάζω και τον φιλώ… Γλιστράει το δάχτυλό του από την βάση μέχρι την άκρη, κι εγώ ανατριχιάζω… Κάθε χάδι του είναι καλύτερο από το προηγούμενο… Δοκιμάζει τα πάντα… Πηδάει με τα δάχτυλά του πάνω στον πούτσο μου… Πηδάει και με τα τέσσερα… γιατί με το πέμπτο προσπαθεί να τον κρατήσει…

«Λυπάμαι…», μου λέει και σταματάει…

«Έλα, δεν έγινε τίποτα…», του λέω και χαμογελάω…

«Είναι ιδρωμένο το χέρι μου και γλιστράει… δεν μπορώ…», μου λέει…

«ΟΚ…», του λέω…

«Μπορώ να του δώσω ένα φιλί όμως… Στα φιλιά τουλάχιστον τα καταφέρνω καλύτερα…», μου λέει…

Του χαϊδεύω το κεφάλι…

Γονατίζει…

Ακούω την ανάσα του λίγο προτού ακουμπήσει τα χείλια του στο μπούτι μου… Βγάζει την γλώσσα του και σέρνοντας την, την οδηγεί στον πούτσο μου… Φτάνοντας στην βάλανό μου την σαλιώνει… την πνίγει κυριολεκτικά στα σάλια… Τινάζει την γλώσσα του πάνω σε κάθε κομμάτι του πούτσου μου… Γλείφει μια ποσότητα διάφανου σπέρματος που κυλάει από την ουρήθρα μου… Σφίγγει με τα χείλια του την βάλανό μου… Ρουφάει το πηχτό υγρό που βγαίνει από τον πούτσο μου… Μ’ έναν αναστεναγμό, σταματάει…

Του χαϊδεύω το κεφάλι και αμέσως μετά γλιστρώ τα δάχτυλά μου στα χείλια του… Σκύβω και τον φιλώ… Για τα επόμενα λεπτά αφήνουμε τα χείλια μας ενωμένα… τ’ αφήνουμε να τρίβονται… Τα μάγουλά μας κοκκινίζουν…

«Ήπιες τα πάντα…», του λέω…

«Σωστά…», μου λέει…

«Το κατάλαβα… Το στόμα σου μυρίζει… βρωμιάρη…», του λέω και χαμογελώ…

Τα δόντια του πιάνουν τα χείλια μου…

Τα χέρια του πιάνουν την μέση μου…

Ανοίγω το στόμα μου και τον αφήνω να χώσει μέσα την γλώσσα του…

Απαλά του την δαγκώνω και τον ακούω να αναστενάζει…

Τα σάλια του, ανακατεμένα με το σπέρμα και τα δικά μου σάλια, κυλούν από το στόμα του και σκεπάζουν τα χείλια μου… Αναζητούν ένα άνοιγμα για να σιγουρέψουν τη νέα θέση τους… Δεν μπορώ να τον απογοητεύσω… Με αποφασιστικότητα ρουφώ τα υγρά του… με προθυμία…

Ο πούτσος του αγγίζει τον δικό μου…

Κρατάμε τις αναπνοές μας…

Ο πούτσος του σηκώνεται και συναντά τον δικό μου… στο ίδιο περίπου ύψος…

Με μια ανάσα καταρρέω πάνω του…

Το αντικουνουπικό κερί

Ξαπλωμένοι κάτω από το φως που χαρίζει απλόχερα το αντικουνουπικό κερί, ψιθυρίζουμε ο ένας στον άλλο…

… ερωτόλογα

Το κορμί μου ανασηκώνεται σε κάθε πέρασμα του χεριού του από πάνω μου…

Το χρυσό της καδένας που κρεμιέται ο βαπτιστικός του σταυρός καίει απαλά το δέρμα γύρω από τον λαιμό του… αφήνοντάς του σημάδια…

Η βάση του σταυρού ακουμπά στην άκρη του σηκωμένου πούτσου μου…

Τα χέρια του αρπάζουν το δέρμα της πλάτης μου, αφήνοντας ένα μικτό καμβά από σημάδια και γρατσουνιές…

Και οι δυο χανόμαστε στην ευχαρίστηση που οι ίδιοι δημιουργούμε

Τα χείλια μας ανακατεύονται όπως τα πολύχρωμα ελαιοχρώματα…

Θέλω να του δώσω τα δικά μου χρώματα

κι αυτός θέλει το ίδιο για μένα…

Μπροστά στην επικείμενη σύγκρουση…

… εγκαταλείπουμε τις προσπάθειές μας… κι εγώ… κι αυτός…

Ηρεμούμε…

Χαλαρώνουμε…

Τον αγαπώ έτσι όπως είναι…

… ελπίζω το ίδιο κι αυτός…

Στο αμυδρό φως του δωματίου

Το φως στην κρεβατοκάμαρα είναι αμυδρό και από τα δόντια σου που λάμπουν καθώς μου χαμογελάς, καταλαβαίνω πόσο με θέλεις… Είναι το είδος του χαμόγελου που σημαίνει τόσα πολλά για μένα… Σηκώνομαι. Κάνω ένα βήμα πίσω και γδύνομαι… Έτσι όπως στέκομαι, αισθάνομαι το χέρι σου στη μέση μου… Χαμηλώνω το βλέμμα μου. Δεν μπορώ να δω τίποτα άλλο παρά μόνο το χαμόγελό σου… και τα μάτια σου… Σκύβω για να σε φιλήσω… όπου… όπου… όπου σε πετύχω… Αναστενάζεις διακριτικά για να σε ακούω. Σκύβω ακόμα πιο πολύ… σε πετυχαίνω στα χείλια, τα οποία και δαγκώνω με τα δόντια μου… Στηρίζομαι στους ώμους σου… Τα δάχτυλά σου προσεγγίζουν το δέρμα μου… Γονατίζω… Ο δείκτης και ο αντίχειράς σου ψαχουλεύουν το πρόσωπό μου… Χαμογελώ και γλείφω τα πρησμένα από τα φιλιά μου χείλια σου… Χαμογελάς και με φιλάς κι εσύ… Ανοίγω το ένα και μοναδικό κουμπί της μπλούζας σου και προσπαθώ να σου την βγάλω… Σηκώνεις ψηλά τα χέρια σου και η μπλούζα γίνεται παρελθόν… Έτσι όπως κάθεσαι στην άκρη του κρεβατιού κάνω τα πάντα για να συρθώ πάνω σου… αργά, εξετάζοντας την ένταση του χαμόγελού σου… Χαϊδεύω τα πόδια σου, τρίβω τα γόνατά σου… Ο αντίχειράς σου γλιστράει στα χείλια μου… γλιστράει πάνω στην γλώσσα μου… Τα σάλια μου στάζουν στα δάχτυλά σου… Τρίβω τα ακροδάχτυλά μου στον καβάλο σου και σε κοιτώ στα μάτια για να καταλάβω πως αισθάνεσαι… Προσεκτικά σου ανοίγω τα κουμπιά του παντελονιού σου και σου το κατεβάζω… Αισθάνομαι έναν ζεστό κνησμό καθώς τα μάτια και τα δάχτυλά μου πέφτουν στον πούτσο σου… Σκαρφαλώνω πάνω σου… Τα χέρια σου με τραβούν πάνω στο κορμί σου… Πιάνομαι από τις μπούκλες σου… Προσπαθώ να κρατήσω κολλημένο το κεφάλι σου στο στήθος μου… Η αναπνοή σου γίνεται βαριά…

Μου χαμογελάς και απλώνεις τα χέρια σου στο κεφάλι μου… Τα δάχτυλά σου γλιστρούν στα μαλλιά μου… Παρακάμπτω το εμπόδιο του ποδιού σου και κάθομαι πάνω στο στομάχι σου… Σταματώ για μια στιγμή και σε κοιτώ… επίμονα… Με πιάνεις από τους αστραγάλους και ανοίγεις τα πόδια μου… Στηρίζεις τα χέρια σου στα γόνατά μου… Και οι δυο αναπνέουμε γρήγορα και βαριά καθώς τρίβεις το στήθος σου στο στήθος μου… Αναστενάζουμε…

Γρυλίζουμε…

Το κεφάλι του πούτσου σου έρχεται σε επαφή με την ζεστασιά και την πλαστή υγρασία της κωλοτρυπίδας μου… Με πιάνεις από τους καρπούς και με κρατάς καθώς ο πούτσος σου γλιστράει μέσα μου… βαθιά μέσα μου…

Αναστενάζεις και κλείνεις τα μάτια…

Η κωλοτρυπίδα μου συμπιέζει κάθε εκατοστό του πούτσου σου που έχει χωρέσει μέσα μου…

Αναστενάζω δυνατά… βγάζω προς τα έξω τον πιο τέλειο αναστεναγμό που προδίδει την ικανοποίησή μου… Με κοιτάζεις τόσο αδιάκριτα στα μάτια. Ακούς την ταχύτητα της ανάσας μου… Ο πούτσος σου με αλέθει, αργά στην αρχή… κάνοντάς με να αναστενάζω χωρίς διακοπή… Στη συνέχεια ο ρυθμός σου αλλάζει… χρωματίζεται… Αρχίζω να κραυγάζω… Κλείνεις τα μάτια σου και εκπέμπεις σύντομα βογγητά, ο ήχος της κραυγής μου σκεπάζει τους δικούς σου ήχους…

«Πιο σκληρά…», φωνάζω…

Χαμογελάς κι ανοίγεις τα μάτια σου… Αφήνεις τους καρπούς μου και τυλίγεις τα χέρια σου γύρω από τον λαιμό μου… Χαμογελώ και στη συνέχεια γελώ… ευχαριστημένος…

«Ό, τι θέλεις εσύ…», μου λες…

Η φωνή σου είναι βραχνή και χαμηλή, ο μόνος ήχος που ακούγεται ήσυχα μέσα στο δωμάτιο… Ανοίγω κι εγώ το στόμα μου και αφήνω να βγουν αδύναμα βογγητά… Είμαι έντονα ανταγωνιστικός άνθρωπος… Γρατσουνίζω βαθιά το δέρμα σου… Καταφέρνεις να ψιθυρίσεις κάτι και να μου χαμογελάσεις, ξανά… μ’ εκείνο τα χαμόγελό σου… Ο πούτσος μου με σφυροκοπά… Το κορμί μου τινάζεται… Τα χέρια μου κινούνται σε κάθε κατεύθυνση στη προσπάθειά μου να σε αρπάξω απ’ όπου μπορώ… Με κρατάς από τους ώμους για να συγκρατήσεις τους σπασμούς μου και… χύνεις… Η γρήγορη αναπνοή σου ηρεμεί σιγά-σιγά… Ιδρωμένοι χαμογελάμε ο ένας στον άλλο… Χαμογελάμε και οι δυο…

Μια μικρή ευχαρίστηση

Το μυαλό μου έχει αδειάσει… Δεν θυμάμαι γιατί είμαι ακόμα εδώ, στο σπίτι, δίπλα σου… ενώ θα έπρεπε να είμαι στο γραφείο… Δεν θυμάμαι τίποτα, αντιθέτως, αισθάνομαι πολλά… Δαγκώνω το κάτω χείλι μου και το πιέζω με τα δόντια μου… Χαρίζω ο ίδιος στον εαυτό μου την ευχαρίστηση ενός μικρού πόνου σε μια στιγμή που δεν περιγράφεται με λόγια… Με το ένα μάτι μισάνοικτο και το άλλο κλειστό, σαν μόλις να έχω ξυπνήσει από ένα όνειρο, εστιάζω στο πρόσωπό σου… Μου είναι δύσκολο να αναπνεύσω από το στόμα, μόνο να εισπνεύσω από τη μύτη μπορώ… Απλώνω το χέρι μου πίσω από το κεφάλι σου. Το αφήνω εκεί για να αισθανθώ την απαλότητα του χνουδιού στον αυχένα σου…

Μου χαμογελάς…

Αυτό το χαμόγελό σου πατάει ένα μυστικό κουμπί και η συμπεριφορά μου αλλάζει… άρδην… Γλιστρώ τα δάχτυλά μου από τον αυχένα σου μέχρι τον λαιμό σου και πέφτω πάνω σου. Σε φιλώ με πάθος… Τα δάχτυλά μου από τον λαιμό σου καταλήγουν στην πλάτη σου… Σε πιάνουν απαλά από τη μέση… πτυχώνονται στο λάστιχο που συγκρατεί τη πυτζάμα που φοράς… Σε κάθε φιλί που σου δίνω, πιέζω περιστασιακά πρώτα τα ένα και στη συνέχεια το άλλο σου κωλομέρι…

Μ’ ένα συνοπτικό φιλί στα χείλια και με τα λιγοστά σάλια που βγαίνουν από το στόμα μου, χώνω την γλώσσα μου στο δικό σου στόμα… Τυλίγω τα χέρια μου γύρω από το κορμί σου, σε φέρνω στην αγκαλιά μου και πιέζω το κορμί μου στο κορμί σου… Τα χείλια μου ενώνονται με τα δικά σου. Δαγκώνω το κάτω χείλι σου και σου χαρίζω τον πόνο που ένιωσα κι εγώ λίγο πριν…

Με μια μουντή γκριμάτσα έκπληξης, φεύγεις από την αγκαλιά μου και πέφτεις ανάσκελα στο κρεβάτι… Μου χαμογελάς ξανά… Ένα κουνούπι τριγυρίζει πάνω από τα κεφάλια μας…

Ελπίζω να θυμηθώ την επόμενη φορά να ρυθμίσω το ξυπνητήρι. Μόνο αυτό μπορεί να μου θυμίσει την ώρα που πρέπει να ξυπνήσω…

I feel for you

Baby, baby, when I look at you

I get a warm feeling inside

There’s something about the things you do

That keeps me satisfied

I wouldn’t lie to you, baby

It’s mainly a physical thing

This feeling that I got for you, baby

It makes me wanna sing

I feel for you

I think I love you

I feel for you

I think I love you

Baby, baby, when I lay wit’ you

There’s no place I’d rather be

I can’t believe, can’t believe it’s true

The things that you do to me

I wouldn’t lie to you, baby

I’m physically attracted to you

This feeling that I got for you, baby

There’s nothing that I wouldn’t do

I feel for you

I think I love you

I feel for you

I think I love you

I think it’s love

I feel for you

I think it’s love

I feel for you

I think I love you

I feel for you

I think it’s love

I feel for you – Duke Special

Σαν χάδι γάτας

Το μωρό μου κι εγώ ξαπλώσαμε στο κρεβάτι, λίγο μετά τα μεσάνυχτα… Για να είμαι ειλικρινής δεν ήθελα ή καλύτερα δεν είχα όρεξη για γαμήσι… Το είχα χορτάσει τόση τη προηγούμενη ημέρα, όσο και κατά τη διάρκεια της σημερινής ημέρας και αισθανόμουν τόση κούραση που με απέτρεπε από το να πληγώσω τη στενή κωλοτρυπίδα του μικρού μου αγοριού με τον πούτσο μου… Κάτι όμως μέσα μου με σπρώχνει να τον πειράξω… Κάτι μέσα μου με σκανδαλίζει να μην τον αφήσω παραπονεμένο απόψε… Απλώνοντας το χέρι μου προς το μέρος του και συγκεκριμένα πάνω στις μπούκλες του, παρατηρώ τον τρόπο που αυτές κινούνται κάτω από το άγγιγμά μου… Τα γρυλίσματα και οι στεναγμοί του με ενημερώνουν πως απολαμβάνει το χάδι μου… Θέλω να τον πειράξω λίγο… λίγο ακόμα…

Αθώα… τυλίγω το χέρι μου γύρω από το πόδι του και αγκαλιάζω στοργικά το στήθος του… Αφήνω το χέρι μου να περιπλανηθεί πάνω στο στήθος του… στους ώμους του… στα πλευρά μου… Τα νύχια μου καρφώνονται μέσα στη σάρκα του… όχι βαθειά… απαλά… σαν νάζι γάτας… καρφώνονται στη σάρκα του κατά περιόδους… Η αναπνοή του γίνεται πιο βαριά και μπορώ να αισθανθώ τον πούτσο του που σκληραίνει κάτω από το ύφασμα του σλιπ του… Γλιστρώ το χέρι μου κάτω… χαμηλά στο πόδι του… το αφήνω να κυλήσει στο εσωτερικό του ποδιού του, από το γόνατο μέχρι ψηλά στο μπούτι… το αφήνω να κυλήσει απαλά πάνω από τον πούτσο του…

«Σου έχω πει πόσο λατρεύω τον πούτσο σου, μωρό μου;», τον ρωτώ…

Του κατεβάζω το σλιπ… ελαφρά… Πρέπει πάση θυσία να δω… να αντικρύσω τον πούτσο του σε όποια κατάσταση κι αν είναι… Πρέπει να τον δω και ίσως να τον γλύψω… Μόνο για μια στιγμή… Καβαλικεύω το πόδι μου πάνω στο στήθος του… του φιλώ το στομάχι… το κέντρο του στομαχιού του… τον αφαλό του… Το κεφάλι του πούτσου του απέχει ελάχιστα εκατοστά από το σημείο που φιλώ… Δεν τον αγνοώ… Τυλίγω το χέρι μου γύρω από τη βάση του και τρέχω τη γλώσσα μου πάνω στη βάλανό του κι έπειτα κατά μήκος του πούτσου του… Χαμηλώνω το στόμα μου ώστε να τον πάρω ολόκληρο μέσα μου… Είναι τόσο σκληρός που δεν μπορώ να τον βάλω ολόκληρο στο στόμα μου… Κινώ το κεφάλι μου πάνω-κάτω… προσπαθώ να συγκρατήσω το αίμα μέσα στις φλέβες του σφίγγοντας τη βάση του πούτσου του… Επειδή του είχα πει πως είμαι κουρασμένος και τώρα το αναιρώ εν μέρει, δεν έχω το κουράγιο να τον κοιτάξω στα μάτια ενώ του παίρνω πίπα, αναρωτιέμαι αν θα με κοιτάει αυτός… αν θα κοιτάζει πως του παίρνω πίπα… Αναρωτιέμαι…

Συνεχίζω… προχωρώντας τα χέρια μου πάνω στο κορμί του… Πειράζοντάς τον… Τα νύχια μου σκάβουν τώρα τη περιοχή γύρω από τις ρόγες του… Το στήθος του είναι υγρό από τον ιδρώτα και οι ρόγες του σκληρές… Η αναπνοή του ακούγεται βαριά… Παίζουμε το παιχνίδι της γάτας και του ποντικιού μεταξύ του στόματός μου και του πούτσου του… Αν και κουρασμένος δεν μπορώ να αντισταθώ στον πειρασμό του πάντα ετοιμοπόλεμου πούτσου του μωρού μου…

Δεν του παίρνει πολύ να χύσει… Κρατώ έναν τόσο τέλειο ρυθμό που ακόμα και ανοργασμικός υπουργός θα έχυνε με ορμή μέσα μου… Επιλέγει να χύσει μέσα στο στόμα μου και πουθενά αλλού. Μπορώ να αισθανθώ το σπέρμα του να γεμίζει το στόμα του και ν’ ακούσω τα βογγητά του που γεμίζουν το δωμάτιο… Ένα χάδι του στα μαλλιά μου, επιβεβαιώνει την ικανοποίησή του… την ικανοποίησή του γι’ αυτή τη λαμπρή βραδιά έστω κι αν του πήρα μόνο μια βιαστική πίπα.

Κοντά σου

Κοντά σου δεν αχούν άγρια οι ανέμοι.

Κοντά σου είνε η γαλήνη και το φως.

Στου νου μας τη χρυσόβεργην ανέμη

ο ρόδινος τυλιέται στοχασμός.

Κοντά σου η σιγαλιά σα γέλιο μοιάζει

που αντιφεγγίζουν μάτια τρυφερά

κ’ αν κάποτε μιλάμε, αναφτεριάζει,

πλάι μας κάπου η άνεργη χαρά.

Κοντά σου η θλίψη ανθίζει σα λουλούδι

κι’ ανύποπτα περνά μέσ’ στη ζωή.

Κοντά σου όλα γλυκά κι’ όλα σα χνούδι,

σα χάδι, σα δροσούλα, σαν πνοή.

“Κοντά σου”, από την ποιητική συλλογή της Μαρίας Πολυδούρη “Οι τρίλλιες που σβήνουν”

Ακόμα ένας ερωτικός γύρος

Καθόμαστε στις αντίθετες άκρες του κρεβατιού κρύβοντας ο ένας από τον άλλο τις σκέψεις μας… Τα μάτια του μωρού μου λάμπουν, πάνω από τα χείλια του υπάρχει μια γυαλάδα από τον ιδρώτα, η στύση του πούτσου του είναι τόσο εντυπωσιακή που θα μπορούσε να είναι εμφανής από ένα χιλιόμετρο μακριά και ικετεύει τη προσοχή μου… Αγωνίστηκα σκληρά να κρατήσω τα χέρια μου πάνω στο κρεβάτι και όχι πάνω στον πούτσο μου, άλλωστε μετά από τέσσερεις συνεχόμενες εκσπερματώσεις, δεν πιστεύω να υπήρχε κι άλλο σπέρμα για να μπορέσω να χύσω…

Αναπνέαμε μαζί… ταυτόχρονα, με αποτέλεσμα να ακούγεται μόνο μια αναπνοή… Ακουμπώντας τα χέρια μου στο κρεβάτι, διαπίστωσα πως τα σκεπάσματα ήταν βρεγμένα από τον ιδρώτα και τα χύσια μας και αυτό έπρεπε να με ανησυχήσει μιας και μετά τη συναυλία που πρόκειται να πάμε, δεν θα έχω ούτε εγώ, ούτε το μωρό μου, το κουράγιο να αλλάξουμε σεντόνια , και το αποτέλεσμα θα είναι να κοιμηθούμε αργά το βράδυ πάνω σε σπέρματα όσο κι αν αυτά θα έχουν, σίγουρα, στεγνώσει…

Σηκώνομαι από το κρεβάτι, στέκομαι για λίγο όρθιος και του γνέφω να πλησιάσει… Στο μεταξύ κάθομαι σε μια καρέκλα στη γωνιά του δωματίου και αρπάζοντας μια πετσέτα που βρισκόταν απλωμένη στο πίσω μέρος της καρέκλας, σκουπίζω τον πούτσο μου, ο οποίος χαλαρός, κυματίζει στον αέρα…

Το μωρό μου πλησιάζει κρατώντας στα χέρια του ένα προφυλακτικό τυλιγμένο σ’ ένα φύλλο αλουμινόχαρτου… Έκπληκτος διαπιστώνω πως το συγκεκριμένο προφυλακτικό είναι το ίδιο που φορούσε το μωρό μου λίγα λεπτά πριν όταν με γάμησε για τελευταία φορά… Το αρπάζω μέσα από τα χέρια του και το απλώνω όσο πιο προσεκτικά μπορούσα πάνω στον πούτσο μου μιας και ήταν ήδη ξετυλιγμένο…

Είχαμε πει να πάμε όσο το δυνατό πιο νωρίς στο χώρο της συναυλίας αφού προβλεπόταν να γίνεται χαμός τόσο από τους διοργανωτές όσο και από τους ρυθμούς προπώλησης κυρίως των τελευταίων οκτώ ωρών… Από την άλλη δεν μπορούσα να αγνοήσω τη διάθεση του μωρού μου να υπάρξει ακόμα ένας ερωτικός γύρος δίνοντάς μου, μάλιστα, τον ενεργητικό ρόλο… Η χρήση του προφυλακτικού, μάλιστα, θα απέκρυπτε τη ποσότητα του σπέρματός μου κι έτσι θα είχα το κεφάλι μου ήσυχο… Απλά, του είπα να στηθεί στα τέσσερα και κρατώντας με τα δάχτυλά μου ανοιχτή τη στενή, συνήθως, κωλοτρυπίδα του, ξεκίνησα να βυθίζω τον πούτσο μου έως ότου τον εξαφανίσω μέσα του… Αισθάνθηκα πως τραβούσε τον πούτσο μου μια άγνωστη, αόρατη δύναμη, κρυμμένη βαθειά μέσα στην κωλοτρυπίδα του… Αναπνέοντας ελαφρώς βαθύτερα συνέχισα να τον γαμάω ακούγοντας τον Mika να τραγουδάει από το ραδιόφωνο…

Doom da da di da di Doom da da di da di

Everybody’s gonna love today,

Gonna love today,

gonna love today.

Everybody’s gonna love today,

gonna love today.

Anyway you want to,

anyway you’ve got to,

Love love me, love love me, love love.

Οι μυς της κωλοτρυπίδας του στράγγιζαν τον πούτσο μου πιστεύοντας πως θα άφηνε πάνω τους τα χύσια του, αγνοώντας την ύπαρξη του προφυλακτικού… Όταν έχυσα, αποσύνδεσα προσεκτικά τον πούτσο μου από την κωλοτρυπίδα του και άφησα στο μωρό μου να μου βγάλει το προφυλακτικό που είχε γεμίσει σπέρμα, αλλά δεν ήταν τόσο βαρύ όσο ο ίδιος θα ήθελε… Χρησιμοποιώντας την ίδια πετσέτα που χρησιμοποίησα κι εγώ πριν, μου σκούπισε τον πούτσο στεγνώνοντάς τον από κάθε υποψία σπέρματος και στη συνέχεια μου σκούπισε τόσο τα μπούτια μου όσο και τη βουβωνική μου περιοχή…

Προς το παρόν ήμασταν έτοιμοι να ξεκινήσουμε να ντυνόμαστε… Πάνω στο κομοδίνο βρισκόταν τα εισιτήρια που είχα βγάλει για την συναυλία σε διακεκριμένες θέσεις ώστε να φανώ γενναιόδωρος απέναντι στο μωρό μου… Συμφωνήσαμε να γαμηθούμε ξανά όχι σήμερα το βράδυ, αλλά αύριο το πρωί και δίνοντας από ένα φιλί ο ένας στον άλλο συνοδέψαμε στα φωνητικά τον Mika μιας και το τραγούδι τελείωνε…

Doom da da di da di Doom da da di da di Doom da da di da di Doom da da di da di.

Doom da da di da di Doom da da di da di Doom da da di da di Doom da da di da di.

Doom da da di da di Doom da da di da di Doom da da di da di Doom da da di da di.

Μιχάλη… σ’ αγαπώ

Το κερασάκι στην τούρτα

Είναι ξαπλωμένος στο πλάι και παρακολουθεί μια ταινία στην τηλεόραση καθώς σηκώνω το πίσω μέρος της μπλούζας του και του τρίβω την πλάτη και τους ώμους… Ακούω τον αναστεναγμό του και συνεχίζω… ο στόχος μου είναι ν’ απασχοληθώ με κάθε μυ του… Τραβώντας ελάχιστα προς τα κάτω τη πυτζάμα του, τρίβω απαλά το πιο χαμηλό σημείο της πλάτης του… Είμαι σίγουρος πως δεν θα έχει καμία αντίρρηση αν του τραβήξω λίγο… λίγο ακόμα πιο κάτω την πυτζάμα…

Συνεχίζω να του κάνω μασάζ για περίπου τριάντα λεπτά… Τα δάχτυλά μου αρχίζουν να κουράζονται… το ίδιο κι αυτός… Γυρίζει ανάσκελα και του δίνω ένα φιλί στο μέτωπο… Διστάζω να του κλείσω την τηλεόραση. Προσωπικά μπορώ να λειτουργήσω και με ανοικτή την τηλεόραση, δεν έχω κανένα πρόβλημα… μπορώ να κρατήσω τον έλεγχο…

Συνειδητοποιεί ότι θα τον υποβάλλω στο βασανιστήριο να μη δει για μια ακόμη φορά το τέλος μιας ταινίας… Μου χαμογελά… Μέσα στο μπόξερ μου, ο πούτσου μου καταβάλει απεγνωσμένες προσπάθειες να δηλώσει τη παρουσία του… Ποικίλουν οι αφορμές για να καυλώσω, αλλά το αποτέλεσμα είναι πάντα το ίδιο…

Του στέλνω μια αγκαλιά και τον τυλίγω με τα χέρια μου… Πρέπει να αισθάνεται θαυμάσια στην αγκαλιά μου… Γουργουρίζει σαν χορτάτη γάτα… Μιας και ο πούτσος μου δεν έχει κερδίσει ακόμα ύψος, κερδίζω χρόνο, χαϊδεύοντας το κορμί του και δίνοντάς του φιλιά… Παραδίδει το κορμί του στα φιλιά… Τον φιλώ στον λαιμό, στους ώμους και στο στήθος… Τρέχω τα δάχτυλά μου στα πόδια του κι έπειτα κάτω από τα μπούτια του… Με τόσα χάδια και με τόσα φιλιά, κανένας άντρας δεν μπορεί να μείνει ασυγκίνητος…

Εμπειρικά βρίσκω την είσοδο της κωλοτρυπίδας του, μιας και τα μάτια μου είναι απασχολημένα στα δικά του… Με τραβάει από τα μπράτσα και αναρριχάται πάνω μου… Αντιστέκομαι αρχικά να τον κρατήσω, αλλά τον βοηθώ να σκαρφαλώσει… Τα δάχτυλά μου τρίβουν την κωλοτρυπίδα του, με τον τρόπο που αγαπά… αργά, μεθοδικά… Τον κοιτώ στα μάτια για να του δείξω πόσο τρυφερός και ευαίσθητος είμαι… Το κορμί μου τραντάζεται σαν να είμαι έτοιμος να χύσω…

Βγάζω το μπόξερ μου και δίνω την ευκαιρία στον πούτσο μου να πειράξει την κωλοτρυπίδα του… Δεν μου φέρνει αντίρρηση… Γλιστρώ πιο βαθιά τον πούτσο μου μέσα του και τον ακούω να λαχανιάζει δυνατά… Αρπάζεται με δύναμη από τα μπράτσα μου και με τραβάει πιο κοντά του… Κάνει μια κίνηση, απολύτως περιττή, μιας και ήμουν περισσότερο πρόθυμος από ποτέ να έρθω πιο κοντά του, βυθίζοντας μέχρι το απροχώρητο τον πούτσο μου…

Για να του μείνει αξέχαστη η εμπειρία, κινώ με τέτοιο τρόπο τον πούτσο μου έτσι ώστε να φανεί ότι διέρρηξε την κωλοτρυπίδα του… Αρχίζω να αναπνέω με ταχύτητα και να αναστενάζω ταυτόχρονα… Είμαι έτοιμος να χύσω, αλλά δεν θέλω να είμαι μόνος μου… Τα δάχτυλά μου σκάβουν την σάρκα του καθώς αναστενάζω από ευχαρίστηση…

Το κορμί μου τρέμει ολόκληρο… τινάζεται… Όλη η ενέργεια κρύβεται μέσα στην κωλοτρυπίδα του… Γλιστρώ μέσα του τον πούτσο μου… τον γλιστρώ σκληρά… Τρίβω τον αντίχειρά μου γύρω από την είσοδο της κωλοτρυπίδας του… Ο παλμός στην οσφυϊκή περιοχή μου αρχίζει να γίνεται ανεξέλεγκτος… Χύνω και λερώνω το στομάχι του… Καλύπτω όλες τις γραμμώσεις και τις λακκούβες του κορμιού του με τα χύσια μου… Όλα, τα πάντα… καλύπτονται από ζεστό, αχνιστό σπέρμα…

Τον κοιτάζω…

Δείχνει ευχαριστημένος…

Τον σκουπίζω και μου λέει πόσο θαυμάσιος είμαι… μου λέει πόσο όμορφα αισθάνθηκε… Ίσως και να υπερβάλει, αλλά αυτό που ξέρω εγώ είναι πως πριν ξεκινήσουμε να ερωτοτροπούμε το κορμί του ήταν επιθυμητό σαν βανίλια… και μόλις ήρθα εγώ, πρόσθεσα κρέμα σοκολάτα και το έκανα πιο νόστιμο… Η εκσπερμάτιση μου ήταν απλά το κερασάκι στην τούρτα…

Η δύναμη της φυσικής επαφής

Μου χαμογελάει γενναιόδωρα, λαμπερά… καθώς περπατώ γύρω-γύρω του και στέκομαι μπροστά του… Με κοιτάζει προσεκτικά καθώς τον κοιτάζω κι εγώ… Τα μαλλιά του είναι αχτένιστα, πυκνά και κυματιστά… Είμαι σίγουρος ότι προηγήθηκαν ώρες διασκέδασης με τον Λουκά… Τα μάτια του λαμπιρίζουν όσο με κοιτάζει… Τα μακριά, λεπτά δάχτυλά του προσπαθούν να βάλουν σε τάξη τις μπούκλες του… να σώσουν την κατάσταση… Ο αντίχειρας και το πρώτο δάχτυλό μου ακουμπούν το πηγούνι του και το ανασηκώνουν για να δω καλύτερα τα μάτια του καθώς μου χαμογελάει… Η ομορφιά του με χτυπάει, αλλά είμαι πια συνηθισμένος… Αντέχω…

Έρχομαι από πίσω του και προσέχω τον τρόπο που κολλάει η μπλούζα στο δέρμα της πλάτης του… προσέχω τις μπούκλες του που ακουμπούν σχεδόν στους ώμους του… Βάζω τα χέρια μου εκεί και στέκομαι… Σκύβει το κεφάλι του και με κοιτάζει μέσα από τον καθρέφτη… Τα μαλλιά του πέφτουν προς τα εμπρός… ένα μέρος τουλάχιστον, μια και τα περισσότερα, στο πίσω μέρος του κεφαλιού του, διατηρούν την επαφή τους με τα δάχτυλά μου… Θα μπορούσε να αισθανθεί την πίεση των χεριών μου στους ώμους του… οι παλάμες μου πιέζουν με δύναμη το δέρμα του… Σκύβω και μυρίζω τη φρέσκια, πρωινή μυρωδιά του…

«Να κόψω μια μπούκλα σου να την έχω μαζί μου στη δουλειά;», τον ρωτώ…

Δεν περίμενα ποτέ από τον εαυτό μου να ρωτήσει κάτι τέτοιο. Ήλπιζα να πω κάτι άλλο, αλλά αυτό μου βγήκε από το στόμα… αυτό, το «κάτι διαφορετικό»…

«Με τίποτα… καλά… μόνο την άκρη…», μου απαντά…

Του ανακατεύω περισσότερο τα μαλλιά…

«Σε δοκίμαζα… Έχω τόσα ενθύμια από σένα πάνω μου…», του λέω…

Μου χαμογελά…

«Τι θα κάνεις; Πως θα περάσεις την ημέρα σου;», τον ρωτώ… για να σιγουρευτώ…

«Θα παίξω με τον Λουκά, αν θα βγάλει ήλιο ίσως να βγούμε και μια βόλτα…», μου απαντά…

«Προτιμώ να μείνετε μέσα. Δεν μπορώ να σκέφτομαι μήπως συμβεί τίποτα…», τον συμβουλεύω…

«Και τι να κάνουμε μέσα;», με ρωτάει…

«Να δείτε την κηδεία του Michael Jackson… δεν ξέρω, κάτι θα βρεις να κάνετε μέσα…», του απαντώ…

Προσπαθώ να είμαι προσεκτικός για να μη φανεί ότι τον καταπιέζω… δεν ξέρω αν τα καταφέρνω, γι’ αυτό επιστρατεύω το χαμόγελό μου… Έχω διαπιστώσει ότι όταν του χαμογελώ, μπορώ να περάσω οτιδήποτε θέλω μ’ έναν τρόπο… φιλικό, υπερβολικά εύκολο… Ίσως να παίζει ρόλο, πιο πολύ, και ο τρόπος που τον κοιτάζω…

Όσο μιλάμε, τον παρατηρώ να με παρακολουθεί με προσοχή. Καμιά φορά νιώθω ότι είναι δύσκολο να συμβαδίζουν οι συμβουλές μου με την συμπεριφορά του… κι αυτό όχι γιατί ο Μιχάλης είναι μικρότερος από εμένα και περισσότερο ελκυστικός, αλλά γιατί τα ξεσπάσματά του με αποσυντονίζουν…

Σκύβει το κεφάλι του και μ’ αφήνει να τρέξω τα δάχτυλά μου ανάμεσα στις μπούκλες του… Συγκλονίζομαι από το γεγονός πως ένα τόσο απλό άγγιγμα με κάνει να συγκινούμαι τόσο πολύ…

«Καλά… αν βγάλει ήλιο, πάτε μια βόλτα έξω… πάτε στο πάρκο…», του λέω…

«Προσεκτικά όμως, ε;», με ρωτάει και χαμογελάει…

«Προσεκτικά… πάντα προσεκτικά…», του απαντώ…

Ραμφίζω το μάγουλό του και ετοιμάζομαι να φύγω για το γραφείο… προσπαθώ να τον αγκαλιάσω, αλλά οι παλάμες μου έχουν μουδιάσει από την τριβή τους στα μαλλιά του… Η προσωπικότητά μου κυλιέται στο δάπεδο σαν φίδι… Έχω αργήσει, αλλά στέκομαι ακόμη εκεί… Αισθάνομαι τόση συγκίνηση για να πάρω τα χέρια μου από πάνω του… Του λέω σε πέντε γλώσσες «Σ’ αγαπώ…» και του κάνω ένα πρόχειρο και βιαστικό διαγωνισμό γνώσεων για να διαπιστώσω τι κατάλαβε απ’ αυτά που του είπα…

Δεν ζητά πολλά κι εγώ θέλω να του δώσω τόσα πολλά… Προς το παρόν μένω σ’ αυτή τη φυσική επαφή που είναι αρκετή για να χαμογελώ ευτυχισμένος όλη μέρα… να χαμογελώ… ανόητα…

Είσαι το καλοκαίρι

Τον τελευταίο καιρό, όταν κυριολεκτικά πίνω κάθε ίχνος που παράγει το κορμί σου

μεθώ… ζαλίζομαι… σαν να πίνω μια δωδεκάδα μπουκάλες βότκα

Μεθώ και οι λέξεις ρέουν από το στόμα μου βρίσκοντας θέση… ταιριάζοντας μέσα στα αυτιά σου

Σου λέω λέξεις δελεαστικές και σκληρές

Σου λέω λόγια που κλονίζουν την αρρενωπότητά σου

Στηρίζω όλο μου το είναι στο κορμί σου

και σου εξομολογούμαι…

- Μ’ αρέσει να μ’ αγαπάς…

- Τι εννοείς;

Μ’ αρέσει να υποκρίνεσαι ότι δεν καταλαβαίνεις τι λέω

Δεν περιμένω απάντηση… παρά μόνο πράξεις

Γονατίζεις και ακουμπάς το έδαφος με τις άκρες των δακτύλων σου

- Μη δίνεις σημασία στο τι λέω…

- Λατρεύω τις ιστορίες σου όπως το καλοκαίρι

- Εσύ παρουσιάζεις περισσότερο ενδιαφέρον και από το καλοκαίρι… και από τις ιστορίες μου…

- Μιλάς σοβαρά;

Περίμενε να του κάνω ένα κομπλιμέντο…

Κλείνω τα μάτια μου μπροστά στη θερμότητα του ήλιου

- Μιας και ξεκινήσαμε την κουβέντα… αν εγώ είμαι το καλοκαίρι, εσύ πιο εποχή είσαι;

- Μπορώ να είμαι κι εγώ καλοκαίρι;

Μου χαμογελάς και το λευκό των δοντιών σου είναι ίδιο μ’ αυτό τον μαργαριταριών…

- Μόνο αν είσαι τόσο καυτός όσο πρέπει…

- Δεν ισχύει πάντα αυτά. Το καλοκαίρι έχει και βροχές…

- Είναι στο χέρι σου να χειριστείς τον ήλιο και την βροχή. Καλοκαίρι είσαι, ό, τι θέλεις κάνεις…

Τα δάχτυλά σου κάνουν βήματα στο πρόσωπό μου… Είσαι πιο ψηλός από εμένα και σου είναι τόσο εύκολο να με κοιτάζεις στα μάτια…

- Λοιπόν, τι χρειάζομαι για να προστατευτώ από τη θερμότητά σου;

- Ένα καλό αντηλιακό… βοηθάει…

Μου δίνεις ένα παράξενο βλέμμα

- Γιατί με κοιτάς;

- Ψάχνω τις ατέλειές σου… τις κρύβεις όμως καλά…

Το σκούρο καστανό των ματιών σου συναντά με την πρώτη μια ντροπή στα μάτια μου…

- Έτσι λειτουργούν οι άντρες. Αποκαλύπτουμε κάτι μόνο όταν είμαστε έτοιμοι…

Χαμογελάς…

Ξεκουμπώνεις το κορμί μου με το χαμόγελό σου…

Με φιλάς…

- Άουτς… Με μαύρισες!

- Είναι η αρχή του καλοκαιριού… Απόλαυσέ το…

- Καλοκαίρι… θέλω να μείνεις όλο το χρόνο…

Σου ψιθυρίζω… Ένα ζευγάρι πεταλούδες ερωτοτροπούν μπροστά μας…

- Δεν μπορώ να σου υποσχεθώ… εξαρτάται από το πόσο πιστός θα είσαι…

- Μέχρι τον Σεπτέμβριο!

Αθόρυβα, χαϊδεύεις τα χέρια μου…

Είναι αυτός… η αγάπη μου

Δεν μπορώ παρά να σκέφτομαι καθώς πιπιλίζει τον πούτσο μου

Σε κάθε γλείψιμο, σε κάθε χάδι

με λατρεύει εγκεφαλικά με την γλώσσα του

Μια φωνή στο κεφάλι, μου μιλάει κάθε τόσο

Αυτό είναι το πιο υπέροχο πράγμα που θα μπορούσε να μου κάνει

για τη τιμή της αγάπης μου

Δοκιμάζει το άρωμα και τη γεύση

φέρνει την γλώσσα του στην κορυφή, αναγκάζοντάς με να τελειώσω

Πιέζει το πρόσωπό του στην υγρασία των γεννητικών μου οργάνων

Η γλυκιά μυρωδιά μου τυλίγει τα ρουθούνια του

Η γεύση του μελιού γεμίζει την γλώσσα του

καθώς συνεχίζει να την πιέζει πάνω στον πούτσο μου

γλείφοντας, ξανά και ξανά

Τα δάχτυλά του χαράσσουν τις φλέβες μου σε κάθε πλευρά

σκληρά, γρήγορα και βαθιά

Το κορμί μου ανασηκώνεται από την αυξημένη καύλα

καθώς ένα του δάχτυλο πιέζει όλο το βάρος του μέσα στην κωλοτρυπίδα μου

Θαρρώ πως θα χύσω ξανά…

Σιγά-σιγά το δάχτυλό του προχωρά… παρεμβάλλεται…

Παίρνω γρήγορες αναπνοές

και αναστενάζω

σαν πληγωμένο ζώο

Ο οργασμός σαρώνει το κορμί μου

σκορπίζοντας ρίγη

Από τη χαρά αναστενάζω δυνατά

Το μυαλό μου δράττεται της ευκαιρίας και σταματά να λειτουργεί

σταματά να σκέφτεται

σταματά να κρίνει

Ποιος είναι αυτός που συλλαμβάνει την καρδιά μου;

Στα καστανά μαλλιά του αντανακλάται η εσωτερική ζεστασιά του

Στα καστανά μάτια του διατυπώνονται τα πνευματικά του χαρίσματα

Στο κορμί του εκφράζεται η τελειότητα

Στο στήθος του έχει για έμβλημα την τύχη… ένα ισχυρό φυλακτό

Είναι αυτός…

… η αγάπη μου…

Mεγαλεπήβολο σχέδιo

Μου λες ότι η σημερινή ημέρα είναι η καλύτερη της ζωής σου και ξέρω ότι δεν μου λες ψέματα. Ένα βλέμμα στα μάτια σου, από το πρωί, είναι αρκετό για να καταλάβω το πώς αισθάνεσαι… ακριβώς πώς αισθάνεσαι… Μα πως γίνεται αυτό; Να μη μπορείς να μου κρυφτείς; Να μην αποτυγχάνω ποτέ στη διάθεσή σου; Σε προδίδουν πάντα τα ανεξέλεγκτα χαμόγελά σου… η ήρεμη, γαλήνια, ειρηνική διάθεση στο πρόσωπό σου… Καλά λέω ότι το πρόσωπό σου είναι καθρέφτης…

Την ώρα που μου έλεγες πως αισθάνεσαι, ακουγόταν μουσική κι εγώ σου τραγουδούσα αποσπάσματα από λυρικά ποιήματα… από στίχους, πιστεύοντας ότι κάθε ερωτικό τραγούδι που έχει ακουστεί τα τελευταία είκοσι χρόνια έχει γραφτεί για μας… κι αυτό επειδή αγαπάμε τόσο πολύ ο ένας τον άλλο με αποτέλεσμα να είμαστε κέντρο όχι των μεμονωμένων κόσμων μας, αλλά το κέντρο ολόκληρου του κόσμου… Θα μπορούσε ένας μουσικός να συνθέσει μουσική κι ένας στιχουργός να γράψει στίχους για μια οποιαδήποτε αγάπη εκτός από τη δική μας; Αυτές οι γελοίες, εγωιστικές, ναρκισσιστικές σκέψεις καλύπτουν το μυαλό μου και δίνουν μια διαφορετική έκφραση στο πρόσωπό μου… Σε κοιτάζω στα μάτια και σου λέω σοβαρά όσα πιστεύω… Σου προτείνω να κάνουμε μια συναλλαγή με τον Θεό ώστε να τον πείσουμε να μη τελειώσει ποτέ αυτή η μέρα… αυτή η μέρα που είναι η καλύτερη της ζωής σου… Αυτό το μεγαλεπήβολο σχέδιό μου σε κάνει να χαμογελάσεις… Με σταθερή φωνή μου λες ότι δεν ζητάς, δεν απαιτείς τίποτα… τίποτα άλλο από το να σ’ αγαπώ…

***

Τραγουδάμε μαζί… κακόφωνα, αλλά μαζί… Οι φωνές μας ραγίζουν κάτω από την πίεση της στιγμής… υφαίνουν πάθος μέσω της μελωδίας… Μέχρι το τέλος του τραγουδιού, απλά, ψιθυρίζουμε ο ένας στον άλλο δείχνοντας τον σεβασμό μας στις λέξεις του λυρικού ποιήματος… δείχνοντας τον σεβασμό σ’ αυτές τις λέξεις που με πνίγουν κάτω από το βάρος της σημασίας τους… Είναι αφόρητη η διάρκεια του τραγουδιού μέχρι να τελειώσει… Θέλω να σταματήσω τον χρόνο… Αν μπορούσα να κάνω να τελειώσει αυτό το τραγούδι, τότε θα μπορούσα να κάνω και την ημέρα να μην τελειώσει ποτέ…

***

Στεκόμαστε γυμνοί, μαζί… και μοιραζόμαστε την μυρωδιά του ιδρώτα κάτω από τις ακτίνες του ήλιου, λίγο προτού βρέξει… Με τραβάς στην αγκαλιά σου και μου ψιθυρίζεις τα όνειρά σου για το μέλλον στο αυτί μου… Ο λοβός μου συγκρούεται με την φωνή σου… Τα όνειρά σου είναι ακριβώς ίδια με τα δικά μου και το καταλαβαίνω από την πρώτη στιγμή… Κι ενώ είναι όνειρα, δεν ξέρω πως… μοιάζουν τόσο πραγματοποιήσιμα…

***

Σου ζητώ κάτι σκληρό… άδικο… Να μου δίνεις αγάπη για να με κρατάς ζωντανό… Ξέρω ότι θα το κάνεις, αλλά μέσα μου κρατώ και έναν φόβο για το όχι… Πάντα κρατώ μέσα μου μια πιθανότητα αποτυχίας… Κι αν δεν μου δώσεις αγάπη, είμαι υποχρεωμένος να πεθάνω; Σου ζητώ κάτι άλλο για να σιγουρευτώ… Να μου κάνεις ένα εκατομμύριο υποσχέσεις που θα με κρατήσουν στη ζωή οτιδήποτε κι αν συμβεί… Χαμογελάς… Είσαι τόσο ισχυρός. Αισθάνομαι να με επισκιάζεις τις περισσότερες ώρες της ημέρας…

***

Με κρατάς, σφικτά… σαν να είμαι μωρό… Θαυμάζω τη δύναμη που κρύβεις μέσα σου και συνειδητοποιώ ότι ξέρεις πάντα τι πρέπει να κάνεις… κάθε στιγμή… Πιστεύω ότι επίτηδες χτίζεις το κορμί σου κάνοντας γυμναστική για να με προστατεύεις… Στηρίζω το κεφάλι μου στο στήθος σου. Ο μόνος σκοπός μου στη γη είναι να σ’ αγαπώ, ν’ αναπνέω δίπλα σου και να συνεχίσω να σ’ αγαπώ και ν’ αναπνέω… ΕΝΤΟΝΑ…

***

Μου λες ότι η σημερινή ημέρα είναι η καλύτερη της ζωής σου και φοβάμαι την ημέρα που θα μου πεις ότι είναι η χειρότερή σου… Αισθάνομαι τόσο ανίκανος να διαχειριστώ τα κομμάτια όταν το κορμί μου θα ραγίσει στην ένταση ή στην υπερβολή της αγάπης που σου έχω… Προσεύχομαι να μην υπάρξει ούτε η πιο μικρή πιθανότητα να συμβεί… Προσεύχομαι να γεράσω μαζί σου…

Η αποστολή

Χτυπώ την πόρτα της κρεβατοκάμαρας και σου κάνω «Κούκου», σαν να είμαι ο Λουκάς… Χαμογελάς με την επίσκεψη-έκπληξη… Σε βρίσκω ξαπλωμένο, να φοράς μόνο τα απαραίτητα… Με προσκαλείς, μου κάνεις νεύμα να μπω μέσα. Αμέσως εγκαταλείπω την ασφάλεια που μου προσφέρει η πόρτα και μπαίνω μέσα… Ξεκουμπώνω το πουκάμισό μου και το αφήνω, μπροστά σου, να πέσει στο πάτωμα… αποκαλύπτοντας ένα μέρος απ’ αυτά που θέλεις να δεις… Σηκώνεσαι για να με φιλήσεις, αλλά σε σταματώ προτού καν με πλησιάσουν τα χείλια σου… Αν’ αυτού, γονατίζεις ενώπιον μου και κατεβάζεις το φερμουάρ του παντελονιού μου… Όσα μηνύματα σου στέλνω με το βλέμμα μου, τα δέχεσαι και τα καταλαβαίνεις… Μου κατεβάζεις το παντελόνι μαζί με το μπόξερ… Ο πούτσος μου στέκεται ψηλά… περήφανος… μπροστά στα μάτια σου… Σε κοιτώ να ακουμπάς την γλώσσα σου δειλά πάνω στην βάλανό μου… Τα μάτια σου κοιτάζουν τα δικά μου που κοιτάζουν προσεκτικά το στόμα σου να κινείται από την βάση μέχρι την άκρη του πούτσου μου…

Βάζω το χέρι μου στο πίσω μέρος του κεφαλιού σου και τα δάχτυλά μου μπλέκονται αμέσως στις πλούσιες μπούκλες σου… Σε καθοδηγώ… Τα βογγητά μου γίνονται δυνατότερα και βαθύτερα… Αν και καυλωμένος, προσέχω το χέρι σου να γλιστρά ανάμεσα στα πόδια σου λίγο προτού ξεκινήσει να παίζει τον πούτσο σου… Σταματάς μόνο για μια στιγμή… μόνο και μόνο για να θαυμάσεις το ύψος που παίρνει… Ακουμπώ τα χέρια μου στους ώμους σου και σκύβοντας σου δίνω ένα πρώτο φιλί… το φιλί που δεν σου επέτρεψα να μου δώσεις εσύ λίγα λεπτά νωρίτερα… Τα χέρια σου κινούνται γύρω από τη μέση μου… Αρπάζεις τα κωλομέρια μου και επιλέγεις αβίαστα να με σπρώξεις ενάντια στον τοίχο, χωρίς ειδοποίηση… Στο σπρώξιμο συμμετέχει και ο πούτσος σου. Επιθυμεί απελπισμένα να μπει μέσα μου… μέσα στην υγρή κωλοτρυπίδα μου…

Για σένα, όλα, είναι τόσο εύκολα…

Με σπρώχνεις πιο βίαια στον τοίχο και αρχίζεις να με γαμάς, σκληρά… Τα αρχίδια σου χτυπούν με την βαρύτητά τους το κορμί μου… Με καρφώνεις σαν να είμαι πίνακας χωρίς κάδρο… Ακινητοποιείς τα πόδια μου με τα πόδια σου και στηρίζεσαι με όλη τη δύναμή σου από τους ώμους μου για να σκάψεις ένα βαθύ τούνελ με τον πούτσο σου μέσα μου… Χώνεσαι στην κωλοτρυπίδα μου ξανά και ξανά… διαφορετικά κάθε φορά…

Οι αναστεναγμοί μου γίνονται ισχυρότεροι από ποτέ… Μέσα στους αναστεναγμούς σου ζητώ να με γαμήσεις πιο σκληρά… ανελέητα… Αισθάνεσαι το κορμί μου να τινάζεται σαν να χτυπήθηκε από ηλεκτρικό ρεύμα… Η αποστολή του πούτσου σου συνεχίζεται ως πέρα… ως το βάθη της κωλοτρυπίδας μου… Ολόκληρο το κορμί μου ανατριχιάζει, καθώς τα τοιχώματα της κωλοτρυπίδας μου σφίγγουν τον πούτσο σου…

Με ένα βογγητό αδειάζεις το περιεχόμενο των αρχιδιών σου μέσα μου… Με πυροβολείς με το σπέρμα σου… Κι έπειτα τραβάς έξω τον πούτσο σου και μου ζητάς να στον καθαρίσω για να μην αναγκαστείς να πας στο μπάνιο και μείνεις έστω και για λίγα λεπτά μακριά μου… Σε καθαρίζω κοιτώντας σε στα μάτια…

Με το βλέμμα σε ρωτώ:

Θα με αφήσεις να ζήσω αυτό που έζησες κι εσύ;

Θα δώσεις στον πούτσο μου αυτό που τόσο απελπισμένα χρειάζεται;

Φεγγαρόφωτο δέρμα

Το φως του φεγγαριού

σαν προβολέας

έρχεται πάνω από το δεξί του ώμο

γύρω στα μεσάνυχτα

Είναι ο καλύτερος τρόπος για να θαυμάσω

το στήθος του, τους κοιλιακούς του, τα πόδια του…

όλα τακτοποιημένα τόσο όμορφα πάνω του…

Τον ρωτώ αν μπορώ να συνεχίσω να τον θαυμάζω

σιωπηλά… επίμονα… πραγματικά

Χαϊδεύω την σκιά του κορμιού του

κι έπειτα το ίδιο το κορμί του

ζωγραφίζοντας σχέδια στο σκοτάδι

με σάλιο

αφήνοντας τα χείλια μου ξερά

Το φεγγαρόφωτο καθυστερεί στις μπούκλες του που κρέμονται

Τα δάχτυλά μου τεντώνουν το δέρμα του κοντά στις πάντα αισιόδοξα σκληρές ρόγες του

Συλλέγω την αναπνοή του

κι αμέσως την επιστρέφω πίσω

φιλτράροντας τις ωφέλιμες ουσίες που μπορώ να καταπιώ ελεύθερα…

Το φεγγάρι συνεχίζει να τονίζει την πληρότητα της γύμνιας του

και της αγνότητάς του

Πίνω ιδρώτα από το δονούμενο κορμί του

δροσίζοντας τον λάρυγγά μου

και μεθώντας τα πνευμόνια μου

Μεταφέρομαι σε μια θέση που να μπορώ να τον παρατηρώ ήρεμος

σαν να παίρνω μετρημένες δόσεις ενός καταπραϋντικού

Τον κοιτώ, αλλά δεν είναι αρκετό

ποτέ δεν είναι αρκετό

Του μεταβιβάζω όλα τα συναισθήματά μου

με το βλέμμα μου

και τα χέρια μου που ξεκινούν από την αρχή να κυλούν πάνω στο φεγγαρόφωτο δέρμα του…